QUEDAN 60 XOGADORES
Nove decidistes apostar
por vós mesmos para gañar esta illa privada de 1,8 millóns.
Separástesvos da manda.
A partir de agora, se perdedes calquera das probas,
a vosa traxectoria no programa rematará.
O primeiro xogo é doado, pero aterrador.
Imos xogar ás agachadas.
- Veña! - Vamos!
Pero antes de que corrades agocharvos, quero presentarvos a alguén.
A partir de xa, un equipo das forzas especiais vai tras de vós
e a primeira persoa que atopen
perderá a oportunidade de gañar esta illa de 1,8 millóns
e quedará eliminada de Beast Games.
Que se despida dos cinco millóns se a pillan.
Moita sorte. Que facedes aquí aínda?
Veña! Vanvos pillar!
Ai, mi madriña.
Estes militares talvez sexan os tipos máis malos do mundo
e non pararán ata dar cun xogador.
Mi madriña.
Aínda tendo que buscar nunha illa de 25 hectáreas.
Jimmy, haberá que soltar os cans, ou?
Claro, sóltaos.
- Veña, rapaces. - Vamos.
Imos aló.
Quero agocharme lonxe para que lles leve máis tempo atoparme.
Son paxaros. Hai animais.
Poida que estean aterrados, pero foi decisión súa.
A maioría das 60 persoas que avanzaron no episodio catro
non quixo participar nesta proba.
Dádelle a illa a outro.
Xesús guíame.
Pois Jeremy tampouco.
Aínda que non o creades,
estes nove xogadores decidiron participar.
- Imos con todo. - Si!
- Si. - Vamos!
Arríscanse a quedar fóra
por unha oportunidade de gañar esta illa de 1,8 millóns.
Busco sinais de vida polo carreiro.
Pisadas.
Xente abrindo camiño.
Acabamos de empezar e xa estamos no medio do bosque.
Vai ti diante.
Ben. Imos afastarnos un pouco,
- ir á outra punta da illa. - Vale.
É a onde iría eu se fose concursante.
Pensar coma un concursante.
Pensar coma o inimigo.
Non son inimigos, son civís.
O mellor que poden facer é saír da zona da praia.
A zona de perigo é por onde entramos.
Canto máis lonxe desa zona, mellor se agocharán de nós.
Pero a xogadora 952 decidiu arriscar
e agocharse en plena zona de perigo…
Estou preto do campamento base.
…coa esperanza de que non a vexan.
Ei!
Cheira a camiseta azul.
Imos ir por aí, a ver se se pode.
- Vale. - Mirade para aquí.
Alguén pasou por aquí.
Hai un rastro. Oídes algo?
Calade un momento.
Aquí hai outro rastro,
imos ir por aquí, a ver se atopamos sinais de vida.
Pisadas, xente facendo camiño.
Eu pinto algo aquí?
- Non. - Xa dicía eu.
A estratexia da 952 de agocharse na zona de perigo
semellou funcionar.
Agora Chandler e o militar
avanzan cara a dous xogadores que aínda non se agocharon.
Non van vir ata esta punta.
Creo que hai unha cova.
Alí hai un recunchiño.
Quen sabe o que hai aquí dentro, arañas, serpes…
A ver quen se atreveu a entrar no bosque.
- Virían por aquí? - Non vin nada azul, así que…
Agora teño que cubrirme de follas.
Onde estades?
Déixame comprobalo ben.
Que non me atopen, por favor.
Ves algo?
Non, despexado.
Vaia.
Pois érache bo sitio tamén.
Pero alén dunhas cantas ocasións,
os xogadores non llelo estaban pondo doado.
Estou collendo barro.
Ben sei que dá noxo,
pero creo que se me cubro de barro,
podería camuflarme.
O plan é cavar un burato
e enterrarme.
Teño que ter coidado coas pisadas
porque hai barro, entón estou a buscar unha árbore á que subir.
Listo.
Encantaríame que alguén subise a unha árbore.
Algo azul veríase ben.
Estou nunha árbore, a nove metros.
Non vou ir para a casa.
Cheira a camiseta azul.
Aquí hai alguén.
Oio voces.
Se alguén tivo o valor de…
Si, señor.
- Fuches ti? - Si, señor.
Estou moi nervioso.
- Non quero que me atopen. - Facemos unha…
- Inspección de FOD? -Si.
Temos a Jeff na praia a 25 m de aquí.
Podemos facer unha aquí.
Por sorte para o 457,
os militares non buscaron nas árbores.
Vaime saír o corazón do peito.
Vanse reunir para probar unha estratexia.
Imos facer unha… Como era?
Inspección para detectar obxectos estraños.
Poderemos cubrir de forma eficaz máis espazo
e distancia se o facemos en equipo.
É dicir, coordinamos a nosa visión
e movémonos xuntos para rastrexar a zona de forma eficaz.
Estamos facendo unha inspección FOD, catro homes expertos,
a 7,62 m de distancia, polo bosque.
Vou pór un pouco disto por riba para que non se me vexa.
Poñémonos a sete metros un do outro e camiñamos…
- Si, señor. -…en liña recta, abrindo camiño.
Si, señor!
Imos rastrexar toda esta zona.
Vale. Por aquí?
- Si, mira como fago eu. - Ian, podes…
Mira por aí.
- Paréceche? - Si.
Vou cubrir de forma máis casual.
Hai que seguir subindo, Ian.
De acordo.
Estou rodeado.
Andaron ó redor de min un bo anaco.
Mentres lles pisabamos os talóns a algúns concursantes,
Karl e o militar non facían moi bo caldo.
Ven aquí, Peter Pan.
Chámome Karl.
Mete a cabeza aí e bota un ollo.
De veras?
Ei, atopeite.
Métete aí e busca!
Es deses nenos enfermos que piden un desexo?
Asegúroche que eu non desexaría isto.
Deberiamos volver.
Talvez xa atoparon a alguén.
Diso nada. Imos comprobar o perímetro
e volvemos entrar.
E logo, batémoslles.
Non practicaches un deporte na vida.
Pero na outra punta da illa,
Chandler e o militar estaban preto da 797.
Se quixese gañar unha illa, agocharíame por aquí.
Cando os oíu, soltou a cámara.
Alá vai!
Sabe que se intenta collela, atoparana.
Estiveron aquí.
Alguén quixo agocharse aquí.
797 KELLY, AXENTE INMOBILIARIA
Ímoste atopar!
- Sabemos que estás aí. - Sabemos que estás aí.
Fóra bromas,
eu agocharíame aquí.
Tócao.
Se cadra é unha persoa.
Hai unha camiseta azul.
Ves algo azul?
Ola. Pillada.
Tanto esforzo para nada.
Obxectivo abatido. Número 797. Repito: 797.
Imos dicirlles ós demais que están a salvo.
A bucina! Iso quere dicir que pasamos á seguinte rolda.
Atoparon a alguén. Gañei.
Superei a primeira proba.
Si!
Si, señor!
- Ben feito. - Aprendede, nenos, así é como se fai.
Vou polos cinco millóns rimando sen freos.
Na primeira expulsión da illa,
a 797 despídese oficialmente dos Beast Games.
Foi unha experiencia divertidísima e non me arrepinto de vir.
797, teño aquí a túa bandeira
e como estás eliminada…
Xa non tes bandeira e debes ir para o barco.
Agora quedades oito.
Si!
Estades sucios, ídevos lavar.
Para mañá, téñovos preparado un xogo divertido.
Ai, Deus.
Ide descansar.
Vale.
- Adeus, 797! - Deica logo!
A competición pola illa está a ser brutal,
pero aínda o pode ser máis.
Mentres, na illa do lado,
os participantes gozaron dunhas vacacións de luxo.
Estamos no paraíso.
Benvidos á nosa cabana!
Nesta illa, por fin me puiden relaxar.
Séntome fóra e escoito as ondas romper.
Cantas veces na vida volverei estar nunha illa no medio da nada
con xente tan simpática?
Mirade que grande.
Ata agora, 900 persoas quedaron fóra dos Beast Games,
e estes xogadores son a resistencia.
Gozamos da praia.
Déronnos masaxes incribles.
É unha marabilla.
Menos mal que decidín non competir pola illa.
Hoxe, vou pasalo ben, pero non me quero relaxar moito
porque Jimmy sempre argalla algo.
Despois disto, podería haber expulsións masivas.
Mentres uns gozaban do día libre de relax,
outros preocupábanse polo seu destino no concurso.
Estes últimos días foron unha montaña rusa de emocións.
Pasei da alegría por me daren todos a súa moeda
a vir aquí e ser o vilán.
O predicador usa a Xesús e a relixión para manipular a xente.
Agora, teño un albo xigante nas costas.
O ambiente que había na cidade é moi diferente ó da illa.
Non moi lonxe, un grupo rexoubaba sobre un par de xogadores.
Seica os habibis, os irmáns, Karim e Hazim discutiron…
En plan, finxírono.
No cubo fixéronlle crer á rapaza que non se coñecían,
que discutían en serio. Os habibis mentíronlle
a esa persoa.
Enganárona para que se esposara.
Ríronse dela.
Mimá.
E vai e di: "Incrible, funcionou!".
É moi perigoso.
Mentres, na outra illa,
ós oito xogadores espéraos unha noite longa.
Que quede claro que non é cousa miña.
É a Nai Natureza.
A peor tormenta que vin na miña vida.
Quedan oito xogadores loitando pola illa.
Que che está parecendo?
Preocúpate alguén ou vai ser pan comido?
Jamal.
- Só te preocupa o 514? - Si.
Se che son sincero, creo que non teño rival aquí.
Pois todos che teñen medo.
A ver, se cadra, no fondo, si.
Quen é o rival máis forte?
O 514, porque é de Panamá.
- Ai, si? - Si.
Xoga na casa.
Que se sente ó ser a única muller da illa?
É unha gran responsabilidade, fágoo por elas.
Tes que esmagalos.
Pois si.
É a miña responsabilidade.
Listos para xogar?
- Si! - Imos aló!
Nesta caixa hai un coco para cada un.
Collede un.
- Toma. - Grazas.
- Como pesa. - Vide comigo.
- Benvidos á seguinte proba. - Mimá.
Poñédevos na cor do voso coco.
Imos ir de esquerda a dereita.
Arriba o coco.
Hai que lanzar ou rebolar o coco
de xeito que pare o máis preto posible da liña vermella.
Pero se toca a liña vermella ou a traspasa
quedarás eliminado dos Beast Games.
- Tío! - Mimá.
No canto de eliminar só a un, se non hai dous que pasen a liña vermella,
os dous cocos máis afastados da liña vermella serán eliminados.
O xogo remata cando perdan dous.
- Que dis? - Non.
Pois nada.
- Isto é desesperante. - Xa.
Ben, 895, es o primeiro.
Teño que facelo ben
para intimidar os demais.
A petanca máis decisiva da miña vida.
Ai, Deus.
Hai 1,8 millóns en xogo.
Aí vai.
Nada mal!
Foi boa.
Estou contento.
Seguramente sexa un dos mellores tiros.
Oxalá.
Mi madriña.
Creo que estamos nun bo sito porque imos ser os últimos.
Se cadra nin xogamos. Se o coco pasa a liña,
non teremos que xogar.
Ben, 895, agarda neste círculo
porque xa lanzaches.
En teoría, o teu coco é o máis afastado da liña,
así que vas para a guillotina.
Quenda do 672.
Cando queiras. Telo complicado.
Xa.
Non!
Non.
Non!
- É o segundo tiro. - Ostras!
Xa temos un expulsado.
Achegáchesme máis
Ponte no círculo vermello.
672, estás eliminado.
Estou fóra.
Agora entra en xogo a estratexia.
Xa expulsamos a un de dous.
Se un de vós pasa a liña, os demais continuades.
Se ti pasas a liña, isto acaba para ti e os demais continúan.
Só teño que intentar non ser o último.
Quero acercarme, pero non moito.
Vai caer ben, tranquilo.
Vale. Moi ben.
- Será suficiente? - Iso espero.
Xa tes o posto asegurado, a non ser que alguén che bote o coco fóra.
Nin se vos ocorra.
514, ven aquí.
Agora estás na corda frouxa.
Non fixen ben.
- 895, que se sente ó continuar? - Síntome moi ben.
A única forma de perder
sería que el mandase o teu coco a onde o aire dá a volta.
Mimá.
711, intenta non pasarte.
Meu Deus. Vale.
Para gañar, esta vez vouna rebolar.
Si!
Vamos!
Ponte na plataforma verde.
Tes praza asegurada.
O 514 continúa na corda frouxa.
Quenda da 952.
O coco ten que caer máis preto da liña có violeta.
Vouno lanzar coma se fose unha pesa rusa.
- O lanzamento da avoa. - Imos aló.
Mi madriña.
Si! Parabéns!
Corre á plataforma verde.
Cinco dos oito concursantes xa lanzaron
e é a quenda do 413.
Cando queiras.
Non te pases.
Non pode ser!
Está dentro!
O 413 está a salvo,
así que só quedan dous xogadores.
441, es o seguinte.
- Hai unha illa de 1,8 millóns en xogo. - Vale.
O 441 está a salvo.
A decisión está entre o 514 e o 457
e vaino decidir este tiro.
Veña.
- Ai, agarda. - Agarda.
Non te me achegues!
- Parabéns. Continúas. - Vamos!
Que decepción.
Sei que podía facelo mellor
se intentase acercarme máis.
Non te martirices.
Fareino.
Sodes duros de roer.
Todos quixestes isto.
Quérovos.
O 514 e o 672 eran os máis temidos da illa.
Eles deben despedirse dos Beast Games,
pero a loita pola illa continúa.
Brutal.
Agora que o 672 e o 514 foron eliminados, imos coa seguinte proba.
- Si! - Imos aló.
Quizais pensedes que vos librastes de dous rivais,
pero tamén van participar.
No medio do mar, nun iate enorme,
están os outros 51 concursantes
e pásano xenial gozando do mar.
Pero Karl está a piques de estragar a festa.
Ola a todos!
Para a próxima expulsión na illa vai haber unha votación.
E ides votar vós.
Non!
- Non. - Iso é.
O seu destino está nas súas mans
porque votarán para eliminar unha persoa.
Esa persoa xa non poderá gañar a illa
nin os cinco millóns de dólares.
- Deus. - Mimá.
Os xogadores votarán tendo en conta
se conectastes con eles.
Fuches egoísta ou altruísta? Fuches groseiro ou amable?
Ías ó teu aire ou fixeches amigos?
Todas as decisións que se toman aquí son cruciais.
- M… - Que dixeches?
Sodes moi ruíns. Moi ruíns.
É difícil porque todos nos caen ben.
- É brutal. - Abofé que si.
- A quen apoias? - Misha.
Elixiume para subir ó helicóptero.
Fixen moitas amizades.
Eles non van votar por min.
Non te coñezo tan ben coma os demais,
por iso te voto a ti.
Lévome ben con todos,
pero non estou en ningún grupo.
Mia é a única rapaza, non a vou botar.
Tivemos as nosas cousas.
Pode vir a por min, así que prefiro anticiparme.
Penso que ou son o menos votado
ou o máis votado.
É unha boa oportunidade para desfacerse dun bo rival.
Cres que o 930 te está a defender?
930, por favor.
Brennan, valo conseguir!
Síntoo, pero es un rival forte. Como poderías gañar, vas fóra.
Moitos son moi populares.
Eu pasei un pouco desapercibido.
Nin sei como se chama.
Escoban? Escobar?
Poden dicir: "O 457 porque non o coñezo".
Non é por mal, é so que non te coñezo moito.
Non fun ruín, pero perdín case todos os amigos.
Teño un bo equipo que creo que me apoiará.
Que número leva Laric?
Non vou votar a Laric.
895, es un rival forte fisicamente.
Confío nos meus amigos e nos seus amigos.
- É chistoso. - Si?
- Ó resto tamén os coñezo. - Preguntoume o nome.
Ó final, pase o que pase, vai ser duro.
É como arrancar o apósito. Un ten que marchar.
Xa temos os votos.
Agora imos vendarvos os ollos
e teredes unha oportunidade para salvarvos da expulsión.
Podedes abandonar o concurso e ir de festa para o iate,
pero perderedes a oportunidade
de gañar esta illa privada de 1,8 millóns.
Daquela, se cres que es a persoa máis votada,
eu levantaría a man.
Que nervios.
Karl xa ten o resultado. Tedes que decidilo antes de que chegue.
Tres,
dous,
un.
Xa!
Non envexo o estrés polo que estades a pasar.
Isto vai ser duro.
Karl está a chegar co resultado.
Última oportunidade para marchar se cres que es o máis votado.
Mi madriña!
Ningún ergueu a man.
- Vale. - Que loucura.
Isto quere dicir…
Karl!
- Karl! - Apura!
- Grazas. - Toma.
- Votaron os 51? - Si.
Deus santo.
Estou tremendo.
Os primeiros concursantes salvados,
coa menor cantidade de votos,
son o 413,
- a 952 e o 457. - Si!
A seguinte persoa salvada é…
o 711.
- Mi madriña. - Si! Vamos!
Vives para loitar un día máis.
Que vos pasa pola cabeza?
Vaia xeito de acabar…
- Si. - Xa.
Arrepentídesvos de non escoller o iate?
- Dígocho agora. - Eu non.
Teño aquí as bandeiras
e vouvos ensinar quen perdeu.
O perdedor
desta illa privada e que volve para a casa é…
Estás a salvo 441.
Ti obtiveches dez votos
e o 895 obtivo 17.
- Vaia. - 895, estás eliminado.
- Que fastío. - Abofé que si.
Crin que me apoiaría máis xente,
pero supoño que fun algo retraído.
Vai cara á barca.
- A miña muller vaime matar. - E logo?
Porque non gañei nada.
- Vai de aí! - Dígocho eu.
Aínda que están competindo entre eles,
esta expulsión foi diferente.
Non contaba con isto.
Laric non fixo nada malo, era bo tipo,
só que non era moi sociable.
É horrible marchar por iso.
Quérote!
- Laric! - Querémoste!
Eu votei por Laric.
A maioría non quería que marchara, así que vou ter que gardar o segredo.
Agora estades no top 5!
Imos co seguinte xogo.
Benvidos ó seguinte xogo.
Que pasen os concursantes.
Poida que sexa o meu preferido.
Pasade.
Ai, non.
Quero que escollades un líder.
Só nos vas dicir iso?
Saberedes máis cando teñades un líder.
Mi madriña.
Eu podería ser o líder.
Eu tamén.
Eu teño máis experiencia na vida.
Refíreste a que tamén te postulas como capitá?
- Si. - Pois temos tres persoas…
Eu tamén quero ser o capitán.
Catro entón. Como ti non queres ser capitán
podes elixilo ti.
É o máis xusto, non?
Queren que escollas ti.
Vou escoller…
o 441.
Moi ben.
441, sube aquí.
Imos facer o seguinte:
ides marchar os catro.
Entón, o capitán que escollestes
vai meter un "Si" ou un "Non" dentro das caixas.
Logo chamará por vós, un por un e na orde que el queira,
e teredes que escoller unha caixa. Se hai un "Si", continuades
e se hai un "Non", estades eliminados.
Ó rematar, mostraremos que hai en todas as caixas.
Se vos odia, pode mentirvos e dicir que meteu o "Non" en tal caixa
ou pode dicirvos a verdade e axudarvos.
A ver se estades conformes co capitán.
Non te vexo convencida.
Que pensas?
Nada. Cousas miñas.
Vale.
Non sei como interpretalo. Que cres que debería facer?
Ti es o líder, ti decides que facer.
Ben, todos fóra.
Vémonos nun bocado, mentres el decide o voso destino.
Vaia xogo…
Se te refires a que é incrible, estou de acordo.
O conto é,
- cando cheguemos, fiámonos del ou non? - Obviamente non.
Non o coñezo. Ti fiaríaste dun descoñecido?
Imos empezar pola caixa un.
Que metes na primeira caixa?
Pensaba que de todos nós, el ía ser o único ó que non elixirían.
Que metes na caixa dúas?
Moi ben.
Non o coñecemos. Como escollestes este capitán?
Case o expulsan na votación.
Como non o coñezo moito…
Síntoo.
- Síntoo. - Alguén debe ser.
Non quero xogar contra ti.
Xa, en realidade é a persoa máis odiada.
Alégrame ser o capitán. Agora teño o control.
Intentarei manipulalos
para eliminalos,
así que, perdón, mamá.
Ben.
As caixas están pechadas.
Quen queres que pase primeiro?
O 457.
Que pase o 457!
457, es o primeiro, mangallón.
Agora si, que comece o xogo.
- Que tal? - Como vai?
Grazas ó 457 ti es capitán.
Valo recompensar?
Por suposto que si.
- Quero botar o 413. - Vale.
E tamén o 711.
Gustaríame que algún dos dous fose para a casa.
Elixo a caixa un
e quero saber
- se estou a salvo. - Estás.
Vale.
Estarache sendo sincero?
Penso que si, por iso o escollín como capitán.
Escolleu a caixa número un.
Sería incrible que che mentira.
- Igual está a celebralo por dentro. - O tempo dirao.
Para facelo aínda máis estresante e divertido,
teño un convidado especial.
Experto no engano e nos xogos mentais.
Coñecido por ser imprevisible.
Hoxe vén complicar as cousas.
Coñecédelo. Temédelo.
Que! Pase! Xa!
CONVIDADO ESPECIAL
Xa chegou.
Lil Yachty.
- El non sabe onde está o "Non". - Vale.
- Entón… - Nin de que vai isto.
Que pase o seguinte.
Pasa.
Ei, como che vai?
- Ola. Que tal? - Ola.
- Ben. - Ben.
É Lil Yachty, cantante, non sei se o coñeces.
- Ola. - Como estás?
Vivo.
Ben, elixiute a segunda.
Pasádeo ben.
Queres preguntarme algo?
- Porque… - Es o líder.
Xa sei que non confiabas en min
cando me elixiron líder
e gustaríame que te explicases.
Vaia comezo.
É que me sorprendeu
- que non tiveras fe en min. - E por que a ía ter?
Vale, enténdote.
Algunha ten o "Si"?
- Se algunha ten o "Si"? - Si.
Prefiro non responder a iso.
E por que non mo queres dicir?
- Non sei. Estou nervioso. - Se es sincero, non tes por que.
- Esa foi boa. - Ponte no meu lugar.
Quero guiarte cara á caixa sen o "Non".
Vou confiar en Deus e en min. Que che vaia ben.
Vas ignorar o seu consello?
- Vale. - Perfecto.
Escolleu a cinco.
Como te sentes?
Agora mesmo, síntome moi atacado e mal.
Yachty, queres darlle un consello?
Si, ou sexa, parece difícil.
Xa.
E o consello?
Yachty?
Consello? Non. Ningún.
Non.
Pois imos co seguinte.
Quero traer o 413.
Vamos, fillo.
Mimá.
- En fin. - Como estás?
- Ben. - Si?
- Queres dicirme algo? - Non. E ti?
- Pois si. - Hai tensión.
Non moedes no mesmo muíño.
El sabe as respostas.
- Vale. - Sei as respostas.
Non te vou guiar cara a un "Si".
Cal escollerías ti?
- Cal escollería eu? - Si.
Non che vou responder porque non…
Non te vou guiar.
Fíaste dalgún deles?
Confío moito máis en todos ca no capitán.
- De veras? - Si.
Quere ver a túa reacción cando se pon diante das caixas.
Nin se inmuta.
Meu Deus.
Vou vomitar.
Escollo a número dous.
Número dous.
Último xogador e para ti a que quede.
711, tes dúas caixas para elixir.
Que fai Lil Yachty aquí?
Por certo, trouxen a Lil Yachty.
Que fago? Vaia! Tres ou catro?
Xa escolleron o "Non"?
Xa escolleron o "Non".
Crédelo?
Pois non che sei.
Non sabes?
Tres ou catro.
Estaba na tres.
Talvez non o cambiaches,
así que vou coa número tres.
Ben, pois ponte alí.
Elixo a tres.
Polo tanto, para ti a caixa catro.
Vexamos que teñen dentro.
457, mentiríache?
Non o creo.
Confío nel.
Tira da panca.
Estás a salvo.
Imos abrir a caixa cinco.
Dálle.
Tamén estás a salvo.
Parabéns.
- Como estás? - Ben.
- Está en plan… - Calma.
Está no top 4 para gañar a illa
- e tanto lle dá. - É que estou ben. Estou xenial!
Veña, imos coa catro.
Que hai aquí? Metíchelo ti.
Un "Si".
Imaxinades que hai un "Non"?
Veña.
Dóeme dicir que un de vós
vai para a casa.
Imos abrilas á vez.
Revelade o seu destino!
Ai, mi madriña!
Aí está.
Segues aquí, meu.
Parabéns, irmán.
Síntoo.
Brutal.
Estás ben?
- Non. - Vaia.
Queres sentar aquí?
Si, home, senta.
Non che sei.
Quería escoller a catro.
Ostras, meu, é de tolos porque case non escolles a dúas.
Ostras.
Xa sabedes como vai.
Cando alguén perde, queimamos a súa bandeira.
Podes facer os honores.
Ostras, meu.
Quéimaa.
413, estás eliminado.
- Síntoo. - Adeus.
- Grazas. - Un pracer xogar contigo.
Meu, vémonos logo.
Non nos imos ver, non sei para que o dixen.
Un de vós será o gañador.
Descansade mentres preparo o seguinte xogo.
Pois…
Isto acaba de romperme a cabeza.
E tamén foi bastante incrible ter a Lil Yachty
ó meu carón
mentres a min me atacaban os nervios.
A vida é rara, pero estoume divertindo.
Vide todos comigo.
Para este xogo, teño algo especial que ensinarvos.
Imos ó barco pirata.
Mimá.
E deixamos a Lil Yachty na illa.
- Abur. - Termarei ben dela.
Alguén estivo nun barco pirata?
Non.
Pois iso vai cambiar.
Si!
Benvidos ó barco pirata.
Si!
Quedades catro.
Polo tanto, cada un ten un 25 % de posibilidades
de gañar esa illa.
Si!
Isto de aquí son canóns de verdade
que teredes que disparar
contra os barcos dos outros. Se afunden o teu barco,
quedas eliminado.
- Tío… - Vaiche boa.
- Antes de comezar, téñovos unha proposta. - Non.
Acompañádeme ó cofre do tesouro.
É probable que sexa a decisión máis difícil da vosa vida.
Como nunca disparastes un canón e talvez non vos sintades capaces,
quixen dar unha alternativa.
Dentro deste cofre do tesouro hai 450 000 $ en ouro,
é dicir, o 25 % do valor total da illa.
- Tío… - Ti que dis?
É unha loucura.
Por que pensades que son 450 000,
exactamente o 25 % do valor da illa
e as vosas posibilidades de gañar a illa?
Subornarnos para que marchemos.
- Tan previsible son? - Es.
Ofrecereivos a cada un 450 000 $ se vos eliminades,
pero por orde.
É dicir, voullo ofrecer primeiro
a quen escolleu a primeira caixa na proba anterior.
- O 457. - Mimá.
Elixiches a primeira caixa na proba anterior.
Queres eliminarte?
Ir para a casa agora mesmo.
Perder cinco millóns a cambio de 450 000 $ en ouro.
Mi madriña.
Se dis que non, preguntareillo a el
- e logo a el e a ela. - Mi madriña.
A miña familia e a miña moza vanme matar se digo que non.
Queres 450 000?
Ou queres tirar os dados pola illa privada de 1,8 millóns de dólares
máis os cinco millóns de dólares do gran premio?
Mimá.
Penso que cada decisión que tomei me trouxo ata aquí.
Escollín a primeira caixa por algo.
Se el non os quere, eu si.
- Si? - Si.
O mellor é deixar que decida o destino.
Os 450 000 poden facer de dado.
Mellor non.
Quedo cos cartos.
- Aceptas? - Si.
- Levas os 450 000? - Si.
Pois xa son teus.
Parabéns, meu. Incrible.
Ben feito.
- É de tolos. - Fixeches ben.
- Mimá.
Que veña a barca vermella.
Cando dixo que eu era o primeiro, souben que ía aceptar os cartos.
Son moitos cartos para deixalos ir.
Foi incrible.
Non o asimilo, sigo en shock.
Sinto que me vou desmaiar, é de tolos.
Estabas a unha caixa de distancia…
- Xa. - …de levar 450 000 $.
Como estás?
Se el non os collía, collíaos eu ó 100 %.
Non me arrepinto.
Foi así por algo, así que alégrome por el.
Como o 457 levou o cofre
e ó final non dispararon os canóns,
vou disparalos eu.
A cuberto!
Eu que sei, os editores pensaron que era gracioso estourar a lúa.
Se isto non vos sorprendeu, preparádevos para o que vén agora.
Un xogo de confianza e enganos.
Quen gañe levará o coco dourado da inmunidade
e poderá darllo á persoa que queira para que tamén continúe.
Noutras palabras, deciden quen queda eliminado.
Deus!
As regras son simples.
Cada un terá un panel coma este.
Ó comezar cada rolda,
teredes que decidir, en segredo, se escoller o un, o tres ou o cinco.
Ese número representa os pasos que daredes ata a liña de meta.
Pero hai truco.
Se máis de un escolle o mesmo número,
quedarán bloqueados e nesa rolda non poderán avanzar.
Podedes falar para planificar as xogadas
e podedes ser sinceros ou non.
Fagades o que fagades,
lembrade que o gañador escollerá quen pasa con el ó seguinte xogo
e quen irá para a casa sen nada.
Este xogo baséase na confianza.
Dous continuaredes e seredes vós quen o decida.
A ver que pasa. Que comece a primeira rolda.
Escollede un número e que non o vexa o resto.
Ben.
- Xa o tedes claro? - Si.
Só 15 pasos vós separan da vitoria.
A ver quen chega primeiro.
Tres, dous, un.
Adiante!
Cinco, tres, un.
Mimá!
Ninguén repetiu número, así que adiante.
Ti dás tres pasos.
711, dás cinco.
- Todos avanzan. - Catro, cinco.
- Ei, meu, como che vai? - Benvido.
- Ola. - E se escolles sempre o cinco?
- Íao facer. - Non podes seguir así.
Se escolles sempre o un, non vas chegar.
Ben o sei, este é o método lento.
Con lento refíreste a ser o último?
Xa, non é bo método.
- Teño que pensar outra estratexia. - Vas volver escoller o cinco?
Que queres que faga?
Eu vou coller o cinco.
Podedes escoller tamén o cinco para pararme,
pero iso tamén vos parará a vós.
Isto vai de confianza e digo que van ser cinco.
O tipo está a dirixir o xogo.
952, facemos algo?
Xa verei.
Non nos convén que avance tanto.
Non queres aliarte comigo?
Vai elixir o cinco.
Só podo escoller o tres.
Eu vou escoller o cinco para bloquealo.
Ti escolle o tres.
Podemos traballar xuntos para chegar ó final
e ser rivais na proba final.
Se un dos dous gaña… Eu escolleríate a ti.
A 952 e eu viñemos xuntos no mesmo helicóptero.
Confiou en min coa bóla de cristal
e viñemos para aquí xuntos.
Confío en que me devolvas o favor
porque grazas a min conseguiches un billete dourado á illa privada.
Ben, comezamos a segunda rolda.
Escollede con cabeza.
A ver que fixestes. Tres, dous, un.
Adiante!
- Cinco, cinco e tres. - Mimá.
Eles están bloqueados e ela dá tres pasos adiante.
Un, dous, tres.
A 952 vai na cabeza.
Non me importa estar bloqueado se ela decide o correcto.
Sei que me devolverá o favor de traer o noso equipo á illa.
A 952 está aquí grazas á súa intuición e á súa fe.
A min non me debe nada
e creo que a ti tampouco che debe nada.
Por suposto que non me debe nada.
Grazas. Respéctovos ós dous, de veras.
Comezaban a sentir presión por crear unha alianza
porque, no fondo, sabían
que esta illa privada de 1,8 millóns podía ser súa.
E agora mesmo, a 952 controla a situación.
Estanlle axudando a gañar
porque confían en ser o elixido.
Pero só pode elixir un.
Basicamente, está xogando cos dous.
- Eu cinco outra vez. - Eu tamén.
952, a quen prefires?
Non lle preguntes iso.
Non che vou contestar porque…
Non quero contestar.
Veña, paneis arriba.
Tres, dous,
un. Adiante!
Cinco, cinco e tres.
A 952 consegue avanzar tres pasos máis.
Está preto de gañar.
Cabaleiros, a vosa teima non vos deixa avanzar.
Se agora ela escolle o cinco, estará a un paso de gañar.
- Ía escoller o cinco. - Ti o cinco?
Pois eu o tres.
Eu o tres.
Ides deixalo nas súas mans?
Que loucura.
Se de verdade escolle o cinco, estará a un paso.
Se eles non menten, claro.
Paneis arriba.
Tres, dous, un.
Adiante!
Mimá.
Si!
- Temos unha clara gañadora. - Choca!
- Non choco nada. - 952, avanza cinco pasos.
Un, dous,
tres,
catro
e cinco. Rapaces, é a vida ou morte.
É ben probable que sexa a última rolda.
Grazas ós dous. Vou facer o correcto, confiade en min.
- Confío en ti. - E eu.
Están chalados.
Pero como vai facer o correcto para os dous?
Que é o correcto?
- Podes contestar? - Farei o correcto.
Que alguén me diga que é o correcto!
Saberalo cando deba dicir o que vou facer.
El cre que o correcto é elixilo a el
e el cre que é el.
Polo amor de Deus, dimo.
Non ten por que darme o coco dourado.
Pero viñemos xuntos no helicóptero.
Estás seguro de que te vai escoller.
Pero el tamén.
Confío nela porque falamos algunha vez
e sei que é xusta.
Non teño razón para non selo. Vou ser xusta.
- Estades conformes cos números? - Si.
- Estou conforme.
Tres, dous, un.
Adiante! Cinco, cinco
e un.
- Gañou! - Parabéns, Mia.
Grazas.
Antes de dar o último paso
e escoller quen continúa e quen volve para a casa,
quero darlles a oportunidade de que che digan algo.
Gustaríame comezar co 441.
Sei que hai pouco que nos coñecemos
e o que pasou no xogo de onte foi proba da miña boa personalidade.
Quero guiarte cara a caixa sen o "Non",
pero a cambio gustaríame traballar xuntos para…
Como sei que non me engana
para convencerme de que estou na caixa correcta?
Pero ti confiaches en Deus.
Agradézocho.
Esta é a miña viaxe de curación e alégrame que formaras parte. Grazas.
952, confiaches en min para soster a bóla.
Coñecémonos nese momento.
Confiaches nun descoñecido e deixaches o teu futuro,
literalmente, nas miñas mans
e funcionou. Agora viraron as tornas
e ti tes o meu destino nas túas mans.
Agradézocho e admírote, 711, vivimos moitas cousas.
Puidemos xogar de forma diferente,
pero sinto que esta é a forma correcta.
Non porque gañase, senón porque fomos xustos.
952, dá o derradeiro paso.
Oficialmente, gañaches.
952, colle o coco da inmunidade.
Só podes darllo a un.
É unha gran decisión.
O peso recae en ti.
Partiría o coco á metade se puidese, pero non podo.
Así que, escollo a…
Que?
Algunha ten o "Si"?
- Se algunha ten o "Si"? - Si.
Prefiro non responder a iso.
E por que non mo queres dicir?
Non che sei. Estou nervioso.
Se es sincero, non tes por que.
O 711.
- Mimá. - Mi madriña.
Isto quere dicir que o 711 e a 952 van competir cara a cara
por esta illa privada de 1,8 millóns de dólares.
Esta experiencia serviume para curar.
Síntome mellor comigo mesmo
- e estou moi agradecido. - Alégrame escoitar iso.
Non estou triste por perder,
senón porque isto rematou.
A loita por esta illa privada de 1,8 millóns
está entre dous xogadores.
Foron perseguidos por militares,
postos a proba en xogos de habilidade e azar
e por pouco se renden ante os xogos mentais de Lil Yachty.
Despois desta proba, un será millonario.
Benvidos á ultima proba.
Concursantes, pasade.
O 711
e a 952.
- En que pensades? - Podo tocalo?
Podes.
Foi unha viaxe intensa.
Queredes dicir algo antes de empezar?
Boa sorte e non te cortes.
Admiro o teu esforzo
e que nos trouxeras ata aquí.
Que teñas sorte.
Incrible.
Grazas a ti, ela está aquí.
E grazas a ela, ti tamén estás aquí.
- O 711. - Mimá.
Mi madriña.
Ambos contribuístes a que o outro estea aquí
e agora só pode gañar un.
As regras da derradeira proba son simples, pero brutais.
Imos pór a proba as vosas estratexias, a vosa inexpresividade
e a vosa capacidade de detectar mentiras.
Traede as escrituras.
Miña nai querida.
Quero que collades un bolígrafo e asinedes co voso nome.
Habédesvos de dar conta
de que falta a miña sinatura.
Así que, non valen nada.
Pero se gañades o xogo final, asinarei a escritura
que decidirá quen gaña esta illa de 1,8 millóns,
volve ós Beast Games e segue loitando polos cinco millóns de dólares.
E quen volve para a casa hoxe.
Todo se resume nisto.
Ides abrir os vosos maletíns e meter a escritura dentro dun.
Mentres o rival non ve, barallaredes os maletíns.
Cando rematedes de barallar,
un deberá roubarlle un maletín ó outro e viceversa.
Despois disto, se ti tes unha escritura
e ti tamén tes unha escritura, faremos outra rolda.
Pero quen teña as dúas escrituras gañará a illa
e quen non teña ningunha
quedará eliminado dos Beast Games.
Mi madriña.
Temos un 50 % de posibilidades, que loucura.
Poden ser máis se sabedes mentir ben.
Todo se reduce ó que ti dis e como a interpretas a ela.
Dentro de dez minutos, un de vós será millonario.
952, podes dar a volta?
711, mete a escritura dentro dun maletín.
Eu non o quero saber.
Xa podo mirar?
Podes.
Estás conforme?
Estou.
Ben. 952, xa podes dar a volta.
711, agora dá ti a volta.
O mesmo, métea onde queiras.
Barallounos!
Ti non fixeches iso.
Que che parece, 711?
Non pasa nada.
Que fai?
Ben, acabaches?
Si.
Pois, 711, podes dar a volta.
Isto vai ser divertido.
Quen escolle primeiro?
Podo ser eu.
Paréceche ben?
Parece.
De acordo, pero antes tes que facerlle preguntas.
Tíralle información.
O lóxico sería preguntarche en que maletín metiches a escritura
e podes dicir a verdade ou mentir.
Pero falamos moito de ser boa persoa
e non creo que me mintas.
Daquela, por que non preguntas?
Non quero que te sintas obrigada a mentir.
Déixoo nas mans do destino.
- Non lle vas preguntar nada. - Exacto.
Sei que maletín vou escoller.
- Queres dicirlle en cal está a escritura? - Non.
Isto é ben divertido para o retorcido que é.
Estouche de acordo.
Por fin valoran os nosos xogos.
Pois eu non.
Penso que esta decisión xa foi tomada
e que gañará a persoa correcta.
Calquera dos dous é un excelente gañador.
Queres este maletín ou ese?
Un ten a escritura
e o outro un xe.
Pase o que pase,
isto cambioume a vida en tantos aspectos que xa gañei,
pero o corazón dime que escolla o da dereita.
Vou escoller o da miña dereita,
ese maletín.
Esta é a decisión final.
Que maletín escolles?
- Escollo ese maletín. - De acordo.
Dareicho cando ela escolla un dos teus.
Que che pasa pola cabeza?
Paz.
De veras?
A maioría da xente estaría nerviosa.
Non estou nerviosa.
Non estou nerviosa porque recei por isto.
Estou preparada para recibir o que é meu.
Confías en que vas elixir ben?
Si.
Eu non sei que pensar.
Quero dicir…
Sinto que os dous o merecemos.
Na proba anterior, dixen que faría cos cartos.
Cos cartos quero xubilar os meus pais.
Non sei se ti tiveches a oportunidade de dicir para que os usarías
se vendeses a illa e gustaríame sabelo.
Quero aproveitar a oportunidade antes da decisión final.
En que empregarías os cartos?
Non tiven unha vida doada
e sei que moitísima xente tampouco a tivo.
Levo toda a vida traballando duro e intentando tomar as decisións correctas,
pero perdín a miña casa,
perdín moitos amigos…
Perdino todo.
E por iso sei…
que Deus me vai bendicir.
Síntoo dentro de min, sei…
que esta é a miña oportunidade para cambiar a miña vida.
Usarei os cartos para recuperar a casa que perdín con 23 anos.
Recuperarei a miña casa para ter onde vivir.
Encantoume, é conmovedor.
Por Deus.
Tomaches unha boa decisión no xogo anterior.
Demostraches a persoa que es e todo o mundo o vai ver.
Así que, gañes esta illa ou non,
estou convencido de que vas ser bendicida
por tomar as decisións correctas
e, chegados ata aquí, vouno deixar nas mans de Deus
e deixarche decidir que maletín queres.
Paréceme xusto.
Escollo este maletín.
Téñoo claro, escollo este.
Ben, ela escolleu ese maletín
e ti escolliches ese.
Dáme o teu.
Ambos decidistes dar pouca información
e deixalo nas mans da sorte.
Imos ver se pagou a pena.
Xa fixeron o intercambio.
Só eles dous o saben.
Estou a piques de desmaiarme, non me imaxino vós.
Mimá, é que son 1,8 millóns de dólares.
Quen teña dúas escrituras gaña.
Se ningún ten dúas escrituras, imos con outra rolda.
Poñede as mans enriba dos maletíns
e abrídeos ó meu sinal.
Cando diga "Xa!".
Tres, dous, un.
Xa!
Subtítulos: Alba Méndez Iyuno