Tanrı'nın kayıp koyunlarısınız.
Günahlar içinde yaşıyorsunuz ama kabahat sizde değil.
"Merhametlidir" dediler diye Tanrı'dan korkmayı bıraktınız.
Tanrı'nın affını sundular ama O'nun adına affetmek onların neyine?
O'nun affına sahip olunamaz.
Hak edilmelidir.
Ségur'ün papazları beni de yalanlarla kandırmıştı.
Ama rehberimiz Kefaret Kardeşi gözlerimi açtı.
Günah işliyoruz ama neden tövbe etmiyoruz?
Kefaret!
Kefaret ödemeliyiz!
Kefaret!
İlerleyin!
Kefaret!
Şimdi.
Oradakiler! Gitmenize kim izin verdi?
-Durdurun onları! -Yakalayın!
Koş! Kurtar kendini!
Hadi. Yürü.
-Yakalayın! -Benimle gelin!
-O tarafa gitti. -Şurada!
Nerede? Onu kaybettim.
Keşiş efendi, Tanrı'nın kelamını önemsemez misin?
Tanrı'nın kelamını ne sen ne Kefaret Kardeşin bilir.
Kes sesini hırsız!
Biz açlıktan kırılırken sen domuz gibi şişmişsin.
Hani fedakârlık?
Hani cefa?
Hani kefaret?
Cefa çekerek kuraklıktan kurtulamayız.
Söylediğin yalanlara senden başka inanan yok.
Kim varmış burada?
Orospuyla mı geziyorsun?
Lamartine Konsülü'nün kızıyım ve prensinizin müstakbel eşiyim.
Yerinizde olsam bizi bırakırdım.
Yoksa babamın ve kocamın orduları avanenizle birlikte sizi yok eder.
Şansa bakın!
Ziyaretimize gelip şeref verdiniz.
Müstakbel prensesimiz.
Tanrı'nın bize armağanı!
Prenses, size bir şey soracağım.
Tanrı'ya itaat eder misiniz? Yoksa kendinizi üstte mi görürsünüz?
Tanrıcılık oynayan sensin.
Tanrı'ya ver!
Hepsi bu.
Kulluğunu kanıtla dedim, bana rüşvet mi veriyorsun?
Prensesimiz, Tanrı'ya ne vermeli?
Kefaret!
-Kefaret! -Kefaret!
Olduğun yerde kal.
Unvanı ve serveti sayesinde her hakka sahip oldu.
Ama Tanrı'yı unuttu.
Her şeyini Tanrı'ya borçlu.
Güzelliği de Tanrı vergisi.
Bunu hak edecek hiçbir şey yapmadı.
Devran döndü artık.
-Tanrı'ya geri ver! -Tanrı sevgidir. Sen nefret saçıyorsun.
Başka ne verecek?
Bir gözünü mü?
Burnunu mu?
"İtaat" kelimesinin anlamını tam idrak edememişsin.
Ama sana öğreteceğim.
Seninle işim bittiğinde emin ol ki hiçbir prens seni istemeyecek.
Hayır!
İhtiyarı siz halledin. Ben prensesle ilgileneceğim.
Horace!
Aç elini. Al şunları!
Hadi. At şu kemikleri.
Kefaret ödemelisin.
Bir siyah, bir organ demek ama neyi keseceğimizi sen seçersin.
İki siyah, iki organ demek. Yine sen seçersin.
Üç siyah gelirse ben seçerim.
Dört siyahta seçim bellidir. Kellen gider.
Hepsi beyaz gelirse şanslı günündesin demektir.
Tanrı bir şey istemez.
Hadi, oyna.
Hadi, oynasana!
Oyna!
Oynasana!
Dört siyah!
Dört siyah attın.
-Dört siyah mı? -Dört siyah. Kellen gidecek.
Dört siyah nadirdir.
-Plan yapmalıyız. -Zaman yok.
Koru beni.
Durun! Bekleyin!
Bana da oynatın!
Ben de oynayayım. Oynamak istiyorum. Günah işledim.
Çok fazla günah işledim.
Kefaret ödemem lazım. Ben de kemik atacağım.
Ondan daha günahkârımdır.
-Önce ben. -Ne yaptın?
Ne mi yaptım? Bir bilseniz. Kibir, şehvet, oburluk, suç.
Hepsinden. Rica ediyorum.
Lütfen izin verin. Bırakın da kemikleri atayım.
Lütfen bana izin verin.
-Sıranı bekle. -Lütfen! Şimdi!
-Böyle mutlu olacaksan… -Sağ olun efendim.
-Kalk. -Sağ olun efendim.
Sağ olun.
-Dört beyaz mı? -Şanslı günündesin.
-Şansa bak ya! -Tamam, sıradaki.
Hayır! Bekle.
Tekrar deneyeyim. Son bir şans verin.
Peki, son kez dene. Sonra tamam.
Hayır!
Sağ olun efendim.
Düşünme. Atıver.
İki siyah! İki organ!
-Hangileri? -Bilmem ki.
Hepsi iyi organlar sonuçta. Toptan kessek açgözlülük olur.
Sen neyi seçerdin?
Gel. Ne seçerdin? En iyi organı mı, en kötüsünü mü?
-Benim seçme şansım olmadı. -Evet!
Burun. Fena değil.
Bir dakika.
-Bakayım. -Hadi be!
Sıkboğaz ediyorsun.
Buldum.
Bu.
Ya da bu mu olsa?
Yapma çocuğum. Beni dinle, dur.
Beni dinle. Beni…
Perla nerede?
Kaçtı. Bir yerlerde saklanıyordur.
Hayır!
Perla.
Ben…
Köylüler Lamartine'e gidiyor.
Siz de onlara katılın.
-Artık rehine değil miyim? -Değilsiniz.
Teşekkür ederim.
Tanrım, sana dua ediyoruz. Sen ki diriliş ve yaşamsın.
Ölenlere huzur ver.
Bizi insanların cinnetinden koru.
In nomine sanctis.
Âmin.
Buyurun.
Bir tövbekârın elindeydi.
Bu da.
Sağ olun.
Gerisi sizde kalsın.
Köylüler bize bir at verdi.
Al.
Ormanda sana kopardım.
Kök bu.
Seni terk etmedim.
Ona takıldım.
Hadi.
-Gidebiliriz. -Olmaz.
Geceyi burada geçireceğiz.
İyice dinlenip şafakta çıkarız. Ségur'e yayan dört gün sürer.
Dediğimi yaparsanız oraya canlı varabiliriz.
Ben de geliyorum.
Babamı birlikte mahkûm ettiririz.
Ben şahitlik edersem lafınız kıymete biner.
Babanız ölsün mü istiyorsunuz?
Adalet istiyorum.
Nişanlımı öldürüp Perla'yı bir cadıya sattı.
Tövbekârlar tecavüzcü ve yağmacı ama onlarla savaşmaz.
Kendi çıkarının derdinde. Yaşamayı hak etmiyor.
Çok naziksiniz ama olmaz. Yıpranıp bizi yavaşlatırsınız.
Bence gelsin.
Bana zaten engel olamazsınız.
Hüküm vermenizi bekleyen 16 büyücülük davası var Monsenyör.
Hepsini bağışlayın.
Her şeyi bahane edip nefret kusar oldular.
Ama Papalık bizi kötülüğün gelişine dair uyardı.
Önlem almalıyız Monsenyör.
Aldanmayın Barrin.
Şeytan birçok kılığa girebilir.
Bu dört duvarın içine sızmış da olabilir.
Majesteleri.
Prens size hoş geldiniz der Konsül
ve şehirlerimizin birliğinden memnuniyet duyar.
Topraklarınıza korku saçan tövbekârların eline geçen bölgeler mi?
Açıkçası evet.
Sırf getirdiğim çeyizle bile üç bölük paralı asker alırsınız.
Sorun da çabucak çözülür.
İçiniz rahat olsun. Ségur halkı adına size minnettarız.
Bugün size altın getirdim. Yarın gerekirse erzak sağlarım.
Ertesi gün de icap ederse ordumu getiririm.
Peki bu cömertliğin bedeli nedir?
Bedeli mi?
Bilmem.
Barışın ve refahın haricinde yaşama sevinci olabilir.
Tüccar gibi konuşacaksanız ben de o dili kullanayım.
Bir şey satın almaya geldiniz, değil mi?
Prens de ne sattığını öğrenmek ister.
Farklı bir karşılama beklerdim.
Cevap verin Konsül.
Lamartine cömertliğinin yanı sıra pragmatik de bir şehirdir.
Size yardım edersek hem kaynaklarınıza erişir
hem de karşılıklı fayda getirecek ticari anlaşmalar sunarız.
Evet, Konsül Bey kalay yataklarını kastediyor.
Maalesef bölgede tamamen atıl duruyorlar.
-Ve… -Ne? Maden mi çıkaracak?
Ségur'den yeni bir Babil mi yaratacak?
Ayyaşlarınızı ve kerhanelerinizi buraya mı getireceksiniz?
Surlardaki dilencileri mi yeğlersiniz?
Şahsen geneleve bile gitseler işçileri yeğlerim.
Konsül Bey'in demek istediği…
Hatırlatmam mı lazım Konsül? Altın karın doyurmaz.
Kazanç hep tek yönlüdür. Aşağıdan yukarı çıkar, tersi olmaz.
Bizi aksine inandırmaya cüret etmeyin.
Size gelirsek sayın soylular…
İkiyüzlüsünüz.
Ve açgözlüsünüz.
Tövbekârlar bu sayede elini güçlendiriyor
ve safları sıklaştırıyor.
Tövbe…
Tövbekârları…
Ayakta…
Teşekkürler Joséphine.
Şartlar bizi altınınızı kabul etmeye zorladığı için
bu evlilik gerçekleşecek.
Ama topraklarımıza el sürmenize izin vermeyeceğiz.
Keza şehrimizin ruhuna da.
İşinize gelmiyorsa paranızı alıp gidebilirsiniz.
Majesteleri'nin görüşünü özetlemiş oldum galiba, değil mi?
Evet, sağ olun.
Hepsi bu kadar Konsül.
Majesteleri.
Bölgede tövbekârlar var.
Her yerdeler Prenses. Sizi uyardım.
Bize koruma lazım.
Havreval Kalesi'nden geçsek olmaz mı?
Buraya uzak mı?
Yürüyerek bir gün. Doğuda.
Eminim atları vardır.
Geceyi orada geçirip yıkanabiliriz.
Hem size de iyi gelir.
-Çok iyi insanlardır, değil mi? -Evet.
Havreval Kontu bir Ségur vasalı.
-Ben de müstakbel Ségur Prensesi'yim. -Olmaz.
Birkaç koruma ve banyo için yolu iki gün uzatmak aptallık olur.
Bana dövüşmeyi öğretin.
Bırak onu.
Sağ ayak önde.
Gardını biraz indir.
Saldır.
Bana öğretir misin?
Belki.
Tamam, gidelim.
-Havreval ne olacak? -Boş verin.
Bana söz vermiştiniz.
-Hani çocuk sadece bir kuklaydı. -Öyle zaten.
Tüm soylular bizden yana.
Prens'in babasının ölümünden sonra Başpiskopos'u hafife almışım.
Nüfuzunu çok artırmış.
Sebebini ben de bilmiyorum
ama sizi musibet olarak görüyor.
Prens ile konuşmak istiyorum.
Baş başa.
Mümkün değil. Başpiskopos izin vermez.
Şansölye Bey.
Günün birinde sizi öldürteceğim.
Çıkabilirsiniz.
Baştan başla.
-Kendini savunmayı öğrenmesi güzel. -Böyle öğrenilmez.
-Tekrar. -Olabilir.
Ama size sormadı.
Prenses, anlayamadığım bir şey var.
Babanıza düşman kesildiniz.
-Bundan size ne? -Merak ettim, hepsi bu.
Anlayamazsınız.
-Bir deneyin. -Gerek yok.
Dürüstlük, adalet, öz eleştiri diyeceğim. Siz anlayamazsınız.
Peki.
Ben biraz kalın kafalıyımdır. Ama babanız…
Bir namussuz, katil, hırsız olduğuna yeni mi uyandınız?
Yeni bir elbiseyi, mücevheri nadiren reddederdiniz.
Hatta sık sık talep ederdiniz.
Benden daha çok leşiniz olabilir.
Aşağılık herif.
Saldır.
Tekrar.
Öldün.
Dersleri iyi mi?
-Hayır, değil. -Şaşırmadım.
Bu iş bitince ziyaretine gelirim.
Daha önce gelecektin.
-Bir yerden başlamak gerek. -Tek isteğim onu Ségur'e götürmen.
Onunla ilgilenmem sana niye battı?
Çok tatlı!
Oyuncak ayı gibi.
Hanımım.
Baş başa görüşebilir miyiz?
Konseyde bir şey söylemeye niyetlendiniz.
Şey…
-Şey… -Acele etmeyin Joséphine.
-Tövbekârları… -Tövbekârları, değil mi?
Ayakta…
-Ayakta tutan mı? -Ayakta tutan…
-Kıtlık mı? -Tutan…
-Kuraklık mı? -Tutan…
Bizim ataletimiz.
Kesinlikle haklısınız Joséphine.
Bu mutlaka değişmeli.
Joséphine, Ségur'ü kurtarmama ancak siz yardım edebilirsiniz.
Dinliyorum ama lafı uzatmayın Konsül.
Arada ablam olmasa asla kabul etmezdim.
Surların ötesine geçmeyi mi?
Surların ötesine mi?
Çok tehlikeli.
Haddimi aşmak istemem
ama bir prens halkından korkmaz.
Halk ondan korkar.
Başpiskopos izin vermez.
Bilmesine gerek yok ki.
Ablanız bir gizli geçitten bahsetti.
Şehir kuşatılırsa prensin kaçması içinmiş.
Kuraklık, kıtlık ve savaş korkunç sınavlar
ama ekmek ve su dışında bu insanların en büyük eksiği ne?
Umut.
Doğru.
Madenler sayesinde Ségur'ün çehresi değişecektir.
Ama şöyle bir bakın.
Ségur'ün çehresinin
değişmesini istemez misiniz?
Atalarım nesiller boyunca tamamen Tanrı odaklı bir şehir inşa etti.
Çözümü sadece kutsal metinlerde aradılar.
Başta da babam.
Onlara umut verin, peşinizden cehenneme gelirler.
Tövbekâr sorunu da biter.
Başpiskopos görevi gereği Tanrı'ya hizmet ediyor.
Siz de halkınıza hizmet etmelisiniz.
Tanrım.
Havreval'a gidiyoruz. Başta dinleseydiniz çoktan varmıştık.
Hayır, oraya gitmiyoruz.
-Kararı niye o veriyor? -Çünkü patron benim.
Niye Lothar değil?
Lothar'ı seçenler?
İnanılmaz.
Tabii.
Lothar, kararınız nedir?
Havreval'a.
Hay sıçayım.
Monsenyör, endişelerinize kulak verdim ve uzun uzadıya düşündüm.
Takdiriilahi birçok surete bürünür.
Bu sıkıntılı zamanlarda hoşunuza gitmese de
Lamartine'in yardımıyla Konsül Rochemort'un kılığına bürünüyor.
Ne yazık ki onu layıkıyla ağırlayamadık.
Majesteleri, sizi anlıyorum.
İlk fırsatı değerlendirmek herkese çok cazip gelir.
Ama babanızın dediği gibi…
Babam öldü.
Bunu tasvip etmiyorsanız onayınızı almadan devam ederim.
Maden kazıları Oruç Devresi'nin sonunda başlasın.
Bu koltuğa da siz oturacaksınız Konsül.
Kızınız teşrif edene dek.
Majesteleri.
Bilerek yapıyor.
İyi misiniz?
Sizi bekletmedik, değil mi?
Sakın acele etmeyin.
Ne var?
Asılmadan önce manzaranın tadını çıkaramaz mıyım?
Havreval'da asılmadan siz de manzaraya doyun.
Kadının bu yüzden ısrar ettiği aklınıza gelmedi mi?
Kendi söyledi.
Kont bir Ségur vasalı. O da kâğıt üstünde Ségur Prensesi.
Bize istediğini yapar.
Kısa süre önce rehinemizdi.
İntikam için yapmadığı ne malum?
Sussan iyi edersin.
-Nefesini yürümeye harca. -Tabii ya.
Yeni bir efendin oldu.
Nişanlısının köpeği ona geçti.
Burada bir köpek varsa o da sensin.
Rochemort sana tasma bile taktı.
Néro!
Hadi! Başlayalım.
Eski usul. Adil bir şekilde. Hemen.
-Kes şunu Néro. -Tancrède de öyle diyordu.
-İndir onu. -Durun!
Kes sesini.
Bekle.
-Kalk. -Hemen geliyorum.
Néro.
Ne var?
Boynun.
Ne oldu?
Büyü.
Kolyen zehirli. Seni içten çürütüyor.
Başpiskopos büyüyü bozabilir.
Tamam, gidelim.
Yoldan sapmasanız varmıştık.
Ölecek misin?
Evet.
Herkes gibi.
Ölümün yakın mı yani?
Niye? Acelen mi var?
Horace!
Kolye beni ne zaman öldürür?
Ne bileyim ben?
Duydun işte.
Rahatladın mı?
Al. İstersen paylaşabiliriz.
Sağ ol.
Alt yazı çevirmeni: Melih Tu-men tüyor.