ZOSTAŁO 60 GRACZY.
Dziewięcioro z was zaryzykowało.
Zaryzykowało eliminacją, by wygrać wyspę wartą 1 800 000 dolarów.
Oddzieliliście się od watahy.
Jeśli przegracie w jakiejkolwiek grze, która odbędzie się na wyspie,
wasza podróż w tym programie dobiegnie końca.
Pierwsza gra jest prosta, lecz przerażająca.
Zagramy w chowanego.
- Nieźle. - Super!
Jednak zanim pozwolę wam się schować, muszę wam przedstawić gości specjalnych.
Ta grupa komandosów Navy SEALs rozpoczyna polowanie na was.
Pierwsza osoba, którą złapią,
straci szansę na wygranie wyspy wartej 1 800 000 dolarów
i zostanie wyeliminowana z programu.
Pożegnacie się z 5 000 000 dolarów, jeśli was złapią.
Powodzenia. Co tu jeszcze robicie?
Biegiem. Polują na was!
O rany.
Ci komandosi to pewnie najgroźniejsi faceci na świecie.
Nie spoczną, dopóki nie złapią jednego z graczy.
O mój Boże!
Nawet jeśli będą musieli przeszukać tę 24-hektarową wyspę.
Jimmy, chyba czas wypuścić psy wojny.
Tak. Wypuścić je!
- Idziemy. - Jazda!
Biegniemy.
Chcę wejść w głąb wyspy, żeby szukali mnie jak najdłużej.
Widzę ptaki. Zwierzęta.
Gracze wyglądają na przerażonych, ale pamiętajcie, że tego chcieli.
Z czwartego odcinka przeszło 60 osób,
a większość z nich nie podjęła się tego wyzwania.
Oddaj wyspę komuś innemu.
Jezus mnie prowadzi.
Jeremy się nie zgodził.
I wierzcie albo nie,
ale dziewięciu graczy podjęło się dodatkowego wyzwania.
- Stary, idę w to. - Super.
- Idę. - Tak.
Leć.
Zaryzykowali eliminacją,
by mieć szansę wygrać wyspę wartą 1 800 000 dolarów.
Przejdę tą ścieżką i poszukam tropów.
Odcisków butów. Ludzi zbaczających ze ścieżki.
Dopiero zaczęliśmy, a już jesteśmy w lesie.
Prowadź. Idę za tobą.
Dobra. Chyba będziemy musieli się zbliżyć
- do drugiego końca wyspy. - Dobra.
Na ich miejscu tak bym zrobił.
Wchodzi w umysły graczy.
Trzeba myśleć jak wróg.
Nie są wrogami. To cywile.
Najlepszą strategią jest opuszczenie strefy X.
Tam wyszliśmy z wody na wyspę.
Im dalej od śmigłowca, tym mniejsze szanse na złapanie.
Jednak zawodniczka nr 952 postanowiła zaryzykować
i schowała się w strefie zagrożenia.
Jestem blisko obozu.
Ma nadzieję, że pozostanie niezauważona.
Hej!
Wyczuwam niebieskie koszulki.
Sprawdzę, czy można się tu swobodnie poruszać.
- Dobra. - Widzisz?
Ktoś na pewno tędy szedł.
Jest ślad. Słyszysz coś?
Możemy się na chwilę uciszyć.
Kolejny trop.
Chodźmy tędy.
Szukaj znaków.
- Odciski butów, tropy. - Bądź szczery.
Czy ja się przydaję?
- Nie. - Dobra.
Tak myślałem.
Nr 952 ukrywająca się w strefie zagrożenia postąpiła słusznie.
Teraz Chandler wraz z komandosem
zmierzają w kierunku dwóch graczy, którzy nie znaleźli kryjówki.
Na pewno tędy nie przejdą.
Chyba widzę jaskinię.
Znalazłem kryjówkę.
Nie wiem, co jest w środku. Mogą tam być pająki albo węże.
Sprawdźmy, kto był na tyle zdeterminowany, by wejść do lasu.
- Ktoś tędy przeszedł? - Nie widzę niebieskiego.
Przysypię się dużą ilością liści.
Gdzie wy możecie być?
Muszę się upewnić.
Proszę, nie znajdźcie mnie.
Masz coś?
Nikogo tu nie ma.
Stary.
Cholera, to byłaby dobra kryjówka.
Choć kilka razy było blisko,
gracze nie ułatwiali zadania komandosom.
Babram w błocie.
Wiem, że to ohydne,
ale mam nadzieję, że jeśli się dobrze wysmaruję,
wtopię się w otoczenie.
Chcę wykopać dół.
Zakopię się.
Nie mogę zostawiać odcisków butów.
Jest błoto, więc szukam drzew, na które mógłbym się wspiąć.
PIERWSZOLIGOWIEC
Wchodzę.
Chciałbym wiedzieć, czy ktoś się wspiął.
Pewnie dostrzegę niebieski kolor.
Jestem dziewięć metrów nad ziemią. Wspiąłem się na drzewo.
Wspiąłem się na kilka.
Nie wrócę do domu.
Wyczuwam niebieskie koszulki.
Ktoś tu jest.
Słyszę czyjś głos.
- Jeśli ktoś miał jaja… - Shanelly?
Tak jest.
- To ty? - Tak jest.
Bardzo się denerwuję.
Nie chcę odpaść.
Możemy zrobić…
- Przejście kontrolne? - Tak.
Jeff jest 25 metrów od plaży.
Ty przejdź się tutaj.
Gracz nr 457 miał szczęście,
bo komandosi zignorowali drzewa.
Serce mi wali.
Postanowili się zgrupować i zmienić strategię.
Zrobimy… Jak to się nazywa?
Przejście kontrolne w celu wykrycia.
Dzięki temu zabezpieczymy większy obszar, a nasze oczy obejmą większy dystans.
Scalamy linie wzroku naszych oczu
i maszerujemy razem, by jak najefektowniej przeszukać teren.
Robimy przejście kontrolne z udziałem czterech komandosów
w odległości 8 metrów od siebie.
Przykryję się tym. Trochę wystaję.
Dzieli nas osiem metrów.
- Tak jest. - Przedzieramy się w prostej linii.
Tak jest!
Zrobimy przejście kontrolne.
Tutaj?
- Zobaczysz mnie. - Ian, idź w tamtą stronę.
- Dobra? - Tak.
Przejdę nieoczywistymi ścieżkami.
Idź w górę, Ian.
Dobra.
Otoczyli mnie.
Ciągle krążą wokół mnie.
Niektórym graczom deptaliśmy po piętach,
ale Karl wraz ze swoim komandosem napotykali problemy.
Piotrusiu Panie, chodź tu.
Mam na imię Karl.
Wsadź tam głowę i zajrzyj.
Serio?
Hej, mamy cię.
Schyl się i sprawdź.
Jesteś z fundacji Mam Marzenie?
To nie byłoby moje marzenie.
Może… Lepiej wracajmy.
Może twoi kumple kogoś znaleźli.
Nikogo nie znaleźli.
Sprawdzimy ten obszar.
Później zawrócimy.
Dorwiemy ich.
Chyba nigdy nie uprawiałeś żadnego sportu.
Jednak po drugiej stronie wyspy
Chandler ze swoim komandosem zbliżają się do gracza nr 797.
Gdybym chciał wygrać tę wyspę, zaszyłbym się w jej sercu.
Gdy ich usłyszała, zgubiła kamerę.
Cholera!
Wiedziała, że jeśli po nią wróci, zostanie znaleziona.
Ktoś tu był.
Ktoś chciał się tu schować.
AGENTKA NIERUCHOMOŚCI
Idziemy po ciebie.
Wiemy, że tu jesteś.
Jeśli chcesz się ukryć, to jest dobre miejsce.
Dotknij tego.
Tam może być człowiek.
Tam jest niebieska koszulka.
Widzisz ją?
Stary, widzę cię.
Całe to ukrywanie się na nic.
Wróg wyeliminowany. To gracz numer 797. Powtarzam, to gracz numer 797.
Dajmy znać reszcie graczy, że są bezpieczni.
Syrena. To znaczy, że przeszliśmy do kolejnej rundy.
Znaleźli kogoś. Wygrałem.
Pokonałem to wyzwanie.
Tak!
Super!
- Tak jest. - Numer 952 wie, jak się gra.
Dziewiątka idzie po pięć milionów ze zdwojoną siłą.
Pierwszą eliminację mamy z głowy.
Gracz 797 żegna się z Beast Games.
To było świetne doświadczenie. Ani trochę nie żałuję,
że podjęłam się wyzwania.
Graczu 797, mam twoją flagę.
Eliminacja oznacza…
Twojej flagi już nie ma.
Idź na statek.
Pierwsza eliminacja za nami. Została was ósemka.
Tak!
Możecie się teraz umyć.
Rano będzie na was czekać fajne wyzwanie.
O rany.
Wyśpijcie się.
Dobra.
- Pa, 797! - Na razie, 797!
Rywalizacja o tę wyspę jest brutalna.
Będzie jeszcze gorzej.
Na pobliskiej wyspie
reszta zawodników zafundowała sobie luksusowe wakacje.
Jesteśmy w prawdziwym raju.
Witajcie w naszym domku!
Na tej wyspie w końcu mogę się zrelaksować.
Mogę siedzieć i słuchać dźwięku fal.
Ile razy w życiu będę na wyspie pośrodku niczego
z tak świetnymi ludźmi?
Spójrzcie, jakie duże.
Jak na razie 900 osób odpadło z Beast Games.
Ci gracze z nimi wygrali.
Mamy plażę.
Możemy korzystać z usług masażystów.
Jest super.
Cieszę się, że nie wybrałem rywalizacji o wyspę.
Dziś będę korzystał z życia, ale nie osiądę na laurach,
bo wiem, że Jimmy zawsze ma coś w zanadrzu.
Po wakacjach może nas czekać seria eliminacji.
Niektórzy gracze się relaksowali,
a inni martwili się o swój los.
Ostatnie dni to prawdziwa huśtawka emocji.
Najpierw ludzie oddawali mi swoje monety,
a później robili ze mnie wroga.
Kaznodzieja wykorzystuje Jezusa i religię, żeby manipulować ludźmi.
Ludzie wzięli sobie mnie na cel.
Tu panuje zupełnie inna atmosfera niż w mieście.
Nieopodal grupka sojuszników plotkuje o pewnych graczach.
Podobno bracia Karim i Hazim się kłócili.
To była ściema. Odgrywali rolę,
żeby osoba z ich sześcianu pomyślała,
że się kłócą.
Bracia nakłamali tej osobie i sprawili,
że ta się przykuła kajdankami.
Śmiali się z tego.
Cholera.
Mówili: „Nie wierzę, że wyszło”.
On z pewnością jest groźny.
Na innej wyspie
ósemkę graczy czeka długa noc.
Żeby była jasność, to nie moja sprawka. To Matka Natura.
To najgorsza burza w moim życiu.
Osiem osób nadal rywalizuje o wyspę.
Co sądzisz o rywalach?
Ktoś cię przeraża? A może to bułka z masłem?
Pewnie Jamal.
- Boisz się tylko numeru 514? - Tak.
Nie uważam, by ktoś mi tu zagrażał.
Wszyscy się ciebie boją.
Nie. Może tego nie okazują.
Kto ci najbardziej zagraża?
Numer 514. Urodził się w Panamie.
- Serio? - Tak.
Jest u siebie.
Jak to jest być jedyną kobietą na wyspie?
To zaszczyt, bo robię to dla wszystkich kobiet.
Musisz ich dopaść.
Muszę. To mój obowiązek.
Gotowi na kolejną grę?
- Tak! - Jazda!
Dobra. Każdy z was dostanie po kokosie.
Wybierzcie sobie.
- Proszę. - Dziękuję.
- Ciężki. - Za mną.
- Oto kolejna gra. - O mój Boże.
Stańcie na takim kolorze, jaki widzicie na kokosie.
Zaczniemy od lewej strony.
Unieście kokosy.
Każde z was rzuci bądź poturla kokosem.
Kokos musi wylądować jak najbliżej czerwonej linii.
Jednak jeśli kokos dotknie linii albo jeśli ją przekroczy,
zostaniecie wyeliminowani.
- Stary… - O mój Boże.
Nie będziecie odpadać pojedynczo. Jeśli dwa kokosy nie przekroczą linii,
wyeliminujemy osoby, których kokosy znajdą się najdalej linii.
Skończymy grę, gdy dwie osoby odpadną.
- Nie wierzę. - Nie.
Dobra.
- Co za nerwy. - Wiem.
Numerze 895, zaczynasz.
Muszę dobrze rzucić.
Muszę nieźle rzucić, żeby poczuli presję.
Najkosztowniejszy rzut w grze w bocce.
O rany.
Graczu 895, na szali jest 1 800 000 dolarów.
Rzucił.
Wcale nie jest tak źle.
Nieźle.
Cieszę się.
Dzięki temu rzutowi pewnie przejdziesz dalej.
Mam nadzieję.
O rany.
Dobrze się ustawiliśmy, bo jesteśmy ostatni.
Kolejka może nawet do nas nie dojść, jeśli ktoś przerzuci.
Graczu 895, stań w czerwonym kółku,
bo tylko ty rzucałeś.
Twój kokos jest najdalej od czerwonej linii,
więc jesteś na celowniku.
Graczu 672, twoja kolej.
Zacznij, jak będziesz gotowy. Nie będzie łatwo.
Tak.
O nie!
Stary.
O nie.
Nie!
- To dopiero drugi rzut. - Kurczę!
I już ktoś odpadł.
Popchnąłeś mój kokos.
Wejdź do czerwonego kółka.
Gracz 672 odpadł.
Właśnie odpadłem.
Teraz liczyć się będzie strategia.
Jedna z dwóch osób już odpadła.
Ktoś może rzucić za daleko, wtedy przejdziesz dalej.
Jeśli ty rzucisz za daleko, kończymy grę i reszta przechodzi.
Muszę tylko nie być ostatnim.
Muszę być dość blisko, ale nie zbyt blisko.
Nie przerzucę. Bez obaw.
W porządku.
- To wystarczy? - Oby.
Przechodzisz dalej, chyba że ktoś wytrąci twój kokos.
Nie róbcie tego.
Graczu 514, podejdź. Jesteś na celowniku.
Mogłem popełnić błąd.
- Graczu 895, jak się czujesz? - Bardzo dobrze.
Możesz odpaść,
jeśli ktoś postanowi przywalić kokosem w twój kokos.
O rany.
Graczu 711, po prostu nie przerzuć.
O rany. Dobra.
Jeśli mam wygrać, potoczę kokos.
- Tak! - Tak!
- Jazda! - Widzisz?
Wejdź na zielony podest.
Zasłużyłeś sobie.
Gracz nr 514 pozostaje na celowniku.
Teraz rzuca gracz z numerem 952.
Twój kokos musi spaść dalej niż fioletowy.
Chyba rzucę spomiędzy nóg.
- Tak zwany rzut babci. - Do dzieła.
O rany.
Gratuluję!
Wejdź na zielony podest.
Jak na razie pięciu graczy z ośmiu rzuciło kokosem.
Przyszedł czas na gracza nr 413.
Możesz rzucać.
Tylko nie przerzuć.
Nie wierzę.
W polu!
Gracz nr 413 jest bezpieczny.
Zostało tylko dwóch zawodników.
Graczu 441, twoja kolej.
- Na szali jest wyspa za 1 800 000. - Dobra.
Gracz z numerem 441 jest bezpieczny.
Do domu wróci gracz nr 514 albo gracz nr 457.
- Wszystko zależy od tego rzutu. - Do dzieła.
- Chwileczkę. - Chwila.
Nie traf w mojego!
- Gratuluję. Przechodzisz dalej. - Super!
Jestem zawiedziony.
Mogło mi pójść o wiele lepiej,
gdybym się bardziej postarał.
Nie obwiniaj się.
Będę.
Świetni z was rywale.
Podjęliście się tego wyzwania.
Kocham was.
Graczy z numerami 514 i 672 bało się najwięcej osób na wyspie.
Muszą się pożegnać z programem,
ale walka o tę wyspę nadal trwa.
Masakra.
Gracze 672 i 514 zostali wyeliminowani, więc możemy przejść do następnej gry.
- Tak. - Do dzieła. Miejmy to za sobą.
Myśleliście, że inni gracze wam nie zagrażają.
Ale w tym wyzwaniu wezmą udział.
Po wodzie pływa wielki, luksusowy jacht.
Na jego pokładzie znajduje się 51 zawodników.
Świetnie się bawią na oceanie.
Jednak Karl zepsuje im humory.
Witajcie!
Następna osoba odpadnie poprzez głosowanie.
Wyłonimy osobę, która opuści wyspę,
dzięki waszym głosom.
- Nie. - Nie.
- Zgadza się.
Wasz los jest w ich rękach.
Każdy z nich zagłosuje na osobę, którą chciałby wyeliminować.
Ta osoba straci szansę na wygranie wyspy
oraz pięciu milionów dolarów.
- Boże. - O rany.
Gracze swój wybór oprą na tym,
czy nawiązali z kimś więź.
Byliście samolubni czy współpracowaliście? Byliście wredni czy mili?
Byliście samotnikami czy zawieraliście przyjaźnie?
Każda decyzja, jaką podjęliście, będzie miała znaczenie.
Cholera.
- Serio? - Tak.
Jesteście strasznie wredni. Okrutnie.
Najgorsze jest to, że lubimy ich wszystkich.
- To okrutne. - Racja.
- Komu kibicujesz? - Mischy.
- Uratował mnie. - Super.
Poznałem wielu przyjaciół.
Na pewno na mnie nie zagłosują.
Szkoda, że cię nie poznałam jak inni.
Dlatego głosuję na ciebie.
Dogaduję się z każdym,
ale nie ze wszystkimi mi po drodze.
Mia jest jedyną dziewczyną. Nie zagłosuję na nią.
Coś między nami zaszło.
Może chcieć się mnie pozbyć, więc postaram się ją ubiec.
Chciałbym mieć najmniej punktów
albo najwięcej.
Najłatwiejszy sposób na pozbycie się zagrożenia.
Myślisz, że gracz 930 trzyma za ciebie kciuki na jachcie?
Numerze 930, proszę!
Brennan, musisz dać radę!
Wybacz, stary. Jesteś silnym rywalem. Masz szansę wygrać, więc musisz odpaść.
Jest tu sporo popularnych osób.
Ja pozostawałem w cieniu.
Nie znam imienia.
Escoban? Escobar?
Powiedzą, że nie znają gracza 457.
Esteban, to nic osobistego. Nie znam cię zbyt dobrze.
Nie byłem dla nikogo wredny, ale większość przyjaciół odpadła.
Mam tam grupkę osób, które się za mną wstawią.
Jaki Laric ma numer? Nie chcę go wybrać.
Nr 895 stanowi największe zagrożenie.
Mam dobre przeczucie co do moich znajomych i znajomych moich znajomych.
- Jest zabawny. - Tak?
- Znam resztę. - Pytał, jak mam na imię.
Na końcu i tak będzie bolało.
Odrywam plaster. Ktoś musi odpaść.
Głosowanie zakończone. Założymy wam opaski na oczy
i damy szansę ocalenia siebie przed eliminacją.
Możecie zrezygnować z tego wyzwania i pójść imprezować na jachcie,
ale stracicie możliwość
wygrania tej prywatnej wyspy wartej 1 800 000 dolarów.
Jeśli sądzicie, że macie najwięcej głosów, lepiej podnieście rękę.
Stres.
Karl zebrał głosy. Musicie zdecydować, zanim przypłynie.
Trzy, dwa, jeden.
Start!
Nie zazdroszczę wam stresu, jaki teraz przeżywacie.
Twardy orzech do zgryzienia.
Karl zaraz dopłynie z głosami.
To ostatnia szansa, by odejść, jeśli myślicie, że macie najwięcej głosów.
- O rany! - Nikt!
- Stary. - Nikt się nie zgłosił.
- Dobra. - Szaleństwo.
To znaczy, że… Karl!
- Karl! - Biegiem.
- Dziękuję, Karl. - Proszę.
- Wszyscy zagłosowali? - Tak.
O rany.
Cały drżę.
Pierwsi, których ominie eliminacja,
z najmniejszą liczbą głosów, to gracze numer 413,
- 952 i 457. - Nieźle.
Bezpieczny jest też gracz z numerem 711.
- O rany. - Super!
Możesz walczyć dalej.
O czym teraz myślicie?
Słabo byłoby odpaść.
- Tak. - Tak.
Czy żałujecie, że nie poszliście na jacht?
- Dam znać. - Ja nie żałuję.
Mam ich flagi.
Pokażę wam, kto przegrał.
Gracz, który nie wygra wyspy i który wróci do domu…
Jesteś bezpieczny, 441.
Otrzymałeś dziesięć głosów.
Gracz z numerem 895 otrzymał 17 głosów.
- Rety. - Graczu nr 895, zostałeś wyeliminowany.
- Szkoda. - To prawda.
Myślałem, że więcej osób mnie wesprze, ale pozostawałem w cieniu.
Idź na barkę.
- Żona mnie zabije. - Dlaczego?
Bo wrócę z niczym.
- Daj spokój. - Tak.
Mimo że ze sobą rywalizują,
ta eliminacja była jakaś inna.
Tego się nie spodziewałam.
Laric na to nie zasłużył.
Był świetnym gościem. Nie był tylko towarzyski.
Okrutna eliminacja.
Kochamy cię!
- Laric! - Kochamy cię, Laric!
Głosowałem na Larica.
Wiele osób nie chciało,
by Laric odpadł.
Zachowam to dla siebie.
Jesteście w pierwszej piątce!
Przejdźmy do kolejnej gry.
Oto kolejna gra.
Przyprowadźcie graczy.
To chyba moje ulubione wyzwanie.
Zapraszam.
O rany.
Musicie wybrać przywódcę.
Nic więcej nam nie powiesz?
Nie mogę, dopóki nie wybierzecie przywódcy.
O rany.
Chciałbym być przywódcą.
Ja też bym chciał.
Chyba jestem najbardziej doświadczona.
Też chcesz być kapitanem?
- Tak. - Dobra. Mamy trzy osoby…
Ja też chcę być kapitanem.
Cztery osoby. Ty nie chcesz być kapitanem,
więc może wybierz, kogo chcesz. Tak będzie uczciwie.
Chcą, żebyś wybrał.
Wybieram…
gracza nr 441.
W porządku. Podejdź.
Wszystko wam wyjaśnię.
Za chwilę wasza czwórka sobie pójdzie.
Gdy was nie będzie, wybrany przez was kapitan
umieści ptaszka albo krzyżyk w tych pudłach.
Następnie będzie wywoływał graczy w ustalonej przez siebie kolejności.
Gracze będą wybierać pudła.
Z ptaszkiem przechodzicie dalej,
a krzyżyk oznacza eliminację.
Na końcu ujawnimy zawartość pudeł.
Jeśli was nienawidzi, może skłamać, gdzie umieścił krzyżyk.
Może też powiedzieć prawdę i pomóc w wyborze ptaszka.
Obyście byli zadowoleni z kapitana.
Mia, nie jesteś przekonana. O czym myślisz?
O niczym nie myślę.
Dobra.
Sam nie wiem.
Powinienem się inaczej zachowywać jako kapitan?
Ty jesteś kapitanem, więc sam zdecyduj, co robić.
Dobra. Idźcie już.
Widzimy się za chwilę. Kapitan zdecyduje o waszym losie.
- To chora gra. - Jeśli chora to świetna, to się zgadzam.
Prawdziwe pytanie brzmi,
czy zaufamy temu,
- co powie kapitan. - Nie ma mowy. Nie znam go.
Miałabym mu ufać?
Zajmijmy się pierwszym pudłem.
Co chcesz w nim umieścić?
Nie sądziłem, że to akurat on zostanie wybrany.
Co umieścisz w pudle numer dwa?
W porządku.
Nie znamy go. Nie wiem, jak został przywódcą.
Prawie odpadł poprzez głosowanie.
Niestety nie zdążyłam go poznać.
Przykro mi.
- Wybacz. - Ktoś musi odpaść.
Nie chciałabym z tobą konkurować.
Można powiedzieć, że jest najbardziej znienawidzoną osobą.
Dobrze, że jestem kapitanem. Panuję nad sytuacją.
Posłużę się manipulacją, żeby kogoś wyeliminować.
Przepraszam, mamo.
Pudła zostały złożone.
Który zawodnik ma przyjść pierwszy?
Numer 457.
Przyprowadźcie nr 457.
Gracz 457 idzie pierwszy.
Już czas. Niech się dzieje.
- Siemka. - Jak leci?
Dzięki graczowi z numerem 457 zostałeś kapitanem.
Odwdzięczysz mu się?
Z całą pewnością.
- Moim celem jest 413. - Dobra.
A także 711.
Chciałbym, by któryś z nich wrócił do domu.
Wybieram numer jeden.
Powiedz, czy jestem bezpieczny.
- Jesteś bezpieczny. - Dobra.
Mówi prawdę?
Tak myślę. Dlatego go wybrałem.
Wybrał pudło z numerem jeden.
Ale by było, gdyby skłamał.
- Być może już świętuje w myślach. - Czas pokaże.
Żeby było jeszcze zabawniej i bardziej stresująco,
zaprosiłem gościa.
Mistrza iluzji i manipulacji.
Jest znany ze swojej nieprzewidywalności. Przyszedł, by podkręcić atmosferę.
Znacie go i się go boicie.
Przyprowadźcie go!
GOŚĆ SPECJALNY
Przyszedł.
- Lil Yachty. - Super.
- Nie wie, gdzie jest krzyżyk. - Dobra.
- Więc… - Ani co się dzieje.
Dajcie kolejnego gracza.
Chodź.
Cześć.
- Jak leci? - Cześć.
- Świetnie. - To dobrze.
Lil Yachty. Nie wiem,
- czy go słuchasz. - Hej.
- Cześć. - Jak leci?
Jakoś żyję.
W porządku. Wybrał ciebie.
- Bawcie się dobrze. - Chcesz coś powiedzieć?
Jesteś kapitanem.
Dobra. Nie wierzyłaś we mnie,
gdy zostałem wybrany.
Dlatego chciałem cię wysłuchać.
Niezbyt udany początek.
Zdziwiło mnie to,
- że we mnie nie wierzyłaś. - A powinnam?
Masz rację.
W jedynce jest krzyżyk?
- W jedynce? - Tak.
Zachowam to dla siebie.
Dlaczego nie chcesz mi powiedzieć?
Nie wiem. Denerwuję się.
Szczerość nie stresuje.
- Racja. - Powinnaś zostać.
Chcę, byś wybrała pudło bez krzyżyka.
Zaufam Bogu i sobie.
Wszystkiego dobrego.
Zignorujesz go i wybierzesz sama?
- Dobra. - W porządku.
Wybrała piątkę.
Jak się czujesz?
Czuję się zaatakowany i przygnębiony.
- Napięta atmosfera. - Jakieś rady?
- Ciężka sprawa. - Tak.
Masz jakieś rady?
- Yachty? - Rady? Nie.
- Nie mam. - Nie?
Nie.
Gotowy na następnego?
Przyprowadźmy gracza nr 413.
Chodź ze mną, synu.
O rany.
- Dobra. - Jak się czujesz?
- Dobrze. Tak. - Dobrze?
- Powiesz coś? - Nie.
A ty?
- Pewnie. - Ale napięcie.
Nie jesteście rozmowni.
On wszystko wie.
- Dobra. - Wiem.
Nie wskażę ci ptaszka.
Które pudło byś wybrał?
- Ja? - Tak.
- Patrzę w dół. - Dobra.
Nic nie powiem.
Nie pomogę ci.
Komu najbardziej ufasz?
Zaufałbym każdemu bardziej niż kapitanowi.
- Serio? - Tak.
Patrzy na twoją reakcję, gdy podchodzi do pudeł.
Nawet nie drgnie.
O rany.
Zaraz zwymiotuję.
Wybieram pudło numer dwa.
Numer dwa.
Kolejne pudło. Tobie zostanie ostatnie.
Graczu numer 711, masz dwa pudła do wyboru.
Co tu robi Lil Yachty?
No tak. Zaprosiłem go.
Co mam robić? Zostało trzecie i czwarte. Czy ktoś już wybrał krzyżyk?
Tak.
Wierzycie mu?
- Szczerze mówiąc, nie wiem. - Nie wiesz?
Trzy albo cztery.
Krzyżyk był w trójce.
Możliwe, że go nie przeniosłeś.
Chyba wybiorę trójkę.
Dobra, stań przed pudłem.
- Wybieram trójkę. - To znaczy, że tobie została czwórka.
Sprawdźmy, co jest w jedynce.
- Graczu 457, czy kapitan cię okłamał? - Nie sądzę, żeby kłamał.
Ufam mu.
Dobra, pociągnij za dźwignię.
Jesteś bezpieczny.
Otwieramy dalej.
Pudło numer pięć.
Do dzieła.
Też jesteś bezpieczna.
Gratuluję.
- Jak się czujesz? - Dobrze.
- Cóż za… - Spokój.
Dotarła do pierwszej czwórki w bitwie o wyspę,
- a czuje się dobrze. - Dobra.
Czuję się dobrze!
Czas na czwórkę.
Co jest w środku? Sam coś tam umieściłeś.
Ptaszek.
Wyobraźcie sobie, że to krzyżyk.
Dobra.
Z bólem oznajmiam, że któryś z was
wróci do domu.
Otworzymy pudła w tym samym czasie.
Poznajmy ich los!
O rany!
No i proszę.
Jesteś nadal w grze.
Gratuluję, bracie.
Przykro mi.
Okrutne.
Wszystko gra?
- Nie. - A niech mnie.
Usiądziesz?
Chodź tutaj.
Sam nie wiem.
Chciałem wybrać czwórkę.
A niech mnie, brachu.
Prawie nie wybrałeś dwójki.
A niech mnie.
Wiecie, co nas czeka.
Gdy ktoś przegrywa, palimy flagę.
Czyń honory.
A niech mnie.
Spal flagę.
Graczu 413, zostałeś wyeliminowany.
- Wybacz, Mischa. - Pa.
- Dziękuję. - Dobrze się z wami grało.
Do zobaczenia.
Nie zobaczymy się.
- Co ja gadam? - Ktoś z waszej czwórki wygra.
Odpocznijcie, a ja przygotuję kolejną grę.
To był ból psychiczny.
Szaleństwo. Lil Yachty stał obok mnie,
a ja przechodziłem załamanie nerwowe.
Życie jest dziwne, ale dobrze się bawię.
Niech wszyscy idą za mną.
Podczas kolejnej gry pokażę wam coś wyjątkowego.
- Popłyniemy na piracki statek. - O rany!
Lil Yachty zostanie na wyspie.
- Pa. - Zajmę się nią.
Byliście już na statku pirackim?
- Nie! - Nie!
Teraz się to zmieni.
Tak!
Witajcie na statku pirackim.
Tak!
Jest was czwórka.
To znaczy, że macie po 25 procent szans na wygranie wyspy.
Tak!
Mamy tutaj prawdziwe działa,
z których będziecie strzelać do swoich statków.
Jeśli wasz statek zatonie, odpadniecie.
- O rety. - Super.
Mam jednak propozycję.
Nie.
Idziemy do skrzyni ze skarbami.
Podejmiecie prawdopodobnie najważniejszą decyzję w życiu.
Nigdy nie strzelaliście z dział i możecie wątpić w swoje umiejętności,
więc mam dla was rozwiązanie.
W środku skrzyni znajduje się złoto o wartości 450 000 dolarów.
To 25 procent wartości tej wyspy.
- Stary. - Co sądzicie?
Szaleństwo.
Co tu robi 450 000 dolarów,
czyli dokładnie 25 procent wartości wyspy,
co równa się szansom każdego z was?
Żeby kogoś przekupić.
- Jestem aż tak przewidywalny? - Tak.
Zaproponuję każdemu z was 450 000 dolarów za eliminację.
Kto pierwszy, ten lepszy.
Najpierw zapytam osobę,
która wybrała pierwsze pudło w ostatnim wyzwaniu.
- Gracz z numerem 457. - O rany.
Wybrałeś pierwsze pudło w ostatnim wyzwaniu.
Chcesz się wyeliminować?
Wrócisz teraz do domu.
Stracisz szansę na wygranie 5 000 000, ale otrzymasz złoto o wartości 450 000.
O mój Boże.
Jeśli odmówisz, zaproponuję to jemu.
- Później jemu, a później jej. - Rany.
Moja rodzina i dziewczyna zabiliby mnie, gdybym nie wziął kasy.
Weźmiesz 450 000?
A może chcesz zaryzykować i powalczyć o wyspę wartą 1,8 miliona
oraz szansę na wygranie nagrody głównej w wysokości 5 000 000 dolarów?
O rany.
Myślę, że każdy mój wybór doprowadził mnie do tego miejsca.
Wybrałem pierwsze pudło nie bez powodu.
Jeśli odmówi, biorę.
- Tak? - Tak.
Posłuchaj. Możesz zdać się na los.
Chcesz rzucić monetą o 450 000?
Oczywiście, że nie.
Wezmę pieniądze.
- Bierzesz? - Tak.
- Bierzesz 450 000? - Tak.
Skrzynia jest twoja.
Gratuluję. Niesamowite!
Dobra robota.
- Obłęd. - To właściwa decyzja.
- Podjąłeś dobrą decyzję. - O rany.
Czekamy na czerwoną łódź.
Od razu wiedziałem, że wezmę pieniądze. Na sto procent.
To zbyt duża kwota, żeby ryzykować.
Najlepsze doświadczenie w moim życiu. Nie wierzę. Jestem w szoku.
Zaraz chyba zemdleję. Szaleństwo.
Graczu 711, następny byłeś ty.
- Wiem. - Mógłbyś wziąć 450 000.
Jak się z tym czujesz?
Jeśli on by nie wziął, ja bym to zrobił.
Niczego nie żałuję.
Wszystko ma swój cel. Dobrze, że mu się udało.
Ponieważ gracz 457 dał się przekupić,
a gracze nie będą strzelać z dział,
zrobię to za nich.
Ognia!
Montażysta uznał, że wysadzenie księżyca będzie zabawne.
Jeśli jednak was to nie zszokowało, nie uwierzycie, co was czeka.
Gra polegająca na zaufaniu i oszustwie.
Zwycięzca zdobędzie złoty kokos nietykalności,
który przekaże osobie, z którą będzie mógł przejść dalej.
Innymi słowy, zadecyduje, kto odpadnie.
Rety!
Zasady są proste.
Każda osoba otrzyma taką ramę.
Na początku każdej rundy
zdecydujecie, czy chcecie zagrać jedną, trzema czy pięcioma płytkami.
Cyfry będą odpowiadały krokom, jakie zrobicie.
Ale jest haczyk.
Wybór tych samych cyfr
anuluje ruch,
a gracze zostaną na swoich miejscach.
Możecie ze sobą rozmawiać i wspólnie planować ruchy.
Możecie być szczerzy albo oszukiwać.
Róbcie, co chcecie,
ale pamiętajcie, że zwycięzca wybierze osobę, z którą przejdzie do finału,
oraz osobę, która odejdzie z niczym.
Ta gra polega na zaufaniu.
Dwie osoby przejdą dalej. Wszystko w waszych rękach.
Zobaczmy, co się wydarzy. Zacznijmy pierwszą rundę.
Wybierzcie cyfry, które zagracie, i nie pozwólcie innym ich zobaczyć.
W porządku.
- Wszyscy zadowoleni z wyboru? - Tak.
Od zwycięstwa dzieli was 15 kroków.
Zobaczmy, kto będzie pierwszy.
Trzy, dwa, jeden.
Już!
Pięć, trzy, jeden.
O rany!
Nikt nie wybrał tej samej cyfry, więc możecie się ruszyć.
Zrób trzy kroki.
Graczu 711, zrób pięć kroków.
- Wszyscy się ruszają. - Cztery, pięć.
- Jak leci? - Cześć.
- Może zawsze wybieraj piątkę?
- Tak zrobię. - Musisz ich gonić.
Możesz iść krok po kroku, ale daleko nie zajdziesz.
Wiem. To za długo potrwa.
I będziesz ostatni.
Wiem. To złe podejście.
Muszę to przemyśleć.
Znowu wybierzesz pięć?
Powiedz, co mam zrobić.
Wybiorę pięć.
Oczywiście możecie mnie powstrzymać,
ale też się nie ruszycie.
Gra polega na zaufaniu, więc mówię, że wybiorę pięć.
Gość rządzi w tej grze.
Numerze 952, współpracujmy.
Pomyślę.
Nie chcę, żeby się za bardzo oddalił.
Nie chcesz współpracować?
On zagra piątkę.
- Zostaje mi trójka. - Dobra.
Ja zagram piątkę, bo chcę go zablokować.
Ty zagraj trójkę.
Jeśli chcesz współpracować, dojść do końca,
powalczyć w ostatnim wyzwaniu i zobaczyć, kto wygra… Wybrałbym ciebie.
Z numerem 952 siedziałem w tym samym śmigłowcu.
Powierzyła mi kulę i razem tu doszliśmy.
Ufam, że mi się odpłacisz za to,
że zapewniłem ci złoty bilet na prywatną wyspę.
Czas zacząć kolejną rundę.
Wybierzcie cyfrę i zróbcie to rozsądnie.
Sprawdźmy wasze cyfry. Trzy, dwa, jeden.
- Odsłaniajcie. Pięć, pięć, trzy. - A niech mnie.
Oni anulowali swoje ruchy, a ona robi trzy kroki do przodu.
Raz, dwa, trzy.
Gracz nr 952 jest na prowadzeniu.
Możemy się blokować, jeśli ona postąpi słusznie.
Może mi się odpłacić za to, że pomogłem drużynie dostać się na wyspę.
Zawodniczka z numerem 952 zaszła tak daleko dzięki przeczuciu i wierze.
Nic nie jest mi winna
i uważam, że tobie też nie jest.
Nie jest mi nic winna.
Nieźle. Doceniam to. Szanuję was obu.
Wszyscy odczuwają presję. Chcą stworzyć sojusze,
bo z tyłu głowy mają to,
że prywatna wyspa warta 1 800 000 dolarów może niedługo należeć do nich.
Zawodniczka z numerem 952 kontroluje sytuację.
Pomagają jej wygrać.
Liczą na to, że ich wybierze.
- Tak. - Obaj nie przejdą.
Manipuluje nimi.
- Znów zagram piątkę. - Ja też.
- Graczu numer 952, kogo lubisz bardziej? - Nie pytaj jej o to.
- Nie chcę odpowiadać. - Nie musisz.
- Nie pytaj. - Nie chcę.
Unieście swoje tablice.
Trzy, dwa, jeden. Pokażcie, co tam macie.
Pięć, pięć i trzy.
Numer 952, zrób trzy kroki.
Jest coraz bliżej wygranej.
Panowie, przez swój upór stoicie w miejscu.
Jeśli zagra piątkę, zostanie jej jeden krok do wygranej.
Zagram piątkę.
Naprawdę?
Ja zagram trójkę.
Ja też
Dacie jej wygrać?
Szaleństwo.
Jeśli zagra piątkę, będzie o krok od zwycięstwa.
Zobaczmy, czy blefują.
Unieście tablice.
Trzy, dwa, jeden. Pokażcie je.
- O rany. - Tak!
- Ktoś tu zaraz wygra! - Do dzieła!
- Nie dotknę cię. - Zrób pięć kroków.
Raz, dwa, trzy, cztery, pięć.
Teraz albo nigdy.
To może być ostatnia runda.
Dziękuję wam.
Postąpię słusznie. Zaufajcie mi.
- Ufam ci. - Ufam jej.
- Szaleństwo. - Nie możecie obaj ufać,
że postąpi słusznie.
Czyli jak?
Właśnie.
- Powiesz mi? - Postąpię słusznie.
Jak? Ktoś mi powie?
Muszę wiedzieć.
Powiem, gdy będę mogła powiedzieć, co zamierzam zrobić.
On uważa, że słusznie byłoby wybrać jego, a on, że jego.
Powiedz mi to wreszcie.
Nie musi mi dawać złotego kokosa. Jednak byliśmy razem w śmigłowcu.
Jesteś pewny, że wybierze ciebie.
Ale on też.
Ufam naszej rozmowie.
Wiem, że jest sprawiedliwa.
Nie mam powodu, by nie być.
Będę fair.
- Wybraliście cyfry? - Tak.
- Gotowe.
Trzy, dwa, jeden.
Pokażcie tablice. Pięć, pięć, jeden.
- Wygrała! - Gratuluję, Mia.
Dziękuję.
Zanim zrobisz ostatni krok
i wybierzesz rywala i osobę, która wróci do domu,
chciałbym, żebyś ich wysłuchała.
Chciałabym wysłuchać gracza z numerem 441.
Wiem, że poznaliśmy się kilka dni temu,
a podczas wczorajszej gry uznałem, że próbujesz mnie oceniać.
Chcę, byś wybrała pudło bez krzyżyka,
ale liczę na to, że w zamian będziemy współpracować…
Może mnie okłamuje
i chce posłać do pudła z krzyżykiem.
Zaufałaś jednak Bogu.
Doceniam to.
To moja droga do uzdrowienia.
Cieszę się, że się na niej znalazłaś. Dziękuję.
Zaufałaś mi i przekazałaś kulę.
Poznaliśmy się wtedy,
a ty zaufałaś obcej osobie i oddałaś swój los
w moje ręce, co ci się opłaciło.
Mam nadzieję, że mnie też to spotka,
bo teraz mój los jest w twoich rękach.
Doceniam twoje słowa i szanuję cię. Sporo przeszliśmy.
Mogliśmy rozegrać tę grę inaczej.
Uważam, że dobrze się stało.
Nie dlatego, że wygrywam, ale że to sprawiedliwe.
Graczu 952, zrób krok.
Oficjalnie wygrałaś.
Weź swój kokos nietykalności.
Możesz go dać jednemu z nich.
To wielka decyzja.
Na pewno nie jest ci łatwo.
Gdybym mogła go rozłupać na dwie części, zrobiłabym to, ale nie mogę.
Dlatego zdecydowałam…
Chwila…
W jedynce jest krzyżyk?
- W jedynce? - Tak.
Zachowam to dla siebie.
Dlaczego nie chcesz mi powiedzieć?
Nie wiem. Denerwuję się.
Szczerość nie stresuje.
Gracz 711.
O rany.
Zawodnicy z numerami 711 i 952 przechodzą dalej jako jedyni rywale
w walce o akt własności wyspy wartej 1 800 000 dolarów.
To była uzdrawiająca podróż.
Czuję się ze sobą lepiej i jestem za to wdzięczny.
Cieszę się.
Nie smuci mnie przegrana,
ale żałuję, że to koniec przygody.
W walce o wyspę wartą 1 800 000 dolarów
zostało już tylko dwóch graczy.
Polowali na nich komandosi Navy SEALs,
sprawdzili się w grach zręcznościowych i losowych
i prawie ulegli chorym manipulacjom Lil Yachty'ego.
Po kolejnej grze ktoś zostanie milionerem.
Oto ostatnie wyzwanie.
Zapraszam zawodników.
Gracze z numerami 711 i 952.
- O czym myślicie? - Mogę dotknąć?
Tak.
Przeżyliśmy szaleńczą podróż.
Chcielibyście coś powiedzieć, zanim zaczniemy?
Życzę ci powodzenia. Daj z siebie wszystko.
Doceniam twój zapał
i to, że doprowadziłeś nas do tego miejsca.
Życzę ci powodzenia.
Szaleństwo.
Dzięki tobie wygrała wyzwanie.
Dzięki niej przeszedłeś dalej.
- Gracz 711. - O rany.
O rany.
Każde z was przyczyniło się do waszego sukcesu,
a teraz wygra tylko jedna osoba.
Zasady ostatniej gry są proste i okrutne.
Sprawdzimy wasze umiejętności związane z planowaniem, opanowaniem
i rozpoznawaniem kłamstw.
Straż, przynieście akty.
A niech mnie.
Weźcie długopisy i podpiszcie się na aktach.
Jak mogliście zauważyć,
na aktach nie ma mojego podpisu.
Na razie nie są nic warte.
Jeśli jednak wygracie ostatnią potyczkę, podpiszę wasz akt,
co przesądzi o tym, kto wygrał wyspę wartą 1 800 000 dolarów
i będzie kontynuował rywalizację o 5 000 000 dolarów.
5 000 000 DOLARÓW
Zobaczymy, kto dziś wróci do domu.
Wszystko zależy od tej gry.
Za chwilę otworzycie swoje walizki
i umieścicie w nich akty.
Pozamieniacie miejscami walizki, a druga osoba nie będzie nic widziała.
Gdy obie strony zamienią walizki miejscami,
osoba po drugiej stronie będzie mogła wam ukraść
jedną z walizek.
Jeśli każda ze stron
będzie miała po jednym akcie, rozegramy drugą rundę.
Osoba z dwoma aktami wygra wyspę,
a osoba bez aktów
zostanie wyeliminowana z programu.
O rany.
Pięćdziesiąt procent szans. Obłęd.
Możesz zwiększyć swoje szanse, oszukując.
Wszystko zależy od tego, co powiesz i jak odbierzesz jej słowa.
W ciągu 10 minut jedno z was zostanie milionerem.
Graczu 952, możesz się odwrócić?
Graczu 711, umieść akt w którejś walizce.
Nie chcę wiedzieć.
Mogę się odwrócić?
Tak.
Na pewno jesteś gotowy?
Tak.
W porządku. Graczu 952, możesz się odwrócić.
Graczu 711, odwróć się.
Robimy to samo. Wybierz walizkę.
Przekłada je. Ty tego nie zrobiłeś.
Jak się z tym czujesz?
Dobrze.
Co się tam dzieje?
Jesteś gotowa?
Tak.
Możesz się odwrócić, 711.
Zabawmy się.
Kto chce być pierwszy?
Ja.
Pozwolisz mu na to?
Tak.
Będziesz wybierał pierwszy, ale najpierw zadaj jej kilka pytań.
Dowiedz się czegoś.
Logicznie byłoby cię zapytać o to, w której walizce umieściłaś akt.
Możesz powiedzieć prawdę albo skłamać.
Rozmawialiśmy o szlachetności
i sądzę, że nie skłamałabyś.
Może zapytaj? Nie zaszkodzi.
Nie chcę,
żebyś musiała kłamać.
Zdam się na los.
- O nic nie zapytasz? - Nie.
Wiem, którą walizkę wybiorę.
Chcesz powiedzieć, w której walizce jest akt?
Nie.
To świetna, choć pokręcona zabawa.
Zgadzam się z tobą.
W końcu komuś się podoba nasza gra.
Mnie się nie podoba.
Myślę, że decyzja już zapadła.
Odpowiednia osoba zdobędzie akt.
Ucieszę się z waszego szczęścia.
Wybierzesz tę walizkę czy tę walizkę?
W jednej z nich jest akt.
W drugiej jest krzyżyk.
Nieważne, co się stanie,
to doświadczenie zmieniło moje życie i uważam, że już wygrałem.
Serce podpowiada mi, żeby wybrać walizkę po prawej.
Wybiorę walizkę po prawej, czyli tę.
Podejmij definitywną decyzję.
Którą walizkę wybierasz?
- Wybieram tę walizkę. - Dobrze.
Ta walizka powędruje do ciebie, gdy ona już wybierze twoją.
Co ci chodzi po głowie?
Czuję spokój.
Naprawdę? Większość osób byłaby zestresowana.
W ogóle się nie stresuję.
Nie stresuję się. Modliłam się o to.
Jestem gotowa przyjąć to, co już do mnie należy.
Wiesz, że wybierzesz właściwą?
Tak.
Nie wiem, co mam myśleć.
Bo…
Uważam, że oboje na to zasługujemy.
Podczas ostatniego wyzwania zdradziłem, na co przeznaczyłbym pieniądze.
Wykorzystałbym te pieniądze, by moi rodzice mogli przejść na emeryturę.
Nie wiem, czy wspominałaś, na jaki cel przeznaczysz pieniądze
i czy sprzedasz wyspę. Chciałbym to wiedzieć.
Chciałbym to usłyszeć, zanim zadecydujesz.
Co zrobiłabyś z pieniędzmi?
Nie było mi łatwo w życiu.
Wiem, że wiele osób nie miało łatwo w życiu.
Przez całe życie bardzo starałam się podejmować słuszne decyzje.
Jednak straciłam swój dom.
Straciłam wielu przyjaciół.
Straciłam wszystko.
Dlatego wiem…
że Bóg mnie pobłogosławi.
Czuję w kościach,
że to moja szansa, by odmienić życie.
Odkupiłabym dom, który straciłam, gdy miałam 23 lata.
Odkupię dom, żeby mieć gdzie mieszkać.
Świetnie. To było bardzo wzruszające.
O rany.
Podjęłaś świetną decyzję podczas ostatniej gry.
Pokazałaś charakter i wszyscy to zobaczą.
Bez względu na to, czy wygrasz tę wyspę,
wiem, że Bóg cię pobłogosławi
za podjęcie słusznych decyzji.
Zostawię to w rękach Boga.
Pozwolę ci wybrać walizkę.
To fair.
Wybiorę tę walizkę.
Definitywnie wybieram tę walizkę.
Dobrze. Wybrała tę walizkę.
Ty wybrałeś tę.
Podaj mi swoją.
Zdecydowaliście się ze sobą nie rozmawiać
i zostawiliście to losowi.
Zobaczymy, komu się to opłaci.
Walizki podmienione.
Poza nimi nikt nic nie wie.
Zaraz zemdleję. Nie wiem, co wy musicie czuć.
Cholera, to walka o 1 800 000 dolarów.
Osoba z dwoma aktami wygrywa.
Jeśli w żadnej walizce nie będzie dwóch aktów, robimy dogrywkę.
Połóżcie ręce na swoich walizkach
i otwórzcie je na mój znak.
Zróbcie to, gdy powiem.
Trzy, dwa, jeden, już.
Tekst polski: Jakub Skiba Iyuno