Fixen todo mal. Debinlle cortar a cabeza.
Ou queimala na fogueira.
Son parvo. Iso é o que se fai. Unha bruxa, unha fogueira e acabouse.
Vale, a tipa é unha cabra.
Que fas?
Sandarte.
Pódesme salvar, pero non che direi onde está.
Non te molestes, xa o entendín.
Perdes o tempo.
Ela igual xa está morta.
Quéreslle moito, non?
Veña, érguete.
- Marchamos. - A onde?
A Ségur.
Cres que che axudaría a degolala?
Si.
Non te preocupes.
Estás segura comigo.
O irmán Penitencia mordeu o anzol.
Acepta a súa rendición.
Só nos falta colocar a trampa.
Grazas, cónsul. Ségur débelle moito.
Si.
Antes de o arcebispo volver ao seu ferro candente,
gustaríame falar coa filla.
- Non sei de onde sae iso da bruxaría… - Contoumo todo ela.
Bo día, mi padre.
Alégrome de velo.
Créalo ou non, tiña medo por ti.
Medo por min ou medo a min?
Que lles dixeches?
A verdade.
Que me mataches o mozo e que eu quería vingarme.
Queríasme ver morto?
Si, pero atopei unha solución mellor.
Ti vivirás.
Pagarás cara a morte de Tancrède.
Esquécete das minas, para empezar.
Iso non me bastará.
Perderás todo.
E Néro?
Morreu.
Deixeino colgado.
Fíxoche ben a viaxe.
Agora, escoita. Esquece o casamento e volve a Lamartine.
Aquí estás en perigo.
Para, papá.
Perdiches.
Non entendes. Gañará Penitencia.
Matará a familia real. Ti, a primeira.
E o teu plan para matalo?
Só che pido unha cousa.
Espera antes de casar co príncipe. Espera a ver que pasa.
Ao contrario. Casarei o antes posible.
Esta é a filla de Néro?
A ti que che importa?
Estás tola. Se a descobren, arderás na fogueira.
E ti tamén.
Non me preocupa.
Sei que gardarás ben o segredo.
Pero…
Senta.
Para aquí.
Grazas.
Toma, bebe.
Síntoo, Horace.
Non pasa nada.
Non chegarei.
- Por que me castiga Deus? - Non.
Deus non nos castiga.
Quere que superemos as probas.
Deus non ten o destino deste bebé nas mans. Ti si.
E vostede.
E eu.
Veña, érguete. Vamos.
Cando cheguemos a Ségur, o arcebispo bendicirame o bebé.
E direille que Deus te puxo no noso camiño.
É por aquí.
Teño sede.
Iso é.
Aproveita que estou atado, que xa cometerás un erro, e logo…
Non o conseguirás.
O que?
Matarme.
Lesme o pensamento?
Coma un libro aberto.
Mentes.
Anda.
En que penso agora?
Non penses en nada…
En nada.
Incorrecto.
Se ti o dis. Anda.
Vai á merda.
Iso tamén o oín.
Xa o supoñía.
Morreremos aquí?
Non.
Descansamos.
E logo seguimos.
- Si. - Ven.
Voulle pregar a Deus.
Quero un coitelo.
Aquí non precisas coitelo.
Es coma teu pai.
Perdoa, non quería dicilo.
- Tivo o que merecía. - Exacto.
Un puto egoísta.
Só quería salvar o seu pelello co exorcista.
Xusto.
Un puto egoísta.
Alteza.
Monseñor.
Permítame presentarlle a miña dama de compañía, Perla de Vances.
Filla do duque de Vances.
Atópanse cómodas?
Non. Isto é pequeno e feo.
Ben.
Pero imaxino que cambiará todo isto.
Que quere? Canto máis grande é o dote, máis irritante é a noiva.
Eu tomarei auga.
Non veu aquí darme a benvida.
- Non é? - Non.
Efectivamente.
Gustaríame entendelo.
Vostede acusa a seu pai e, de súpeto, deixa de acusalo.
- Expliqueillo ao príncipe. - Xa mo dixeron, si.
Pero eu sei que seu pai fixo un pacto cunha bruxa.
Unha bruxa que busca a mesma persoa ca min.
Vostede a quen busca?
O último descendente do demo.
Aquí?
Aquí.
Vostede, señorita…
Vostede sabe algo?
É torpe, pero eu adóroa.
Tranquila, Perla.
Non hai descendente do demo en Ségur.
Espero, señora,
que sexa consciente de que quen oculte información
será considerado cómplice e queimado na praza pública.
Mesmo se é a princesa de Ségur.
Evidentemente.
Monseñor, grazas pola súa benvida.
Non o entreteño máis.
Imaxino que estará moi ocupado cos preparativos da miña voda.
É filla de seu pai, sen dúbida.
Son peor.
Que fas?
Nada. Tiña fame, nada máis.
E ti que fas?
Que?
Nada, é que…
Todo o mundo me trata de vostede.
- Ah, xa. - Non importa.
Ti sigue, a min gústame.
Sabes usar iso?
Un pouco.
É raro ver unha dama que pelexa con coitelo.
- Onde aprendiches? - Meu pai.
Está morto.
Síntoo.
É igual. Era un cabrón.
Dis iso de teu pai?
Abandonoume cando nacín,
apuñaloume,
e vendeu a miña nai coma un cabalo.
Era un duque, non?
Si, un gran ducabrón.
Este coitelo fire máis ca un garfo.
- Se me matas, non atoparás o monxe. - Para que o quero?
É o único que entra na cidadela santa de Ségur.
Ningún de nós cruzará esas portas.
El si. El é a clave para recuperar a túa filla.
Sairá ben.
Que tal?
Que fas con ela?
Atopoute ela.
Perdiches o sentido?
Quen é?
Unha bruxa.
Perla está en Ségur. Axúdame a atopala.
- Perla está en Ségur? - Si, axúdame.
Non.
Non, Néro. Non.
Estarás contento.
Ti que pensabas? Que a criei 14 anos sen quererlle?
Como queiras.
- Que fas? - Se ti non me axudas, axúdame ela.
Para! Estás tolo!
- Axúdame! - Para!
Axúdame!
Axúdame e mátoa.
Mira, teño o seu coitelo de bruxa.
Con isto, mátoa de vez.
Logo, despezámola, queimámola e espallamos as cinzas.
Só ela invoca o demo a través de Perla.
Sen ela, Perla estará a salvo. O mundo quedará en paz.
Axúdame a entrar na cidadela.
E Azel?
Quen?
Prometín axudarlle a Azel.
- Non é cousa miña. - Hai que levala a Ségur. Soa non chega.
- A quen lle importa? - A nós!
É incrible, Néro! En que te convertiches?
Está encinta!
Non che teño que explicar que lle pasará se a deixamos aquí.
Vale, mato a bruxa e marchamos.
Vamos.
- Marchamos. - Horace!
- Tes auga, Néro? - Non, síntoo.
Morrerá se non bebe algo.
Podo buscar auga.
Parvadas.
Quere gañar tempo.
Está a tocar o carallo.
Mátoa e marchamos.
É o mellor, tamén para Azel. Haberá auga no camiño.
Hai que cavar.
Non te molestes. Estanos manipulando.
Se me axudas, é máis rápido.
Iso é o que ela quere.
- Eu podo cavar. - Cala.
Mira!
Arreda.
Non. É unha trampa.
Só é auga.
E o meu colar era só un colar.
Como sabías onde cavar?
- Por que lle falas? - Dío.
Noutros tempos, ti tamén saberías.
- Como? - Non lle fagas caso.
- Azel precisa auga. - Non lle deas iso.
Estás ben?
Moi ben.
Azel.
Azel, teño auga.
Auga.
- Onde a atopaches? - Hai unha fonte preto.
Sei o que estás facendo.
Vas de boa.
A min non ma metes.
Alégrome de vela viva, señorita.
Eu tamén.
Aínda que aplicase man dura.
Sei que ten a cabeza dura.
Zineb acepta declarar contra seu pai polo asasinato de Tancrède.
Non nos cómpre Néro para condenalo.
Cambiei de idea, Lothar.
Vou casar.
Levádeos.
Liberareinos despois da voda.
Non es mellor ca teu pai.
Impresionante, non?
Non temes caer?
E vostede?
Es filla de teu pai.
Era. El morreu.
Xa o sei.
Non pareces triste.
Pero á miña filla,
quéreslle ben?
Entón, tes que marchar.
Pola en perigo.
Non me mires así. Xa sabes por que.
Vostede cre iso? Que podo facer vir o demo?
Desaparece. Faraslle un favor a todo o mundo.
Temos que marchar.
Vou matar a meiga.
Grazas pola auga…
Sentade.
Temos que falar.
Se vos quixese matar, estariades mortos.
Sentade.
Perla non é a última descendente do demo.
Por que a buscas, logo?
Ten que salvar o mundo.
Non vedes que a Terra morre?
Que pensades?
Que Deus nos castiga?
Que son as sete pragas da apocalipse? Que vai aparecer o demo?
Todo iso son mentiras.
O demo non existe.
É unha invención da Igrexa para sinalar inimigos.
Perla non destruirá o mundo?
Non.
Pero a Igrexa, si.
Mataron todos os curandeiros.
Os xamáns.
Os druídas.
As bruxas.
Todos os que facían maxia.
Desde que desapareceu a maxia do mundo, a Terra morre.
Precisa un rito de renacemento.
O sacrificio de Perla.
Con este puñal.
Parvadas.
Señor, perdóalle os seus pecados.
Concédelle o descanso eterno.
E que brille sobre ela a túa luz perpetua.
Podes facer algo?
- Non. - Si.
Podes tal.
Eu vinte curar.
Iso é complicado.
Non é tal! Sálvaa e xa está.
Se o fago, descubriranos.
Quen? O cabrón que quere matar a miña filla?
- Non podo enfrontarme a el. - Axúdoche eu.
É demasiado poderoso.
Quéreme matar a filla. Teño que matalo.
Néro, só temos unha vida.
No nome de Xesús Cristo…
Arreda.
- Que fai? - Intenta salvarte.
Non lle deixe! Horace, detéñaa!
É un demo!
Horace, por piedade, párea!
- Respira, Azel! - Por piedade!
Non lle deixe, é o demo!
Por que llo deixa facer?
Ela vivirá.
Aí o vén.
Como o matamos?
Con isto.
Azel, é un neno. E está ben.
Grazas.
Non parece moi católico. Que pensas?
Era un dos nosos.
Traballaba ao servizo da Igrexa.
Sobrevivirás?
Non sei.
Por que a miña filla?
Se non é descendente do demo, de quen é?
Miña.
Entón, ti es miña avoa?
Que idade tes?
Máis de 800 anos.
Queres sacrificar a túa tatara-tatara-tataraneta?
Eu non quero.
Teño que facelo.
Non che deixarei.
Xa o sei.
Vou buscar a Azel. Hai que marchar.
Vamos.
Azel.
Hai que marchar.
Ven.
Azel.
Pero…
Pero mataches o teu fillo?
Mataches o teu propio fillo?
Como puideches?
Como puideches facelo?
Fostes vós.
Matástelo vós.
Deixásteslle ao demo mancharnos.
Deixáchesllo facer.
Deixácheslle axudarme a parir.
Condenáchesnos.
E agora está perdido para Deus.
Sodes uns monstros.
E morreredes todos no inferno.
Horace.
Horace, ven.
Ven.
Ves en que dan as mentiras da Igrexa?
Non podes facer nada por ela,
pero podes salvar a Perla.
Vámola buscar.
Malditos sexades!
Maldígovos a todos!
Ti non serves a Deus, monxe!
Serves o demo!
O demo!
Malditos sexades!
Subtítulos: Manuel Puga Moruxa rexa?