Oto ponowne spotkanie trzeciego sezonu Love is Blind!
Tak jest!
Część zakończeń dalej jest dla mnie szokująca.
Mam mnóstwo pytań, nie mogę się doczekać.
Jesteś we właściwym miejscu, bo dziś poznamy odpowiedzi.
- Oj tak. - Jak się macie?
- Jak się czujecie? W porządku? - Bardzo dobrze.
Stres? Ekscytacja?
- Jedno i drugie. - No tak.
No dobrze.
Raven, może zrobisz pajacyki, zanim zaczniemy?
Może pompki?
- Nic? - Już je zrobiłam.
Jak zawsze chcieliśmy się dowiedzieć, czy miłość naprawdę jest ślepa.
Czuję, że jest tu parę osób,
które się z tym zgodzą.
Pięć par zakochało się i zaręczyło na ślepo.
Po czterech tygodniach w prawdziwym świecie
te dwie pary wzięły ślub
i zaczęły wspólne życia, gratulujemy.
Brennon i Alexa
oraz Matt i Colleen.
- Gratulacje. - Wciąż jesteście razem, prawda?
- Tak jest. - Dobra. Upewniam się.
Pozostałe trzy pary
zafundowały nam szalone emocje.
Cały świat ma do was wiele pytań.
Poza tym mogę wspomnieć,
że mamy ciekawostkę na temat jednej z par.
Już niedługo się dowiecie.
Zaczniemy od pierwszej pary,
która znalazła miłość w kabinie, czyli Brennona i Alexy.
Ich miłość nigdy nie osłabła.
Wszyscy czekali, aż coś się stanie,
ale nigdy do niczego nie doszło.
- Bardzo się cieszymy. - Dziękujemy.
Alexa powiedziała, że nigdy nie zakłada stroju dwa razy.
Po pierwsze: naprawdę? Jak pozbywasz się ubrań?
Oddajesz je? Sprzedajesz? Muszę wiedzieć.
- Boże, aresztują mnie. - Nie mów, że zwracasz!
Tak nie można! O Boże, budżetowo!
Pierwszy raz zobaczycie film,
na którym Brennon po raz pierwszy widzi szafę Alexy.
- Boże. - Aż się pocę.
Ładna garderoba.
Mówiłam, że jest pełna rzeczy.
Mogę się pozbyć paru kurtek.
W rogu jest dużo miejsca.
- Nie musiałbyś… - Te nie są rozsunięte.
Bo tamte są.
Żeby móc robić coś takiego…
- Rozumiesz? - Tak.
Przesuwanie ciuchów to kawał roboty.
Tak, pozbędę się trzech kurtek.
Dość miejsca.
- Tu dasz swoje rzeczy. - Ja mam tylko trzy.
To, co mam na sobie, i trzy kurtki.
Ja mam ich 37.
Tylko tutaj.
- Dostanę chociaż szufladę? - Szufladę? O cholera.
- Ogarniemy to. - Dobra.
Brennon, bądź szczery.
Ile masz miejsca w szafie?
Mamy dwupokojowe mieszkanie, ona ma garderobę.
W drugiej sypialni też jest garderoba,
a ja dostałem pół.
Mam przestrzeń,
choć muszę się przeciskać.
Jest dobrze.
Wiemy z Vanessą, jak trudnym może być
słuchanie opinii na temat waszych osobistych spraw.
To jasne, że urzekły nas wasze historie.
Chcę wam podziękować za szczerość
i otwartość w tym wszystkim.
Bardzo to doceniamy.
Naprawdę.
Po drodze pojawiła się brutalna szczerość.
- Cole. - Hej.
Cześć.
- Jak się masz? - Dobrze.
- Tak? - Tak.
Masz na sobie aksamit. To styl SK’a.
- No fakt. - Witaj w klubie.
Porozmawiajmy o imprezie na basenie.
Colleen rozmawiała z Colem.
Cole, gdy poznałeś Colleen, powiedziałeś wprost: „Jest seksowna”.
- Colleen… - Hej.
Też byłaś bardzo otwarta i powiedziałaś: „Też jesteś atrakcyjny”.
Niektórzy mogli przeoczyć chwilę,
która ciążyła nad całym sezonem.
Przyjrzyjmy się imprezie przy basenie.
- Jak się masz? - Co chcesz wiedzieć?
Wszystko. Co u Zay?
- Masz jakieś obawy? - No wiesz…
Zakochałem się w kabinie, mamy więź emocjonalną,
ale fizycznie tego nie czuję.
- To nie jest… - No tak.
Nie byłaby moim pierwszym wyborem,
gdybym skupiał się na wyglądzie.
Kto by nim był?
Ty.
Naprawdę?
No wiesz,
w barze na pewno podeszłabym właśnie do ciebie.
Ja do ciebie też.
- No tak. - Oboje to samo.
Wiedziałem, że będziesz mnie pociągać.
Odmówienie mi było trudne.
Trochę.
Urocza jesteś, wiem.
To bardzo ciekawe.
Wiem. To dziwne.
W prawdziwym świecie pewnie wybrałabym ciebie.
Colleen mnie stresuje, bo ją lubię.
Z Zanab łączy mnie więź emocjonalna,
Colleen pociąga mnie fizycznie.
Co jest pośrodku?
Gdzie ta idealna dziewczyna?
Halo!
Zanab, wiem, że wiedziałaś o tej sytuacji,
ale wiedzieć i widzieć to dwie różne rzeczy.
Co czułaś, oglądając tę interakcję?
Ból.
Wiedziałam, że do tego doszło,
ale oglądnięcie całej sytuacji wszystko zmieniło.
Mogę?
- Jasne. - Tak więc…
Ciężko mi się to oglądało.
Przepraszam, jeśli się rozpłaczę.
Tak bardzo kocham was i ciebie.
Nie bez powodu nam się nie udało.
Nie bez powodu my jesteśmy razem.
Nie bez powodu wy jesteście razem.
Nie chciałam znieważać waszej relacji.
- Przepraszam. Bardzo cię kocham. - Jasne.
Ciebie też tak bardzo kocham i…
No nie wiem.
Wiem to i bardzo szanuję wasz związek.
A ja bardzo szanuję ciebie.
Tak bardzo cię szanuję.
Rzecz w tym, że Cole nigdy nie przyznał,
że zrobił coś niewłaściwego.
Był zaręczony z kimś innym,
nie powinien przekraczać tej granicy.
W kabinach byliśmy ze sobą blisko, ale po oświadczynach trzeba to uciąć.
To chyba był problem z facetami z naszej perspektywy,
bo część z nich dalej prowadziła niestosowne rozmowy.
Ten wątek ciągle wracał i mogło się wydawać,
że nie umiem odpuścić, bo jestem wariatką,
ale nie rozwiązaliśmy sprawy, bo przeprosiny przyszły za późno.
Nie wierzę, że to mówisz,
bo tej nocy rozmawialiśmy tylko o tym i ciągle przepraszałem.
Przeprosiłeś parę tygodni później.
To szaleństwo,
bo rozmawiałem o tym z Mattem po paru dniach.
- Może nie używajmy słowa „szaleństwo”. - Dziękuję.
- To zwariowane, bo… - To znaczy to samo.
- To samo znaczenie! - Synonimy.
- Może ja wariuję. - Niech mówi.
- Nie czepiajmy się słówek. - Znajdę inne słowo.
Moim zdaniem kłamiesz,
mówiąc, że przeprosiłem dopiero po paru tygodniach.
Brennon, wydaje się bardzo poruszony.
To taka moja rzecz, bo nie lubię, gdy ludzie się nie szanują,
a odniosłem wrażenie, że Cole wielokrotnie
obrażał swoją narzeczoną.
To było…
To drobnostka w porównaniu z resztą sytuacji.
Byłam wściekła, bo wiedziałam, co jej robił.
Oświadczając się,
obiecałem tej osobie całe życie.
Ta sytuacja pokazuje nie tylko, że nie szanujesz Zanab,
ale też twoje słowo nie ma wartości.
To kłamca.
Skupiasz złość na Cole’u, nie na Colleen.
Nie uważasz, że też była winna?
Na pewno była,
ale załatwili sprawę,
bo wszystko omówili, a to ważne.
To dotyczyło też mnie i wiem,
że ta rozmowa i komentarz były obraźliwe
dla obu związków.
Muszę pochwalić Colleen za to,
że od razu przyszła i powiedziała:
„Tak było, powiedział to i to”.
Trochę mnie wtedy poniosło,
ale gdy zobaczyłem tę sytuację,
wiedziałem wszystko, nie było tam żadnych niespodzianek,
bo wszystko mi już opowiedziała.
To moja wina.
Nie powinienem do tego dopuścić.
- Zapomniałem się. - No tak.
Teraz skupmy się na Raven i SK’u.
Wasz związek był…
To tu pojawił się jeden z najbardziej bolesnych momentów.
Oj tak.
Gdy zobaczyłam, jak twoja mama daje jej welon,
miałam dość.
Twojej rodziny tam nie było,
ale i tak zbudowałyście cudowną więź.
Potem patrzyłam, jak mówisz „tak”,
a on odpowiedział „nie”.
Byłam zdruzgotana.
Nie mogłam w to uwierzyć.
Też byłaś zaskoczona?
Byłam wtedy bardzo wzruszona, to jasne.
Próbowałam z tym walczyć.
Nie użyłabym słowa „zaskoczona”,
ale nawet nie byłam
odpowiednio przygotowana.
To był szok.
- No tak. - SK, powiedziałeś „nie”.
Kiedy podjąłeś decyzję?
No tak…
Dla mnie to było równie trudne,
bo przyprowadziłem rodzinę i przyjaciół.
Nie wiedziałem do samego końca.
Uznałem, że sytuacja może być jeszcze trudniejsza,
jeśli powiem „tak”.
Czy pragnąłem happy endu?
Oczywiście.
Ale musiałem się przeprowadzić, a Raven nie chciała do mnie dołączyć,
więc wszystko to sprawiło, że musiałem powiedzieć „nie”.
- Decyzję podjąłeś tak późno? - Tak.
Wiedziałaś o tym?
Wydawała się bardzo spontaniczna.
Stał już przed ołtarzem i w końcu powiedział „nie”.
Wierzę, że…
W tamtej chwili
oboje byliśmy bardzo roztrzęsieni.
Jeszcze raz powtórzę:
nie wiedziałam, czego się spodziewać, myślałam: „Na pewno się stresuje.
Jaka będzie jego decyzja? Może jednak stres wygra?”.
Nie umiałaś rozszyfrować jego energii.
Właśnie tak, bo przecież nie krzywił się na mój widok.
Wtedy uznałabym: „Czas wrócić do domu”.
Staliśmy przed ołtarzem,
zrobił wdech i powiedział swoje.
Czułam się jak w filmie.
Powiedzenie „nie” zajęło mu pięć minut.
Dosłownie jak scena z filmu.
Wahałem się, bo próbowałem sobie wszystko uporządkować,
patrzyłem na mamę, myślałem o tym, jak jej na tym zależy
i ile wysiłku w to włożyła.
Myślałem: „Mam zadowolić tych ludzi,
czy skupić się na sobie i swoim życiu?”.
Rozmawialiście od tego czasu?
Widzieliście się od ślubu?
Tak.
Spotykacie się?
- Tak. - Tak!
No proszę! Wstaje z kanapy!
- Skarbie. - Hej.
Dawaj.
- Łap! - Prawda?
- Gorąco. - Boże, ależ się cieszę.
A tak was rozsadziliśmy.
W porządku, mamy dobry widok.
Teraz widzę więcej aksamitu.
Boże!
To przezabawne, bo oglądaliśmy i mówił:
„Skarbie, nagle dostaję tyle wiadomości”.
No i…
Zewsząd pojawiały się kobiety.
Myślałam sobie: „Łapy przy sobie.
O Boże!”.
Mam was na oku.
Podkreślasz w Raven to,
czego wiele osób nie dostrzega.
Kocham ją, ale to twardy orzech do zgryzienia.
Co ty nie powiesz.
Gdy już się otworzy, jest urocza i delikatna.
To twoja zasługa.
À propos szału…
Chodzi spać o 21.
To bardzo zaskakujące.
Spójrz na tę piękną cerę.
Ona śpi o 21, a ja robię hałas.
Właśnie o tym rozmawialiśmy.
Ty jesteś w Dallas, a ty w Kalifornii.
Jak wam się układa?
Czy dzięki temu wasz związek jest na poziomie,
na którym możecie robić, co chcecie, ale i tak za sobą tęsknicie?
Chyba mogę mówić za nas oboje.
W żadnym innym związku nie byliśmy na tym poziomie.
Ciągle pniemy się wyżej.
Nie ma ideałów, ale rozwinęliśmy się
dzięki tym wszystkim przeżyciom.
Rozłąka sprawia, że gdy jesteśmy razem, jest cudownie.
Mam wrażenie…
Wolałabym ciągle być razem, to jasne,
ale bardzo się rozwinęliśmy
To coś pięknego.
Jest jeszcze coś,
co zaciekawiło widzów.
Chodzi o relację
między Nancy i Raven.
- Mamy nagranie. Zobaczmy. - O nie.
Nancy jest jak ktoś z liceum,
na kogo wpadasz w Walmarcie.
Mówisz „Hej”, ale myślisz:
„Muszę udawać, że jestem zajęta”.
Raven wydaje się bardzo…
radosna, ale też…
Ma negatywne nastawienie.
„Nie mogę. Mam dość”.
Zaskoczyło mnie, że była na szczycie twojej listy.
Pomyślałam:
„Raven?”.
Byłam w szoku, bo jesteśmy całkiem różne.
Jeśli laska spróbuje z Bartisem,
to zostawię tę decyzję jemu.
- Do tego ta muzyka. - No tak.
- Robi różnicę. - Jest bit.
No wiecie,
Nancy i ja…
Nie spędzałyśmy ze sobą wiele czasu, gdy wychodziłyśmy z kabin.
W salonie było nas wtedy całe mnóstwo.
Rozmawiałyśmy już o tym.
I nikt niczego nie próbował.
- To jasne. - Właśnie.
Nie poznałyśmy się dość dobrze,
więc opierałyśmy się na pierwszych wrażeniach.
Nie wiedziałam, że była na górze listy, dopóki nie zostałyśmy we dwie.
Byłam w szoku, gdy powiedział:
„Wybieram między tobą, a Raven”.
Miałam wtedy taką minę.
Wszyscy spotykali się ze sobą.
Emocje wyszły na wierzch.
Nie znałyśmy się zbyt dobrze z Nancy,
ale zawsze chodzi o rozwój.
Teraz uwielbiam Nancy, nie chcę, żeby czuła się źle
przez moje słowa.
Kocham ją i wspieram.
Ciężko mi było to oglądać, tobie pewnie też.
Jestem z nas dumna, że byłyśmy coraz bardziej zżyte.
Nie było żadnych napięć ani animozji.
Bardzo się do siebie zbliżyłyśmy.
Ja wypowiem się w imieniu mężczyzn.
Jednym z ważniejszych elementów tego doświadczenia
było to, że po raz pierwszy spędziłem tyle czasu z 14 facetami,
mogąc rozmawiać o swoich uczuciach.
Faceci zazwyczaj tak nie robią.
Pocieszaliśmy się nawzajem.
Ktoś wracał i siadał w kącie,
a my dawaliśmy mu przestrzeń.
Nigdy nie widziałem środowiska,
w którym tylu facetów umawia się z tymi samymi kobietami,
mogąc mówić o swoich uczuciach
i się otwierać.
Właśnie to zapamiętam najlepiej.
- Cudownie. - Wspaniała sprawa.
Nie tylko Cole wyrażał uczucia do czyjejś narzeczonej.
Bartise, byłeś bardzo zaskoczony
wyglądem Raven, gdy spotkaliście się po raz pierwszy.
- Przyjrzyjmy się temu momentowi. - Materiały na spotkanie.
Cudownie było zobaczyć Raven.
Raven to dziewczyna, na którą bym leciał w prawdziwym świecie.
Przyszła w obcisłych ubraniach i pomyślałem: „Ale rakieta”.
Jest bardzo seksowna.
Oboje przyciągamy ludzi,
oboje przyciągamy uwagę.
Ludzie widzą Raven albo mnie i mówią: „Świetnie wygląda, chcę z nim pogadać”.
Mieliśmy w kabinie więź, bo byliśmy do siebie podobni.
Płakałem przez ciebie i Raven.
- Nie wiedziałam. - Cholera, Nancy i Raven, o kurwa.
Dosłownie czuję coś do wielu kobiet.
Ale ty…
Ty byłaś o tu.
Pomyślałem: „Cholera.
Muszę zaufać intuicji”.
I oto jesteśmy.
To była dla mnie szalona noc.
Nie przeszkadza ci moja szczerość?
Co jest, kurwa?
W tym momencie aż podskoczyłam.
Patrzyłam na telewizor z sercem w przełyku.
„O mój Boże”.
- Na pewno ty też, Bartise. - Tak.
Raven, ty zobaczyłaś to po raz pierwszy.
- No tak. - Co wtedy czułaś?
Wiele emocji.
Na pewno byłam w szoku.
Byliśmy już po kabinie,
pogadaliśmy przy basenie, żadna tam wielka rzecz.
To nic takiego. Oboje jesteśmy szczęśliwi w związkach.
Byłam w szoku,
ale poczułam też smutek, bo kocham SK’a,
a znalazł się przez to w dziwnym położeniu.
Bardzo doceniam fakt, że od razu ucięła temat.
Nie chciałam obrazić narzeczonego.
Poza tym kocham Nancy, nie chciałabym jej obrazić.
Zacząłeś żałować, że zakończyliście związek w kabinie,
gdy ją zobaczyłeś?
Nie pomyślałem
„Wolę Raven od Nancy”.
Mam dość chronienia cię,
ale doceniłam to,
że gdy powiedziałeś za moimi plecami,
że jest „rakietowa”, czy co to tam było…
- Że jest rakietą. - Rakietą, właśnie.
Powiedziałeś to, ale wróciłeś do łóżka
i powtórzyłeś mi wszystko, co do słowa.
Pomyślałam wtedy: „Jest szczery aż do bólu”.
- No tak. - Zraniłeś mnie, ale byłeś szczery.
Dziękuję, ale popracuj nad komunikacją.
Ciężko mi się to oglądało, bo czułem,
że jest mi wstyd za siebie.
Wstydzę się tych słów,
bo obraziłem trzy osoby naraz.
Robiąc to, obraziłem nawet sam siebie.
Przepraszam wszystkich, że do tego doprowadziłem.
Muszę jednak dodać,
że nie sądzę, żeby uczucia były niestosowne,
bo wynikały z wyjątkowości eksperymentu
i więzi, które tak szybko nawiązywaliśmy.
Rozumiem, czemu dwie osoby mogły się tak czuć.
Niestosowność wynikała z reakcji na te myśli,
ale uczucia były ludzkie.
Szczerość jest tu bez znaczenia.
Nigdy nie obawiałem się, że ktoś podrywa moją dziewczynę.
Tak już bywa.
To super laska i jest bardzo popularna.
To były randkowe Igrzyska śmierci.
Wszyscy mieli te same…
Każdy był w kilku związkach naraz.
Przyszedłem do programu, żeby znaleźć żonę.
Zależało mi na tym, żeby nie skupiać się na wyglądzie.
Wiele osób może tego nie wiedzieć,
ale przed programem nie wiedziałem, czym jest pilates.
Szukałem w Googlu, co to jest i jak można od tego wyglądać.
To wszystko było drugorzędne.
Ona mówi: „Jestem instruktorką pilatesu”, a ty…
- „Uczysz pilotów?” - Właśnie.
Kochanie.
Tak czy siak,
jedną z dziwniejszych rzeczy było to,
że zaczęło się od naszej rozmowy.
Rozmawialiśmy z Colem o pierwszym dniu.
Klasyczna męska rozmowa.
No wiecie: „U nas jest tak i tak”.
Właśnie tak minął wieczór.
Ty wziąłeś naszą męską rozmowę,
poszedłeś z nią do swojej narzeczonej,
do kobiety, z którą miałeś wziąć ślub,
i opowiedziałeś jej wszystko, co do słowa.
To ma być „szczery do bólu”?
To dziecinada.
I właśnie…
Wtedy czułam, że Bartise ma 25 lat.
Uważam, że to niestosowne.
Nie wiem, co bym powiedział,
gdyby spotkało mnie to w innej sytuacji.
Nie wiem, czy dalej byśmy się kumplowali.
To nie było spoko.
Masz rację, przepraszam.
- Nie rób tego więcej. - Dostałem nauczkę.
Jasna sprawa.
Jedna para trzymała mnie w napięciu
przez cały sezon aż do ołtarza.
Matt i Colleen.
Gratulacje. Jak się macie?
- Wszystko gra. - Bardzo dobrze.
Widzieliście, że mieliśmy wzloty i upadki,
ale to przez to, że oboje traktowaliśmy sprawę bardzo poważnie.
Stąd te wahania emocji.
Od czasu do czasu się denerwowałem,
ale niczego nie udawaliśmy.
To prawdziwe emocje, które pojawiają się w takiej sytuacji.
Byliśmy wdzięczni za konflikty, którymi musieliśmy sprostać,
bo oboje kiepsko sobie radzimy z takimi sytuacjami,
ale zrozumieliśmy, że musimy nad tym pracować
i dalej nad tym pracujemy.
A jak to wygląda teraz?
Dalej wzloty i upadki, czy stabilne życie?
Pojawiły się drobne codzienne kłótnie.
Dzielenie z kimś domu to poważna sprawa
i źródło wielu problemów.
Trzeba się do siebie dostosować. Doświadczyliście tego?
No tak, ale ciągle nie mieszkamy razem.
To szaleństwo, wiem…
Wcale nie.
Po prostu się nie spieszymy.
To wasza wspólna decyzja?
- Zgadzamy się ze sobą. - Tak.
Oboje ucieszyliście się, że zostajecie w swoich domach,
czy któreś wyszło z sugestią?
To kwestia logistyki i finansów.
Zaraz po ślubie uznaliśmy,
że nie jesteśmy gotowi, żeby pozbyć się mieszkań.
Nie byliśmy gotowi.
Próbuję to zrozumieć, bo zazwyczaj lepiej jest płacić razem…
Jedno z nas musiałoby pozbyć się mieszkania.
Miałam współlokatorów, więc zostawiłabym ich na lodzie.
To bardzo skomplikowane,
ale pobraliśmy się w nietypowy sposób,
więc małżeństwo jest nietypowe.
Śpicie tydzień tu i tydzień tam?
Nie mamy jednego adresu, ale jesteśmy razem przez cały tydzień.
Poza poniedziałkiem, bo wtedy robimy pranie.
Za parę miesięcy
kończą się obie nasze umowy
i wtedy chcemy zamieszkać razem.
- Cudownie. - Nie mogę się doczekać.
Spędzę z nim resztę życia.
Jesteśmy zadowoleni
i zgadzamy się ze sobą.
Drugi raz jest zawsze lepszy.
Na zdrowie.
Wy też jesteście po ślubie, co sądzicie o ich decyzji?
Ciężko jest słuchać o problemach innych, bo my ich nie mieliśmy,
co było aż dziwne.
Zaczęło się, gdy zamieszkaliśmy razem.
Dawaj ploty.
Chodziło o buty? O psa? A może…
Chyba o naczynia.
- Naczynia? - Chyba brudne naczynia.
- Nie zmywała naczyń. - Ona czy ty?
Nikt nie wie.
- Ona wie. - Wszyscy wiemy.
- Ktoś wie. - To dziwne.
Nie wiem.
To było…
Mieliśmy mały problem, ale dostałam świetną poradę:
„Nie pozwól, by kwestie lokatorskie były problemem małżeńskim”.
To była wspaniała rada,
bo wszyscy przez coś przechodzili.
Trzeba w końcu powiedzieć
„Działajmy w swoim tempie”,
a nie tylko beztrosko iść z prądem.
Potem zamieszkaliśmy razem i tyle. Problemy w małżeństwie w końcu przyjdą.
- No i… - Chcemy waszego szczęścia.
- Bądźcie szczęśliwi. - Na swój sposób.
Dziękuję.
Nie wiem, czy to kwestia świateł,
ale mam wysuszone oczy.
- Może czas na… - Krople do oczu?
W porządku?
- O Boże. - Wiem, dokąd to zmierza.
- Zakrop. - O nie!
Zapomniałam o tym!
Pozdrawiamy Andrew.
- Nie przyleciał, to mądry facet. - Słusznie.
- W porządku? - Jest dobrze, Nick.
- Chyba wystarczy. - Jeszcze.
Jeśli naprawdę musisz.
Zawsze pojawia się coś,
co może podbić internet.
Andrew i krople do oczu
to jedna z takich chwil w tym sezonie.
Andrew.
Zaprosiliśmy Andrew, ale nie chciał przyjść.
Co sądzicie?
- Bogu dzięki. - Fakt.
- Dziękujesz? - Że nie przyszedł.
To były udawane oświadczyny.
To nie jest nieadekwatny opis.
- Wiecie co? - Posłuchajcie go uważnie.
- Ładnie to ująłeś. - Posłuchajcie.
Potrzebujemy takich ludzi jak wy, którzy są szczerzy.
Zawsze trafi się ktoś, kto tylko chce być w telewizji.
Tak już jest, ale tacy ludzie odpadają,
bo trzeba być twardym.
Na pewno sporo osób wyszukiwało seks transcendentalny.
Nigdy nie słyszałem o seksie transcendentalnym.
Ale jak on o tym mówił!
Facet był pewny siebie.
Poszedł na całość.
Nie tylko on był szczery i pewny siebie, rozmawiając o seksie.
Alexa, nie krępowałaś się, jasno mówiłaś, czego chcesz w sypialni.
- No tak. - Nie ma się czego wstydzić.
To prawda, powinniśmy rozmawiać o seksie.
Tylko tak dostaniesz to, czego chcesz.
Nie ma nic złego w szczerym komunikowaniu
swoich potrzeb w związku.
- Kto milczy, ten nie je. - Proszę?
- Kto milczy, ten nie je. - Właśnie.
Kto milczy, ten nie je.
- Prawda. - SK i Raven.
Wy się nie afiszowaliście.
Bardzo to szanujemy,
ale to Love is Blind i wszyscy chcą wiedzieć.
Tak że…
Kiedy poznaliście się od strony fizycznej?
Ładnie to ujęłam?
Po ślubie.
- No nie! - Serio.
No wiecie,
mówiłam to już przed kamerą:
jazda próbna jest istotna.
- Bo kto milczy, ten nie je. - Właśnie!
Powiem tylko tyle: pilates ci chyba służy.
Dobra, idźmy dalej.
Bartise, Nancy, mogło się wydawać,
że jesteście sobie przeznaczeni,
ale nie było wam to pisane.
Bartise miałeś szansę zastanowić się,
jak mogło wyglądać twoje życie?
Oczywiście, że o tym myślę. Kibicowałem nam, oglądając program.
Wydawało się, że jesteśmy bardzo szczęśliwą parą.
Byłem w szoku.
Oglądałem to,
wiedząc, co powiem, a i tak powtarzałem: „Powiedz »tak«!”.
To szaleństwo, ale…
Znów przeżywałem te same emocje,
wróciłem do tych uczuć i naszej miłości.
- Ciężko było mi to oglądać. - A tobie, Nancy?
Jak się czujesz, słysząc, że wam kibicował?
- Nancy, kocham cię. - Czy ktoś ma chusteczkę?
- Kochamy cię. - Nie rób tego.
- Wiem. - Ma ktoś chusteczkę?
Tyle razy to mówiłam.
Naprawdę bardzo cię kochałam.
Wiem.
No i…
Obiecywałeś, że mnie nie oszukasz,
że będziemy szczerze ze sobą rozmawiać,
a postąpiłeś dosłownie na odwrót.
Czułaś się wtedy oszukana.
Miłość jest oszukańcza.
Twoja rodzina chyba czuła się podobnie.
Myślę, że…
Tego dnia…
Gdy powiedział „nie”, musiałam się odciąć,
musiałam znaleźć sposób, żeby się wyłączyć.
Moja rodzina tak nie umie, więc to oni walczyli za mnie.
- Od tego czasu chodziliście na randki? - To jest chyba…
- Dzień po ślubie już kogoś miał. - Nie dzień po.
- Oj tak. - Byłeś na łódce.
- I tyle. - Czekałam na to.
- Dziękuję. - Chwilę.
Mówicie, że dzień po ślubie…
Był na imprezie z wysoką blondynką.
- Widziałam coś w internecie i… - Wrzucił zdjęcia?
Ktoś nagrał film,
na którym był Bartise z tą wysoką blondynką.
Potem ta sama blondynka pojawiła się w weekend.
Nie jestem pewna, w który dzień.
Możesz to wyjaśnić, ale…
Siedziała mu na kolanach, obściskiwała go.
Znowu zadałam sobie pytanie: „Kurwa, co jest?”.
Była tam ze mną blondynka,
ale do niczego nie doszło.
Koniec końców owszem, czwartego lipca na imprezie na jachcie.
Dużo piłem, chciałem to przepracować, ale nie było mi z tym łatwo.
Moje życie intymne nie powinno tu nikogo obchodzić.
Poza tym
zerwaliśmy kontakt.
Rozumiem, że to nie był dobry moment. Za to przepraszam.
Nie chcę tu rozmawiać o moim życiu intymnym.
Kto mówił o seksie? My tylko…
- Do tego piłyście. - O nie.
Masz problem, bo ktoś stał koło mnie w klubie?
Chodzi o to, że minęły trzy dni.
To niemożliwe, jeśli naprawdę kogoś kochałeś.
To niewyobrażalne.
Nie mogę oceniać twojego procesu, ale to jest pojebane.
To jasne,
że wspaniale byłoby, gdyby wszystkim się udało,
ale nie każdemu było to pisane, co jest bolesne.
Miejmy nadzieję, że dzięki temu każdy stanie się lepszą osobą.
Myślę, że chodzi im o tempo.
To stało się tak szybko po niezwykle emocjonalnej chwili
przed ołtarzem z Nancy.
Przyspieszamy.
- Hej, Zay. - Cholera.
No dobrze, Cole nieźle oberwał,
ale nikt nie jest idealny, a ty nie miałaś problemów
z czepianiem się wad Cole’a.
Mamy krótki klip.
Nie mogę się doczekać, zobaczcie.
To są brudy?
Gdzie idą brudy?
Do kosza na brudy.
Naprawdę?
Skarbie, podnieś swoje rzeczy.
Wyluzuj.
Mógłbyś czasem podnieść ręcznik.
Mógłbyś też nie rzucać go na stolik.
Czy to bierna agresja?
Tylko sprawdzam.
Mogę dostać kieliszek?
- Tak. - Proszę.
Dziękuję.
Białe wino podaje się w kieliszku,
bo inaczej dłoń ogrzewa zawartość.
Wcześnie zacząłeś kurczaka, co z frytkami?
Zjemy je po wszystkim. Zawsze tak robię.
- Co robisz z kurczakiem? - Jak obrócić trzy na raz?
- Hej! - Udało mi się!
Bardzo biały, niedoprawiony kurczak.
- Przypraw go, proszę. - Ma rację.
Możemy…
Tu nie potrzebujemy więcej.
Co jest z tobą nie tak?
Tylko nie niedoprawiony kurczak.
Wybraliśmy scenę z kurczakiem.
- Możemy się śmiać. - Nie było aż tak źle.
Dużo się przekomarzaliśmy.
Ja wyszedłem na głupka, a ona na zołzę, ale prawda była pośrodku.
Mówię szczerze.
- No tak. - Dziękuję.
Ubrania mnie rozbawiły, bo jestem bałaganiarzem.
Robię okropny bajzel.
Naprawdę miałeś muchy w łazience?
- No dobra. - Wiedziałam!
- Boże. - Słuchajcie.
Miałem posprzątać przed wylotem cały dom,
ale rano była awaria prądu.
Jest 4,00, ciemno, a ja mam lot.
Musiałem to wszystko zostawić.
Potem sobie przypomniałem, że nie spłukałem wody.
- Wróciły wspomnienia z akademika. - Miałem w łazience muchy.
Netflix zrobił zbliżenie w 4K.
Było okropnie.
Zasłużyłem na to.
Scena z walizką jest tuż po przeprowadzce.
Otworzyłem walizkę, a ty na to: „Serio?”.
Powiedziałem, że się rozpakowuję,
ale tylko wtedy pomyślałem: „Jest grubo”.
Nie jestem zorganizowaną osobą, mam nad czym pracować.
Chichocesz, więc humor nie zniknął.
Muszę się śmiać, bo to było okropne.
Czy masz jakieś refleksje
na temat tego, co mówiłaś
i jak się zachowywaliście?
Oczywiście.
Mogłam być bardziej elegancka.
Byliśmy w bardzo dziwnej sytuacji,
czas płynął inaczej.
Gdy pierwsza skarpetka wylądowała na podłodze,
nie musiałam tak reagować.
Nigdy nie dzieliłam przestrzeni.
Nigdy wcześniej
nie byłam z kimś, kto potrzebowałby dużego bagażu.
Po wszystkim zawsze znikali.
Lubię, gdy wszystko jest na swoim miejscu, to było trudne.
Tak wiele wydarzyło się bez kamer.
To sympatyczny gość na ekranie, ale wiem tak wiele i…
To trudne, bo uważam, że Zay jest niesamowitą kobietą.
Wiesz, o czym mówi Alexa?
O sprawie z mandarynkami.
„Serio, zjesz wszystkie mandarynki?”
Dostał numer dziewczyny na kawalerskim, rozmawiali o tym ze sobą.
No wiecie…
- Że co? - Krytykowanie figury.
Dostałem czyjś numer na kawalerskim?
Przyznałeś się przed ślubem.
- Wcale nie. - Rozmawialiśmy.
Powiedziałeś mi.
Tam nie było dziewczyn, byliśmy na rodeo.
My goniliśmy krowy, a wy gapiłyście się na kutasy.
Potem poszliśmy chlać do baru
wynajętego tylko dla nas.
Widzieliśmy się przed ślubem
i powiedziałeś:
„Muszę ci coś powiedzieć.
Próbowałem pocałować dziewczynę na wieczorze panieńskim”.
O Boziu.
Tam nie było dziewczyn.
Potem dodałeś, że się nie zgodziła.
Powiedziałeś, że jesteś zaręczony,
ale chcesz ją pocałować.
Wtedy ci odmówiła.
Miała powiedzieć: „Nie lubię zdradzających facetów”.
Coś takiego nie miało miejsca.
Kłamię, mam dwubiegunówkę.
Twoje słowa już na mnie nie działają.
Ani trochę, choć wtedy działały.
Zay, to nie ja próbuję cię zranić.
Zmyślasz historię.
- W barze nie było dziewczyn. - Byliście gdzieś bez kamer.
Poszliście jeszcze gdzieś, choć nie znam szczegółów.
- Kamery zniknęły, a wy poszliście dalej. - Niby dokąd?
Ja byłem nawalony, wypiłem jakieś 20 piw i 20 bań.
- Nie wiem, co mam powiedzieć. - Dlatego wróciliśmy do domów.
Wiecie, że gdzieś poszliście. Jak zawsze.
Na kawalerskim nie było żadnych dziewczyn.
Po barze wróciłem uberem.
Pierwsze słyszę, ale nie mówię, kto ma tu rację.
- Po prostu nie wiem. - Nikt inny mi tego nie mówił.
To są słowa Cole’a.
Powiedział, że próbował kogoś pocałować i dostał jej numer
na kawalerskim.
Cole, nie pamiętasz, czy ona zmyśla?
- Nic… - Bądź szczery.
- Dosłownie… - To dosłownie niemożliwe.
Nie wiem, co powiedzieć.
Może zacznij od prawdy.
Czemu mnie nienawidzisz, Nancy?
Bo przyjaźnimy się
i wiem, co się dzieje za zamkniętymi drzwiami.
- Nie wiesz, co się stało. - Wiesz, co cię ratuje?
Że tego nie użyli.
- Że co? - Bo tyle różnych rzeczy…
Odpychałeś ode mnie jedzenie,
pytałeś, czy będę jadła dalej,
namawiałeś mnie na sałatkę
i każdego dnia komentowałeś mój wygląd.
Tego nie użyli i świetnie, bo w ten sposób cię chronili.
Teraz zaprzeczasz
i zarzucasz mi przy wszystkich kłamstwo.
Tak już jest, gdy się zmyśla.
- No dobra. - Dobre.
- Nie mogę… - Świetna riposta. „Ty pierwsza”.
No tak.
Szkoda, że nie mamy dowodów.
Czemu zostałaś ze mną tak długo?
Bo widziałam przebłyski. Na przykład na jachcie i na tańcach.
- Widziałam nasz rozwój. - Pokazali tylko dobre momenty?
Poza tym traktowałem cię okropnie?
Nie.
Przecież mówię, że były momenty.
Każdego dnia mówiłam: „Teraz, to jest to!”.
Gdybym dostała takiego Cole’a,
powiedziałabym „tak”.
Kiedy wiedziałaś?
- Co? - Że powiesz „nie”.
Nie wiedziałam, bo nawet w dniu ślubu
chciałam walczyć.
Naprawdę.
Tak było, dlatego rano płakałam.
Dlatego płakałam po ślubie.
To było…
Tak bardzo się martwiłam…
o ciebie, bo dalej mi zależało.
- Tak było. - To nie ma sensu.
Skoro byłem tak okropny, to po prostu nie ma sensu.
Dlatego spytałem o dwubiegunówkę.
Bo to…
To strasznie poplątane, bo byłem okropny
przez cały ten czas, ale w dniu ślubu
ci na mnie zależało, choć zniszczyłem twoją pewność siebie?
Czemu tam w ogóle byłaś?
W tym rzecz. Wcale cię tak nie traktowałem.
Starałem się wszystko naprawić,
bo mieliśmy ten sam cel.
Zakochaliśmy się i mieliśmy wziąć ślub.
Nie chciałem przecież…
Nie rozumiem, co twoim zdaniem robiłem.
Mogłam cię zmieszać z błotem.
Mogłam to zrobić.
- Za wszystko. - Jasne.
A i tak próbowałam powiedzieć:
„Kocham cię”.
Ciągle nie uważam, że jesteś złym człowiekiem.
Traktowałeś mnie źle, ale nie jesteś złym człowiekiem.
Nie rozmawialiście po ślubie?
Nie.
- To wasze pierwsze spotkanie? - Tak.
- Pierwsza rozmowa? - Tak.
Cole, spodziewałeś się, że właśnie to usłyszysz przed ołtarzem?
Nie i dlatego się nie odzywałem.
- Dlatego tak się zachowałem. - Nigdy nie przeprosi.
Nie przyzna się.
Co, Raven?
Chodzi mi o to, co powiedziałeś.
„Dlatego się nie odzywałem”.
Unikasz odpowiedzialności.
W ogóle mi nie wierzycie.
Po prostu jej posłuchałem.
Nie chciała mieć ze mną nic wspólnego, nie chciała mojej uwagi,
ale i tak nie dałbym rady.
Złamała mi serce, bo naprawdę ją kochałem.
Wiecie co?
Możecie mnie nienawidzić.
- Ja wiem, co zrobiłem. - Nikt cię nie nienawidzi.
Widzisz wzrok Nancy? Do tego mówi, że jestem zły.
Myślicie, że po to wziąłem w tym udział?
- Że oszukujesz. - Najpierw powiedziała „zły”.
- Oszust był potem. - Wcale nie.
Tak było, wszystko jest nagrane…
Sprawdźmy, bo powiedziałam „oszust”.
Do kogo z tej grupy zadzwoniłeś jako pierwszego?
Nie wiem, pamiętam, jak mówiłem kolegom: „Ona by tak nie zrobiła”.
Pytali: „Jak to?”, więc powiedziałem: „Zaraz zadzwoni”.
Powiedziałem, że pewnie dała się ponieść, bo nagle jest w telewizji.
Byłem załamany, myślałem, że się odezwie.
Jeśli by się nie odezwała, wiedziałbym, że mnie zrobiła.
Po twojej przemowie była chwila,
gdy ludzie zaczęli klaskać.
Dlaczego cię oklaskiwali?
Wiwatowali, byli dumni z Zay, bo tak się rozprawiła z okropną osobą.
Czyli Bartise mówi, że twoje przyjaciółki…
Mogły cię po prostu wspierać,
tak się zdarza.
Nie wiedziały, co powiesz, ale i tak były z tobą.
Mogłaś też to zaplanować.
„Wszystko mu wygarnę.
Potrzebuję wsparcia”.
Nie komunikowałam się z przyjaciółkami.
Nikt nie wiedział, co powiem, nawet przyjaciółka pytała, czy…
Ludzie wiedzieli, co się wydarzyło.
Wiedzieli, że chciał kontrolować, co jem, że chciał zmieniać moje nawyki.
Parę przyjaciółek wiedziało.
- I były… - Zrobił coś takiego?
- Tak. - To jest komiczne.
Twoja dieta mnie nie obchodziła. Co ty w ogóle wygadujesz?
Przestałam jeść.
Jadłam banana i łyżeczkę masła orzechowego,
żeby nie stracić przytomności na nagraniach.
Historia z mandarynkami nie załapała się do odcinka,
ale o 14,00 ciągle nagrywaliśmy.
Nic nie jadłam, więc wzięłam dwie mandarynki,
dwie malutkie pomarańczki.
On spojrzał na mnie i powiedział: „Zjesz obie?”.
Powiedziałam: „Tak, to porcja”.
A on na to: „Idziemy potem na kolację, nie psuj sobie apetytu”.
Boże, nie wierzę, że to mówisz.
To wszystko działa na twoją korzyść, bo nie użyli tego materiału.
- O Boże. - Nie zwariowałam.
- Puśćcie to. - Nie kłamię.
Błagam, puśćcie to.
Szkoda, że tej wspaniałej więzi z kabiny
nie udało się przenieść do prawdziwego świata.
- Też żałuję. - Tak wygląda rzeczywistość.
Nie mogę się doczekać spotkania za rok.
Przejdźmy do ostatniej pary.
Alexa i Brennon.
- Chcę zacząć… - Ty powiesz?
- Nie zaczynaj! - Macie wieści?
Niczego nie ogłaszaj, bo cię zabiję.
- Wszyscy o tym myśleli! - Ciągle to robi.
- Jeszcze nie jestem w ciąży. - Piłyśmy.
Po oglądnięciu sezonu muszę powiedzieć,
że jestem o wiele milsza.
Jestem bardziej samokrytyczna.
Zauważyłam, że był bardzo wylewny, a ja mówiłam tylko:
„No tak…”.
Bardzo go kocham i okazywałam to,
ale nie dorastałam w takim otoczeniu.
Moja rodzina jest bardzo sarkastyczna.
Nigdy nie mówimy „Jestem dumny”.
Nie jesteśmy tacy.
Zapytałam go kiedyś:
„Przeszkadza ci mój sarkazm i styl okazywania uczuć?”.
Potem wzięliśmy ślub
i nagle to ja robię kiczowate rzeczy, a nie on.
Po czasie trochę inaczej okazuję miłość,
ale to dlatego, że nikt nigdy mnie tak nie kochał.
W innych okolicznościach nigdy…
Może byśmy się spotkali, ale…
Próbowałem ją raz poderwać, ale bez skutku.
- Cały podryw. - I to dobry.
Teraz? Po ślubie?
Robi coś takiego od czasu do czasu.
On chce kontynuować, ale ja zawsze przerywam.
Pół godziny brutalnego…
Stwierdził: „Nigdy byśmy się nie zeszli”.
Był trochę zły, ale powiedziałam: „Skarbie, bywam suką”.
Ja miałem jedną strategię: „Chcesz być w moim teledysku?”.
Z nią w końcu mi się udało.
Co sprawiło, że zakochaliście się w takim tempie?
Nigdy nie byłam tak bezbronna.
Zawsze używałam humoru.
Idąc do programu, nie sądziłam, że…
Mówiłam: „Nie wyjdę za mąż. Idę tam, pożartuję i wracam”.
A potem
była szakszuka.
Dziwny pierwszy dzień, ale od razu był numerem jeden.
Z drugiego dnia pamiętam, że w notesie napisałam:
„Brenon” z błędem, a obok „Kocham go”.
Trzeciego dnia czułam, że jest
wyjątkowy i jedyny w swoim rodzaju.
Bardzo tęskniłam za rodziną,
miałam wrócić do domu.
Było mi ciężko, bardzo tęskniłam.
Rok wcześniej zmarła moja babcia.
Nigdy wcześniej mi się nie śniła,
ale akurat wtedy zasnęłam
i przyśniło mi się, że mnie przytula
i mówi: „Mów prosto z serca”.
Czwartego dnia
uznałam, że to jest ten dzień.
Powiedziałam wtedy: „Chyba wrócę do domu.
Czujesz coś do kogoś innego? Jeśli tak, to nie krępuj się.
Ja wrócę do domu, bo dla mnie jesteś tylko ty”.
Powiedziałam, co czuję, a on na to: „Jesteś tylko ty”.
I tyle. Potem nie rozmawialiśmy już z nikim innym.
Gdy znajdziesz swoją osobę…
Teraz to może się wydawać trudne,
choć niektórzy już się odnaleźli,
ale gdy znajdziecie tę osobę,
będziecie wiedzieć.
To się wie.
À propos kabin,
te zostały zaprojektowane tak, żeby dowiedzieć się o sobie wszystkiego
przed decyzją o ślubie.
My wiemy, że każdego dnia pojawia się coś nowego.
- Dosłownie. - Codziennie.
Bartise i Nancy nie poruszyli w kabinie jednego tematu.
To aborcja.
Chyba najtrudniejsza i najbardziej otwarta rozmowa,
którą widzieliśmy w programie.
Mogę zacząć? To temat, który bardzo dzieli ludzi.
Nasza relacja była prawdziwa
tak jak wasze.
Tego typu rozmowy zwykle prowadzi się w zaciszu domowym,
ale zawsze byliśmy ze sobą szczerzy,
choć otaczały nas kamery i wiedzieliśmy, że będą tego słuchały miliony.
Doceniam jej szczerość i jestem z nas dumny,
bo byliśmy w stanie prowadzić te rozmowy i wyrażać swoje zdanie,
mimo że wiedzieliśmy, że ludzie będą nas oceniać.
Tak że…
Zdecydowanie.
Brawa dla was za prowadzenie rozmowy, która była tak szczera i ważna.
Rozmawialiście o wspólnej reszcie życia.
Byliście o krok od przysięgi na całe życie.
Trzeba rozmawiać o takich rzeczach,
więc wasza konwersacja
jest bardzo inspirująca.
Jeszcze raz gratuluję.
To bardzo trudna rozmowa.
Myślę, że wiele osób coś z niej wyciągnie.
Można mieć odmienne poglądy
i uczyć się od siebie nawzajem.
Wspaniale było zobaczyć,
że jesteście wobec siebie tak szczerzy.
Też gratuluję wam tej niezwykle trudnej rozmowy.
Zbliżamy się do końca,
ale to jest okazja, żeby oczyścić atmosferę.
Jeśli chcecie coś powiedzieć,
to teraz macie ostatnią szansę,
żeby to zrobić.
Chcę wszystkich przeprosić i wiem,
że część z was sądzi, że nie jestem szczery…
Zay, zakochałem się w tobie i chciałem wziąć ślub.
Przepraszam ciebie i wszystkich, których zraniłem.
Przepraszam. Pracuję nad tym.
Mam nadzieję, że będziemy się spotykać,
bo chcę naprawiać swoje błędy, chcę się z wami przyjaźnić.
Nie podlizuję się, jestem szczery.
- Doceniamy to. - O to chodzi.
Chcę tylko dodać, że ten proces
był trudny i pełen wzlotów i upadków.
Niektóre sprawy wciąż mnie smucą,
np. impreza przy basenie,
ale jestem teraz bardzo szczęśliwa.
Nie jestem płytką osobą.
Nie jestem powierzchowna.
Jestem bardzo wdzięczna za Matta.
Pomógł mi…
się otworzyć, co widzieliście, więc jestem bardzo…
Sama nie wiem, jestem z nas dumna.
Bardzo go kocham i nie jestem tylko baletnicą.
- Muszę to dodać. - Ale tańczysz?
- Też chcę coś dodać. - Proszę.
Najważniejsza rzecz, którą dostrzegłem u Colleen,
coś, w czym również się zakochałem,
i to bardziej niż kiedykolwiek, to jej etyka pracy.
Ta kobieta jest niewiarygodna.
Budzi się o 6,00 i zaczyna pracę dla agencji PR.
Potem o 8,00 idzie tańczyć,
co jest wyczerpujące.
Widziałem ją, więc wiem.
Robi to do 14,00 albo 15,00,
Potem idzie do kancelarii na część etatu, wraca do domu i pracuje przy komputerze.
Jest niewiarygodna.
Dlatego wieczorami z radością gotuję. Jest nam razem cudownie.
To niesamowite.
Cudownie, że się wspieracie.
Czy ktoś z was żałuje?
Ja trochę.
Czego? Jesteś pierwszy od trzech sezonów.
Patrzcie, co narobiłem.
- Co takiego? - Popełniłeś błędy?
Możesz się z nich uczyć.
Jeśli zniszczyłem czyjąś samoocenę, to bardzo tego żałuję.
- Ja… - Zrobiłeś to wtedy.
- Dlatego nie zrobiłbym tego jeszcze raz. - Ale…
Całkowicie ci wybaczyłam.
Nie życzę ci nieudanego związku.
Chcę, żebyś znalazł swoją osobę,
bo na to zasługujesz.
Wybaczyłam ci, gdy odeszłam od ciebie przy ołtarzu.
Nie mam nic przeciwko tobie.
- Naprawdę. - Dobrze.
Nie czuję do ciebie nienawiści. Bardzo cię kochałam.
Chciałam wyjść za mąż.
Naprawdę, ale nasza dwójka…
To nie było dobre.
Brałem udział w programach reality,
więc wiem, że dziwnie ogląda się
swoje życie na ekranie.
Powiedziałem rzeczy, których nigdy bym nie powiedział.
Oglądanie tego mnie zniszczyło.
Cole, nie żałuję, że byliśmy razem.
Ani trochę.
Dzięki tobie nauczyłam się wiele o sobie i to było…
Nie zrobiłabym tego z nikim innym.
Naprawdę. Cole albo nic.
Nawet gdy doprowadzałaś mnie do szału tymi swoimi ręcznikami.
- Nie było ich aż tak dużo. - Było, ale to już stare dzieje.
Niczego nie żałuję i drugi raz zrobiłabym to samo.
Nawet znając zakończenie,
byle tylko zrobić to z tobą.
Naprawdę.
- Dlatego tak mnie zasmuciłeś. - Dziękuję.
Mam nadzieję, że zmieniłam twoje życie na lepsze.
- Naprawdę… - Kocham cię.
Dlatego się nie odezwałem,
bo nie rozumiałem, co się stało.
To nie miało dla mnie sensu.
Nie rozumiałem, jak to możliwe, że dotarliśmy do takiego punktu.
Dlatego nie napisałem.
Postanowiłem rzucić się w wir pracy i już nigdy nie wchodzić w związek,
bo przeżyłem piekło.
Teraz wiem, że jestem durniem.
Co ja wygadywałem? Nawet nie znam kontekstu.
To bez znaczenia, bo mówiłem głupoty.
Bardzo mi przykro.
Rozumiem, o co ci chodziło.
Nie dostrzegałem tego wszystkiego.
Wiem, że jest ci przykro, ale już dawno ci wybaczyłam.
Czemu płaczę? Cholera!
Stary, tak już jest, takie życie.
Mówiliśmy wam,
że mamy nadzieję, że wszyscy coś stąd wyniosą.
Niektórzy partnera na całe życie,
a inni nową perspektywę i wiedzę.
Wszyscy tutaj powinni być bogatsi o doświadczenia.
Jeśli pozwolicie sobie na refleksję,
to będzie możliwe, bo już się udało.
Wracając do słów Vanessy, mam nadzieję, że będziecie mówić:
„Niczego nie żałuję, bo stałem się lepszym człowiekiem”.
Jestem wam bardzo wdzięczny
za wasz udział.
Naprawdę bardzo nam na was zależy.
Idziemy przez to razem,
to wiele dla nas znaczy,
że otworzyliście się emocjonalnie
i w każdym innym zakresie.
Życzymy wam powodzenia.
Tym, którzy nie znaleźli partnerów, chcę powiedzieć,
że jeszcze znajdziecie swoją osobę,
traficie na tego kogoś, kogo zawsze szukaliście.
Może to pomoże wam określić,
jakiej osoby szukacie.
To prawda.
Raven, SK,
kibicujemy wam.
Nie możemy się doczekać wieści.
Nasze pary małżonków:
Alexa i Brennon oraz Matt i Colleen.
Z niecierpliwością wypatrujemy waszej przyszłości.
I muszę coś dodać:
ciągle czekamy na pierwsze dziecko z Love is Blind.
Tak tylko mówię. Zero presji.
Wujek Nick i ciocia V są gotowi.
Do dzieła.
Dziękujemy wszystkim widzom
i do zobaczenia w następnym sezonie!
Dziękuję.
ZANAB I COLE: HISTORIA O MANDARYNKACH
Błagam, niech już będzie 19,00. Boże, ależ ten czas się wlecze.
Zaplanujemy dwa wesela, zanim doczekam się tej kolacji.
Dobrze, że zapytałem o twoją rodzinę, bo bałem się,
że ty będziesz mieć komplet a ja pustkę.
Moją listę dopasuję do twojej, to jasne.
Ode mnie będą głównie przyjaciele.
Po ślubie możemy odwiedzić twoją rodzinę.
- Jedźmy na Bliski Wschód. - Nie będę cię ukrywać.
Chwila, wszyscy są w Anglii.
Rodzina mamy jest w Anglii. I nie mam zamiaru cię ukrywać.
Nie w tym rzecz, po prostu zróbmy swoje tu i teraz,
odprawmy malutkie wesele,
bo to już zaraz i nie ściągniemy wszystkich na czas.
Potem jedźmy do twojej rodziny i powtórzmy wszystko w Anglii.
Musielibyśmy zwiedzić świat, żeby wszystkich zobaczyć,
ale się uda.
Nie wszyscy są w jednym miejscu? Ciągle podróżujecie?
Tak.
No dobra.
No cóż,
to ciągle dobry pomysł.
W końcu wszystkich poznasz,
ale to zbyt duża grupa
ze zbyt wielu części świata na jeden spęd.
Powiedz, gdzie są ci najważniejsi.
- W Anglii. - No dobra.
Cała rodzina mamy?
No dobra.
Jak daleko od siebie?
Jakieś pięć godzin? Latanie w Anglii nie jest tanie?
Możemy ściągnąć ich w jedno miejsce?
Pewnie do miasta rodzinnego mamy,
bo tam są kuzyni, wujkowie i ciocie.
To nie brzmi jak wielka sprawa.
I nią nie będzie.
Przyjęcie w Anglii nie będzie skomplikowane.
- No właśnie. - Tak.
Czasem zastanawiam się, czy słyszysz, co do ciebie mówię.
- Wiesz, że zazwyczaj cię nie słucham. - Taka prawda!
Wszyscy to słyszeli?
Wiecznie Cole’ujesz.
Cole’uje?
Co to znaczy?
Zdarza ci się nagle zacząć śpiewać albo rapować.
Zjesz dwie?
Może, tak wygląda porcja.
Nie zepsuj sobie apetytu.
- Zjadłam tylko banana i masło orzechowe. - Dziś idziemy na ogromną kolację.
- Tak że… - Jadłaś dziś tylko banana?
- Dlaczego? Proponowałem ci poke. - Mogę ci powiedzieć, ale nie powinnam.
Wiem, ale jedliśmy je wczoraj.
Chodzi o suknię ślubną?
Tak jakby.
- Pracujesz nad figurą? - Tak.
Napisy: Jędrzej Kogut