Poprzednio w Pamiętnikach Wampirów...
- Co ja bez ciebie zrobię? - Co jeśli mógłbyś wziąć lekarstwo?
Gdy drzwi między tym światem a światem Cade'a zostają otwarte,
wymazuje to wszystko.
Wszyscy w Mystic Falls.
Musisz tylko upewnić się, że zadzwoni dzwon.
12 razy. Co ty na to, Stefan?
By zadzwonić tym dzwonem, potrzebny jest Maxwell,
a ja go nie tknę.
Ależ tak, Matt.
Zamierzam spalić Mystic Falls doszczętnie.
Nie pozwolę na to.
- 11. - Przestań. Proszę!
Zrobię wszystko, co trzeba.
Odzyskam cię.
Cade, jak się tu znalazłeś?
Dzwon zadzwonił 11 razy.
Ja się tym teraz zajmę.
Duży wybór.
Kawa na zimno?
Biała?
Latte z solą i pieprzem?
- Skomplikowane to wszystko. - Mystic Falls chce być modne.
Jak chcesz coś prostego, bierz parzoną.
Dzięki za radę.
Powodzenia.
Proszę parzoną.
- Na miejscu czy na wynos? - Na wynos.
- Reszta dla ciebie. - Dziękuję.
Wiem, że żona szefa sporo cię kosztuje.
Nie musiałeś tak się starać.
Twoja pamięć mówi mi, że to nie pieniądze były jej potrzebne.
Miałeś rację, jeśli chodzi o spotkania w czasie lunchu. Wtorki i czwartki.
Zawsze u niego.
Aktualizacja ze świata zewnętrznego.
- Nie obchodzi mnie. - Mnie obchodzi.
Aż do bólu.
Ale to dobry ból, bo wróciło mi człowieczeństwo
i widzę świat przez różowe okulary.
Gdy mówisz takie rzeczy, to naprawdę żałuję,
że nie spaliłem Mystic Falls.
Może Seline uderzy w dzwon i zakończy moją mękę.
Nie spodziewaj się wiele. Psychopatki zaginęły w akcji.
Świat prawie
- wrócił do normy. - Poza tym, że zawarliśmy pakt z diabłem.
Powinieneś zabijać ludzi i poprawiać statystyki.
Stefanie Salvatore,
ktoś, kto prowadzi zbilansowany tryb życia, nie zabija ludzi.
- Przepraszam, zasnąłem. - Nie szkodzi.
Wybaczam. Chcę odkupienia.
Chcę wszystko naprawić.
Począwszy od twojego człowieczeństwa.
Od kiedy jesteś takim marudą? Za dużo czasu
z moją byłą narzeczoną.
Dziwne, że nie ma jej tu z tobą i nie mówi ci, co robisz źle.
Ma inne zobowiązania. Wiem, że myślisz inaczej,
ale tu nie chodzi tylko o ciebie.
Wyglądasz na głodnego. Zrobię naleśniki.
DZIEŃ KAPSUŁY CZASU TOW. HISTORYCZNE MYSTIC FALLS
Witam wszystkich.
Z okazji rocznicy naszego miasta
licealiści zbadali miejscową legendę,
dotyczącą kapsuły czasu zakopanej w roku 1790.
Z pomocą Towarzystwa Historycznego poszli szukać skarbu.
Znaleźli to.
Zostawili ją pierwsi osadnicy.
Nie była otwierana aż do tej chwili.
Wszystko w porządku? Byłeś trochę roztrzęsiony.
Mam kiepski dzień.
Dwóch gości w kafejce prawie się zabiło.
Mystic Falls nie jest już bezpieczne jak dawniej.
Wiem coś o tym. To starożytny pojemnik na jedzenie?
Razem z Eleną i Bonnie zakopałyśmy własną kapsułę w wieku 11 lat.
Pod tym drzewem.
Nie wierzę, że wciąż tu jest. Spójrz.
Rety, ale twoja mama miała włosy.
Miranda Gilbert.
SZKOŁA W MYSTIC FALLS
To Bonnie, Elena i ja.
Wyglądamy jak niemowlaki.
O rety.
"Droga Caroline z przyszłości.
Przewiduję, że zdobędziesz nagrodę Tony,
zamieszkasz w idealnym domu
i poślubisz idealnego chłopca".
Ambitne.
Niestety, nie sprawdziło się.
Stefan nadal zamknięty?
Ale jestem dobrej myśli.
Spójrz na Damona. Zupełnie się zmienił.
Stefan też odzyska swoje emocje.
- Co? - Ciekawe, czy będzie żałował,
że chciał mnie zmusić do zniszczenia miasta.
- Stefan nie jest... - Nie jest sobą.
Syreny, diabeł i kontrola umysłu.
Ale to on.
To on to wszystko zrobił.
Ciężko mu cały czas wybaczać.
Przykro mi, skarbie.
Wóz Petera Maxwella potrzebuje amortyzatorów.
- Wszystko w porządku? - Tak.
Tylko to nieziemskie dzwonienie w uszach.
Połączenie kamertonu z dzwonem daje w kość.
Pewnie poluzowały się pasy. Zaraz się zatrzymamy i naprawimy to.
A potem pozbędziemy się dzwonu i samochodu.
Gdzie ta twoja kryjówka?
- Niespodzianka. - W porządku.
- Mój Boże. - Co?
Caroline znalazła moją listę marzeń.
- Paryża pewnie tam nie ma? - Miałam przyziemne marzenia.
"Poznać Justina Timberlake'a.
Przesłuchanie do Idola.
Występ w MTV".
- Wysokie aspiracje. - Nie żartuj z moich nastoletnich marzeń.
Co było na twojej liście?
Nigdy nie miałem listy, bo jestem nieśmiertelny.
FOMO nie ma w słowniku wampirów.
Musi być coś, co chciałbyś zrobić.
- Czego jeszcze nie próbowałeś. - Jest kilka takich rzeczy.
To do dzieła.
Zróbmy, ile się da.
Korzystaj ze swojej nieśmiertelności.
- Póki ją mam? - Właśnie.
- Teraźniejszość jest najważniejsza. - Mamy misję.
Dotrzemy do celu.
Ale możemy to zrobić z przygodami.
Nadchodzi druga szansa. Spróbuj tych naleśników,
a stwierdzisz, że nigdy nie jadłeś lepszych...
od tych.
- Gdzie mój brat? - Nadrabia twoje zaległości.
Dałem mu zadanie.
Zastanawiasz się, czy masz zwidy.
Zapewniam cię,
jestem prawdziwy.
Przyjąłem.
Co cię sprowadza?
Przy jedenastym uderzeniu dzwonu wrota piekieł zostały uchylone.
Skorzystałem z okazji i przeniosłem się tu,
jako że moim uczniom potrzebna jest motywacja.
Nie chcę wiedzieć, w jaki sposób zmotywowałeś Stefana.
Ogień to jedno z moich narzędzi.
Ale jego nie trzeba było przekonywać.
Twoja kolej nadrabiania zaległości.
- Do wieczora zabijesz 100 osób... - Muszę powiedzieć,
że nie mam ochoty być twoim Terminatorem.
Twoje uczucia są tu bez znaczenia.
Nasza umowa jest jasna.
Rób, co mówię, a unikniesz piekła.
Przeciwstawisz się,
a wyślę cię tam na zawsze.
A oto druga opcja.
Jeśli nie popierasz ilości,
- przyjmę jakość. - Jakość?
Na przykład królowa Anglii?
Na przykład Caroline Forbes.
Ona raczej nie jest dostępna.
- Wiesz o tym. - To zależy od ciebie.
Przed zachodem słońca
zabijesz 100 złych nieznajomych
albo miłość życia twojego brata.
- Mam pytanie. - Jestem człowiekiem,
nie ludzką Wikipedią.
Jak się masz, Matt?
Ja świetnie, zawalony pracą,
ale cieszy mnie niespotykanie ciepła pogoda.
Nie obchodzi mnie pogoda.
Powiedz mi, co to jest.
- Skąd to masz? - Z kapsuły czasu
zostawionej przez pierwszych osadników.
To krata Cardana, używana do łamania szyfrów.
- Zaszyfrowanych wiadomości. - Z herbem Maxwellów?
Może pochodzisz z rodziny szpiegów.
Wcale bym się nie zdziwił. Dzięki.
Wygląda świetnie. Dziękuję.
- Miałeś pilnować Stefana. - Nie ma sensu.
- Cade tu jest. Uwolnił go. - Co?
- I kazał mi cię zabić. - Damonie...
- Oczywiście mam plan B. - Chwila. Gdzie Stefan?
Nie wiem, nie odbiera telefonu.
Punkty za optymizm.
Poczta głosowa.
Jak to możliwe?
Myślałam, że Cade żyje w jakimś pozaziemskim wymiarze.
Królestwo bólu i ognia? Tam spędza tylko urlop.
- Zostaje tu. - Twój plan B to przewiduje?
Oczywiście. Pewnie się zdziwisz, ale nie jesteś jedyną optymistką.
Zabierzmy tę gawiedź w bezpieczne miejsce.
Ty też trzymaj się z dala. Do zachodu słońca
mam zabić 100 osób albo ciebie. Nic nie może mnie podkusić.
- Dokąd idziesz? - Nie powinnaś wiedzieć.
Walczymy z piromanem, który czyta w ludzkich myślach.
Ale nic nam nie będzie.
To było niewiarygodne.
Szkoda, że nie spróbowałem wcześniej.
Dobrze być szczęśliwym.
Nie trzeba mi wiele. Szybki samochód i piękna dziewczyna.
Jestem banalny.
- Co dalej? - Jest jeszcze coś?
Musi być coś poza wyścigami.
Akrobacje spadochronowe.
Jest coś takiego godzinę drogi stąd.
Co ci chodzi po głowie?
Jeśli masz przejść kurację
i stać się człowiekiem, muszę mieć pewność,
- że niczego nie przegapiłeś. - Nie "jeśli", tylko "kiedy".
Nie znasz mnie, Bonnie Bennett?
Gdy mówię, że coś zrobię, to zrobię to.
Ale jeśli nalegasz na dalszą zabawę...
akrobacje spadochronowe.
- Po jeszcze jednym okrążeniu. - Tak.
Happy hour przez cały dzień!
O co chodzi?
Damon dostał rozkaz zabicia stu osób albo mnie.
- Zwykłe popołudnie. - Kto mu kazał?
Cade. Krąży po świecie.
Spaceruje i podziwia widoki.
Damon ma plan.
W międzyczasie...
przygotowałam ci coś.
Margarita z krwistą pomarańczą.
Bardzo krwistą.
Z mojej krwi.
Wiem, że chcesz dobrze, ale jeśli miasto ma spłonąć,
- to ja razem z nim. - Zamiast ocaleć?
Zmiana w wampira to nie ocalenie.
To również kara śmierci.
Myślałem, że będziesz zajęty.
Jestem zajęty.
Z dala od kłopotów.
- Miałeś inne zadanie. - Wiem.
Ale chcę odkupienia.
Chcę zrobić wrażenie na dziewczynie.
Nie chcę nikogo zabijać.
Już nigdy.
Wiesz, co cię czeka za nieposłuszeństwo.
Chcę renegocjować naszą umowę.
Wspomniałeś o zabiciu Caroline przed zachodem słońca,
a to wiele zmienia.
Jestem niesprawiedliwy?
Nie. Jesteś tylko sobą.
To samo dotyczy ciebie.
Cały Damon Salvatore, rozmyśla, jak zabić diabła.
Nawet teraz.
Próbujesz ustalić, gdzie mam serce.
Jesteś ciekaw, czy możesz być szybszy.
Dostałem odpowiedź.
A teraz zastanawiasz się, czy zabije mnie ogień.
Sprawdźmy.
A może coś takiego?
Albo pozbawienie mnie serca?
Wystarczy?
Rety.
DZIEŃ OTWARTY NIERUCHOMOŚCI
Jeździłem w kółko. Dobrze, że znalazłem stację benzynową.
- Można się tu zgubić. - Właśnie.
To częściowo moja wina. Byłem rozproszony.
Myślałem o pracy.
Nie narzekam. Lubię to, co robię.
Ale terminy są stresujące.
Mam wymagającego szefa.
Twój szef też sprawia wrażenie, że czyta ci w myślach?
Nie mam szefa. Prowadzę własny interes.
To mądre. Też tak chcę.
Pracować sam, bez wspólnika, który szkodzi mi od lat.
Choć nadal musiałbym meldować wszystko szefowi,
który czyta mi w myślach.
Właśnie.
Gwoli ścisłości, jest jasnowidzem.
Powiedział, gdzie cię znajdę.
A termin, o którym wspomniałem?
Pomożesz mi w tym.
Krata Cardana na tekście.
Pokazuje ukrytą wiadomość. Ale trzeba mieć właściwy tekst.
Dziennik Harveya. Ten sam czas i herb Maxwellów.
Może to urządzenie pokaże nam ukrytą wiadomość.
Jedzcie do woli. Dziś zniżka.
- Jakieś wieści od Damona? - Nie.
Ale cieszy mnie ciągły brak ognia piekielnego.
O co chodzi?
Powiem ci, bo można ci ufać.
W mieście jest diabeł.
Arcadius w Mystic Falls?
To niesamowite.
I niebezpieczne.
Powinieneś mieć pozaziemskie ubezpieczenie.
- To tylko alternatywa. - Nie ma alternatywy.
- Życie albo śmierć. - Mowa o zmianie w wampira.
Alaric mi powiedział.
Musiałbym tylko wypić twoją krew?
I umrzeć. Ale nie w tym cel.
Jeśli mogę spytać,
jak to jest być tobą?
Powiem szczerze, niedogodności są spore.
Ale...
czujesz się silniejszy niż kiedykolwiek wcześniej.
Wszystko jest potężniejsze.
Emocje, żądze, radość.
I ból.
Przemoc i morderstwa.
To wybór, którego nie można cofnąć.
Wybór, którego żałuje się już zawsze.
Niektórzy nie żałują.
W sumie jesteśmy w samą porę.
O cholera.
Czego się spodziewałeś? Wylądowałeś na nim po skoku.
Trudno.
Nie zobaczysz niesamowitych zdjęć z lotu w stanie nieważkości.
Na mojej liście nie było nowojorskiego pensjonatu.
Kupiłam go kilka miesięcy temu za pieniądze ze spadku.
Nikt o tym nie wie. Tu ukryjemy dzwon.
Doskonale.
Co sprawiło, że kupiłaś dom na pustkowiu?
To będzie nasze romantyczne gniazdko?
Szczodry gest.
- Mój naszyjnik może się schować. - Nie kupiłam go dla ciebie.
Powinienem się martwić?
Raczej nie.
Udowodnij to, oprowadzając mnie po wszystkich pokojach.
Zapominasz o najważniejszym.
Enzo St. John,
zapraszam do środka.
Chwila, chciałem coś zrobić.
Pewnego dnia zrobimy to naprawdę.
Dziękuję, kochanie.
Za spełnienie moich marzeń.
- Nie było ci mało? - Idealnie.
Ale fakt, że ludzie kuszą śmierć dla zabawy,
- wciąż mnie zadziwia. - Bez obaw.
Wkrótce będziesz głupim człowiekiem.
- Jeśli nadal tego chcesz. - Oczywiście. Nie wierzysz?
Nie wiem. Do niedawna
z twojej wampirzej egzystencji nie wynikało nic dobrego.
Może potrzebujesz więcej czasu, żeby się wyżyć.
Nie ma nic lepszego niż być z tobą.
Jako człowiek.
- Nie musisz tego dla mnie robić. - Wiem.
Ale los zaprowadził nas aż tu i nic nas nie powstrzyma.
Nie mam cienia wątpliwości.
I nie ma co zwlekać.
- Co masz na myśli? - Jak tylko
ukryjemy dzwon w odpowiednim miejscu,
bierzmy strzykawkę
i jedźmy do magazynu Eleny na Brooklynie.
Miałam ci powiedzieć...
Plan B padł. Potrzebny plan C.
Co poszło nie tak?
Diabła nie da się zabić.
Wyrwanie serca nic nie da. Ani próba spalenia.
Mówiłeś, że nie zrobisz nic głupiego.
Obiecałem to? Na moją obronę, sam to sobie zrobił.
Jest twardszy niż się zdaje. Po 4000 lat sporo się nauczył.
Jest nieśmiertelny. Nie można go zabić.
Trzeba więc zmienić plan działania.
Jak?
Istnieje coś, co odwraca nieśmiertelność.
W żadnym wypadku, lek nie wchodzi w grę.
- Nie ryzykuję przyszłości z Eleną. - Co jest większym ryzykiem?
Odebranie mu nieśmiertelności i zabicie go?
Czekanie aż on nas zabije?
- Musimy tylko pojmać Cade'a... - Mowa o diable.
Damy mu lek i stanie się śmiertelny. Ktoś upuści mu krew,
co postarzeje go o 4000 lat i zmieni się w pył.
Chcesz wziąć lek z ciała Eleny,
choć wiemy, że to jedyna dawka i nie ma pewności, że działa na Cade'a?
To nasza szansa na odzyskanie Stefana.
Czy nie tego chcesz?
To ty tego chcesz. Wiesz, czego ja chcę?
Chcę naprawić brata, zabić diabła i mieć przyszłość z Eleną.
Nie stanę się człowiekiem, gdy ona jest w uśpieniu.
Nie musisz od razu brać leku. Enzo weźmie go od Cade'a.
- Ty weźmiesz go od Enzo. - Enzo?
Enzo? Jak to?
Zgodził się na prośbę Bonnie.
- Mieli ci powiedzieć. - Przed czy po kradzieży?
To nie twoja własność. To jest we krwi Eleny.
Wiesz, że chciałaby nas ocalić.
Rozpracowałam to.
Może się udać.
Skąd masz pewność?
Nie mam pewności, ale trzeba użyć tego, co mamy.
Chyba że masz plan D.
Nie mam.
Bonnie się to nie spodoba.
Wysłuchaj mnie.
Nieśmiertelny Cade jest nie do zniszczenia.
Śmiertelny - nie wiadomo. Jeśli podamy lek Cade'owi
i uczynimy go śmiertelnym, spróbujemy się go pozbyć.
To niezbyt przekonujące.
Jeśli masz lepszy pomysł na pokonanie diabła,
- słucham. - W końcu mam Enzo.
Chcemy rozpocząć wspólne życie.
Potrzebny nam lek i wiemy, że na niego podziała.
- A jak się mylisz? - To wszystko stracę.
Ale tu chodzi o coś więcej niż ty, ja czy Enzo.
- Rozumiesz, o co prosisz? - Przynajmniej proszę.
Ty zamierzałaś podać Enzo lek bez pytania.
Przepraszam, że pomyślałam o sobie.
Po raz pierwszy.
- Chciałam być szczęśliwa. - Wiesz, czego ja dla nas chcę?
Życia. Ale nie mamy wyboru.
Musi być jakiś sposób.
To właśnie ten sposób.
Mnie też to się nie podoba. I to moja wina.
Wpakowałem nas w kłopoty i naprawię to.
Jesteś tam?
Tak.
Czy to znaczy, że się zgadzasz?
Powiedziałam, że tak.
Zrobimy to. Znów ocalimy wszystkich poza nami.
Jakieś ukryte wiadomości?
Mam tu dwa różne charaktery pisma,
co wskazuje na komunikację między dwoma osobami.
Pewnie w tajemnicy.
Ale wiadomości nic nie znaczą.
"Dziś było zimno. Plony są obfite".
To chyba zaszyfrowany szyfr.
Jeśli ktoś może to rozszyfrować, obstawiam ciebie.
A to...
gdybyś chciał skorzystać z mojej oferty.
Zawiera ten specjalny składnik?
Sok z limy maskuje smak.
Intrygujący plan awaryjny.
Jesteś zaskakująco dyskretny w kwestii zjawisk pozaziemskich.
Żartujesz sobie? Studiuję okultyzm.
To moje życie.
Jak to się stało, że wybrałeś taką specjalizację?
Z powodów rodzinnych.
Od pokoleń prześladował nas pech.
Bankructwo, depresja, choroby.
Zawsze był jakiś problem.
Moi rodzice przerwali to fatum.
Udane małżeństwo i kariery, dwoje grzecznych dzieci.
Ale potem...
Tata i młodsza siostra zginęli w pożarze.
Znowu dopadło nas fatum.
Strasznie mi przykro.
Biblioteka pomagała mi to znieść.
Chciałem znaleźć dowód, że zaznali spokoju.
Kiedyś miałem dziwny sen.
Grałem w baseball. Byłem rozgrywającym, jak w liceum.
Siostra była na trybunach.
Miała na sobie sweter, z którego zawsze się śmiałem.
Uśmiechnęła się do mnie i pomachała.
Wiedziałem, że wszystko jest w porządku.
Chciałem wiedzieć, co to znaczy.
Jak to możliwe, że poczułem jej nastrój?
Jakie siły pozaziemskie jeszcze istnieją?
Stąd okultyzm.
Masz jakąś radę w kwestii diabła?
Dobrze byłoby, gdyby siedział w piekle.
Nie ruszać się!
Okradał swoich pracowników. A drugi był kobieciarzem.
Arcadius.
- Nikt nie musi umierać. - Nie zgadzam się.
Kolejny złodziej.
Dość!
Ci z was, którzy uważają się za wolnych od wszelkiego zła,
mogą odejść.
Wszyscy za mną!
Gdzie mój zbuntowany wysłannik?
Mam czas do zachodu słońca.
Czepiasz się.
Powinieneś mi dziękować.
Wykonuję twoją robotę. Pewnie wolisz sto osób.
Chyba że się mylę.
Możesz zakończyć to tu i teraz, dając mi jedną duszę.
Czemu chcesz mojej śmierci?
Uraziłam cię w jakiś sposób?
Nie. Ale jesteś ważna,
bo jesteś dziewczyną Stefana. Twój brat rozumiał wybór.
- To nie zależy od Stefana. - Twój wybór nie, jego tak.
- Jak to jego wybór? - Dałem wam to samo zadanie,
zabić 100 osób albo dziewczynę brata.
Stefan wybrał opcję B, czyli zabicie twojej dziewczyny.
Nie skrzywdziłby Eleny.
Nie doceniasz go. Od razu pojechał do Nowego Jorku.
Wykorzystał szansę zabicia Eleny.
W porządku.
O Boże.
- Szczęśliwy? - Tak.
I nie.
Ta się nie liczy.
Była dobrą kobietą, więc na nic mi jej dusza.
Ale cieszę się, że pracujesz.
Zabiłem za ciebie trzy osoby.
Zostało ci jeszcze 97.
Wtedy Stefan wróci?
Nie rozumiesz mnie.
Macie odrębne zadania.
Dokonałeś swojego wyboru.
A on swojego.
Nie.
Zrobię, co chcesz. Powstrzymaj go.
Nie czas na układy.
Wracaj do pracy.
Czekaj, jadę z tobą.
Nie staniesz mi na drodze, jeśli będę musiał go skrzywdzić.
Cokolwiek powiesz, nic mnie nie obchodzi.
- To czemu odebrałeś telefon? - Bo mi się nudzi.
Mam czas, bo moja znajoma wypełnia dokumenty.
Jakie dokumenty?
Przysłali jej wszystko z urzędu hrabstwa,
więc ruszam w drogę, gdy tylko złoży ostatni podpis.
O czym ty mówisz?
Musisz uwierzytelnić tę stronę. Masz pieczątkę?
To Elena?
Dlatego kupiłaś ten dom.
Przeniosłam ją z Brooklynu, gdy zaginęliście z Damonem.
Dla jej bezpieczeństwa.
Słyszałem rozmowę.
Ma rację.
Nie możemy być egoistami.
Pokonanie Cade'a jest ważniejsze.
Niewiele brakuje nam do celu.
Jest na wyciągnięcie ręki.
I nie możemy go mieć.
Chodź tu, skarbie.
Nigdy nie doczekam się mojej szansy.
Zawsze muszę rezygnować.
Zawsze robię, co trzeba...
dla innych.
Chcesz zachować lek?
Nie.
Chcę pomóc.
Wykorzystamy go na Cade'a.
Niestety.
Dzięki swojej bezinteresowności jesteś sobą.
Będę przy tobie bez względu na wszystko.
Przepraszam, że wymyśliłam przyszłość, której możemy nie zobaczyć.
Bonnie, będę cię kochał, nawet jeśli nie przestanę być wampirem.
Możemy mieć naszą przyszłość.
Możemy zamieszkać w tym domu.
Możemy przygotowywać kolację w kuchni.
- Tańczyć przy kominku. - Grać na gitarze.
Będę patrzył, jak się starzejesz.
I będziesz wtedy równie piękna...
co teraz.
Nie potrzebuję leku do szczęścia.
Potrzebuję tylko ciebie.
Gratulacje.
Zaraz staniesz się posiadaczką domu Bonnie Bennett.
Spróbujmy ocalić świat.
Enzo!
Jeszcze jedno.
Zaprosisz mnie tam?
Odesłałam ostatniego klienta.
Zapomniał o całym dzisiejszym dniu.
Możemy więc udawać, że to nigdy się nie wydarzyło.
Poza tymi, którzy zginęli.
Wiesz co?
Ostatnie dwa dni były straszne.
Nie musisz mi tego wypominać.
Jestem szczery.
Trzymam się resztkami sił. Jak całe to miasto.
- To już nie jest to samo miasto. - Jest dokładnie takie samo.
Kiedyś widzieliśmy je inaczej, bo byliśmy dziećmi.
Bawiliśmy się i zakopywaliśmy zdjęcia.
Dorośli ukrywali przed nami mroczne rzeczy.
Teraz my dorośliśmy.
- A ty żyjesz w mroku. - To niesprawiedliwe.
Powiedz to ciałom, o których nikt już nie pamięta.
- Bez dodatku krwi? - Bez. Nie interesuje mnie takie życie
po tym, co widziałem.
- Przykro mi, że cię w to wciągnąłem. - Niepotrzebnie.
To mój wybór.
Dziwne. Ostatnia wiadomość jest w innym języku.
- O co w niej chodzi? - Nie mam pojęcia.
To przypomina łacinę albo gocki.
Albo nawet pruski.
Sprawdzę to w bibliotece.
Prawie zapomniałem.
Widziałem się z ludźmi z Towarzystwa Historycznego.
Znaleźli kolejną pamiątkę Maxwellów.
Należy do ciebie.
Dam znać, gdy dotrę do Zbrojowni.
Wracasz do pracy? Nigdy nie sypiasz?
Wyśpię się po śmierci.
Co kiedyś nastąpi, bo jestem człowiekiem.
I zamierzam nim pozostać.
Nie złapiesz mnie, chyba że masz poduszkowiec.
Donovan poprosił o wsparcie. Policja jest w drodze do magazynu.
Eleny tam nie ma. Jest w północnej części Nowego Jorku.
Jak to możliwe?
- Bonnie ją tam ukryła. - Bonnie ją ukryła?
Skąd o tym wiesz?
Pracujemy dla jasnowidza.
Cade spotkał dziś Bonnie i wyczytał to w jej myślach.
Łącznie z adresem kryjówki.
Potem znalazłem jej agentkę.
Podpisywanie tytułu własności trwało wieki.
Wejdź.
Zapraszam cię.
To na nic, skarbie.
Weźmy lek i jedźmy. Dasz radę?
Spróbuję.
Posłuchaj.
Niech zgadnę. Chcesz przemówić do mojego człowieczeństwa.
"Pomyśl o Elenie".
Nie musisz o niczym myśleć. Zawróć.
- Spotkamy się, gdzie tylko chcesz. - I co wtedy?
Wtedy za wszystko, co cię trapi,
- wyżyjesz się na mnie. - Właśnie to robię.
Zamierzam zabić Elenę.
Będę tam za pięć minut.
Nie musisz tego robić dla Cade'a.
Nie dla niego.
- Dla siebie. - Co?
Gdy podsunął ten pomysł, pomyślałem:
"Czemu nie przyszło mi to do głowy?
Bo byłem zbyt zajęty swoim bratem".
Nie musisz się mną zajmować.
Rozumiem.
Sam się nami zajmę, Stefanie.
Nie jesteś w stanie.
Będziesz próbował przeszkadzać,
gdy tylko ona stanie między nami. Dlatego Elena musi odejść.
Przysięgam, jeśli ją skrzywdzisz, będziesz dla mnie martwy.
O to właśnie chodzi.
Chcę ją zabić, żebyś mógł mnie winić.
Wtedy w końcu przestaniesz mnie ratować.
- Uwolnię się od ciebie. - To nie jest odpowiedź.
Nie mieszaj w to Eleny. Błagam cię.
Jesteś żałosny.
Ona jest źródłem naszych problemów.
Nadal stoi między nami, co jest jakimś szaleństwem.
Jeśli mogę być szczery, to w gruncie rzeczy
nie jest nikim szczególnym, tylko głupią dziewczyną.
To głupia dziewczyna,
- którą łatwo zabić. - Stefanie...
Jest już w trumnie, gotowa do drogi.
Może coś symbolicznego.
Może utopię ją w wannie.
Zatoczymy krąg życia.
Nie zrobisz tego.
- Nie możesz. - Mogę. I zrobię.
- Nie mogę się doczekać. - Stefanie.
- W porządku? - Tak.
Dziwnie się przy tym czuję.
Nie znam się na pobieraniu krwi.
Bzdura. Na pewno jesteś w tym świetna.
Ile krwi mam pobrać?
Czy lek ma minimalną dawkę?
Tyle wystarczy?
Enzo?
Serio?
- Puść mnie. - Czemu obchodzi cię los Eleny?
Za minutę będziesz martwa.
A ty będziesz człowiekiem.
Enzo!
Tekst polski: Anna Dyba m.