Poprzednio w Pamiętnikach Wampirów...
Napisałem ci list.
Nie zgadzam się na to, że już cię nie zobaczę.
- Nie odchodź od rodziny. - Wiesz co?
Dorastając, ze wszystkich moich przyjaciół,
jako jedyny, którego rodzina nie miała dziedzictwa w Mystic Falls.
To mogło wszystko zmienić.
Dziedzictwo Maxwella i kamerton, te rzeczy
pasują do siebie, tworząc młot,
Prawidłowo zmontowany, ten dzwon staje się,
- jak mistyczny super dzwon. - Puść je.
Wiedziałaś, że będę musiał zabijać ludzi dla Cade'a.
Złych ludzi i morderców. Te dziewczyny są niewinne.
Dokładnie.
Nie!
Pewnego dnia zdasz sobie sprawę,
że nawet nie pamiętasz, czym jest szczęście.
Do tego czasu, trzymaj się ode mnie z daleka.
Twoje człowieczeństwo powróci.
Zżerać cię będzie poczucie winy za porwanie
dzieci Rica i Caroline,
za sprzedanie duszy brata Cade'owi,
za zabicie Tylera Lockwooda.
Nie jestem rzeczą w twojej głowie, której musisz się bać. Ty nią jesteś.
Dzień dobry.
Nie zabrzmiało przekonująco. Co słychać?
Próbuję się zmotywować.
Czyli nadal jesteś w łóżku i myślisz o Stefanie.
Dokładnie. Czemu tak ciężko oddychasz?
Biegam. Musiałam się przewietrzyć.
- Co cię gryzie? - Enzo.
Potrzebna mi rada. Spotkamy się?
Jestem ostatnią osobą, którą powinnaś pytać o radę.
Mój narzeczony zmienił Miss Mystic Falls w wampira na złość.
Nigdzie nie idę.
W porządku, podam ci śniadanie do łóżka. Chcesz jajka?
Naprawdę tu jesteś?
Damon?
Damon też tu jest?
Zejdź na dół, Caroline.
Natychmiast.
Przepraszam pana. Proszę się obudzić.
- Nie za młoda na picie? - Ty.
Ty mi to zrobiłeś, a teraz sobie żartujesz?
Violet, prawda?
Spokojnie. Wszystko będzie dobrze.
To samo mówiła Caroline.
Jesteś zła. Rozumiem.
Czujesz, że cię zmusiłem.
Znam to uczucie.
Mój brat zmusił mnie do zawarcia paktu z diabłem.
Zmieniam niewinne dziewczęta w potwory,
które robią straszne rzeczy.
To...
to niesprawiedliwe.
Życie jest niesprawiedliwe, Violet.
Dałem ci wybór.
Nie musiałaś zabijać tych ludzi, ale wybrałaś pożywienie.
To czyni cię idealną darowizną dla Cade'a.
- Co to znaczy? - Trudno to wyjaśnić.
Łatwiej będzie ci pokazać.
Co mu się stało?
To chyba sprawka Sybil.
Pytanie tylko, co tym razem zrobiła z jego umysłem.
Możemy się dowiedzieć. Dasz radę nas przenieść?
Jak powiem, że nie dam rady, mogę wracać do łóżka?
W żadnym wypadku.
Co to było?
Nie wiem, ogień i ból.
To czuje Damon.
On cierpi.
Słyszysz to?
W piwnicy zagnieździł się szczur.
Jesteś zła? Zawsze myślałam, że masz taki wyraz twarzy.
Niech zgadnę. Damon nie czuje się dobrze.
- Co mu zrobiłaś? - Dostał to, co chciał.
Wróciło mu człowieczeństwo.
To czemu jest zombie?
Może jego umysł nie wytrzymał tych wspomnień i uczuć,
które go zalały.
Bez obaw, mogę to naprawić. Jeśli dostanę to, co chcę.
Nie wypuścimy cię stąd.
Zrobiłabyś nam to samo.
Sęk w tym, że nie macie wyboru.
Zrób to, bo inaczej twój drużba nie dożyje ślubu.
Jeśli nadal myślisz o ślubie.
Wiem, że nie jest ci wesoło.
Czego chcesz?
Szeryfie.
Teraz jestem zwykłym obywatelem.
Mam nadzieję, że nie skończysz jak ta dziewczyna.
Kto to jest?
Violet Fell. Była uczestniczką konkursu Miss Mystic Falls.
Gdzie szeryf?
W drodze do Duluth. Jenkins rezygnuje ze służby.
Nie sądził, że tyle tu zabójstw.
Przepraszam.
- To nie jest odpowiednia chwila. - To coś pilnego.
Gdzie dzwon?
Mój ojciec wyjechał z nim z miasta. A co?
- Muszę dać go Sybil. - Co? To szaleństwo.
Wiem, ale Sybil zaklęła Damona i tylko ona może to odwrócić.
Musimy jej go dać.
To jedyna broń, jaka może ją zabić.
- Jeśli go oddamy, jak ją powstrzymamy? - Nie wiem.
Damon jest uwięziony we własnym umyśle,
a jego umysł to wulkan bólu i cierpienia.
- Może na to zasługuje. - Nie myślisz tak.
Tak właśnie myślę.
Jestem na miejscu zbrodni, gdzie jest sporo trupów,
a jeden z nich to Violet Fell.
Co?
O Boże.
Matt, przykro mi.
Tak? Umiera wiele niewinnych ludzi,
a wszyscy martwią się tylko o Stefana i Damona.
Masz rację. Martwię się.
Wiem, że to wszystko pokręcone,
ale proszę, jeśli nie dla nich, zrób to dla mnie.
Nie żartowałaś. Ogień i siarka.
Bardziej skomplikowane, niż myślałam.
Już wyjaśniam.
- Damon wierzy, że jest w piekle. - Co?
Uważa, że tam jest jego miejsce.
- Jak to zmienić? - Tylko on zna odpowiedź.
Powinnaś sama go o to zapytać.
Gdy dowiesz się, co go powstrzymuje, będę mogła to naprawić.
Próbowałyśmy już, pamiętasz? Nie udało się.
Bo weszłyście frontowymi drzwiami.
Pomogę wam wejść od tyłu,
do jego podświadomości.
Złapcie go za ręce.
Wnętrze umysłu Damona wygląda zupełnie jak na zewnątrz.
Chodźmy, to nie potrwa długo.
Dzień dobry. Witam w pensjonacie Salvatore.
Mają panie rezerwację?
Nie jestem pewna. Potrzebna nam?
PENSJONAT SALVATORE MYSTIC FALLS, WIRGINIA
Obawiam się, że tak. Nie mamy wolnych pokoi.
Szukamy Damona.
To proste. Jest za paniami.
Myliłam się, to może trochę potrwać.
Pan Salvatore był bohaterem wojennym.
Wiemy o tym. A gdzie jest teraz?
Mowa o wojnie secesyjnej.
Chwila.
Jesteś Henry. Damon mówił, że ocalił ci życie na wojnie.
Gdzie on jest?
Muszę panie wyprosić. Natychmiast.
- Co to było? - Skąd mamy wiedzieć?
- Co powiedział Damon? - Nic, bo go tam nie było.
Niemożliwe. To jego umysł.
Sama mu to zrobiłaś, więc to napraw, i to szybko.
Wierz mi, próbuję.
Ale jeśli nie znajdziecie Damona, to nic nie poradzę.
Może dam radę pomóc.
Przepraszam, podsłuchiwałem.
Stefan.
Witaj, Caroline.
Kazałam ci się nie zbliżać. Co tu robisz?
Popełniłem błąd.
Chcę cię przekonać do ślubu.
Nie.
Gdy wczoraj mnie zabiłaś,
rozmawiałem z Cade'em.
Okazuje się, że w piekle potrzeba więcej dusz,
więc Damon musi wziąć się do roboty.
Obudź go, odrobi swoją część i będzie dobrze.
- Próbuję. - Niewystarczająco.
Wiesz, co on robi? Wróciło mu człowieczeństwo
i sparaliżował go strach, bo nie przyznaje się do swoich czynów.
W dzieciństwie chował się, gdy coś przeskrobaliśmy,
dopóki go nie znalazłem i mówiłem, że będzie dobrze.
Musisz więc go znaleźć i zrobić dokładnie to samo.
A czemu ty im pomagasz?
Chcę dzwonu Maxwellów, nim siostra użyje go przeciw mnie.
Współpracuję z każdym, kto może mi pomóc.
Może coś wskóram.
W międzyczasie napraw to.
W porządku, słyszałyście.
Nie ma go w jego ulubionym miejscu, nie topi wyrzutów sumienia w alkoholu.
Co teraz?
Musi tu być. Jeśli to jego podświadomość,
to jest odpowiedzialny za wszystko, co się dzieje...
za ten atak też.
Musimy tylko znaleźć trop, który zaprowadzi nas do niego.
I co wtedy?
Wybaczymy mu tak po prostu to, co zrobił nam przez lata?
Kiedyś już mu wybaczyłam. Mogę to powtórzyć.
Powiedz to z uczuciem.
Cześć, dziewczyny.
- Vicki Donovan? - Tak, Caroline Forbes.
Tak dokładnie się nazywam.
Przyszłyście na lunch? Chodźcie.
To dziwne.
Ale to tutaj Damon ugryzł Vicki. Pamiętasz?
Chodźmy za tropem.
Matt.
O co chodzi? Kazałeś mi wywieźć dzwon z miasta.
Obiecałem Fellsom, że zajmę się sprawą ich córki. Nie pierwszy raz.
UKOCHANA SIOSTRA, CÓRKA I KOLEŻANKA
Dlatego mnie wezwałeś?
Mam żałować za coś, czego nie zmienię?
Nie dlatego.
Ale pamiętasz chociaż Vicki?
Staram się nie pamiętać.
Obwiniam się za to, co się stało.
To nie tylko twoja wina.
A gdybym powiedział ci, że jej zabójca teraz cierpi?
A ten dzwon może go ocalić
albo sprawić, że będzie ukarany?
Chciałbym, żeby cierpiał.
To naprawdę dziwne.
Świat mojej podświadomości
byłby szczęśliwym miejscem. I byłyby tam jednorożce.
Damon zabił Vicki, więc czemu ją tu przywołuje?
Wychodzi. Chodźmy za nią.
Chyba nie tylko my pracujemy nad tą sprawą.
Zapomniałam, jaka była ładna.
Ja porozmawiam z Vicki, a ty porozmawiaj z mamą.
- Nie jest prawdziwa. - Wiem.
Ale na twoim miejscu chciałabym porozmawiać.
Vicki, zaczekaj.
Co jest, Bennett? Chcesz ketchup? Skończyłam.
Nie widziałaś przypadkiem Damona?
- Nie. Muszę lecieć. - Na pewno?
Może ma coś wspólnego z tym bandażem?
Zaczynasz mnie wkurzać. Powiedz, o co ci chodzi.
Myślałam, że może...
Proszę. Szczęśliwa?
- To jest to, co myślę? - Malinka.
Możesz mnie wyzwać od ladacznic, ale to nie robota Damona.
Nigdy o nim nie słyszałam.
- Cześć, mamo. - Cześć, kochanie. Coś nie tak?
Czyli chyba tak.
Mój nos detektywa podpowiada mi, że chodzi o chłopaka.
Racja. Damon Salvatore.
Który to?
Wiem, można się pogubić.
Damon był...
Jest w radzie miasta.
Przyjaźni się z tobą.
Stał się twoim przyjacielem.
Przykro mi, kochanie, nie wiem, o czym mówisz.
Nie znam Damona Salvatore.
Damon to wampir.
To ten odpowiedzialny za atak.
Skąd o tym wiesz?
Mamo, wszystko w porządku. Muszę szybko znaleźć Damona.
Pomyślałam, że możemy połączyć siły.
Co ty na to?
Myślę, że wampir, którego szukam, to moja własna córka.
Caroline?
Bonnie, znajdź Damona.
Ostrzegam, Bonnie, nie mieszaj się.
Dzięki za telefon, Matt. Od dawna na to czekam.
- Nie robię tego dla ciebie. - Obojętne.
Ważne, że chcesz zniszczyć moją siostrę.
Cieszę się, że nie jest w stanie się bronić.
- Mów, co robić. - To proste.
Gdy twój tata złoży dzwon, musicie w niego uderzyć 12 razy.
Musi być coś więcej.
Czego mi nie mówisz? Czemu my mamy uderzać?
Wiem, głupia zasada.
Twoja rodzina go zbudowała i to wy musicie uderzać.
Jeśli chcecie zabić syrenę albo przedłużyć cierpienia Damona.
Nie pozwolę ci na to.
Jeśli planujesz morderstwo, radzę o tym nie rozpowiadać.
Od kiedy cię to obchodzi?
Od około godziny, gdy stwierdziłem, że chcę ten dzwon.
Na co ci on?
Cade chce więcej dusz,
a twoja siostra zawiera lepsze układy niż ty.
Wątpię.
Mogę zaproponować ci coś lepszego niż Sybil.
Mów.
Niedobrze.
Mamo, czemu mi to robisz?
Bo jesteś wampirem, Caroline. I wstydzę się.
Wychowałam potwora zabijającego ludzi, których mam chronić.
Już ci mówiłam, to Damon zabija.
Przestań to powtarzać.
Mamo, proszę! Przecież wiesz!
Przestań mnie katować i pomyśl.
Damon Salvatore.
- Brat Stefana. - Stefan Salvatore nie ma brata.
Sprawdziłam akta. Damon zmarł dawno temu.
Proszę, pogódź się z prawdą i będzie koniec.
Mówię prawdę.
Nie ruszę się stąd, póki nie znajdę Damona.
- Damon nie żyje. - Nie.
Nie. Ty nie żyjesz.
Co?
Zachorowałaś i zmarłaś, mamo.
Chcesz wiedzieć, kto przy tobie był? Damon.
Przestań, Caroline. Bez wymówek.
Uwierz mi, nie sądziłam, że dożyję.
Damon był potworem.
Skrzywdził mnie i moich znajomych.
Nienawidziłam go za to.
To czemu znosisz ten ból i cierpienie dla niego?
Bo był jedyną osobą, która naprawdę rozumiała,
jak cierpiałam, gdy cię straciłam.
Może dziwnie to brzmi,
ale wtedy wszystko mu wybaczyłam.
Żegnaj, Caroline.
Mamo, zaczekaj.
Mamo.
Przez chwilę martwiłam się o ciebie. Ale szybko mi przeszło.
Co się stało?
Stefan miał rację. Wybaczenie to klucz do znalezienia Damona.
Ale nie twoje wybaczenie.
Może ona będzie miała więcej szczęścia.
Cześć, skarbie.
Nie wiedziałam, czy będziesz. To nawet ten sam sweter.
W porządku, mała?
Wyglądasz, jakbyś zobaczyła ducha.
Potrzebna mi twoja pomoc, babciu.
To cię uspokoi.
- O co chodzi? - Mój znajomy ma kłopoty.
Muszę go znaleźć.
Mam użyć magii? Wiesz, że wszystko ma swoją cenę.
- Kogo dokładnie szukasz? - Damona Salvatore.
Nic mi to nie mówi. To rodzina Stefana?
- Są braćmi. - To zapomnij.
Nie mieszam się w sprawy wampirów.
I tobie radzę to samo.
Za późno na to.
Większość moich przyjaciół to wampiry.
A jednego kocham.
Bonnie Bennett, chcesz mnie zabić?
Nigdy nie byłam szczęśliwsza, babciu.
Mogę mieć życie, jakiego zawsze chciałam.
Proszę, pomóż mi znaleźć Damona.
To poniżej pasa.
Twoje szczęście jest dla mnie najważniejsze, ale są zasady.
Aby znaleźć Damona, muszę mieć coś, co należy do niego.
Napisał kiedyś do mnie. Chciał mnie przeprosić.
Jego list musi tu być.
- Oszalałaś? To mój dom. - Ale umysł Damona.
Czyli jeśli chcesz mi pomóc,
to Damon chce być znaleziony.
Dowiem się, co tu jest napisane,
jeśli sam mi to przeczyta.
Dalej, skupmy się.
Matt. Co się dzieje?
Dowiedziałam się właśnie, że Stefan potrzebuje dusz dla Cade'a,
więc zaoferowałam mu parę tysięcy.
Stwierdziłem: "To nie może być prawda", a Seline na to: "Chodź ze mną".
I jesteśmy tutaj.
Chcesz te dusze?
Wystarczy tylko, że ten dzwon zabrzmi 12 razy.
- Tego nie było w umowie. - Nie wspomniałam o drobnym druku?
Wiecie, że dzwon jest w stanie zniszczyć syrenę.
Nie wiecie, że dzieje się to za sprawą ognia piekielnego.
Świat, jaki stworzył Cade, to piętno chwili jego śmierci.
Został spalony na stosie, więc jego królestwo to kula ognia.
A kamerton zakłóca tę energię.
Gdy wzmocnić go dzwonem,
dźwięk wyrywa dziurę prosto do Cade'a.
Brzmi niebezpiecznie. Podoba mi się.
Pojęcia nie masz.
Gdy otwierają się wrota między tym światem a światem Cade'a,
ogień piekielny nie pochłania tylko syren,
ale wszystko wokół.
W tym wypadku...
Wszystkich w Mystic Falls.
Planuję być wtedy daleko stąd.
Co ty na to, Stefanie?
Czy całe to ponure miasto wystarczy, żebyś zdradził moją siostrę?
Przestaniesz? To denerwujące.
I dajesz do zrozumienia, że nie ufasz Bonnie.
Ufam Bonnie w stu procentach.
Bez wzajemności.
Nie powinnam ci tego mówić, bo zobaczyłam to w jej myślach,
ale powiem ci, bo twoje cierpienie to dobra zabawa.
Gdyby była twoją przyjaciółką,
nie powiedziałaby ci, że planuje dać Enzo lek?
Chce dać lek Enzo?
Pytała mnie o radę. Ale coś nam przerwało.
Zawsze tak jest, gdy chodzi o coś, czego ona chce.
To jej uczucia czy twoje?
Czy to ma jakieś znaczenie?
Nie powinno cię tu być.
Damonie, to ty?
Proszę, odejdź, bo cię zmuszę.
Ta syrena jest zła do szpiku kości.
Nie zniszczysz miasta.
Nie? Mam tu same kłopoty,
a Damon przeżywa emocjonalne katusze.
Zapominasz o małym szczególe.
Maxwell musi w niego uderzyć, a ja go nie dotknę.
Dotkniesz. A gdy ci niewinni ludzie zginą,
oddam twoją duszę Cade'owi. Nie będzie przegranych.
Zostaw go w spokoju.
A kim ty jesteś?
Jeśli mnie zmusisz, to ty będziesz miał krew na rękach.
- Chcesz, żebym poszedł do piekła? - Jak diabli.
Oto co zrobimy.
Wybór należy do ciebie, Matt, idź za głosem serca.
Co to ma znaczyć?
Jeśli nie uderzysz w dzwon, wybaczysz Damonowi zabicie siostry.
Jeśli nie możesz, to uderzysz w dzwon 12 razy o pełnej godzinie.
Bez wymówek.
Do zobaczenia, Matt.
Kazałem ci odejść.
Nie zmusisz mnie.
Damon zaprowadził mnie do tej krypty, bo chce, bym go ocaliła.
Nie możesz go ocalić, Bonnie.
Damon mnie zabił, więc to ja musiałbym mu wybaczyć.
Damon uczynił wiele złego.
Przez resztę życia będzie musiał pokutować.
To przerażające, ale wierzę, że da radę.
On też będzie musiał uwierzyć.
Damon Salvatore nie żyje. I krzyżyk mu na drogę.
Przykro mi, Tyler.
Nie tak to działa.
Właśnie rozgryzłam jak.
Wszystko w porządku?
- Trzeba wezwać Stefana. - Czemu?
Bo w umyśle Damona żył i umarł jako człowiek.
Nie stał się wampirem.
Tylko w ten sposób może chronić tych, których kocha.
- I co? - Nasze wybaczenie nie ma znaczenia.
Damon musi pomówić ze Stefanem.
Wyjaśniam, że nie pojawiam się na wezwanie.
Mam napięty grafik, więc bez zawracania głowy.
- Co z dzwonem? - Sprawa w toku.
- Co z moim bratem? - Sprawa w toku.
- Jeśli to sztuczka... - Bez obaw. Zobaczysz tylko prawdę.
Serio, Damonie?
Cmentarz?
Twoja podświadomość jest aż tak pospolita?
To był żart.
Wpadłem, żeby ci przekazać, że wszystko w porządku.
Jeśli uważasz, że coś mi zrobiłeś i coś cię powstrzymuje...
nie martw się.
Pokaż się w końcu i wracaj do roboty.
Witaj, bracie.
Fajny gargulec.
Nie powinieneś chodzić tu sam.
W mojej głowie szaleje morderczy wampir.
Przejdźmy do sedna.
Chcę ci wybaczyć, Damonie.
Chyba nie dostałeś wiadomości.
Bonnie pomogła mi rozpracować problemy.
Pomylił ci się powód wizyty.
W porządku.
Oświeć mnie.
To nie ty masz mi wybaczyć.
Przyszedłeś tu po moje wybaczenie.
Nie jesteś w stanie wybaczyć Damonowi?
Nie w ciągu 10 minut. Raczej nigdy nie będę.
Musisz stąd uciekać.
Idź na policję i ocal kogo się da.
- Nie musimy obaj umierać. - Moje ucieczki to powód kłopotów.
Tym razem chcę, żebyś mnie porzucił.
Gdy uderzę w dzwon, rozpęta się piekło.
Zostawienie was to mój największy błąd.
Nie powtórzę tego.
Musisz to zrobić.
Jeśli chcesz uderzyć w dzwon, musisz mnie pokonać.
Nie rozumiesz, tato?
Pokonam cię. Jestem zmuszony.
Chyba że mnie zabijesz.
Co? Nie.
Nie.
Musisz mnie zabić. Inaczej mnie nie powstrzymasz.
I pewnie jeszcze cię zabiję. Proszę, tato.
Zginę jako bohater.
Moje życie będzie coś znaczyło.
Nie podniosę na ciebie ręki.
Byłeś beznadziejnym ojcem. Co cię powstrzymuje?
Żartujesz sobie?
Pomyśl, jak niszczyłeś moje życie przez ostatnie stulecie.
To przez ciebie pracuję dla Cade'a.
Naprawdę wierzysz, że to ty masz przebaczyć mnie?
Racja.
Jestem potworem.
Ale jak mówiłem...
wybaczam ci.
Nie mam za co przepraszać.
To czemu tu jesteś, Stefanie?
Czemu doprowadzasz mnie do porządku, gdy się wykolejam?
Nie przyszedłeś tu dla Cade'a.
Przyszedłeś, bo czujesz się winny, że mnie przemieniłeś.
Ja również.
Przynajmniej do dziś.
Wybaczam ci.
- Stul pysk. - Wybaczam ci, Stefanie.
Czemu to się nie goi?
Mówiłem ci o tym wampirze w mojej głowie?
To nie ja.
To ty.
To zawsze byłeś ty, Stefanie.
Powtarzam jeszcze raz, wybaczam ci, że mnie takim uczyniłeś.
Rozgrzeszam cię za śmierć i zniszczenie, jakie poczyniłem.
Chcesz wiedzieć czemu?
Bo jesteś moim bratem i kocham cię.
I nie jesteś w stanie tego zmienić.
To się okaże.
Chcesz mi wybaczyć coś złego, Damonie?
Co powiesz na to?
Zamierzam spalić Mystic Falls.
- O czym ty mówisz, do diabła? - Właśnie o tym.
Zanim zabrzmi ten piękny dzwon, wybacz mi, Damonie.
I wybacz, że próbowałem ciebie ocalić.
Wybacz poczucie winy, że zostawiam cię na śmierć.
Nie rozumiałem, że muszę się ciebie pozbyć,
pozwalając ci spłonąć z innymi mieszkańcami.
Zrób coś, tato.
Bonnie?
Seline ma dzwon. Okłamałeś mnie.
Przepraszam, moja wina.
Nie patrz tak na mnie, Caroline.
Tego właśnie chciałaś? Dopóki śmierć nas nie rozłączy.
Racja, braciszku.
Nie wybaczę ci zniszczenia miasta,
bo nie dopuszczę do tego.
Tato, zrób coś, proszę.
Wstawaj, tato.
Dziewięć. Zaczyna się rozgrzewać.
Dziesięć. Musisz mnie zabić.
Tato, szybciej.
Jedenaście.
Przepraszam, Matt.
Wybaczam ci.
Mam nadzieję, że to się nie liczy.
Jak się masz?
Jakby mi ktoś przydzwonił.
Nie musisz dziękować.
Twój tata nie wyglądał dobrze.
Wysłałem go z dzwonem za miasto.
Chyba nie zamierzasz go ścigać?
Stefan mnie do tego zmusił, więc jesteśmy kwita.
Ciężko ci dziękować za coś, czemu jesteś winien.
Hej, Matt.
Przykro mi z powodu Vicki.
Wiem, że nie wybaczysz mi tego, co zrobiłem,
ale mogłem powiedzieć to wcześniej.
Niech zgadnę. Wróciły ci uczucia?
Tak.
Będzie ciężko.
Właśnie ocaliłeś mojego ojca i resztę miasta.
To ma znaczenie.
Czyli jesteśmy kwita?
Jeszcze nie.
Ale jeśli będziesz tak postępował, to całkiem możliwe.
W porządku.
- Podrzucić cię? - Nie.
Idę do komendy. Mystic Falls potrzebuje szeryfa.
Zawsze lubiłem szeryfów w tym mieście.
Nie rozumiesz aluzji.
Rozumiem.
Zanim znów spróbujesz wytrącić mnie z równowagi,
mam świadomość, że Damon znaczy dla ciebie więcej niż ja.
To czemu tu jesteś?
Bo cię kocham, Stefanie.
Tego innego ciebie.
Tego dobrego.
Ten, na którego patrzę, to nie ty.
Ani trochę.
W porządku, jeśli to Damon, a nie ja, może przywrócić ci człowieczeństwo.
Zrobię, co będzie trzeba.
Będziemy kochali się na zawsze albo nie.
Nasz związek się uda...
albo nie.
Co by nie było...
odzyskam cię.
Witaj, nieznajomy.
Chyba przerywam chwilę zadumy.
Nie szkodzi.
Dumam nad pozytywami dla odmiany.
Chciałbym móc powiedzieć to samo.
To, co zrobiłeś pod wpływem Sybil, to nie twoja wina.
Nie miałeś wyboru.
Droga Bonnie.
Jestem tchórzem.
Powinienem powiedzieć ci to osobiście,
a nie w liście,
ale gdybym to zrobił, powiedziałabyś, żebym nie uciekał przed problemami.
Pomogłabyś mi stawić czoła przyszłości bez Eleny.
Pomogłabyś mi stać się jak najlepszym człowiekiem,
tak jak ona to robiła.
Ale boję się, że mógłbym was zawieść.
Odchodzę.
Bo wolę zawieść cię raz,
niż zawodzić do końca życia.
Mam nadzieję, że to będzie szczęśliwe życie.
Bo jesteś wspaniałą kobietą, Bonnie Bennett,
kiepską krzyżówkowiczką
i najlepszą przyjaciółką.
Z wyrazami miłości i szacunku,
Damon.
To bardzo wzruszający list.
Przykro mi, że odszedłem.
To się nie powtórzy.
Co ja tu robię? Wiesz, że chciałam cię zabić.
Damy temu spokój?
Tym nieuprzejmościom i planom zemsty.
- To wyczerpujące. - Sama nie wiem. Możemy?
Jeśli Damon i Stefan mogą się zmienić, to wszystko jest możliwe.
W porządku, spróbuję.
Jeśli przeprosisz za wyrolowanie mnie z Cade'em.
Ja mam przeprosić?
To ty zrobiłaś ze mnie kanibala
i sprzedałaś moją duszę, a potem opuściłaś mnie na ponad sto lat.
Racja.
I powtórzyłabym to, bo zawsze byłaś tą słabszą.
Dobra, chrzanić wybaczenie.
Moje piękne dzieci.
Nadal zepsute, po tych wszystkich latach.
- Cade. - We własnej osobie.
Jak to możliwe?
Dzwon uderzył 11 razy.
Za mało, by rozpętać piekło, ale wystarczyło na odwiedziny.
- Uda się. Możemy współpracować. - To nie będzie konieczne.
Dam sobie radę.
Co nam robisz?