Co cię do tego skłoniło?
Co mnie skłoniło do randkowania na ślepo w kabinach?
Szukam kogoś, kto mnie zaakceptuje.
Chcę prawdziwej miłości.
Nigdy nie byłam tak zakochana.
Chciałem znaleźć tu żonę.
Wyobrażam sobie życie z dwiema kobietami,
ale posłuchałem intuicji.
- To pewnie najważniejsza decyzja w życiu. - Czy miłość jest ślepa?
Oświadczyłam się komuś, z kim miałam spędzić życie,
a teraz oświadczę się innej.
Dokonałem złego wyboru.
Wszyscy to wiemy.
MIŁOŚĆ JEST ŚLEPA
DOM MĘŻCZYZN
Jest super. Jak się czujesz?
Tak jest.
Obłęd, możemy tu poznać naszych mężów.
Szaleństwo.
- Chłopaki! - Cześć!
Co tam?
Cześć!
Hej!
- Super! - Tak jest!
Nazywam się Vanessa Lachey.
A ja Nick Lachey.
Witamy w Miłość jest ślepa.
Jestem ciekawa, czemu tu przyszliście?
Wszystko mnie rozprasza, od pracy po telefon.
To idealna okazja, by wszystko odstawić na bok.
- Pełne skupienie. - Tak jest.
Twoje ciało, wygląd, a nawet kariera są w życiu ulotne.
Na zawsze jest tylko relacja z partnerem życiowym.
Przesuń w lewo i prawo na podstawie paru zdjęć…
Może jestem staroświecki, ale nie lubię tego.
Byłam już w długich związkach, ale nigdy nie czułam,
że to właściwa osoba.
Wychodząc stąd, chcę to czuć.
Jest tu, muszę go znaleźć.
Wreszcie macie szansę zakochać się w kimś
wyłącznie na podstawie tego, kim jesteście.
Gdy się zakochacie
i znajdziecie kogoś na resztę życia,
zaręczycie się.
Wtedy zobaczycie swojego narzeczonego po raz pierwszy!
Po czterech tygodniach będziecie na swoim ślubie
i podejmiecie najważniejszą decyzję życia.
Weźmiecie ślub
i spędzicie ze sobą resztę życia?
A może odejdziecie od siebie na zawsze?
Czy miłość naprawdę jest ślepa?
Mamy nadzieję, że to udowodnicie.
Kabiny są oficjalnie otwarte.
Powodzenia.
Dziękujemy! Pa!
- Odłóż owoce. - Jasne, owoce.
- O Boziu. - Pa.
W aplikacjach łatwo jest znaleźć chłopaka.
Wszyscy chcą seksu.
Mam tego dość.
Rodzice mówią, żebym poszła do baru.
Kto tak robi?
- Kto tam? - Chelsea.
- Kwame. - Fajne imię.
- Dziękuję. To znaczy „urodzony w sobotę”. - Super.
- To najlepszy dzień tygodnia. - Tak.
Powiedz, co cię uszczęśliwia.
Sprawianie radości innym.
- Spoko. - Rozwój i nauka.
- Fajnie. - I buty.
- Zgaduj: ile mam tu par butów? - Trzynaście.
- Nie. - To ile?
- Dwadzieścia jeden. - Fajnie, masz styl.
- Co robisz? - Byłem piłkarzem.
O rany, mam tu zawodowego piłkarza.
Niestety przez poważną kontuzję
musiałem wrócić do USA.
Przykro mi.
Ludzie na pewno nie doceniają tego,
jak ciężko było ci się przestawić.
Nie wiem, czy kiedykolwiek uda mi się o tym zapomnieć.
Właśnie zacząłem pracę kierownika działu rozwoju w firmie IT.
Uwielbiam ją, bo pozwala mi żyć na poziomie,
z którego jestem zadowolony.
Poza tym mogę pracować ze wspaniałymi ludźmi.
Doceniam to pytanie i fakt, że mnie wysłuchałaś.
- Rzadko o tym mówię. - Przytuliłabym cię.
Dla mnie kluczowe są
empatia i współczucie.
Przez długi czas w życiu nie wiedziałem, na czym stoję.
Mam się za dobrą osobę,
a przez kolor skóry nie mogłem wziąć dziewczyny na bal.
Zawsze czuję, że muszę imponować.
Muszę od razu wspomnieć:
„Odnoszę sukcesy i mam magisterkę”.
Ta sytuacja to prawdziwe błogosławieństwo,
bo nie musimy się skupiać na wyglądzie.
To miłe uczucie.
- Halo. - Cześć.
- Hej. - Jak się masz?
Dobrze, a ty?
Od początku pobytu tutaj świetnie.
Rany, no proszę.
Słodko.
Ja przyniosę energię,
ty sprawisz, że się uśmiechnę.
O Boże.
- Jak masz na imię? - Micah, a ty?
Piękne imię.
Ja Kwame.
- Kwame? - Tak.
Super.
Chciałem użyć imienia Alex.
- Naprawdę? - Tak.
Czuję, że Kwame stawia mnie w konkretnym miejscu.
Cieszę się, że użyłeś swojego imienia.
Tak pokazujesz swoje wartości.
To bardzo ważne,
bo ja czerpię energię od innych.
Jestem trochę empatką.
Muszę się otaczać szczerymi ludźmi.
Jeśli tylko masz dobre nastawienie i optymistyczne podejście…
- Przyciągasz dobro. - Właśnie tak.
Manifestacja intencji istnieje.
Tak! Uwielbiam ten temat.
Prawo przyciągania jest istotne.
- Tak! - Wierzę w nie.
To moja przyszłość i tak będzie.
Micah jest…
niesamowita.
Czuję jej energię zza ściany.
Micah jest teraz
moim numerem jeden, o tak.
Nie ukrywam, że zadurzyłam się w ścianie.
Uwielbiam rozmawiać z Kwame.
Mamy podobne podejście do życia.
Ciekawe, jak ułożą się nasze drogi.
Stresuje mnie opieranie się na naszych wnętrzach.
Jeśli nikt nie polubi mojego, to się wkurzę.
Co jest?!
Cholera, to ma sens.
- Jak masz na imię? - Micah.
Paul, miło mi.
- Jak mój tata. - Mój też.
Paul Junior?
Nie, bo mój dziadek też jest Paulem.
Paul Trzeci?
Technicznie rzecz biorąc.
- Jestem ekspertem od środowiska. - Super.
Jakie jest twoje ulubione miejsce?
Pewnie Włochy.
Ja uwielbiam Positano.
Jak już się pobierzemy,
będziemy mieli powód, żeby tam wrócić.
Świetny pomysł.
Masz bardzo zmysłowy głos. Trudno jest się skupić.
Twój głos
smyra mój mózg, ale dziwnie.
Jestem naukowcem, mam analityczny umysł,
więc myślałem, że dostrzegę więcej wad tego eksperymentu,
ale, o dziwo, wszystko wygląda rozsądnie.
Jakby postawienie między ludźmi bariery skutkowało eliminacją tej bariery.
- Cześć. - Hej!
- Mam na imię Paul, a ty? - Cześć, jestem Amber.
Ładne imię.
- Jak bursztyn, uwielbiam kamienie. - Stąd mam to imię.
Mój tata lubi kamienie szlachetne.
Super, ja też. Jak masz na imię i ile masz lat?
Amber.
- Już o to pytałem. - W porządku.
Skąd jesteś?
Z Nowego Orleanu.
- Z NOLA? - Tak.
Mogłabym jeść tylko beignets.
Podamy je na naszym ślubie.
- Co robisz? - Jestem stewardessą.
Ekstra.
- Lubisz podróżować? - Uwielbiam. Kiedyś mieszkałem w Sydney.
Podróżowałem po Azji i Nowej Zelandii.
Przez jakiś czas mieszkałem na Bahamach.
- Jestem naukowcem. - O rany.
Zajmowałem się oceanografią, badałem tam rekiny.
- Poszukiwacz przygód. - Rodzina ma mnie za wariata.
Wprost uwielbiam Włochy.
- Boże, tam jadę w następnej kolejności. - Mogę dołączyć?
Jasne.
Amber jest stewardessą. Więź między nami jest dość oczywista.
- Lecimy, skarbie. - Super.
O Boże.
Czemu jestem singielką?
Codziennie zadaję sobie to pytanie.
Randkowanie jest teraz wyczerpujące.
Wybierasz ludzi na podstawie wyglądu,
a to malutka część tego, jakimi są ludźmi.
Mój wygląd powinien być najmniej interesujący.
Myślałaś o weselu marzeń?
- Myślałaś kiedyś o ślubie? - Boże, nie.
A ty?
- Byłam już mężatką, więc… - Serio?
Dwa razy.
- Serio? - Tak.
Ludzie są często w szoku.
„Byłaś mężatką dwa razy?”
Tak.
Nie byłam doceniana
i nie chcę do tego wracać.
Nie chcę się wypalać,
nie chcę kochać w zamian za ochłapy.
Nie chcę powtórki.
Wkładam czas i wysiłek
w myślenie o tym, jakiej przyszłości pragnę.
Jestem gotowa.
Pa!
Lecimy.
Cześć.
- Hej. - Tu JP.
- A tu JB, Jackie B. Jackelina. - No dobra.
Jestem jak dziecko w cukierni.
Mamy tu tyle opcji i możliwości.
- Opowiedz coś o sobie. - Uwielbiam gotować.
- A ja piec. - Daję ci pięć gwiazdek.
Smak poznasz dopiero w środku.
Wtedy mówisz: „Ten lubię,
ten jest trochę za mocny, a ten nijaki”.
Bez powodu leci mi krew z nosa.
Miałem krwotok, całując dziewczynę.
Usmarowałem jej twarz krwią.
Co? No nie.
- Lubię ubrania w panterkę. - Co?
Ubrania w panterkę.
Jesteś tam?
- Jestem striptizerem. - Ohyda.
Moje pseudo to „Atak Zacka”.
Dorastałam na Alasce.
- Zabiłaś kiedyś kogoś? - Czy kogoś zabiłam?
Nikogo nie zabiłam.
Jak na razie.
Automatyczna odmowa.
- Co robisz? - Jestem striptizerem.
Przestań.
Jestem adwokatem w sprawach karnych.
O rany.
Dorastałam na Alasce, jestem rybaczką.
Jesteś Japonką?
- Koreanką? - Nie.
Chinką?
Jesteś niska? Niech zgadnę. 155 cm wzrostu. A może 150?
Że co?
Jest tu jeszcze 14 gości.
Znajdę swoją osobę.
Halo.
Cześć.
- Tiffany. - Brett.
Stresował mnie ten eksperyment,
bo mimo wieku nie mam jeszcze partnera.
Tutaj nie muszę zajmować się pierdołami.
Chce być w związku? Chce ślubu?
Ci goście chcę tego, co ja.
To miłe uczucie.
Spotykałam się z wieloma facetami.
Mój najdłuższy związek trwał tylko dwa i pół roku.
To było jakieś dziesięć lat temu.
Mój najdłuższy związek trwał dwa lata. Też jakieś dziesięć lat temu.
- No dobra. - Oj tak.
Niektóre dziewczyny wiedzą, że chcą wyjść za mąż.
Ja zawsze chciałam znaleźć bratnią duszę.
Przyszedłem tutaj,
żeby znaleźć partnerkę.
Chcę kiedyś założyć rodzinę.
Jestem tu nie bez powodu.
Ten eksperyment stworzył środowisko, w którym nie muszę zgadywać.
Nie pytam: „Czego szukasz?
Czegoś na poważnie? Czegoś luźnego?”.
Szukam partnerki. Tiffany jest na szczycie mojej listy.
Chłopaki!
Co za zakończenie, do dzieła!
DOM KOBIET
Na zdrowie!
- Nie mów imion, bo nie chcę… - Nic nie powiem.
Nie chcę się uprzedzić.
- Amber jest spoko. - Tak. Micah też.
- Jest moim numerem jeden. - Moim też.
Dorzucam kandydaturę.
Cholera.
Micah jest moją jedynką.
To w nią celuję.
Mam mnóstwo gwiazdek,
ale to zasługa ich energii.
Skąd masz tyle informacji?
Po prostu kopałam.
Sporo randek. Najwięcej w życiu.
Cudownie, świetnie się bawiłam.
Lubię JP.
Jesteśmy z tej samej miejscowości.
Poza tym lubię Marshalla, bo ma gadane.
Mam też więź z Joshem.
Dobrze się dogadywaliśmy.
Obaj są moimi chłopakami.
Zack pyta: „Co zrobisz, jak w samolocie będzie pyton?”.
Powiedziałam: „Pójdę do kokpitu sama”.
Też to słyszałam!
Sprawdza nas.
Mnie się spodobał, chciałam kontynuować.
- Jestem zaskoczony. - Nie wyobrażam sobie kolejnych dni.
Za kilka dni będą tu złamane serca.
Za miłość!
DOM MĘŻCZYZN
Placki są gotowe.
Koksy w kuchni.
- Dawaj. - Pycha.
- Jak z restauracji. - Dzięki.
DOM KOBIET
- Hej. - Cześć.
To dziwne, że jem tylko górę bajgla?
Pewność siebie jest atrakcyjna.
Powiedziałam mu: „Nie obchodzi mnie twój wygląd.
Nie myślę o tym, czy jesteś przystojny. Lubię twoją energię i…”.
- Brawo! - To już coś.
Wypijmy za to.
Jestem seksbombą,
ale w młodości miałam poważne kłopoty z trądzikiem.
Brakowało mi pewności siebie, bo myślałam,
że przez trądzik faceci nie będą się ze mną umawiać.
Myślałam tylko o tym i o bliznach, które mi po tym zostały.
Potem zrozumiałam, że nie chcę być z kimś, komu by to przeszkadzało.
Jestem pewna, że nie jestem moją fryzurą,
nie jestem moimi oczami ani moją cerą.
Wygląd, styl i fryzura się zmienią,
ale ja dalej będę sobą i to jest najważniejsze.
- Kto to? - Irina.
Wiedziałem, że to ty!
- Kto tam? - Zack.
Wszyscy mają zdanie na twój temat.
Ty i te twoje szalone historie.
Coś ci powiem, bo naprawdę cię lubię.
Już?
Wczoraj żartowałem,
mówiąc dziewczynom, że jestem striptizerem.
Wtedy zrozumiałem:
„Mam dziewięć dni na wybór żony.
Jeśli chcę to potraktować poważnie,
muszę się otworzyć,
muszę się zmierzyć ze swoimi demonami”.
No tak.
Czego tak się boisz?
Wychowała mnie samotna matka.
W dzieciństwie ciągle się przeprowadzaliśmy.
Mama była striptizerką.
Robiła to, żeby mieć pieniądze na jedzenie.
Mam takie wspomnienie z dzieciństwa:
byliśmy z mamą w drive-through, ale nie było jej na nic stać.
Rozpłakała się.
Była niesamowitą kobietą,
ale potem…
umarła.
Po śmierci mamy leciałem na autopilocie.
Robiłem wszystko, żeby skończyć studia prawnicze.
Przyniosłem pieniądze firmie,
ale w środku powoli umierałem.
Chciałem uczcić jej pamięć i postąpić zgodnie z jej życzeniem.
Nie mogłem dalej działać asekuracyjnie.
Nie chcę się skupiać na zarabianiu, to mnie nie obchodzi.
To nie ma znaczenia.
Chcę pomagać innym.
Dlatego tu przyszedłem, bo chcę mieć żonę i dzieci.
Chcę być z kimś, kto podziela ten pogląd.
Przeprowadziłam się tu z Rosji.
- Serio? - Tak.
Miałam trzy lub cztery lata i choć nie mieliśmy pieniędzy,
moi rodzice zrobili wszystko, żebyśmy mieli wspomnienia.
Wielokrotnie nie mieliśmy nic pod choinką,
to była norma,
ale rodzice robili wszystko, żeby dać nam lepsze życia.
Tata powtarzał:
„Chcę, żebyś miała możliwości, których nie miałaś w Rosji”.
Niczego nie zakładam.
Masz
bardzo silną prezencję.
Schlebiasz mi. Czuję między nami więź.
I to lubię.
Byłem już zakochany w kimś, kogo rodzina…
Jej rodzina oceniała mnie
przez pryzmat mojego wychowania.
Chcę wyjść za kogoś,
kto pokocha prawdziwego mnie.
Bardzo lubię Zacka.
Dużo o tym myślałam.
Nigdy nie spotkałam takiego faceta.
Jest w nim coś, co mnie intryguje.
DOM KOBIET
Najtrudniejsze będzie wspólne umawianie się z jednym facetem.
Zamorduję.
Żartuję, nie mogę tak mówić.
- Na zdrowie. - Za luz w kabinach.
Sabotujesz moje życie miłosne?
- Ja? - Żartuję.
Co? Dlaczego pytasz?
Nie mogłabyś!
W życiu nie skrzywdziłabym cię celowo.
- Obiecuję. - Urocza jesteś.
Nigdy celowo.
- Nawet o tym nie pomyślałam. - Nie.
Do dzieła!
Hejka.
Stresujesz się tym, kogo spotkasz?
- Tak. - To chyba Zack.
- Masz rację. - A ty mnie poznałeś?
- Bliss. - Tak.
Jak na razie…
Będę mówił wprost:
daję ci dziesiątkę z inteligencji.
- Dziękuję. Mam porządny mózg. - I to mi się podoba.
W życiu nie usłyszałam lepszego komplementu.
Moja mama uczy.
Pochodzę z rodziny nauczycieli. Siostra, babcia i ciocia też uczą.
A ty zostałaś biolożką.
Studiowałam biologię, teraz zajmuję się cyberbezpieczeństwem.
- Tego nie wiedziałem. - Nie?
Nie wspominałam?
Mówiłaś, że jesteś rybaczką.
Bo tak jest, potem studiowałam biologię
i zmieniłam ścieżkę kariery.
Zabawmy się.
Masz jakąś ulubioną piosenkę, artystę albo zespół?
Moja ulubiona piosenka to…
„I Hope You Dance” Lee Ann Womack.
- Naprawdę? - Znasz ją?
Oczywiście. To piosenka mojej mamy dla mnie.
To będzie moja piosenka na pierwszy taniec.
Przepraszam, ale już płaczę. To jakiś obłęd.
Mów dalej, przepraszam.
Mama zadedykowała mi ją, gdy miałem 16 lat.
Kazała mi usiąść i słuchać.
Znam ją na pamięć.
Ja też.
Zaśpiewasz „I Hope You Dance” z pamięci?
Pewnie, to piosenka mojej mamy.
Bliss, to strasznie dziwne.
Chcę, żeby mama zatańczyła ze mną na moim weselu,
bo jest moją opoką i chcę jej okazać taki szacunek jak ojcu.
Przepraszam, płaczę.
Co się, kurwa, dzieje?
Nie wiem.
Serce mi wali.
Rany, magnes na szczęście.
Dobra afirmacja.
- Słodkich snów. - Tobie również.
Kurwa, co jest?
Czy ktoś może mnie przytulić?
- Dlaczego? Jesteś szczęśliwa? - Tak. Serce mi wali.
- Zack. - Nie uwierzysz.
Może to twoja osoba.
- Cieszę się. - To by było niesamowite.
DOM MĘŻCZYZN
Super, że jesteśmy tak różni.
To jest…
- Billy. - Tak.
DOM KOBIET
Raz, dwa. Raz, dwa, trzy.
Szefowa kuchni Jackie?
A czułość przy ludziach?
Z żoną będę uprawiał seks w miejscach publicznych.
Jeśli tylko się piszesz.
Na początku eksperymentu umawiasz się z wieloma osobami,
z którymi normalnie byś nie rozmawiała.
W kabinach można nawet grać w gry…
Trafiłem.
Tak jest!
Można razem rysować
albo słuchać muzyki.
Uwielbiam tę piosenkę.
Jesteśmy tu całą dobę i cały ten czas spędzamy
skupieni na znalezieniu miłości.
Nie podoba mi się.
Zrób to z miłości.
Zrobiłem.
Straszna maź.
Prawdziwa miłość.
Ludzie nawiązują
bardzo głębokie więzi.
Ja cieszę się na dwie osoby:
Kwame i Paula.
Chcę cię podnieść.
- I obrócić? - Nie…
Cholera.
Zrobiłbym suples.
- W chodnik. - Tak jest.
I łokciem.
Podniosę cię,
ty obejmiesz mnie nogami i zaczniemy się całować.
Brzmi miło.
Oj tak.
Paul pojawił się znikąd.
Pamiętam, że gdy zaczynaliśmy rozmawiać,
zawsze mówiłam: „Świetnie, znowu Paul”.
Trochę się z nim droczyłam.
Teraz nie mogę się doczekać naszych rozmów.
Nie wiem, jak to się stało.
Jak będzie wyglądało nasze życie po ślubie?
Jednym słowem czy kilkoma zdaniami?
Masz parę zdań.
Zacznę od jednego słowa.
- Dobra. - Fajerwerki.
Zakładam,
że czeka nas przytłaczająca radość.
Radość, miłość i wsparcie. Bezpieczeństwo.
- Bezpieczeństwo. - Tak.
Z tobą czuję go najwięcej.
- Tak? - Tak.
Cudownie.
Tak dobrze cię znam,
a nawet nie wiem, jak to jest cię przytulać.
Wiem.
Kwame mnie uspokaja i utwierdza w moich uczuciach.
Gdy słyszę jego niski głos, wracam na Ziemię.
Ma ogromną klasę,
jest wspaniałą osobą,
a ja chyba nigdy nie dawałam miłym gościom szansy.
Teraz miły facet stoi tuż przede mną,
a ja się na to piszę.
Są zupełnie różni, sama nie wiem, co robię.
Dzień dobry.
Cześć.
Mam nadzieję, że to Brett.
- To Brett. - O tak!
- Poznaję Tiffany. - Tak!
Jak się masz?
Cieszę się, że cię widzę.
Założyłam dziś szpilki, bo czuję się seksownie.
Co jeszcze masz na sobie?
- Jestem ciekawy. - Turkusową albo szmaragdową sukienkę.
Moja koszulka jest chyba w takim kolorze.
Zielono-niebieska.
No nie.
Obudziliśmy się i wybraliśmy ten sam kolor?
- Rety, ten eksperyment działa. - Co nie?
Tak sobie myślę,
że chcę usłyszeć twoją historię.
W pracy
jest nas ponad 1000 osób,
a przez bite trzy miesiące byłam najlepsza spośród rekruterów i handlowców.
Jeśli chodzi o robienie rzeczy, o które ktoś nie podejrzewa kobiety,
to jestem osobą, która zawsze powtarza: „Ale wam pokażę!”.
W orkiestrze
powiedzieli mi:
„Masz idealne usta do grania na flecie”.
Uważałam, że flet jest babski, sama chciałam grać na perkusji.
Jak myślisz, kto grał na bębnach?
Ja!
W ostatniej klasie
byliśmy najlepszą orkiestrą w kraju.
Satysfakcja jest większa, jeśli ktoś w ciebie wątpił.
- Tak. - Cudownie.
Mam podobne podejście.
W okolicach piątej albo szóstej klasy zauważyłem, że sytuacja mojej rodziny
jest coraz gorsza.
Raz odcięli nam prąd,
innym razem wodę.
Przez tydzień lub dwa paliliśmy świeczki.
Znajomi chcieli nas odwiedzać, ale odmawialiśmy im z bratem.
Nie chcieliśmy, żeby zobaczyli,
że nie mamy prądu.
Przez to stałem się cichym introwertykiem.
Nie miałem przyjaciół w liceum.
Cały czas tylko rysowałem.
Dla zabawy projektowałem buty.
Swoje prace wrzucałem na Insta,
aż ktoś napisał z propozycją pracy.
Spędziłem tam rok, a potem zrekrutował mnie gość z Nike.
W trzy lata
z nikogo w branży obuwniczej
stałem się dyrektorem w największej firmy obuwniczej świata.
A nie mam studiów.
Gratulacje.
Nigdy nie spotkałam kogoś takiego jak ty.
Jesteś niesamowitą osobą.
Poza tym miejscem pewnie nie chodziłabym z kimś takim.
Pewnie oceniałabym to, że nie ma studiów
i wybrał niekonwencjonalną karierę.
Byłabym w stosunku do niego uprzedzona,
ale gdy poznałam jego historię…
Jest inny od reszty.
Mam 36 lat, myślałam, że wiem, czego chcę,
ale tu szybko się to zmieniło.
Chcę być sobą i nie być oceniana.
Nie chcę czuć potrzeby zmiany.
Z nim mogę chyba być sobą.
Mam dobre przeczucia.
- Ja też. - Tak.
Brett!
O Boziu…
DOM KOBIET
- Byłaś już na randkach? - Na dwóch.
Z jednej chciałam uciekać, choć przykro mi to mówić.
A druga dobra?
Druga była świetna.
- Z tym, którego lubiłaś? - Tak, z Paulem.
Ciągle się uśmiecham i myślę:
„O rany, na pewno coś do niego czuję”.
Boże, spójrz na siebie! Motylki w brzuchu!
- Kto tam? - To Paul.
Cześć, Paul.
Chyba jesteś rozczarowana.
Nie mogłam się doczekać tej rozmowy.
Wiesz, nie będę cię na nic namawiała,
ale co czujesz do Amber?
Uważam, że jest wspaniała, ma bardzo dobrą osobowość
i świetne wartości, a poza tym łączą nas zainteresowania.
Chyba patrzymy na rzeczy z tej samej perspektywy.
No tak.
Mniejsza z tym.
- Miałeś rozmawiać tylko ze mną. - Tak?
No raczej.
- Zadaj kolejne pytanie. - Chciałbyś wiedzieć, kiedy umrzesz?
- Tak. - Serio?
- No tak. - A jeśli to będzie za parę tygodni?
Miesiąc spędzilibyśmy w łóżku.
- Tak sądzisz? - Tak.
- Tak byś je spędził? - Drzemałbym.
Drzemki, walki na poduszki.
Właśnie, normalne rzeczy.
Czuję, że ostatnie trzy lata
zleciały mi bardzo szybko.
Niemal przerażająco szybko.
Kurwa, prawie nie ogarniam.
Myślę, że niedługo
zacznę się starać
po prostu bardziej skupiać się na życiu.
Fajnie.
Chcę być bardziej obecny, choć to oklepane.
- No tak. - Ale taka prawda.
Lubię szukać piękna w każdym dniu.
- O Boziu. - Chodzi o drobnostki, idealizuję życie.
Myślimy tak samo.
Bardzo mnie to pociąga, o Jezu.
DOM KOBIET
Jestem rozdarta między Kwamem a Paulem.
Czuję, że przy Kwamem byłabym najlepszą wersją siebie.
To dobry gość z dobrą osobowością.
- Ja nie mam nic. - Stara, moja dusza.
Nie spodziewałam się mentalnego
i emocjonalnego zamieszania spowodowanego tym,
że mieszka się z dziewczynami, które umawiają się z tymi samymi ludźmi.
Dziś Kwame, jak to widzisz?
- Jesteś pewna? To twoja jedyna randka? - Tak.
Myślisz, że macie przyszłość?
Oj tak.
Nie chcę o tym rozmawiać.
- Czemu? - Nie ufam tamtej.
Jesteś dla niego najlepszym wyborem, oby to zrozumiał.
Kwame porusza moje głowę, serce
i pochwę.
Każda nasza rozmowa jest lepsza od poprzedniej.
Bez dwóch zdań.
Najtrudniejsze jest to, że tu mogą mówić wszystko,
bo to eksperyment, ale dobrze wiesz,
że po tej randce spotka się z kimś innym.
Jej może mówić to samo.
Jestem fanem
damskiej bielizny Calvina Kleina.
- O tak. - Chodź w niej po domu cały dzień.
- Nosi mnie, gdy to sobie wyobrażę. - Jasne.
Jeśli chodzi o…
Koncepcja jest prosta: miłość ma być ślepa.
Chcemy zrozumieć, jakimi jesteśmy ludźmi.
Tak.
Mam nadzieję, że dzięki temu docenimy też to, co na zewnątrz.
To jest niesamowite.
Nawiązujemy taką więź,
że nie możemy obok siebie przejść, nie myśląc o tym,
jak bardzo jesteśmy zakochani.
To nie jest tylko…
Jedyny powód, dla którego jestem…
Chcę zacząć poznawać twoje ciało,
bo na chwilę obecną jestem przekonany,
że poznałem twoją duszę.
Wiesz, o czym mówię?
Żeby uprawiać seks, chcesz poczuć połączenie dusz?
O Boziu, tak!
Po ślubie to nie seks, to miłość.
- Tak. - Właśnie.
To wszystko, a nawet więcej.
Właśnie.
To coś świętego.
Chcę mieć niemal duchową więź z ciałem mojego męża.
O Boziu. Prosto w duszę.
Co tu się dzieje?
O tak.
- Rany. - No tak.
Jesteśmy gotowi?
Tak.
- Uważaj, bo znajdę drogę na drugą stronę. - To tyle, załatwione.
Możemy od razu przejść do roboty?
Mówię o małżeństwie, nie o seksie.
- Choć oba będą spoko. - Jasne!
Nie kłamię. Naprawdę to czuję.
Bardzo się cieszę.
- Tak? - Czuję to.
To świetna wiadomość.
Powiedziałbym, że wygląda to bardzo dobrze.
- Jestem zachwycony. - Kwame!
Chcę być z tobą szczery.
Nawiązałem też silną więź z kimś innym.
Uspokaja mnie, gdy mówi, jak bardzo chce ze mną być.
W tej chwili
idziemy w kierunku, który wydaje się właściwy.
Doceniam to.
Nie wiedziałam, jak silne uczucia nawiązałeś z innymi.
Zastanawia mnie rozwój tej sytuacji.
Jeśli jesteś pewien mnie,
to mam problem z wyobrażeniem,
jak możesz mieć tak dobre relacje z innymi.
Nie chcę, żebyś przestał z nimi rozmawiać,
ale nie potrafię ogarnąć tej sytuacji.
Gdybym miał opisać idealną dziewczynę,
zanim wziąłem udział w tym eksperymencie,
to byłabyś ty.
Jej wzlot jest dla mnie zagwozdką.
Aż do trzeciego dnia nie sądziłem, że coś z tego będzie.
Ciągle wracam do jednej rzeczy…
Przy niej czujesz się bardziej doceniony?
Wyraźniej odwzajemnia uczucia?
Tak. Co do joty.
Dobre rzeczy nie przychodzą łatwo.
Jeśli chodzi o coś tak dużego,
mam nadzieję, że posłuchasz serca,
a nie mózgu, który namawia cię
na natychmiastową przyjemność.
Zapytam cię wprost.
Myślisz, że jest między nami coś, co jest w stanie przetrwać
i dać sobie radę z wyzwaniami?
Moje uczucie jest bardzo silne i wyobrażam sobie nasze życie
bardzo precyzyjnie.
Widzę przyszłość z tobą.
Na 100%.
Latam z radości.
- Wiesz, o czym mówię? - Tak, wiem.
Mamy tu teraz tyle emocji,
że jestem przerażony.
Rozumiesz?
Tak.
Czuję, że jestem cię pewny.
No tak.
No wiesz…
Jestem tak pewny, że…
chcę się oświadczyć wcześniej.
Jesteś cała?
Zbieram szczękę z podłogi.
O Boże.
Jestem zachwycona, czuję się wspaniale.
Chcę poznać szczegóły.
Od dawna jestem oczarowany.
Od dawna? To sześć dni.
O rany…
- Odczuwam to inaczej. - Oj tak.
Wszystko, czego pragniesz, wszystko, co uosabiasz,
to były właśnie…
moje wyobrażenia.
Codziennie czekam na tę rozmowę.
Być może byłam trochę wycofana,
bo druga osoba, z którą rozmawiam, bardzo powoli się rozkręca.
Tamta relacja nie jest na poziomie naszej więzi.
Nie da się tego nawet porównać, ale obawiam się,
że mogłabym mieć wątpliwości, jeśli wszystkiego nie sprawdzę.
Nie zasługujesz na to, by twoja osoba
miała jakieś wątpliwości.
Uważam cię za niesamowitą osobę, zasługujesz na najlepsze.
To bardzo trudne.
Nie w porządku jest prosić cię
o zakończenie tamtej znajomości.
Co mi do tego?
Jeśli zrobię to teraz
na wstępnym etapie związku,
to od kogo każę ci się odciąć w przyszłości?
Świetna uwaga.
Chcę, żeby to zostało między nami,
ale naprawdę się w tobie zakochuję.
Nikomu tego nie powiedziałam.
- No tak. - Lepiej nie zakochaj się w innej.
Bo skopię ci tyłek.
- Masz kolor sukni na spotkanie? - Nie powiem.
To ma być niespodzianka.
Zaskoczy cię.
Ależ się cieszę.
Powiedział: „Chcę się oświadczyć wcześniej”.
Ot tak?
Wybacz, słyszałam.
Trochę szybko.
Nie spiesz się, chyba chce ubiec innych, no wiesz…
Lepiej zwolnij.
Myślisz, że od razu się zgodzę?
Jaki dziś dzień? Boże.
Chce, żebym go utwierdzała,
ale nie mam na to ochoty.
Masz prawo wykorzystać ten czas, skąd taki pośpiech?
Po co się spieszyć?
Moim zdaniem próbuje cię zaklepać.
- Nie chcesz się spieszyć. - Nie.
Wolę nikogo nie znaleźć, niż się pospieszyć.
Siadamy?
Chelsea codziennie mówi mu, że jest zdecydowana.
Dziesięć na dziesięć, całkiem zabujana.
„Tylko ona utwierdza mnie w uczuciu”.
I co teraz?
Nie wiem, co zrobić z Paulem.
Po co się tyle starałam, jeśli nie nawiązujemy głębokiej więzi?
Może nie jest głęboki i tyle?
To czemu nagle znikąd postawiłaś na niego?
DOM KOBIET
Chyba zaczynam coś do niego czuć.
- Serio. - Zakochujesz się?
Na bank.
Nie boję się tego powiedzieć.
O tak.
Jest taki…
Ma wiele zalet,
ale nie jestem jednym z zarozumialców, na których zawsze trafiam.
Podoba mi się jego historia.
Chyba właśnie to go napędza.
Poza tym uwielbia rodzinę,
choć nie jest idealna, żadna nie jest,
ale czuję, że mam ochotę
wypełnić go uczuciem.
- Bo go kochasz. - To dziwne.
Zakochujesz się w nim.
To właśnie miłość.
Tak.
Robi się poważnie.
Na pewno czuję coś do Tiffany.
To mnie przeraża.
Nie daj się kontrolować temu uczuciu, bo zdecyduje o twojej przyszłości.
Jeśli uczucie jest tak mocne, musisz zaryzykować.
Chwyć ją i nigdy nie pozwól odejść.
Miłość boli,
ale to nie może stać ci na drodze do tego, na co zasługujesz.
Ona czeka po drugiej stronie.
Zaryzykuj.
O Boziu!
Wiesz co? Czasem wyobrażam sobie ciebie w myślach.
Wyobrażam sobie pierwsze spotkanie
i pierwszy raz, gdy cię przytulę.
Nie mogę się doczekać,
aż cię zobaczę i przytulę.
- Uwodzisz mnie, Tiffany. - Czyżby?
Nie, żartuję.
Wydajesz mi się
pełną zrozumienia, troskliwą i kochającą osobę.
Czuję, że im więcej rozmawiamy, tym łatwiejsze te rozmowy są dla ciebie.
Czuję się przy tobie dobrze, bo czuję,
że dostrzegasz i akceptujesz mnie w całości.
Niewiele mówiłem o moim najstarszym bracie.
Był z dziewczyną przez dziesięć lat, zanim się zaręczyli.
Bardzo się cieszył
na myśl o ślubie.
Przyjechał mnie odwiedzić,
poszliśmy na przymiarki smokingów,
a jakiś tydzień później jego narzeczona zadzwoniła o 3.00:
„Marvin nie odzywa się od paru godzin. Dzwonił może do ciebie?”.
Powiedziałem, że nie.
Jestem optymistą niemal do bólu.
Byłem przekonany, że nic mu nie jest.
Pewnie nie ma przy sobie telefonu i tyle.
Siedziałem w pracy,
gdy znowu zadzwoniła jego narzeczona.
Bardzo poważnym głosem
powiedziała: „Brett, przyjedź do domu.
Przyjedź do domu”.
Chwilę potem zadzwonił mój drugi brat.
Przez słuchawkę usłyszałem, że płacze.
Płakał do telefonu.
Powtarzał tylko: „Odszedł”.
Pytałem, o co mu chodzi, a on mówił tylko: „Odszedł”.
Mój najstarszy brat odszedł.
Niecałe pięć minut drogi od domu stracił panowanie nad autem.
Wyleciał z drogi.
Rodzina miała się spotkać
na ich weselu,
a nie na jego pogrzebie.
Tak mi przykro.
To doświadczenie
uświadomiło mi moją śmiertelność.
Wyobrażasz sobie wspaniałą przyszłość z jakąś osobą,
a potem budzisz się, a tej osoby już nie ma.
Ta myśl
mnie przeraża.
Bardzo często
myślę o przyszłości z tobą.
A jeśli…
Jeśli będziemy mieli piękny związek,
a za rok coś nam się stanie?
Nie chcę przez to przechodzić.
To ważne obawy i uczucia.
I tyle.
Ja się nie boję tego,
że się w tobie zakocham.
Jestem pełna nadziei.
Dam ci wsparcie i miłość,
na które zasługujesz.
Jeśli w coś wchodzę, to wchodzę w to na 100%.
Zrobię wszystko, żeby nam się udało.
Ja się nie poddaję.
Nigdy.
Zaczynam sobie uświadamiać, jak bardzo cię kocham.
Przyniosłeś kwiaty?
Od tak dawna nikt nie dał mi kwiatów.
Z Amber dużo mnie łączy.
Ma świetną energię seksualną,
a do tego dochodzi dobra energia towarzyska.
Te dwie cechy są kluczowe,
jeśli chcesz założyć z kimś rodzinę.
Założyłem romantyczną koszulę.
Czarna w czerwone różyczki.
Wczoraj byśmy się dopasowali.
Dopasujemy się w Meksyku.
- Śpisz nago? - Nie, nie śpię nago.
- Ja tak. - Serio?
- Mówiłem ci… - Nie.
Pewnie tej drugiej.
Pewnie tak.
- Fuj! - Drażnię się.
- Nikt nie może się ze mną równać. - Jasne.
Poza Bliss, ale kogoś ma.
Rozmawiałaś z Bliss o tym,
co o mnie sądziła po dwóch randkach?
- Nie miała wiele do powiedzenia. - Nie sądziłem.
Spytałaś, czy ma okulary?
Że co?
Bo nie dostrzegła tego, co ty.
O Boże.
Jesteś tragiczny!
Mam suchary.
Mogę być ojcem.
Nie mogę się doczekać macierzyństwa.
„Brzmi nieźle”.
Co jeszcze musimy wiedzieć przed ślubem?
W kwestii dzieci i religii się zgadzamy.
A co, jeśli ci się nie spodobam?
To niemożliwe.
Chcę ślubu z wytworną suknią.
- Chcę znowu iść przez kościół… - Tak.
- „Znowu”. O Boże. - Znowu.
Nie tak to miało zabrzmieć, ale tak.
- Wyszłam za durnia. - Jasne.
Krótko potem znalazł kogoś innego,
a ja byłam wściekła.
Nie przesadzam,
ze wściekłości wykręciła mi się głowa.
No tak.
Potrzebowałam czasu, żeby zaleczyć rany,
ale nie będę tym obciążona.
Chcę miłości, na którą zasługuję.
Mam nadzieję,
że ją znajdę.
Zdradziłaś kiedyś partnera?
Zrobiłabyś to?
Chcę myśleć, że nie,
ale pewnie w końcu by tak wyszło, bo byłam nieszczęśliwa.
- No tak. - I tak nie byłoby to w porządku.
- Jasne. - Zawsze jest jakiś powód.
Trochę mnie przestraszyłaś.
Boisz się tego ze mną?
Trochę tak.
To było w przeszłości. Jeśli pytasz o teraz, to nie ma mowy.
Prędzej bym z nim zerwała.
No tak.
Tak należy.
Odpowiadam hipotetycznie, do niczego nie doszło.
Ciebie bym nigdy nie zdradziła.
Nie jestem taka.
Wierzę ci.
Nagle czuję się zestresowana.
Tak? Przepraszam.
I słusznie.
Nie chcę cię stresować.
- Jesteś słodka. - Czasem.
- Czasem nie jestem.
Na przykład teraz jestem rozgoryczona.
- Naprawdę? - Tak.
Dobrze, że wolę goryczkę od słodyczy.
Kocham to, jaka jesteś.
Jest i to słowo.
- Boisz się? - Nie.
Nie boję się go.
Tak sobie myślę,
że jest spora szansa na to,
że naprawdę wyjdziemy stąd razem.
Boże, zaraz coś upuszczę.
Piękne.
- Cześć. - Są cudowne.
- Prawda? - Uwielbiam piwonie.
- Dostałaś je? - Tak.
- To dla ciebie. - Ale urocze.
Najpiękniejsze kwiaty świata.
Kurwa, jakie urocze. Zupełnie jak ty.
Od dawna nie dostałam kwiatów.
Ja bym za niego wyszła.
Myślę o najgorszych możliwych opcjach.
- Spójrz na to. - Kokarda?
Była na randce z Paulem.
- Co? - Była z Paulem.
Zabawna historia.
Wygląda nudno.
Wybrałam randkę w stylu Mardi Gras…
Klasyka.
Urocze.
Czemu mieliby być razem na Mardi Gras?
Mardi Gras?
Frajerka!
To moje kwiaty ślubne.
Uwielbiam piwonie.
DOM MĘŻCZYZN
Od pierwszego dnia Micah była moim numerem jeden.
Od razu zaskoczyło.
Wszystko szło do przodu
w stabilnym tempie.
- Dorośliście. - Lubię stabilność.
- Byle w górę. - No tak.
Micah ma wszystko, czego pragnę.
- Rozumiesz? - Tak.
Kwame jest super gościem,
ale czuję presję,
że muszę wybrać między Amber a Micah.
Zrozumiałem, co poczuję, jeśli Micah postanowi ze mną zerwać.
Dlatego nagle włączył się instynkt samozachowawczy.
Cześć.
Mam wrażenie,
że się zakocham.
Czujesz, że się zakochasz?
Tak.
To będzie głupie.
Mówisz Amber, że ją kochasz?
Jestem pewny tego,
że naprawdę ją lubię.
Zbudowaliśmy więź i podoba mi się pomysł bycia razem.
Nie to chciałam usłyszeć.
Ty nie jesteś pewna mnie.
Gdybym wiedziała, że jesteś przekonany do mnie,
że chcesz iść dalej tylko we dwoje,
to chciałabym tego samego,
ale chyba tego nie czujesz.
Smuci mnie to.
Wyobraź sobie mnie i Kwamego:
któremu z nas
powiedziałabyś „tak”?
Wszystko jest dla mnie jasne.
- Naprawdę? - Tak.
To ty jesteś tą osobą.
Sądzisz, że jeśli ustalimy,
że skupimy się na sobie,
nie obawiałabyś się już ryzyka?
Chyba tak.
To do dzieła.
Wybacz, Kwame,
ale wybieram siebie.
Uśmiecham się tu jak głupia.
- Ja też. - Od ucha do ucha.
Ale słodziaki.
- Co nie? - Jak urocza para.
Chyba zaraz wybuchnę.
Moje całe ciało płonie.
Czuję teraz
pożądanie w każdej komórce ciała.
Nie chcę przymuszać ludzi, którzy obawiają się rezultatu.
Nie chcę, żebyś mówił „Do dzieła”,
jeśli masz to robić ze strachu, że odejdę.
Kiedy myślę o miłości, myślę o tobie.
Do dzieła.
Jak się za to weźmiemy?
Na początek muszę
powiedzieć reszcie…
Reszcie? Masz jedną osobę, ciołku.
Co za pracuś.
Pracuś.
Co teraz?
Porozmawiam z Amber.
Jesteś pewien?
Tak…
Skąd ten brak przekonania?
Mam z nią więź.
Na 100% zrobisz to dzisiaj?
Tak.
Przeciągniesz to? Czy powiesz od razu?
Nie wiem, jak to powiedzieć,
bo wiem, że źle to przyjmie.
Paul.
Wiemy, co musimy zrobić.
- No tak. - Zapnij pasy, misiu.
Kurwa.
Jest tak dobrze
Szukam tu żony.
Z Tiffany czuję, że to jest to.
Jakie są szanse, że pojawi się coś, co odmieni twoje życie?
Tak długo byłem sam,
nie czułem, że nawiązuję z kimkolwiek więź.
Nigdy nie rozmawiałem z kimś, kto rozumie mnie w pełni,
kto chce, żebym był lepszy.
Ona na pewno zawsze będzie przy mnie.
- Halo! - Brett!
Cześć!
Tiffany to niesamowita kobieta.
Nie mogę się doczekać wspólnej przyszłość.
O Boziu!
No nie!
Mam tu biały bucik.
To but, który zaprojektowałem dla siebie,
gdy pracowałem jeszcze w grach.
Wtedy nie wiedziałem,
dokąd zaprowadzi mnie moje hobby.
Pod pewnymi względami symbolizuje…
Twój początek.
Tak
Podążanie za tym, co cię uszczęśliwia.
Jeśli to zrobisz, dobro przyjdzie.
Zainspirowałeś mnie. Chcę stać się lepszą osobą dla ciebie.
Tym chyba powinna być miłość.
Już czuję, że jestem w tobie zakochana.
- Rany, Tiffany. - Uciekasz teraz?
Nie, wcale nie uciekam.
Ani trochę.
Akurat tego słowa
nie słyszałem
w moim życiu.
No i…
Właśnie w tym obszarze chciałbym rozwinąć się jako człowiek.
Chcę czuć się komfortowo…
z tym słowem.
Jesteś wyjątkowa, Tiffany.
Czuję, że jesteśmy idealną parą.
Jesteś tam?
Halo!
Halo.
Halo!
Tiffany.
- Jest dobrze? - Źle.
Dosłownie rozmawialiśmy o tym, że chyba się w niej zakochuję.
Stary!
Mówiłem jej o swoich uczuciach,
a tu nagle cisza.
„Halo!”
- No weź. - Mówiła, że zależy jej na zaufaniu.
- Tak. - No weź.
Jakbym potknął się tuż przed metą.
- Nie. - Siedziała i czekała.
Mam dość.
To koniec
Napisy: Jędrzej Kogut