Bonnie.
- Co się stało? - Magia ją zmogła.
Masz.
Bonnie?
Nie. Nie rób tego.
Bonnie. Obudź się, Bonnie.
Bonnie?
Elena.
Elena. Cześć.
Myślałam, że nigdy już cię nie zobaczę.
Nie, zaraz.
Nie tak miało być.
Nie możesz umrzeć.
Jeszcze nie.
Musisz żyć... Zestarzeć się, mieć dzieci i wnuki.
Jest dobrze. Teraz mogę być z Enzo.
- Nie, to nie tak. - Elena.
Jestem gotowa.
- Ale ja nie. - Enzo.
Przepraszam, kochanie, ale to jeszcze nie twój czas.
Widziałam ją.
Widziałam Elenę.
Nie pozwolę ci tego zrobić.
Nie potrafisz mnie powstrzymać.
Gdzie ona jest?
- Rozpłaszczyła się. - Wyrzuciłeś ją przez okno?
- Przecież i tak już nie żyje. - Damon!
Nie czepiaj się.
I w ogóle nic nie mów.
Katherine Pierce wszczęła wojnę, a ja potrzebuję jasnego umysłu.
- Czy to było konieczne? - Vicki.
Palant z ciebie.
Nie powstrzymasz mnie. Tak mogę wyjść z piekło. I to wykorzystam.
- Katherine mnie uratuje... - Damon.
Spokojnie. Testuję pewną teorię.
Jeszcze moment.
- Martwa jak kamień. - Będę powracać. W kółko.
Musisz ją przekonać, żeby przestała bić w te dzwony.
Rozumiesz? Los Mystic Falls zależy od ciebie i twojej rodziny. Do roboty.
- A ty dokąd? - Zakładam, że ci się nie uda,
więc bez sensu czekać. Mam wiele rzeczy do zrobienia.
- Nie wierzę, że tu jesteś. - Nie czas teraz na emocje, Matt.
Kocham cię, i przepraszam.
Katherine kazała mi bić w ten dzwon co pięć minut, aż spłonie Mystic Falls.
Ratuj się. Ja próbuję uratować siebie.
Vick, to nasz dom.
To twój dom. Dla mnie to miasto nic nie znaczy.
Ty wierzysz Katherine Pierce? Przecież to kłamca!
Nie mogę tam wrócić. Nie masz pojęcia, jak tam jest.
Dzięki temu, jak umrę, to pozostanę martwa.
I to mi pasuje.
- Coś się musi dać zrobić. - Jedyną szansą jest, by Donovan
przekonał swoją szaloną siostrę, że piekło nie jest aż tak złe.
Jest tu.
Tak, mówi szeryf Donovan. Aktywować procedury ewakuacyjne.
Wyciek gazu.
Tak, po raz kolejny.
- Coś nam tu umyka. - Wcale nie. Katherine wygrała.
Długo grała, aż wreszcie nas pokonała.
Co takiego?
Przedtem zatrzymało się serce Bonnie.
Mówiła, że widziała Elenę.
Damon?
Elena.
Co się dzieje?
- Czy Bonnie...? - Nic jej nie jest.
Obie jesteście w porządku.
Jestem przytomna?
Jesteś przytomna.
Nie, nie, nie.
Brzydko.
Chyba sobie żartujesz.
Katherine.
Witajcie, bracia.
Sama piję?
Gdzie jest Elena?
Nie żyje.
Dokładnie duchowa śpiączka, w sensie technicznym.
A gdzie jest jej fizyczne ciało?
Ja sobie to wiem, a ty nie, nie, nie.
Ma nadzieję, że spodobał się mój występ specjalnie dla was.
Ubawiłam się, patrząc, jak zmagacie się z samym diabłem.
Bo ja go sobie owinęłam wokół paluszka, od razu po wstąpieniu do piekieł.
Dlaczego niby on miał cię chcieć? Bo ja cię chciałam.
Do diabła, Katherine. Gdzie ona jest?
To naprawdę zemsta doskonała.
O 22.00 Mystic Falls spłonie i spłonie też droga Elena.
Rozumiem też, że jeden z dwóch Salvatorów pogrąży się wraz z nią.
Mam robić zakłady który?
To ją przymknęło.
Czas nam się kończy. Musimy znaleźć Elenę. Chodźmy.
Gdzie moja wnuczka? Gdzie jest Tiki?
- Tato. - Matt.
Słyszałem dzwon. Kiedy mówili o ewakuacji...
Masz wsiadać do wozu, żeby cię stąd wywieźli.
Ale jeśli to nie ty bijesz w dzwon, no to co za problem?
To Vicki, tato.
Co...?
Nie ma jej w domu. Damon sprawdza okolicę.
Sprawdziłeś w szkole?
Zaraz tam idę.
Dobra, tam się spotkamy.
Bonnie jest w samochodzie z dziewczynkami.
Mam książeczki dla dzieci. Coś nam jeszcze trzeba?
Wszystko inne jest nieważne. Idziemy.
Posłuchaj, jedźcie sami. Ja muszę zostać i pomóc Stefanowi.
W czym pomóc?
Katherine zabrała ciało Eleny. Pomogę mu ją znaleźć.
- Nie, nie, Caroline. - Damon nie wyjedzie z miasta bez niej.
- To nie twój problem. - Chodzi o Elenę, Ric. Potrzebują mnie.
- Twoje dzieci się potrzebują. - Ma ją ciebie. Po prostu...
Zawieź je do Armory. Ja tam przyjadę. Obiecuję.
Nie. Nie muszę ci przypominać, co znaczy strata matki.
Nie każ mi mówić tym dzieciom, że umarłaś, bo ktoś inny był dla ciebie ważniejszy.
Nie będziesz musiał.
Dotrę tam cała. Obiecuję.
Zabierajmy cię stąd.
No już.
Nie.
Nie, nie, nie.
Do diabła.
Szybciej, ruszać się! Wszyscy wyjeżdżać!
Kotłownia?
Coś mi to przypomina film horroru, ale tytułu nie pamiętam.
U mnie dobrze. Ona jest w pułapce.
Zaczyna brakować czasu. Niech Katherine zdejmie z nie czar.
Już się do tego biorę.
Czegoś ci trzeba?
Jesteś jak zły szeląg.
Zabawne z tym kościanym sztyletem, co?
Przywraca mnie do piekła, ale nie jest w stanie mnie tam zatrzymać.
A jakbyś chciał wiedzieć, jak uwolnić Elenę, no to się nie da.
Kai Parker był tak łaskawy, że stworzył tę pułapkę.
A jeśli się nie mylę, on już w życiu nikomu nie pomoże.
Po 153 paru latach te żarciki jakby się już trochę zestarzały.
No to przejdźmy do części, gdzie mówisz, czego chcesz, a ponegocjujemy.
Mam wszystko, czego chcę, Damon.
A raczej zaraz będę miała.
Kiedy wybrzmi ostatni dzwon,
to głupie miasto spłonie w ogniu i wszyscy pójdą z dymem.
Znaczy, najpierw się spalą żywcem, a ich prochy pójdą z dymem.
- Małostkowość u kobiety w tym wieku? - To nie małostkowość. To mój tryumf.
Jesteś zazdrosna o Elenę,
bo wiesz, że ja i Stefan wybralibyśmy ją, a nie ciebie, i to zawsze.
A ona wybrałaby Stefana.
Skąd jesteś taka pewna?
Bo ja bym tak zrobiła. I każda inna kobieta.
Stefan jest po prostu lepszy.
Kai ją zaczarował. Nie może z tego wyjść.
Jesteśmy za daleko.
Nie wrócimy na czas, by pomóc.
Co mamy robić? Nie mogę tu zostawić Eleny.
I nie chodzi tylko o Elenę.
Jak to?
Damon nie zostawi jej tutaj.
Musisz się wydostać, Caroline.
Spróbuj tunelu, będzie szybciej.
Nie wierzę, że to się dzieje.
Muszę porozmawiać z Damonem.
Uważasz, że go przekonasz?
Nie.
Ale muszę spróbować.
Obiecałam Rikowi,
że nie pozwolę dziewczynkom dorastać bez matki.
- Mogę ci pomóc, ale... - Nie.
Dam radę sam.
Uciekaj w bezpieczne miejsce.
- Rodzina przede wszystkim. - Jesteśmy rodziną.
Ty i ja, i dziewczynki...
Proszę, nie każ mi się zostawiać. Błagam.
Jeśli mam przekonać Damona, to szybko. A nie dam rady, póki nie będziesz bezpieczna.
Nie.
To mój brat.
Rodzina przede wszystkim.
Tak bardzo cię kocham.
Ja ciebie też.
Dziewczynki, przebierzcie się, co?
Wszystko dobrze?
Nie to, żeby mi nie zależało.
Zależy mi na Elenie.
W porządku, Ric. Rozumiem.
- I zależy mi na Damonie. - I on to wie.
Nie chcę ich zawieść,
ale muszę zadbać o moje córki.
- A one potrzebują matki. - Jeśli cos się da zrobić, zrobimy to.
Co to takiego?
To projekt o nazwie Zdrowaś Mario.
Dorian i ja próbowaliśmy znaleźć sposób na zniszczenie piekła Cade'a.
Wyliczyliśmy, że potrzeba kilka milionów mistycznej energii, mnie więcej.
To nam podcięło skrzydła.
Taki rodzaj energii jak w ogniu piekielnym?
GŁOSUJ NA SAMORZĄD UCZNIOWSKI
Bonnie? Wszystko w porządku?
Posłuchaj, Stefan, byłam dla ciebie za ostra.
Ale wiem, że oboje chcemy zrobić, co się da, żeby to wszystko naprawić.
Absolutnie.
- A masz coś? - Chyba tak.
Można się pozbyć Katherine, o ile będzie w piekle, kiedy ja go zniszczę.
I tu nie jest łatwo.
Powiedz, co mam zrobić.
Szybciej, ruszać się! Wszyscy wyjeżdżać!
Chcę wam podziękować za to, co zrobiłyście przy pożarze.
- Uratowałyśmy cię. - Dokładnie.
Ale nie tylko. Pozwoliłyście mi zrozumieć, że mam konieczną magię
w swoim wnętrzu.
Teraz potrzebuję wsparcia.
Tutaj.
Jestem, jak obiecałam.
Są wieści od Stefana?
Musimy szybko jechać. Wyjaśnię ci wszystko w samochodzie, dobrze?
Szybko, dziewczęta. Jedziemy. Biegnijcie, już.
Mam zamiar ocalić świat.
A ty musisz wsiąść do wozu i stąd wyjechać.
Ale ja... Bonnie...
Caroline, bardzo przepraszam, ale musimy już jechać.
Ric ci wszystko wytłumaczy.
Kocham cię.
Tylko nie rób głupstw, Bonnie Bennett.
Będzie dobrze.
Obiecuję.
Oddajesz się wspomnieniom?
Nikt nigdy nie powiedział: "Tak bardzo tęsknię za tym miejscem".
Jasne, że się pojawisz, żeby mnie wkurzyć.
Jesteś tak paskudnie przewidywalna.
Mam niby stracić występ Eleny Gilbert?
A skoro o tym, nie powinieneś być przy niej?
Wymyśliłem, że jak jesteś diabłem wcielonym, to będziesz wiedzieć.
Ja sobie gadałem z Bonnie Bennett. Ona wymyśliła, jak uratować to wszystko.
- Bonnie nie ma mocy, by uratować kociaka. - Ale to pary razy zrobiła.
Tu mowa o ogniu piekielnym tak potężnym, że zniszczy wszystko wkoło.
I co niby zrobi Bonnie? Jest 30 minut stąd.
Jeśli jechać drogą dokoła góry, to prawda.
Ale w linii prostej to tylko trochę ponad dziesięć kilometrów.
Na tym polega piękno tych tuneli.
Wiedziałaś, że prowadzą wprost z Armory do centrum Mystic Falls?
Założę się, że nie wiedziałaś.
Uważasz, że Bonnie Bennett dzięki magii zdoła skierować ogień piekielny
w tunele i ominąć miasto?
Jeszcze lepiej. Sądzę, że da radę skierować go z powrotem do piekła,
gdzie ty i ja cierpliwie będziemy na niego czekać.
Muszę przyznać, że nie mogę się doczekać, by umrzeć przy twoim boku, KP.
Blefujesz.
Nie, on nie blefuje.
I ja też nie.
Sam sobie poradzę. A ty uciekaj z tych tuneli.
To nie ja stąd wyjdę, Damon. Ty wyjdziesz.
Kiepski czas na męczennictwo, Stefan.
Powiedział męczennik.
Rozstrzygnijcie to między sobą.
Dobrze. Pójdziemy obaj.
Ktoś musi zostać i upewnić się, że ona jest w piekle, kiedy zostanie zniszczone.
Wiem, Stefan.
Powiedz Elenie, że zrobiłem to dla niej.
- By zapłacić za moje przeszłe błędy. - Sam jej to powiedz.
Muszę to zrobić, Damon.
Jestem to winien Bonnie i Enzo.
I wielu innym ludziom.
- Nie zostawię cię tu na śmierć, Stefan. - Zostawisz.
Mamy tu siedzieć i kłócić się, komu bardziej potrzebne to odkupienie?
Nie ty odpowiadasz za Enzo, Stefan!
Stale to powtarzasz, ale się mylisz. Wszyscy odpowiadamy za swoje czyny.
Odpowiadam za każdą przelaną kroplę krwi.
I ja też. A więcej jej przelałem.
Damon, jestem człowiekiem. Za 60 lat będę stary, no i umrę.
- Przed tobą wieczność z Eleną. - Ale nie tak dobra, bo bez ciebie.
Myślisz, że tego pragnę?
Dopiero co się ożeniłem.
Moja żona tam czeka, żebym do niej przyszedł.
Ale przez te prawie dwa wieki, od kiedy zrobiłem z ciebie wampira,
próbuję cię uczynić człowiekiem,
któremu należy się szczęście. I ono jest teraz osiągalne.
Nie.
Pozwól mi to dla ciebie zrobić.
- Nie. - To pozwól mi to zrobić dla siebie.
Proszę.
Kocham cię, braciszku.
Ja ciebie też.
I masz rację.
Jesteś człowiekiem.
I dlatego mogę to zrobić.
- Idź. - Nie, Damon.
Masz wyjść z tych tuneli
i nie przestawać iść, póki moja śmierć nie przerwie tej twojej ochoty.
Bo to ja jestem starszym bratem.
Przepraszam, że jak dotąd nie byłem dla ciebie lepszy.
Powiedziałem: idź!
Vicki.
Tatuś?
Cześć, skarbie.
To ma być as z rękawa Matta? To się na pewno nie uda.
Spóźniłeś się jakieś 15 lat na bycie ojcem.
- Nie zamierzam cię od niczego odwodzić. - A to dopiero.
Przyszedłeś popatrzeć, jak wysadzę się w nicość?
Vicki, Bonnie ma plan.
Ja i tak nie przestanę bić w dzwon.
Tego wcale nie trzeba.
To co tu robisz?
Chciałem zobaczyć moją córkę po raz ostatni.
Powiedz mi, co się dzieje.
Nie wiem, co powiedzieć, Caroline.
Stefan jest...
Podjął decyzję...
Dobra, babciu.
Jeśli kiedykolwiek miałaś mnie usłyszeć,
to właśnie teraz.
Zatrzymaj samochód.
Masz stanąć.
Cześć, to jest Stefan. Zostaw wiadomość.
Stefan, proszę zadzwoń do mnie.
Proszę.
Chcę, żebyś wiedział, że rozumiem.
Kocham cię.
I będę cię kochać...
na wieki.
Ale rozumiem.
Nie.
Dam radę.
Dam radę!
Pokonam cię.
Mnie nie weźmiesz.
Na mnie jeszcze nie czas.
Wreszcie jesteś gotowa żyć?
Cześć.
Walcz dalej, kochanie.
Jest zbyt potężny.
- Nie dam rady sam. - Bzdury.
Jesteś dość silna, by zrobić wszystko, do czego się przyłożysz.
No i, kochanie...
nie jesteś sama.
Babcia.
Udało się.
Nie wierzę, że wszystkie tu jesteśmy.
- Łabędzi śpiew przed pójściem do college'u. - Dokładnie tak.
Przepraszam, czy to męska łazienka?
Tak, długo by mówić.
Cześć.
Co się stało?
Dlaczego tu teraz jestem?
Nic nie wiem o Bonnie. Natomiast Damon...
Damon chciał poświęcić wszystko.
Żeby cię uratować.
Żeby uratować to miasto.
Był na to gotowy.
Jestem teraz człowiekiem.
On kazał mi odejść.
Idź.
Powinien był jednak coś wiedzieć.
Każdego dnia na ziemi jako człowiek nie przeżyję bez brania werbeny.
Nie rozumiem.
Już niedługo, diabelskie nasienie.
Już słyszę, jak ogień tu pędzi.
To cię upaja, co?
Nawet nie wiesz jak.
Podałem mu swoją krew.
- Lek. - Co takiego?
Wiedział, że bez leku zacznę się starzeć. I że wkrótce umrę.
Czyli Damonowi nic nie jest?
Nic.
Ale...
Ty... Ty przecież...
Zrobiłem to, co musiałem.
Nie! Nie.
Stefan, proszę.
Smaż się w piekle.
Do widzenia, bracie.
Nie. Stefan.
Zobaczyłem taką twarz Damona, której dawno nie widziałem.
Starszego brata, którego podziwiałem.
Syna, który ochotniczo poszedł na wojnę, żeby uradować swego ojca.
Takiego Damona, którego znałem jako chłopiec.
Chciałem, by taki Damon żył.
I chciałem mieś szansę takiego go poznać.
Jest lepszy ode mnie.
Jest prawym człowiekiem.
Miło cię widzieć, Elena.
Po raz ostatni.
Coś muszę ci powiedzieć.
To było piękne.
Cudownie się czułem.
Drogi pamiętniku, dzień dzisiejszy będzie inny.
Dziś się uśmiechnę.
I będzie to szczery uśmiech, bo dzisiaj nastał dzień, kiedy zacznę znowu żyć.
Oto ona.
Czy ja...?
Udało się.
Zdjęłam czary.
Jak?
Trochę to zajęło.
Ale w końcu wiem, na czym polega bycie czarownicą.
Gdzie on jest?
Z Caroline.
Żegna się.
Życie będzie dobre i piękne.
Ale nie bez bolesnych przeżyć.
Śmierć przynosi spokój.
A ból to koszt życia.
Jak w miłości, wtedy wiemy, że naprawdę żyjemy.
STEFAN SALVATORE Brat-Mąż-Przyjaciel URODZONY 1846 a teraz w pokoju
Myślisz, że istnieje?
Spokój?
Tak.
Zobaczymy go jeszcze.
Ty go zobaczysz.
Ja idę w drugą stronę.
Pewnie znów otworzą piekło dla mnie.
Nie bądź taki pewien.
Musisz wiedzieć, że...
Stefan coś mi powiedział przed rozstaniem.
Pewnego dnia, gdy się obudzisz, powiedz Caroline, że ją słyszałem.
I też będą ją kochał na wieczność.
Dostał moją wiadomość.
Życie toczy się dalej.
Drogi pamiętniku, przeżyliśmy tamten wieczór.
Mystic Falls jest bezpieczne.
Ja nadal jestem szeryfem.
Zrobili mi ławkę, by mnie uczcić. Chyba wystartuję na burmistrza.
A Vicki chyba odnalazła spokój.
Tak się przynajmniej wydaje.
Postanowiłam dotrzymać obietnicy danej Enzo.
Będę żyła całą pełnią życia.
Chcę zobaczyć świat i cieszyć się życiem.
- Mam wszystko? - Paszport.
Paszport. Na nocnym stoliku.
Caroline i ja otrzymałyśmy to, co zdaniem Damona stanowiło ostatnie życzenie Stefana.
SALVATORE - SZKOŁA DLA MŁODYCH UZDOLNIONYCH DZIECI
Otwarcie szkoły wymagało wiele wysiłku. Potrzebowaliśmy dużej pomocy.
Na szczęście znaliśmy wielu ludzi z odpowiednim doświadczeniem.
Bardzo proszę.
Chodźmy.
Caroline była zdeterminowana, by nam się powiodło.
Chciała, żeby jej mama była z niej dumna.
SALVATORE - SZKOŁA DLA MŁODYCH UZDOLNIONYCH DZIECI
A do tego, zaraz po otwarciu szkoły, zyskała wielkiego darczyńcę.
Ale to początek zupełnie innej historii.
Najdroższa Caroline, trudno było sobie wyobrazić, jaką drogę wybierzesz w życiu.
Wybrana przez ciebie przyszłość przerasta wszelkie oczekiwania.
Proszę, przyjmij ten dar na swój tak godny cel.
Kiedyś chcę ci osobiście podziękować.
Choćby nie wiem, ile to zajęło. Twój Klaus.
Po szkole medycznej wróciłam do domu, do Mystic Falls.
Tak miało być. Tu miałam się zestarzeć, i tak się stało.
Takie to moje życie.
Dziwne, niepoukładane, skomplikowane, smutne, cudowne, niezwykłe, no i epickie.
A zawdzięczam je Stefanowi.
Kiedy go poznałam, byłam po utracie rodziców i wewnętrznie martwa.
On mnie przywrócił do życia.
I zamierzam żyć najlepiej, jak potrafię, i najdłużej, jak się da.
Nawet po długim i szczęśliwym życiu razem,
Damon martwi się, że nigdy nie zobaczymy Stefana ponownie.
Że nigdy nie znajdzie spokoju.
Ale wiem, że się myli. Spokój istnieje.
Żyje w ludziach nam drogich.
Mama?
To obietnica spokoju.
Że pewnego dnia, po długim życiu, znów się odnajdziemy.
Damon.
Witaj, bracie.
Tekst polski: Roman Czarny życiu, znów się odnajdziemy.