Dlaczego wasze studnie wysychają?
Dlaczego wasze plony umierają?
Dlaczego wasze dzieci głodują?
Bo Bóg jest zły!
Jest zły przez naszą pychę.
Musimy za to odpokutować.
Pokuta!
Bóg zesłał suszę, żeby nas ukarać.
Chce naszego oddania.
A ty, dobry człowieku,
co mu zaoferujesz w zamian za deszcz?
Proszę, mam rodzinę na utrzymaniu.
Jestem biedny. Nic nie mam.
To oddaj syna.
- Tylko nie syna! - Nie!
Nie syna.
To odpokutujesz.
Rzuć kośćmi.
Trzy czarne!
Bóg przemówił.
Oddasz mu swoje uszy, bo nie słuchasz.
Nie!
Nie! Bo nas zobaczą.
Prom czy most?
- Pewnie most. - Jedź na prom.
Tam ich zgubimy.
Ona z nim porozmawia.
Powiedz mu, że płyniemy promem.
Woźnico, kto kazał ci się zatrzymać?
Moja pani.
Moja pani?
Tak.
Popłyniemy promem.
Na pewno?
Za rzeką możemy spotkać pokutników.
Nie przejmuję się nimi.
Ufam mojej eskorcie. Płyniemy promem.
Dobrze, pani.
Jedziemy na prom.
Woźnica!
Znaleziono nieprzytomnego woźnicę.
To Néro.
Ma pana córkę.
Kto to?
Moja córka.
Przestań!
Urocza.
- Jak masz na imię? - Nie mówi.
Perla.
Jak wysiądziecie z powozu na promie?
Zobaczy pani.
Nie masz planu?
Mam panią. Wystarczy.
Powieszą cię.
Ją też.
Cudowny z ciebie ojciec.
Pani ojciec chciał sprzedać panią wiedźmie.
Wierzysz w wiedźmy?
Nie zna pani ojca.
Znasz go lepiej, bo całujesz mu tyłek?
Horace?
Dlaczego…
Nie ruszaj się.
Nie mamy z tym nic wspólnego.
Kapitanie, muszę ją zawieźć do Séguru.
Wyjaśnisz to sędziemu.
Dużo wiem o Rochemorcie. Będą mnie sądzić?
A co wiesz?
Kazał zabić Corsiniego.
Jak?
Pakt z wiedźmą.
Ktoś jedzie.
To oni. Rozwiąż mnie.
Błagam, wypuśćcie nas. Nie mogą jej złapać.
Widzisz to?
Spróbuj go zdjąć. Jest zaczarowany.
I brzydki.
Pani ojciec kazał zabić pani narzeczonego.
Żeby wyszła pani za księcia.
Nie wierzysz mi? Śmiało.
Oddaj mnie im i zobacz ich reakcję.
Błagam. Pozwólcie mi ją ukryć.
Dobra robota.
Jesteś cała? Nic ci nie jest?
Bierzcie Néra.
Z całym szacunkiem, lordzie konsulu,
ale zabiorę go do sędziego.
Powierzyłem ci misję.
Miałeś zawieźć moją córkę do Séguru na jej ślub.
Tancrède zginął z rąk Néra.
Kazałeś go zabić.
Przestań, skarbie. Zrobi wszystko, żeby się uratować.
- Nie zaczynaj… - Jeden cios w pachę.
Dostałem za to złoto.
Kupiłem takie same buty.
Oddaj mi go, kapitanie.
To rozkaz. Nie będę powtarzał.
Podnieśliście broń na swojego konsula.
To dobry pomysł?
Słusznie.
Brać go i aresztować kapitana.
Już pan nie żyje.
Gdzie twoja córka?
Odpowiedz.
Nie! Perla, nie!
Perla!
Nie podchodź.
- Odejdź. - Zabijesz córkę?
Będziesz mnie pouczać?
Mam ją gdzieś. Znam ją od dwóch dni.
Rzućcie broń!
Rzućcie wszyscy broń!
Nie ośmielisz się.
Nie!
Dostała między wątrobę a nerkę. Teraz dostanie w tętnicę.
Róbcie, co mówi.
Zabić go.
Rzućcie broń.
Jedzie z nami.
Chodźmy.
Jeśli zobaczę wasze brzydkie gęby, to zabiję też twoją córkę, Rochemort.
Wio!
To nic poważnego.
Uciskaj tu mocno!
Nie ruszaj się.
Żuj ten korzeń.
Żuj go!
Nie będzie cię boleć. Żuj.
Wykrwawi się!
Dobra.
Skąd wiesz, gdzie dźgnąłeś?
To moja praca.
Żuj.
Przepraszam, ale musiałem.
Jasne, rozumiem.
Cieszę się.
Nie dziękujcie mi za uratowanie was.
Naszyjnik już was nie bawi?
To czary.
Jeśli pokażemy go arcybiskupowi, zabije jej ojca.
Miałem inne plany, ale arcybiskup może spalić go żywcem.
Chcesz pomagać zabójcy Tancrède’a?
Później to załatwimy. Sami. Po męsku.
Tak, jasne.
Pojedynek to jedyne wyjście. Bardzo eleganckie.
Zabiję cię.
Nie wątpię.
Żegnaj!
Pa, kolego!
Do zobaczenia!
Co?
Dobrze.
Teraz sprowadźcie moją córkę.
- A reszta? - Ma nie być świadków.
Zabijcie ich wszystkich.
Poza dziewczyną.
Dziecko oszczędźcie.
Widzimy się w Ségurze.
I co?
Jak to jest mieć świnię za ojca?
Nie wiem. Zapytaj córkę.
Miło. Zbliżamy się do siebie.
Straciłem wszystko. Pani też straci.
Nie wiem, jak to jest, gdy ojciec zostaje spalony za czary.
Zabiorą wasz majątek i pałac. I dokąd pani pójdzie?
Do klasztoru? Więzienia? Nie wiem.
Néro!
Gdzie jesteśmy?
To rzeka?
- To apokalipsa. - Co?
Siedem plag.
Wojna, głód, choroby,
fałszywi prorocy,
susza.
Piąta plaga przed mesjaszem ciemności.
- Co się stało? - Tu płynęła rzeka!
Tu była rzeka!
Tak chciałeś uciec przed ludźmi ojca?
Tak, popłynęlibyśmy promem, odcięlibyśmy linę i byłoby po nich.
Dobra…
Przejdziemy albo tu utkniemy.
Macie jedzenie? Jestem głodna.
Proszę!
Przykro nam, ale nic nie mamy.
- Muszę wyżywić rodzinę. - Ja też.
Niech to szlag. I co teraz?
Jedź!
Ruszaj.
- Jedź. - Wio!
No już! Wio!
Zostaw, bo pęknie ci rana. Jedź!
- Jedź! - Wio!
Może pani pomoże?
Chodź tutaj.
Idziemy stąd.
- A konie? - Zostaną.
Szybko!
Idziemy.
Masz, napij się.
Co to było?
Las.
Umiera.
Serca drzew są suche jak u ludzi.
- Świat się kończy. - Nie przynudzaj.
Pokaż.
Dziękuję.
Przytrzymaj.
- Boli. - To znaczy, że żyjesz.
Idziemy.
Tamci nie odpoczywają. Chodźcie.
Jakiś problem?
Idziemy.
Ruchy!
Boli ją. Muszę znaleźć korzeń.
Co z nią zrobią w Ségurze?
Ochronią ją.
Twój arcybiskup zapłaci mi za ocalenie jej?
To dobry człowiek.
- Nagradza dobre uczynki. - Nie wykiwaj mnie.
Dlaczego moja córka?
To wasza krew.
Nasza krew?
Jesteście potomkami…
- Kogo? - Świętego.
Starego świętego. Arcybiskup ci wyjaśni.
Jestem potomkiem świętego?
- Tak? - Tak.
Dlatego ta jednooka dziwka chce naszej krwi?
Właśnie dlatego.
Ale ona chce krwi Perli.
- A mojej nie? - Nie.
Oby arcybiskup ci uwierzył, żeby to nie było na marne.
Co to?
Wiadomość od pokutników.
Dlaczego to robią?
Bo są szaleni.
Uważają, że jesteśmy za mało oddani Bogu. Że dlatego nie ma deszczu.
Boże.
Chodźcie.
A moja mama?
O co pytasz?
Kim jest?
Horace ci nie mówił?
Nie, nie jest moim ojcem.
Była prostytutką.
Miała na imię Callista.
Była bardzo dobra.
Umarła.
- Jak? - Nie pamiętam.
Nie pamiętasz?
Wyjaśnijmy coś sobie.
Nie chcę mieć dzieci.
Tylko ci pomagam.
Pomagasz mi?
- Horace ci płaci. - Uratowałem cię w sierocińcu.
- Chciałeś mnie oddać. - Chciałem zabić wiedźmę.
Żeby wrócić do szefa.
Nawet on cię nie chciał.
Nawet nie zabiłeś wiedźmy.
Słaby ojciec i jeszcze gorszy zabójca.
- Dokąd idziesz? - Po korzeń.
Żeby złagodzić jej ból. Inaczej tu utkniemy.
Mogę iść dalej.
I żeby zamknąć jej buzię. Wolę ciszę.
Dokąd on polazł?
Co robimy?
Czekamy.
Nie wróci.
Jesteś tego pewna?
Tak.
Chodź, Perla. Idziemy.
A ja?
Pani nie potrzebujemy.
Słucham?
Co mam zrobić? Zostać na terenie pokutników?
Nie. Idę z wami.
Brawo.
Nieźle mnie załatwiłeś.
Od tyłu. Jak zawodowiec.
Karma wraca.
- Wstawaj. - Nie pójdę z tobą.
Mógłbym cię tu zabić.
Twój łańcuch i zwłoki wystarczą, żeby Rochemort zapłacił za czary.
Czekaj.
Proszę, pomóż mi odnaleźć córkę.
Ona cierpi.
To dla niej.
Masz ją gdzieś.
Nie oszukasz mnie.
Idziemy.
Chce mi się pić.
Dość marudzenia.
- Nie! - Tak! Złap go!
Perla, to niebezpieczne!
Nie jest pan głodny?
Ona tu jest.
Przepraszam za Tancrède’a.
Byliście kolegami.
Byliśmy żołnierzami. Nie decydujemy…
Ja byłem żołnierzem. Ty jesteś zabójcą.
To to samo.
- Obaj zabijamy. - Z różnych powodów.
Zabijasz, żeby drań był bogaty.
Pewnie pękła jej rana.
Przeszło tędy kilka koni.
Przykro mi.
Nie znalazłam jedzenia.
Porzucił was. Już nie wróci.
Bez niego nie dojdziecie do Séguru.
Wracajmy do Lamartine.
Ta wiedźma…
nie może jej złapać.
Nie tylko życie Perli jest zagrożone.
A co jeszcze?
Nic.
Znalazłaś coś?
Dam radę.
Głodna?
- Daj kolczyki. - Są warte fortunę.
No to je zjedz.
Niezłe z ciebie ziółko.
Po tatusiu.
A twój ojciec?
Sprzedał mnie i zabił twojego kochanka.
Twój mnie porwał. Zostawił cię po narodzinach i teraz.
Mam to gdzieś.
Znam go od dwóch dni.
Chodzi o małą dziewczynkę.
Opiekowałem się nią.
Musi umrzeć.
Pomóż mi pokonać zło.
Daj mi wiarę.
Daj mi siłę.
Jest ostatnim potomkiem diabła.
Stójcie.
Pewnie są blisko.
Dziś ich znajdziemy.
Zineb?
Zineb!
Moja pani.
- Jest pani cała? - Nie.
Zabierz mnie do Lamartine.
Gdzie dziewczyna?
Nie wiem.
Uciekłam. Są już daleko.
Zostaw ją.
Proszę uciekać!
Szybko!
Idziemy!
Wstawaj.
Coś ty zrobił, do cholery?
Czemu zjadłeś cały?
Obudź się!
Wstawaj!
Jesteś trupem.
Uratujemy moją córkę.
A potem cię zabiję.
Panie, chce nam się pić.
Panie!
Zlituj się, proszę!
Wody, panie!
Chce nam się pić!
Witamy w Ségurze, lordzie konsulu.
Nie ma księcia?
Jutro się zobaczycie.
- A nie wcześniej? - Nie.
Niestety ma dużo pracy.
Mógł znaleźć czas za dziesięć milionów dukatów.
- Dobry posag, nie? - Tak, dobry.
Skoro o tym mowa, nie ma pańskiej córki?
Przyjedzie.
Przepraszam!
Pomoże nam pan? Proszę.
Ścigają nas.
Proszę.
Dostanie pan nagrodę za zabranie nas do wioski.
Proszę.
Nie bój się.
Pokuta!
Napisy: Kamila Krupiński abranie nas do wioski.