พวกเจ้าคือลูกแกะหลงทางของพระคริสต์
พวกเจ้าใช้ชีวิตในบาป
แต่นั่นไม่ใช่ความผิดพวกเจ้า
มันหลอกว่าพระเจ้าทรงเมตตา พวกเจ้าจึงเลิกยำเกรง
มันให้อภัยแทนพระเจ้า แต่มันเป็นใครจึงกล้าเอ่ยอ้างนามพระองค์
ไม่ว่าใครก็ให้อภัยแทนพระเจ้าไม่ได้
พระเจ้าต้องเป็นผู้ประทานให้
ข้าเองก็เคยเชื่อ คำหลอกลวงของนักบวชแห่งเซกูร์
แต่ภารดาไถ่บาป ผู้นำของเราช่วยชี้ทางสว่าง
เราคือคนบาป
ไหนเล่าการไถ่ถอนจากเรา
ไถ่บาป!
เราต้องไถ่บาป
ไถ่บาป!
ไปๆ
ไถ่บาป!
หนีเลย
พวกเจ้า! ใครสั่งให้ไป
หยุดพวกมันไว้
จับมัน!
หนีไป เอาตัวรอดก่อน
มานี่ ไม่ต้องลีลา
จับมัน!
ไปกับข้า!
- เด็กมันไปทางนั้น - อยู่นั่นไง
มันอยู่ไหน หาไม่เจอแล้ว
(กาลครั้งหนึ่งของนักฆ่า)
พระวจนะของพระเจ้าไม่น่าสนใจเหรอ นักบวช
เจ้ากับภารดาไถ่บาป ไม่ได้รู้จักพระวจนะแม้แต่น้อย
หุบปาก ไอ้จอมโค่นล้ม
เจ้าตัวอ้วนพีทั้งที่พวกเราที่เหลือแทบอดตาย
ไหนเล่าการเสียสละ
ไหนเล่าการทรมาน
ไหนเล่าการไถ่บาป
ทนทรมานไปก็ไม่ช่วยให้รอดจากภัยแล้ง
เจ้าหลงเชื่อคำที่ใช้หลอกตัวเองอยู่คนเดียว
แล้วนี่ใครกัน
เจ้าเดินทางกับหญิงงามเมืองเหรอ
ข้าคือลูกสาวกงสุลแห่งลามาร์ทีน ที่กำลังจะแต่งงานกับเจ้าชายของเจ้า
ถ้าให้ดี เจ้าควรปล่อยเราไป
นอกเสียจากเจ้ากับลูกสมุนจะอยากถูกบดขยี้
โดยกองทัพของพ่อข้าและสามีข้า
โชคดีแท้!
เราได้รับเกียรติให้ต้อนรับ
การมาเยือนของว่าที่เจ้าหญิง
พระผู้เป็นเจ้าเอาใจเรา!
บอกทีสิ องค์หญิง
เจ้ายอมจำนนต่อพระเจ้าไหม
หรือคิดว่าตัวเองอยู่เหนือพระองค์
เจ้าต่างหากที่เล่นบทพระเจ้า
จงสักการะพระเจ้า!
ข้ามีเท่านี้
ข้าขอหลักฐานการจำนน แต่เจ้าคิดจะติดสินบน
เจ้าหญิงของเราควรสักการะอะไรแด่พระเจ้า
ไถ่บาป!
- ไถ่บาป! - ไถ่บาป!
อยู่นิ่งๆ
ทรัพย์สินและยศถาบรรดาศักดิ์ ทำให้นางอวดดีถือดี
แต่… นางหลงลืมพระเจ้า
นางติดหนี้บุญคุณทุกสิ่งต่อพระผู้เป็นเจ้า
พระเจ้าประทานความงามให้
แต่นางไม่เคยทำตัวคู่ควรให้ได้รับ
ได้เวลา…
ส่งคืนแก่พระเจ้า!
พระเจ้าทรงรัก และเจ้ามีเพียงความเกลียดชัง
ให้นางสักการะอะไรอีกดี
ดวงตา
จมูก
เจ้าน่าจะยังไม่เข้าใจคำว่า "ยอมจำนน"
แต่ข้าจะสอนให้
เมื่อจัดการกับเจ้าเรียบร้อยแล้ว
รับรองได้ จะไม่มีเจ้าชายที่ไหนต้องการเจ้าเลย
ไม่!
กำจัดไอ้เฒ่าไปไม่ต้องรอข้า
ข้าจะดูแลองค์หญิงเอง
ออราซ!
นี่ เอาไป
เอาเลย โยนกระดูกเสี่ยงทาย
เจ้าต้องไถ่บาป
ได้หนึ่งดำหมายถึงอวัยวะหนึ่งชิ้น แต่เลือกเองว่าจะตัดชิ้นไหน
สองดำ ตัดสองชิ้น เจ้ายังได้เลือก
สามดำ ข้าได้เลือก
สี่ดำ ชะตาเลือกแล้ว
คือหัวของเจ้า
แต่ถ้าออกสี่ขาว แปลว่าวันนี้เจ้าโชคดี
พระเจ้าไม่ต้องการอะไรจากเจ้า
เอ้า เล่นสิ
เล่นเลย
เล่น!
สี่ดำ!
เจ้าได้สี่ดำ
สี่ดำเลยเหรอ
สี่ดำ งั้นต้องตัดหัว
ออกสี่ดำล้วน หายากนะ
สี่ดำ หายาก
- เราต้องวางแผน - ไม่มีเวลาแล้ว
คุ้มกันให้ด้วย
หยุด เดี๋ยว!
ขอข้าเล่นด้วย
ขอเล่นด้วยคน ข้าอยากเล่น นี่เป็นคนบาป
ข้าทำบาป บาปอย่างหนาเลย
ข้าต้องไถ่บาป ขอโยนกระดูกด้วยคน
ข้าทำบาปหนักกว่าเขาอีก
- ให้ข้าก่อนเถอะ - เจ้าทำอะไรมา
ข้าทำอะไรน่ะเหรอ รู้แล้วจะหนาว
อัตตา ราคะ ตะกละ อาชญากรรม
ทำหมดทุกอย่าง
ได้โปรด
ได้โปรด ขอร้อง
ให้ข้าโยนกระดูกเถอะ
ได้โปรด ให้ข้าโยน
- รอถึงตาเจ้าก่อน - ไม่ๆ ต้องทำเดี๋ยวนี้
ยินดีรับใช้
ขอบพระคุณท่าน
- ลุกขึ้น - ขอบพระคุณท่าน
ขอบคุณ
- ขาวล้วนเหรอ - วันนี้เจ้าโชคดี
- ทำไมดวงจู๋ขนาดนี้ - เอ้า ถัดไป
ไม่ เดี๋ยวๆ
ขอลองอีกที ครั้งสุดท้ายนะ
แค่ครั้งเดียว
ก็ได้ ลองครั้งสุดท้ายให้มันจบๆ
ไม่นะ
ไม่!
ขอบพระคุณท่าน
ไม่ต้องคิดเยอะ โยนๆ ไป
ดำสอง! อวัยวะสอง!
- ชิ้นไหนดี - ไม่รู้สินะ
ดีหมดทุกชิ้น งั้น… ตัดส่วนที่โลภมากออกแล้วกัน
เป็นเจ้าจะเลือกตรงไหน
ถามหน่อย เจ้าจะเลือกส่วนดีสุดหรือแย่สุด
- ข้าไม่ได้เลือกเอง - นั่นไง
จมูกไหม ก็ไม่เลว
เดี๋ยว
ขอคิดก่อน
เร็วหน่อย
เจ้ากดดันข้านะ
รู้แล้ว
เอานี่ไป
หรือนี่
อย่าเลยลูก ฟังพ่อก่อน เดี๋ยว
ฟังพ่อนะ ฟัง…
แปร์ล่าอยู่ไหน
เด็กหนีไปได้ น่าจะซ่อนอยู่สักที่
ไม่!
แปร์ล่า
ข้า…
พวกชาวบ้านจะอพยพไปลามาร์ทีน
ท่านควรไปกับพวกเขา
- ข้าไม่ใช่ตัวประกันแล้วเหรอ - ไม่แล้ว
ขอบคุณนะ
ข้าแต่พระเจ้า ลูกภาวนาต่อพระองค์ ผู้เป็นทั้งชีวิตและการฟื้นคืน
ขอให้ผู้ล่วงลับไปสู่สุคติ
โปรดช่วยเราจากความบ้าคลั่งของมนุษย์
ในนามแห่งบุญศักดิ์สิทธิ์
อาเมน
นี่
เจออยู่กับคนไถ่บาป
นี่ด้วย
ขอบคุณมาก
ที่เหลือข้ายกให้
ชาวบ้านทิ้งม้าไว้ให้เรา
เอ้า
ไปหาจากในป่ามาให้
รากไม้น่ะ
ตอนนั้นข้าไม่ได้ทิ้งเจ้าไป
เขาจับตัวข้าไว้
รับไปสิ
- เราก็ไปได้แล้ว - ไม่ได้
เราจะค้างคืนที่นี่
เราจะพักเอาแรง พักฟื้นหน่อย รุ่งสางค่อยออก เดินทางสี่วันกว่าจะถึงเซกูร์
ถ้าทำตามที่ข้าบอก เราอาจรอดไปถึงที่นั่นได้
ข้าจะไปด้วย
ข้าจะช่วยท่านจับพ่อมาลงโทษ
คำของท่านมีน้ำหนักกว่าคำให้การของข้า
ท่านอยากให้พ่อโดนประหารงั้นรึ
ข้าอยากได้ความเป็นธรรม
เขาฆ่าคู่หมั้นของข้า และขายแปร์ล่าให้แม่มด
พวกไถ่บาปทั้งปล้นสะดมและขืนใจ แต่พ่อข้ากลับไม่ต่อต้าน
เขามองหาแต่ผลประโยชน์ ไม่สมควรจะมีชีวิตอยู่
มีน้ำใจดี แต่ทางนี้ไม่เหมาะกับท่านหรอก ท่านจะเจ็บตัวและถ่วงเราเปล่าๆ
ข้าอยากให้นางไปด้วย
ยังไงก็ห้ามข้าไม่ได้
มีคดีใช้มนตร์ดำ 16 คดี กำลังรอการไต่สวนจากใต้เท้า
อภัยโทษทั้งหมด
ทุกอย่างเป็นเพียงข้ออ้าง เพื่อจะพัดโหมความเกลียดชัง
แต่พระสันตบิดรทรงเตือนไว้ว่า ความชั่วร้ายกำลังจะมา
เราต้องรับฟังไว้ ใต้เท้า
อย่าได้หลงกล บาร์แร็ง
พญามารมีหลากหลายใบหน้า
มันอาจอยู่ในรั้วขอบกำแพงนี้แล้วก็เป็นได้
ฝ่าพระบาท
เจ้าชายทรงต้อนรับการมาเยือนของท่านกงสุล
และทรงยินดีต่อการผูกสัมพันธไมตรีของสองนคร
นั่นคือเขตแดนที่พวกผู้ไถ่บาป คุกคามและยึดไปจากพระองค์ใช่ไหม
ใช่แล้ว
เพียงใช้ค่าสินสอดจากกระหม่อม พระองค์จะจ้างทหารรับจ้างได้ถึงสามกอง
ปัญหานี้จะคลี่คลายในไม่ช้า
ในนามของประชาชนแห่งเซกูร์
เราซาบซึ้งน้ำใจท่าน โปรดวางใจเถิด ท่านกงสุล
วันนี้ข้านำทองมาให้ พรุ่งนี้จะมีเสบียง หากจำเป็น
และวันถัดไปจะนำกองทัพมา หากต้องใช้
แล้วความเอื้อเฟื้อนี้มีราคาเท่าใด
ราคาเหรอ
ข้าไม่รู้
นอกจากความสงบและเจริญรุ่งเรือง ใช้ชีวิตอย่างอยู่ดีมีสุขเท่านั้น
ท่านพูดเหมือนพ่อค้าในตลาด เราก็จะใช้ภาษาเดียวกัน
ท่านมาซื้อสินค้าไม่ใช่รึ
เจ้าชายจะทรงอยากรู้ว่าต้องขายอะไร
ฝ่าพระบาท กระหม่อมไม่นึกว่าจะต้อนรับกันเช่นนี้
ตอบมา ท่านกงสุล
ลามาร์ทีนไม่ใช่แค่เมืองที่มีน้ำใจ แต่เรายังปรับตัวตามโลก
ถ้าช่วยพระองค์ เราจะได้รับโอกาสใช้ทรัพยากร
และทำข้อตกลงการค้ากับเซกูร์ ซึ่งจะเป็นผลดีต่อทุกฝ่าย
ท่านกงสุลหมายถึงแหล่งแร่ดีบุก
ที่ถูกปล่อยร้างอย่างน่าเสียดาย ไม่ได้ทำประโยชน์ใดๆ ในแคว้นนี้
- แล้ว… - แล้วยังไง จะทำเหมืองแร่
สร้างเซกูร์ให้เป็นบาบิโลนแห่งใหม่
ชักนำพวกขี้เมาหยำเป
และซ่องนางโลมมาถึงที่นี่
ทรงอยากให้มีขอทานหน้าประตูเมืองมากกว่างั้นรึ
กระหม่อมอยากให้มีคนทำงานมากกว่า ต่อให้พวกเขาจะชอบเข้าซ่อง
ท่านกงสุลหมายความว่า…
เราต้องเตือนหรือไม่ว่าทองกินไม่ได้ ท่านกงสุล
กำไรหลั่งไหลในทิศเดียวเสมอ จากล่างขึ้นบน ไม่เคยลงสู่ชั้นล่าง
อย่าบังอาจคิดว่าจะมาหลอกเราได้
พวกท่านทั้งหลาย ในแต่ละวันที่ผ่านพ้นไป
เพราะความหน้าเนื้อใจเสือ
และความโลภของพวกท่าน
ที่คอยเติมเชื้อไฟให้เหล่าผู้ไถ่บาป
และเสริมกำลังของพวกนั้น
ผู้… ผู้…
ผู้ไถ่บาป
หะ…
หากิ…
ขอบคุณ โฌเซฟีน
ในเมื่อสถานการณ์บีบบังคับ ให้เราต้องยอมรับทองของท่าน
การสมรสครั้งนี้จะเกิดขึ้น
แต่เราจะไม่ยอมให้ท่านแตะต้องแผ่นดิน
หรือจิตวิญญาณของเมืองเราเป็นอันขาด
หากคิดว่าไม่เหมาะสม เชิญขนทรัพย์สินของท่านกลับไปเสีย
กระหม่อมสรุปเจตนาของพระองค์ครบถ้วนใช่ไหม
ใช่แล้ว ขอบคุณมาก
จบแค่นี้ ท่านกงสุล
ฝ่าพระบาท
พวกไถ่บาปอยู่แถวนี้
มันอยู่ไปทั่วแหละเจ้าหญิง ข้าก็เตือนแล้ว
เราต้องมีผู้อารักขา
ไปใช้ทางผ่านป้อมอาฟร์วาลดีไหม
อยู่ไกลจากตรงนี้แค่ไหน
เดินไปหนึ่งวันทางตะวันออก
ข้าว่าที่นั่นจะต้องมีม้า
เราอาจได้พักค้างคืน ได้อาบน้ำสักนิด
คงไม่เสียหายอะไรต่อเจ้า
- ถ้าเขาเป็นมิตรก็จะยอมช่วยเราใช่ไหม - ใช่
กงต์แห่งอาฟร์วาลเป็นขุนนางรับใช้เซกูร์
- และข้าคือว่าที่เจ้าหญิงแห่งเซกูร์ - ไม่
เราจะไม่เดินอ้อมสองวัน เพื่อไปหายามอารักขากับอาบน้ำ
ไร้สาระสิ้นดี
ข้าอยากหัดต่อสู้
วางลงซะ
ก้าวเท้าขวามาข้างหน้า
ลดดาบต่ำกว่านี้
โจมตี
จะสอนข้าไหม
ก็ไม่แน่
เอาละ ไปได้แล้ว
- แล้วเรื่องอาฟร์วาล - ลืมไปได้เลย
ท่านรับปากข้าไว้
ท่านบอกว่าเด็กนั่นหัวอ่อนยิ่งกว่าอะไร
เป็นเช่นนั้นจริง
ขุนนางทุกคนอยู่ข้างเรา
ข้าแค่ประมาทอิทธิพลของอัครสังฆราชที่สั่งสมไว้
ตั้งแต่พ่อของเจ้าชายตายไป
ข้าก็ไม่รู้สาเหตุ
แต่เขามองท่านราวกับเป็นโรคระบาด
ข้าอยากคุยกับเจ้าชาย
ตามลำพัง
เป็นไปไม่ได้ อัครสังฆราชไม่ยอมแน่
ท่านเสนาบดี
สักวัน ข้าจะสั่งฆ่าเจ้า
ไปได้แล้ว
เริ่มใหม่
- ฝึกป้องกันตัวไว้ก็ดี - แต่ฝึกแบบนี้ไม่ได้เรื่อง
- เอาใหม่ - อาจจะจริง
แต่เด็กไม่ได้ถามเจ้า
บอกหน่อยสิ เจ้าหญิง ข้าไม่เข้าใจ
ทำไมถึงเปลี่ยนใจเรื่องพ่อ
- อะไรเข้าสิงเหรอ - แค่อยากรู้เฉยๆ
พูดไปเจ้าก็ไม่เข้าใจ
- ลองหน่อยสิ - ไม่มีประโยชน์
มันมีความถูกต้อง ความยุติธรรม การรู้ผิดชอบชั่วดี…
เจ้าไม่เข้าใจหรอก
ก็ได้
ข้าค่อนข้างหัวช้า
แต่พ่อท่าน…
ท่านเพิ่งรู้เหรอว่าเขาเป็นคนชั่วช้าใจคด
ฆ่าคนและตักตวงผลประโยชน์ใส่ตัว
ข้าแทบไม่เคยเห็นท่านปฏิเสธ เสื้อผ้าอาภรณ์หรือเครื่องประดับใหม่ๆ
ที่จริงท่านร้องขอบ่อยๆ ด้วยซ้ำ
เผลอๆ ท่านจะฆ่าคนไปมากกว่าข้า
สารเลว
โจมตี
ลองใหม่
ตายซะ
นางเรียนหนังสือเก่งไหม
ไม่ค่อยเก่งนัก
ไม่แปลกใจเลย
หลังจบเรื่องนี้แล้วข้าจะแวะไปเยี่ยมบ้าง
มาสนใจตอนนี้มันช้าไปแล้ว
มาช้ายังดีกว่าไม่มา
แค่พาลูกเจ้าไปที่เซกูร์ ข้าขอแค่นั้น
ทำไมท่านดูไม่ค่อยสบายใจที่ข้าจะใส่ใจลูก
น่ารักจังเลย
เหมือนตุ๊กตาหมี
ท่านหญิง
กรุณาให้ข้าคุยด้วยตามลำพังสักครู่ได้ไหม
ก่อนหน้านี้ในที่ประชุม ท่านอยากพูดอะไรสักอย่าง
พะ…
ไม่ต้องรีบร้อน โฌเซฟีน
พวกไถ่บาป
พวกไถ่บาปทำไมรึ
หากิน…
หากิน
หากิน…
- กับความอดอยากใช่ไหม - กับ…
- กับภัยแล้ง หรือ… - กับ…
กับการที่เรานิ่งเฉย
ท่านพูดถูกที่สุด โฌเซฟีน
และเรื่องนั้นจะต้องเปลี่ยน
โฌเซฟีน
มีแต่ท่านที่จะช่วยข้ากอบกู้เซกูร์ไว้ได้
เราฟังอยู่ ท่านกงสุล แต่รีบพูดแล้วกัน
ถ้าไม่ใช่เพราะเห็นแก่พี่สาว เราไม่ยอมแน่
ไม่ยอมออกไปนอกกำแพงกับกระหม่อมน่ะรึ
ไปนอกกำแพง
มันอันตรายเกินไป
กระหม่อมขออนุญาต แต่เจ้าครองนคร
ต้องไม่เกรงกลัวประชาชน
ตรงกันข้าม
พระอัครสังฆราชไม่อนุญาต
เขาไม่จำเป็นต้องรู้
พี่สาวท่านบอกว่ามีทางลับ
ให้เจ้าชายหนีออกจากเมืองได้หากศัตรูปิดล้อม
ภัยแล้ง ความอดอยาก และสงครามคือบททดสอบที่โหดร้าย
แต่นอกจากขนมปังกับน้ำ รู้ไหมว่าพวกเขาขาดแคลนสิ่งใดที่สุด
ความหวัง
จริงอยู่
เหมืองแร่จะเปลี่ยนโฉมหน้าเซกูร์ไปตลอดกาล
แต่เมื่อท่านมองดู
ใบหน้าเซกูร์เช่นนี้
ท่านจะไม่อยากเปลี่ยนมันเหรอ
นานหลายชั่วอายุคนแล้ว
บรรพบุรุษของข้าสร้างนคร โดยมุ่งอุทิศแก่พระเจ้าเท่านั้น
พวกเขาไม่ยอมมองข้ามพระคัมภีร์เพื่อหาทางแก้
พ่อข้ายิ่งหนักกว่าใคร
มอบความหวังให้คน แล้วเขาจะยอมตามท่านลงนรก
แล้วกลุ่มผู้ไถ่บาปจะหมดไป
พระอัครสังฆราชแค่ทำตามหน้าที่ รับใช้พระเจ้า
แต่ท่านต้องรับใช้ประชาชน
พระเจ้า
เราต้องไปฮาฟร์วาล ถ้ายอมฟังกันบ้าง ป่านนี้เราไปถึงที่นั่นแล้ว
ไม่ เราไม่ไปฮาฟร์วาล
- ทำไมเขาเป็นคนตัดสินใจ - เพราะข้าคุมตรงนี้
ทำไมไม่ใช่โลธาร์ล่ะ
ใครเลือกโลธาร์
เชื่อเขาเลย
แน่สิ
โลธาร์ ท่านจะว่ายังไง
เราจะไปฮาฟร์วาล
ช่างแม่งวะ
ใต้เท้า เรารับฟังความกังวลของท่าน และไตร่ตรองอย่างดี
ลิขิตสวรรค์เป็นได้หลายรูปแบบ
แม้จะทำให้ท่านไม่พอใจในยามทุกข์เข็ญเช่นนี้
แต่ลิขิตนั้นปรากฏในรูปของการช่วยเหลือ จากลามาร์ทีนและกงสุลรอชมอร์
เราเสียใจที่ไม่ได้ต้อนรับเขาตามสมควร
ฝ่าพระบาท กระหม่อมเข้าใจ
ความปรารถนาจะตะครุบโอกาสแรก ช่างล่อใจรุนแรงนัก
แต่อย่างที่บิดาของพระองค์ว่า…
พ่อเราตายไปแล้ว
ถ้าท่านไม่เห็นชอบ เราก็ไม่มีทางเลือก นอกจากทำโดยที่ท่านไม่อวยพร
การขุดเหมืองจะเริ่มขึ้นหลังจบเทศกาลมหาพรต
ที่ตรงนี้จะเป็นของท่าน ท่านกงสุล
จนกว่าลูกสาวท่านจะมา
ฝ่าพระบาท
เขาจงใจทำแบบนี้
เป็นอะไรหรือเปล่า
พวกเราไม่ได้รั้งเจ้าไว้ใช่ไหม
ไม่ต้องรีบร้อนนะ
ทำไมเหรอ
ขอเดินชมทิวทัศน์ก่อนจะถูกแขวนคอไม่ได้รึไง
ทุกคนก็ควรทำใจ เมื่อไปถึงอาฟร์วาลได้ชะตาขาดเมื่อนั้น
คิดไหมว่านั่นคือสาเหตุที่นางยืนกรานจะไปให้ได้
นางพูดเอง
กงต์แห่งอาฟร์วาลเป็นขุนนางรับใช้เซกูร์ และนางยังเป็นว่าที่เจ้าหญิง
เราจะเหมือนลูกไก่ในกำมือนาง
ก่อนหน้านี้นางเป็นตัวประกันของเรา
จะรู้ได้ยังไงว่านี่ไม่ใช่การแก้แค้น
หุบปากเหม็นๆ ไปเถอะ
แล้วเก็บแรงไว้เดินต่อ
เกิดขึ้นแล้วสินะ
เจ้ามีนายใหม่แล้วใช่ไหมล่ะ
จากสุนัขรับใช้ของคู่หมั้น กลายเป็นทาสของนาง
แถวนี้มีสุนัขตัวเดียวก็คือเจ้า
รอชมอร์ถึงกับให้เจ้าใส่ปลอกคอ
เนโร!
มาเลย ลุย
วิธีโบราณนี่แหละ ยุติธรรมดี มาเลย
พอได้แล้ว เนโร
เจ้าพูดเหมือนต็องแครด…
- ทุบมันที - หยุดนะ
นั่งเงียบๆ ไป
เดี๋ยวๆ
- ลุกขึ้น - จะลุกเดี๋ยวนี้แหละ
เนโร
มีอะไร
ที่คอเจ้า
มีอะไร
มนตร์ดำ
โซ่เป็นพิษกัดกินเจ้าจนเน่าจากภายใน
พระอัครสังฆราชจะปลดออกได้
ก็ได้ ไปก็ไป
มัวแต่เดินอ้อมเลยไปไม่ถึงเสียที
จะตายไหม
ตาย
ใครๆ ก็ต้องตาย
หมายถึงในเร็วๆ นี้
ทำไม เจ้าจะรีบไปไหน
ออราซ!
โซ่นี่จะฆ่าข้าเมื่อไหร่
ข้าไม่รู้
นั่นไง
ฟังแล้วโล่งไหมล่ะ
นี่ แบ่งกันก็ได้
ขอบใจ
(กาลครั้งหนึ่งของนักฆ่า)
คำบรรยายโดย ศันสนีย์ โอบอ้อม ียที