Dahil pinili ni Micah na makasama niya 'ko habambuhay
kahit di pa 'ko nakita,
kakaibang bagay 'yon na di talaga ako kumbinsido
na nangyari bago pa 'to.
Pero psychological love ba ang kailangan mo sa pangmatagalang relasyon?
Ang nagpapakaba sa 'kin, 'yong kung ano'ng itsura niya
at kung ano'ng nararamdaman niya
kasi sa bandang huli, 'yong pakiramdam, parang,
"Attracted ka ba? Malalapit mo ba 'yong mukha mo sa kanila?"
Sumisirko ang tiyan ko.
Di pa 'ko kinabahan nang ganito sa buong buhay ko.
Diyos ko.
'Yong isang pwedeng makapagpalayo lang sa 'kin sa fiancé ko,
ay pag nakita ko sa mukha niya na dismayado siya.
Palagay ko, pag tinamaan ang ego ko nang gan'on, malamang masira ako.
Diyos ko.
Ano?
Parang walang katapusan 'yon.
Akala ko hihimatayin ako. Diyos ko.
Diyos ko! Nakakabaliw 'yon.
-Hello! -Uy. Kakaiba 'to.
Diyos ko. Sobrang kakaiba 'to! Hello! Diyos ko, naririnig ko ang boses mo.
-Nanginginig ang mga kamay ko. -Ako rin.
Ano ba? Hi.
Ang bango niya. Ang ganda ng buhok, ang ganda ng mata.
Perfect ang makeup. Perfect ang damit.
Gusto ko na talagang umalis dito, ngayon kasama siya.
Pakiramdam ko, gan'on dapat.
Paiksiin natin 'yong inteview na 'to. Tara na.
-Ang gwapo mo. -Salamat. Ang ganda mo.
-Salamat. -Ang ganda mo, totoo.
Diyos ko.
-Kinakabahan ako. -Kinakabahan pa rin ako.
Diyos ko, sobrang kakaibang marinig ang boses mo sa mukha mo.
Apat na linggo na lang, ikakasal na 'ko, at…
Nakakabaliw.
Para akong bata ngayon.
Hindi ko mapigilang kiligin. Kakaiba ang pakiramdam ko.
Pakiramdam mo ba parang nakaupo ka sa tabi ko o ibang tao 'to?
-Kasi pakiramdam ko parang ibang tao 'to. -Oo, di ko gustong sabihin, pero…
Magpapakatotoo ako, okay lang.
Oo, mukhang magiging iba ang pakiramdam,
pero pinagsama 'yong dalawa… Tingin ko mangyayari naman pagtagal.
Perfect. Paisa-isa lang, Paul.
Diyos ko. Sobrang weird na makita kita.
Sana, weird sa mabuting paraan. Di ko alam.
Oo naman, sigurado.
Excited talaga ako.
Isa talaga 'yon sa pinakamasayang moment.
Tingin ko magtutuloy-tuloy lang.
Bye.
Simula pa lang ng kwento namin. Dapat lang.
Basang-basa ako ng pawis ngayon.
KWARTO NG MGA BABAE
Okay.
Nagkaproblema talaga ako kina Josh at Marshall,
pero si Marshall talaga, parang,
"Teka, sa 'kin siya. Uuwi siya kasama ko, 'yon lang."
At ayoko nang makita si Josh pagtapos n'on,
kasi mas magandang choice si Marshall. Tutulungan niya 'kong lumago.
Handang-handa siya emotionally, kaya niya 'kong sabayan, 'yong ugali ko.
Alam niya kung p'ano siguraduhing maayos at solid 'yong pakiramdam ko,
sa kahit anong oras na may pagdududa.
Kaya kailangan kong magtrabaho nang mabuti kung makakasama ko si Marshall.
Lumapit si Josh at ipinaliwanag ang lahat,
nasabi ko na lang, "Uh-huh, tama."
Di siya aalis dito kasama ka. 'Yon lang ang alam ko at importante.
'Yon lang.
Natutuwa akong ganyan ka kasi pinakita sa 'kin na nagmamalasakit ka.
Matanda na si Josh. Kaya niya 'yan.
-At magiging okay siya. -Oo.
Masaya 'kong pinili mo 'ko.
Jack, simula pa n'ong una, gusto na kita.
Saka…
simula ngayon, pinapangako ko na magiging para sa 'yo 'ko.
In love ako sa 'yo,
at di ko pa nakikita ang mukha mo, at nakakabaliw sabihin 'to.
Ikaw ang nagpapalakas sa 'kin.
Pinapa-excite mo 'ko, nauudyukan mo 'ko na maging mas mabuting tao araw-araw.
At ako ang magiging pinakamasayang tao…
sa mundong 'to…
kung papakasalan mo 'ko. Papakasalan mo ba 'ko, Jackie?
Syempre, papakasalan kita. Papakasalan kita ng isang libong beses.
Sa bawat kalooban, sa bawat kaharian, sa bawat buhay,
nandito ako kasama mo, pangako.
Di na 'ko makapaghintay na simulan ang buhay natin na magkasama.
-Engaged na tayo. -Engaged na tayo!
Siguro magkita tayo bukas, mahal ko.
-Bye! -Magkita tayo bukas. Bye.
May asawa na 'ko...
KWARTO NG MGA LALAKI
Di na kami naghintay ng reaksyon. Alam na namin.
Five, six, seven, eight.
Ginagawa mo 'to sa customers mo? Kasi, wow.
Oo, ginagawa ko.
Wow, Chelsea.
Araw-araw ko silang inaalagaan. Sasabihin ko 'yan.
-Wow, Chelsea. -Girl!
Nag-transform na si Chelsea…
Alam mo, ako mismo, di makapaniwala.
Sobrang nabigla ako sa kung g'ano ko kagusto ang babaeng 'to.
Gusto ko talaga siya. Gustong-gusto ko siyang kausap.
-Si Chelsea? -Si Chelsea!
-Wow. -Oo nga!
Bro, di ko pa na-meet 'yong babaeng 'to,
at wala pang nagkagusto sa 'kin nang ganito. Ang bagsik.
Ang sarap sa pakiramdam, tama talaga.
-Parang tamang oras sa buhay ko. -Oo.
Dude, pakasalan mo 'ko.
Pakasalan mo 'ko, please.
Maraming nangyari sa ating dalawa nitong nakaraang linggo.
At ang gusto ko sa 'yo,
'yong tuloy-tuloy mong paniniguro sa nararamdaman mo para sa 'kin.
'Yong kumpiyansa mo sa sarili mo,
sa kung ano'ng pwede nating maging.
'Yon ang mga katangiang hinahanap ko sa isang partner sa mahabang panahon.
-Hindi 'to karera. -Oo.
Pero gusto ko ang nagagawa mo sa 'kin.
Di ko akalaing magkakar'on ako ng taong mapapakalma ako sa buhay ko.
Nanginginig ang buong katawan ko, ang lakas ng kaba ko,
saka rin, ako, parang, "Magiging okay ang lahat sa kanya."
-Parang nagpapa-agos ng tubig sa kamay mo? -Oo.
Gusto ko 'yong maganda, mabagal na rumble roll.
Isa 'to sa pinakamagandang bagay na naging parte at nasaksihan ko.
Oo.
Kaya pinadala ko sa kanila 'yong gitara ko.
Kwame. Ah! Kumakabog ang puso ko.
Ang cute mo.
-Gagawa tayo ng kanta ngayon. -Okay.
Sige? Tatawagin natin 'tong…
Tatawagin natin 'tong "Real Thing".
-Okay? -Okay.
Bibigyan mo 'ko ng konting chorus.
-Titipahin ko muna kung p'ano. -Okay.
Ganito…
Eto na…
Gusto ko lang 'yong totoo
Sundan mo 'ko.
Gusto ko lang 'yong totoo
-Gusto ko 'to. -Gusto ko 'to!
Gusto ko lang 'yong totoo
Sige, tuloy mo lang.
Gusto ko lang 'yong totoo
Sabi niya, in love siya sa 'kin
Gusto ko lang ipakita sa kanya ngayon
Sabi niya, kailangan naming maghintay Ng ilang araw
Pero gusto ko lang ipakita sa kanya ngayon
Girtl, nararamdaman mo ba Ang presensiya ko sa mga pader na 'to
Kung tatabi ako sa 'yo Madudulas ka ba at mahuhulog
Kasi kukunin kita Dadalhin ka kung saan tayo tutuloy
Dadalhin ka sa dalampasigan At sa buhanging 'yon, makakahiga tayo
Sinabi ko 'yong totoo
At gusto ko lang 'yong totoo
At kailangan ko lang 'yong totoo
At gusto ko lang 'yong totoo
-Sige, 'yan ang maiksing kanta natin. -Diyos ko! Ang ganda n'on.
Wala akong masabi ngayon!
-Ang cute mo. -Ang ganda.
-Sana mas magandang pakinggan diyan. -Umiiyak ako, cute ako?
May nagagawa sa 'kin ang music.
Ang sweet talaga n'on.
Diyos ko.
Ang ganda-ganda n'on. Salamat.
Oo.
-Bwisit. -'Yong mga rose petals. Nandito.
Talagang ginawa mo 'yan.
Mukhang cheesy, pero cute pa rin.
Kasama mo si Ralph?
Teka! Ang cute nito.
Oo. Di siya regalo. Di mo siya pwedeng itago.
Di ako mangangako. Kailangan mo 'kong makita bago ko siya ibalik.
-Manahimik ka. Iiwan mo siya diyan. -Teka, ang cute nito!
Ang cute nito!
Ang kwento… Nasa 'kin siya simula n'ong tatlong taon ako.
Di ako stable n'ong bata ako.
Lilipat ako, alam mo 'yon, kada tatlong buwan
minsan, at paiba-iba ako lagi ng bahay, bagong lugar, tapos…
si Ralph 'yong kaisa-isang dinadala ko kahit saan.
N'ong namatay ang mama ko,
nakita ko siya sa kahon na tinatago niya.
Kaya, naisip kong isama siya sa isa pang trip.
Teka, napakaespesyal nito.
-Oo, napakaespesyal nito. -Mukhang gusto niya 'ko.
-Ah, mabuti naman. -Iingatan ko siya para sa 'yo.
-Okay, nakilala rin ba siya ni Bliss? -Nakilala niya, oo.
Okay, pakiramdam ko, di na 'ko espesyal.
-Saka parang gusto ko nang umuwi. -Tumigil ka!
Seryoso ako. Hindi ko kaya 'to.
Kausap ko si Micah kanina, sabi ko,
"Mag-iimpake na 'ko. Handa na 'kong umuwi."
Tumigil ka!
Ano? Alam kong ang drama pakinggan, pero sinasabi ko sa 'yo,
di ko kayang umupo at hintayin kang magsabi ng oo o hindi.
Di ko kayang daanan si Bliss na gumagawa ng cupcakes para sa 'yo.
Alam mo kung g'ano kahirap 'yon?
Kilala ko'ng sarili ko. Alam ko 'yong paninindigan ko, 'yong kaya ko.
Alam ko ang nararamdaman ko sa 'yo, kung di ka sigurado d'on
pagtapos ng sampung oras ng date kay Bliss, di ko kakayanin 'yon.
-Sampung oras mo siyang kasama. -Oo.
Buong araw akong naghintay na makausap ka.
Wala 'tong kinalaman sa 'kin, parang…
na di kita mahalin.
Wala 'yong kinalaman d'on.
Ano'ng pinagkaiba namin ni Bliss?
Alam kong matalino ako.
Tingin ko, matalino naman talaga 'ko, mas street-smart ako kung may sense man.
May negosyo ako, lahat ng mga 'yon.
Wala ako masyadong magandang bokabularyo, o parang,
'yong mga magagarang salita para mapabilib ka,
baka may gan'on si Bliss.
Mas matanda rin siya sa 'kin.
Twenty-five ako, at malamang mas malapit siya sa edad mo,
at baka mas makita mo siya na mas wife material,
pero sa kaloob-looban ng puso mo,
ano'ng nakikita mo kay Bliss na di mo nakikita sa 'kin?
Gusto kong malaman.
Sa 'yo, napakaganda ng koneksyon.
Gustong-gusto kita.
At tingin ko, 'yong isa sa mga inaalala ko, tingin ko…
mas medyo
masama ka kaysa sa 'kin.
Saka…
si Bliss… alam mo, di ka niya gusto.
Hindi ka masamang tao dahil d'on.
Kung iniisip mo, may parte ako na di mabuti, o masama, gaya ng sabi mo,
di ako makapaniwalang sinabi mo 'yan. Medyo nakakagulat.
Kung 'yon ang nararamdaman mong sabihin sa mga usapan natin,
tama na sa 'kin 'yon.
Patapusin mo 'ko.
Palagay ko, hindi ka masama.
Tingin ko, pag may nanakit sa 'yo…
o pakiramdam mo nasaktan 'yong taong pinapahalagahan mo,
gagantihan mo sila.
Naiintindihan ko 'yan.
Hindi niya alam kung sino ka.
Alam kong may ganito kang kalalim na puso.
At gusto kong malaman mo kung gaano ka talaga kaganda sa isip ko
kasi tingin ko talagang ang ganda-ganda mo sa loob.
Wala akong paki kung ano'ng itsura mo, Zack.
Wala akong pakialam kung boring ka o nerd, o matangkad, o pandak.
Kahit ano'ng mangyari, gusto kong malaman mo na hinahangaan kita.
Pag kausap kita, alam kong mahal mo 'ko.
At totoo talaga 'to, walang halong ibang kondisyon dito.
May tiwala ako sa 'yo, may tiwala talaga ako sa 'yo,
at ibig sabihin n'on, higit pa sa…
kahit ano, talaga.
Mahirap intindihin kung paano magmahal sa dalawang tao.
Sa totoo lang, wala akong paki sa itsura nilang dalawa.
Palagay ko, ito. Si Irina, medyo immature siya.
Naglalaro siya, alam mo 'yon? Parang, girl games para makuha ang lalaki.
Alam mo'ng sinasabi ko. Gumagawa siya ng tensyon…
-Oo? -Nag-aalala ako d'yan.
Alam kong may nangyaring gulo,
at minsan pwedeng magkar'on ka ng piring tungkol sa isang tao.
Ayaw talaga ni Bliss kay Irina.
Malamang iniisip niya rin na masama si Irina.
Malalim ang tiwala ko kay Irina, at kakaiba 'yon
kasi di talaga ako mapagtiwala, at mahirap para sa 'kin ang magtiwala.
Pag si Irina, parang…
'yong isang 'to, kakampi ko sa bawat hakbang ko.
Diyos ko. Guys, nakakabaliw 'to.
Parang, ang saya-saya ko talaga. Totoong ang saya ko.
Nakakalungkot. Parang, "Kung si Irina ang pipiliin mo,
malalaman ko kung ano ka talaga."
Nakakalokong sabihin, pero…
at importante 'to,
may ganitong kalalim na koneksyon kami ni Bliss.
Kaasar, gusto ko 'yong utak niya.
'Yong utak niya, kung p'ano siya mag-isip, parang…
Sobrang attractive n'on.
Tingin ko, pag nawala na ang chemistry, magiging magkaibigan pa rin kami.
Kailangan kong magdesisyon.
Walang magandang sagot.
Okay, mag-date tayo!
-Mahal kita. -Mahal kita.
-Magsaya ka. -Salamat. Ikaw din.
Hi.
Kumusta?
Okay lang ako. Naidlip ako ng 20 minuto,
tapos naglinis ako ng kusina kasi ang dirty.
Dirty ka ba?
Lagi akong dirty, Zack.
Ah, talaga?
-Dirty girl ako. -Mukha nga.
Gusto mong makarinig ng kawirduhan?
Kumuha ako ng muralist para mag-paint ng dalawang kuwago.
Para akong kuwago. Alam kong weird 'yon.
-Hindi… -'Yon 'yong animal ko.
Animal ko 'yon.
Sasabihin ng pamilya ko,
"Sa wakas, Bliss, di ka nakakuha ng estupido."
Di ako masyadong confident tungkol diyan.
Ayaw ng papa ko sa kahit sinong mga ex ko.
Ba't naman niya iisipin 'yon? Ano'ng di niya nagustuhan sa kanila?
Di lang sila pasado sa kanya.
Di ko alam kung maiisip ng papa ko na may bagay para sa 'kin.
-Oo. Nangyari na 'yan sa 'kin. -Oo.
Pag may pamilya na humuhusga sa 'kin
sa kung p'ano ako lumaki at kung p'ano ako pinalaki.
Kinakabahan ako d'on.
Nag-aalala ako na nag-aalala ka sa pagtanggap sa 'yo,
at, alam mo, di ko maintindihan 'yan, talaga.
Napakaimportante sa 'yo ng pamilya mo.
-Lahat dapat ng pamilya. -Alam ko. At normal lang 'yon.
-Oo. -At maaapektuhan ka ng opinyon nila.
'Wag kang mag-alala sa pamilya ko. Kung ayaw sa 'yo ng pamilya ko,
di n'on mababago ang nararamdaman ko sa 'yo.
Pero tatanggapin ka nila.
At habang nakikilala ka nila, naniniwala akong mamahalin ka nila.
Tingin ko mas mabuting tao ka kaysa sa iniisip mo,
at bilib ako sa 'yo. Sa totoo lang, talagang hinahangaan kita.
Kung titingnan ko 'yong 20 taon simula ngayon na magkasama tayo,
tingin ko mabubuo 'to.
At tingin ko, magiging masaya tayong magkasama.
Magiging tapat ako. Mahal kita.
Lahat sa 'yo… Bwisit.
Mahal din kita.
Pero… pag pinag-usapan na natin si Irina…
naiintindihan ko na di maganda ang relasyon niyo.
Di naman talaga gan'on kasama. Di talaga.
-Ano lang… -Ang concern ko lang, n'ong sinabi mo na
pag pinili ko siya, 'yon ang magpapakita ng klase ng panghugsa ko sa tao.
Tama na kilala mo siya sa ibang anggulo.
Nakikita ko siya sa kakayahan na di mo kaya. Gan'on din ako.
Ang nakikita ko, 'yon 'yong di maganda, sa totoo lang.
Kung talagang naniniwala ka sa 'kin, dapat alam mo, di talaga ako…
di talaga ako mapupunta sa ganitong posisyon
kung iniisip kong masama talaga si Irina.
Di ko sinasabing masama siyang tao, babe. Di ko sinasabi 'yan.
Gusto kong sabihin sa 'yo ang lahat ng nasa isip ko.
Importante ka talaga sa 'kin.
Tingin ko, kailangan kong pag-isipan 'tong mabuti.
Magiging okay din 'to.
Para sa 'kin, pag may kasama kang iba,
tungkol 'to sa pagbuo ng buhay na magkasama kung p'ano mo gusto.
Alam mo, magtiwala ka lang sa sarili mo. Parang…
Nararamdaman ko na bagay tayo. Nararamdaman ko talaga sa puso ko.
At literal na simula pa lang 'to ng lahat.
Lalaki lang 'yan.
Nae-excite akong makita si Marshall.
Ang ganda ko, ang bango ko. Nag-ahit ako ng kili-kili.
Dapat walang lumalabas na buhok.
Kung pangit siya, malulungkot ako, pero haharapin natin 'yan.
Pero alam kong gwapo ang baby ko. Alam kong mabait siyang tao sa loob.
Wala akong paki kung ano'ng itsura niya sa ngayon.
Bwisit. Basta ang alam ko, tuwing makikita ko si Jackie,
kahit ano pa, alam kong maaakit lang ako.
Peg leg, solid gold na ngipin, eye patch, kahit ano pa 'yan.
Bwisit, kaya mo 'to, pare.
Nakakabaliw sabihin at pakinggan pero malakas na pakiramdam 'to.
Alam ko lang.
Pag sinabi kong di pa 'ko naging sigurado sa kahit ano sa buhay ko, totoo 'yon.
Diyos ko.
Nanginginig ako. Hay, lalaki lang siya.
Wala 'kong malaking puwet gaya ni Nicki Minaj.
Wala akong malalaking dibdib. Payat ako.
Kung mahilig sa dibdib si Marshall, e, di, gan'on.
Bumili siya sa chicken shop.
Hay, naku, bilisan mo.
Naisip ko na 'yong first kiss namin ni Marshall.
Naiisip ko, magiging napaka-senswal, napaka-smooth, napakabilis.
Kung makikipaglaplapan siya sa 'kin, sasabihin ko, "Hindi."
At alam ko 'yong amoy halitosis. Nagtatrabaho ako sa dental field.
Kung may maaamoy akong halitosis, ayoko na,
kasi walang gamot d'on. Habambuhay kang meron n'on.
-Hi. -Uy.
Kumusta?
Ang ganda mo.
Diyos ko.
Walang duda, siya ang lahat ng naisip ko at higit pa d'on.
Siya na 'yong pinakakahanga-hangang babae sa mundo.
Ramdam ko ang tibok ng puso mo.
Alam ko. Parang literal na tumatakbo ako ng 1,000 milya kada oras.
Ang ganda mo.
At n'ong naghalikan kami, 'yon ang…
'Yon ang…
ang totoo, pinakamagandang moment sa buhay ko.
E, tumalikod ka. Tingnan ko.
Ikaw din, tingnan ko.
Hay, naku.
Diyos ko!
-Papakasalan mo ba 'ko, Jackie? -Syempre papakasalan kita.
Diyos ko.
Hay, naku. Nanginginig yata ako.
Grabe!
Diyos ko.
Masasabi mong high class si Marshall.
High class siya. Ang elegante niya. Ang ganda ng porma niya.
Umaapaw ang vibe niya.
Nasa taong 'to ang lahat ng naisip ko.
Literal na nasa taong 'to ang lahat ng naisip ko.
Mabuting tao 'to para sa 'kin.
Magkikita tayo.
Siguraduhin mong…
E, di, rumampa ka dapat.
Tingnan ko nga'ng lakad mo. Patingin nga ng galaw.
Okay. Rumampa ka. Ipaalam mo sa kanila.
Alam mo na.
Shout out sa singsing. Shout out sa 'yo.
Kita tayo, girl.
KWARTO NG MGA BABAE
-Okay ka lang? -Meron lang akong… Sobra 'to.
-Sobra 'to. Nalalasing ako sa pag-asa. -Sobrang overwhelmed ako.
-Mabuti o masama. -Pareho?
Ayoko lang mainis,
gusto kong matapos 'to na masaya kahit ano pa man.
Parang, magiging mahirap kahit ano'ng mangyari.
Nalilito yata siya.
Lahat kami naguguluhan, alam mo 'yon?
Di ko alam, oo.
Gusto ko rin siya talaga. Ang hirap talaga.
Gusto ko lang magsimula nang bago at maging payapa sa isa't-isa,
pinagdadaanan niya 'yon, at tingin ko 'yong sa 'tin, nasasaktan din siya.
Maging cool lang tayo, di para sa kanya, para sa 'tin. 'Yan ang gusto kong sabihin.
Salamat sa pakikinig at pakikipag-usap.
Pinahahalagahan din kita. Mangyayari ang dapat mangyari.
-Hinding-hindi ako magagalit sa 'yo. -Oo, ako din.
Hindi kami magkalaban ni Irina.
Tungkol 'to sa amin ni Zack, o kay Zack at Irina,
at di ako magpapakaladkad sa walang kwentang kompetisyon sa kanya.
Di ko rin malaman kung ano 'yon.
'Yong tono ng boses niya o presensya ng…
espiritu niya, o ano man 'yon, sa kabilang pod.
Kung ang tanong, "Kaya mo ba talagang magmahal
nang di pa nakikita ang isang tao?"
Syempre naman. Oo.
Di ako masyadong nakatulog kagabi.
Nagising ako at nagkar'on ako ng peace at kalmado ako ngayong umaga.
At sorry sa inasal ko kahapon.
Di ako magiging perfect. Nirerespeto talaga kita bilang tao, at…
para sa kapakanan mo. Alam kong sobrang nahihirapan ka rito,
at pakiramdam ko sinusubukan mong ayusin 'yong sa 'min ni Irina,
gusto ko lang malaman mo na lumapit ako sa kanya kaninang umaga,
kinausap ko siya, at nagkasundo kami na gusto lang naming maging masaya ka.
Pakiramdam ko, dapat kong gawin 'yon para sa sarili ko, para rin sa 'yo.
May gusto akong basahin sa 'yo.
"Sa buhay, nakakakilala sila ng mga umiibig sa huwad nilang pagkatao,
pero di magtatagal ang pag-ibig na 'to.
May kapangyarihang tumubos ang tunay na pag-ibig. Inililigtas tayo nito."
Bliss.
Ang galing mo talaga.
Ang talino mo. Mapagmalasakit. Ikaw…
Diyos ko.
Nakikipaghiwalay ka na sa 'kin?
Oo.
Mahal talaga kita.
Mahal din kita, nagpapasalamat talaga ako na nakilala kita.
At sana ikaw… alam mo 'yon, mahanap mo ang kaligayahan mo.
Sorry.
Gusto ko ang pinaka-makakabuti sa 'yo.
-Ikaw din. -Salamat.
Mahal kita.
Naisip ko na kahit ano'ng piliin ko,
madudurog ang puso ko.
At hindi ibig sabihin n'on, hindi ako in love kay Irina.
Ibig sabihin lang n'on, nasasaktan ako
simula n'ong sinabi ko kay Bliss…
na nakapagdesisyon na 'ko.
Pinili ko si Irina
kasi siya ang pinaka-pinagkakatiwalaan ko.
Okay lang.
Kung gan'on, si Irina ang pinipili niya?
Di ko siya tinanong.
Sinubukan mo bang ipaglaban? Ibig kong sabihin…
Ano'ng gagawin ko?
Pakiramdam ko pinaglaban ko na. Napaglaban ko na talaga.
At nagdesisyon na siya, alam mo ba?
Hindi naman sa di namin mahal ang isa't isa, alam mo 'yon?
Sabi niya mahal niya 'ko. Di lang… Di niya 'ko asawa, tama? Kaya…
Alam niya 'yong mismong nararamdaman ko. Pero di ako uupo d'on, sasabihin kong,
"Mali ang desisyon mo." Di ko gagawin 'yon sa kanya.
Malalaman 'to ng taong makakasama ko,
pipiliin nila ako, at di ko na kailangang sabihing,
"Nagkakamali ka," alam mo 'yon?
Kasi di siya nagkakamali. Tama 'yong pinili niya.
-Oo. -'Yon ang nararamdaman niya, kaya…
Kaya…
'yong nakakatawa sa suot ko ngayon, e…
lagi akong naka-itim na pantalon.
Pagdating ko dito, pinili ko lahat ng damit ko na may itim na pantalon.
Lagi 'yon.
Kaninang umaga, nagising ako, naisip ko, wala akong makitang itim na pantalon ko.
Pero ang nakakatawa,
isinuot ko 'yong light tan khakis ko, at tumingin ako sa salamin, parang,
"Bwisit, alam mo ba? Mukhang maganda 'yan. Gusto ko."
At 'yong nakakatawa sa mga bagay-bagay sa ngayon ay…
Sigurado akong pareho tayong dumating dito
na may perpektong ideya o ideya o perpektong proseso, tama?
Sa paglipas ng panahon…
napunta 'yon sa kung ano'ng tama sa 'tin hanggang sa kung ano'ng kailangan natin.
Kasi 'yong totoo…
walang perpekto.
Kasi kung perpekto 'to, di 'to totoo.
'Yong isang bagay na alam kong binigay mo sa 'kin sa bawat oras
natin sa pod na 'to ay…
'yong pinakamagandang bersyon mo, pinakamagandang bersyon ng totoong ikaw.
Kaya, Chelsea Lauren Griffin…
-malapit na 'kong lumuhod. -Diyos ko.
Ang tagal kong inisip kung alin. Di ko pa rin alam.
-Malalaman natin kung tama. -Di naman importante.
Pero…
excited lang akong gumising sa tabi mo araw-araw
at di mag-alala kung p'ano tayo magiging perpekto,
pero lagi lang iisipin 'yong tungkol sa kung g'ano tayo magiging totoo.
'Yan ang buhay na gusto ko.
'Yan ang perpektong buhay para sa 'kin.
Kaya, habang nakatayo ka sa kabilang panig ng pader na 'to…
gusto kitang tanungin…
kung papayag ka bang pakasalan ako.
-Pwede ba 'kong magsalita nang konti? -Sige.
Pakiramdam ko, 'yong love story natin 'yong pinakamagandang slow dance.
'Yon ay…
secure at soft at healthy at mapagmahal.
At ikaw…
napakagaling mong tao.
Magaling ka na anak.
Magaling na kapatid, kaibigan, tiyuhin.
-At alam mo ba? -Ano?
Di na 'ko makapaghintay na magdagdag ng "asawa" sa listahang 'yon.
-Talaga? -Isang libong beses, oo!
Diyos ko, sa wakas.
Magiging sobrang honored ako…
na maging asawa mo.
-Mahal kita. -Mahal kita, baby.
N'ong una tayong nagkita dito sa pods…
sinabi ko sa 'yo na naging palaboy ako
at tumira ako sa underpass.
At di mo pinansin.
Di ako sigurado kung alam mong nagbibiro ako o hindi, pero…
alam kong may bagay na espesyal sa 'yo.
At pagtapos ng lahat ng pinagdaanan natin simula n'ong napunta tayo rito…
Irina, unti-unti kitang nakilala nang mas malalim.
At nakita ko na 'yong babaeng ikaw sa kaloob-looban.
At alam kong di ka susuko sa 'kin,
kahit g'ano pa kahirap ang sitwasyon.
Kaya ginawan kita ng kanta.
-Okay, handa na ako. -Talaga ba?
Oo.
Sige.
Nasasaktan akong bumigay
Ang pinakamalungkot na lalaking Nakita ang mga kalungkutan
Habang nasa pods tayo
Alam kong totoo 'yon
Puso ko, nanakawin mo
Natagpuan mo akong mag-isa
Nakita ko ang sarili kong Blarney Stone
Irina, inalis mo ang kalungkutan ko
Mahal kita
Magpakailanman
At kahit kailan pa
Irina.
Gusto kitang makasama habambuhay.
Papakasalan mo ba 'ko?
Zack.
Ang dami-daming tumatakbo sa isip ko,
pero naiisip ko lang, di ko na mahintay na baguhin ang mundo kasama ka.
Wala akong ibang nakikitang makakasama kong gawin 'yon kundi ikaw.
Pinakamadaling oo sa buhay ko.
Mahal kita.
Mahal din kita.
Magkita tayo bukas.
Ito ang isa sa pinakaimportanteng moments sa buhay ko.
Nagising ako ngayong araw na excited na di pa nangyayari sa buong buhay ko,
maganda pa sa Christmas morning
kasi makikita ko na siya, mahahawakan, maaamoy sa unang pagkakataon.
Sumali ako sa experiment na 'to,
kahit kailan, di ko naramdaman 'yong sinasabi ng mag-asawa, na parang,
"kung alam mo na, alam mo na," nararamdaman ko na 'yon ngayon.
Kami ni Kwame, nasa ibang lebel na kami.
'Yong mga kalooban namin, sobrang gandang pares 'yon.
Sa experience na 'to, naisip ko na nasa paghahanap 'to ng taong
naghahanap din ng parehong goal gaya mo.
Lilihis pakaliwa't-kanan 'yong journey. Hindi mo mahuhulaan 'yong journey,
pero iisa ang inaasahan natin, kaligayahan sa dulo ng lahat.
Tara na. I-meet natin ang asawa mo.
Ibig sabihin, kumpiyansa ako sa itsura ko, pero tingin niya kaya, maganda 'ko?
Sana nga.
Di ko alam kung ako 'yong tipo niya sa pisikal.
Kung di ako 'yong tipo niya, sana maging tipo niya ang pagkatao ko.
Gusto ko nang huminto sa panghuhula.
Gusto ko lang malaman. Gusto ko siyang makita, maramdaman.
Gusto ko siyang amuyin. Gusto ko siyang halikan.
Wow.
-Diyos ko. Hi! -Diyos ko, tingnan mo ikaw.
Diyos ko.
-Wow. Tingnan mo ikaw. -Tingnan mo ikaw!
-Wow! Hello. -Tingnan mo ikaw!
Hello. Okay.
-Gusto mo ba? -Gusto ko ang lahat tungkol dito.
-Wild ba na mas maganda ka pa… -Napapikit ako at parang, "Okay!"
-Mas maganda? -Mas maganda.
Ibig kong sabihin, iba 'to.
'Yong… Buhay ba ako?
Totoo ba 'to?
Pag naakit ang dalawa sa isa't-isa at nagkita sila sa gan'ong paraan?
Ito na ang pinakamabangis na pangarap kong natupad.
Hindi 'to…
Hay, pare.
-Okay ka ba? -Oo.
Gusto ko na talagang pumunta sa Mexico.
Ako rin. Magiging masaya 'to.
Mahal kita.
Mahal din kita.
Diyos ko.
Hay naku. Okay. Wow.
Ako ba 'yong na-imagine mo?
Hay, naku, ikaw… Sandali lang.
Uupo na lang ba tayo? Tumayo na tayo.
-Dapat. Sorry, hindi ko… Wow. -Okay.
-Dapat lumuhod ka. -Diyos ko. Baby, tama ka.
Tandaan mo, sino'ng mas may karisma, ako o ikaw?
Wow, 'wag muna tayong pumunta d'yan.
Okay! Woo! Sige.
Ngayong nakita ko na ang lahat,
papakasalan mo ba ako?
Okay, sandali.
Alex Kwame Owusu
Ansah Appiah.
Oo!
Naku.
Gusto mo ba?
Alam kong gusto mo. Nakita ko 'to, sabi ko, "Si Chelsea 'to."
Diyos ko. Hay, naku.
Diyos ko!
Diyos ko. Gusto ko 'to. Mahal kita.
Nakinig ako sa sinasabi ng puso at kutob ko,
magkatugma sila sa koneksyon ko kay Irina.
Pinaparamdam niya na sobrang mahal ako at simula nang magkakilala kami.
Pinaparamdam niya na espesyal ako pag nag-uusap kami.
Gusto kong pakasalan 'yong papakasalan ako kasi mahal ako bilang tao.
Kay Irina, wala siyang pakialam kung g'ano ako katagumpay.
Wala siyang pakialam kung magkano ang kinikita ko, kung ano'ng ginagawa ko.
Kahit ano'ng mangyari, mapagkakatiwalaan ko siya.
'Yon ang hinahanap ko.
Pag iniisip ko 'yong uri ng pagmamahal na hinahanap ko, sobrang passionate nito.
Gusto ko, kundi mabaliw ako sa pag-ibig, 'wag na lang.
Nararamdaman ko 'yong nakakabaliw na pagmamahal kay Zack.
Pag iniisip ko ang future kasama siya, naiisip ko 'yong makakasama ko sa buhay,
at gusto ko 'yong pakiramdam ko pag nandiyan si Zack.
Parang, wala akong doubts sa kanya.
'Yon ang dahilan kung bakit ako nae-excite sa kanya.
Parang, pwedeng ito na ang forever ko.
Para akong baliw sa sinasabi ko. Nakakabaliw talaga marinig.
Pero alam ko'ng nararamdaman ko, di ko maitatanggi.
Ah, susko.
Excited ako, kinakabahan talaga ako sa unang pagkikita namin nang personal.
Meron kaming malalim na koneksyon na nabuo,
na ang dami naming alam sa isa't-isa. Pero ngayon, boses pa lang kami.
Di niya alam kung ano'ng itsura ko. Di niya alam kung gaano ako katangkad,
kung ano'ng kulay ng buhok ko, kulay ng balat ko.
Pero sa pagkakakilala ko kay Irina, parang di na 'yon importante.
Di ko alam ang aasahan ko pag nakita ko si Zack.
Lahat ng malala, naisip ko na, tingin ko, kaya kong balewalain 'yong karamihan.
Alam kong may koneksyon ako kay Zack, kaya di ako masyadong nag-aalala d'on.
Sana, 'yong unang salitang lumabas sa bibig ni Zack, "Holy shet."
Tingin ko maganda 'ko pero kung di ako 'yong tipo niya, e, di…
maghanap siya ng iba.
Gusto ko lang siyang makita. Napapagod na 'kong mag-isip nang sobra.
Kaya, di ko alam. Tingnan natin pag nakita ko siya.
Tagapagsalin ng Subtitle: Redelyn Teodoro Juan