ΒΑΣΙΛΕΙΟ ΤΟΥ ΙΣΡΑΗΛ 1000 π.Χ.
Μπορεί μια πέτρα να αλλάξει την πορεία της ιστορίας;
Μπορεί μια πράξη ανυπακοής να δημιουργήσει έναν θρύλο;
Θα σας πω την ιστορία του Δαβίδ,
ενός απλού νεαρού βοσκού, ενός περιθωριακού,
που έγινε ένας από τους πιο φημισμένους βασιλείς που έζησαν ποτέ.
Κάποτε, το Ισραήλ δεν είχε βασιλιά.
Πεντακόσια χρόνια αφότου ο Μωυσής χώρισε τη θάλασσα,
ο λαός ήταν ακέφαλος και διχασμένος.
Έτσι, ο Σαμουήλ, ο τελευταίος μεγάλος μάντης,
έχρισε τον Σαούλ από τη φυλή του Βενιαμίν
πρώτο βασιλιά του Ισραήλ.
Ο Σαμουήλ προειδοποίησε τον λαό να μην ξεχάσει τον Θεό που τους απελευθέρωσε.
Επί 25 χρόνια βασίλευε ο Σαούλ,
αγαπημένος από τον λαό, θριαμβευτής σε κάθε μάχη.
Ενώ η αλαζονεία του μεγαλώνει, ο Σαούλ αρχίζει να απομακρύνεται από τον Σαμουήλ.
Με κάθε νέα νίκη,
ο λαός του Ισραήλ εμπιστεύεται περισσότερο έναν θρόνο παρά τον Θεό του.
Είθε ο Οίκος του Σαούλ να διαρκέσει για πάντα.
Για πάντα!
ΚΟΙΛΑΔΑ ΤΟΥ ΗΛΑ ΜΑΧΗ ΜΕ ΤΟΥΣ ΦΙΛΙΣΤΑΙΟΥΣ
Πόσοι είναι;
Πάνω από 200.000.
Απλός άντρας είναι, πατέρα.
Αλήθεια;
Πόσες μέρες πρέπει να υπομένουμε;
Στείλε τον πρωταθλητή σου.
Δειλοί, όλοι σας, δειλοί.
Γολιάθ!
Θεέ μου, δώσε μου αυτό το έδαφος. Κάθε βήμα, μόνο ένα βήμα.
Ζήτησα πρωταθλητή.
Αν μου επιτεθείς με ραβδί, θα γίνεις θύμα της οργής μου.
Δώσ' μου άλλο.
Κι άλλο.
Όχι.
Έτσι, καθώς η μοίρα ενός λαού κρέμεται από μια κλωστή,
κάνω ξανά αυτήν την ερώτηση.
Μπορεί μια πέτρα να αλλάξει την πορεία της ιστορίας;
Ο ΟΙΚΟΣ ΤΟΥ ΔΑΒΙΔ
ΕΝΑΝ ΧΡΟΝΟ ΝΩΡΙΤΕΡΑ
ΒΗΘΛΕΕΜ ΦΥΛΗ ΤΟΥ ΙΟΥΔΑ
Τι κάνετε;
Έτσι μπράβο.
Όλα καλά.
Όχι.
Έλα. Γρήγορα.
Μικρούλη, λυπάμαι πολύ.
Το ξέρω. Όλα καλά.
Ησυχία.
Γιατί να μην πήγαινε ο Μωυσής; Γιατί έπρεπε να πεθάνει;
Γιατί όταν ήταν πάρα πολύ γέρος…
Σαν εσένα;
Ναι, πολύ γέρος σαν εμένα.
Έχοντας κυβερνήσει 40 χρόνια το Ισραήλ, ο Μωυσής πέθανε σ' εκείνο το βουνό.
Η ανυπακοή κοστίζει, βλέπετε, ακόμα και για κάποιον σπουδαίο όπως ο Μωυσής.
Και τι έκανε ο Ιησούς του Ναυή χωρίς τον Μωυσή;
Ο Θεός τού είπε τρεις φορές, "Χαζάκ βέι εμάτς".
Να είσαι δυνατός και γενναίος. Μη φοβάσαι.
Διότι, βλέπετε, ο φόβος είναι ο εχθρός. Ο φόβος είναι ο κλέφτης.
Τότε, γιατί να κρυβόμαστε;
Το έργο του δεν έχει ολοκληρωθεί.
Σωστά, Δαβίδ.
Δεν πρέπει να φοβόμαστε.
Πρέπει να αντιμετωπίζουμε τον φόβο γιατί ο Θεός πάντα περιμένει στην άλλη πλευρά.
Δεν πρέπει να προσέχεις τα πρόβατα, βοσκόπουλο;
Αυτό έκανα.
Όχι αρκετά καλά. Είδα τι έφερες σπίτι.
Γύρισε το λιοντάρι.
Λιοντάρι; Κι εσύ πού ήσουν;
Αλλού, τραγουδούσες για τη μητέρα σου;
Άφησε τη μητέρα μου.
Ναθαναήλ, Δαβίδ, η ιστορία του λαού μας δεν σημαίνει τίποτα για σας;
Συγχώρεσέ μας, πάτερ. Μου απέσπασε την προσοχή ο βοσκός.
Καημένο αρνί.
Επέζησε.
Ξέρει ο πατέρας ότι το έχεις;
Άβα, πήγαινε μέσα.
Δαβίδ.
Πατέρα.
Πόσα έχασες;
Τέσσερα πρόβατα.
Δεν είμαι πλούσιος.
Ο παλιός βασιλιάς ήταν.
Αυτό το λιοντάρι πέθανε.
Αυτός ήταν. Αν δεν τον σκοτώσουμε, να μη βόσκουν εκεί πρόβατα.
Θα χάσουμε κι άλλα.
Δαβίδ, ξέρεις ότι δεν μπορώ να βόσκω αλλού.
Να μαζέψουμε άντρες να το κυνηγήσουμε.
Δεν θα έρθουν.
Γιατί;
Εξαιτίας μου.
Όχι εξαιτίας σου.
Όλη η Βηθλεέμ μού φέρεται έτσι,
όπως τα αδέρφια μου.
Είμαι το μπάσταρδο του σπιτιού.
Είσαι ο γιος μου, όπως κι αυτοί.
Θα σκοτώσω το λιοντάρι.
Όχι. Θα το φροντίσω εγώ.
Όπως την άλλη φορά;
Έπρεπε να το θάψω με τη μητέρα σου.
Δεν θέλω να ξανακούσω αυτό το όργανο σπίτι μου. Πρόσεξέ με, Δαβίδ.
Μόνο αυτό μου έμεινε από κείνη.
Πού πας;
Εκεί που ανήκω.
Δαβίδ.
Δείξε μου τον στόχο.
Δείξε μου τι θέλεις για μένα.
Δείξε μου ποιος είμαι.
Σε παρακαλώ.
Ένα τραγούδι πρέπει να το φροντίζουμε, όπως κάτι ζωντανό.
Προσπάθησε κι εσύ.
Θέλω σε δοξολογήσει, Κύριε,
Εν όλη καρδία μου
Θέλω διηγηθή
Πάντα τα θαυμάσιά σου
Και ο Κύριος θέλει είσθαι καταφύγιον
Εν καιρώ θλίψεως
Και θέλουσιν ελπίσει επί σε
Οι γνωρίζοντες το όνομά σου
Διότι δεν εγκατέλιπες
Τους εκζητούντάς σε, Κύριε
ΕΥΕΙΛΑ ΜΑΧΗ ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΜΑΛΗΚΙΤΕΣ
Η τελευταία μεγάλη μάχη που θα έδινε το Ισραήλ πριν τον Γολιάθ
ήταν κατά των Αμαληκιτών,
ενός βάναυσου, αιμοδιψούς λαού που βασάνιζε το Ισραήλ επί γενεές.
Ο μεγάλος μάντης Σαμουήλ είχε πει στον βασιλιά Σαούλ να μην πάρει λάφυρα πολέμου,
να μην πάρει τίποτα από τους Αμαληκίτες και να σφαγιάσει τον βασιλιά τους,
τον μοχθηρό κανίβαλο Αγάγ.
Μετά από μέρες στη μάχη, ο πατέρας μου, ο βασιλιάς Σαούλ,
και ο αδελφός μου, ο Ιωνάθαν, θριάμβευσαν και πάλι.
Νίκη!
Για τον Θεό, για το Ισραήλ
και για τον βασιλέα σας!
Πρίγκιπά μου.
Ο Κύριος έλαμψε πάνω μας σήμερα.
Πόσους χάσαμε;
Πέντε χιλιάδες.
Βαρύ τίμημα.
Αλλά ηττήθηκαν οι Αμαληκίτες.
Καταστράφηκε ένα χωριό βόρεια της Βηθλεέμ.
Χωριό; Από ποιους;
Στέλνω μια ομάδα για να μάθει.
Φέρε ένα άλογο.
Πρίγκιπά μου, είναι μία μέρα δρόμος.
Κι είσαι πολλές μέρες στο πεδίο της μάχης.
Πήγαινέ με εκεί.
Πάμε στο χωριό.
Κουράστηκες, Ελιάβ;
Όχι, δεν κουράζομαι ποτέ.
ΒΑΑΛ-ΑΣΩΡ ΣΥΝΟΡΙΑΚΟ ΧΩΡΙΟ ΒΟΡΕΙΑ ΤΗΣ ΒΗΘΛΕΕΜ
Όσο σφαγιάζουμε εχθρούς, τόσο επιτίθενται στους δικούς μας.
Χωρίς άμυνα. Άοπλοι.
Ποιοι θα το έκαναν αυτό; Οι Φιλισταίοι;
Γιατί τόσο βαθιά στην περιοχή μας; Δεν θα κερδίσουν κάτι εδώ.
Έχει δει κανείς σας κάτι τέτοιο;
Ελιάβ;
Έχουν κομματιαστεί χωρίς την ευγένεια μιας λεπίδας. Πώς;
Επιζών.
Άφησέ τον.
Ήρεμα. Αρκετά πέρασε.
Μικρέ, αυτός είναι ο πρίγκιπάς σου, ο γιος του βασιλιά Σαούλ.
Πες μόνο αλήθεια, εντάξει;
Εμένα με λένε Ιωνάθαν. Εσένα;
Ποιοι το έκαναν αυτό;
Αφέντη.
Τρέχα!
Τρέξε!
Τρέξε.
Λυπάμαι πολύ.
Ως πρίγκιπάς σου δεν σε προστάτεψα.
Πρέπει να σε προστατεύω.
Πες μου ποιοι το έκαναν αυτό.
Και ορκίζομαι ότι θα τους βρω και θα τους εξαφανίσω.
Μόνο για σένα.
"Οι δε γίγαντες ήσαν επί της γης εν ταις ημέραις εκείναις και μετ' εκείνο".
Γίνεσαι πολύ καλός.
Όλα τα πρόβατα είναι μετρημένα, όπως ζήτησες.
Δεν ήρθα να δω το κοπάδι.
Ζητώ συγγνώμη για χθες το βράδυ, για το πώς σου μίλησα.
Το πνεύμα σου είναι το δικό της, άλογο που δεν χαλιναγωγείται ποτέ.
Πατέρα, γιατί με κρατάς στους λόφους;
-Με κρύβεις σαν λεπρό. -Δαβίδ.
Στείλε με στον στρατό του βασιλιά, να δείξω την αξία μου.
Δεν κερδίζεις δόξα υπηρετώντας αυτόν τον βασιλιά.
Πες το στον Ελιάβ.
Το έχω πει. Πολλές φορές.
Τότε, γιατί τα αδέρφια μου πολεμούν, κι εγώ έχω κολλήσει εδώ;
Επειδή αυτός τα πήρε.
Και παίρνει τους φόρους και τη γη μας, όπως είπε ο μάντης.
Το Ισραήλ δεν έπρεπε να έχει βασιλιά.
Αρκετά πήρε. Δεν θα τον αφήσω να πάρει κι εσένα.
Δεν ανήκω εδώ, πατέρα. Το ξέρω.
Είμαι για κάτι περισσότερο.
Πού το ξέρεις;
Μου μιλάει ο Θεός.
Όταν είμαι μόνος στους λόφους. Ακούω τη φωνή του, όπως κι η μητέρα.
Μου λέει…
Άβα.
Άβα!
Άβα.
Όχι.
Άβα;
Δαβίδ.
Έλα εδώ.
Είσαι καλά;
Γιατί με κρίνει ο Θεός;
Αυτός ο δαίμονας επιτίθεται σπίτι μου.
Δαβίδ, σταμάτα. Δεν μπορείς να το αντιμετωπίσεις μόνος σου.
Μπορώ και θα το κάνω. Για όλους μας.
Όχι, περίμενε.
Δεν περιμένω άλλο.
Δαβίδ, περίμενε.
ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΟ ΓΑΛΓΑΛΑ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΗΤΤΑ ΤΩΝ ΑΜΑΛΗΚΙΤΩΝ
Και το αγόρι;
Θα μείνει μαζί μου.
Πρίγκιπά μου, τα παιδιά λένε παραμύθια. Τίποτα δεν εξαπλώνεται όπως ο φόβος.
-Και αυτό το αγόρι… -Δεν έχει πει λέξη.
Πήγαινε στους άντρες σου. Γιορτάστε τη νίκη μας.
Ευλογημένη η Γαβαά! Ευλογημένος ο Οίκος του Σαούλ, γιου του Κις,
καμάρι του Βενιαμίν,
που γεμίζει τις κοιλιές μας με το κρασί του Αγάγ.
Ο θρόνος του βασιλιά θα ανυψωθεί μισό πήχυ από το έδαφος.
Μα, μητέρα, τι σημασία έχει;
Κάθε λεπτομέρεια έχει.
Μιχάλ, βάλ' το μέσα. Η δουλειά έχει νόημα. Φροντίστε να γίνει.
Αν σε είχαμε στη μάχη, θα είχαμε κερδίσει την πρώτη μέρα.
-Ιωνάθαν. -Βασίλισσά μου.
Ο Κύριος μού επέστρεψε τον γιο μου.
-Τραύματα; -Ούτε γρατζουνιά.
Όχι πολλές.
-Ιωνάθαν, προσευχόμουν κάθε μέρα. -Αδελφή μου.
-Αυτός ποιος είναι; -Δεν σώζονται όλα τα αδέσποτα.
Αυτό σώζεται.
Τι έπαθε;
Το χωριό του καταστράφηκε στα σύνορα. Είναι ο μόνος επιζών.
Μιχάλ, αυτά τα μεταξωτά είναι από την Αίγυπτο. Μητέρα, τα μεταξωτά.
Πώς σε λένε;
Δεν μιλάει.
Ρουβήν.
Γεια σου, Ρουβήν. Σ' αρέσουν τα σύκα; Εγώ τα λατρεύω.
Πώς ήταν το ταξίδι;
Έκανα εμετό.
Θα βαρεθήκατε στο παλάτι, για να έρχεστε στο πεδίο μάχης.
Στο παλάτι είναι πιο επικίνδυνα από τη μάχη.
Τουλάχιστον εδώ ξέρεις τον εχθρό.
Όχι πάντα. Γιατί ήρθατε;
Ο πατέρας μάς κάλεσε. Ήρθαμε για να δείξουμε ενότητα.
Οι φυλές πρέπει να τιμηθούν. Οι μάχες έχουν ήρωες.
Που χρειάζονται νύφες.
Όπως κι οι πρίγκιπες.
Αρκετά θρήνησες.
Μητέρα, μόλις κέρδισα μια μάχη.
Δεν θέλω να δώσω άλλη.
Ο πατέρας;
-Είναι κάπου στο βουνό. -Εκείνο.
Στήνει μνημείο νίκης.
Κι ο Ις-Βοσθέ;
Σίγουρα θα είναι στις λεηλασίες.
Τι άλλο θα ήθελες, πρίγκιπα μου;
Η κούπα μου είναι γεμάτη. Αλλά μην απομακρύνεσαι.
Οι ορέξεις αναζωπυρώνονται γρήγορα.
Δεν έχω ξαναπλησιάσει τόσο βασιλιά.
Έλα. Κάθισε.
Κάθισε. Δεν δαγκώνω.
Έλα.
Έχεις πανέμορφο πρόσωπο.
Πες μου, πώς σε λένε;
Κασία.
Αν έμπαινα στην ακολουθία της αδελφής σου,
θα με έβλεπες πιο συχνά.
Έξυπνο κορίτσι, έτσι; Ίσως θα μπορούσα να το κανονίσω.
Θα γίνεις βασιλιάς;
Προτιμώ την παρακμή της εξουσίας
από το βάρος του στέμματος.
Ις-Βοσθέ.
Κι ό,τι έλεγα για βάρη.
Πρίγκιπά μου.
Γεια σου, αδελφέ. Φαίνεσαι αναστατωμένος. Μήπως παρέλειψα να κάνω κάτι;
Ξέρεις πολύ καλά. Δεν ήρθες σε μια μεγάλη μάχη.
Αλήθεια; Μάχη;
Η μάχη κερδήθηκε από άνδρες διψασμένους για αίμα και κατάκτηση.
Δεν χρειαζόμουν. Παραείμαι νέος και πολιτισμένος για τόσο δράμα.
Νεότεροί σου σκοτώθηκαν σ' εκείνη τη μάχη.
Μπράβο τους. Είθε ο Θεός να ανταμείψει τις θυσίες τους.
Εσύ το έκανες.
Αδελφέ, γίνε πιο συγκεκριμένος.
Έπεισες τον πατέρα να κρατήσει αυτά τα καταραμένα.
Καταραμένα; Δεν παραείναι φανταχτερά για να 'ναι καταραμένα;
Πάντως, ο βασιλιάς δεν έφερε αντίρρηση.
Έλα τώρα, αδελφέ.
Γιόρτασε τη μεγάλη μας νίκη.
Αυτό σου αξίζει.
Εντάξει. Όπως νομίζεις.
Πρίγκιπά μου, σε ζητούν ο Ιωάβ και ο άρχοντας Αβενήρ.
Πήγαινε.
Θα το ξανασυζητήσω αυτό.
Ανυπομονώ.
Μπορώ να σας μοιράσω 50 βόδια και 400 πρόβατα.
Γιατί να 'μαστε οι τελευταίοι του Οίκου του Ισραήλ;
Γιατί είστε. Και τώρα, πηγαίνετε.
Αβενήρ, διπλασίασε το μερίδιό τους. Δεν είστε οι τελευταίοι στα μάτια μου.
Ας είναι αθάνατος ο βασιλιάς.
Δίνεις πάρα πολλά.
Είμαι γενναιόδωρος.
Η αφοσίωση μέσω συναλλαγών είναι προσωρινή.
Όπως και τα νιάτα. Αλλά τα ευχαριστιέσαι όσο διαρκούν, παλιόφιλε.
Πατέρα.
Ιωνάθαν, γιε μου.
Βασιλιά μου.
Φοβερή στήλη, έτσι;
Ποιο γεγονός θα τιμά; Την ήττα των Αμαληκιτών;
Κάτι περισσότερο. Θα τιμά όλα τα χρόνια.
Το μεγαλείο του Οίκου μας, τη δόξα του Ισραήλ.
Το μεγαλείο του Θεού;
Το μεγαλείο μας είναι και δικό Του.
Το συνοριακό χωριό;
Καταστράφηκε ολοσχερώς. Ένας επιζών, ένα παιδί. Τον έφερα εδώ.
Ποιος το κατέστρεψε;
Άγνωστο, εκτός το αποτύπωμα ενός χεριού μεγαλύτερου από το καλάθι.
Και βέλη μεγάλα σαν λόγχες.
Δεν είχε γίγαντες εδώ από την εποχή του Ιησού του Ναυή.
Πάνε εκατοντάδες χρόνια.
Είναι κόλπο των Φιλισταίων για να μας τρομάξουν.
Για να γυρίσουμε στις σπηλιές.
Ας ελπίσουμε.
Ακόμα προβληματίζεσαι.
Γιατί μοιράζουμε λάφυρα αυτών που πίνουν αίμα;
Σκλαβώνουμε τον λαό τους;
Μας είπαν να μην τα κρατήσουμε.
Ο Σαμουήλ.
Ναι, πατέρα. Ο Σαμουήλ.
Ναι.
Γιε μου, πέρασε η εποχή του.
Η εποχή των κριτών τελείωσε. Ήρθε η εποχή των βασιλέων, εμείς τη φέραμε.
Η πρώτη δυναστεία του Ισραήλ.
Τον τιμούμε ακόμα. Μιλά εκ μέρους του Θεού.
Γιατί δεν μιλά ο Θεός σ' εμένα, που με έχρισε;
Ο Σαμουήλ σε έχρισε.
Ιωνάθαν,
όταν είσαι βασιλιάς, πάντα κάποιος θα είναι θυμωμένος μαζί σου. Πάντα.
Ποιον να κατευνάσω, λοιπόν;
Τους αρχηγούς των 12 φυλών, που πολέμησαν για μας
και πέθαναν στην υπηρεσία του θρόνου μας; Ή έναν άντρα;
Δεν μου αρέσει η πολιτική.
Η ζωή είναι πολιτική, γιε μου.
Ακόμα περισσότερο στον θρόνο.
Άσ' το. Έλα. Πρέπει να απολαύσουμε τη γιορτή.
ΤΟΠΟΣ ΛΑΤΡΕΙΑΣ ΡΑΜΑ
Σαούλ. Γιε μου.
Τι έχεις κάνει;
Μιλάει ο Κύριος;
Πρέπει να πάμε.
Πού;
Να πω τα λόγια που μου ειπώθηκαν.
Για να ξεγίνει αυτό που έγινε.
Δάσκαλε, στάσου, τα παπούτσια σου.
Κοίτα πόση χαρά και ευημερία έφερες στον λαό μας.
Απόλαυσέ το.
Ο βασιλιάς!
Σε αγαπάμε, βασιλιά Σαούλ!
Με συγχωρείς.
Ναι, μητέρα;
-Να 'σαι φρόνιμος. -Πότε δεν είμαι;
Έχεις δικό σου κρασί.
Το καλύτερο πάει στο βασιλικό τραπέζι.
Όχι, αυτό… Μη.
Τότε, μείνε στο βασιλικό τραπέζι.
Παρακαλώ.
Σας παρακαλώ, τέκνα μου.
Βασιλιά μου, άρχοντα όλου του Ισραήλ,
είμαι ο Αδριήλ, γιος του Βαρζιλλαΐ, πρεσβύτερου της φυλής του Ιούδα.
Χαίρε, Αδριήλ, γιε του Βαρζιλλαΐ.
Ο Ιούδας ήταν πάντα λιοντάρι ανάμεσα στους γιους του Αβραάμ.
Όπως κι ο Βενιαμίν σου μετέδωσε μεγάλο φως για μια τόσο μικρή φυλή.
Τα σπουδαιότερα ήρθαν από τον ελάχιστο.
Όταν ήμουν νέος, ήμασταν διασκορπισμένοι,
κρυβόμασταν σε σπηλιές από τους εχθρούς που τώρα έχεις κατακτήσει.
Χωρίς αρχηγό, διαιρεμένοι, ευάλωτοι σε κάθε γειτονικό λαό.
Αλλά ο Κύριος άκουσε την κραυγή μας
και μας ευλόγησε με τον βασιλιά Σαούλ, γιο του Κις από τη φυλή του Βενιαμίν.
Και εσύ, Σαούλ, μας έκανες έθνος. Έκανες να μας φοβούνται.
Μας έκανες πλούσιους με τα λάφυρα των Αμαληκιτών.
Τώρα τρώμε τα γελάδια τους και πίνουμε το κρασί τους,
και ο ισχυρός βασιλιάς τους, ο Αγάγ, κάθεται ταπεινωμένος στα πόδια σου.
Γι' αυτό, η φυλή του Ιούδα ανανεώνει την υποταγή της στον χρισμένο
του Υψίστου, στον Οίκο του Σαούλ, βασιλιά όλου του Ισραήλ.
Είθε η βασιλεία σου να διαρκέσει για όλες τις γενιές.
Ευχαριστώ τον Οίκο του Ιούδα για την αφοσίωση και πίνω όχι για μένα,
αλλά πίνω… για τον γιο μου,
του οποίου το θάρρος και η πίστη τον οδηγούν πάντα.
Του οποίου η καρδιά είναι ακλόνητη.
Προσεύχομαι να με θυμούνται ως καλό βασιλιά, μα αυτός θα γίνει σπουδαιότερος.
Στον πρίγκιπά σας και αγαπημένο μου γιο.
Στον Ιωνάθαν, και την επερχόμενη βασιλεία του.
Στον Ιωνάθαν. Τον αγαπημένο μου αδελφό, τέλειο από κάθε άποψη.
Στον Οίκο του Σαούλ.
Ποιος θα παλέψει με τον ήρωα του Οίκου του Ισσάχαρ για το σπαθί του Αγάγ;
Ελιάβ, έλα. Πάλεψε για τη φυλή του Ιούδα.
Ποιος στοιχηματίζει στον Ελιάβ του Ιούδα;
Άρχοντα, γιατί ζει ο μάγος βασιλιάς;
Δεν θα του χαρίσω θάνατο χωρίς ταπείνωση.
Βασανίζει τον λαό μας εδώ και μια γενιά.
Η φυλή του είναι κανίβαλοι και μάγοι.
Δεν ανήκει εδώ.
Είναι ακριβώς εκεί που ανήκει, κάτω από τα πόδια μου, ανίσχυρος.
Η παρουσία του εδώ, πίστεψέ με…
Νομίζω ότι χρειάζεσαι κρασί.
Χαλάρωσε. Βάλε ένα στοίχημα.
Τελείωσε ο χρόνος σου, αιμοδιψή.
Μπα;
Ο φόβος είναι ο εχθρός. Ο φόβος είναι ο κλέφτης.
Λιοντάρι!
Στον λόφο πάνω από αυτήν τη γιορτή,
βρήκα μια στήλη που λέει:
"Δόξα στον Οίκο του Σαούλ".
"Έχει νικήσει τους Αμαληκίτες".
"Είθε η φήμη του να φτάσει σε κάθε θάλασσα".
"Είθε η βασιλεία του να διαρκέσει για όλες τις γενιές".
"Στη δόξα του Σαούλ".
"Η δόξα του Σαούλ".
Έχουμε έναν προφήτη του Υψίστου ανάμεσά μας.
Χαίρε, Σαμουήλ, γιε του Ελκανά.
Ευλογημένος να 'σαι, μάντη του Κυρίου.
Χαίρε, Σαούλ, γιε του Κις, από τη φυλή του Βενιαμίν.
Η μικρότερη φυλή του Ισραήλ έχει φέρει μεγάλο φως.
Ήρθες να κάνεις θυσίες μαζί μας;
Να καθαγιάσεις αυτήν τη νίκη, αυτήν τη μέρα μαζί μας;
Ήρθα να πω τα λόγια του Κυρίου, που μου τα είπε χθες το βράδυ.
Υπακούσαμε τις εντολές του Κυρίου.
Οι Αμαληκίτες καταστράφηκαν ολοσχερώς.
Είναι έτσι;
Τότε, γιατί ακούω βέλασμα προβάτων;
Γιατί ακούω μουγκάνισμα βοοειδών;
Γιατί ήρθε η βρομιά να μολύνει κάτι που υποτίθεται ότι είναι ιερό;
Έλα, παλιόφιλε.
Απόψε γιορτάζουμε.
Λέμε τις παλιές ιστορίες.
Θυμόμαστε το μεγαλείο του Θεού. Έλα.
Μίλα μόνο σ' εμένα.
Άσε τη θυσία.
Έχουμε θυσιάσει χιλιάδες άντρες στο πεδίο μάχης.
Δεν είναι αρκετό;
Κι έρχεσαι να με ντροπιάσεις μπροστά στις φυλές του Ισραήλ;
Με μαλώνεις σαν παιδί;
Έχρισα ένα παιδί, ταπεινό μπροστά στα μάτια Εκείνου.
Σαν βασιλιάς, είμαι αυτό που με έκανες.
Έκλαψα για σένα, Σαούλ. Με οργή και δάκρυα, όλη τη νύχτα.
Ικέτευσα τον Κύριο τον Επουράνιο, αλλά δεν υπέκυπτε.
Τώρα πρέπει να μιλήσω όπως μίλησε Εκείνος.
Βολικό δεν είναι;
Πώς να ξέρω τη διαφορά μεταξύ των λόγων του Υψίστου
και του παραληρήματος ενός γερο-ζηλιάρη;
Σε αγάπησα σαν γιο.
Κι όμως οι δικοί σου γιοι δεν σε αγαπούσαν.
Δεν ακολούθησαν τον δρόμο σου.
Γι' αυτό δεν απαίτησε βασιλιά ο λαός;
Εντάξει, Σαούλ.
Θα σου πω τι μου είπε ο Θεός του Ισραήλ.
Μίλα.
"Λυπάμαι που έκανα τον Σαούλ βασιλιά".
"Μου γύρισε την πλάτη του
"και δεν υπάκουσε τις εντολές μου".
Μιχάλ.
Τι κάναμε;
Υπάκουσα τη φωνή του Κυρίου. Κατέστρεψα ολοσχερώς τους Αμαληκίτες.
Κι όμως, ο Αγάγ ζει.
Αλυσοδεμένος κάτω από το τραπέζι σαν σκυλί.
Είχες εντολή να τον σκοτώσεις.
Έχτισα βασίλειο από το τίποτα.
Από διάσπαρτες φυλές.
Γιατί δεν αρκεί αυτό;
Εσύ έχτισες βασίλειο;
Εσύ;
Σαούλ, όταν θεωρούσες μικρό τον εαυτό σου,
ο Κύριος σε ανύψωσε και σε έκανε βασιλιά.
Τώρα που θεωρείς μεγάλο τον εαυτό σου,
επαναστάτησες και έκανες τον Κύριο να σε θεωρεί κακό.
Κακό;
Διαστρέβλωσες τον θρόνο του Ισραήλ για τη δική σου δόξα,
γι' αυτό θα παραδοθείς σε μια διεστραμμένη δύναμη και στο δικό σου μαρτύριο.
Ο νους σου θα είναι καταραμένος.
Βγες απ' το μυαλό μου, μάγε!
Δεν είμαι μάγος.
Είμαι μόνο αγγελιαφόρος.
Σαμουήλ, φοβόμουν τον λαό.
Κράτησα πίσω τους καλύτερους για να θυσιάσω.
Θα τους θυσίαζα όλους.
"Η υποταγή είναι καλυτέρα παρά την θυσίαν. Η υπακοή, παρά το πάχος των κριών".
"Η απείθεια είναι καθώς το αμάρτημα της μαγείας,
"το πείσμα, καθώς η ασέβεια και ειδωλολατρία".
Τους φοβόμουν.
Γιατί να φοβάσαι τον λαό;
Γιατί δεν φοβάσαι τον Θεό αντί τον άνθρωπο;
Σε…
Σε αγάπησα.
Σε έχρισα.
Ευλόγησέ με. Κάνε θυσία μαζί μου.
Με επέλεξες για βασιλιά. Είσαι σαν πατέρας μου.
Ο Θεός σε διάλεξε. Τώρα διαλέγει άλλον.
Επειδή απέρριψες τον λόγο του Κυρίου και Θεού σου,
ο Κύριος και Θεός σου σε απορρίπτει ως βασιλιά.
Το πνεύμα του αποσύρεται από σένα.
Αυτό είναι δικό μου βασίλειο.
Κι ο γιος μου θα με διαδεχθεί. Θα κυβερνήσει ο Ιωνάθαν.
Δεν θα κυβερνήσει ποτέ.
Σαμουήλ.
Ο Κύριος σού απέσπασε το βασίλειο και το έδωσε σε κάποιον καλύτερο από σένα.
Ποιος είναι;
Σαμουήλ;
Σαμουήλ!
Λυπάμαι, τέκνο μου.
Σαμουήλ!
Πατέρα, τι έγινε;
-Σαμουήλ! -Τι έγινε;
Φύγετε μακριά μου!
Όχι, φύγε!
Βοήθεια!
Βαρέθηκα να φοβάμαι.
Ο Θεός είπε στον Ιησού του Ναυή: "Να είσαι δυνατός και γενναίος".
"Μη φοβάσαι".
Γιατί ήρθαν οι θεοί σε αυτό το μέρος;
Ο Θεός των θεών έχει έρθει.
Σίγουρα η οργή του Σαούλ θα έχει περάσει.
Η οργή του Σαούλ έχει περάσει.
Αλλά η οργή του Θεού δεν έχει περάσει.
Όπως το σπαθί σου άφησε γυναίκες άτεκνες,
έτσι και η μητέρα σου θα μείνει άτεκνη για πάντα.
Ο Θεός δεν εμπαίζεται.
Δάσκαλε, πού πάμε τώρα;
Να βρούμε έναν βασιλιά.
Λοιπόν, μπορεί μια πέτρα να αλλάξει την πορεία της ιστορίας;
Ναι, μπορεί.
Αλλά το πεπρωμένο έχει κόστος.
Και η άνοδος του Δαβίδ θα κοστίσει στη δική μου οικογένεια τα πάντα.
Υποτιτλισμός: αβακαλόπ
Επιμέλεια Ντέση Βερβενιώτου