- Witaj, księżniczko. - Cześć!
PRZYJACIÓŁKA RAVEN
Przyszłam z torebką, więc wiesz, że nie zamierzam trenować.
Będziesz trenować.
Tak jest.
O tak.
Już brak mi tchu.
Podczas eksperymentu uwielbiałam swoje życie w Dallas,
ale ciągłe podróżowanie do SK’a
otworzyło mi oczy.
Chyba chciałabym się przeprowadzić.
Skoro jego tu nie ma,
to nic mnie tu nie trzyma,
dlatego zmieniłam zdanie.
Ciągle zmieniam zdanie, niespodzianka.
Nie przeprowadziłabym się do innego miasta w Teksasie.
Nowy Jork odpada, za zimno.
Północny wschód też. Nowa Anglia? Nie ma mowy.
Chicago i Midwest? Nie nasz styl.
Nebraska.
Nie.
Idaho? Nie.
Hawaje wchodzą w grę.
Muszę się napić wody.
Oj tak, nie piłam jeszcze nawet kawy.
- Że co? - Właśnie.
Próbuję pić więcej herbaty. Ma być zdrowsza.
- No wiesz. - Tak.
Wczoraj wypiłam jedną darmową kawę.
- Kim jesteś? - Kawiarnia za mną tęskni.
Widzę różnicę na koncie, gdy nie piję kawy każdego ranka.
Jest droga.
Siedem dolarów dziennie.
Niech SK ci ją kupuje.
Musi to robić!
- Moją też! - Masz rację.
Szkoda, że tak późno wstaje.
A gdy wyjdę po kawę, prosi:
„Weźmiesz mi rogalika?”.
Zawsze to samo, co za nuda.
Czujesz, że to ktoś,
z kim mogłabyś założyć rodzinę i dzielić przyszłość?
Chce dzieci?
- Tak. - Dobra.
Chce troje albo czworo.
Żartuję.
Nasze kolejne kroki muszą być bardzo świadome.
Jak będzie wyglądał kolejny krok?
Po pierwsze: budzi się koło 8.30.
- Teraz nie mógłby mieć dziecka. - Jasne.
- Następny krok to ukończenie studiów. - Jasne.
Na tym się skupiam.
Myślę, że oboje zastanawiamy się,
jak będzie wyglądało życie „po”.
MIŁOŚĆ JEST ŚLEPA PO ŚLUBIE
Najbardziej martwią mnie łazienki.
Muszę wymyślić projekt, bo chcę trochę zaszaleć.
Dla odmiany chcę dodać trochę złota.
- Elegancko. - Za nowy projekt.
- Za dom. - Na zdrowie.
Jeden z wielu.
Nie dzielę się z nikim dużą częścią życia.
Z mamą mogę rozmawiać każdego dnia, a nie dowie się, że byłam na randce
albo spotkałam się z Bartisem.
Stresuje mnie ta rozmowa.
A stąd przechodzi się do prysznica, tu będą drzwi.
Proszę bardzo, ogarniasz.
Mamie ciężko było patrzeć, jak ktoś, kogo tak kocha,
doświadcza czegoś takiego.
Tu chodzi o mnie i moją drogę.
Chcę wybaczyć, chcę widzieć w ludziach dobro.
Jeśli mam być szczęśliwa, muszę pozwolić ludziom,
którzy mnie kochali, by byli w moim życiu.
Wolę przyjaźnić się z tymi ludźmi,
niż całkiem się od nich odciąć.
Co u ciebie?
Muszę wam coś powiedzieć.
Moja przyjaciółka, Alexa,
urządza przyjęcie urodzinowe.
No i…
Będzie tam Bartise.
Po ślubie chciałam sprawdzić, czy możemy się zaprzyjaźnić,
bo na początku była między nami bardzo silna więź.
Zmienił pewne rzeczy, więc się zgodziłam.
Próbujemy razem pracować nad naszą przyjaźnią.
Przez cztery godziny rozmawialiśmy
o dniu naszego ślubu.
- No i… - Kopnął się w dupę?
- Nie. - Naprawdę?
Nie. W ogóle ten rok…
Czemu w ogóle chcesz się z nim przyjaźnić?
Uspokój się, poważnie.
Mamo, przesadzasz.
Dla dzieci zrobię aferę.
Musisz dać mi czas na przemyślenia,
bo on coś dla mnie znaczy.
Powiedziałam mu „tak”.
Znasz emotikonkę kupy?
Tym jest dla mnie.
Kupą gówna.
No tak.
Ja nigdy bym się z nim nie przyjaźniła.
Jesteśmy różne.
Jesteś twardzielką.
- Nie mogę odmówić wam nienawiści. - To nie jest nienawiść.
Ona chyba go nienawidzi, tak coś czuję.
Zawsze tak będzie, nawet gdyby nagle powiedział:
„Pogodziliśmy się i weźmiemy ślub”.
Nie wiem, co bym zrobiła.
Mówisz, że pracujecie nad przyjaźnią.
Co z tego masz?
Główną korzyścią jest…
Gdy zaleczyłam po wszystkim serce,
zaczęłam na nowo chodzić na randki,
ale coś mi nie pasuje.
Czegoś ciągle mi brakuje.
- Nie zostawiłaś tego w tyle. - Nie potrafię tak żyć.
- Nie odcinam się od ludzi. - Wiem. Jesteś zbyt miła.
Pracujesz nad tą niby-przyjaźnią,
ale nie możesz znaleźć kogoś dla siebie,
bo wciąż trzymasz się wspomnień, o których nie mówisz nawet nam.
- Bardzo cię skrzywdził. - Tak.
Spieprzył sprawę, no wybacz.
Ciągle czuję do niego miłość, bo naprawdę mi na nim zależy
i nie wiem, jak mogę to ubrać w słowa.
Już dobrze, płacz do woli.
- Wypłacz się. - Nie dotykaj mnie.
- Możesz płakać. - Siostrzyczko.
Odrobina przytulenia.
No tak.
Możesz płakać.
- Nie, bo… - To ci pomoże.
- Czuję, że czasem… - Nienawidzę tego.
Jestem twoją matką.
Chcę tylko twojego szczęścia.
Obiecasz, że skupisz się na sobie?
Pracuję nad tym.
Tak się zaczyna.
Ma dość przyjaciół.
Nie musisz poświęcać swojego spokoju i życia osobistego.
Właśnie.
Próbowałaś, dałaś mu wszystko. Może stać się problemem kogoś innego.
- Jak się macie? - Dzień dobry.
Uwielbiam to.
- Cieszę się, że zrobię sobie fryzurę. - Będziesz wymiatać.
Opuść ręce.
W środku
przeżywam teraz atak paniki.
Spotkam się z Colem, muszę wyglądać zajebiście seksownie.
Wszyscy wiedzą, że nie wracam do byłych.
Jeśli opuszczę imprezę, idąc z nim pod rękę,
to coś się stało.
Kosmici przejęli moje ciało.
To już nie ja.
Nie.
- Cieszę się, że tam będziesz. - Będę twoją skrzydłową.
Myślę, że byłam całkiem opanowana.
- Tak ogólnie. - Jasne.
Chyba boję się tego,
że go zobaczę i natychmiast wrócę
do stanu z zeszłego roku.
Zmieniłaś się od tego czasu.
Jesteś silna, nic ci nie będzie.
Teraz widzisz wszystko jasno i wyraźnie.
Jego czyny pokazały wszystko.
- Na 100%. - Poradzisz sobie z każdą sytuacją.
Jeśli z nim porozmawiasz, pokażesz, jaką jesteś osobą.
Pamiętaj o tym, ale…
- Dzięki. - Jesteśmy z tobą.
Unikacie się już od dłuższego czasu.
To prawda.
Cieszę się, że będziemy świętować z Alexą.
Będziemy świetnie wyglądać.
Fenomenalnie.
Pobalujemy.
- Będzie super. - Oj tak.
Pobalujemy, choćbym miała tańczyć sama.
Szmaragdowa czy różowa sukienka?
Pomalowałam oczy na zielono, więc nie mam już wyjścia.
- Zielony to życie. - Wiesz, która to.
- Jedwab i odsłonięte nogi. - Ta zieleń jest oszałamiająca.
- Stworzona dla ciebie. - On chyba…
Historia zatoczy koło,
bo na pierwszym spotkaniu byłam w ciemnozielonej
sukience do kolan.
Teraz to samo, ale bardziej eleganckie.
Widzę w tym poezję.
Jeśli tylko ci to pomaga.
Poezja.
Poetycko.
MIESZKANIE ALEXY I BRENNONA
RODZINA LEMIEUX
URODZINY
Białe skarpetki będą dziwnie wyglądać?
Wszystko inne mam czarne.
Idziesz w wysokich butach, więc nie.
Ja będę wiedział.
Slookie, chcesz przyjść na imprezę?
Chcesz przyjść na imprezę? Tak?
- Wiedzą, co założysz? - Pytały o motyw przewodni.
Powiedziałam: „seksapil”.
Ja mam wysokie buty.
Oj tak. Zostań w nich też później.
- Tak. - Jak Johnny Cash.
Na wszelki wypadek uczę się zwrotów Johnny’ego Casha.
Jasne.
Hej, mała.
- To Elvis. - Cash ma niższy głos.
Ty wchodzisz niżej.
No dobrze.
Dzięki.
Z radością ogłaszamy
imprezę Alexy Lemieux.
Konfetti.
Wszystko wygląda zajebiście.
Czerń, złoto
i róże.
Zależy mi na imprezie z seksualnym podtekstem.
- Czy to istnieje? - Mówisz o orgii.
Nie chcę orgii.
Po prostu seksowny klimat.
- O rany. - Oj tak.
Wszyscy będą się świetnie bawić.
Będą mówić: „Świetna robota”,
a ja odpowiem: „To nic takiego”.
Miałam nadzieję, że Zay i Nancy kogoś przyprowadzą.
Przyjście solo jest mocniejsze, mówią: „Mam to gdzieś.
Nie obchodzi mnie, co myślicie”.
Lubię poznawać ludzi. „Cześć, opowiadaj”.
- Pragniesz plotek. - Tak.
Cieszę się, będzie super.
Oby wszystkim się podobało.
Pół godziny wyrywałem włosy z nosa.
Piękno to ból.
Wytrzymałabyś coś takiego?
Depilowałeś tam daleko woskiem?
Tam daleko? Chodzi o odbyt?
To bolesne.
-No tak. - Tak słyszałam.
Przebierzmy się, czas iść.
Nunu, wejdziesz?
Przestań, złaź.
- Rany, seksownie. - Nie przesadzam?
Nie.
Czas odwrócić wzrok.
28. URODZINY ALEXY
Tak się cieszę na tę imprezę.
Wezmę banię, espresso martini i kieliszek wina.
Czas zaszaleć.
Stary.
- Co tam? - Nieźle.
Dobrze wyglądasz.
- Jak taśma na cyckach? - Wyglądają świetnie.
- Wymiatasz. - Staram się.
Z tą ekipą na pewno będzie afera.
Będę się przyglądać,
byle tylko do niej nie dołączyć.
Cały dzień układała włosy i robiła makijaż.
- Czekam, aż zaczniesz tańczyć. - Tyłek mi wyskoczy.
Cudownie.
Uznałem, że mam wolne, odsapnę,
pójdę na siłownię i wyluzuję.
- Pasuje ci krótka sukienka. - Dziękuję.
Kabinowa impreza, zabawmy się.
Lecimy z pierwszym.
Smakują jak kabina dziewiąta. Zły pomysł.
Cześć!
Hej!
- O Boże. - Są i dziewczyny.
- Jak emotka z tancerką. - Tak.
Czuję się bardzo pewnie.
- O rany. - Ten sam styl.
- Jak leci? - Dzisiaj dopasowałam się z kimś innym.
A ze mną tydzień temu.
Nancy wygląda świetnie.
Mnóstwo alkoholu, przekąski
i piękne stroje, będzie super.
Proszę pana!
Witamy!
Cieszę się, że wszystkich zbierzemy, długo się nie widzieliśmy.
Świetnie się razem bawimy.
Imprezy w Teksasie są najlepsze.
O tak.
Cześć!
Hej!
Wszystkiego najlepszego.
- Pięknie wyszło. - Rewelacja.
Ta sukienka? Czysta Alexa.
To mój klimat.
Prześwitująca, pod spodem seksowna bielizna.
Wiem, że lubi takie rzeczy.
To twarda babka,
wspaniale.
Na zdrowie.
Na zdrowie!
Seksowna i szalona Alexa.
Dziękuję.
Kocham cię, skarbie.
Kocham cię na oślep.
Na oślep?
- Dobrze wyglądam. - Jest dobrze.
- Co robisz? - Gadamy.
O czym?
- Walnąłeś banię? Widzę w twoich oczach. - Nie, piłem wodę.
„Jesteśmy małżeństwem od roku, widzę to”.
Wyznaczyła mi dziś limit.
W noc naszego ślubu
włożyłam czarną błyszczącą sukienkę, za którą sporo zapłaciłam.
Myślę: „Będziemy balować!”.
- Padł. - Tak.
Pod jej nieobecność dostałem za dużo bań od drużbów.
Od tego zaczęliśmy małżeństwo: karmiłam nieprzytomnego męża.
Może wypić jedną.
Nie obchodzi mnie to, nie ty tu rządzisz.
- Wiem, ale znam go. - Ja tu rządzę.
Raczej już nigdy nie będziesz mnie karmiła, więc…
Jeden jedyny raz.
On lepiej gotuje.
- Co tam? - Cześć!
- Hej. - Boże, red velvet?
Nie, czekolada.
- Jesteś pijany. - O nie.
Upiłeś się.
- Ty się upiłaś. - Ty.
- Nie. Ty.
- Upiłaś się. - Spójrz.
- Pytałem o… - Tak?
Nie spieszycie się z dziećmi, prawda?
Na razie nie mamy konkretnych planów na dzieci.
- O nie. - Na pewno kiedyś.
Sami jesteśmy dziećmi.
Chcę poznać jego zdanie.
Jesteśmy na to gotowi.
Że co?
Chcę dużą rodzinę,
ale pierwszym krokiem będzie drugi pies.
- Chce małego futrzaka. - Właśnie tak.
Potem przejdziemy do ludzkich dzieci.
Wiesz, na co się pisałeś.
No wiesz, widziały gały, co brały.
Podpisałeś się pod tym.
Matt i Colleen często się kłócą.
I tyle. Dużo się kłócą.
Mają dziwną relację, sama nie wiem.
Głuptas.
Nie, żebyście przyszli ostatni.
Masz coś dla mnie?
- Tak. - Super.
- W spodniach. - Dar miłości?
Kutas w pudełku.
Nie zmieści się.
Co tam u was?
Ta wódka nie jest wystarczająco mocna.
Brennon, jak leci?
- Chcesz quesadillę? - Nie, nagle straciłem apetyt.
- Może ci pomoże? - Dzięki.
- Alexa, wszystkiego najlepszego. - Dziękuję.
Przyniosłem ci wino.
- Dzięki. - Nie znam się, ale ma być dobre.
Położę tutaj, dziękuję.
- Jak się masz? - Dobrze cię widzieć.
Nie mam żadnego planu na Cole’a.
Nie podejdę do niego.
Jeśli chce porozmawiać, musi się pofatygować.
- Czas na banie. - O Boże.
- Mama nie wychowała słabeusza. - A jednak.
Czy spodziewam się afery?
Na bank.
Przyciągam je.
Budzę się rano i manifestuję aferę.
Same do mnie przychodzą.
Kto przychodzi na biało?
To była moja jedyna opcja.
Jak się czujesz przy Cole’u? Potrzebujesz wsparcia?
Miejcie mnie na oku, znacie mnie.
Powiedzcie mi, jeśli będę musiała poprawić makijaż.
- Znamy się od wieków. - Morgan.
- Jestem mamą Alexy. - Wcale nie.
- No nie. - Macochą.
- Co? - Macochą.
Wyglądasz jak rówieśniczka.
- Co za gość. - Bo jest w jej wieku.
Jesteś piękna, a poza tym myślałem,
że będziesz w wieku mojej mamy, bo mam tyle lat co Alexa.
Jesteś dużo młodsza od niej.
Cole, musisz ze mną pójść.
Przepraszam. Pa. Nie jesteś mamą Alexy.
- Macochą. - Brennon, chodź tu.
- Porozmawiajmy z Colem. - Dobra. Co tam?
Chodźmy tutaj.
Chodźcie za mną.
Chryste.
Chcę pogodzić Cole’a i Brennona, żeby zdusili ten konflikt.
Sto lat dla żony.
- I gratulacje z okazji ślubu. - Dzięki.
- Doceniam to. - O co chodzi?
Nie mieszam się w inne związki,
ale nie szanuję, jak to się potoczyło.
- Słyszałem, że nie było dobrze. - Jasne.
Źle się zachowano.
Jasne, bo twoja żona przyjaźni się z Zay…
- To bez znaczenia. - No dobra.
Odłóżmy to na bok. Słyszałeś o rzeczach, które…
Wiem te rzeczy.
Nie wiem, do czego pijesz.
Mówiłeś Zay, że jest za gruba, że za dużo je i nie jest w twoim typie.
Podrywałeś w barach inne kobiety.
O tym mówię.
Jeśli się poprawisz,
pierwszy podam ci rękę.
Na pewno coś mi zostało,
ale każdego dnia staram się być lepszym człowiekiem.
Nikt nie chce chyba być gorszy.
Może i chcesz być lepszy,
ale co zrobiłeś, żeby tak się stało?
Brennon był na mnie zły przez Alexę.
Nic mu nie zrobiłem, nie flirtowałem z dziewczynami.
Jest wkurzony,
bo zraniłem przyjaciółkę jego żony.
Zay i Alexa są bardzo blisko,
więc ma prawo być na mnie zła, bo zraniłem Zanab,
ale on mówi, że flirtowałem z innymi dziewczynami,
zarzuca mi przeróżne pierdoły, a to nie jest spoko.
To prawdziwe oskarżenia, a nic takiego nie miało miejsca.
Nie mieliśmy ze sobą problemu, dopóki Alexa nie zaczęła go nakręcać.
Jeśli się ogarniesz,
zmienimy zdanie.
- Gra? - Dzięki za to.
- Spoko? - Tak.
Wielka gra w głuchy telefon.
On powiedział, że ona powiedziała, a na koniec wszystko jest przeinaczone.
Świetnie wyglądasz.
Wymiatamy.
LODY Z CIEKŁEGO AZOTU
- Jaki smak? - Nie czekolada.
- Wiesz, że nie lubię czekolady? - No raczej.
- Wszystkiego najlepszego. - Muszę więcej pić.
Mamy tam podejść.
Idziemy.
Każdy ma drinka?
Chciałem tylko powiedzieć, że to był cudowny rok.
Dziękujemy rodzinie i przyjaciołom, dzięki wam ten dzień jest wyjątkowy.
Jestem wdzięczny za ciebie.
Jesteś autentyczna.
Zawsze jesteś sobą.
Uwielbiam małżeństwo. Mam kogoś, kto zawsze na mnie czeka.
Możemy dzielić się pomysłami i przemyśleniami.
- Jest wspaniale. - Jest super.
Moje życie było świetne,
ale stało się jeszcze lepsze, od kiedy mogę je z kimś dzielić.
Zawsze jest koło mnie, a to sprawia…
- Po prostu jest lepiej. - Właśnie.
Żal mi singli.
- Single, idźcie do Miłość jest ślepa. - Oj tak.
Zróbcie coś takiego w swoim mieście, rozmawiajcie przez ścianę.
Właśnie tak.
Nie umiem opisać,
jak cudowny był to rok.
Za Alexę!
Przemowa!
Powiedz, jak się czujesz.
Rozklejam się.
Spotkałam najwspanialszą osobę na świecie.
Na urodziny życzę sobie
tylko ciebie.
Nie było łatwo, sporo się działo.
Miewaliśmy różnice zdań,
ale nie ma takiej rzeczy, przez którą chciałabym iść bez niego.
Nie chcę się z nikim kłócić,
nie chcę niczego robić bez niego.
- To moja osoba. - Tak!
To świetna partnerka.
- Tak? - Cudowna żona.
- To mój wspólnik. - Tak.
- Spytał: „Jak się masz, mała?”. - Ohydni jesteście, ale was kochamy.
Alexa i Brennon
to nasza konkursowa para.
Słodziaki zawsze się do siebie tulą.
Są dowodem na to,
że eksperyment działa.
Może jeśli będę się z nimi zadawać,
też mi się udzieli.
Obrzydliwi jesteśmy!
Uwielbiamy to!
- Jesteśmy obrzydliwi! - Za Brennona i Alexę!
Gorzko!
Moja żona.
Uwielbiasz Borata.
Pokroję tort.
- Ktoś chce pokroić tort? - Nie.
Do dzieła.
O Boże.
BRAT ALEXY
Mogę prosić wódkę?
- Jeszcze? - Tak.
- Dolej tutaj. - Podwójny.
- Możemy pójść ochłonąć? - Na kanapie?
- Tak słyszałam. - Chodźmy tam.
Bartise nie był dobrym przyjacielem, ale mamy chemię,
śmiejemy się, rozmawiamy, dotykamy.
Łatwo jest myśleć: „Poprawi się.
Uczy się na błędach. Chce wszystko naprawić”.
- Do twarzy ci z blondem. - Dzięki.
Chyba mnie dotykasz.
Nie chciałem.
- Wycofam się. - Żartowałam.
Po wysłuchaniu dziewczyn
i mojej rodziny jestem gotowa skupić się na sobie.
Co się stało na brunchu?
Po spotkaniu Colleen i Zay zadzwoniły, mówiąc:
„Mówiłyśmy Nancy, że musi się od ciebie odciąć.
Nie powinniście mieć żadnej relacji,
nawet przyjacielskiej.
Ciężko jest przepracować waszą przeszłość.
Dlatego powiedziałyśmy, żeby przestała z tobą rozmawiać”.
Część mnie nie chce cię puścić
i chce w ciebie wierzyć,
po pierwszej szansie chce dać ci drugą i trzecią szansę.
Część mnie chce dać ci szansę.
One powiedziały, żebym przestała.
Ja odparłem, że nie znają naszych myśli.
Nie wiedzą, przez co przeszliśmy, nie wiedzą, co możemy osiągnąć.
Na ich rady lepiej patrzyć przez palce,
bo oboje znamy się lepiej, niż one znają nas.
Mama zapytała: „Co masz z tej przyjaźni?”.
Pojebane pytanie.
- Nie. - Czego ode mnie chcesz?
- Co twoja mama… - Niczego nie chcę.
Przyjaźń powinna być odwzajemniona.
Z perspektywy czasu pytam:
jaki jest wynik?
Przez rok próbowałam być twoją przyjaciółką,
ale nie wyszło.
To frustrujące,
bo wszyscy mieszają jej w głowie,
a ona używa ich słów do obrony, bo nie chce wyjść
na głupią laskę, która wraca do byłego.
Dzieliliśmy ze sobą życia.
Eksperyment nie skończył się dobrze, ale zbudowaliśmy więź na nowo
i mogliśmy stworzyć relację, w której bylibyśmy przyjaciółmi,
choć na początku się nie udało.
Częściej byłeś dla mnie niemiły niż miły.
No dobra.
Podejmij decyzję tu i teraz, jak to będzie wyglądało?
Będziemy przyjaciółmi?
Nie.
Nie ma sensu tego ciągnąć.
- Tego potrzebuję. - Dobra.
Powinnam to była zrobić od razu.
Nie wiem, co powiedzieć.
Więcej nie musisz. Baw się dobrze, Nancy.
- Do zobaczenia. - Jasne.
Nie chcę przyjaciół,
przy których się nie rozwijam, którzy mnie nie wspierają.
Mamy wspólną przeszłość i dobre wspomnienia,
ale chcę kogoś, kto pokocha mnie za to, kim jestem i co mogę dać.
Na dłuższą metę korzyści z bycia z nim blisko byłyby…
znikome.
Powinien odejść.
Poczułam wielką siłę,
bo po prostu…
No kurwa.
Musiałam teraz zrobić właśnie to.
Cieszę się na powrót do randek.
Z radością się na tym skupię.
Wiem, że znowu będę musiała
zaryzykować i otworzyć się,
ale wchodzę w to.
- Impreza bez marynarek? - I jak tam?
- Dobrze. - Jak poszło?
Nie spodziewałem się tego.
Nie musimy się przyjaźnić.
- Chce przestrzeni. - I co ty na to?
Dwie banie, stary.
Ciężko mi z tym.
Nie tego chciałem.
Zawsze będzie mi zależało na Nancy,
bo przeszliśmy przez to razem.
Chciałbym, żeby była w moim życiu, ale to nie takie łatwe.
Seksowna jesteś.
- Kocham cię. - A ja ciebie.
Daj nam poradę, mężatko. Opowiedz o pierwszym roku.
- Co zrobić, żeby się udało? - Hej!
Cześć.
Chciałem się przywitać.
Co u ciebie? Jak się masz?
- Dobrze, a ty? - Też.
- Cześć, Zay. - Hej.
- Chciałem przełamać lody i się przywitać. - Cześć.
Chcesz pogadać?
Napisy: Jędrzej Kogut