Zanab, będziesz moją żoną?
Nie obchodzi mnie, jak wyglądasz.
Z chęcią zostanę twoją żoną.
- Tak, wyjdę za ciebie. Boże. - Boże!
Cześć!
Uciekaj!
O Boże.
Boże, o rany.
A w barze?
Chciałabym, żebyś podszedł do mnie w barze.
Dziwnie jest nawiązać taką więź z kimś…
Lubię cię całować.
…kogo widziało się przez parę minut.
Zastanawiam się,
czy lubi mnie tak, jak lubił w kabinie.
Odbieram niejednoznaczne sygnały.
Podobamy się sobie,
ale są chwile,
w których…
Nie jest idealnie.
Czuję się trochę niezręcznie.
- Jak tam sekcja męska? - Bawimy się.
Czy czegoś żałuję?
Za szybko zerwałem z Raven.
„Nancy i Raven. No kurwa”.
Czuję coś do wielu kobiet.
Nie przeszkadza ci, że jestem tak szczery?
SERIAL NETFLIX
Normalnie tak nie wyglądam.
Normalnie jest seksowna.
Teraz trudno w to uwierzyć.
- No nie wiem, mnie się podoba. - Dzięki.
Mnie urzekły te ochraniacze.
- Minęliśmy już… - Musiała…
Trzeba chronić ząbki.
- Oboje do siebie mamrotamy. - Nagle spanikowałam.
- Wyrwałam go, żeby się wysłowić. - Dobranoc, Zay. Kocham cię.
Seplenię: „Tu jest robak!”.
Witamy w naszych światach!
Wypiliśmy trochę Pepto-Bismolu
To dla mnie takie seksowne
Pokazujesz nasz bałagan?
- Tak. - Bałaganiarze z nas.
- Proszę. - Nie bądźmy tacy.
Może wyjedziemy stąd na jakąś wycieczkę?
- Tak! Dokąd? - No dobra.
- Widzę pizzę. - Wino i pizza. Dobra.
Spójrz na nas i na jacht.
Ale się cieszę!
Cieszymy się swoim towarzystwem jak to tylko możliwe.
Dzień dobry!
Jak się macie?
Żeby wykorzystać to doświadczenie,
musisz sprawdzić, czy jesteś w stanie spędzać z tą osobą miło czas.
My jesteśmy.
Na zdrowie.
Na zdrowie. Chcę pootwierać butelki.
- Mam udawać modela? - Usiądę, żeby się tym nacieszyć.
O tak!
Spodenki w leniwce mnie urzekły.
Jestem zwierzakiem.
Za lekcję surfingu.
Jak się czuje panna 3/4 butelki?
Na desce wyglądasz seksownie.
No tak.
- Świetnie się bawiłam, patrząc. - Tak?
Uroczo.
- Mogę z tobą siedzieć całymi dniami. - Tak?
Choć nie wchodzę do wody?
Szampan na plaży i mogę oglądać wszystko, co robisz.
- Oglądaj. - Będę cię oglądać.
- Po spotkaniu reszty… - Tak?
Masz wątpliwości?
Żadnych.
- Nie? - Żadnych.
A ty masz po zobaczeniu dziewczyn?
Wahanie mnie martwi.
Zawahałeś się.
Nagle zapadła cisza.
Może nie chcę znać odpowiedzi.
Nie! Nie mam wątpliwości.
- Nie? - Ani trochę.
Raven to przesada, a Alexa nie jest w moim typie.
Colleen jest szczęśliwa z Mattem.
Wszystkim się ułożyło, więc…
Cieszyłeś się na spotkanie z Colleen.
Mówiłeś wczoraj o nich.
Większość moich byłych przypominała bardziej Colleen.
No tak, widzę to. Pasowałbyś do kogoś takiego.
Ale jeśli chodzi o osobowość, to ty jesteś mi znacznie bliższa.
A fizycznie?
Wyglądasz inaczej od moich byłych.
Jest ci ciężko?
- A wyglądam, jakby było? - Nie wiem.
Ciężka sprawa.
Starczy. Przestań mnie tuczyć.
A mnie możesz tuczyć?
Sama to sobie robisz.
Cole.
Mam 30 lat, nie chcę być kobietą z kompleksami.
Cole cały czas wali prosto z mostu.
Taki już jest, wszystko na wierzchu.
To jedna z rzeczy, za które go kocham.
Mamy solidne fundamenty, na których zbudowaliśmy miłość.
Mam nadzieję, że to będzie trwało,
bo nie chcę miłości,
którą musiałabym kwestionować.
To kurczak.
Zły dźwięk. Jak brzmią mewy?
„Moje!”
Już po wszystkim. Zapomnij i daj spokój.
Mam narzeczonego i bąbelki.
Za nas.
- Spójrz na nas. - O tak.
- Jestem taka szczęśliwa. - Ja też.
- Zwłaszcza po imprezie. - Wszyscy są świetni.
Wszystkim wczoraj powtarzałem, że my już zamknęliśmy temat.
„Nikt mnie nie obchodzi. Mam na oku jedną osobę”.
Już o tym wiedzą.
- Jestem szczęśliwa. - Ja też.
A jak spotkanie byłych?
- Ciekawe. - Tak?
Nie w taki sposób…
- Moja lista to ty, Brennon i Cole. - No tak.
Spytałam Brennona, czy pamięta, jak dostałam ataku paniki.
- Przez co? - To on ze mną zerwał.
Odrzucił cię, co?
On i Cole.
- Rozmawialiście o tym? - Chyba tak.
Nie wiem…
Co o nim sądzisz?
- Był cichszy, niż… - Jest taki…
W kabinie był bardzo radosny.
- Jest gadułą. - Tak?
Teraz był cichszy.
Zawsze wiedziałam, że chcę ciebie.
- Właśnie. - Mówiłam: „To mój gość”.
- No tak. - Mój facet.
Ja umawiałem się tylko z Alexą.
- No tak. - To była przyjacielska relacja.
Wiesz, o co chodzi?
- Tylko ci ludzie rozumieją to wszystko. - Mają punkt odniesienia.
Dlatego nasz związek jest tak silny.
Zakochać się w tydzień?
Zakochałaś się?
Skarbie!
- No tak. - Oczywiście, że tak.
Cudownie, jesteś taka urocza.
Mam do ciebie pytanie.
Mamy więź emocjonalną,
a aspekt fizyczny doszedł po spotkaniu.
Co będzie, jak wrócimy do Dallas i pojawią się inni faceci,
którzy będą cię podrywać?
- Jak na to zareagujesz? - No wiesz…
To nie będzie najlepsza odpowiedź,
ale miło jest móc powiedzieć „Jestem zajęta”.
Wspaniale.
To mój ratunek, gdy ktoś mnie podrywa.
- Mówię: „Mam chłopaka”. - Teraz powiesz to na serio.
Teraz to prawda, masz narzeczonego.
„Mam męża. Jestem zajęta”.
- Jak to brzmi? - Bardzo przyjemnie.
O tak, bardzo miło.
Cudownie.
Stajesz się moim kocykiem bezpieczeństwa.
To dlatego, że mamy tak silny związek?
- Bo tak bardzo cię kocham. - Oczywiście.
Znasz moją historię. Byłem w związku przez dziesięć lat.
Sporo przeszliśmy,
ale po trzech tygodniach mamy fundament mocniejszy niż wtedy.
To urocze.
Wiem, przez co przeszedłeś,
nie muszę się przejmować, że będziesz uganiał się za innymi.
- Nie ma mowy. - Bo wiesz, jak to boli.
To najgorsze uczucie na świecie.
- Zgadza się. - Tak.
Weźmiemy ślub?
- No weź. - Cudowna reakcja.
Cudowna.
- Jasne. - Cudownie.
- Nigdy taka nie jestem. - Jaka?
- Oczarowana? - No tak.
Ja też nie.
Ciągle się uśmiecham, wspaniale.
Mój kapelusz.
- Wygląda świetnie. - Tak? Niewiele widzę.
Tu kończy się pole widzenia.
Urozmaicam tę wiejską sielankę.
Plażowe ranczo.
- Zasługa kapelusza. - No tak.
Po trzech tygodniach noszenia…
- Wreszcie go założyłaś. - Na ławce.
W cieniu.
Super, to była przygoda.
Z nikim innym bym tego nie zrobiła.
Nadal się stresuję.
Czemu?
Wspólnym życiem.
- Już żyjemy razem. - Poniekąd.
Życie na walizkach to nie to samo.
- Chodzi o to, że bałaganisz? - Wcale nie bałaganię.
- No nie wiem. - Może czasami.
Ten tydzień sugeruje co innego.
To co innego.
Tu nie ma miejsca na brudy.
Tu nie ma żadnej organizacji.
- No nie wiem. - To dlatego.
Ja robię bałagan, a dwoje bałaganiarzy nie powinno mieszkać razem.
Ja sprzątam.
W sumie mam 25 ciuchów, które ze sobą łączę.
Uroczo.
Ja mam tyle ubrań, że nie ubieram ich dwa razy.
Nigdy.
To chyba Maria Antonina nigdy nie założyła stroju dwa razy.
Tego nie wiem.
- No wiesz… - Styl to styl.
No dobrze.
To jest jej najgorsza cecha? Przeżyję.
Jak sądzisz, co mam w szafie?
- Pewnie… - Wiejskie ciuchy.
Dosłownie.
- Buty kowbojskie. - Nie.
Wszystkie mam tutaj.
- Dwie pary? To i tak dużo. - I tyle.
- Dużo par? Dobra. - Tak.
Jestem szafiarą.
Nie.
Pójdziemy na zakupy.
Buty i kapelusz poczekają.
Jakieś pięć lat?
Tak.
Wystroimy cię.
Staram się być otwarty na nowe style,
ale tego nie zrobię, nie ma szans.
Domyśli się.
Burżujski styl retro z klasą. Jestem szalona.
Identyfikuj się, jak tylko chcesz.
Pepperoni dla ciebie.
I sałatka.
- Boże, to druga… - To za chwilę.
- Cholera, pyszne. - Tak?
Dolać ci?
Skończę to i spróbuję tego.
Nie chcę, żeby mój partner poczuł, że go nie szanuję.
Wczoraj dowiedziałam się o wszystkim,
co łączy ciebie i Raven, byłam skołowana.
Zauważyłam Raven
i założyłam,
że nie tę Raven znasz z kabiny.
Raven wydaje się bardzo…
towarzyska, ale ma też chyba
negatywne nastawienie.
„Nie mogę. Mam dość”.
Zaskoczyło mnie,
że była na szczycie twojej listy.
Bardzo mnie to zdziwiło,
bo jesteśmy całkiem różne.
To zaskakujące.
Wczoraj Bartise powiedział, że Raven jest dziewczyną,
z którą normalnie by się umówił.
W tym wszystkim miało chodzić o to,
że oparliśmy nasz związek na więzi emocjonalnej.
Pod tym kątem Raven
nie mogła być tym, czego chciał i czego potrzebował.
Moja więź z Raven jest bardzo silna,
bo rozmawialiśmy o fitnessie
i to nas połączyło.
Za to z tobą…
Wchodząc do kabiny z Raven,
wiedziałem, że muszą wchodzić z energią,
którą ona będzie próbowała odtworzyć.
Z tobą wszystko szło o tak.
Dzięki sobie szliśmy ciągle wyżej i dlatego się zakochałem.
Siedziałaś we mnie.
Siedziałem na randce z Raven,
a myślałem o tobie, więc uznałem:
„Te dziewczyny są zupełnie różne. Co ja robię?
Czemu zakochuję się w nich obu?
Przecież są całkiem różne”.
Wtedy stwierdziłem:
„Czas zerwać z Raven,
bo to Nancy jest moim numerem jeden i to z nią chcę iść dalej”.
No chodź.
Teraz bezpiecznie, w tę stronę!
- Te włosy. - Świetnie wyglądasz.
Muszę o coś zapytać:
oboje jesteśmy skorpionami.
- No dobra. - Uwielbiam wszystko, co ckliwe.
Nie wiem, czy Raven też taka jest.
Na samym początku powiedziała:
„Nie jestem czułą osobą”.
Wiedziałem, na co się piszę.
Powiedziałem: „Chcę się w tobie zakochać w twoim stylu.
Będę cię kochał tak, jak chcesz być kochana”.
Wczorajsza rozmowa pozwoliła nam się bardziej otworzyć.
Czuję, że zrobiliśmy duży postęp
i wzmocniliśmy naszą więź.
Jest jej ze mną wygodnie,
ale nie spaliśmy jeszcze ze sobą.
Na pewno wyczuwam sporo
zdrowego napięcia seksualnego między nami.
Czasem muszę sobie przypominać: „Dobra, bądź dżentelmenem”.
Fakt, że nie było go na początku,
nie zmienił mojego podejścia do niej i do naszego związku.
Jak leci?
Na początku średnio, ale z każdym dniem lepiej.
No tak.
Naszym problemem jest chyba to,
że cały czas prowadzimy bardzo poważne rozmowy.
- Teraz się rozluźniacie? - Tak.
Zaczynamy żartować.
Mówię mu: „Musisz wykrzesać z siebie energię.
Musisz się otworzyć”.
No tak.
Zajęło mi to chwilę
w kwestii seksu.
- Chwilę to trwało, tak jak mówiłam. - Tak.
To były dwie minuty wpychania.
Że co?
No halo.
Halo!
Spytał: „Wszystko w porządku?”, a ja: „Nie, mówiłam ci”.
Mieliśmy kłopot.
Za to teraz jest dobrze, aż muszę się powstrzymywać.
Będę wyglądała jak mokry pies, jeśli na to coś wejdę.
- Mogę ci kibicować? - Nie.
Mogę zachować efekty ciężkiej pracy?
- Wyszykowałaś się, co nie? - No weź!
Nie każdy dobrze wygląda w wodzie.
- Jak leci? - Jest super.
- A u ciebie? - Też.
Miło jest cię zobaczyć.
Wiem, też tak się czuję.
Raven jest piękna i wysportowana.
Oczy, włosy, loki.
Jest przepiękną dziewczyną. Zdecydowanie przyciąga uwagę.
Coś nas łączyło, zależy mi na niej.
W kabinie mieliśmy coś wyjątkowego.
Obchodzi mnie jej zdanie na mój temat
i mam nadzieję, że ją obchodzi moje,
bo jesteśmy ludźmi i coś na łączyło.
To nie tak, że ta więź nagle znika.
Czujesz się nieswojo? Łączyła nas niewiarygodna więź.
Rozmowa twarzą w twarz jest dziwna
czy normalna?
W kabinach było nam wygodnie.
No tak.
Ja nie mam problemu z tą rozmową.
Jasne.
Dobrze mi się z tobą rozmawia.
Już wtedy wiedziałem, bo mówiłaś, że faceci zwracają na ciebie uwagę.
Wiedziałem, że jesteś ostra.
Gdy cię zobaczyłem, pomyślałem: „Ładna dziewczyna”,
ale nie o to chodzi w Love is Blind.
Musiałem o tym wspomnieć.
- Chciałem cię skomplementować. - Doceniam to.
Zrobiłaś na mnie wrażenie.
Dziękuję. Doceniam to.
Pomyślałem: „Brawo”. Naprawdę wymiatasz.
Po to ćwiczę, dziękuję.
W teorii wyglądamy jak para idealna.
Wybrałem ciebie i Nancy.
Z Nancy zbudowałem bardzo silną więź.
Połączyły nas emocje i zabawa,
ciągle żartowaliśmy jak najlepsi przyjaciele.
Nasza więź opierała się na podobieństwach.
Uwielbiamy fitness i dietetykę.
Cały czas rozmawialiśmy
o wszystkich podobieństwach.
- Podobieństwa. - Właśnie tak.
Ty nie musisz podrywać kobiet,
ale ja nie robię pierwszego kroku.
W barze byśmy ze sobą nie porozmawiali.
Może bym do ciebie podszedł, kto wie?
Słowa Bartise’a nie schlebiają mi przesadnie,
bo w kabinie nigdy mnie nie komplementował.
Komplementy dotyczą tylko wyglądu,
więc w ogóle mi to nie schlebia.
Dla niektórych dziewczyn to ważna sprawa, one chcą słuchać, że są piękne.
Oczywiście też chcę podobać się mojemu ukochanemu,
ale zależy mi też na tym,
żeby doceniał mój intelekt, naszą więź i to, jak się razem rozwijamy,
jak razem stajemy się lepsi.
Bartise nie szuka czegoś takiego.
Naprawdę czuję, że nie jesteśmy do siebie dopasowani.
Oczekujemy innych rzeczy.
Coraz pewniej czuję się z tym,
jak chcę kochać i być kochaną.
- Mam nadzieję, że ty też. - Tak.
Postępujemy słusznie.
Ja i SK jesteśmy osobami,
które są znacznie bardziej systematyczne.
Pasuje do mojej wycofanej energii.
Wszyscy dobrze wybraliśmy dla siebie.
Tak. Oboje jesteśmy zadowoleni.
Jestem tego bardzo pewna.
No tak.
Miłość jest ślepa, więc…
- Udowadniamy to, co nie? - Właśnie.
Jesteśmy niedopasowani emocjonalnie.
Co byśmy sobie mówili?
„Lubię chodzić na siłownię”.
„Chcesz iść dzisiaj do LA Fitness?”
- Poćwiczymy razem? - Co innego byśmy mogli robić?
No nie wiem.
W ogóle nie jestem zainteresowana.
Skupiam się na swoich mężczyźnie i życiu.
Mówię szczerze, w ogóle mnie to nie obchodzi.
Jak się macie?
Nie jestem jeszcze na etapie, na którym powiedziałbym:
„Jest idealnie”.
Nie byłaby moim pierwszym wyborem, gdybym szukał seksownej dziewczyny.
Fizycznie muszę jeszcze do tego dojrzeć.
Dla mnie jest seksowna, bo ją kocham,
ale ogólnie taka jest prawda.
To nie znaczy, że nie uważam ją za piękną. Jest piękna, ale…
- Inna od twojego typu. - Właśnie.
Czuję coś do niej, ale…
jeszcze nie na zabój.
Jasne.
Kurwa, padnę.
To było bardzo dziwne.
Na maksa.
Od razu się otworzył,
nie musiałam naciskać.
Nie będę kłamał, mówiąc: „Tak jest!
Udało się ot tak!”.
- I jest git. - Jest super.
Super, jest cudowna!
Ploteczki przy herbatce.
Nie pijam herbaty, a i tak zgarniam wszystkie ploty.
Słońce w brązowych oczach, cudownie!
Jesteście najsłodszą parą tutaj?
Tak! Ja wybieram mokrą Alexę.
Materiał na męża.
Właśnie tak.
Rozpiera mnie energia.
Nie jestem nerwowa, ale chcę działać.
Nie lubię tracić czasu, zawsze szybko chodzę i działam.
On liczy kroki.
- Cudownie. - Też tak sądzę.
Nie działa w tempie innych ludzi.
- SK ma swoje tempo. - Zajebiście.
SK i Raven… Na początku byłem sceptyczny.
Myślałem, że do siebie nie pasują,
ale po rozmowie z nimi widzę,
że przeciwieństwa się przyciągają.
Matt? Całkiem zapomniałam,
że brał w tym udział.
Teraz widzę go z Colleen, którą uwielbiam,
i chyba to oni są najlepszą parą.
U nas jest cudownie.
Rozmawiałam ze wszystkimi, każdy się z czegoś wygadał.
Tylko my nie mamy tajemnic.
Brennon i Alexa. Idealne połączenie dziwactw.
W zawodach bylibyśmy pierwsi.
To nie zawody, ale jesteśmy.
A jak tam u was?
Wspaniale.
Jesteście gotowi na ślub?
Jasne, poproszę.
Matt też, więc…
- No tak. - Wam na pewno się uda.
Opieram się na tym, co czuję.
Uczucia to jedno, a rozsądek?
Masz jakieś obawy albo…
Ani trochę, właśnie dlatego jestem…
On mówi, że jest idealnie.
Naprawdę?
To jest jedyna sprawa.
Dosłownie jedyna.
Do tej pory na nic nie trafiliśmy.
Tego się boję, bo nie wiem, kiedy wpadniemy na przeszkodę.
To nie jest prawdziwy świat, nie jestem naiwna.
Tam dużo się może stać, zobaczymy.
- A jak u was? - Co chcesz wiedzieć?
- Wszystko. - Wszystko?
Jak tam Zay?
- Masz obawy? - Ona…
Zakochałem się w kabinie, mamy więź emocjonalną.
To niesamowita dziewczyna, ale…
Mamy więź fizyczną, ale…
- To nie jest… - No tak.
Nie byłaby moim pierwszym wyborem,
gdybym opierał się na wyglądzie.
No tak.
- A kto byłby? - Ty.
Naprawdę?
Na pewno podeszłabym do ciebie w barze.
Ja do ciebie też.
- No tak. - Oboje byśmy ruszyli.
Jesteś na mnie zła za to, co się stało w kabinie?
Ani trochę.
Dobrze wiedziałem, że będziesz mnie pociągać, ale…
Trudno ci było odmówić.
Odrobinę.
Wiem, że jesteś urocza.
To bardzo ciekawe.
Wiem. To dziwne.
W prawdziwym świecie wybrałabym raczej ciebie.
Napijemy się jeszcze?
Colleen mnie stresuje, bo ją lubię.
Jest piękna, na pewno bym się z nią umówił,
ale powiedziałem „tak” Zanab i „nie” Colleen.
Muszę zaufać swojej intuicji, bo zrobiłem to nie bez powodu.
Z Zanab łączy mnie więź emocjonalna,
a z Colleen fizyczna.
Co jest pośrodku?
Próbuję wykrzesać w sobie pożądanie do Zanab, ale nie jest łatwo.
Fizycznie zakochałem się w Colleen, więc…
gdzie jest idealna dziewczyna?
Podczas masażu czakr
będziecie wdychać olejki eteryczne
i wyobrażać sobie kolory.
Wydech.
To olej na czakrę serca.
Zostawię go, nacieszcie się nim samodzielnie.
Dziękuję wam obojgu.
- Dziękujemy. - Miłego dnia.
Olejek na czakry?
Do roboty.
Wiesz, gdzie jest czakra serca?
- Dowiemy się. - O Boże.
Smaruj mnie.
Jestem gotowa. Sprawdźmy, jak masujesz.
Świetnie masuję.
To jest twoja chwila.
Masaż w pakiecie.
- Pakiet SK? - Tylko informuję.
No dobrze.
W kształcie serca.
- Otworzę twoje serce na miłość. - Dobra.
Na miłość, którą da ci SK.
No dobrze.
Aż otworzą się wrota.
Czujesz, że się otwierają?
Czuję, że zapora…
I proszę, pianino dla rozrywki.
Boże, wszędzie się rozlewa.
Twoje serce się otwiera.
- Czuję to. - Właśnie to chciałem usłyszeć.
- Napływa miłość. - To działa.
To działa.
Wczoraj rozmawialiśmy o tym,
że SK musi wykrzesać z siebie więcej energii.
Widzę, że się stara.
Może nie jest do tego przyzwyczajony,
ale się stara, więc ja też chcę spróbować.
Na pewno czuję napięcie seksualne.
Czuję się narzeczeńsko.
- Widzę prawdziwego ciebie. - Tak?
Boga energii.
Bóg energii, który zerwał się z uwięzi.
- Inteligent-melanżowicz. - Bóg energii.
Chyba nie jesteś gotowa.
- Nie jesteś na to gotowa. - Chyba nie.
- Spróbujemy? - Chodź tu.
Tak, podnieś mnie.
Bo nie umiem pływać
Nie przesadzaj.
W porządku.
Nie idź za daleko
Do tego wymyślasz teksty.
Jesteś kobietą renesansu.
Ty masz jakiś ukryty talent?
Jak sądzisz?
Bycie bogiem energii.
Ukryłeś to.
Nieprawda, trzeba go tylko znaleźć.
- Trzeba go uwolnić? - Odnaleźć.
Udało mi się?
- Chyba jesteś blisko. - Co?
Narzeczeństwo ci sprzyja.
Dziękuję.
Mam wrażenie, że wszystko zaczyna się układać.
Cieszę się, że zaczęliśmy
od silnej więzi emocjonalnej.
Najpierw poznaliśmy swoje serca,
po czym zwierzyliśmy się sobie ze wszystkiego.
To było wyjątkowe.
Tego typu bezbronność była dla mnie czymś wyjątkowym.
- Dla mnie też. - Przyszłość wygląda pięknie.
- Rozumiesz? - Racja.
Co mi powiesz?
Świetnie się bawię,
bo każdego dnia jesteśmy coraz lepsi.
Nie chcę niczego innego, nie chcę presji.
Nie chciałbym się spieszyć.
Właśnie.
Chcę, żeby to było naturalne.
- Uwielbiam to w nas. - Tak.
Teraz czuję,
że na pewno się w tobie zakochuję.
To niesamowite, piękne i wspaniałe.
Czuję, że naprawdę cię kocham. Czuję, że dojdziemy do końca.
Też cię kocham.
KOCHAMY WAS
Jak się bawiłeś?
Było ciekawie.
Rozmawiałeś z Raven.
Jak ci się z nią rozmawia?
Spoko.
Gdy ją widzę,
to wszystko ma sens.
To piękna dziewczyna, więc powiedziałem jej:
„W teorii to ma sens. Jesteś piękna i wysportowana.
Oboje świetnie wyglądamy”.
Gdybyś spotkała nas w restauracji, to wszystko miałoby sens.
Porównuję to do naszego związku,
my mamy więź emocjonalną.
Mamy taką samą energię, nawiązanie tej więzi było proste.
Połączyły nas słowa,
a nie wygląd.
Jak sądzisz,
Raven i SK wezmą ślub?
Myślę, że oboje powiedzą „tak”.
Jasne.
Obawiam się jednej rzeczy,
bo naprawdę się zakochaliśmy,
ale w poprzednich związkach
też byłem zakochany, choć nie na tym poziomie.
W każdym z nich miłość wygasała.
Sam nie wiem,
czemu tak się działo.
Przestawałem się interesować ukochaną dziewczyną.
Po prostu martwię się,
że możemy się wypalić,
bo będziemy razem w Dallas,
nie tylko w tej bajce.
Rozumiesz?
Co byś powiedziała, gdyby ślub był dzisiaj?
- Tak. - Tak?
Powiedziałabyś „tak”?
Naprawdę?
- Choć nie było tu żadnych wyzwań? - Tak.
Nie wiesz, jak rozwiązuje konflikty.
Chcesz ot tak w to wejść?
Dawaj, mnie to pasuje.
- Dawaj? - Tak.
Chcę tylko ciebie.
Wypijmy za naszą zgodność.
- Trochę? - Duże trochę.
- Co to za mina? - Bardzo trochę zgodni.
Dobra, wypijmy za to.
Znowu przewróciłaś oczami.
Kurwa, wymiatamy.
- To oczywiste. - Właśnie.
- Nie mamy konkurencji. - Raczej.
Tak już będzie.
Jesteś najlepsza.
- W ogóle? - Tak.
- Cieszę się na powrót do domu. - Czemu?
Nie mogę się doczekać kolejnego kroku.
To nie jest prawdziwe życie, to sen.
- Myślę, że… - Miło jest śnić.
Myślę, że to była najtrudniejsza część.
Teraz musisz tylko poznać moją rodzinę.
Stresujesz się czymś, jeśli chodzi o powrót?
Lubię swoją decyzję, ale nikt jej nie rozumie.
Chodzi o to, że zaręczyłaś się po dziewięciu dniach?
- Tak. - No tak.
Rozumiem.
Między nami jest dobrze.
Daliśmy radę, więc z rodziną też damy sobie radę.
Łatwizna.
- Tak? - Tak.
Tak jakby cię kocham.
Co?
Tak jakby cię kocham.
Odrobinę?
A na skali od jednego do jednej ósmej?
- Ile? - Sześć ósmych.
- Sześć ósmych? - Tak.
Tak jest.
To chyba ponad 50%.
Nie znam się na matematyce, ale dużo więcej niż ćwierć.
- To o wiele więcej niż 50%. - Super.
Ależ się pocę. Potrzebuję ręcznika.
Już.
- Strasznie tu zimno. - Tak cię rozgrzałam?
Jesteś bardzo seksowna.
Co cię najbardziej podnieca?
- Ty. - Nie.
Co najbardziej cię podnieca?
Ty.
Jak tam impreza?
Świetnie się bawiłam, dopóki nie doszło do nas.
Chodzi o to, co powiedziałem?
Płynąłeś w moim kierunku,
krzycząc: „Płynę do swojej kobiety!”.
Coś niedorzecznego.
Poprosiłam, żebyś mnie ocenił.
„Dziewięć na dziesięć”.
Wtedy rzuciłaś:
„Uważasz kogoś tutaj za dziesiątkę?”.
- A ja… - „Tak. Colleen”.
Powiedziałem: „Może jedną osobę”.
Mówiłeś o dwóch.
- Przestań. - Raven i Colleen, no raczej.
I tak chujowo było to usłyszeć.
Dałem ci dziewięć na dziesięć.
Wiesz, że 80% kobiet na świecie
dostałoby mniej niż siedem?
Dziewięć.
Może to moja wina, bo prosiłam, żebyś mnie ocenił.
To moja wina.
To problemy z samooceną, które muszę przepracować.
Nic się nie dzieje.
Jest dobrze.
Do dupy jest usłyszeć od ukochanego,
od narzeczonego, takie słowa:
„Tak, ta dziewczyna mnie pociąga.
Ty jesteś dziewiątką,
ale ona jest dziesiątką”.
Nie wiem, czy inne kobiety przyjęłyby to lepiej.
Może to nieracjonalne,
ale nienawidzę tych słów.
Nie lubię, gdy się wściekasz.
Zaczynam się wtedy zastanawiać,
co sądzi o mnie i o naszym związku.
Może to sprowadza się do moich kompleksów, ale w ogóle mi się to nie podoba.
- Zawsze będą inne dziewczyny. - Na bank.
Ważne jest tylko to, że wybrałem ciebie.
Wybrałem ciebie, a nie kogoś innego.
Jestem gotowy do ślubu.
Nie chodzi o „kogokolwiek innego”.
No tak.
Chcesz budować związek z kimkolwiek innym?
Nie, ale uważam, że Colleen jest atrakcyjna.
Jak każdy tutaj. Jak Brennon.
Jak SK. Wszyscy są tu atrakcyjni.
Każdy wie, że Colleen jest dobra. Szok.
Czy coś do niej czuję? Nie.
Czy wyszedłbym za nią? Nie. Czy wyszedłbym za ciebie? Tak.
Jest bardzo ładna.
Nie mogę tego zmienić,
ale nic do niej nie czuję.
Beznadziejnie nam się rozmawia.
Nie wiem, o czym z nią rozmawiać.
- Nic tam nie ma. - Rozumiem.
W ogóle.
Dzięki za szczerość.
To nic miłego, ale jest jak jest.
- Tak. - Tak że…
- Nie myśl, że mam wątpliwości. - No dobrze.
Jestem pewny swojego wyboru.
Zgadzam się, to prawda.
Dla mnie jest tylko Cole.
Nie wątpię, że są między nami uczucia.
Będę cierpliwa, o ile będzie po co.
Jeśli nie będzie, to mi powiedz.
Jeśli z jakiegoś powodu
to ma nie wyjść, to podejmiemy razem tę decyzję
i przestaniemy się w to pakować.
Dobra.
Takie są moje oczekiwania wobec kogoś, kogo kocham i szanuję.
Chcę, żeby się udało.
Nie byłoby mnie tu, gdybym czegoś nie widziała.
Zbliża się tyle niewiadomych i…
boję się.
Boję się,
że wybiorę ciebie,
że oddam ci wszystko,
a po miesiącu wszystko się zmieni.
Bardzo mocno wszystko odczuwam.
Bardzo mocno.
Część mnie chciałaby,
żebyś był…
Nie chodzi o zaangażowanie, ale…
Chcesz, żebym leciał tylko na ciebie. Wszystko rozumiem.
Nie chodzi o mnie.
Wolałabym, żebyś skupił się na jednej osobie.
Jesteś tu tylko ty.
Co mam powiedzieć? Że nie mam oczu?
Że nie widzę ładnych ludzi?
Jeśli tak wygląda ta szczerość, to możemy iść dalej.
Mam się tak zachowywać?
Powiem, że widzę tylko ciebie.
Nie chcę tego. Już zawsze będę wiedziała, że chrzanisz.
Bo to bzdury. Jeśli ktoś tak mówi, to gada bzdury.
Chyba że jest z Kim Kardashian.
- Super. - Jesteś do niej podobna.
Jak poszła rozmowa z Colem na basenie?
Powiedziałam tylko:
„Jesteś uroczy. W prawdziwym świecie? Jasne”.
Gdzie to jest?
Po prostu w prawdziwym świecie.
Nawet nie mam pojęcia, kim jest Cole.
- Ciebie znam. - Tego mu nie powiedziałaś.
Powiedziałam!
Już raz dałem się zrobić.
Rozumiem.
Nawet przez chwilę nic tam nie było.
- Jest dobrze. - Naprawdę.
Tak bardzo szanuję Zay i…
- W odróżnieniu od niego. - Ja…
Tak bardzo cię szanuję,
ale nie wiedziałam, jak mam odpowiedzieć.
Mogłaś to łatwo uciąć.
Wystarczą dwa słowa.
- „To mój facet”. Trzy. - Tak zrobiłam!
„Lecisz na mnie? Super, cieszę się. To mój facet”.
Żadna z dziewczyn nie powiedziała mi, że na mnie leci i chce ze mną być.
Gdyby tak było, powiedziałbym: „Mam to gdzieś, ja już wybrałem”.
No tak.
Mogę wyjść?
Za cztery tygodnie bierzemy ślub.
Miesiąc mówienia ludziom, że są atrakcyjni
jako narzeczona.
W prawdziwym świecie jest uroczy.
- Będzie, co ma być. - Nie.
- Jebać mnie, prawda? - Nie.
Mówisz, że mnie kochasz, ale potem jebać to, co?
Walczę o ciebie.
- O czym ty gadasz? - Uwierz mi.
Dla mnie liczysz się tylko ty.
Że co?
Powinnaś myśleć tylko o jednej osobie…
- Tak jest. - Tak powinno być.
Przestań.
To niedorzeczne.
Ale nie dam się oszukać, Colleen.
- To koniec? - Może.
Proszę cię.
Będę szczera, nie wiedziałam, jak mam zareagować.
Czy ty się słyszysz?
Jesteśmy zaręczeni, a ty nie wiedziałaś, jak zareagować,
gdy ktoś mówi, że na ciebie leci?
To mi wystarczy.
Wiesz co?
Nie myślimy tak samo.
- Zaczekaj. - Spadam.
- To bardzo proste. - Nie, proszę.
Serio, bierz ten mikrofon.
Bierz to, spadam.
Nie chcę, żeby odchodził. Boję się, że chce się poddać.
Nie chcę go stracić, muszę coś zrobić.
Może jestem za bardzo ugodowa, ale mam to w dupie.
Nie chcę go stracić, więc zrobię wszystko.
Dacie mi chwilę?
Niesłusznie się denerwuję?
Gdyby twoja żona powiedziała ci,
że jakiś gość powiedział, że jest urocza,
a ona odpowiedziała, że w prawdziwym świecie też jest uroczy?
Że gdyby postawił jej drinka, to kto wie?
Mów, nie wkurzyłbyś się?
- Ja? - Ty.
Wkurzyłbyś się.
Gdybym zrobił coś takiego,
byłbym graczem, który się nią bawi.
Nie dam się zrobić, dobra?
To nie gra. To moje życie.
Jeśli mam się z kimś związać, ona musi w to wejść na 100%.
- Nadal jesteś oddany Colleen? - Może. Nie wiem.
Napisy: Jędrzej Kogut