DALLAS, TEKSAS
- Nie chciałem dotknąć twoich spodni. - Zawsze jesteś dotykalski.
Jak miałem 12 lat, tata pozwolił mi jeździć melexem.
Czułem się jak król świata.
Sporo rzeczy zrobiłbym inaczej.
Muszę uważać na słowa,
gdy jestem przy wrażliwych ludziach.
Ciężko jest wygrać z kimś,
kto przekręca każde słowo,
przy kim nie możesz być sobą, choć wcale nie masz złych intencji.
Muszę zacząć od przeprosin.
Nie wiedziałem, że tak się czułaś,
jeżeli chodzi o jedzenie.
No dobra, to jest…
Chciałbym wszystko naprostować.
Część mnie była sfrustrowana.
Chodzi o jeden moment w naszym związku,
czyli dzień ślubu, bo nie tego się spodziewałem.
Czego się wtedy spodziewałeś?
- Że powiesz „nie”. - I po prostu odejdę?
- Mówiłaś, że nie chcesz afery na ślubie. - Jasne.
A usłyszałeś pozytywy?
Dlatego byłem skołowany.
Nie powinieneś, bo dosłownie byłam…
Powiedziałam wtedy, że nie jesteś złym człowiekiem,
choć na 1000% mnie potraktowałeś źle.
Nie jesteś złym człowiekiem.
Będziesz cudowny dla tej, dla której zechcesz taki być.
Ja nie byłam tą kobietą.
Dotarły do mnie komplementy, ale właśnie dlatego
miałem wrażenie, że przeczysz sama sobie.
Pytałem: „Kochasz mnie i cieszysz się,
że przeszłaś przez to ze mną, czy byłem manipulantem?”.
Tak, dalej cię kocham i zrobiłabym to raz jeszcze.
Byłeś jedyną osobą,
z którą chciałam przez to przejść.
No dobra.
Naprawdę cię kochałam.
To szaleństwo, ale tak właśnie jest.
Nie jest. Było.
Wtedy cię kochałam.
- Prawie mnie nabrałaś! - Właśnie tak!
To było szczere.
Nie zakochałam się w złym facecie.
No dobra.
Wszystko gra?
Teraz to wszystko ma więcej sensu,
bo gdy sam to analizowałem…
Metka mnie wkurzała.
W porządku, wyrzuć poduszkę.
Rozmawiałem o tym z każdym, kto chciał rozmawiać
i niczego nie rozumiałem.
Z jednej strony myślałem, że powiesz „tak”,
bo wcześniej byłaś na 1000% gotowa na ślub.
Kochaliśmy się, wszystko szło dobrze.
Nasze rozmowy przekonały mnie,
że nie mamy problemu.
Zaczęłaś swoją przemowę od pozytywnych aspektów.
- No dobra. Przepraszam, wtrąciłam się. - Ależ skąd…
To może być koniec, nie chcę niczego zaczynać.
Nic z tych rzeczy.
- Niczego tu nie zaczynamy. - Dobra.
Dla mnie to nie miało sensu.
Może to różnica płci,
ale ja myślałem: „Albo mnie kocha, albo nie”.
Jedno z dwojga, a ty mówisz, że mnie kochasz, ale…
Nie mogłam…
- Chciałeś czegoś, czego nie mogłam dać. - No tak.
Myślałem, że będziemy się dalej spotykać.
Naprawdę?
Miałem się od ciebie odciąć?
- Mieszkaliśmy razem. - Podrywałeś inne.
Poza tym w domu czułam się samotna.
Byłam bardzo samotna.
Wróćmy do tego.
Jak mielibyśmy się spotykać?
Pomińmy fakt, że ci się nie podobałam.
Nie lubiłeś mnie, mówiłeś, że mam złe nastawienie
i bywam głośna.
Pamiętamy o tym?
Chyba pamiętamy.
No dobra.
Nie lubiłeś mnie wystarczająco.
No dobra…
Miło było cię zobaczyć, jestem po prostu…
Chyba nie potrafię być na kogoś zły.
Po prostu…
Nie mam z tobą żadnego problemu.
- Ja z tobą też. - Wiem, po prostu…
Cieszę się, że mieliśmy okazję pogadać.
- No dobra. - I tyle.
To wszystko.
- Chcę uniknąć napięcia. - Jasne.
- Chyba że potrzebujesz się kłócić. - A chcesz się kłócić?
- Nie. - Nie chcesz.
Myślałem o tym.
Pracowałem nad strategią.
Naprawdę?
Nie, wcale nie.
- Wracajmy na imprezę. - Dobra, chodźmy.
Mam nadzieję, że w przyszłości Cole trafi na lepszy związek.
Chcę z kimś być, chcę mieć dzieci, chcę być ojcem i mężem.
Mam 27 lat,
więc jestem na etapie,
na którym chcę poznać piękną i zabawną kobietę,
która dobrze wygląda w bikini.
Pijemy banie.
- Hej. - Jak poszło?
- Ogarnąłem. - Super.
Tylko tyle da się rozwiązać po roku bez rozmowy.
Nie próbuję znowu się przyjaźnić.
Nie pójdę dzisiaj spać, myśląc,
że ciągle mam problem z Zay.
Nie czuję tego w sercu.
Mówił: „Nie chcę niesnasek”.
A ja na to: „Nie mam z tobą problemu.
Powiedziałam swoje i tyle”.
Po tym wszystkim
dużo się o sobie dowiedziałam.
Jestem szczęśliwa i zdrowa.
Jestem gotowa na powrót do randek.
- Jak się teraz czujesz? - Dobrze.
Jestem z ciebie dumna.
Dzięki.
Mój następny facet będzie pewny siebie i zabawny.
Chcę, żeby mnie wspierał.
Chcę przyjaciela.
Znajdziesz swojego faceta.
Skrzynka odbiorcza czeka.
MIŁOŚĆ JEST ŚLEPA PO ŚLUBIE
- Dziękuję. - Chodzi za mną grill.
Jestem głodny.
Może zamówimy parę różnych rzeczy na stół?
- Cieszę się, że dotarliście. - Dziękujemy.
- Proszę. - O Boziu.
- Wspaniałe. - Na zdrowie!
- Dziękujemy. - Wypijmy za kolejne lata.
- Cudowny toast. - Alleluja!
Za nami świetny pierwszy rok, choć nie było łatwo.
Nie można oczekiwać, że wszystko od razu się ułoży.
Zostawia podniesioną deskę?
- W toalecie. - Czasem widzę rozbryzg.
To niedopuszczalne.
- Rozmawialiśmy o tym parę razy. - I sprzątam.
- To ważne. - Czasami sprzątam.
Wchodzę i krzyczę: „Matt!”.
Tu cię nie wesprzemy, wybacz.
Denerwuje mnie, ale nie wyobrażam sobie życia bez niego.
- Robię to celowo. - Przestań.
Mnie też czasami denerwuje.
- Tak okazuję miłość, lubię cię wkurzać. - To zabawne.
Myślę, że jesteśmy teraz silniejsi, niż byliśmy rok temu.
Bardzo mnie to cieszy.
Doceniam fakt, że nie uciekł i ciągle jest przy mnie.
No raczej.
Normalnie nie poszedłby na tyle różnych baletów.
Chodzenie na każdy twój występ dodało mu pewności siebie.
- Traktuje to poważnie. - Matt i balet?
Nawet kiedy mówi, żebym nie szedł.
I tak przyszedł.
To dżentelmen.
Jestem bardzo wdzięczna za to doświadczenie.
Bywało ciężko, czasem się frustrowałam.
Wylałam sporo łez,
ale cieszę się z efektu, jestem silną kobietą.
Mam wspaniałe małżeństwo
i jestem bardzo dumna z Matta.
Widzę jego miłość do mnie.
Jestem bardzo szczęśliwa.
Następny etap to wnuki.
- Dzieci. - Wiedziałem.
Chcemy mieć dużą rodzinę.
- Oboje. - Po prostu…
W tym roku
i może w przyszłym chcę podróżować.
Chcę dzieci w krótkim…
Podróżowanie załatwcie teraz, bo z dziećmi to koniec.
- Tu liczymy na was. - Właśnie.
- Jeśli dasz radę je zostawić. - No tak.
Co sądzicie o tym, że nie mieszkamy teraz ze sobą?
Rozmawialiśmy o tym z twoimi rodzicami.
Oczywiście.
Na początku tego nie rozumieliśmy.
Widzieliśmy osobne życia,
co nas martwiło.
- No tak. - Ale chcemy, żeby wam się udało.
- Jesteście uparci. - Bardzo.
Próbujecie się dogadać,
a małżeństwo wymaga pracy.
Trzeba być razem,
żeby wspólnie rozwiązywać problemy.
Trzeba wiedzieć, jak się ze sobą kłócić.
Nie można uciekać.
To był mój problem.
To jeden z jego dużych problemów.
- Lubi się odciąć. - No tak.
Tak wyglądał początek,
bo każda mała kłótnia przeradzała się w coś dużego.
- Łatwo było odejść. - Tak.
Na klatkę schodową?
Właśnie tak.
- Dosłownie. - Łatwo było wejść do auta i uciec.
Myślę, że będziecie w szoku, gdy zobaczycie różnicę
wynikającą ze wspólnego mieszkania.
Zgadzam się.
Wspólne mieszkanie to prawdziwe zobowiązanie.
- Jasne. - Jesteście wspaniałą parą.
Będziecie mieć wspaniałe dzieci.
- Będą urocze. - Niskie.
Muszą być tylko trochę wyższe.
- Będą maleńkie. - Malutkie.
Wszystko jest tak błyszczące.
Jaki ma rozmiar?
Siedem.
Niewiele osób ma drugą szansę.
Teraz mogę oświadczyć się po raz drugi.
Chcę mieć pewność, że zrobię to, jak należy.
Chciałem też kupić lepszy pierścionek.
Co to za okazja?
Zaręczyny.
Zaręczyny? No dobrze.
Potrzebuję czegoś, co oślepi wrogów.
Tak zwany dziesięciostołowiec.
- Widać go dziesięć stołów dalej. - Tak jest.
Dostaniemy 15 stołów?
Damy radę.
Mam coś na oku,
już wyjmuję.
Zaraz wrócę.
- Super, dziękuję. - Dziękuję.
Będę z tobą szczery.
Niewiele osób dostaje taką drugą szansę.
Mam niespotykaną okazję,
by po raz drugi zapewnić ją o mojej miłości do niej.
Chcę jakoś umocnić to oddanie.
Musi być pewna.
Tak wygląda pewność.
Kocham Raven na zabój.
Nikt nie chciałby przejść przez to, przez co przeszła przed ołtarzem.
Oświadczając się po raz drugi, powiem: „Wchodzę w to długofalowo.
Chcę, żebyś była moją partnerką”.
Istnieje ryzyko, że powie „nie”.
Dziwię się, że w ogóle chciała z tobą gadać.
Zrobię wszystko, by ją uszczęśliwić
i zacząć wspólną przyszłość.
- Tym razem będzie, jak należy. - Musi być.
Najbardziej obawiam się tego, co powie.
Ja się tego najbardziej boję.
- Czas na pierścionek. - Tak jest.
Mam diament, który powinien być idealny.
Zobaczmy.
- Tak. - Co panowie sądzą?
Podoba mi się, właśnie o to chodzi.
Spodziewa się, czy będzie zaskoczona?
Raczej zaskoczona.
To będą drugie oświadczyny.
- Wszystko musi być idealne. - Tak jest.
- Do dwóch razy sztuka. - Właśnie tak.
SK, zapytaj o politykę zwrotów.
Na wszelki wypadek.
- Nie mieszaj mi w głowie. - Jestem szczery i tyle.
Loki chce patyk.
Zjedz trochę jagód.
Nie jedz jagód.
Gdyby jakąś zjadł, to byłaby nauczka na przyszłość?
Nie ma mowy, nie ogarnia, że to smycz go poddusza.
- Nie liczę na wiele. - Fakt.
Chcesz tu usiąść, Loki?
Na ziemi?
Jest brudna.
Nie jesteś ze wsi?
Położysz się?
- Jestem wykończona po wczoraj. - Za to było pięknie.
- Cudownie. - Kwiaty i cały nastrój.
- Super. - Seksapil.
Było bardzo seksownie.
- Oj tak. - I do tego czerwone róże.
Mówiłem o tobie, ale róże też.
- Dzięki, skarbie. - Inni też świetnie wyglądali.
Wszyscy.
Ty najlepiej,
ale każdy się wystroił.
Dobrze wyglądali.
Ktoś nie przyniósł prezentu.
To ja.
Ale mam coś dla ciebie.
Czerwony…
- Seksapil. - I uroda.
„Mały Lemieux”.
Nadchodzi w 2023.
Urocze.
Teraz naprawdę chcę mieć dziecko.
Chodź tu.
- Kocham cię. - Skarbie.
Mały dzidziuś.
- Zaczniemy od jednego i… - Potem zobaczymy.
Od razu ci mówię, że nie dziesięć.
Moja pochwa nie może…
Tyłek mi zdrętwiał.
No chodź.
- Wygląda świetnie. - Tak?
No chodź, kolego.
Chciałabym pięcioro dzieci.
Mam listę imion.
Brennon jest super.
- Nie. - Niekoniecznie Junior.
Żaden Brennon Junior, nie będziesz Seniorem.
- A drugie imię? - Masz cudowne imię, ale nie.
- No dobra. - Nie.
- Idziemy w stronę wschodzącego słońca. - Nie spaliśmy?
- Właśnie tak! - Tak będzie z dzieckiem.
MIESZKANIE COLLEEN
Możesz się obudzić?
- Błagam, więcej energii. - Mam zacząć tańczyć?
Po prostu jesteś wiecznie zmęczony.
Dużo pracuję.
Jak przy…
- Słuchasz? - Słucham, wybacz.
Już cię słucham.
- Wiesz, że tego nie lubię. - Wiem.
O Boże.
I jest dziwnie.
Co nas drażni? Coś na pewno.
Robi coś takiego…
- Dłubanie w paznokciach. - To durne.
Przytulamy się na kanapie, oglądając film,
a ja dłubię przy jej uchu.
Nienawidzę też, jak mnie szturcha.
Czasem dziabnę ją w ucho, nie cierpi tego.
- Po co to robić? - Tak wyrażam miłość.
- Widzę reakcję i bawi mnie to. - Tragedia.
To ty jesteś wkurzający.
To prawda, zgadzam się.
- Ale mnie kochasz. - Tak.
- Przestań. - Tak że tego…
- Pokazać ci parę domów? - Jasne.
Przede wszystkim starsze.
- W porządku. - Niekoniecznie.
Nie będzie lepszy?
W ogóle. Jak się popsuje, będzie złą inwestycją.
Starszy dom jest lepszy.
Co czyni go dobrą inwestycją?
Ma dobre kości, można mu zaufać.
Kto wie, co się stanie z nowym domem.
Moje szczęście to twoje szczęście. Masz podobne podejście?
Jasne.
Moje szczęście to twoje szczęście.
- Jasne. - Powinniśmy…
Musimy pójść na kompromis, musimy patrzeć na kwoty.
Nie wydamy pół miliona na rozwaloną szopę.
- Zgoda. - Rozumiesz?
Powinniśmy się przyjrzeć obu opcjom.
- Obu? Widzę postęp. - Powinniśmy rzucić okiem.
Na przykład w White Rock Lake.
White Rock.
- White Rock. - Mówię.
Powiedziałeś „cock”.
Chryste, nie.
Cholera, dziewczyno.
Nigdy ze sobą nie mieszkaliśmy.
Co, jeśli kupimy razem dom,
ale nam się nie ułoży?
O kurwa.
Wtopa!
Chyba najbardziej kocham w niej jedno:
chce mojego szczęścia.
Lubię ją drażnić i tak dalej,
ale ciągle się śmiejemy.
Idziemy krok po kroku,
teraz czas na dom i wspólne życie, więc bardzo się cieszymy.
Będzie fajnie.
Nie mówię o jutrze,
ale jeśli wszystko się ułoży, będziesz gotowa na wspólne mieszkanie?
- Tak. - Naprawdę?
Tak, jestem pewna, że chcę kupić z tobą dom.
- Tak? - Nie mogę się doczekać tego kroku.
Jesteśmy gotowi.
- Wypijmy za to. - Tak jest.
Kocham cię.
Musimy tylko wybrać okolicę.
Kolejny krok Boltonów?
Dalsza podróż tą wspaniałą ścieżką.
Dalsza praca nad związkiem i swoimi potrzebami.
Ciągle świetnie się bawimy.
Daj mi buzi.
- Nie masz szminki. - Wiem.
Nie czuję mrowienia.
Cytuje Borata 20 razy dziennie,
ale i tak mnie bawi.
To moja żona.
A ten?
- To mi się podoba. - Uroczy.
Trochę mniejszy.
Mniejszy.
Co chcesz powiedzieć?
Twój jest trochę mniejszy.
A ograniczenia wiekowe?
- Dziękuję. - Nie ma za co.
Rany.
To ostatnia noc SK’a w mieście.
Idziemy na romantyczną kolację, zanim wyjedzie.
Umieram z głodu.
Zawsze bardzo się staramy,
żeby spędzać razem czas, gdy przyjeżdża,
bo to dla nas dobro luksusowe.
Mam rezerwację na 21.30.
Tą windą na czwarte piętro.
Dziękuję.
Nie było mi łatwo powiedzieć „nie”, stojąc przed ołtarzem.
Czułem, jak bardzo była załamana, nie lekceważę tego.
Nadal bardzo kocham Raven.
Trochę się stresuję.
Dostałem drugą szansę, nie chcę jej schrzanić.
No chodź.
WYJDZIESZ ZA MNIE?
Że co?
Chodź.
Wszystko gra?
- Nie. - A jednak.
Wiem.
Raven Michelle, nasza historia była wyjątkowa,
bo od samego początku robiliśmy wszystko po swojemu,
nie zważając na zdanie reszty.
Nasza miłość rozkwitała w niespodziewany sposób.
Nie mogę się doczekać dalszej części.
Oddaję ci najlepszą wersję siebie.
Będę cię kochał
i pozwalał się rozwijać bez granic.
Dam ci rozkwitać bez ograniczeń
i będę cię kochał do samego końca.
Raven Michelle, wyjdziesz za mnie ponownie?
Tak.
No chodź.
Do dzieła.
Piękny.
Dziękuję.
Kocham cię.
Ja ciebie też.
Dziękuję.
Cudowny.
Jestem narzeczoną!
Klub narzeczonych.
Cudownie wygląda!
Widzę przez niego Chiny!
Znam cechy faceta, którego zawsze pragnęłam.
SK spełnia wszystkie warunki.
Jest ideałem,
tego właśnie pragnęłam.
Wznieśmy toast szampanem.
Nie potrafię tego wyrazić.
Czuję, że jest moją osobą.
Mogę być sobą.
Jest jak ulubiony kocyk.
Daje mi poczucie bezpieczeństwa.
Kocham go.
Doceniam to, że cały ten czas byłaś przy mnie.
Było super.
Za coraz więcej zabawy.
Za bycie kocim tatą.
Koci tatuś.
Część rodziny.
- O tak. - Dziękuję, skarbie.
Do dwóch razy sztuka.
Nie mogę się tego doczekać.
Będziemy tworzyć wspomnienia na całym świecie.
Jestem gotowa do przeprowadzki.
Jestem gotowa na nowy rozdział. Na nową nowość.
No dobra!
Chcę coś zasadzić w nowym miejscu.
Dużo sadzenia.
Wypijmy za…
- Za co? - Za narzeczeństwo.
Ponowne.
I za bycie razem już na zawsze.
Kocham cię.
Ja ciebie też.
KILKA MIESIĘCY PÓŹNIEJ
ZARĘCZYNY ZOSTAŁY ZERWANE
Do dupy.
Sama nie wiem.
Dużo się zmieniło.
Mój świat jest zupełnie inny.
SK mnie zdradził.
To koniec naszego związku.
Niesamowicie jest oglądać to i wspominać te uczucia.
No i…
Byłam taka szczęśliwa.
Bardzo zależało mi na kimś, kogo wszyscy uwielbiali.
Też kochałam go każdego dnia.
Tak więc…
Widzę, co się od tego czasu stało i…
jest mi ciężko.
Okazało się, że nie był tym, za kogo go miałam.
Nie wyobrażam sobie,
że jeszcze przed kimś otworzę się tak jak przed nim.
To zawsze było dla mnie trudne i…
Pewnie wyjdzie mi to na dobre,
może przeniosę to do nowego związku.
W głębi serca nadal wierzę w miłość,
ale to wszystko…
Ufałam mu w każdym aspekcie życia.
Wciąż wierzę w miłość i cieszę się, że przyjaciele ją znaleźli.
Są dla mnie inspiracją, dzięki nim wiem, co mnie jeszcze czeka.
Możemy dawać rady nt. małżeństwa?
- Nie. - Nie sądzisz?
Ja nie powinienem.
Może jednak?
- Nie. - Lepiej ogarniasz pieniądze.
Jesteś bardziej…
Płacisz za wszystko.
Rachunki to coś, co przychodzi zwykle raz w miesiącu.
Kochałbyś mnie, gdybym była robalem?
Nie, bo byłabyś robalem. Co chcesz usłyszeć?
Ja bym cię kochała.
Wcale nie, bo byłbym robalem.
Mówiłabym: „Matt, robalu, chodź”.
Dobra, nadal bym cię kochał.
Teraz tak mówisz, za godzinę powiesz: „Nie, Colleen”.
- Skąd to pytanie? - Musiałam wiedzieć.
JUŻ WKRÓTCE
DOSKONALE DOPASOWANI
Co słychać? Tu Nick Lachey.
Może słyszeliście, że mam doświadczenie w kwestii miłości.
Netflix szukał kogoś, kto pomoże ich najatrakcyjniejszym singlom
w drugim podejściu do miłości.
Wystarczyło, zadzwonić do mnie.
Dziesięć osób będzie szukało doskonałego dopasowania.
Sparujemy się?
- Jesteśmy doskonale dopasowani. - Wiecie, że będzie się działo.
Zobaczymy, jak bardzo są zgodni.
Sprawdzimy ich.
Ciężkie!
Nic mu nie jest?
Najlepiej dobrani będą zapraszać nowych singli.
- Abbey? - Odbiło jej.
Ona i Bartise.
Będą też wysyłać ich na randki w ciemno.
Zatwierdzamy parę.
Stworzą lepsze pary?
To musi być ktoś porządny.
- A może wywołają chaos. - Było super.
Nie chcę zmieniać zdania.
Chciałam z tobą porozmawiać.
Byłbym tym złym.
Osoba bez pary będzie musiała odejść sama.
To dla mnie żenujące.
Bez pary wrócisz do domu.
Kurwa, nie wyjadę stąd.
Na końcu tylko jedna para będzie doskonale dopasowana.
W imię miłości.
Boże!
To było seksowne.
DOSKONALE DOPASOWANI
Napisy: Jędrzej Kogut