Tiffy?
Uy, Tiff.
Tapos na ang date mo, sweetie.
Okay?
I just wanna get your attention
I really wanna be all up in your head
Uy!
When I got you're gonna wanna get some
I really wanna make you my wife
So, I said hey, hey Hey, Daddy
Hey, hey Hey, Daddy
Balik tayo. Gawin natin.
-Okay ka lang? -Ano'ng kailangan mo?
Okay. Eto'ng sapatos mo.
Kukunin ko'ng gamit mo.
Pwede mo ba siyang bigyan ng tubig?
-Nandito pa ba si Brett? -Wala na.
-Diyos ko. -Okay lang.
Ayos lang.
Hindi. Nakakalungkot.
KWARTO NG MGA BABAE
Naniniwala talaga ako na magtatapos ang lahat
sa taong para sa kanila, kahit ano pa.
Mahirap lang. Ang dami-daming magagaling.
Oo nga. Tinitingnan lahat ni Josh ang mga kahon.
At si Marshall. Magaling siya.
Tie sila. Di ako pwedeng maguluhan nang sobra.
Isang linggo na 'ko rito, tinatawag ko 'tong accelerated program.
Nai-in love ang mga tao rito.
'Yong mga koneksyon ko, si Marshall.
Isa ko pang koneksyon, si Josh.
Mahal ko silang dalawa. Kasundo ko sila pareho.
Sensitive si Marshall. Smooth si Marshall.
Sentimental siya. Kalmado at mapagbigay.
Kabaligtaran ng kung ano ako.
Ano'ng paborito mong natuklasan sa 'kin?
'Yong paborito kong natuklasan sa 'yo, totoo ka sa sarili mo.
Pinapaalala mo sa 'kin 'yong home. Nasa home ang puso, tama?
Tigil. Pinapakilig mo 'ko.
At smack talker si Josh. Ka-level ko si Josh.
Malakas, maskulado saka matatag ang vibe niya.
Mag-isa ako sa buhay, may panahon na paranoid talaga 'ko
na nakatingin ako sa pader…
Girl, di mo 'yan aalalahanin sa 'kin.
Ayos, labanan mo 'yong mga sumusubok at kunin mo 'ko.
Pag dumating ang Candyman, alam mo na mas mabilis ako.
-Wow, tingnan mo ikaw, first daddy. -Ako ang first daddy.
Kung ikaw ang para sa 'kin, sabihin mo. Magpakatotoo ka.
Nasa ring tayo ngayon.
May Evanderfield at Mike Tyson, pero di natin alam kung sino'ng mananalo.
-Ako, parang… -Sino'ng number one?
-Si Jackie. -Ah, si Jackie. Ayos, astig.
Malakas ang koneksyon namin ni Jackie. Nandito tayo para sa isang tao.
Kahit dati pa, nabu-bully ako ng mga emosyon ko
at nabu-bully ako sa mga emosyon ko.
Sa pods, pwede akong maging sensitibo agad, at tanggap ako.
Nandiyan na 'ko, baby.
'Yong kaloob-looban kong pag-asa na lumalabas dito,
pag-ibig na walang hanggan 'yon saka… Kainis.
Nakakabaliw lang na sabihing forever,
pero handa ako para rito.
May sasabihin sana ako.
Sabihin mo sa 'kin.
May Roomba ako.
Hulaan mo'ng pangalan.
Marshall.
Ano?
Nakalimutan ko talaga 'yong tungkol d'on.
Pinangalanan ko siyang Marshall, may dalawang L.
Seryoso.
Jack, nakakaloko 'yon.
Nakakaloko 'yon. Nakatadhana 'yon.
May tao akong Marshall ang pangalan, may robot akong Marshall.
Puno na 'ko ng Marshall.
Hindi pa.
Di pa. Gusto ko ng Marshall Jr.
Ah, wow.
Ah.
Magiging mabuting mom ako.
Pero ayokong higpitan ang anak ko. Naiintindihan mo 'ko?
Oo.
Importante 'yon sa 'kin. Hinigpitan ako.
Ayokong palakihin ang anak ko na sobrang higpit na ramdam niyang
parang di niya 'ko mapagkatiwalaan kasi…
Marami akong di sinasabi sa parents ko, kasi ramdam kong sobra nilang higpit.
Natatakot ako na…
mapalaki ko ang mga anak ko kung p'ano ako pinalaki ni Papa.
Sa totoo lang, pinalaki ako sa sobrang pagmamahal.
Pero di masyadong maalaga ang papa ko sa maraming bagay.
Di ako magaling sa Math.
Kahit kailan, hindi.
Kami ng kapatid ko, uupo kami sa mesa sa kusina,
tapos papagalitan niya kami.
"Di niyo alam kung p'ano 'to at 'yan gawin."
Tandaan mo, bata ako n'on, di ba?
Sasabihin niya pa…
"Mamamalimos kayo sa gilid ng kalsada ng barya, at di ako hihinto
para bigyan kayo kahit magkano."
Ah, hala.
Saka…
Ah, honey.
Ang laki ng epekto n'on sa isip ko.
Mula n'on, natatakot na 'ko pag Math class,
tapos magkakamali ako kasi nasa isip ko na.
Di niya kasalanan 'yon.
Ginawa niya 'yong akala niyang tama. Akala niya nakaka-encourage,
pero hindi.
Kabaligtaran 'yon.
Pero di ko siya masisisi.
Tao lang siya.
Dapat bigyan mo rin ng dangal ang sarili mo.
May magandang trabaho ka. Mabuting tao ka.
Wala ka sa tabi ng kalsadang nanlilimos ng barya.
Kung gan'on nga, bibigyan kita ng one dollar.
Malamang isama pa kita sa kotse ko.
Parang ganito 'ko, "Gusto mong sumakay?" Sasabihin mo, "Ano ba? Hindi."
-"Bumili tayo ng manok." -"Oo, chicken wings."
Hindi, pangako, magiging maayos ka.
Di ko alam…
kung sasabihin ko 'yon sa anak ko.
Hindi. Sigurado, di mo sasabihan 'yon.
Dahil lang sa ganyan ka pinalaki, may opsyon ka. May pagpipilian ka.
Lahat tayo, may opsyon, at lahat tayo, may pagpipilian.
Dapat bigyan mo lang ng dangal ang sarili mo.
Bigyan mo… Hay, bwisit, man.
Dapat bigyan mo ng dangal ang sarili mo.
Jackie, gusto kong ibahagi ang buhay ko sa 'yo. Maganda, masama, pangit.
At gusto kitang itaas. Gusto kitang tanggapin kung sino ka.
Alam kong gusto mo.
-Dapat makipaghiwalay ako sa iba. -Dispatsahin mo na sila.
Hay, naku. Okay.
Gagawin ko para sa 'yo.
Uy, sabihin mo, lumayas na sila.
Pakisabi, mahal ko sila. Lumayas sila, pucha.
Diyos ko.
Pumasok ako dito na parang bato, matigas.
At sa pod na 'to…
Si Marshall sa kabila…
Naiintindihan niya lahat, 'yong totoong ako.
'Yong ako na di ko sinasabi kahit kanino.
Okay. Bye, hon.
Bye.
Isang high quality na lalaki 'yon.
At di ko pa nakìkita ang mukha niya.
Okay.
In love ako kay Brett.
Kitang-kita ko ang buhay ko kasama siya.
Kagabi, ako…
gusto kong malaman niya ang nararamdaman ko at 'wag mag-alinlangan.
Nakatulog ako sa lalaking 'yon.
Pero nakakakalma ang boses niya, at napakahaba ng araw na 'yon.
Pero, man, nagkalat ako.
Pakiramdam ko…
para akong basura, sa totoo lang.
Marami akong ipapaliwanag, kaya sana pakinggan niya 'ko
at mapatawad niya 'ko.
Brett Brown?
Tiffany Pennywell?
Nandito ka na.
Brett, nag-alala talaga ako.
Okay, aksidente akong nakatulog.
Nakatulog?
Nawalan ako ng malay dahil nakikinig ako sa boses mo, sobrang nakaka-kalma 'to.
Di ko alam ang sinabi mo sa 'kin.
Nagising ako, at ang sama ng loob ko
kasi ako, parang, "Nagulo ko ba ang lahat?"
Nagpapasalamat talaga ako na dumating ka sa buhay ko sa tamang oras.
Handa na 'ko sa isang tulad mo.
Pakiramdam ko ikaw 'yong taong magpapabuti sa 'kin.
Maayos ako ngayon.
Pero, man, na-inspire mo ako, sobra.
At tingin ko ikaw talaga 'yon, Brett.
Tingin ko ikaw talaga 'yon.
Ang sarap na narinig ko 'yong boses mo.
Pero kahapon, n'ong di ko na narinig 'yong boses mo
sa kabila, parang sinuntok ako sa sikmura.
Diyos ko.
Pero…
sa bandang huli, magiging maliit na bagay na lang 'to
at nakakatawang istorya nating magkasama.
Nandiyan ka pa ba?
Nag-enjoy lang akong makilala ka nang husto.
Naiintindihan mo 'ko.
Pakiramdam ko naiintindihan mo 'ko, at gusto mo 'kong maging mas mabuting tao.
At ramdam ko talaga ang suporta mo
sa kung ano ako at sa taong gusto kong maging.
Oo naman. Diyos ko.
Pakiramdam ko, mabibigyan natin ng kasiyahan ang isa't-isa.
Kaya…
Papakasalan mo ba 'ko?
Oo.
Isang malaking oo, Brett.
Oo. Papakasalan kita.
Oo, papakasalan kita.
Nakuha mo? Oo?
Narinig kita.
-Magkita tayo, Brett. Bye. -Bye.
Shet. Diyos ko.
Salamat, Jesus.
Yo. Engaged na 'ko! Diyos ko!
KWARTO NG MGA LALAKI
May mga dine-date ako
na mga bukod-tanging tao.
Kay Chelsea, nakikita ko 'yong taong 'to na gagawin lahat,
na di hahayaang maramdaman mo na di ka gusto,
pero gustong-gusto ko rin si Micah.
At handa na 'kong mag-propose sa kanya. Pero wala kasiguraduhan
pag palagay mo handa ka nang gawin ang susunod na hakbang
para mangyari talaga ang lahat.
At… Pero gusto ko talaga ng kumpirmasyon galing sa kanya.
Sabihin mo kung nakikita mo'ng sarili mo na kasama ako habambuhay.
Sabihin mo ang nararamdaman mo sa 'kin.
Gusto ko, parang, "Wow, handa na siya at handa na rin ako."
-Hello. -Hello.
Kumusta?
Okay naman ako. Bagong araw 'to.
Magaan ang pakiramdam ko. Ikaw?
Ayos naman ang araw ko.
Pakiramdam ko parang…
Pareho tayong naging,
alam mo na, paborito ang isa't-isa sa mga 'to.
Oo.
Saka, parang…
ayokong ibahin pa 'to.
Malakas ang nararamdaman ko sa 'yo.
Pero pakiramdam ko…
siguro dapat talaga, mabagal na proseso.
Siguro dapat alamin pa natin 'yong ibang koneksyon.
Okay, cool.
Ayos 'yon para sa 'kin. Ah, salamat sa oras mo,
sa pakikinig. Masaya akong makilala ka.
Sana maging maayos sa 'yo sa abot ng kakayahan mo.
Wish ko talaga na sana swertehin ka.
Salamat sa pagiging totoo sa 'kin, saka, uy, totoo 'to.
I-enjoy mo ang gabi, okay?
Okay.
-Astig. Magandang gabi. Bye. -Bye.
Parang ang gulo n'on, di ba?
Di pwedeng ako lang ang nakakaisip na gan'on. 'Yon…
Parang ang gulo n'on.
Tapos ka na agad?
Oo.
Bwisit.
Nahihirapan ako.
KWARTO NG MGA BABAE
Irina.
Uy. Gumising ka, kausapin mo 'ko. Siya 'yon.
-Sino? -Si Kwame.
Kumusta?
Tinapos ko na.
-Okay. Ano'ng nangyari? -Pangit di dahil nag-react siya.
Pero dahil di siya nag-react.
Sobrang weird.
Di ko inaasahan na gan'on. Di sa pangit na paraan.
Sabi niya, "Sana maging masaya ka. Aalis na 'ko. Bye."
Gusto ka niyang pakasalan kahapon.
E, p'ano si Paul saka si Amber d'on?
Tatapusin na niya 'yong sa kanila.
Teka. Ano'ng gagawin niya?
Tatapusin 'yong kay Amber.
-Oops. -Hello?
Ah, umaasa ako na ikaw.
Oo.
Ewan ko. Masaya 'kong nandito. Masaya 'kong nandito, kausap ka.
Lumalampas na nga din lagi sa expectations ko.
Amber.
Ano?
Ako…
Kasi…
Di kita marinig. Para kang bumubulong.
May sasabihin ako. Kailangan nating…
Oo.
Oo, ah, di ko kaya…
Ano?
Gusto kong malaman mo, naniniwala ako
na kung ano'ng makakabuti para sa 'kin, makakabuti rin sa 'yo.
Syempre. Ikaw ang lahat ng gusto ko sa isang partner.
Teka, ba't pinapatagal niya pa 'yong pagtapos sa kanila ni Amber?
Oo nga. Malapit na 'kong magwala.
Kalahating oras na.
Wow, grabe nga 'yan.
Dalawang segundo lang 'yong sa 'kin kay Kwame.
Dude, ano'ng nangyayari sa pod na 'yon?
Amber, gusto kong malaman mo na totoo ang koneksyon ko sa 'yo,
at gusto ko ang pagkatao mo.
Hindi ko alam.
-Ano'ng di mo alam? -Hindi ko alam.
Di ko alam kung p'ano sasabihin…
Tingin ko…
Hanggang dito na lang 'yong pwede sa dalawang tao.
At tingin ko, kailangan ko ng ibang koneksyon.
Hindi ko talaga inaasahan 'to.
Oo nga, e. Bwisit.
Parang bigla akong naniwala na mahahanap ko na sa wakas,
alam mo na, 'yong para sa 'kin, saka…
Sorry talaga.
Ayoko ng walang kwentang kasabihan. Kaya, di ako magsasabi ng good luck.
Di ko iwi-wish ang pinakamabuti sa 'yo, di ko 'yan nararamdaman ngayon.
Wala akong sinabing kasinungalingan.
Lintek ka, Paul.
Nag-aalala talaga ako ngayon. Nilaro yata ako na parang violin.
-Gusto mong makipagbalikan kay Kwame? -Tumahimik ka. Di 'yon ang punto.
Bakit nand'on pa rin sila?
Pumasok ka d'on, sabihin mong, "Ano ba, Paul?"
Bye, Paul.
Masakit 'yong pakiramdam, na, alam mo 'yon, di mapili.
Nahiwalay ako sa mga dati kong asawa kasi di 'yon…
Di sila 'yong para sa 'kin.
Pwede kang ma-in love sa tao, pero di magiging maayos.
Okay lang ako. Magiging okay lang ako. Parang hindi, pero magiging okay ako.
Sandali lang.
Umupo ka sa tabi ko. Di ako pwede sa side niya.
Okay, sige. Saan mo gusto?
Sobrang saya sa isang side ko, nakahinga siguro.
Nakahinga kaysa sa masaya.
Pero mukhang nasaktan talaga siya.
Parang, nasaktan siya talaga.
Pakiramdam namin tanga kami.
Ganyan talaga, bro.
-Pinutol mo na? -Oo.
Di ko pa makwento ngayon.
Oo. Ang hirap ng lintek na gabing 'to, bro.
Lintek.
Oo.
-Pare, 'yong marinig… -Okay lang.
…na may masayang usapan, puno ng pagmamahal at kaligayahan,
tapos kailangang patayin 'yon.
Nakikita natin ang sarili natin sa future kasama ang taong 'to.
Kasama ang isang tao.
Gumagawa tayo ng reyalidad sa future. Pag iniisip mo, nasa kanya na 'yon.
At nangyayari sa kung saang timeline 'yon.
At kung masira at mamatay, katapusan 'yon. Kailangan mong ipagluksa 'yon.
-E, di totoo pala 'yon sa isang banda. -Totoo.
-Tapos mamamatay nang gan'on lang. -Oo, pare. Oo.
-Tapos kawawa ka. -Sa sarili mong kamay, nang gan'on.
Pag namatay sa kamay ng iba, e, ayos, may kontrabida ka,
pero kung kontrabida ka sa sarili mong kwento, oof.
-Alam mo… -Mahirap tanggapin.
Oo. Mahirap tanggapin. May sasabihin ako.
-Oo. -Nakakahiya.
Pero tungkol sa pagiging kontrabida…
Kung ibang tao ang kontrabida, maiisip mo na wala kang kontrol
sa lahat.
Oo. Oo naman.
-Walang kontrol… -Kailangan mong maisip…
Ang sakit-sakit ng sandaling 'to.
Mahirap maging kontrabida sa sarili mong kwento.
Nakakatawa talaga kasi…
nang walang intensyon, n'ong sandaling 'yon,
pakiramdam ko, siya 'yong kontrabida sa 'kin.
Alam mo, gustong-gusto ko pa naman. Gusto ko talaga.
Saka…
Di 'yon ang inaasahan ko n'ong pumasok ako d'on.
-Umiiyak ba siya o tumatawa? -Paano mo…
-Umiiyak ba siya o tumatawa? -Umiiyak.
-Ano'ng sinasabi niya? -Ewan ko.
Lumapit ka sa kanya, makinig ka.
'Wag kang magpahalata. 'Wag mong hayaang makita ka nila.
Di 'yon ang gusto niya at okay lang 'yon.
Pero, alam mo, baka dapat mas naging diretso ka pa
kung nas'an ka imbes na sabihin sa 'kin
ang gusto kong marinig kasi ngayon, para akong tanga
dahil naniwala ako sa 'yo.
-Kailan kaya ako? -Alam ko.
Ilang beses ba dapat madurog ang puso mo?
Lumalabas na, alam mo…
Abort.
-Kinausap mo si Micah? -Oo.
-Tinapos mo na sa kanya? -Siya ang tumapos.
Bro, n'ong unang shot narinig ko ang boses ng babaeng 'to,
sabi ko, "Soulmate ko 'yan."
Unang araw.
-Oo. -Oo.
-Araw-araw mo siyang kinukwento. -Oo.
Akala ko…
Mahirap 'yon.
'Wag mong sirain 'yong pwedeng mangyari sa susunod na babae dahil dito.
Oo, makinig ka.
Ang pinakasimpleng paraan dito…
Pinakamagandang date ko
'yong kay Chelsea.
Oo.
Pero di ibig sabihin n'on, madali na.
-Hindi, di talaga. -Alam mo 'yon?
Palagay mo aalis si Kwame o hindi?
'Wag kang umalis, kontrabida.
Gusto kong maging mas mabait. Di talaga ako mabait.
E, bakit ayaw mo?
-Ano? -Bakit ayaw mo?
Ewan ko. Ramdam ko 'yong totoong emosyon, at laging sobra, dude.
-Oo. -Totoo 'to. Oo.
Naririnig ko, pinag-uusapan ng iba ang isa't-isa kasi di sila okay.
-Oo. -Hindi… Laro 'to, dude.
Bawat lalaking naka-date ko na nagsabing, "Di dahil sa 'yo. Sa 'kin,"
nilapit nila 'ko sa lalaking 'to na perfect para sa 'kin.
Hinahanap ko ang soulmate ko.
'Yong tao na ramdam ko ang tunay na pagkatao ko. Siya 'yon.
Ito ang dahilan kung bakit wala akong paki kung ano'ng itsura niya.
Ito ang para sa 'kin.
Ang sarap sa pakiramdam na alam mong may taong piniling gugulin
ang buong buhay mo sa piling mo batay lang sa pagkatao mo.
Ang galing ni Tiffany.
All around siya, tunay, maganda.
Wala siyang expectations sa panlabas kong itsura.
Kilala lang niya 'yong babaeng ako.
Ang sarap sa pakiramdam n'on.
Ang sarap sa pakiramdam.
Kahit ano'ng itsura ko,
kahit tanggalin ko ang lahat,
makikita at susuportahan pa rin ako ng lalaking 'to.
Mamahalin pa rin niya 'ko dahil minahal niya 'ko dito at dito
bago niya 'to nakita.
Di ko alam kung ako ang tipo niya, pero, grabe,
gusto niya ito at ito,
kaya, okay ako. Okay na okay ako.
Ngayon, hayaan niyo 'kong kunin siya.
Brett!
Hello.
-Ito… -Diyos ko.
Hay, naku.
Baby, tingnan mo ikaw.
Perfect ka.
-Salamat. -Seryoso.
Naku po. Tingnan mo ikaw.
-Tingnan mo ikaw! -Ang elegante mo.
Nilagay ko sa mukha 'yong boses. Tapos nagsama-sama lahat.
Mga dalawang minuto, tapos sabi ko, "Ay, shet. Si Brett 'yon.
'Yon ang baby ko."
Pribado talaga akong tao.
At di ko inakala na para sa 'kin 'to.
Ang totoo, di talaga. At ang saya-saya ko na sinabi kong oo.
Diyos ko.
Naku po, sobra-sobra 'to.
'Yong iniisip ko na makikita kita…
At ngayong nandito ka na…
Naku.
Ang ganda mo talaga.
-Salamat. -Sa loob at sa labas.
Ang cute mo.
-Tingnan mo 'yong dimples na 'to. -Diyos ko. Oo.
Tingnan mo 'yong dimples na 'to. Diyos ko.
Siya 'yong dahilan kung ba't ako pumunta rito.
Parang, nakalinya ang mga star para makilala 'yong magbabago sa buhay mo.
Brett!
Eto na 'yon. Nakalinya na ang mga star.
Tiffany Pennywell, pwede ba kitang maging asawa?
Oo, oo naman.
Di ko makakalimutan 'yong oras na 'to. Di ko 'to makakalimutan.
Bye, Brett.
Ang galing mo.
Bye, Brett.
Ba't nila ginawa sa 'kin 'yon?
'Yon… ang… the best.
KWARTO NG MGA LALAKI
Sige, boys, nagde-date tayo.
Tara na.
Papunta na 'ko, baby!
Gumigising ako sa umaga…
na gustong maipaliwanag kay Jackie ang mga panaginip o mga bangungot ko.
Paggising ko, siya ang nasa isip ko.
Parang gusto kong magsulat ng ballads at sonnets at plays.
"Walang lugar ang takot sa laban ng pag-ibig.
At ang mandirigma, dapat lumaban sa walang humpay na laban ng tagumpay."
Ooh. Okay.
Gusto kong maging creative kasi…
nai-inspire niya 'ko.
Dapat i-publish 'yan.
Maraming salamat.
Tingnan mo tayo.
-Tama? Tingnan mo tayo. -Nagsu-suportahan.
Mas ikaw 'yon. Matigas ako, sa totoo lang.
-Powerful ako. Nararamdaman mo 'ko? -Powerful.
Pero masarap maging emosyonal.
Sa 'yo lang ako nagiging emosyonal.
Ikaw 'yong nagpapaka-emosyonal.
Oo, gusto kong malaman mo na ligtas ka sa 'kin.
Oo.
Ilang taon na rin simula n'ong pinayagan ko 'yon.
Simula n'ong ginusto kong…
bigyan ng pagkakataon ang isang tao.
Kaya alam kong mahal kita. Kasi na-inspire mo 'ko
sa parte ko na 'to na bumalik.
Jackie, in love ako sa 'yo, girl.
Hay, naku.
Magdahan-dahan ka lang.
May date ako kanina.
Tapos…
sabi niya inayos na niya lahat ng gamit niya kasi sabi niya,
"Kung hindi ikaw, wala rito."
Ah, gan'on ba?
'Yan ang sinabi niya.
Sabi niya, parang, "Pag naririnig kong kinukwento ka ni Marshall
parang nagagalit ako."
At ang lungkot ko. Ayokong may makaramdam ng gan'on.
Di ko pa kayang tapusin sa kanya, kasi nalulungkot siya rito.
At gusto kong maging tapat kasi natatakot akong sabihin sa 'yo.
Parang sinira ko 'yong moment.
Alam ko kung ano'ng meron tayo.
Pero sinasabi mo 'to kasi may dahilan. Pakiramdam mo konektado ka sa kanya.
Kaya…
Di natin 'to pag-uusapan kung hindi.
Kaya dahil d'on…
nasasaktan din ako nang konti.
Pakiramdam ko galit ka sa 'kin.
Hindi.
Nainsulto ako na may nakikinig sa 'kin,
lantad ang buong pagkatao ko
nang ilang araw.
Sila naman, parang, "Inaayos ko na ang gamit ko.
Uuwi na 'ko kung hindi ikaw."
Magpakalalaki ka, kausapin mo 'ko.
Parang masusuka ako.
Okay.
Bumalik ka sa lounge. Paglaanan mo ng oras hangga't kailangan mo.
Alam ko ang dapat kong gawin.
Kung hindi si Jackie, mag-iimpake at aalis na sila.
Kailangan mo ng tulong?
Ako na ang magiging bellboy. Ibababa ko na'ng mga gamit mo.
Gulat na gulat ako.
Naiinis ako.
Sino sa mga baliw na 'to ang tinitira ako nang patalikod?
Handa 'kong makipag-away.
KWARTO NG MGA BABAE
Galit na galit si Marshall ngayon.
Sinabi ko sa kanya na may date ako kanina.
Di ko sinabi sa kanya kung sino pero nag-date kami ni Josh.
Sabi niya, "Ayoko ng iba kundi lang din ikaw."
At di ko matapos 'to kasi pakiramdam ko…
gusto ko si Josh, gusto ko si Marshall.
Pero sabi ni Marshall, mahal niya 'ko at di ko alam ang sasabihin.
Ano?
Umiiyak ang kaibigan ko.
Diyos ko. Di kita nakita d'yan. Masakit ba'ng ulo mo o lalaki?
Lalaki.
Nalulungkot ako. Ang sama ng loob ko na nasaktan ko siya.
Nakakaloka.
Wala kang ginawang mali.
-Gagamit ako ng CR. -Sige lang.
-Nasaktan ako. -Pwede ka niyang masaktan. Teka.
KWARTO NG MGA LALAKI
Wow.
May naglalaro ng mind games dito… kay Jackie.
-Lintek. -Alam natin kung p'ano 'to matatapos.
Sumakay ka na lang, sabihin mo, "Akala ko mapagkakatiwalaan ko 'to.
Pinakita nila'ng kulay nila.
Nakuha ko 'yong babae. Wala na sila. Nandito ako."
Kung kailangan mo ng kausap dito na tingin mo mapagkakatiwalaan, ako 'yon.
Salamat.
Marshall, ako ba'ng sinasabi mo?
Depende. Nag-date kayo ni Jackie?
-Oo. -Okay.
-Ano'ng sinabi mo sa kanya? -Ano?
Sinabi mo ba, mag-iimpake ka ng gamit mo, aalis ka kung di siya?
Wala akong sinasabi kasi may narinig akong nag-uusap at natigilan ako…
Pero may feelings ako.
Napaka-competitive ko.
Di ako umiiwas sa maliit na kompetisyon.
Gusto ko 'yong laro.
Pakiramdam ko may potensyal na mabasted ka.
Ibig kong sabihin, pwede rin.
Di masarap sa pakiramdam na nakikipagkumpitensya ka sa iba
para sa taong mahal mo.
Pero sana di ako matalo pagdating sa kanya.
Tingnan natin ang mangyayari.
N'ong sinabi ni Micah na tatapusin na niya ang mga bagay-bagay kay Kwame,
natuwa ako.
Pero ang hirap pa rin marinig na…
nalulungkot siya dito.
Alam ko kung sino ako. Marami akong mabibigay.
Kung di 'yon nakikita ng magiging asawa ko, pinahahalagahan, ginagalang 'yon
sa buong pagkatao ko at lahat ng pwede kong ibigay…
hindi siya 'yon.
Napakahirap na hindi…
sa kahit anong oras, na parang, sabihing, "May problema ba sa 'kin?"
'Yon nga, e.
-Alam mo 'yon? -Oo.
Ang hirap.
Walang mali sa 'kin, at alam ko 'yon, pero…
-Napapaiyak ako, sobra. -Nakakawala ng pag-asa.
Di mo maipipilit na mahalin ka.
Maghihintay ako hanggang mag-50 ako para mahanap siya.
Grabe. Sana hindi naman.
Hindi, sinasabi ko lang.
-Ayokong matuyo ang eggs natin. -Oo.
Malaking pera para i-freeze ang eggs natin.
-Pero tiningnan ko. -Ako rin.
Diyos ko.
Maghihintay ako hanggang 50 kung kailangan. Magkakaanak ako mag-isa.
-Oo nga, e. 'Yan din ang nasabi ko. -Aalamin ko.
Magkaka-baby tayo, at maghihiraman sila ng yaya,
at aasa na lang tayo sa isa't isa.
Perfect 'yan. May mga mag-best friend daw na gumagawa niyan.
-Oo. -Kumukuha sila ng mga duplex.
Magkasama silang nakatira sa bahay at may mga anak.
-Oo. -Tayong dalawa 'yon.
KWARTO NG MGA LALAKI
Nagkakasundo kami ni Micah sa lahat. Sabi ko, "Diyos ko.
Ginawa sa pabrika 'yong lintek na babaeng 'to."
Gusto kong maging totoo rito
na may mga parte sa 'kin
na nasasaktan pa rin dahil d'on
kasi akala ko maganda ang koneksyon namin.
Ayos siya hanggang sa kailangan na niya talagang patunayan sa 'kin
kung gaano kaganda kami magkakasama.
Tungkol kay Chelsea naman, pinapatunayan niya araw-araw
kung bakit dapat kaming magkasama.
At ang hirap talaga.
'Yong pinakaimportante sa experiment na 'to,
maiisip mo na…
hindi mo lang gustong mahalin.
Tungkol 'to sa… kung p'ano mo gustong mahalin ka.
Kumusta?
Ang…
Ang hirap nito.
Ang saya-saya ko sa 'yo, Kwam.
Talagang naging masaya ako sa 'yo.
Oo.
'Yong nangyari kahapon sa iba mong koneksyon…
Ayoko na medyo nawala 'yong kaligayahan nang konti.
Naging confident ako r'on. Naging okay ako araw-araw.
Ang galing mo nga, e.
Ako naman, parang…
Alam mo, ang malakas na babae, magiging malakas nang matagal.
Ang bigat-bigat ng mga pasanin sa mga balikat mo.
-Di ayos 'yon, Kwam. -Alam ko.
Sobrang sorry sa mga pinagdaanan mo.
-Saka parang… -Oo.
Kung magagawa ko lang ngayon…
kakapit ako sa 'yo
kasi maghihilom din ako d'on, alam mo 'yon?
Oo, 'yon lang ang gusto ko. 'Yon lang ang gusto ko ngayon.
Bakit dapat laging may akyatin?
Parang, Mount Everest. Parang, buhay.
'Yong lintek na paghahanap ng asawa. Gaya ng career ko.
Yo, kung madali lang 'yan…
Alam ko. Walang bagay na madaling makuha.
'Yong buhay na iniisip mo. Mga mismong bagay na gusto mo.
Alam ko. Nalalasap ko na. Nakikita ko. Ikaw?
Oo.
Nagpapasalamat ako na pinangunahan mo 'yong ginawa mo.
Oo, pero di ko kayang pangunahan 'yong buong pag-aasawa.
Sabi ko nagpapasalamat ako sa ginawa mo para simulan 'yon.
Kaya hayaan mo 'kong bawasan 'yang bigat na 'yan sa balikat mo. Ha?
Mas magaan nga sa pakiramdam.
Ang cute mo. Alam mo 'yon?
-Ang ganda ng pants na 'yan. -Pare, sobrang komportable.
-Sabi ko… -Gurkha.
Pag Southern boy ang nagsuot ng pants na ganyan, ibig sabihin, seryoso.
Seryoso 'yan, bro. Panalo 'yan pag ganyan.
Twice mo pa lang sinuot 'yan sa buhay mo?
-Hindi, una 'to. -Kita mo? 'Yan ang sinasabi ko.
-Uy, ang gwapo mo, brother. -Salamat, pare.
Sige lang, Paul.
-Hello. -Hello.
-Uy. -Uy.
'Musta'ng umaga mo?
Maganda naman.
Ang gaan ng pakiramdam ko paggising ko.
Ang ganda ng pakiramdam ko tungkol sa lahat.
Di ako makapaniwala kung p'ano nangyari lahat.
'Yong lahat ng nangyari kay Kwame.
Oo, sobra nga. Nakakabaliw.
E, ikaw?
Ayokong nalalaman na,
alam mo 'yon, may nasaktan ako, pero tama ang nangyari, saka…
Di ko alam. Pakiramdam ko parang,
Pakiramdam ko parang tama ang pinili ko. Naniniwala talaga ako.
-Kaya, oo, masaya ako. -Ang cute.
Kaya, parang gusto kong pag-usapan…
Pag nasa tunay na pag-ibig ako,
para akong nakatayo sa araw,
ramdam ko 'yong init sa bawat parte ng katawan ko.
At palagay ko, pag nakahanap ka ng taong pinapadama sa 'yo 'to,
dapat ugaliin mong close sila lagi sa 'yo.
Kaya eto ako, nakikiusap na sana, lagi kang close.
Papakasalan mo ba ako?
Diyos ko.
Pakiramdam ko, parang mabagal ang proseso natin, saka…
At pakiramdam ko, sa labas nito at loob dito,
Gusto kong ituloy…
'yong proseso kasama ka…
sa buong buhay ko.
Kaya, oo, Paul. Papakasalan kita.
Diyos ko. 'Wag mong patagalin nang gan'on.
Diyos ko. Oo, sa wakas.
Hay, grabe, ang saya-saya ko talaga.
Sobrang excited ako na makita at mayakap ka.
-Ako rin. Sana mayakap kita ngayon. -Alam ko.
'Yon nga, e. Sobrang confident ako tungkol dito.
Magiging masiglang buhay 'to na nakaka-fulfill sa pakiramdam.
Malamang, 'yon 'yong tungkol sa 'yo na nakakapagpasigla sa 'kin.
Engaged na ako.
Hindi. Hindi ko kaya…
Di ko talaga mapigilang mapangiti.
Hindi ko kaya.
Di ko naisip na posibleng magmahal ng tao sa pader,
pero si Paul, para siyang kakambal ko na apoy.
Napapa-excite niya ako at napapakaba.
Pakiramdam ko, aalalayan niya 'ko buong buhay ko,
at 'yon ang laging gusto ko.
-Di na ako makahintay na makita ka. -Oo. Ako rin.
Tara na. Pwede ba… Kailan ang susunod na byahe?
Oo. Ituloy na natin 'to. Umalis na tayo rito.
Mahal kita. Bye.
-Ang sama mo. -Oo nga, e.
Diyos ko.
Ano'ng nangyari?
Engaged na ako.
Hello, boys.
-Congratulations. -Hay, brother.
Tara!
Syempre naman.
Sa totoo lang, nakakatakot. Pinahaba niya.
Akala ko tatanggi siya. Sa pagsasalita niya, pero…
-Pagkatapos mo siyang tanungin? -Oo.
'Yong sagot niya. Pero niloloko lang niya 'ko.
-Sobrang excited na 'ko. -Sige. Drinks.
Pakiramdam ko sasabog ako, bro.
-Cheers. Nanginginig ka. -Uy, tingnan mo.
Ipakita natin 'yong konting nginig. Ayos!
-Bro, uy. Cheers kay Paul. -Sa 'yo lahat 'yan.
Uy. Kay Paul at Micah.
-Kay Paul at Micah. -Sige.
-Ngayon, makikita mo na ang itsura niya. -Oo.
Interesante 'yan.
-Tingnan natin. -Hay, shet.
KWARTO NG MGA LALAKI
KWARTO NG MGA BABAE
Okay. Dalawang tasa n'yan.
Dalawang tasa ng asukal.
Aba. Tingnan mo. Ang sweet mo.
Cupcakes para sa birthday ni Zack.
Matutunaw siya n'yan.
-Ang sweet naman. -Oo.
Sana maging okay sila. Tingnan natin.
Alam kong may maganda kaming koneksyon ni Zack.
Alam ko'ng nararamdaman ko para sa kanya, at confident ako r'on.
Confident na confident ako r'on.
Pero pinapanood ko si Bliss na gumawa ng cake para sa kanya ngayon,
o cupcakes, kahit ano pa.
Sabi ko, "Para siyang asawa."
Pero ang bigat sa pakiramdam na wala 'kong kahit ano sa birthday niya.
May malaking pabor ako, kung ayaw mo, pwede kang tumanggi.
Okay.
-Pwedeng pahingi ng kandila mo? -Ano?
Di ako magbe-bake pero pwedeng pahingi ng isa sa mga kandila mo?
-May iniisip ka kahapon? -Wala.
-May date ako. Ayos lang. -Ah, kasi… Nakakainis lang.
Oo. Alam ko. Sige.
Ayoko lang talaga siyang pag-usapan sa harap mo.
-Sana igalang mo 'yan. -Oo naman.
Okay. Pero medyo nakakailang lang na tinanong mo 'yan.
-Pero wala sa akin 'yon. -Okay.
Oops.
-Girl, tina-try ko lang… -Oo. Alam ko.
-Gumagawa siya ng drama. -Oo nga, e.
Pero 'wag mong alalahanin. Alisin mo 'yan.
Ano'ng napala niya sa paghingi ng kandila sa 'yo
pwera na lang sa pagpaparamdam sa 'yo nang di maganda?
Di niya ako kailangang kausapin.
Siya parang, "Di ko sasabihin sa kanya na gumagawa ka ng cupcakes."
Di ako naniniwala sa mga sinasabi niya.
Sisirain niya 'yong sorpresa.
Dude, wala siyang delikadesa.
-Alam ko. -Nakakasuka.
'Wag mo siyang isipin.
-Una sa lahat, happy birthday. -Salamat.
Pangalawa, sorry na di puno ng lobo ang kwarto mo.
-At cake galing sa 'kin. -Ano?
Ang sama sa loob ko kasi tingin ko, napaka-importate ng birthdays,
at palagay ko, espesyal ka, at ang sama ng loob ko
na di ako nagkar'on ng pagkakataon na iparamdam sa 'yo na espesyal ka.
Pero sana maramdaman mong pinagdiriwang at minamahal ka.
Malaking bagay 'yan. Salamat, Irina.
Syempre naman.
Tatapatin kita. Nakalimutan ko talaga na birthday mo.
Kaya, ang sama kong kaibigan.
Hindi, di naman.
Sana makabawi ako sa 'yo minsan.
Okay.
Nag-aalala ako pagpunta ko rito.
Alam kong may ibang karelasyon ka. Oo, halatang mahirap.
Nasa kwarto ako kasama 'yong isa pang babae, pakiramdam ko…
Sobrang nakakailang d'on.
Palagay ko okay lang ako. Pero di ko alam ang nararamdaman niya.
Di ko na kailangang mag-alala sa kanya pero di maganda ang pakiramdam d'on,
'yong tensyon saka iba pa.
Gustong-gusto kita at nagmamalasakit ako sa 'yo.
At gusto ko lang, tapatin mo 'ko. At kung may punto man
na di mo nakikita ang sarili mo sa 'kin, o may nade-develop kang
nararamdaman kay Bliss,
galing sa kaloob-looban ko, gusto kong sabihin mo, magtapat ka sa 'kin.
Alam kong nakaka-nerbiyos 'yong lagay mo. Wala pa 'kong pinipili sa ngayon.
At ayoko nito, Irina.
Ayaw mo nang pumipili ka sa dalawang babae na nahuhulog sa 'yo?
-Ah, kasi nagmamalasakit ako sa inyo. -Oo.
-At palagay ko maiintindihan mo 'yon. -Oo naman.
Itong…
Kaya ayoko na nagiging kontrobersyal.
Alam kong may pinaringgan ako, pero wala akong masamang intensyon.
Kung kasama ko siya sa kusina, "Ah, ano'ng lasa?"
Gan'on lang ako. Totoo 'yong sinasabi ko. Di ko sinusubukang…
makipag-away o maging pilya.
Iba lang sa kanya. Pakiramdam ko, weird na ang weird sa kanya.
Kasi di ko alam kung gaano ka ka-sinsero n'ong una.
Pero n'ong nakikilala na kita, kitang-kita na…
maalalahanin ka…
at maalagang tao.
Masakit sa 'kin na makitang di nakikita ng mga tao 'yong parte mong 'yan
kasi sobrang prangka mo saka…
At naiintindihan ko 'yon kasi pareho tayo.
Natuto na lang akong magpigil ng konti.
Pakiramdam ko may parte ako na di nagsisisi sa sasabihin ko.
Parang mas pinapatindi ko ‘yong sitwasyon. Pagkatao ko 'yon.
Personalidad mo 'yon.
Pero totoo ka.
Tingin ko matapang ka talaga.
Pero nakikita ko kung ano'ng gusto mo at 'yong nagiging ikaw.
Oo.
At talagang attractive 'to para sa 'kin.
Nakikita ko, tumutugma 'yong buhay natin.
'Wag lang tumiyempo ang bad side ko. Basta ako…
Mag-bake na tayo ng cupcakes.
-Bliss. -Happy birthday.
Wow. Maraming salamat.
Pinag-bake kita ng cupcakes.
Alam ko. Nakikita ko nga. Mahilig ako sa matamis, kaya…
Walang bilangan ng calories sa birthday mo. Pwede mong gawin lahat.
May naiisip lang ako. Unang birthday ko n'ong thirties ko…
Naiipit ako sa kulungan kasi kailangan ng kliyente ko ng psych eval.
Di nila namalayan na birthday ko pala.
At ngayon, nakulong ako sa napakalaking bodega
habang may kausap akong babae sa likod ng…
-Pader. -Pinto.
Natatakot ako. Ano'ng mangyayari sa 'yo next year?
Mga alien. Kikidnapin ako.
Sorry na.
Hindi. Napaka-sweet nito, Bliss.
-Maraming salamat. -Welcome.
Hay, naku.
-Kumusta ang araw mo? -Mabuti. Kumusta ka na?
Nahirapan talaga ako kaninang umaga.
Ang hirap talaga. Pero pinilit kong pigilan ang sarili ko.
Natuto ako sa paglipas ng panahon na 'wag masyadong mag-react sa nangyayari.
Pero ewan ko. Ang hirap.
Medyo nawala talaga ako sa paraan na ayoko.
Ano'ng ibig mong sabihin?
Pinipigilan kong magsalita tungkol sa ibang tao rito, alam mo 'yon?
-Oo. -Parang gan'on o…
'Yan ba 'yong alitan niyo ni…
-Oo, parang… -Oo.
Di ako 'yong nagdulot ng problema.
Pinipilit kong maging magalang.
Di ko alam kung may selos o insecurities, sigurado akong meron.
Ganyan ang nararamdaman ng lahat, pero pwede kang kumilos nang iba.
Ikaw lagi ang pipili kung ano'ng magiging reaksyon mo sa nararamdaman mo.
At pag ginawa 'yong masama, o sinabotahe o nakakainis,
di 'yon… Sorry talaga, hindi. Pangit na ugali 'yon.
Ang totoo, Bliss, nakikita kong papakasalan ko sinuman sa inyong dalawa.
Pagsubok din sa 'kin 'to. Maganda ba 'yong judgment ni Zack?
Pwede ba 'kong magtiwala, alam mo, sa kakayahan mong manghusga?
Di ko alam kung may nakilala na ako na parang naiintindihan ko
gaya mo.
Ako rin.
Pakiramdam ko, tuwing nandito tayo, mas nagiging close tayo.
Saka…
Saka ramdam ko. Malakas din ang koneksyon ko sa kanya,
pero iba 'yon. Pero ibig kong sabihin…
Iniisip ko pa, 'yon ang tinitimbang ko.
Medyo magulo 'to.
Matagal bago ako naging handang magpakasal.
Hindi ko naisip na may tao pala, na ipinanganak,
na gusto kong makasama habambuhay.
Hindi lang nangyari. Pero parang meron na.
At si Micah 'yon.
Naku.
Di ko maisip ang buhay na wala si Paul, at nakakalokang pakinggan.
Di ako makapaniwalang di ko kilala 'yong taong 'to sa sampung taon.
Gan'on ang pakiramdam.
Nakakabaliw sabihin.
Si Paul, parang may X factor siya.
At 'yong kislap na 'to ang di maikakaila.
Di pinoproseso ng utak ko
na totoo ang nararamdaman ko, pero totoo lang 'to.
Di ko alam. Parang, nakakabaliw 'to.
Parang ang weird ko pero buti nerd si Paul.
Parang hihimatayin ako.
Napanaginipan ko si Micah kagabi. Nakita ko siya, pero di ko siya nakikita.
At naramdaman ko siya, siguro, higit sa lahat.
Lahat ng pinaramdam niya sa 'kin sa pods,
'yong nerbiyos, excitement, pagmamahal, comfort, lahat ng 'yon,
ramdam na ramdam ko 'yong kakaiba, malabo, walang hugis na pigura sa panaginip ko,
hinawakan ko lang siya, at ang sarap sa pakiramdam.
Ang sarap sa pakiramdam.
Palagay ko, sana, nag-iwan ang utak ko ng sapat na low-resolution na imahe
para punan ng realidad ang kulang
na di nakikita 'yong pagkakaiba na mabibigla ako.
At palagay ko… Sana totoo 'yon.
Kailangan ko lang ng dugo sa utak ko.
Diyos ko.
Tagapagsalin ng Subtitle: Redelyn Teodoro Juan