ΤΟ ΜΑΓΕΜΕΝΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ
Ναι!
Έλιαν! Περίμενε!
Η πριγκίπισσα Έλιαν! Ανοίξτε τις πύλες!
Ναι!
-Έλα, όχι! Όχι η φωτοβολίδα! -Ξανά; Μα, Έλιαν, μόλις βγήκες έξω!
Συγγνώμη, παιδιά. Με καλεί το καθήκον.
Αυτά έχει η λαμπερή ζωή μιας πριγκίπισσας.
Δεν πειράζει. Θα τα πούμε απόψε στο πάρτι γενεθλίων σου. Το περυσινό ήταν τέλειο!
Ναι! Φέτος, θα είναι καλεσμένοι μόνο συγγενείς.
Ξέρεις, πολύ χαλαρά, λίγος κόσμος.
Αλήθεια; Δεν το συνηθίζεις.
Είμαι 15. Είμαι κι επίσημα έφηβη τώρα,
οπότε θέλω να περνάω περισσότερο χρόνο με τους γονείς μου.
Καλά. Αν θες, βρισκόμαστε μετά. Θα είμαστε στην αγορά.
-Γεια σου, Έλιαν! -Ελάτε, πάμε!
Καλό κορίτσι.
Πριγκίπισσα Έλιαν! Το ξέρω, υποσχέθηκα ότι δεν θα είχε φωτοβολίδα σήμερα, αλλά τα
-τέρατα… -Υπουργέ Ναζάρα!
Υψηλοτάτη! Ο βασιλιάς και η βασίλισσα έχουν ζητήσει ακρόαση.
Τύπου, ακρόαση ακρόαση;
Γιγαντιαίων διαστάσεων.
Οι φίλοι μου είναι κάτω στην αγορά και διασκεδάζουν. Εκεί θα έπρεπε να ήμουν κι
-εγώ. Αλλά μπορώ; -Πριγκίπισσα!
Όχι.
Έλα, Φλινκ. Πάμε πάλι τα ίδια.
Στον κόσμο αυτόν έλα, αν θες!
Αν κι οι γονείς μου του κάνουν ζημιές!
Νεύρα πολλά έχουν συχνά!
Κι αν πλησιάσεις, θα τρέξουν μακριά!
Ναι, είμαι πριγκίπισσα, μ' ένα θέμα απλά!
Νόμος σκληρός μπήκε καθώς Κάπως σαν τέρατα κάνουν!
Με τέρατα μοιάζουν! Σοβαρά!
Για να κρατήσω το μυστικό, χαλάω την γκαρνταρόμπα μου!
-Συγγνώμη, υπουργέ Μπόλιναρ! Μπαμπά! Μαμά! -Όχι, μη! Σας παρακαλώ!
Αν μαθευόταν αυτό…
Πολύ άτακτοι είστε και οι δύο!
Εντάξει, αφήστε το σ' εμένα.
Έτσι μπράβο! Από δω!
Καλή βασίλισσα!
Πέρσι η ζωή ήταν πιο απλή! Μα είδαν μπροστά τους μαγεία σκοτεινή!
Και, ξάφνου, μπουμ! Σε δυο στιγμές!
Πιάσαν κι οι δυο τους κατάρες γερές! Θεραπεία αν υπάρχει, δεν το ξέρει κανείς!
Να φανταστείς δύο γονείς! Που όλο σαν τέρατα κάνουν!
Και τέρατα είναι αν τους δεις!
Κι αν οι δικοί σου μοιάζουν σκληροί! Λίγο αυστηροί!
Ή κολλημένοι και πιεστικοί!
Πείσμα γερό, δεν το μπορείς!
Μ' αυτά, κι οι δυο γονείς μεμιάς!
-Τα ξεπεράσαν τόσο! -Που πια δεν ξέρουν αν είμαι εκεί!
Μα πόσο καλή!
Περνάει πολλά!
Και το παλεύει, παρά όλα αυτά!
Γκρίνια καμιά!
Μόνο χαρά!
Πίσω απ' τη μάσκα, πιστεύω, πονά!
Πόσο ώριμη είναι! Κι οι γονείς της, χαμός!
Πώς τους κρατά!
Τόσο καλά!
-Παρότι τέρατα είναι! -Παρότι τέρατα είναι!
Σαν τέρατα κάνουν! Έλεος!
Και οι δουλειές μου είναι πολλές! Στρατιωτικές!
Και συναντήσεις, να φτιάξω ζημιές!
Κι ένας λαός, νόμοι πολλοί!
-Ναι! -Και, ναι, θα ήθελα πολλά! Μα
κάποιος πρέπει να 'ναι εδώ!
-Και πάντα εγώ είμ' αυτή! -Πριγκίπισσα Έλιαν!
Τελείωσες τα μαθήματά σου;
Θα τα τελειώσω όταν γυρίσω. Μ' έχεις πρήξει, μαμά!
Θα 'ταν καλά για μία μέρα! Να 'χα γονείς που μου σπάνε τα νεύρα!
Ας ήταν αυστηροί! Ενοχλητικοί; Εννοείται, ναι!
Το μόνο που μπορούνε είναι να μ' αγνοούνε!
Και, βασικά, έλεος! Τι λέγαμε; Έτσι ζω πια!
Μία χρονιά! Όλα κρυμμένα σε μια σκιά!
Λίγο χαμός, λίγο δουλειά! Μα το παλεύω, νομίζω, καλά!
Η δουλειά μου είναι, όμως! Την ελπίδα κρατάω!
Είναι γνωστό, πολύ απλό! Πάλι σαν τέρατα κάνουν!
Τι ρημαδιό! Χάος σωστό! Πάλι σαν τέρατα κάνουν!
Μες στην ψυχή, είναι γονείς! Τι κι αν σαν τέρατα κάνουν!
Δεν μοιάζει με τέρας!
Δεν είναι αυτό τέρας!
Τι κάνει ένα τέρας καλά!
Ανοίξτε την πόρτα!
Όχι!
-Είναι η στρατηγός Καρντόνα! Πάλι; -Θέλω να δω τον βασιλιά και τη
βασίλισσα! Ανοίξτε την πόρτα!
-Μαμά, μπαμπά! -Κάποια στιγμή, θα
πρέπει να της ανοίξουμε!
Το ξέρω, αλλά σκέψου τι θα έκανε αν το ανακάλυπτε αυτό! Και δεν είναι ακριβώς
-ψύχραιμη τύπισσα. -Ανοίξτε μας!
-Ανοίξτε είπα! -Και τι θα της πούμε αυτήν τη φορά; Της
έχουμε ήδη πει κάθε πιθανή δικαιολογία!
Έχουν συνάντηση.
Εργατικές κινητοποιήσεις.
Σύνοδος κορυφής!
Άσ' το σ' εμένα. Εξάλλου, εγώ είμαι ο υπουργός Επικοινωνιών.
Με το καταπληκτικό λέγειν.
Κολονοσκοπήσεις.
Αριστούργημα.
Θα έρθω ξανά αύριο. Και δεν θα φύγω αν δεν δω τους Μεγαλειότατους!
-Κορίτσι μου, δεν πάει άλλο αυτό. -Το ξέρω.
Πάει ένας χρόνος και ακόμα δεν έχουμε βρει τρόπο…
Ναι, να λύσουμε τα μάγια. Το ξέρω!
Δεν ξέρω τι να κάνω.
Τι έγινε πάλι;
Έχει φτάσει o βασιλικός ταχυδρόμος!
Σας φέρνω νεότερα για το μήνυμά σας προς τους Προφήτες του Ήλιου και της Σελήνης.
-Τι, απάντησαν; -Όπως ξέρετε, οι Προφήτες ζουν στο
Σκοτεινό Δάσος του Αιώνιου Σκότους, το πιο επικίνδυνο μέρος. Γι' αυτό κι εγώ έστειλα
οκτώ από τα καλύτερα πουλιά μου, για να παραδοθεί με ασφάλεια το μήνυμά σας.
-Τέλεια! Και το έλαβαν; -Κατά την είσοδό τους στο δάσος, επτά
από τα οκτώ πουλιά κατανάλωσαν μαγεμένα βατόμουρα απολίθωσης και
μετατράπηκαν αμέσως σε πέτρα.
Τα τιμάμε.
-Όμως τα άλλα… -Σάιμον.
Μίλι.
Σέντρικ.
Σέντρικ ο Δεύτερος.
Χάνιγκαν.
Άμπροουζ.
Κι η μικρή Ντόριτ.
Αιωνία η μνήμη όλων τους.
Μεγάλη τραγωδία. Αλλά μας έμεινε ένα πουλί ακόμα. Και ελπίζω να είναι αυτό εδώ,
που έχει έναν παπυράκο στο ράμφος του.
Σωστά. Ο γενναιότερος όλων, ο γερο-Τζο, έχει επιστρέψει με την απάντηση, αψηφώντας
όλους τους κινδύνους του Σκοτεινού Δάσους του Αιώνιου Σκότους.
Ενώ, ταυτόχρονα,
με επιτυχία κατανάλωσε μια ποικιλία βατόμουρων
όχι τόσο δηλητηριώδη όσο τα υπόλοιπα.
Ήταν γενναίο πουλί.
Τον είχα σαν γιο μου τον Τζο.
"Ρίξε νερό".
Πού είναι το μήνυμα; Μα πού πήγε; Φλινκ, βρε κλεφτράκο!
Πάλι στο στόμα σου το έχεις;
Σε χαιρετούμε, πριγκίπισσα Έλιαν της Λάμπρια.
Εμείς είμαστε οι Προφήτες του Ήλιου και της Σελήνης.
-Σελήνης… Σελήνης… Σελήνης… -Μας έχει εξάψει το ενδιαφέρον η ατυχία
σας, όμως, για να λύσουμε αυτό το πρόβλημα, θα πρέπει να το
παρατηρήσουμε από πρώτο χέρι.
Χέρι… Χέρι… Χέρι…
Φλινκ, θα έρθουν εδώ!
Ως εκ τούτου,
να αναμένετε την άφιξή μας στο βασίλειό σας την παραμονή του τρίτου φεγγαριού,
της τρίτης ημέρας, του τρίτου κατά σειρά μήνα.
Πείνα… Πείνα… Πείνα…
-Όχι πείνα, μήνα. -Μήνα.
Τρίτο φεγγάρι της τρίτης ημέρας του τρίτου μήνα; Είναι τα γενέθλιά μου! Άρα απόψε!
Χρόνια σου πολλά, πριγκίπισσα!
Δεν συμφωνήσαμε να κρατήσουμε έναν αέρα μυστηρίου, μη σου πω και λίγο τρομακτικό;
Ναι. Πράγματι. Συγγνώμη. Συγγνώμη. Συγγνώμη.
Τέλος πάντων. Θα είμαστε εκεί σύντομα! Ετοιμάσου για την άφιξή μας!
Ναι! Πάν' τα τέρατα, πάν' τα μυστικά! Δύο νορμάλ γονείς και μια νορμάλ ζωή!
Να το πω στον Μπόλιναρ και τη Ναζάρα! Θα ξετρελαθούν!
Είναι τραγικό! Έχω κάνει μαύρους κύκλους στα μάτια! Πώς καταντήσαμε έτσι;
Μιλάω 17 ξένες γλώσσες. Έχω συντάξει το σύνταγμα
του βασιλείου μας. Είμαι εθνικός θησαυρός, που να πάρει και να σηκώσει!
Και δες πώς πρέπει να περάσω το πρωινό μου!
Σχεδιάζοντας μια σκούπα για κακά τεράτων. Θέλουμε έναν αληθινό ηγέτη.
Το βασίλειο είναι στα πρόθυρα της κατάρρευσης πλέον!
Συγγνώμη, κυρία και κύριε υπουργέ,
αλλά έχουν μαζευτεί πολλά δώρα γενεθλίων και η αίθουσα υποδοχής είναι ελαφρώς…
Κατεστραμμένη;
Ναι, δεν υπάρχει πλέον.
Φέρ' τα εδώ πέρα.
Εντάξει.
Ναζάρα, για πόσο ακόμα θα το κρατάμε κρυφό αυτό;
Μα τι θα κάνει ο κόσμος αν το ανακαλύψει;
Ούτε να το σκέφτομαι δεν θέλω. Ο βασιλιάς και η βασίλισσα ήταν τόσο
-αγαπητοί. -Τόσο αγαπητοί.
Απ' την άλλη, υπάρχει κάποιος εδώ που είναι ακόμα πιο αγαπητός.
Ποιος, εγώ; Τα παραλές.
Όχι, αμέσως κι εσύ, βρε ξεμωραμένε! Η πριγκίπισσα!
Έχεις συνειδητοποιήσει πόσων χρονών γίνεται σήμερα;
Δεν έχω την παραμικρή ιδέα.
Ευχαριστώ.
Σήμερα κλείνει τα 15. Αυτό μπορεί να λύσει το πρόβλημα.
Μα, δεν καταλαβαίνω, τι εννοείς;
Ξέρεις, το βασίλειο αυτό είναι αβάσταχτο!
Και το κάστρο είν' ένα μπάχαλο! Ένα χάος επικρατεί!
Πάρτι κάναμε με στυλ, γιορτές ατέλειωτες!
Δεν νταντεύαμε ελέφαντες!
-Όλα αυτά χαθήκαν πια! -Για φαντάσου ένα κάστρο μαγικό ξανά!
Με τρελές φορεσιές ξανά!
-Όπως τον παλιό καιρό! -Για φαντάσου να γλεντάς με ευγενείς ξανά!
Με κρασιά και με τυριά ξανά!
Κι αν σου πω, είναι πιθανό;
-Μπα! Αυτό να το ξεχάσεις! -Γιατί;
-Πονάει! -Θα δεις!
Μεμιάς, θα το δεις! Τη ζωή σου μπορείς να αλλάξεις κι εσύ!
Με βήμα και δρόμο ξανά διαλέγω!
Το μέλλον μου επιλέγω! Βήμα, και τώρα πάει και το πρόβλημα αυτό!
Βήμα και πίσω δεν θα κοιτάμε! Μπροστά θα προχωράμε, στο μέλλον το λαμπρό!
Μα στάσου! Τι ακριβώς προτείνεις;
Πιο λιανά, ενηλικιώνεται η πριγκίπισσα! Και το σχέδιο προχωράει, απλά!
-Νέα βασίλισσα να 'ρθεί! -Καλό!
Κι όταν πάλι το παλάτι σε ίσιο δρόμο μπει…
Θα 'ρθει κόσμος για επίσκεψη;
-Και σαμπάνια όλοι θα πιουν! -Και σαμπάνια όλοι θα πιουν!
Μ' αρέσει!
Έλα, το λατρεύεις!
Σωστά, είναι φοβερό! Γερά!
Με χαρά! -Πραξικόπημα κάνω και στήνω χορό! Με βήμα, και!
-Πραξικόπημα κάνω και στήνω χορό! Με βήμα, και!
-Δρόμο ξανά διαλέγω! -Το μέλλον μου προσέχω!
Με βήμα, και!
Θα πάρω το σκήπτρο εγώ!
-Βήμα, και! -Με βήμα, και!
Όταν ψηλά θα φτάσω! Ποιον, πες μου, θα ξαφνιάσω!
-Το μέλλον αν κοιτώ! -Το μέλλον αν κοιτώ!
-Βήμα πρώτο, βασιλιάδες στην άκρη! -Βήμα δεύτερο, λέμε ότι πέθαναν!
-Βήμα τρίτο, μόλις τελειώσει το κλάμα… -Θα γίνει βασίλισσα αυτή!
Μετά!
Ένα στέμμα φορά!
Μετά!
-Και φουστάνια καλά! -Μετά!
-Όλα πάνε καλά! -Όλα πάνε καλά! Πανεύκολο! Αστείο!
Μόνο να συμφωνεί! -Και αρχίζει η γιορτή! -Και αρχίζει η γιορτή!
-Υπουργοί! -Πριγκίπισσα!
-Τη βρήκα τη λύση! -Κι εμείς το ίδιο!
-Ξέρω πώς θα λυθούν τα μάγια! -Θα γίνεις βασίλισσα!
Θα γίνεις βασίλισσα!
Μισό. Ορίστε; Οι Προφήτες μου απάντησαν επιτέλους! Θα λύσουν τα μάγια.
Τι; Πώς;
-Μα αυτό θα ήταν υπέροχο! -Μα ασφαλώς, αλλά αν δεν μπορέσουν;
Το βασίλειο χρειάζεται έναν ηγέτη.
Μια βασίλισσα.
-Μισό. Τι θα γίνει με τους γονείς μου; -Θα τους στείλουμε στην εξοχή!
Να τρέχουν στη φύση ανέμελοι!
Και θα τους βλέπεις όποτε εσύ θελήσεις.
Εντάξει. Σύμφωνοι. Αλλά μόνο αν δεν πιάσει αυτό με τους Προφήτες.
Ναι, ασφαλώς, αλλά μετά…
Μετά δεν με πειράζει! Τα μάγια θα λυθούν!
-Κι αν όχι; -Θα λυθούν!
Ναι, τέλος πάντων!
-Και πάλι! -Συμφωνείς να στεφθείς;
Συμφωνείς να στεφθείς;
-Ναι! -Με βήμα, και!
Με βήμα, και!
-Και, και, και, και! -Και, και, και, και!
Το μέλλον μου επιλέγω! Βήμα και τα προβλήματα όλα ξεχνώ!
Και, και, και, και! Βήμα και τα προβλήματα όλα ξεχνώ!
-Βήμα, και! -Βήμα, και!
-Όταν γιορτή θα κάνω! -Όταν το στέμμα βάλω!
Όταν το στέμμα βάλω!
Το μέλλον θα κοιτώ!
-Το μέλλον θα κοιτώ! -Το μέλλον θα κοιτώ!
Παντού να σκορπίζεις της γνώσης το φως και όλοι να λένε να μία σοφός!
-Χρόνια πολλά, πριγκίπισσα! -Ό,τι επιθυμείς, κορίτσι μου!
Σας ευχαριστώ όλους πάρα πολύ γι' αυτήν την υπέροχη…
Από εδώ, Μεγαλειότατε! Εδώ! Εδώ!
Μαμά! Μπαμπά! Αν πραγματοποιηθεί η ευχή μου, όλοι θα έχουμε λόγο να γιορτάσουμε
-απόψε. -Μπράβο, αγόρι μου!
-Ναι! Ας πιούμε σ' αυτό! Μπόλιναρ; -Με συγχωρείτε. Συγγνώμη. Έχω να
λύσω ένα ζήτημα. Λίγη τούρτα, παρακαλώ.
-Δείτε, μεγαλειότατοι! Εδώ. -Μα τι ωραίοι που είστε! Βάλατε
-τα καλά σας για τα γενέθλιά μου! -Έτσι μπράβο!
Μπράβο σας! Κάντε δουλειά σας, βασιλιά.
Μπαμπά! Άφησέ τον κάτω!
Σας ευχαριστώ, πριγκίπισσα.
Οκέι. Δεν γουστάρουμε στέμμα. Σεβαστό.
Αλλά το στέμμα είναι σημαντικό και πολύτιμο και… Μισό. Μα πού πήγε;
Φλινκ!
Γύρνα πίσω!
Όχι!
Μοβ παλιοπόντικα! Τουρτίτσα!
Το ομολογώ, πάντως, δεν είναι κακό.
Ειλικρινά, πριγκίπισσα, απορώ γιατί αγαπάς τόσο αυτό το απαίσιο τρωκτικό.
Αυτοί είναι! Ήρθανε! Ψυχραιμία.
Κατέφθασαν οι μοναδικές αυθεντίες στο γνωστό και το άγνωστο σύμπαν.
Τα πιο ισχυρά και μαγευτικά πλάσματα όλων των εποχών,
οι Προφήτες του Ήλιου και της Σελήνης!
Σας χαιρετούμε, πολίτες της Λάμπρια!
Λάμπρια! Λάμπρια! Λάμπρια!
Άριστη εξυπηρέτηση, Λόρενς. Γι' αυτό, σου δίνω πέντε αστέρια.
Πέντε αστέρια; Μα είσαι στα καλά σου; Σαν βραστό λάχανο μύριζε εκεί μέσα.
Εμένα μ' άρεσε! Μύριζε σαν σπιτικό φαγητό.
Αξιότιμοι Προφήτες, εκ μέρους του βασιλείου της Λάμπρια, σας ευχαριστώ για
την παρουσία σας.
-Εσύ πρέπει να 'σαι η πριγκίπισσα Έλιαν. -Ναι, εγώ είμαι! Αυτή με την τιάρα!
Η εορτάζουσα! Μαγεμένος, κορίτσι μου. Εγώ είμαι ο Λούνο.
Κι εγώ είμαι ο Σάνι.
Έχω πολύ καλό προαίσθημα!
Για να δούμε, λοιπόν. Στην επιστολή σου, έλεγες ότι έχεις κάποιο πρόβλημα με τους
γονείς σου; Θεωρείς ότι είναι… Πώς μας τους είπε, Σάνι;
Τέρατα.
Μπράβο! Τέρατα. Και για ποιον λόγο πιστεύεις ότι οι γονείς σου είναι τέρατα;
Βασικά…
Σοβαρολογούσες!
-Οι γονείς της είναι τέρατα. -Ναι, το ξέρω! Γι' αυτό χρειάζομαι τη…
Μπαμπά! Μπαμπά, όχι, όχι, είναι οι καλεσμένοι μας. Μαμά, φρόνιμα!
Νόμιζα ότι το 'λεγες μεταφορικά. Νόμιζα ότι ήσουν απλά λίγο υπερβολική.
Γιατί να το κάνω αυτό;
Επειδή είσαι έφηβη, φυσικά!
Βρήκα το λαγουδάκι!
Ναι, φέρτε το!
Μισό, μισό, μεγαλειότατε!
Με συγχωρείτε πολύ γι' αυτό. Είναι λίγο μπελάς.
Πριγκίπισσα,
κάτι μου λέει ότι οι γονείς σου πέρασαν από
το Σκοτεινό Δάσος του Αιώνιου Σκότους. Είναι τόσο σκοτεινό,
που το λένε δύο φορές.
Ναι, πέρασαν, αλλά πώς το ξέρετε;
Γιατί μόνο σε αυτό το δάσος υπάρχει αυτή η μαγεία.
Και συγγνώμη γι' αυτό που θα σου πω, αλλά, αν δεν επανέλθουν σύντομα,
θα μείνουν τέρατα για πάντα.
Πώς; Όχι! Σας παρακαλώ, κάντε κάτι!
Ασφαλώς, ασφαλώς.
Δεν κάναμε τόσο δρόμο μέσα στο στόμα του βατράχου άσκοπα. Δώσ' μου το ραβδί μου!
Δεν το έχω το ραβδί.
Με κοροϊδεύεις; Και πού είναι;
Το αντάλλαξα με άλλο. Πολύ καλύτερο.
Καλά, πώς σου ήρθε αυτό το πράγμα;
Μα αφού το συζητήσαμε. Το συζητήσαμε.
Μα τι είναι αυτά που λες; Εμένα δεν μου το είπες ποτέ!
Όχι, σου το είπα.
Εγώ, πάντως, πρώτη φορά το ακούω. Δεν μου το είπες.
Όχι, σου το είπα αμέτρητες φορές.
Πήρα ένα μπρελόκ.
Είναι όλα τα ραβδιά σε ένα. Άκου. Αντί να χρησιμοποιούμε πέντε-έξι ραβδιά,
έχουμε ένα μπρελόκ που κάνει τα πάντα!
Πες μου, τι σε πείραζαν τα έξι ραβδιά που είχαμε πριν, Σάνι;
Έπιαναν όλο το τραπεζάκι του σαλονιού.
Απλώς δώσ' του μια εντολή και πάτα ένα κουμπί.
Να του δώσω εντολή;
Αρκεί μόνο… Ναι, πρέπει να πατήσεις… Άκουσέ με. Πάτα το κουμπί και… Ωραία,
άκουσέ με. Μόνο πάτα το… Δώσ' το μου!
Εμπρός! Εμπρός! Έλα, μπρελόκ! Τώρα! Το έχω πατήσει εκατό φορές αυτό το κουμπί!
Αλλά δεν γίνεται τίποτα! Όχι, όχι, όχι. Το έχω εγώ. Παίξε!
Ξουτ! Ξουτ! Ξουτ!
Το μυστικό αν θέλεις να λήξουν όλα αυτά!
Να γίνουν οι γονείς σου ως ήτανε παλιά!
-Κοντά μας, τότε, έλα! -Και άκου μας καλά!
-Και έτσι σπάν' τα μάγια! -Και έτσι σπάν' τα μάγια!
Μαμά!
-Όχι! Πάμε να φύγουμε! -Βοήθεια! Γι' αυτό
καθόμαστε συνέχεια σπίτι!
-Μπαμπά! Σταμάτα! -Βοηθήστε με!
Δεν ξαναπατάμε το πόδι μας σ' αυτό το κάστρο, Σάνι!
Λόρενς! Βοήθεια!
Σταθείτε! Σας ικετεύω! Γυρίστε πίσω! Όχι! Όχι! Όχι! Μη φεύγετε!
Είδατε τι κάνατε; Ήταν η μόνη μας ευκαιρία να λυθούν τα μάγια!
Έλιαν.
Κορίτσι μου.
Λυπάμαι πολύ.
Κανονίστε ό,τι χρειάζεται. Θα γίνω βασίλισσα.
Μαμά;
Μπαμπά;
Μαμά;
Συγγνώμη που θύμωσα τόσο πριν. Αφού δεν ήξερες τι έκανες.
Τέλος πάντων. Ακόμα έχω γενέθλια.
Ορίστε. Έφερα λίγη τούρτα.
Μου λείπετε κι οι δύο τόσο πολύ.
Μαμά;
Σ' άδεια χολ και διαδρόμους!
Το μυαλό μου τριγυρνάει! Βλέπω όλη μας τη ζωή!
Μπροστά μου πάλι να περνάει!
Τι γιορτές, συζητήσεις!
Αγκαλιές, κι η ζωή κυλάει!
Τόση αγάπη που νιώσαμε!
Με μάγια έμοιαζε! Χαμογελούσαμε!
Μα πάνε αυτά πια!
Τον τρόπο να 'χα μάθει! Για να πάω στο παρελθόν!
Να στέκεστε όπου ήσασταν παλιά!
Τον τρόπο να 'χα μάθει! Να πετάω στον ουρανό!
Να γελάω μ' αγκαλιές!
Τον τρόπο να 'χα μάθει! Για να πάω στο παρελθόν!
Μαζί σας όταν είμαι δεν πονάω!
Να τρέξω θέλω πάλι! Και να πάω στο παρελθόν!
Πάω ξανά σε μια αγκαλιά!
Τον τρόπο αναζητάω!
Με εσάς, δεν φοβόμουν!
Δυνατή είχα γίνει εγώ!
Ξέρω πια πως μου λείπει αυτό! Που είχα με εσάς εδώ!
Μαθήματα παρέα και σχέδια ζωής!
Χειμώνες πλάι στο τζάκι! Καλοκαίρια, εξοχή!
Τ' αστέρια κι οι ευχές μας! Που τις κάναμε μαζί!
Όλα αυτά τα κρατώ και ποτέ δεν τα ξεχνώ!
Τον τρόπο να 'χα μάθει! Για να πάω στο παρελθόν!
Μαζί σας να σταθώ για μια φορά!
Μια τέλεια μόνο μέρα! Να 'ναι σαν το παρελθόν!
Μόνο μια!
Κι άλλη μια!
Ίσως τρεις!
Τι μετρώ!
Μένω εδώ!
Ας ζω στο παρελθόν!
Όχι!
Όχι! Δεν κλείδωσα τις πόρτες!
Όχι!
Τέρατα; Στο βασίλειό μας;
Μα από πού ήρθανε;
Δεν το ξέρω. Ετοιμάστε το στράτευμα!
Μαμά! Μπαμπά! Σταματήστε!
Από εδώ!
Όχι. Όχι!
Κλείστε την πλατεία τώρα! Από δω εσείς!
Προσέξτε!
Δυνατά, παιδιά!
-Μεγαλειοτάτη, μείνετε εδώ! -Μα τι κάνετε; Όχι! Σταματήστε!
Μην το κάνετε! Ακούστε με λίγο! Μαμά! Μπαμπά! Δεν καταλαβαίνετε! Αυτοί είναι οι
γονείς μου! Αυτοί είναι ο βασιλιάς κι η βασίλισσά σας!
Πριγκίπισσα! Όχι!
Στρατηγέ Καρντόνα, έγιναν έτσι από μάγια, πριν από έναν χρόνο.
Έπρεπε να μου το είχες πει!
Σταματήστε! Μη!
Φέρτε τα δίχτυα!
Πριγκίπισσα!
Χτύπησες;
Καλά είμαι.
-Οι βασιλιάδες μας; -Το βασιλικό ζεύγος είναι;
Μπορεί να ήταν κάποτε. Μα δεν είναι πια.
Είναι σκοτεινή μαγεία, ακούστε που σας λέω!
Μα πώς έγινε αυτό;
Αφού έκανε τους βασιλιάδες μας τέρατα, μπορεί να κάνει κι εμάς!
Μισό λεπτό. Μισό λεπτό.
Τι θα κάνουμε τώρα;
Μα αυτό είναι τραγωδία!
Δεν μπορώ ν' αφήσω το σπίτι μου! Δεν έχω πού να πάω!
-Ακούστε. Έχουμε ένα σχέδιο. -Ποιος θα αναλάβει τον θρόνο;
Ναι!
Η πριγκίπισσα θα ανέβει στον θρόνο.
-Τη συμπαθώ την πριγκίπισσα! -Ναι, αλλά τι θα γίνει με τα τέρατα;
Τα τέρατα; Μα, όχι, όχι, όχι, δεν έχετε καταλάβει!
Μόλις η πριγκίπισσα Έλιαν ανέβει στον θρόνο,
τα τέρατα θα σταλούν στην άλλη άκρη του κόσμου.
Πώς; Μα δεν συμφώνησα σε κάτι τέτοιο!
-Στρατηγέ, δεν συζητήσαμε τέτοιο πράγμα! -Για την ασφάλεια της πριγκίπισσας και
του βασιλείου, θα πρέπει να γίνει. Πολίτες, μη φοβάστε. Δεν θα δείτε τα
τέρατα ποτέ ξανά! Θα πάρουμε τα μέτρα μας. Τα τέρατα θα κλειστούν αμέσως σε
κλουβιά. Και, πριν την αυγή, θα έχουν φύγει από εδώ.
Φλινκ, κάτι πρέπει να κάνουμε! Πρέπει να τους πάρουμε από δω!
Φλινκ, τι έχεις εκεί;
Δώσ' το!
Μιλάω σοβαρά! Φέρ' το.
Γιατί πάνε όλοι και τρώνε τα πιο σημαντικά πράγματα;
Δεν το βρίσκω! Δεν το βρίσκω πουθενά!
Οι Προφήτες!
Ηρέμησε, ηρέμησε. Θυμήσου ακριβώς τις κινήσεις σου.
-Με ακούτε; -Καλή ιδέα. Πιάσαμε έναν βάτραχο…
Συγγνώμη!
Ποιος είναι; Πάλι κάλεσες τη μάνα σου;
Όχι, εγώ είμαι, η πριγκίπισσα Έλιαν. Έχω το μαγικό μπρελόκ σας.
-Είδες; Σου το είπα ότι δεν το έχασα. -Ακούστε. Τα πράγματα δεν πάνε
καθόλου καλά εδώ. Ελάτε, σας παρακαλώ, σας χρειάζομαι.
Όχι, όχι! Είπαμε, δεν πλησιάζουμε ποτέ ξανά σ' αυτό το τρελοκομείο.
Λούνο! Χρειάζεται βοήθεια!
Αν έρθω εγώ σ' εσάς; Τότε θα με βοηθήσετε;
-Πιεστικούλα μας βγήκε η πριγκιπισσούλα. -Μα και βέβαια θα βοηθήσουμε. Έτσι;
Άντε, καλά! Αλλά να δω πού θα βρούμε βάτραχο τέτοια ώρα.
Χρησιμοποίησε το μπρελόκ μας. Θα σε φέρει απευθείας στο σπίτι μας στο Σκοτεινό
Δάσος του Αιώνιου Σκότους.
Η εντολή έχει δοθεί!
Τα τέρατα θα απομακρυνθούν.
Σας ευχαριστώ πάρα πολύ.
Στρατιώτες! Κατεβάστε τα όπλα σας!
-Πριγκίπισσα; -Κάτω. Τώρα.
Μάλλον πρέπει να 'μαστε πιο συγκεκριμένοι. Πήγαινέ μας στους Προφήτες!
Μα τι γίνεται;
Εγώ νόμιζα ότι θα γίνει ένα "ζινγκ" και θα φτάναμε σ' ένα λεπτό, τύπου!
-Περιμένετέ μας! -Κάντε γρήγορα!
Θέλουμε μεταφορικό! Μια άμαξα! Ένα κάρο! Κάτι!
Μας κλέβουν την πριγκίπισσα!
Γρήγορα! Γρήγορα!
Σταματήστε τα τέρατα! Στρατιώτες, μαζί μου!
Πριγκίπισσα!
Φλινκ, έλα! Σταμάτα τους!
Κλείστε τις πύλες!
Όχι!
Φλινκ, κράτα την ανοιχτή!
Όχι!
Κρατήσου, Φλινκ!
Φρόνιμα! Κάτσε! Θέλω να…
Πριγκίπισσα! Προσπαθούμε να σε σώσουμε!
Να 'στε καλά! Δεν θέλω να με σώσετε!
Μα γιατί δεν μας ακούει;
Είναι έφηβη, λέμε! Τράβα να τη φέρεις, επιτέλους!
Φλινκ;
Όχι! Συγγνώμη, Μπόλιναρ!
Ναι, μου ζητάς και συγγνώμη μετά απ' όλα αυτά που μου 'χεις κάνει!
Μπόλιναρ;
Ως έμπιστος σύμβουλός σου και αξιότιμος μέντοράς σου, σε εκλιπαρώ να…
Ένα τριχωτό χέρι. Κι άλλο τριχωτό χέρι. Όχι!
Στάσου. Αν εγώ είμαι σ' αυτό το σώμα, τότε ποιος είναι στο δικό μου;
Όχι! Όχι, όχι, όχι! Έλιαν, πρέπει να με βοηθήσεις! Είμαι μοβ ποντίκι!
Δυστυχώς, έχω άλλες προτεραιότητες!
Και τι θα κάνω τώρα;
Βρες τρόπο να ξεφύγουμε!
Μαμά; Μπαμπά; Είστε καλά;
Εγώ, πάντως, δεν είμαι! Ευχαριστώ για το ενδιαφέρον!
Φτάσαμε. Τα καταφέραμε.
Ναι, μπράβο, συγχαρητήρια. Στο μεταξύ, όμως, το σώμα μου βρίσκεται στο βασίλειο!
-Όχι, όχι, όχι! Μη! Μη με φάτε! -Μη φοβάσαι, Μπόλιναρ. Οι
Προφήτες θα λύσουν τα πάντα.
Ναι, κι εμείς πώς στο καλό θα τους βρούμε; Ώπα, στάσου. Τι είναι αυτό;
Μυρίζω βασιλικό! Και λίγο ρίγανη! Και μια ελαφριά νότα δεντρολίβανο.
Ζυμαρικά με φασόλια!
Έλα τώρα. Ποιος να μαγειρεύει ζυμαρικά στη μέση του Σκοτεινού Δάσους; Ποιος; Ποιος;
Έλα, λέγε. Θες να κάνουμε μια ατασθαλία και να φάμε σκορδόψωμο;
Εδώ μας έφαγε τέρας, Σάνι. Οπότε, νομίζω, το αξίζουμε.
Ναι! Γιατί ψήνεται εδώ και κανένα εικοσάλεπτο ήδη!
Βρε πονήρακα!
Επισκέψεις!
Ήρθες επιτέλους!
-Ήρθε μαζί μ' αυτά τα τέρατα! -Εμείς της είπαμε να έρθει. Δεν νομίζω
ότι μπορούσε να τους βρει και καμιά νταντά. Πριγκίπισσα! Τι καλά που ήρθες!
Με το ζόρι, αλλά, να μας! Και αλήθεια, σόρι που σας έφαγε η μάνα μου και λοιπά.
Δεν θα ξανασυμβεί. Έτσι, μητέρα;
Το μπρελόκ σας, παιδιά. Έλα, για κάν' το!
Τι να κάνω;
Λύσε τα μάγια.
Όχι, συγγνώμη. Το μπρελόκ ήταν απλώς για να έρθεις εδώ. Δεν μπορεί, όμως, να τους
-αλλάξει. -Πώς;
-Αλλά γενικά μπορείτε, έτσι; -Δυστυχώς, δεν έχουμε τέτοιες ικανότητες.
Αλλά εμένα θα μ' επαναφέρετε, ε;
Αντάλλαξες σώμα με κάποιον. Θα χρειαστείς το άλλο σου μισό για να κάνεις
-τ' οτιδήποτε. -Μα αφού…
Ξέρετε κάποιον που μπορεί να βοηθήσει τους γονείς μου; Κανέναν μάγο; Ή κάποιο
ξωτικό! Καμιά νεράιδα;
Νεράιδα; Τι νομίζεις, ότι κάνουμε παρεούλα; Λες κι είμαστε μέλη καμιάς
μαγικής μαφίας;
-Συγγνώμη, δεν ήθελα να… -Για να τα λέμε και όλα, παίζουμε τακτικά
πινάκλ μ' ένα ζευγάρι νεράιδες. Όχι ότι ξέρουν και πολλά από μαγεία.
Ούτε κι από πινάκλ ξέρουν πολλά, νομίζω.
Να 'ναι καλά.
Δηλαδή, μου λέτε ότι κανένας δεν μπορεί να λύσει τα μάγια;
Είπαμε εμείς τέτοιο πράγμα;
Τότε, ποιος θα τα λύσει;
-Αυτοί. -Αυτοί.
Αυτοί; Είστε τελείως κούκου, προφήτες; Κοιτάξτε τους!
Ναι, αυτό μάλλον αποκλείεται. Γι' αυτό,
πείτε μου τι να κάνω και θα το κάνω εγώ αντί για αυτούς.
Αυτά δεν πάνε έτσι, δυστυχώς. Μόνο οι ίδιοι μπορούν να λύσουν τα μάγια.
Πώς;
Μαζί, θα ξεκινήσουν για μια αναζωογονητική περιπέτεια στο Σκοτεινό
-Δάσος του Αιώνιου Σκότους. -Μα δεν υπάρχει μονοπάτι.
Μα θα τους οδηγούν τα φώτα!
Όχι συνέχεια. Τρεμοπαίζουν πάρα πολύ.
-Μας κάνετε πλάκα, έτσι; -Θα ανακαλύψουν μονοπάτια στα βουνά!
-Γεμάτα με απόκρημνους βράχους. -Θα περάσουν από ρυάκια.
-Ορμητικούς χειμάρρους, εννοείς. -Και θα διασχίσουν ερήμους!
Η ζέστη! Και θα 'χει και πολλή υγρασία. Άσε που μετά θα…
Πριγκίπισσα, στάσου! Έχουμε να σου πούμε κι άλλα!
Αν είναι αλήθεια όσα λέτε, δεν θα δω ποτέ τους γονείς μου ξανά. Δεν έχουν ελπίδα.
Τέλεια.
Την καημενούλα.
Πριγκίπισσα, υπάρχει ελπίδα, πάντοτε.
Άμα έχεις πια…
Χαθεί…
-Ζωή πικρή! -Μία στάλα φως αρκεί να σ' οδηγεί!
Και, δες! Τη λάμψη άμα πιάσεις, θα σ' οδηγεί!
Θα γίνει μαγικό!
Το φως!
Σαν ηλεκτρισμό, το φως θα δεις ξανά!
Κοίτα που θα βρεις το φως στη σκοτεινιά!
Και πώς το φως θα λαμπυρίσει!
Φέγγουν, γελούν, αστράφτουν σαν χρυσός! -Και μ' ένα "μπουμ!" Τον δρόμο μου θα βρω!
Ψάξε το φως!
-Άσε το φως! -Να σ' οδηγήσει!
Ψάξε το φως!
Άσ' το κοντά!
Μες στην ψυχή!
Λάμψη γερή! Θα σου φανεί η νύχτα ξάφνου φωτεινή!
-Αν απλά φως έχεις μες στην ψυχή! -Αν απλά φως έχεις μες στην ψυχή!
-Είναι μεταφορά; -Μεταφορά, ξε-μεταφορά, αυτό που σου
χρειάζεται είναι μια σταγόνα καθαρής λάμψης.
Νομίζω ότι έχει δίκιο, πριγκίπισσα.
Οι γονείς σου έγιναν τέρατα επειδή έχασαν το φως τους.
Και πρέπει να αντικατασταθεί αμέσως!
Αν ποτέ το φως χαθεί, σκοτάδι θα 'ρθεί!
Και τα πάντα τα ξεχνάς σε μια στιγμή!
Εμπρός, πριν το σκοτάδι πέσει!
Κι ίσως ξανά λάμψει γερά το φως!
-Μια σπίθα αρκεί να γίνει δυνατό! -Μια σπίθα αρκεί να γίνει δυνατό!
Ψάξε το φως, άσε το φως! Μέσα σου καίει!
Πιάσε το φως από κοντά κι όπου σου βγει!
Μια αχτίδα δες πως σ' οδηγεί! Σε βγάζει σε μια νέα αρχή!
-Αν απλά φως έχεις μες στην ψυχή! -Αν απλά φως έχεις μες στην ψυχή!
Το βλέπεις αυτό; Ψηλά, στην κορυφή του τελευταίου βουνού,
βρίσκεται η Λίμνη του Φωτός, που θα ξανακάνει τους
γονείς σου ανθρώπους. Πρέπει να βουτήξουν σ' αυτήν τη λίμνη.
Αλλά πρόσεχε το σκοτάδι.
Τρέφεται από τα σκοτεινά συναισθήματα και μεγαλώνει όλο και πιο πολύ,
μέχρι που χάνεσαι!
Αυτό δεν θα 'ναι πρόβλημα, γιατί δεν έχω σκοτεινά συναισθήματα.
Όλοι έχουμε σκοτεινά συναισθήματα. Το θέμα είναι πώς τα διαχειρίζεσαι.
Το 'πιασα!
Μαμά; Μπαμπά; Ακολουθήστε με!
-Ψάξε το φως! -Ψάξε το φως!
-Είν' αυτή η λύση που ψάχνω! -Άσε το φως! Την ευχή μου αλήθεια θα κάνω!
-Πάμε, εμπρός! -Πάμε, εμπρός!
-Τώρα η ζωή μου ίσως να γίνει! -Όπως ήταν παλιά!
-Είναι σωστό! -Δες το φως, τον δρόμο μας
-στρώνει! Πάμε και το δράμα τελειώνει! -Αφού σ' τα έλεγα κι εγώ!
-Πια μη φοβάσαι, τη λύση θα βρεις! -Πρέπει να βιαστώ, δεν
-ανησυχώ! Και τη λύση θα βρω! -Βρες απλώς ένα φως λαμπερό!
-Ναι, βρες ένα φως λαμπερό! -Βρες απλώς ένα φως λαμπερό!
Ναι, βρες ένα φως λαμπερό!
-Βρες ένα φως λαμπερό! -Βρες ένα φως λαμπερό!
-Το σκορδόψωμο! -Το σκορδόψωμο!
Απορώ γιατί είσαι τόσο χαρούμενη.
Μπόλιναρ, αρκεί μόνο να πάμε τους γονείς μου στη Λίμνη του Φωτός. Το είπαν
οι Προφήτες.
Ναι, και βέβαια το είπαν. Και είπαν, επίσης, "προσοχή στο σκοτάδι"! Και το
κερασάκι στην τούρτα; Το τραβάνε τα σκοτεινά συναισθήματα. Άρα σίγουρα εμένα
θα καταπιεί πρώτο.
Κοίτα! Να η επόμενη πηγή φωτός! Μάλλον μόνο από εδώ περνάμε απέναντι.
Μας βρήκε κιόλας! Χάρισέ μου τη ζωή, Μέγα Σκότος! Είμαι μικρός κι ασήμαντος!
Χαλάρωσε, Μπόλιναρ! Έχουμε μαζί μας δύο γιγάντια τέρατα. Ό,
τι κι αν είναι το σκοτάδι σίγουρα πρέπει να μας φοβάται πιο πολύ.
Ναι, βέβαια, είναι τεράστιοι και θα μας προστατεύσουν.
Μαμά, μπαμπά, ελάτε. Πάμε!
-Στρατιώτες! -Ναι!
Γρήγορα! Πάμε όλοι εκεί κάτω!
Μη μουγκρίζετε! Κάτσε! Πού είναι ο Μπόλιναρ;
Βοήθεια! Βοήθεια! Εδώ, εδώ! Εγώ είμαι, ο Μπόλιναρ! Δεν μου μοιάζω, το ξέρω! Αλλά
-εγώ είμαι! -Μην κουνηθείτε.
Και η πριγκίπισσα! Εδώ είναι! Βοήθεια! Εδώ είμαστε!
Μπόλιναρ! Μπόλιναρ, σταμάτα!
Αν μας βρουν πριν ξαναγίνουν άνθρωποι οι γονείς μου, θα εξοριστούν, το ξέρεις!
Μα δεν είναι οι γονείς σου! Δεν είναι το βασιλικό ζεύγος! Πριγκίπισσα, η Λάμπρια
θέλει αληθινό μονάρχη!
Ναι.
Κι ο μόνος τρόπος ν' αποκτήσει η Λάμπρια αληθινό μονάρχη είναι να λύσουμε τα
μάγια και να φέρουμε πίσω τους βασιλιάδες. Για ένα λεπτό.
Πού έχουν πάει οι βασιλιάδες; Μαμά; Μπαμπά;
Στάσου! Περίμενε!
Ηχώ!
Κοιτάξτε εδώ!
Έλα, μπαμπά, δοκίμασε κι εσύ!
Μπράβο σου, μπαμπά!
Μαμά, είσαι φοβερή! Σειρά σου, Μπόλιναρ. Πες κάτι.
Δεν περνάω καλά.
Τέρμα τώρα τα νεύρα και οι φωνές. Ελάτε. Καθίστε φρόνιμα.
Μα είναι ζώα. Δεν καταλαβαίνουν τι τους λες.
Είναι οι γονείς μου και καταλαβαίνουν τι τους λέω.
Όχι!
Όχι! Μην κάνετε φασαρία!
Σταματήστε!
Μαμά! Μπαμπά! Δεν βοηθάτε καθόλου!
Δεν μπορούν να σε καταλάβουν, πριγκίπισσα! Οι γονείς σου δεν είναι εκεί μέσα πια!
Μην το λες αυτό!
Όχι! Κάνεις λάθος! Εκεί μέσα είναι οι γονείς μου, δεν μπορεί!
Στάσου!
Σταματήστε!
Πριγκίπισσα!
Γιατί τσακώνονται τόσο πολύ; Γιατί δεν μπορώ να τους σταματήσω;
Το σκοτάδι! Για μένα έχει έρθει!
Όχι, δεν έχει έρθει για μένα, για σένα ήρθε, πριγκίπισσα!
Εσύ δεν είπες ότι δεν έχεις σκοτεινά συναισθήματα;
Νόμιζα ότι δεν είχα!
Φύγε τώρα! Φύγε από εκεί πέρα!
-Φύγε σου λέω! -Βοήθεια!
-Κορίτσι! Κορίτσι! -Κορίτσι! Κορίτσι!
Μαμά! Μπαμπά! Μιλάτε!
Όχι, εγώ δεν μιλάω.
Μα, μπαμπά, μόλις το ξαναέκανες! Είπες, "Όχι, εγώ δεν μιλάω".
Τι είναι "όχι"; Τι είναι "δεν"; Τι είναι "μιλάω"; Λέω διάφορα πράγματα,
αλλά δεν έχω ιδέα τι σημαίνουν έτσι όπως βγαίνουν απ' το στόμα μου!
Ναι! Μιλάς! Για πες κι εσύ, μαμά.
Κορίτσι!
Ναι! Ναι! Είμαι όντως κορίτσι! Το κορίτσι σας!
Κορίτσι, άκου εμένα τώρα. Μ' αρέσει ο ήχος της ίδιας μου της φωνής!
Είσαι μπαμπάς μου σίγουρα!
Κορίτσι!
Ναι! Πείτε μου, δεν θυμάστε τίποτα άλλο για μένα;
Κορίτσι τούρτα.
Όντως! Όντως σας έφερα λίγη τούρτα.
Εσύ φέρεις τούρτα;
Τούρτα καλό!
-Σταθείτε. Όχι. Ακούστε! -Φάμε τούρτα τώρα; Τούρτα! Τώρα!
Μισό! Αν φάτε τούρτα, θέλω κι εγώ ένα κομμάτι!
Τούρτα.
Δεν υπάρχει τούρτα.
Όμως δεν πειράζει. Μιλάτε! Σίγουρα θα 'χετε κι οι δύο πάρα πολλά να μου πείτε.
Πρέπει να απελευθερώσω υγρό από μέσα μου.
Δεν τους λες και ίδιους με αυτό που ήταν πριν.
Θα πάθεις τίποτα αν σκεφτείς μία φορά θετικά;
Εγώ; Μα είμαι το πιο αισιόδοξο πλάσμα στον κόσμο!
Δείτε! Η επόμενη πηγή φωτός!
Το έβγαλα όλο το υγρό από μέσα μου!
-Συγχαρητήρια. -Ωραία, παιδιά! Πρέπει τώρα να
κατευθυνθούμε προς εκείνο το φως.
Κόφ' το.
-Εσύ κόφ' το. -Όχι, εσύ κόφ' το.
-Εσύ κόφ' το! -Όχι, εσύ κόφ' το!
Σταματήστε! Και οι δύο σας. Καλά, κανένα μάθημα δεν πήρατε από πριν;
Οι τσακωμοί σ' αυτό το δάσος μόνο κακά πράγματα φέρνουν. Από εδώ και πέρα,
τσακωμοί τέλος. Εντάξει;
-Εντάξει. -Εντάξει.
Τέλεια. Περπατάτε μαζί και με ακολουθείτε.
Σταθείτε! Περιμένετέ με!
Άντε, φτάσαμε;
Μόλις ξεκινήσαμε.
-Βλέπω ουρανόμπαλες! -Τι;
-Λέγονται σύννεφα. -Εγώ βρήκα πιο ωραία λέξη.
Κι εγώ το ίδιο νομίζω.
-Τι είναι; -Αυτό είναι πέτρα.
Πέτρα. Όμορφη! Πέτρες ωραίες. Μεγάλη πέτρα! Λαμπερή πέτρα!
Και μια τόση δα μικρή πετρούλα!
Πέτρες πουλιά.
Μαμά! Μη φας απ' αυτά τα μούρα!
Πολύ όμορφα! Τι είναι;
Πεταλούδες.
-Πεταλούδες; Λούδες που πετάνε; -Άρχισες και τα ξενέρωτα αστεία;
Μπαμπά! Περίμενέ μας! Μπόλιναρ, δεν φαντάζεσαι πόσο χαίρομαι!
Θα ξαναέχω κοντά μου τους γονείς μου!
Πριγκίπισσα, είναι ακόμα δύο τέρατα που
δεν μιλάνε σωστά καλά καλά. Δεν σ' αναγνωρίζουν καν. Ούτε κι εμένα.
Εμένα! Τον λαμπρό τους σύμβουλο!
Όχι, μας ξέρουν! Θα το δεις! Σίγουρα θα με θυμηθούν. Και εσένα.
Αποκλείεται! Γι' αυτούς εγώ είμαι ο Άρχοντας Ζαχαρωτός!
-Άρχοντας Ζαχαρωτός! -Άρχοντας Ζαχαρωτός!
Άρχοντας Ζαχαρωτός! Άρχοντας Ζαχαρωτός! Άρχοντας Ζαχαρωτός!
Τι το 'θελα και το 'λεγα το "Ζαχαρωτός";
Κουράστηκε ο Άρχοντας Ζαχαρωτός;
Καλά είναι ο Άρχοντας Ζαχαρωτός!
-Μη με λέτε έτσι! -Ο Άρχοντας Ζαχαρωτός έχει νεύρα.
Πάντα έχει νεύρα ο Άρχοντας Ζαχαρωτός.
Δεν έχω νεύρα εγώ!
Έλα τώρα, Μπόλιναρ! Χαλάρωσε! Το φως! Φτάσαμε! Τα καταφέραμε!
Θα κοιμηθούμε, επιτέλους!
Όχι, Μπόλιναρ! Δεν έχει ξεκούραση. Πρέπει να πάμε στην επόμενη πηγή!
Που μάλλον θέλει λίγη ώρα.
Και φύγαμε για την επόμενη πηγή!
Πηγή!
Δείξε μου την πηγή!
Φέρε μου την πηγή!
Μια πηγή για τέσσερις, παρακαλώ!
Μπορούμε να έχουμε μια πηγή εδώ πάνω;
Μα πού είναι;
Το όνομά μου, άραγε το θυμάστε το όνομά μου;
Το ξέρω!
Τουρτοκορίτσι δεν είναι;
Όχι, μπαμπά, δεν με λένε έτσι.
Μα πού είναι το φως;
Βλέπω ένα φως.
Βλέπεις φως; Πού; Πού είναι; Αυτά είναι αστέρια, μαμά.
Όμορφα.
Ναι. Πολύ όμορφα είναι.
Καθόμασταν οι τρεις μας και τα βλέπαμε.
Τ' αστέρια κάποτε κοιτούσες ψηλά!
Κι έλεγες πως…
Κι αν σβήσουνε αυτά, θα μ' αγαπάς!
Το θυμάμαι, νύχτα!
-Ναι! -Ήσυχους θορύβους!
Κι εγώ!
-Ζεστασιά είχα νιώσει, άστρα τρεμοπαίζανε! -Δεν το θυμάμαι πια!
Εικόνες έρχονται και φεύγουν στη στιγμή!
-Συνέχισε! -Στου αέρα την πνοή έχουν χαθεί!
-Μου θυμίζει γέλια! -Αυτό είν' ανάμνηση;
-Και χαμογελάκια! -Και εικόνες!
-Κάτω από τα φώτα! -Στου αέρα την πνοή!
-Με μια λάμψη μαγική! -Μια εικόνα θα φανεί! Μα θα χαθεί!
-Το θυμάμαι, λάμψεις! -Ναι, το θυμάσαι!
-Γέμιζα με αγάπη! -Μην το αφήσεις να χαθεί!
-Και μικρά φωτάκια! -Φώτα γερά!
Μας κοιτούσαν απαλά!
Δεν το θυμάμαι πια! Στα μάτια μου να μην ξεχνάνε λέω πια!
-Πες, ναι, πες πως θυμάσαι! -Δεν πειράζει, πάμε!
-Δάκρυα γέμισαν ξανά! -Θα τα θυμηθείς ξανά!
Λυπητερά!
Ξανά!
Θα τα θυμάμαι εγώ τ' αστέρια που λάμπουνε!
Και, ναι, θα γίνει και για σας!
Ξανά!
Έλιαν;
Ξέρεις τ' όνομά μου!
Μαμά!
Πέρασαν από εδώ.
Φαίνεται, διανυκτέρευσαν.
Ανησυχώ πάρα πολύ για εκείνη, στρατηγέ. Πρέπει να βρούμε την πριγκίπισσα!
Και σύντομα! Τι θόρυβος είναι αυτός;
Μπόλιναρ! Μα τι μασουλάς πάλι;
Μια αηδία!
Για μισό λεπτό!
Είναι μονοπάτι. Από βελανίδια.
Ο Μπόλιναρ βρήκε τα ίχνη τους! Μπράβο σας, υπουργέ! Ανιχνευτές,
θέλω να χτενίσετε ολόκληρη την περιοχή.
Πώς γίνεται να πληρώνεσαι περισσότερο από μένα;
-Έλιαν! Έλιαν! Πολύ ωραίο όνομα! Έλιαν! -Έλιαν!
Ωραία, θυμηθήκατε το όνομά μου. Τέλεια! Τώρα, ακούστε.
Εσείς είστε οι γονείς μου και εγώ είμαι η κόρη σας!
Εσείς είστε οι γονείς μου κι εγώ είμαι η ζόρι σας.
Όχι, εγώ είμαι η κόρη σας. Δείτε! Να, εκεί είναι!
Τίνος ζόρι είμαι εγώ;
Κανενός.
Δεν πειράζει, γιατί είσαι ο μπαμπάς μου.
Κι εσύ είσαι η ζόρι μου!
Ναι, πολύ σωστά!
Και μοβ ποντίκι ζόρι μου είναι!
Όχι, το μοβ ποντίκι δεν είναι κόρη σου. Κι επίσης, δεν είναι μοβ ποντίκι.
Βρε σπιούνε!
Άρα είναι σπιούνος;
Αφήνεις βελανίδια! Αφήνεις πίσω σου ίχνη!
Εγώ; Ποτέ!
Μ' αυτά που κάνεις, οι στρατιώτες θα μας βρουν αμέσως!
Λες να γίνει αυτό;
Λοιπόν. Τέρμα τα σχέδια, τέρμα τα ίχνη. Θα φτάσουμε σ' αυτή την πηγή!
Το μόνο ερώτημα είναι,
να σ' εμπιστευτώ να έρθεις με τα πόδια ή θα πρέπει να βάλω τη μαμά να σε
κουβαλήσει στο στόμα της;
Εγώ διαλέγω στόμα.
Εμπιστεύσου με! Αφού είμαστε ομάδα.
Ναι, εσύ και ποιος άλλος;
Τι γίνεται;
Βουλιάζουμε!
Το ξέρω ότι βουλιάζουμε. Αλλά γιατί βουλιάζουμε;
Πού να ξέρω εγώ; Έλα! Σώσε με!
Έχω άμμο σε σημεία όπου δεν θα 'πρεπε να 'χω άμμο.
Γι' αυτό μ' αρέσουν οι πέτρες.
Γρήγορα! Μπαμπά! Φτάσε μια πέτρα!
Οκέι, ακούστε τι παίζει. Για να περάσουμε απέναντι
χωρίς να πνιγούμε, πρέπει να κινούμαστε στο φως.
Όχι. Έχει πάρα πολλές ουρανόμπαλες, είναι επικίνδυνο.
Γι' αυτό θα πάμε από εκεί. Που έχει στέρεο, ασφαλές, πράσινο έδαφος.
Μαμά, είναι πολύ μακριά.
Όχι, πρέπει να πάμε ευθεία. Πιο γρήγορα από εδώ. Έτσι, Έλιαν;
Ναι, αν θέλουμε να πεθάνουμε! Πες του, Έλιαν!
Δεν θα πεθάνουμε αν πάμε γρήγορα. Έλιαν, φεύγουμε.
Μπαμπά, ας καταλήξουμε σε ένα κοινό σχέδιο.
Καταλήξαμε. Στο δικό μου.
-Μπαμπά, μπορείς να σταματήσεις; -Έλιαν συμφωνεί με γυναίκα τέρας;
-Δεν είπα αυτό. -Δεν συμφωνείς μαζί μου;
Ούτε αυτό είπα.
Έλιαν συμφωνεί μ' εμένα!
-Μπαμπά! -Γιατί Έλιαν συμφωνεί με άντρα τέρας;
-Κάτσε, τι; -Έλιαν συμπαθεί άντρα
-τέρας πιο πολύ από μαμά; -Ναι!
-Όχι! Μη με βάζετε στη μέση! -Το σκοτάδι! Έρχεται!
Όχι!
Μας βρήκαν!
Αυτή είναι η πανοπλία μου! Αυτό είναι το σώμα μου!
Το σώμα μου φοράει την πανοπλία μου!
Έλα εδώ!
Μα, το σώμα μου!
Γιατί έχεις πάντα δίκιο;
-Εσύ γιατί δεν ακούς ποτέ σου; -Όχι τώρα, παιδιά!
Πίσω τους!
-Έλιαν! Πες της ότι κάνει λάθος! -Όχι, Έλιαν. Πες του
ότι αυτός κάνει λάθος.
Μαμά! Μπαμπά! Δεν είναι δίκαιο!
Αλτ! Βρείτε στέρεο έδαφος!
Τώρα θα είχαμε φτάσει απέναντι αν είχαμε πάει όπως είπα!
Όχι, αν είχαμε πάει όπως εγώ είπα!
-Μα πάμε όπως είπες! -Γιατί το κάνετε αυτό συνέχεια;
-Έλιαν, πες της ότι έχω δίκιο. -Η Έλιαν θα 'ταν πιο
ασφαλής αν με άκουγες!
Όχι, η Έλιαν θα ήταν πιο ασφαλής μαζί μου!
-Μη με βάζετε να διαλέγω μεταξύ σας! -Όχι! Εσύ…
-Δεν με ακούς ποτέ σου! -Όχι, εσύ δεν μ' ακούς!
Η Έλιαν θα 'ταν πιο ασφαλής αν με άκουγες!
Όχι, η Έλιαν θα 'ταν πιο ασφαλής αν…
Μπαμπά. Μπαμπά! Μπορείς να μας πας ως εκεί;
Ναι. Ναι, αυτό γίνεται.
Αριστερά! Αριστερά!
Όχι! Μαμά, μπορείς να με πας μέχρι εκεί πέρα;
Εννοείται!
Όχι!
Πρέπει να πάμε ως εκεί χωρίς να μας δουν. Αλλά πώς;
Πάρ' τη! Θα τους καθυστερήσω εγώ.
Όχι, είναι πιο ασφαλής μαζί σου. Έχω μια ιδέα.
Τι; Πού πήγαν τώρα;
Εδώ τίποτα, στρατηγέ.
Ψάξτε απ' την άλλη πλευρά! Δεν μπορεί να έχουν πάει μακριά.
Καταπληκτικά! Πάει, λοιπόν, το σώμα μου! Φεύγει μακριά με τον στρατό!
Και αν έκαναν λάθος οι Προφήτες; Αν δεν πιάσει αυτό με τη λίμνη;
Θα μείνουμε όλοι έτσι για πάντα; Χειρότερα δεν γίνεται! Το σώμα μου!
Το λυγερό μου το κορμάκι!
Μπόλιναρ! Ακόμα γκρινιάζεις;
Ναι.
Έλα, Μπόλιναρ! Μη μένεις πίσω.
Πρέπει να φτάσουμε στη Λίμνη του Φωτός. Στάσου. Μαμά; Μπαμπά;
Έλα τώρα. Χαθήκαμε.
Πριγκίπισσα, σώσε με!
Τι; Είναι φλινκ! Ίσως αυτά μας βοηθήσουν.
Σε τι; Να κολλήσουμε ψύλλους;
Με συγχωρείτε. Έχουμε χαθεί. Θέλω βοήθεια να βρω τους γονείς μου.
Είναι δύο μεγάλα τέρατα! Όχι! Όχι! Είναι καλά τέρατα.
Δεν είναι καλό αυτό!
Πες μου ότι δεν ανοίγουν τάφους!
Τι πιστεύεις ότι λένε;
Ναι. Βασικές αρχές διπλωματίας. Τρως μαζί τους,
σε εμπιστεύονται και μετά σε βοηθάνε!
Τέλεια! Τότε, καλά να περάσεις!
-Εγώ; Γιατί εγώ; -Επειδή είσαι φλινκ!
Εγώ δεν είμαι φλινκ! Είμαι άνθρωπος με λεπτό
γούστο και καλή ανατροφή. Μ' αρέσουν οι ντελικάτες γεύσεις.
Πολύ. Δεν λέω, έχω φάει και πολύ ακραία πράγματα,
αλλά να φάω κάτι τέτοιο, με τίποτα!
Είναι αηδία! Είναι αηδία!
Ξερή εμπειρία και δαχτυλάκια! Νιώθω ναυτία!
Μια οκνηρία! Αλλά αν πρέπει…
Άντε, λοιπόν!
Άχου, μ' αρέσει αυτό! Αχ, ναι, μ' αρέσει αυτό!
Και νιώθω πως είναι καλό! Που έχω ξεπέσει εδώ!
Κι αν μοιάζει αυτό με κόλλα χαρτιού! Ή με μυξούλα σου αν φταρνιστείς…
Κάτσε, νομίζω έχει άνηθο! Και σοκολάτα! Ή μήπως μπλου τσιζ;
-Αχ, ναι, μ' αρέσει αυτό! -Είναι γκουρμέ αυτό!
Σταθείτε!
Ειλικρινά, ίσως πηγαίνει και μ' ένα ροζέ αυτό!
Μοιάζει αηδία αν το κοιτάς! Μα, αν καταπιώ, συνήθισα, δες!
Ίσως και ν' αγαπώ τις αλλαγές!
Μπόλιναρ! Μην ξεχάσεις να ζητήσεις οδηγίες!
Θα ζητήσω, πριγκίπισσα! Κάποια στιγμή!
Όχι, δεν τα περίμενα έτσι! Μα δεν είναι κακό, τ' ομολογώ!
Το πιστεύω, παθαίνω μολύνσεις! Μα μπορεί και να ζήσω, τι να πω!
Δεν με τρομάζει που δεν με νοιάζει! Αυτή η τεράστια η αλλαγή!
Αυτό με θίγει! Η βρώμα με πνίγει! Μα γενικώς, σιγά!
Αφού μ' αρέσει αυτό! Ναι, με τρελαίνει αυτό!
Ίσως μια πρόποση να κάνω! Με τον χυμούλη αυτόν! Αηδία κι αυτή, μα αυτήν τη στιγμή…
Αισθάνομαι τόσο πιο καλά!
Βλέπω πια τη ζωή πιο χαλαρά!
Μπόλιναρ! Μα τι σ' έχει πιάσει τώρα;
Έχω να πω, έχω μείνει κόκαλο!
Θα τρώω κάμπιες κι όχι μπρόκολο!
Μπλιαχ, αηδία, σάλιαγκες, μούχλα!
Διαφέρει, ναι, ε, και; Σιγά!
Αφού μ' αρέσει αυτό! Με χαλαρώνει αυτό!
Ειλικρινά κουνώ με χαρά! Και τον πισινό μου εδώ!
Κι αν ο ζαβός, ο γέρο-χαζός! Σαν φτάνει εδώ το νιώθει σωστό!
Ίσως κάθε αλλαγή είναι για καλό!
Τα πάντα αν θες συνηθίζεις!
Μέσα στο λεπτό!
Μαμά! Μπαμπά!
Μ' αρέσει ο καινούργιος Μπόλιναρ!
Σας ευχαριστούμε!
Μαμά, μα τι… Εντάξει! Κατέβασέ με! Είστε ζόρικα γατάκια, ε; Άντε, λοιπόν,
βάλτε τα δυνατά σας.
Της αρέσει η τούρτα.
Κόρη.
Κόρη!
Η Έλιαν είναι η κόρη μου.
Η κόρη μας.
Μαμά; Μπαμπά; Επανήλθατε;
-Έλιαν! -Είσαι η κόρη μας!
Επανήλθατε! Πόσο μου λείψατε!
Γλυκό μου κοριτσάκι!
Έλιαν! Αγάπη μου!
Έλιαν, είχες δίκιο! Είχες δίκιο απ' την αρχή!
Μεγαλειότατοι, η πριγκίπισσα ποτέ δεν έπαψε να πιστεύει σ' εσάς!
Μα τι κορίτσι έχουμε!
Η Λίμνη του Φωτός! Να την, εκεί είναι! Ελάτε!
Ναι!
Τα καταφέραμε.
Τα καταφέραμε!
Ελάτε μέσα! Είναι τέλειο το φως!
Κάθε φορά, λες τα ίδια και τα ίδια!
-Όχι, εσύ φταις! -Δεν αφήνεις κανέναν να ολοκληρώσει!
Αν κρατούσα την αναπνοή μου μέχρι να πεις αυτό που θες, θα πέθαινα!
Να το, πάλι το κάνεις! Όποτε έχουμε διαφωνία, την κάνεις προσβολή!
Βέβαια, πάλι εγώ φταίω! Κάθε φορά, εγώ φταίω! Πάλι τα ίδια κάνεις!
Πάλι τα ίδια κάνεις!
Οπότε, να πώς συνέβη.
Εμείς φταίμε για ό,τι έγινε.
Ο θυμός μας… Τον αφήσαμε να μας καταπιεί.
Μα τι κάνουν εκεί;
Σταματήσαμε να φέρνουμε χαρά ο ένας στον άλλον.
Τι περιμένετε τόση ώρα; Άντε, βουτήξτε!
Τι;
Έλιαν, θυμάσαι πόσο τσακωνόμασταν εμείς οι δύο, σωστά;
Ναι, όπως όλα τα ζευγάρια.
Όχι όσο εμείς.
Γι' αυτό γίναμε τέρατα τελικά.
Γι' αυτό, βουτήξτε στο φως και θα λυθούν όλα!
Δεν μπορούμε.
Τι εννοείς "δεν μπορείτε"; Δεν θέλετε να ξαναγίνετε άνθρωποι;
Ναι, ασφαλώς και το θέλουμε.
Απλώς, δεν θέλουμε να ξαναγίνουμε αυτοί οι άνθρωποι.
Δεν καταλαβαίνω.
Έλιαν, δεν μπορούμε να είμαστε μαζί άλλο πια.
Δυστυχώς, Έλιαν, δεν μπορούμε να γυρίσουμε στο παρελθόν.
Έλιαν, δώσε μας ένα λεπτάκι.
Η μητέρα σου κι εγώ πρέπει να δούμε τι ακριβώς θα κάνουμε.
Μπορούμε να βρούμε έναν τρόπο να συνεργαζόμαστε, να χωρίσουμε τις ευθύνες.
Εγώ μπορώ να την έχω Δευτέρα, Τετάρτη και Παρασκευή.
Τι θα κάνετε εσείς;
Να δω εγώ τι θα κάνω!
Έλιαν.
Έλιαν!
Λέτε, τελείωσε, φτάνει, άντε γεια! Ναι, αλλά εγώ;
Έλιαν, ηρέμησε.
Λέτε δεν υπάρχει λόγος να δοκιμάσετε! Και τι είμαι εγώ;
Μετά από όλα όσα προσπερνούσα! Όλα αυτά που έχω δει!
Έχω χαθεί!
-Έλιαν, πρέπει να μας καταλάβεις! -Όχι, τέλος αυτά!
Ήμουνα μόνη μου εντελώς! Τ' ακούτε αυτά;
Μ' έπιανε τρόμος φοβερός, εσείς πουθενά!
Και όλα όσα κάνω, με χαρά μου!
Ναι, αγάπη δυνατή!
Δεν πήρα απ' αυτή!
Έλιαν!
Πόσες μέρες μοναξιά! Τόσες νύχτες σκοτεινιά!
Τι κακός χαμός, θυμός, εκνευρισμός! Και τσακωμός!
Τόσες ενοχές και στρες, στιγμές κακές! Τι φόβος, τι ντροπή!
-Έλιαν! -Μα φτάνει πια! Η κόρη αυτή
γενναία πολύ, γλυκιά, καλή!
Και τώρα πια, όλα καλά, αρκεί αυτό!
Να συγχωρήσω και να γελάω; Όχι, δεν μπορώ!
Τα σχέδια ποιος τα κάνει; Για μένα δεν σας νοιάζει! Όχι!
Τα πάντα γίνονται για σένα και για σένα!
Κι έχω χαθεί!
Έλιαν!
-Εγώ έχω χαθεί! -Έλιαν, μίλα μας!
Έχω χαθεί!
-Έλιαν! -Έλιαν! Σ' αγαπάμε!
Λόγια! Και δεν τα πιστεύω πια!
Αν δεν αγαπάτε ο ένας τον άλλον, τότε δεν αγαπάτε ούτε εμένα!
Νομίζει πως δεν την αγαπάμε.
Όχι!
-Έλιαν! -Έλιαν!
Τους πιάσαμε!
Προχωράμε, τώρα!
Πάμε, πάμε, πάμε!
Στρατιώτες! Μη σας να ξεφύγουν!
-Προσοχή! -Κρατήστε καλά!
Πάρτε τα. Και μακάρι να μην μας ενοχλήσουν ποτέ ξανά!
Πού είναι η πριγκίπισσα;
Μπόλιναρ! Ψάξε την κοιλάδα με τους στρατιώτες!
Εμείς θα ψάξουμε απ' την άλλη, στα λιβάδια.
Όχι!
Φλινκ, επίθεση!
-Πριγκίπισσα Έλιαν! -Έλιαν!
-Έλιαν!
Ίσως να βρήκαν την πριγκίπισσα!
-Μα τι συμβαίνει; -Μας την έστησαν τα φλινκ!
Φλινκ, παλιόφιλε, οι μεγαλειότατοι σε χρειάζονται.
Αφήνει τα τέρατα να φύγουν! Σταματήστε τον!
Σταματήστε! Ναζάρα, στρατηγέ, εμείς είμαστε! Η βασίλισσα κι ο βασιλιάς σας!
-Μεγαλειότατοι! -Βασίλισσα Έλσμιρ!
Πόσο χαίρομαι που επανήλθατε! Όμως δεν ξέρουμε πού είναι η πριγκίπισσα.
Η Έλιαν είναι μέσα στον τυφώνα!
Πρέπει να τη σώσουμε!
Πρέπει να σώσουμε την κόρη μας!
Στις διαταγές σας!
Φεύγουμε!
Το ήξερες απ' την αρχή ότι ήταν εκεί μέσα; Και γιατί δεν μου το 'πες;
Απλώς είχε χάσει τα λόγια του, καλή μου.
-Έλιαν! -Έλιαν!
Δεν μπορούμε να γυρίσουμε στο παρελθόν.
-Δεν μπορούμε να γυρίσουμε στο παρελθόν. -Δεν μπορούμε να γυρίσουμε στο παρελθόν.
Δεν μπορούμε να γυρίσουμε στο παρελθόν.
Έλιαν!
Χάνουμε το παιδί μας! Πρέπει να κάνουμε κάτι!
Το φως.
Ναι.
Έλιαν!
Μήπως χτύπησες; Νομίζαμε ότι σε χάσαμε.
Έλιαν, σου ζητάμε συγγνώμη.
Νιώθαμε πως ήταν όλα για μας, κι είναι ντροπή!
Την ταραχή μας αν έχεις, ξεχνάς πώς να σκεφτείς!
-Με τον καιρό… -Δυστυχώς…
Ξεχάσαμε κάτι μαγικό!
Και εσύ είσαι αυτό!
Είχες δίκιο, Έλιαν.
Δεν είμασταν εκεί για σένα.
Φόβο ένιωθες πολύ!
Πόνο μέσα στην ψυχή!
Δεν προσέξαμε ότι αισθανόσουν τόση ταραχή!
Θέλω πια ποτέ να μην ξεχνάς! Πως για εμάς εσύ μετράς!
Μην ξεχνάς το πόσο σ' αγαπάμε! Πως θα 'μαστε εκεί!
Και αν τα βουνά θαφτούν στη γη! Τ' αστέρια αν σβήσουν στη στιγμή!
Η μεγαλύτερη επιτυχία μας είσαι εσύ. Και πάντοτε ήσουν εσύ.
Σου ζητάμε συγγνώμη που σε κάναμε να νιώσεις το αντίθετο.
Τον τρόπο να 'χα μάθει! Για να πάω στο παρελθόν!
Μα σαν ποτάμι η ζωή κυλάει!
Και όπου κι αν πηγαίνει! Κι αν το μέλλον είναι αυτό!
Να γελάς, με χαρά!
Αν τώρα είν' η ώρα για το μέλλον μας μαζί!
Οι τρεις μας θα το ορίσουμε ξανά!
Η λάμψη αν γίνει μπόρα! Κι άμα δύσκολο φανεί!
Σας αγαπώ!
Και εσείς!
Όσο ζω!
Μια ζωή!
Ναι! Θα 'μαι εκεί!
-Στο νέο μας παρόν! -Στο νέο μας παρόν!
Μαμά!
Κοριτσάκι μου!
Μπαμπά!
Έλιαν, αγάπη μου!
ΕΝΑΝ ΧΡΟΝΟ ΑΡΓΟΤΕΡΑ…
Λοιπόν, τα πράγματα είναι πολύ διαφορετικά
εδώ πλέον, και, το δέχομαι, είχα αμφιβολίες. Αλλά δεν παραπονιέμαι!
Οι γονείς μου το δούλεψαν πολύ και η ζωή μας έχει αλλάξει προς το καλύτερο.
Με κάποιες αλλαγές. Πρώτα απ' όλα,
η μαμά μου μένει πια σ' εκείνο το σπίτι και ο μπαμπάς μου μένει σ' εκείνο.
Κι εγώ δεν καθαρίζω το δωμάτιό μου σε κανένα απ' τα δύο! Βέβαια,
μου τη λένε συνέχεια γι' αυτό, κάτι που, βασικά, είναι ωραίο. Όχι!
Πριγκίπισσα Έλιαν!
Ναζάρα!
Το ξέρω, υποσχέθηκα ότι δεν θα
είχε φωτοβολίδα σήμερα, αλλά ο βασιλιάς και η βασίλισσα
έχουν ζητήσει ακρόαση.
Πώς;
Για κάτι σημαντικό.
Άντε, κορίτσι μου, πήγαινε!
Σ' τη φέραμε!
-Να τα εκατοστίσεις! -Δεν κανονίσαμε κάτι φοβερό.
Ναι, το βλέπω. Μεταξύ μας είμαστε.
Δώσ' της το δώρο της, Μικρέ Τζο.
Ελάτε εδώ!
Πριγκίπισσα! Χρόνια σας πολλά. Αρχιμήδη! Όχι!
Να τα εκατοστίσεις, πριγκίπισσα!
Φλινκ, αγόρι μου, σου έχω δωράκι!
Σου πάει πολύ, Φλινκ!
Γεια σου, πριγκίπισσα Έλιαν!
-Προφήτες! -Ήρθαμε να σου πούμε ότι
είμαστε πολύ περήφανοι για σένα.
Παρόλα αυτά, αν κανένας άλλος γνωστός σου γίνει τέρας,
τότε μη διστάσεις να μας φωνάξεις.
Κάντε άκρη! Κάντε άκρη!
Χρόνια σου πολλά, κορούλα μου!
Μαμά! Μπαμπά!
Το ξέρουμε ότι δεν πέταξες όσο θα ήθελες την περασμένη χρονιά.
Και σκεφτήκαμε ότι, φέτος, πρέπει να πετάξεις με στυλ.
Δεν έχω ξαναδεί ποτέ μου πιο όμορφη σέλα! Παιδιά! Πάμε να τη δοκιμάσουμε!
Έλιαν! Να 'σαι πίσω ως τις εννιά!
Μπαμπά, έχω γενέθλια!
Καλά. Δέκα.
Μόλις επιστρέψει, θα σε ενημερώσω.
-Στον κόσμο αυτόν έλα αν θες! -Το μπρελόκ!
Έχει η ζωή μας πολλές αλλαγές!
Κι αν οι γονείς χώρια είναι πια! Είν' η οικογένεια δεμένη ξανά!
Μυστικά πια δεν έχω!
Με χαρά πάλι ζω!
Ξάφνου η ζωή είναι πιο απλή! Τώρα γονείς πάλι μοιάζουν!
Πτήση ομαλή που με καλεί! Τώρα γονείς πάλι μοιάζουν!
Ξαναπετώ στον ουρανό! Αφού γονείς πάλι μοιάζουν!
Υπέροχοι μοιάζουν!
Και θα μ' αγκαλιάζουν!
Ξανά!
ΤΟ ΜΑΓΕΜΕΝΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ