Por que vos secan as fontes?
Por que morren as colleitas?
Por que pasan fame os fillos?
Porque Deus está furioso!
Furioso polo noso orgullo.
Temos que facer penitencia.
Penitencia.
Deus manda a seca para castigarnos.
Deus pide a nosa submisión.
E ti, bo home,
que lle ofreces a Deus para que chova?
Piedade! Teño unha familia que alimentar.
Son pobre. Non teño nada.
Entón, ofrece o fillo.
- Non, o fillo non. - Non!
O fillo non.
Entón, farás penitencia.
Guinda as chucas.
Tres negras!
Deus falou.
Daraslle as orellas a Deus, porque non escoitas.
Non!
Iso non, que nos van ver.
A barca ou a ponte?
- A ponte. - Colle a barca.
Alí desfarémonos deles.
Dille que quere falar con el.
Dígalle a Lothar que imos na barca.
Xo.
Cocheiro, quen che mandou parar?
A señorita.
Señorita?
Si.
Imos polo camiño da barca.
Está segura?
Alén do río, hai moitos penitentes.
Iso non me preocupa, capitán.
Confío na miña escolta. Colle cara á barca.
De acordo, señorita.
Collemos cara á barca.
O cocheiro!
Atoparon o cocheiro sen sentido.
É Néro.
Ten a súa filla.
Quen é?
A miña filla.
Para!
É encantadora.
- Como te chamas? - Non fala.
Perla.
Como pensa saltar da carruaxe na barca?
Xa verá.
Non ten plan?
Téñoa a vostede. Iso basta.
Vano colgar.
E a ela tamén.
É un pai fantástico.
Seu pai queríalla vender a unha bruxa.
Cre nas bruxas?
Non coñece a seu pai.
Por lamberlle os pés, coñéceo vostede mellor?
Horace?
Por que…?
Non te movas.
Non temos nada que ver con iso.
Capitán, teño que levar esta nena a Ségur.
Explíquelle iso ao xuíz.
Co que sei de Rochemort, cres que me procesarán?
Que sabes?
Mandou matar a Corsini.
Como?
Cun pacto cunha bruxa.
Veñen aí uns homes.
Son eles. Céibeme.
Prégollo. Déixenos marchar. Que non capturen a nena!
Ves este colar?
Intenta quitalo. Ten un meigallo.
É feo, só iso.
O seu prometido mateino eu. Por orde de seu pai.
Era un estorbo para a súa voda co príncipe.
Non me cres? Veña.
Dilles que me entregarás, a ver como reaccionan.
Suplícollelo. Déixenma agachar.
Ben feito, capitán.
Estás ben, querida? Magooute?
Prendede a Néro.
Co debido respecto, señor cónsul,
levareino eu mesmo ante o xuíz.
Xa lle confiei unha misión.
Levar a miña filla a Ségur para casar.
Néro di que matou a Tancrède.
Por orde túa.
Querida, el fai o que sexa para salvar o seu pelello.
- Non empeces… - Cunha estocada no sobaco.
Pagóuseme en ouro.
Comprei botas coma as del.
Entréguemo, capitán.
É unha orde. Non o volvo repetir.
Soldados, erguedes as armas contra o voso cónsul.
Seguro que é boa idea?
Ben.
Prendédeo e arrestade o capitán.
Patrón, é home morto.
Onde está a túa filla?
Contesta.
Non! Perla, non!
Perla!
Recúa.
- Recúa! - Matarás a túa filla?
Vasme dar leccións ti?
Tanto me ten, coñézoa desde hai dous días.
Tirade as armas!
Non te atreverás.
Non!
Iso foi entre o fígado e o ril.
Agora vai a carótide.
Facede o que el di.
Mátao.
Tirade as armas.
Ela tamén vén.
Vamos.
Se vexo as vosas feas caras atrás de nós, matareiche a filla, Rochemort.
Arre!
Non é nada.
Toma. Aperta forte.
Non te movas.
Toma raíz.
Cómea. Mastiga!
Iso quitarache a dor. Mastiga.
Chorrea o sangue!
A ver.
Como sabías onde acoitelala?
É o meu traballo.
Mastiga.
Perdoa, non tiña opción.
Xa entendín.
Perfecto.
Non me deades as grazas por salvarvos.
Xa non vos rides do meu colar.
Cousa de meigaría.
Se llo mostramos ao arcebispo de Ségur, seu pai é home morto.
Eu tiña outros plans, pero váleme que o arcebispo o queime vivo.
Axudaraslle ao asasino de Tancrède?
Iso xa o arranxaremos despois. Entre homes.
Home, claro.
Un duelo é a única solución. Moita clase!
E voute matar.
Seguro que si.
Adeus!
Chao, meu!
Ata outra!
Que?
Ben.
E agora traédeme a filla.
- E os outros? - Non quero testemuñas.
Matádeos a todos.
A nena non.
Deixádelle a rapaza.
Vémonos en Ségur.
Entón, que?
Como leva que seu pai sexa un cabrón?
Non sei. Pregúntelle á súa filla.
O bo disto é que nos achega máis.
Eu perdín todo e vostede perderao.
Non sei que pasa cando queiman a teu pai por bruxaría.
Cando che quitan o teu palacio, para onde vas?
A un convento? Ao cárcere? Nin idea.
Néro!
Que é isto?
Isto é o río?
- A apocalipse. - Que?
As sete pragas da apocalipse.
A guerra, a fame, a enfermidade,
os falsos profetas,
a seca.
É a quinta praga antes da vinda do mesías das tebras.
- Que pasa? - Antes aquí había un río!
Había un río!
Este era o seu plan para fuxir de meu pai?
Si, iamos cruzar na barca, cortar a corda e estarían fodidos.
A ver…
Cruzamos a pé. Se non, espetarémonos.
Teñen algo de comer? Teño fame.
Fagan o favor!
Sentímolo, non temos nada, boa xente.
- Teño unha familia que manter. - Eu tamén.
Xo!
Cago no carallo! E agora que?
Veña!
Veña, dálle.
- Vamos! - Arre!
Vamos! Arre!
Para, váiseche abrir a ferida. Vamos!
- Vamos! - Arre!
Véñanos axudar!
Veña vostede aquí.
Marchamos.
- E os cabalos? - Déixaos.
Vamos!
Sigamos.
Toma, bebe un pouco.
Que foi iso?
O monte.
Está morrendo.
O corazón das árbores está seco coma o da xente.
- A fin do mundo achégase. - Que pesado.
Móstrama.
Grazas.
Así, veña.
- Dóeme. - Se che doe, é que estás viva.
Veña, vamos.
Os outros non descansan. Vamos.
Algún problema?
Vamos.
Xa!
Ten dor. Teño que atopar raíz.
Que queren facer con ela en Ségur?
Protexerana.
Pagarame o arcebispo por salvala?
É un bo home.
- Recompensa as boas accións. - Non me fodas.
Por que é especial a miña filla?
É polo voso sangue.
Que ten o sangue?
Sodes os descendentes de…
- De quen? - Dun santo.
Un santo moi vello. O arcebispo diravos quen.
Eu descendo dun santo?
- Eh? - Si.
Por iso a puta chosca quere o noso sangue?
Xusto.
Ben, o sangue de Perla.
- O meu non lle interesa? - En absoluto.
Se o arcebispo cre iso, eu non fago isto en van.
Que é isto?
Unha mensaxe dos penitentes.
Por que fan isto?
Porque están tolos.
Cren que non somos submisos abondo a Deus e que por iso non chove.
Deus.
Vamos.
E miña nai?
Túa nai que?
Quen é?
Non cho contou Horace?
Non, el non é meu pai.
Era unha prostituta.
Chamábase Callista.
Era moi simpática.
Morreu.
- Como? - Non lembro.
Non lembras?
Que quede claro, nena.
Eu nunca quixen fillos.
Só estou aquí para axudarche.
Axudarme?
- Horace págache por levarme. - Salveite no orfanato.
- Queríasme vender. - Quería matar a bruxa.
Para quedares ben co teu patrón.
El nin te quería.
E non mataches a bruxa.
Es un inútil como pai e como asasino.
- A onde vas? - Buscar raíz.
Para calmar a dor. Se non, non avanzaremos nada.
Eu podo andar.
E para que cale a boca.
Onde irá?
Que facemos?
Esperamos por el.
Non vai volver.
Estás segura?
Si.
Ven, Perla. Vamos.
E eu?
Non te precisamos.
Como?
Pensa que vou quedar soa no territorio dos penitentes?
Non. Vou con vostedes.
Moi ben.
Déchesme ben.
Por detrás, moi profesional.
Cóllese o que se sementa.
- En pé. - Se cres que te vou seguir…
Podíate matar aquí mesmo.
O colar e o teu cadáver bastan para condenar a Rochemort por bruxaría.
Espera.
Axúdame a atopar a filla.
Ten moita dor.
A raíz é para ela.
A túa filla non che importa.
Non me enganas.
Andando.
Teño sede.
Non se queixe tanto.
- Non! - Veña, cólleo!
Perla, non! É perigoso.
Non ten fame?
Está aí ela.
Síntoo por Tancrède, de verdade.
Sei que erades amigos.
Eramos soldados. Nós non decidimos…
Soldado era eu. Ti eras un asasino.
É o mesmo oficio. Os dous matamos.
Por razóns distintas. Ti matas para facer rico a un cabrón.
Debéuselle reabrir a ferida.
Por aquí pasaron cabalos.
Síntoo.
Non atopei nada de comer.
Néro deixouno plantado, non vai volver.
Vostede non chegará a Ségur sen el.
Debiamos volver a Lamartine.
A bruxa…
non pode apoderarse da nena.
A vida de Perla non é o único que está en xogo.
Que máis está?
Nada.
Atopaches algo?
Veña.
Tes fame?
- Dáme os pendentes. - Valen unha fortuna.
Pois cómeos.
Es unha cabrona.
Coma teu pai.
E teu pai que?
Vendeume a unha bruxa e matouche o mozo.
O teu secuestroume.
Abandonoute cando naciches e agora outra vez.
Tanto me ten.
Coñecino hai dous días.
É sobre unha nena.
Unha nena que está ao meu cargo.
Ten que morrer.
Axúdame a derrotar o mal.
Dáme a fe.
Dáme a forza.
É a derradeira descendente do demo.
Parade.
Non poden andar lonxe.
Atoparémolos hoxe.
Zineb?
Zineb!
Señorita.
- Está ben? - Non.
Levádeme a Lamartine.
Onde está a nena?
Non o sei.
Eu fuxín. Eles xa deben ir lonxe.
Déixaa.
Fuxa!
Rápido!
Érguete.
Que carallo fixeches?
Por que comiches iso?
Ei, esperta!
Esperta!
Es home morto.
Primeiro salvamos a miña filla.
Despois mátote.
Señor, temos sede.
Señor!
Teña piedade, por favor.
Auga, señor!
Temos sede!
Benvido a Ségur, señor cónsul.
Non está o príncipe?
Verao mañá.
- Antes non? - Non.
Lamentablemente, está moi ocupado.
Por dez millóns de ducados, podía facer un oco.
- É un bo dote, non? - Certo.
E, falando da súa filla, non veu?
Vén aí.
Faga o favor!
Poderíanos axudar, se fai o favor?
Estannos seguindo.
Por favor.
Lévenos á súa vila e prométolle unha boa recompensa.
Por favor.
Non tes nada que temer.
Penitencia!
Subtítulos: Manuel Puga Moruxa lle unha boa recompensa.