Dziś wieczorem... (huk wystrzałów)
Odliczamy niektóre z najwspanialszych kreskówek
Złotej Ery, w tym
Popeye the Sailor Man
Superman
Woody Woodpecker
Felix the Cat
I nie tylko, bądźcie czujni!
Cześć, jestem Charles Dewandeler
i dzisiaj przyjrzymy się
niektórym z najwspanialszych kreskówek ze Złotej Ery.
A czy jest lepszy sposób na rozpoczęcie niż od jednej
z najpopularniejszych postaci z kreskówek, Królika Bugsa.
Królik Bugs zagrał w ponad 160 filmach krótkometrażowych
dla Warner Brothers.
Niektóre z tych kreskówek nazywały się „Looney Tunes”,
a inne „Merrie Melodies”,
ale zawsze były świetne.
Ten rysunek zatytułowany „A Corny Concerto”
jest parodią „Fantazji” Walta Disneya,
która ukazała się zaledwie kilka lat wcześniej.
W rolach głównych występują Królik Bugs ze swoim nemezis Elmer Fudd,
a także Kaczor Daffy i Świnka Porky.
Ciesz się tym.
(muzyka dramatyczna)
(doniosła muzyka orkiestrowa)
Pozdrawiam, muzyka drży. (chichocze)
Najpierw usłyszymy walca napisanego przez Johana Straussa.
(Elmer chichocze) (Skaczący kutas)
I kiedy usłyszymy rytmiczne dźwięki
zapadającego w pamięć refrenu, wsłuchajmy się w falujący
rytm instrumentów dętych drewnianych, które toczą się w kółko
i wydobywają się tutaj. (Skaczący Dickey)
(Rzyganie Dickey'a) (Elmer chichocze)
(Żywa muzyka orkiestrowa)
(„Opowieści z Lasu Wiedeńskiego, op. 325”)
(wąchanie psa)
(dyszenie psa)
(chrzęszczenie robaków)
(brzęk kosza na śmieci)
(chrupanie robaków ) )
(brzęk kosza na śmieci)
(wrzask psa)
(beczenie psa)
(pies wąchający)
(Naśmiewanie się robaków) (
błaganie psa)
(trzask broni)
(chichotanie wiewiórki)
(uderzanie bronią)
(pies płacze)
(robaki wrzeszczą)
(uderzenie w lądowanie)
Czy to nie było wuvwey?
A teraz zaprezentujemy piękny „Błękitny Dunaj”.
(Elmer chichocze)
(„Błękitny Dunaj”) (brzęk płatków)
♪ Kwak, kwa, kwa, kwa ♪
(Daffy dmucha)
♪ Kwa, kwa, kwa, kwa ♪
♪ Kwa, kwa, kwa, kwak, kwak ♪
♪ Kwak, kwak ♪ (Daffy kwacze nienormalnie)
(falowanie wody)
(lądowanie z ciosem)
(pękanie bąbelków)
(falowanie wody)
(bulgotanie Daffy'ego)
(potrząsanie solą)
(potrząsanie pieprzem)
(wdychanie łabędziąt)
(kichanie
łabędziąt) (rozpryskiwanie się wody)
(rozpryskiwanie się wody
) (rozpryskiwanie wody)
(falowanie wody)
(rozpryskiwanie wody)
(rozpryskiwanie się wody)
(Daffy imitujący ster samolotu)
(szum wiatru)
(świst Daffy'ego)
(świst myszołów)
(eksploduje TNT)
(delikatna muzyka harfy)
♪ Kwak, kwak, kwak, kwak, kwak, kwak ♪
♪ Kwak, kwak, kwak, kwak, kwak ♪
♪ Kwak, kwak, kwak ♪
♪ Kwak, kwak, kwak, kwak, kwak ♪
(Daffy dudnienie)
(spokojna muzyka klasyczna)
O, cześć.
Właśnie czytałem komiks o Supermanie.
Czy wiesz, że Superman po raz pierwszy pojawił się w komiksach w 1938 roku?
Był pierwszym na świecie superbohaterem
i szybko stał się ich najpopularniejszą postacią.
Co miesiąc sprzedawał milion komiksów.
Wkrótce wszyscy próbowali go naśladować.
Od tego czasu powstały setki, jeśli nie tysiące
superbohaterów na potrzeby komiksów.
A teraz wyobraź sobie, że jesteś dzieckiem w roku 1941 i
przez ostatnie trzy lata Supermanem możesz się cieszyć wyłącznie
dzięki dwuwymiarowym komiksom, aż pewnego dnia
do kin w Twojej okolicy trafi nowy film.
Teraz po raz pierwszy możesz zobaczyć Supermana latającego
po niebie i wykorzystującego swoje supermoce
do walki ze złymi ludźmi i potworami.
Wtedy nie można było tego zrobić za pomocą CGI.
Komputery w ogóle nie istniały.
Tylko w ten sposób studia filmowe mogą to zrobić
w 1941 zajmował się animacją.
I tu wkracza animator Max Fleischer.
W tamtych czasach Max i jego brat Dave
tworzyli jedne z najwspanialszych kreskówek
na całym świecie.
W tej kreskówce Superman walczy z gigantyczną jaszczurką.
OK, nazwijmy to po prostu jak to jest.
To w zasadzie Superman kontra Godzilla, tyle że
nie mogli tego nazwać Godzillą ze względu na prawa autorskie.
A więc teraz mamy Supermana kontra Godz...
Och, mam na myśli Supermana kontra „Arktycznego Giganta”.
[Spiker] Szybszy niż pędząca kula,
(wybrzmiewa kula)
potężniejszy
niż lokomotywa (pchanie pociągu)
Zdolny do przeskakiwania wysokich budynków jednym skokiem.
(skrzypienie bezpiecznika)
Ten niesamowity nieznajomy z planety Krypton,
Człowiek ze Stali, (grzmot)
Superman! (triumfalna muzyka)
Posiadając niezwykłą siłę fizyczną,
Superman toczy niekończącą się bitwę
o prawdę i sprawiedliwość, przebrany
za łagodnie wychowanego reportera prasowego, Clarka Kenta.
(świst wiatru)
Wnikając głęboko w zamarznięte pustkowia
wielkich równin arktycznych,
ekspedycja archeologiczna w poszukiwaniu
prehistorycznych skamieniałości dokonuje niesamowitego odkrycia -
ogromnego potwora o wyglądzie tak realistycznym,
jak wtedy, gdy przemierzał ziemię miliony
lat temu w epoce mezozoiku, zostaje znaleziony zamrożony
w lodzie w idealnym stanie.
Naukowcom i ich grupie niestrudzonych pracowników
, stale upośledzonym przez niebezpieczne pierwiastki ujemne,
udaje się wydostać mamuta z zamarzniętej jamy.
Pokryty lodem potwór zostaje załadowany
do ładowni ogromnego frachtowca, wyposażony
w specjalny plan chłodniczy
i przywieziony do tego kraju.
Tutaj, w specjalnie zbudowanym skrzydle
Muzeum Przyrodniczego,
to budzące podziw stworzenie zostało
po raz pierwszy zaprezentowane publiczności.
(brzęczenie lodówki)
(napięta muzyka)
Chcesz powiedzieć, że gdyby pozwolono
na rozmrożenie lodu, istnieje możliwość, że
potwór nadal mógłby żyć?!
Dziękuję profesorze. (dzwoni telefon)
[Lois] Tak, szefie?
[Szef] Lois,
historia o zamrożonym potworze
ma nowe spojrzenie . Idź do muzeum i zobacz, co się dzieje.
Trzymają go w specjalnej lodówce.
[Lois] OK, szefie. (kliknięcie telefonu)
(muzyka dramatyczna)
Och, Lois? Chcesz, żebym tam z tobą poszedł?
[Lois] Nie, dziękuję.
Prawdopodobnie zemdlałbyś, gdybyś zobaczył potwora.
Tak łatwo przestraszyć.
Może ma rację, ale Superman jeszcze nie zemdlał
(brzęczy lodówka) - I zapewnia
niezbędne chłodzenie.
Tablica kontrolna jest na dole.
Pokażę ci to. (brzęk puszki po oleju)
Z tej płyty sterowana jest cała instalacja.
Termometr należy stale obserwować,
gdyż każdy wzrost temperatury może okazać się niebezpieczny.
(brzęk puszki po oleju) (skwierczący prąd)
Wyłącz te przełączniki!
(wyłączanie lodówki)
Kurczę, co za historia!
(napięta muzyka)
(dzwonienie alarmu)
(rozpryskiwanie się lodu)
Na zewnątrz, wszyscy. Krok żywy, proszę.
Skorzystaj z najbliższego wyjścia.
Proszę państwa. Nie zatrzymuj się.
Musimy natychmiast oczyścić ten pokój.
On tak myśli.
(pękanie lodu)
[Straż] Siedziba policji.
Halo, szefie? Wyślij oddział zamieszek.
Mamy kłopoty.
(wirowanie tarczy)
(pękanie lodu)
(ryk potwora)
Halo, Planeto?
Daj mi biuro miejskie. Spieszyć się!
(Lois sapie)
(wrzask budki telefonicznej)
(walenie się budynku)
(strzały)
(trzask samochodów)
(tuczenie pociągu)
Uważaj! To żyje!
(krzyczy świadek)
(pisk hamulców)
Nie, nie zwariowałem. Spędź tu kilku ludzi.
Uwaga. Wszystkie samochody jadą jednocześnie na ulicę 5. i główną.
(tykanie paska wiadomości)
Szefie! Lois jest w muzeum.
Lepiej tam idź, Kent.
Prawidłowy!
To wygląda na robotę dla Supermana.
(muzyka zwycięska)
(muzyka triumfalna)
(muzyka antycypacyjna)
(muzyka triumfująca) (brzęk gruzów)
Lois?
[Lois] Supermanie!
(brzęk gruzu)
(napięta muzyka) - Lepiej wracaj
do swojego biura, gdzie będziesz bezpieczny.
Mam trochę pracy.
Tak jest.
I przegapisz najlepszą historię od lat? Mała szansa.
(falowanie wody) (muzyka melodramatyczna)
(rozpadanie się tamy)
(pędzenie wody)
(muzyka zwycięstwa
) (rozpryskiwanie się węży)
(pędzenie wody)
(tupanie potworów)
(muzyka triumfująca) (pryskanie samochodów)
(pisk hamulców) (napięta muzyka)
(samochód trąbienie rogów)
(uderzenie potwora)
(kliknięcie kamery)
(Lois krzyczy)
Lois!
Tym razem zostań na miejscu.
Tak, panie, i dziękuję.
(Lois sapie)
(uderzenie potwora) (ryk potwora)
(triumfalna muzyka)
Pokazałaś mnóstwo odwagi, opowiadając
tę ​​historię o potworze, Lois.
Dzięki, ale gdzie byłeś?
Ja? Oj, chyba zemdlałam.
Woody Woodpecker to popularna postać z kreskówek
, która zadebiutowała w 1940 roku.
Został stworzony przez Waltera Lantza.
(wesoła muzyka) Jak głosi legenda,
irytujący dzięcioł wybijał dziury
w dachu chaty Waltera Lantza.
Walter chciał zastrzelić dzięcioła,
ale jego żona nalegała, aby zamiast tego stworzył o nim kreskówkę.
Jednym z aktorów, których obsadził w roli
Woody'ego Woodpeckera, jest
legendarny „Człowiek tysiąca głosów” Mel Blanc.
Mel Blanc podkładał także głos tak popularnym postaciom,
jak Królik Bugs, Kaczor Daffy, Barney Rubble
i wielu innym.
W tej kreskówce Woody postanawia nie lecieć
na zimę na południe i kończy mu się jedzenie.
Myślę, że sceny pomiędzy Woodym
i tym kotem mogły być inspiracją
dla kreskówek „The Simpsons” „Itchy and Scratchy”,
które ukazały się kilkadziesiąt lat później.
Sprawdź i przekonaj się, czy się ze mną zgadzasz.
(cicha muzyka)
(spadające kroki)
(gorączkowa muzyka)
(dzwonek) (nagląca muzyka)
(ptaszek niewyraźnie ćwierkający)
Pogoda ma rację. Lepiej od razu jedźmy na południe.
[Tłum] Powiedziałeś to!
(muzyka antycypacyjna)
Nadchodzi zima! Nadchodzi zima!
(brzęk rury)
(zapinanie zamka błyskawicznego)
(„Piosenka przewodnia Woody Woodpecker”)
Kurczę, o rany! Co za dzień na pływanie.
Hej, pop. Dokąd wszyscy idą?
Wszyscy jedziemy na południe.
Świstak mówi, że nadchodzi straszliwa zamieć.
Ach, kontynuuj.
Ten facet nie odróżnia swojego cienia od dziury w ziemi.
Zamarzniesz na śmierć, jeśli tu zostaniesz.
I ty też nie będziesz miał jedzenia.
Nie martw się o mnie.
Mam mnóstwo jedzenia i teraz będę pływać.
(Śmiech Woody'ego)
(skakanie z trampoliny)
(rozpryski wody)
(Woody wąchanie)
(muzyka dramatyczna
) (świst wiatru)
(skakanie z deski do skoków) (kapryśna muzyka)
(muzyka dramatyczna) (szum wiatru)
(pękanie lodu)
(brzęczenie mózgu)
(zabawna muzyka)
(pukanie do lodu)
Hmm. Musi być twarda woda w jego jeziorze.
(szumi wiatr)
(jasna muzyka) (uderzenie chmur)
(uderzenie chmur)
(uderzenie chmur) (szum Woody'ego)
(wesoła muzyka)
(szum wiatru) Rozwal sobie łeb.
Zobacz czy mi zależy.
Jest tu miło i ciepło i dostaję mnóstwo jedzenia.
(świst wiatru)
Dalej, dmuchaj. (dmuchanie powietrza)
(świst wiatru) (trzask drzwi)
(brzęk talerzy)
(trzaskanie bananów)
Hej! Wróć tu z moim jedzeniem!
(napięta muzyka)
(ponura muzyka)
(Rechot śmierci)
(rechot Woody'ego)
(uroczysta muzyka)
(miauczenie kota)
Jestem tym głodnym kotkiem, o którym właśnie czytałeś.
(kot miauczy)
Jestem taki głodny, że mógłbym zjeść...
dzięcioła. Tak, to jest to.
(pukanie do drzwi)
Przepraszam, kolego.
To prawdopodobnie facet ze sklepu spożywczego.
(pukanie do drzwi)
(skacząca muzyka)
Wejdź. Jesteś w samą porę na kolację.
Tak? Co będziesz jadł na kolację?
Zjem kota... rybę.
Tak?
Pozwól mi wziąć twój szalik.
(kot kaszle)
Wiesz, chyba ten gołąb próbował mnie udusić.
Musi ci być naprawdę zimno, kolego.
Nie, nie jest mi zimno.
Och, tak, jesteś.
Podejdź do ogniska i ogrzej się przed kolacją.
(trzaskanie drzwiczkami piekarnika)
O rany! Koci frykas! (gwizdanie)
(żarliwa muzyka)
(brzęk blatu kuchennego)
(ponura muzyka)
(Woody dudniący)
( świst tasaka)
(trzaskanie butelką)
(biczowanie ogonem) (Woody siorbanie)
(łomotanie tasaka)
(brzęk naczyń)
(drwiący Woody)
Spudłowałeś Ja!
(brzęk widelca)
Teraz, mój piękny gołąbku, zerwę cię na sucho.
(kot wrzeszczy)
(świst powietrza)
(Drewno i kot trzaskają)
(brzęczenie garnka)
(ryczenie łosia)
Meese! - Myszy!
Łoś! - Meese!
(gorączkowa muzyka)
(ciemna muzyka)
(jasna muzyka)
Całkiem nieźle,
ale wiesz, wciąż jestem głodny.
Tak, ja też.
(napięta muzyka) (brzęk sztućców)
(energiczna muzyka)
Wygląda na to, że wczesne kreskówki prawie zawsze przedstawiały
gadające zwierzę, które nieuchronnie wpadało w kłopoty.
Jedną z najpopularniejszych postaci z kreskówek z epoki niemej był
Kot Feliks.
Teraz popularność Felixa
nieco spadła, gdy kreskówki przeszły na dźwięk.
Ale ta kreskówka jest nie tylko dźwiękowa, ale także kolorowa,
co było prawdziwą gratką dla fanów Kota Felixa z 1936 roku.
Najbardziej w tej kreskówce podoba mi się to, że Felix
spotyka podwodną cywilizację, co przypomina mi
kreskówkę Disneya , "Mała Syrenka."
Jednak ta kreskówka Felixa ukazała się 50 lat wcześniej.
Spójrzmy.
(Felix gwiżdże) („Pop Goes the Weasel”)
Dzień dobry!
(ptaki ćwierkają)
(Felix gwiżdże)
Dzień dobry!
(warczenie psów)
(brzęczenie kości)
(wesoła muzyka)
Dzień dobry! (potrząsanie pokarmem dla ryb)
(ponura muzyka)
Co się dzieje, Annabelle? Nie czujesz się dobrze?
Czy nie jesteś szczęśliwy? (brzęk łez)
(Felix tupanie)
Wiem, co się z tobą dzieje. Jesteś samotny.
Przyniosę ci małego towarzysza zabaw.
(radosna muzyka) (pluskanie wody)
(ćwierkająca muzyka)
(dudnienie Feliksa)
(spadające kroki)
(rozpryskiwanie się wody)
(wzdycha Feliks)
(burzliwa muzyka)
(wesoła muzyka)
(Felix się trzęsie)
(Annabelle się trzęsie)
(rozpryski wody)
Nieważne. Jeszcze ci przyniosę małego towarzysza zabaw!
(skrzypienie miecznika)
(dłutowanie pomarańczy)
(muzyka dramatyczna)
(dudnienie Felixa)
(jasna muzyka)
(łomotanie Felixa)
(ośmiornica dmucha w gwizdek)
Czy widziałeś jakąś złotą rybkę przepływającą tędy?
Nie. Nie widziałem żadnych złotych rybek przepływających w tę stronę,
ale widziałem, jak niektóre płynęły w tę
i tamtą stronę.
I w ten sposób. (Felix się śmieje)
(ryba chrapie)
(pękają bąbelki)
(ryba chrapie) - Czy widziałeś
jakąś złotą rybkę przepływającą tędy?
(pęknięcie bańki) - Nie!
(połykanie ryb)
(wyskakiwanie miecznika)
(połykanie ryb)
(bekanie ryb)
(muzyka trzymająca w napięciu)
(szokujące węgorze) (uskakujące homary)
(szokujące węgorze)
(węgorz szokujący) (Felix skomlący)
(węgorz szokujący)
(Felix się rozbija)
Pomocy! Pomoc!
Pomoc! Pomoc!
Pomoc!
[Szkoła Ryb] Pomocy, policja! Porwanie!
Pomocy, policja! Pomoc, ogień!
Wzywamy wszystkie samochody. Dzwonię do wszystkich samochodów.
Dzwonię do wszystkich samochodów. Dzwonię do wszystkich samochodów.
(hałaśliwa muzyka pościgu) (rybi krzyk)
(rybi ogon terkocze)
(policyjna syrena dzwoni)
(brzęk zębów)
(policyjna syrena dzwoni) (rybi ogon terkocze)
(ryba krzyczy niewyraźnie)
(król gra „Aloha Oe” na trójzębie)
(całowanie klaps)
(ryba krzyczy niewyraźnie)
(walenie młotkiem)
Próbował mnie porwać. Chciał mnie ugotować i zjeść.
Więc miałeś zamiar go ugotować i zjeść, co?
Ale ja nie... - Cisza!
Cisza! (walenie młotkiem)
Jak chciałbyś, żeby cię włożono na gorącą patelnię
i smażono, aż będziesz ładnie rumiany
z obu stron?
Jak chciałbyś być czyimś obiadem?
Jak chcesz być moim obiadem?
Ale ja nie jem ryb.
(śmiech) W takim razie co chciałeś z nim zrobić?
Chciałem mu zapewnić miły dom z moją złotą rybką.
Ale mam dom.
Dobry pomysł! Chodź ze mną.
(przerywająca muzyka)
[School Of Fish] Cześć! Nie zapomnij napisać.
Tak długo. Baw się dobrze!
Do widzenia! Do widzenia!
(muzyka antycypacyjna)
(pluknięcie złotej rybki)
Błogosławcie was, moje dzieci.
Powodzenia i do widzenia.
(Król pluska)
(przytulanie ryb)
Teraz jesteś szczęśliwa, Annabelle?
I jak (pękają bąbelki)
(muszą się ryby) - Co wspólnego mają
Kaczor Daffy, dinozaury i jaskiniowcy
?
Wszystkie istniały w tym samym okresie.
(zabawna muzyka)
OK, w większości kreskówek tego nie ma,
ale w tym tak było i dlatego
ta kreskówka o Kaczorze Daffy jest tak wyjątkowa.
Wyreżyserowany przez legendarnego animatora Chucka Jonesa
, z głosem,
zgadza się, Mel Blanciem,
oto „Kaczor Daffy i dinozaur”.
(epicka muzyka orkiestrowa)
(delikatna muzyka klasyczna)
(skrzypienie drzwi)
(Casper ziewa)
Ojej, jestem głodny.
Mógłbym zjeść tygrysa szablozębnego.
No cóż, w każdym razie pół. (trzaskanie plecami)
(ziewanie) Cóż, nie na śniadanie mi to wystarczy.
(gwiżdże) Tutaj, Fido.
(„Where, Oh Where, Has My Little Dog Gone”)
(kapryśna muzyka)
Cóż, dzięki.
No dalej! Jestem głodny.
(dziwna muzyka)
Cóż, założę się, że ty też jesteś zrzędliwy przed śniadaniem.
(podejrzana muzyka)
(uciszając) Bądź cicho!
(ciekawa muzyka)
Hm. Mniam, pyszne.
Moje ulubione warzywo, kaczka.
(napięta muzyka)
(Daffy krzyczy)
(woda szumi)
(Skrzypnięcie stóp Daffy'ego)
(Daffy dmucha w gwizdek)
(skała piszczy)
(Daffy dmucha w gwizdek)
(kamień przyspiesza)
(Daffy krzyczy)
(skała piszczy)
(skała przyspiesza)
(wycie syreny ) )
(Krzyknięcie Daffy'ego)
(dudnienie Fido)
(dezorientująca muzyka)
(„Frühlingslied”)
(napięta muzyka)
(zabawna muzyka)
Kurczę, ta kaczka zachowuje się jak szalona.
To jest poprawne. Zdecydowanie, 100% racji!
(machanie procą)
Więc tak to jest, prawda? W porządku.
(muzyka wyczekująca)
(muzyka napięta)
(nieharmonijne uderzanie w klawisze fortepianu)
Dobra rzecz, żadnego pływania.
Inni jaskiniowcy mogą pływać,
ale ja nigdy nie mogę nic robić.
No cóż, na co się patrzysz?
Nie stój tak! Zrób coś!
A teraz idź po niego.
Wielki lummox.
Czy to nie jest mądre?
Pomocnik myśliwego. (szydząc)
No, dalej!
(„Musiałeś być pięknym dzieckiem”)
Nieźle jak na faceta, który nigdy
w życiu nie wziął lekcji. (koklusz)
Zaczekaj tutaj.
(Casper pluje)
(brzęczy w klubie)
(Casper grzechocze) (nieharmonijna muzyka)
(napięta muzyka)
Proszę, dziewczyno.
Jej, wielkie dzięki.
(Śpiewa Daffy)
(„Musiałeś być pięknym dzieckiem”)
No cóż, właśnie tego chciałem, śniadanie z kaczką.
Ojej, nie mogę się doczekać.
Chodź, Fido.
Już prawie jesteśmy na miejscu.
(napięta muzyka)
Kurczę. (syczenie powietrza)
(dramatyczna muzyka)
(trzaskanie kaczek)
(spokojna muzyka na harfie)
Wiesz, może to jednak nie był taki super pomysł.
Dobranoc, ludzie.
(„That's All Folks”)
W złotym wieku kina
czasami wytwórnie animacji ,
takie jak Disney, Warner Brothers czy Max Fleischer,
udostępniały swoje usługi rządowi
lub korporacjom Stanów Zjednoczonych w celu wyprodukowania
czegoś, co nazywamy „filmami public relations”.
(„Walc kwiatów”)
Na przykład za kolejny film animowany zatytułowany
„Autokar dla Kopciuszka” w rzeczywistości zapłacił, jak
się domyślacie, firma samochodowa Chevrolet.
Dlaczego Chevrolet miałby wyprodukować kreskówkę o Kopciuszku?
To doskonałe pytanie i cieszę się, że je zadałeś.
To dlatego, że ten rysunek był reklamą.
Nauczyło to widzów trochę
o tym, jak działają linie montażowe, i nauczyło Kopciuszka
, że ​​tym, czego naprawdę chciała w życiu, nie był autokar
z dyni, ale nowoczesny Chevrolet.
Chevrolet nie zapłacił nam za umieszczenie tej kreskówki
w naszej antologii, ale i tak umieściliśmy ją
za darmo, ponieważ wierzymy, że to, co zrobili animatorzy,
było naprawdę sprytne i wiemy, że ci się spodoba.
(ciekawa muzyka)
(delikatna muzyka klasyczna)
(łagodna muzyka klasyczna)
(kichanie macochy)
(śmiech krasnala)
(złośliwa muzyka klasyczna)
(delikatna muzyka klasyczna)
(spryskiwanie perfumami)
Kopciuszek! Kopciuszek?
Kopciuszek!
[Macocha i przyrodnie siostry] Kopciuszek? Kopciuszek!
Kopciuszek! Kopciuszek!
Kopciuszek.
(łzawienie spódnicy)
(przyrodnia siostra sapie) (gnom się śmieje)
(muzyka złych przeczuć)
[Przyrodnie siostry] Weź to, (ląduje cios)
i tamto, i tamto.
(Kopciuszek płacze)
(doniosła muzyka)
Na bal, James.
OK, toots.
(stukanie koni)
(pracowita muzyka)
Whoa! (pisk rumaka)
(gnom gra na rogu)
(„Uwertura William Tell”)
Do pracy, moi ludzie. Do pracy, do pracy!
(gnomy paplają niewyraźnie)
Kiedy na naszej wsi zalegał głęboki śnieg,
wściekły wiatr wył i wiał,
a w naszej spiżarni kończyło się jedzenie,
kto pomógł nam wstać?
Kto złagodził nasze cierpienie?
[Gnomy] Kopciuszek. Powinniśmy wiedzieć.
A teraz słuchajcie, panowie, ona nas teraz potrzebuje.
Książę zaprosił ją na swój bal,
ale ona nie może złożyć dworskiego ukłonu,
bo w ogóle nie ma trenera.
[Gnomy] Nie ma żadnego powozu?
Nie ma żadnego trenera.
(gnom pociąga nosem)
Aby jej szczęście było pełne, zrobimy dla
niej suknię ze srebrzystego pasma z kryształowymi pantofelkami na stopy
i najwspanialszy powóz w całym kraju.
Jesteście ze mną, mężczyźni? - [Gnomy] Tak!
NIE! Tak!
Odejdźcie, moi ludzie.
(żywa muzyka)
(piłowanie drzew)
Jasne!
Przypuszczam, że słyszałeś o tej niezdarnej pani Web Spider.
Nie, ale słucham.
No cóż, daleki jestem od plotek,
ale wydaje mi się, że dopiero ostatniej nocy,
Panie Pająku... (szepczą pająki)
(chichoczą pająki)
[Pająk 2] Nie!
[Pająk 1] Tak!
(jasna muzyka)
(dmuchanie gnoma)
(brzęk żaru)
(dziobanie ptaka)
(dziobanie ptaków)
(wesoła muzyka klasyczna)
(mówi w obcym języku) O co chodzi? Jesteś leniwy?
Zdobądź pracę.
Kto następny?
(śpiewa operowa w obcym języku)
(chichocze) Przestań, Tony. Łaskoczesz.
(klaps kijem)
(piłowanie robaków)
(chrapanie żółwia) (złośliwa muzyka)
(chrząkanie gnomów
) (żółw kręci
) (wystrzeliwują petardy)
(wiwatowanie gnomów)
(gnomy się śmieją)
♪ Jeden duży cios i nasiona wlatują ♪
♪ Aby złapać powietrze, które jest w środku ♪
♪ Powóz Kopciuszka ♪
(spokojna muzyka)
Głowa do góry, tam na dół.
(trzaskanie groszkiem)
(„Lot trzmiela”)
Ile?
(bulgotanie cieczy) (dzwonienie dzwonka)
(bulgotanie cieczy)
(dzwonienie dzwonka) (wesoła muzyka na dudach)
(muzyka uroczysta)
♪ Niebieskie ptaki latają w kółko, dlaczego ♪
♪ Przewijają się z boku na bok ♪
♪ Tworzą zasłony, które teraz zapewniają suknia ♪
♪ Dla Kopciuszka ♪ ♪ Ooh, ooh, ooh ♪
(wesoła muzyka)
[Gnomy] OK.
(skrzypienie maszyny) (zaciągnięcie powietrza)
Start! Wyjdź, idź, idź!
647, jak się mam?
(żywa muzyka)
(eteryczna muzyka harfy)
(triumfalna muzyka)
(niewyraźny śpiew)
♪ Zapożyczone z innego dnia ♪
♪ Teraz prezentujemy w pełnej okazałości ♪
♪ Trener Kopciuszka ♪
Kiedy byłem dzieckiem,
jedną z moich ulubionych postaci z kreskówek
był Popeye the Sailor Man.
Był zwykłym facetem palącym fajkę,
dopóki nie zjadł szpinaku (dławiąc się)
i nie zyskał super siły.
Wszyscy wiemy, że szpinak tak naprawdę nie działa na ludzi,
ale jako dziecko i tak chciałem spróbować szpinaku,
żeby zobaczyć, jak smakuje.
Przekonałam mamę, żeby mi kupiła.
Spróbowałem i nienawidzę tego. To było obrzydliwe.
Dlatego nigdy więcej nie jadłam szpinaku.
Ale i tak podobały mi się kreskówki Popeye'a.
Podobnie jak wiele największych kreskówek złotej ery,
Popeye został wyprodukowany przez Maxa Fleischera
i ta kreskówka może być jego najlepszą przygodą.
„Aladyn i jego cudowna lampa” to kontynuacja
słynnej historii „Aladyn”,
ale
głównymi bohaterami są Popeye i jego dziewczyna Olive Oyl.
Należy pamiętać, że ten rysunek ukazał się w 1939 roku, ponad 50 lat
przed kreskówką Disneya „Aladyn”.
Zastanawiam się, w którym momencie tej kreskówki Popeye zje
trochę szpinaku, a potem po prostu uderzy
złego gościa prosto w twarz.
Obejrzyjmy to razem i przekonajmy się.
(radosna muzyka)
(brzęczenie klawiszy maszyny do pisania)
(brzęczenie maszyny do pisania)
Kurczę, ale moja historia powinna być świetna.
Naprawdę nie rozumiem, jak ludzie mogą czekać. (chichocze)
(brzęczą klawisze maszyny do pisania)
Mm. Muszę zdecydować, kim będą aktorzy.
Myślę, że zrobię z bohaterki siebie. (chichocze)
Mhm. Bohater, Aladyn, jest przystojny i mądry.
No cóż, Popeye the Sailor jest świetny do tej roli!
(Brzęczenie oliwek) (brzęczenie klawiszy maszyny do pisania)
(
brzęczenie klawiszy maszyny do pisania)
(brzęczenie klawiszy maszyny do pisania)
(brzęczenie maszyny do pisania) (obywatele gadają niewyraźnie
) ( gadatliwe Popeye)
(sklepikarz woła w obcym języku)
(„Popeye the Sailor Man”)
(chrząkanie Popeye)
Powinienem otworzyć sieć sklepów.
(jęk Popeye)
(wiwatowanie obywateli)
(muzyka królewska)
Zróbcie miejsce księżniczce. (stukanie koni)
Zróbcie miejsce księżniczce.
(Popeye nuci)
(Popeye chichocze)
Whoa! Lepiej się tutaj rozwiążę.
Och, sprzedawca precli, co?
(wiwatowanie obywateli)
Hmm. (chichocząc)
Twoje panowanie wkrótce się skończy, gdy odkryję mój sekret.
Wtedy ja będę władcą,
a ty będziesz moją oblubienicą. (chichocząc)
Nieee!
(muzyka złowroga)
Daj mi zobaczyć. Gdzie byłem, gdzie byłem? (liżąc)
(wezyr mamrocze)
Ach!
Pocieranie tej lampy przyniesie bogactwo i sławę.
Ta lampa jest dobrze strzeżona przez potoki i płomień.
Ale ktoś odważy się to zabezpieczyć. Aladyn ma na imię.
Mieszka na rogu Chow i Main.
Aladyn pomoże mi zdobyć tę lampę,
a wtedy Aladyn już nigdy się nie pojawi. (rechotanie)
(muzyka złych przeczuć)
(warczenie wezyra) (skrzypienie laski)
(muzyka ponura)
Tak, tak, Aladynie.
Księżniczka wybrała ciebie, abyś zdobył
dla niej magiczną lampę.
Cóż, dokonała dobrego wyboru. (chichocze)
Dlaczego tylko ty jesteś godny
tak niepewnej misji.
Tak tak tak tak.
Powiedz, powinieneś oddychać.
Może lepiej odłóż się na kilka lat.
Pod tą skałą znajduje się niebezpieczne przejście.
Czy tak?
Za którym znajdziesz złotą lampę.
Przynieś mi tę lampę.
Och, przynieś tę lampę z powrotem do siebie, co?
Wszystko dla księżniczki! (buczenie)
(muzyka o złych przeczuciach) (wezyr chichocze)
(Popeye chrząka)
Idę po księżniczkę.
Tak, tak, Aladynie. No dalej, dalej.
Tak! Idę, idę. (chichocze)
(muzyka pełna nadziei)
(Popeye chichocze)
Rozwal mnie. To jest ważne!
(chrząkanie Popeye'a) (stukanie kołatki)
(jęk Popeye'a) (brzęczenie kamienia)
(muzyka dramatyczna)
O lampo, lampa.
To chyba musi być zrobione z szafirów, co?
O chłopie. Zrobiłem dobrze, zrobiłem dobrze. (śmiech)
Ach, napięcie jest okropne.
Chciałbym, żeby Aladyn się pospieszył z tą lampą.
O stary.
Hej, proszę pana. Panie, mam lampę!
Wszystko dla księżniczki.
Lampa! (chichocząc)
Dla księżniczki.
Tak. Zgadza się.
Dla księżniczki. och!
Księżniczka! (chichocząc)
To była tylko sztuczka, mój głupcze.
Tylko ty i ja wiemy o tej magicznej lampie.
I wkrótce zapomnisz. (chichocząc)
Oj.
(brzęk kamieni)
(chichocze) Jest mój. Mam to.
To jest moje. (machanie głową)
Och! O, moja lampa!
Lampa!
(brzęk lampy)
Lampa, lampa. (chrząka)
(wezyr chichocze)
Chcę lampę. (wrzeszcząc)
Och! (łkając)
Ojej. Hej, co się stało?
Gdzie jestem i jak się stąd wydostać.
To właśnie chcę wiedzieć.
To miejsce wydaje mi się trochę straszne. Och, och.
(drapanie zapałek)
Och, chciałbym mieć zawroty głowy, żeby widzieć, co robię.
Cóż, wykorzystaj mnie w ostatnim meczu.
Mam nadzieję, że dobrze trafię, to wszystko.
(brzęczenie lampy)
(brzęczenie lampy) Och!
(uderzenie w gong)
No dalej, postaw swoich książąt.
Och, na litość boską.
Hej! Kim jesteś?
Skąd przyszedłeś?
Jesteś woźnym czy coś?
Jestem niewolnikiem baranka. Pochodzę znikąd.
Udaję się donikąd i oto jestem.
Ty pomyślisz życzenie, a ja je spełnię. (chichocze)
Chcesz czegoś?
Powiedziałeś życzenie? Życzenie, życzenie.
Mógłbym mieć życzenie, co?
Cóż, chciałbym się stąd wydostać.
Czy możesz mi pokazać wejście do wyjścia?
Och, z pewnością.
No cóż, chodźmy stąd.
To powiedziałaś. (uderzenie w gong)
Hej, uspokój się.
Przestań się popychać. Przestań naciskać.
Mam nadzieję, że wiem, co robisz.
(wiercenie dżina)
Wow.
O chłopie! (śmiech)
Och, schody ruchome!
Kobiety i panie targują się w piwnicy na ostatnim piętrze.
(brzęk lampy)
Główne wejście, wszystko wyłączone. (chichocze)
Kurczę, cieszę się, że wydostałem się z tej dziury, w porządku. (chichocze)
Gdybym teraz mógł znaleźć...
Ach, och.
Jeśli nie wiesz, czego chcesz, potrzyj to.
Hm, to bardzo dobry pomysł.
Myślę, że spróbuję.
(uderzenie w gong)
Hej, ty. (mruczący dżin)
Och, na litość boską.
Chcesz czegoś?
Tak. O co chodzi z tą całą magią?
Cóż, mówiłem, że mogę spełnić każde życzenie i pragnienie.
Jest coś zabawnego w tym chłopcu.
Muszę je przetestować. Myślę, że dam mu twardszego.
Dobra. Chciałem być bogatym księciem. (chichocząc)
Powiedziałeś to.
Hej, co się dzieje?
(triumfalna muzyka)
Och, chłopcze! (śmiech)
♪ Co mogę dla ciebie zrobić ♪
♪ Zrobiłbym prawie wszystko, o co mnie poprosisz ♪
♪ Pójdę i wezmę ten garnek złota z tęczy ♪
♪ I przyniosę go tam, gdzie jesteś ♪
♪ A potem ja przyczepiłbym twój wóz do gwiazdy ♪
♪ Co mogę dla ciebie zrobić ♪
(matka i dzieci wiwatują)
♪ Powiedz, czy chciałbyś, żeby twoje marzenia się spełniły ♪
♪ Chciałbym cię uszczęśliwić na zawsze ♪
♪ Rzeczywiście, ♪
♪ Więc co mogę dla ciebie zrobić ♪
(obywatele wiwatują)
Dziękuję. Dziękuję bardzo. (chichocząc)
Wstawaj, Psie Ciastko!
(buczenie Popeye) (tukanie koni)
(wezyr kaszle)
To Aladyn! On żyje!
(nuczenie Popeye) (tupot koni)
Ma magiczną lampę, ale nie będzie jej miał długo.
(rozchlapywanie herbaty) (wezyr jęczy)
(wezyr narzeka)
(buczenie Popeye) (stukanie koni)
Cóż, mam nadzieję, że księżniczka jest w domu.
(stukanie koni) (buczenie Popeye)
Cóż, mam tutaj lampę.
Och, pocieraj, pocieraj, pocieraj, pocieraj.
(uderzenie w gong)
Hej!
Oh!
Do usług.
Przynieś mi skrzynię pełną cennych pereł, diamentów
i innych rzeczy i zanieś ją księżniczce.
Do niej? To powiedziałaś!
Hokus Pokus. (wdech) (syczenie powietrza)
(balon pękający) (Popeye się śmieje)
Zanieś to księżniczce
z moimi komplikacjami, zgadza się.
(dzwoni dzwonek)
Och, wchodzący.
Prezenty od Aladyna dla księżniczki.
Salami, salami, bolonia.
Oh! (wzdycha)
Och, och.
Oh! (wzdycha)
Och, są zbędne!
Oh. (wzdycha)
Och.
(triumfalna muzyka)
(wzdycha) To musi być Książę Aladyn!
Och, bądź spokojny, moje trzepoczące serce.
Hoo hoo!
O chłopie! Księżniczka! (chichocze)
Na ratunek. (stukanie konia)
(buczenie Popeye)
Odwrotnie.
Aleja w górę.
Myślę, że coś upuściłeś.
Och, dziękuję, duży, wysoki i przystojny.
No cóż, nie jestem aż tak wysoki, ale... (śmiech)
Lepiej pozbędę się tego kija,
bo pomyśli, że jestem trochę pocięty czy coś, co.
(nuci Popeye)
(mruczy) Przekleństwa! (warczy)
(chichocze) Och, racja.
Czy ty, to znaczy...
Czy ty... - Tak, tak?
O tak, tak.
Jestem zażenowana. Nie wiem co powiedzieć.
Nigdy wcześniej nie kochałam się w technikolorze. Nie wiem.
Księżniczko, czy by ci się to podobało
, czy by ci się to podobało...
Kim jesteś, ty czy ty?
Najpiękniejsza, jaką miałem powiedzieć, to...
Tak, wyjdę za ciebie.
(gadatliwie) Och, zrobisz to?! Och, ona wyjdzie za mnie.
Och, to cudowne!
Myślę, że popełnia duży błąd, ale nie wiem.
Oh! (całując klapsy)
Idę, przyprowadźcie mi przyjaciół na wesele,
ale wrócę. (chichocząc)
Och, nie zapomnij wrócić.
Heidi ho, Silver!
(tupot konia) Precz!
(wezyr narzeka) (zwycięska muzyka)
(brzęczenie oliwy)
Och!
O jej. Co to było?
Kto zostawił tu te śmieci?
Lampa! (chichocząc)
Mam plan.
Och, służący. Przyjdź do mnie.
(Olive chichocze)
(zdrapywanie pilnika)
(zrzucanie farby)
[Wezyr] Nowe lampy za stare.
Och, zobacz, czy możesz pomóc temu biednemu człowiekowi,
a potem odeślij go.
Nowe lampy za stare.
(skrzypienie taczki)
Nowe lampy za stare.
Oh!
(śwista lampa)
Och!
(wezyr chichocze) (całując klapsy)
(rechotanie) Jest mój.
(wzdycha) Mm hm, mm hm, mm hm.
Mhm, mm hm, mm hm.
(obywatele wiwatują)
[Obywatele] Aladyn, Aladyn, Aladyn, Aladyn, Aladyn, Aladyn, Aladyn,
Aladyn, Aladyn, Aladyn, Aladyn, Aladyn,
Aladyn, Aladyn, Aladyn, Aladyn.
(wezyr chichocze)
(wiwatowanie obywateli) - Yoo hoo! Książę!
Hoo ho!
O, wróciłeś.
Człowiek, który wrócił, to ja. Dziękuję.
Dziękuję bardzo. Dziękuję.
(napięta muzyka)
Ach, tu nikogo nie ma. Teraz jest moja szansa.
Księżniczka wkrótce będzie moja.
(uderzenie w gong)
(uderzenie w ziemię) - Och!
Chcesz czegoś?
Iść. Rozkazuję ci.
Zabierz ten zamek do odległej krainy.
Jesteś szalony!
Jestem szalony, co? Cóż, zrobisz, co mówię.
Uderzę cię o centymetr od twojego życia.
Nigdy nie powiedziałem, że tego nie zrobię.
Więc idź!
(kruszy się gruz)
(łomotanie Popeye)
(jęk Popeye)
(rżenie konia)
Wstawaj! Oh!
Hej, gdzie jest zamek?
Gdzie jest księżniczka?
Gdzie są moje ubrania?
(Olive i Popeye krzyczą)
Aladyn to podróbka! (obywatele krzyczą)
(świszczący zamek)
[Obywatel] Precz z Aladynem! (krzyczą obywatele)
(muzyka dramatyczna)
Whoa!
(„Popeye, Żeglarz”)
(brzęk puszki) (Popeye przeżuwa)
(trzaskanie linami)
Uwolnij mnie!
(wrzask skały)
Och, Popeye, mam na myśli Aladyn! Ocal mnie!
(mruczy Olive)
Och!
(wzdycha) Przekleństwa!
(mruczy Popeye)
Och! Pozwól mi odejść! (wezyr papla)
(buczenie Popeye'a)
Strażnicy mają zniszczyć Aladyna!
O tak? Szpinak do naprawy osłon.
(„Popeye, marynarz”) (Popeye przeżuwa)
Witam was dwoje.
(brzęk hełmów)
Weź to! (brzęk zbroi)
A teraz sęp!
O tak? Szpinak do ugotowania gęsi sępskiej.
(„Popeye the Sailor Man”) (łomotanie sępa)
I smok!
Och, babciu. Jakie masz wielkie zęby!
(skwierczące płomienie)
Nie jesteś taki seksowny, młodzieńcze.
(Popeye żuje) („Popeye the Sailor Man”)
(Popeye, wdech) (Popeye wydycha powietrze)
(kwilenie smoka)
(wezyr wrzeszczy)
(wezyr chichocze) - Och! (krzyczy)
(„Stars and Stripes Forever”) - Gdzie jest ten facet?
Pozwól mi wziąć go w swoje ręce.
(wezyr jęczy) Och, tak?
(brzęk mieczy) (Olive jęczy)
Hej, gdzie jest ten koleś. Był tu zaledwie minutę temu.
Widziałem to na własne oczy.
(mruczy wezyr) (jęczy Popeye)
(lądowanie z ciosem) Tu jest ceglany mur
czy coś, co?
To musi być magik. (wezyr chichocze)
Sytuacja się odwróciła. O tak?
Weź to! (wezyr mamrocze)
(brzęk mieczy)
(kwilenie Oliwki)
(brzęk mieczy)
O tak? (wezyr papla)
Yowza! - Przegapiłeś!
Oj! (jęczy)
Pomocy, jestem rybą!
(„Yankee Doodle”)
Chodź tu, Olive. (chichocze)
Już jesteśmy!
Na razie, sport.
Tak długo.
To tak długo, toots.
Och, do widzenia.
(chichocze) Powiedziałem to.
(Popeye chichocze)
Och! - Gdzie ja byłem?
Daj mi teraz chwilę pomyśleć. O tak.
Pamiętam. (przytulając się)
(nucąc Olive)
List do ciebie, Olive.
O, w końcu obraz jest skończony!
Oh!
(żywa muzyka) (krzyczy Olive)
(„Popeye the Sailor Man”)
(spokojna muzyka) - Proszę bardzo.
To nasza kolekcja niektórych
z najwspanialszych kreskówek złotej ery.
Niesamowicie jest patrzeć wstecz na te klasyczne kreskówki
i zdaj sobie sprawę, że dzisiejsze filmy są bardzo podobne
i inspirowane tymi kreskówkami, które pojawiły się 50
, a nawet sto lat wcześniej.
Jasne, dzisiaj mamy znacznie lepszą technologię.
Mamy komputery, CGI i całą resztę,
ale kreatywność była zawsze obecna.
Większość dzisiejszych historii jest taka sama,
jak te z tamtych czasów, a większość
bohaterów jest taka sama,
ponieważ postacie, które wtedy stworzyli, były ponadczasowe.
Dziękuję za obejrzenie i mam nadzieję, że wkrótce się spotkamy.
(muzyka hymnowa)