Hiyaaah!
Woohoo!
Teka, Ellian! Hintay lang!
Si Prinsesa Ellian! Buksan ang tarangkahan!
Ano ba 'yan? Naku naman, o! 'Yung siklab uli?
Na naman?! Ellian, kalalabas mo lang, 'di ba?
Pasensya na, ha? Kailangan na 'ko.
Ganyan ang madramang buhay ng isang prinsesa.
Okay lang 'yan. Kita tayo sa pagdiriwang mo mamaya.
Nung isang taon kasi, ang bangis!
Oo nga! Kaya lang, ngayong taon, pamilya lang kasama ko eh. Alam mo 'yon?
Kaswal lang. Kami-kami lang.
Talaga? Parang hindi ikaw 'yon.
Eh kasi fifteen na 'ko eh. Teenager na 'ko talaga ngayon. Kaya 'yun…
Mas gusto kong ka-bonding sa kaarawan ko mga magulang ko.
Sige. Pero kung magbago'ng isip mo, nasa plaza lang kami.
-Babay, Ellian! -Tara! D'on na tayo!
Salamat, ha?
Prinsesa Ellian! Alam kong nangako akong hindi gagamitin 'yung siklab. Kaya lang
-'yung mga hali -Ministro Nazara!
Huh?
Ah! Mahal naming prinsesa. Hinihingi ng mahal na hari at
reyna ang inyong presensya.
Pa'nong hingi? "Hingi" na katiting?
Hindi. "Hingi" na malakihan!
Tatambay sa plaza kasama'ng mga kaibigan? Dapat 'yun ang ginagawa ko eh. Kaya lang,
-pwede ba? -Prinsesa!
Eh hindi.
Halika, Flink. Dating gawi na naman.
Aking mundo 'Kala n'yo ba
Nanay at tatay, gulo ang dala Medyo galit
Nagdadabog Pag nilapitan, bwisit na sa'nyo
Uy, woohoo, 'sang prinsesa! 'Di ko nga lang ramdam
Kasi gan'to, mantakin n'yo, nanay at tatay halimaw
Halimaw na tunay, sila!
Ha! Sa pagtatago ng lihim na 'to, nasisira'ng mga damit ko!
Pasensya na, Ministro Bolinar! Papa! Mama!
Nakupo! Parang awa n'yo na! Ah!
Pag kumalat 'to, naloko na!
Pasaway na hari! Pasaway na reyna!
Wag kayong mag-alala, ako'ng bahala.
'Yan! Ganyan! Dito ka!
Bait ng reyna!
'Sang taon na, n'ung mag ib-ba N'ung kadilima'y, nilamon sila
Tapos ayun! Biglang-bigla
Merong sumabog, parang sinumpa! Kung p'anong babaliin, 'di pa namin alam
Kakaiba, at nagitla, nanay at tatay halimaw, halimaw problemang ito!
Sabihin mang magulang ninyo, 'di kasundo, sobrang maarte, pahirap sa'nyo
Laging puna, sobrang higpit
Sa 'kin? Gulo at pasaway, at sa mundong sarili nila, hindi na ako pansin!
Kay bait niya.
Malas nga lang.
At matiisin, kahit, may ganyan!
W'lang parinig
Galit, kimkim
Ngingiti para Bigat 'di kita
May tiyaga, karunungan Na iba sa dal'wa
'Di bibigay!
Tibay taglay!
-Nanay at tatay halimaw! -Nanay at tatay halimaw!
Halimaw sekretong, ito.
Kaya ako ang taga-pirma, tagasita Taga-ayos, ng nasira nila
-Taga-tulong Mambabatas -Woohoo!
-Woo! -Kahit, hindi ito gusto Wala nang
puwede na sumalo Trabahong sadyang akin
Natapos mo ba'ng homework mo?
Gagawin ko pagbalik ko. Sira na'ng buhay ko!
Sana man lang, 'sang araw lang Merong magulang, ririndi rin, sa akin
Strikto, sige! Kainis? Ayos lang! Pero eto ang akin, walang pake sa akin
Kaya n'yo ba, ang gan'to? 'Yun na nga! Aking buhay!
'Sang taon na Na may sekretong, hirap nang dalhin
Merong kaba, aalala Konting pasensya Baka paubos na
Ngunit 'di pa susuko 'Gang lahat malutas
Sigurado, sa loob ko Kahit ugaling
halimaw Laging galit, sobrang gulo 'Kakapikon na
halimaw
Nariyan pa, lalabas na, Sa tinatagong halimaw
Ngayon lang halimaw
Magulang, 'di mamaw!
Magulang hindi ha—limaw!
Buksan n'yo 'tong pinto!
Naku, lagot.
-Si Heneral Cardona! Na naman! -Gusto kong makita ang hari at
reyna! Buksan n'yo ang pinto!
-Mama! Papa! Shush. -Hindi tayo pwedeng
ganito na lang habambuhay!
Alam ko po. Pero isipin n'yong gagawin n'ya pag nalaman n'ya 'to? Hindi kasi s'ya
-'yung tipong magpapa-chill chill lang. -Papasukin n'yo kami!
-Buksan n'yo 'tong pinto! -Pero ano pang pwede nating idahilan?
Nagamit na natin lahat ng pwedeng magamit na palusot
Bumisita sa ibang bayan.
Kausap ng mga manggagawa.
Pulong sa kalakalan.
Oh, uh… meron akong naisip.
Tutal ako naman ang itinalagang Ministro ng Komunikasyon…
ako'ng maestro ng mga salita.
Nagpasuri ng tumbong.
Maestro pala, huh?
Babalik ako bukas. At pagbalik ko… kailangan kong makita ang hari at reyna!
-Pangga, hindi 'to maaaring magpatuloy. -Alam ko po.
Isang taon na'ng lumipas, at hindi pa rin alam kung papano
–pa'no baliin 'yung sumpa. Alam ko po!
Anong gagawin namin ngayon?
Ano ba 'yan? Ano na naman?
Uh, dumating ang punong tagahatid-sulat ng hari.
May balita akong hatid,
tungkol sa mensaheng pinadala n'yo sa mga Orakulo ng Araw at Buwan.
-Ano? Sumagot na ba sila? -Gaya ng alam ninyo… nakatira ang mga
Orakulo sa madilim na Gubat ng Walang hanggang Kadiliman, napakamapanganib na
lugar. Kaya naman ipinadala ko ang walo sa mga pinakamahuhusay kong ibon upang
matiyak na mahahatid ang inyong mensahe.
-Galing! Nakuha nila? -Pagpasok pa lamang sa gubat, pito sa
walong ibon na ipinadala ko, ang kumain ng mga Beri ng Bato Balani. At
pagkakain, agad silang naging bato.
Sandaling katahimikan.
-Pero 'yung isang… -Si Simon…
si Millie…
si Cedric…
Ikalawang Cedric…
si Hannigan…
Ambrose…
Munting Dorrit.
Pumanaw ngunit 'di sa 'ting alaala.
Sobrang sakit. Pero 'di ba ibig sabihin n'on may isa pang ibon? At hula ko, ito
'yung ibong 'yon na may dalang maliit na papel sa tuka n'ya. Ay!
Tama nga! Pinakamatapang kong ibon. Si Tandang Joe ay nagbalik, na may dalang
kasagutan. Tinalikuran ang takot sa madilim na Gubat ng Walang Hanggang
Kadiliman…
At habang nar'on,
nagawa n'yang limitahan ang pagkain ng mga Beri ng Bato Balani sa mas maliit at
mas mabagal… na uri.
Naku, naku, naku! Oops! Ah… Isa s'yang… napakabuting—ibon.
Para ko na rin s'yang anak. Hmp.
Basain ng tubig.
Huh? Teka, s'an na—
s'an na 'yung papel? S'an napunta 'yon? Pasaway ka talaga,
Flink. Sa pisngi mo na naman nilagay?
Isang pagbati, Prinsesa… Ellian ng Lumbria.
Kami— ang mga Orakulo… ng Araw… at ng Buwan.
-Buwan… buwan… buwan. -Ang sawimpalad mong kalagayan ang
nakatawag-pansin sa 'min, ngunit upang maayos ang 'yong suliranin,
kailangan kami mismo ang s'yang maka-saksi.
Saksi… saksi… saksi.
Flink, bibisita sila sa 'tin.
Kaya naman… asahan n'yo na ang aming pagdating
sa inyong kaharian… sa bisperas ng pangatlong buwan…
sa ikatlong araw ng ikatlong buwan.
Buang… buang… buang.
-Hindi buang, buwan. -Ay! Buwan.
Pangatlong buwan sa ikatlong araw ng ikatlong buwan? Kaarawan ko 'yon, ah!
Ngayong gabi na!
Oww! Maligayang kaarawan, Prinsesa!
'Di ba usapan natin, dapat misteryoso'ng dating natin,
at medyo nakakatakot?
Oh! O'nga. Tama ka. Sensya na… sensya na… sensya na.
'Di magtatagal, at darating kami d'yan sa kaharian n'yo! Maghanda kayong lahat para
sa aming pagdating!
Whoa! Galing! Wala na'ng mga halimaw!
Wala nang mga lihim! Normal na magulang na!
Normal na buhay lang!
Sasabihin ko 'yon kina Bolinar at Nazara!
Matutuwa sila!
Kaasar! 'Yung ilalim ng mata ko, nangingitim na!
Uh! Anong nangyari sa 'tin?
Matatas akong magsalita sa labingpitong wika. Para sa kaharian,
sinulat ko'ng ating konstitusyon. Putong iba!
Pambansang yaman ako ng kahariang ito! Tapos ganito 'ko lang inuubos
ang oras ko tuwing umaga? Nagdidesenyo ng pang-halimaw…
na pandakot ng tae. Kailangan natin ng totoong lider.
Hindi na kayang tumayo at magpatuloy
ng kahariang ito!
Uh… paumanhin po mga ministro. Pero… ang mga regalo ng prinsesa, tambak na.
At 'yung tanggapan natin bahagyang…
Nasira na ba?
Wala na. Warak na po.
Dito mo na lang itambak.
S'ya, sige.
Nazara, hindi na natin 'to kakayaning ilihim pa nang matagal.
May nahulog?
Anong gagawin ng mga tao… kapag nalaman nila?
-W-w-whoa! -Natatakot ako sa mangyayari. Ang mahal
-na hari at reyna, minamahal ng lahat. -Ay, mahal na mahal.
Ganon pa man… may isang nandito sa palasyo na mas higit pang minamahal.
Sino? Ako ba? Naku… bolero ka ha.
Ano? Hindi, ikaw! Sobrang kapal mo naman! Ang prinsesa!
Naisip mo ba kung ilang taon na s'ya sa pagsapit ng kaarawan n'ya.
H-hindi ko alam. Ilang taon na ba s'ya?
Salamat.
Maglalabing-limang taon na siya. Pwede nitong masolusyunan ang lahat.
Ano bang pinagsasasabi mo d'yan?
Tingnan mo, malala na sitwasyong ito Gumuguho na
palasyong 'to Tila tigil ang buhay
Kung noon merong ganda't dating, at marangya
Mga mamaw na'ng gumagala
'Di dapat gan'un buhay Dapat ay pagandahin lugar natin ulit
-Magsuot seda, puntas ulit -Sarap-buhay natin n'on
Tatanggap na ng bisitang bigatin ulit
Alak at kesong puti ulit
-P'ano kung posible nga 'yon? -Ha! Hindi 'yon mangyayari!
-Puwede! -'Di no!
Pwede! Merong paraan, ibalik ang lahat, kilos lang at galaw!
Diskarte lang! Bawat hakbang, i-plano
Bawat kibot, may punto Isa-isa para sa gusot, lumusot!
Diskarte lang! Tutok lang sa pagsulong 'Di na dapat umurong At tuloy ang gulong!
Pero sandali! Ano bang naiisip mong gawin?
Mamaya, prinsesa ay sadyang dalaga na Puwes may puwede na tayo na ihanda,
Bagong reyna'ng
i-nadya
-Ganda 'yon ah! -At kapag loob ng tao ay nakuha niya…
Ang lahat magiging normal na?
-'Lalabas na ang alak! -'Lalabas na ang alak!
Galing ah!
Hay! May duda?
-Wala! Bilib ako! -Sosyal!
Wais lang!
Tulad ng sayaw, konting kembot lang 'to! Diskarte lang!
Bawat hakbang, i-plano
Bawal na ang tumutol!
Isa-isa!
Hanggang ang balak, mabuo
Diskarte lang! Tutok tayo sa trono 'La na sanang reklamo Nang umubra ito!
-Una— -Itabi matanda…
Sunod: kunwari namatay.
-Sunod: 'tapos ng iyakan -Anak na ang papalit!
Sunod!
Koronahan na siya…
Sunod!
-Bihis nang maganda! -Sunod!
-Sa bata luluhod! -Sa bata luluhod! Ang dali! Tumpak!
Ang prinsesa na lang… -Dapat kumbinsihin! -Dapat kumbinsihin!
-Mga ministro! -Prinsesa!
-Meron na 'kong solusyon! -Kami rin!
-Babaliin natin 'yung sumpa! -Magiging reyna ka na!
Magiging reyna ka na!
Teka… ano uli? Sinagot na ng mga Orakulo ang mga sulat ko, sa wakas! Babaliin nila
-'yung sumpa! -Ano? Pa'no?
-Naku, napakagandang balita n'on. -Maganda nga 'yon. Kaya lang… pa'no kung
hindi? Kailangan ng kaharian ng isang tunay na lider.
Isang reyna.
-Teka… 'yung magulang ko, pa'no sila? -Ipadala natin sila sa probinsiya.
Pwede silang tumakbo r'on at magsaya.
At kung gusto mo, pwede mo silang bisitahin anumang oras.
O, sige. Payag ako d'yan. Pero kailangan… 'yung mga orakulo muna'ng subukan natin.
Ah, o, sige. Oo naman. Pero… pagkatapos n'on…
-Pag'tapos 'di problema, -Sumpa'y nabali na
Kung hindi?
-Ba't hindi? -Pwes, posible!
Basta…
-Trono ay iyo na! -Trono ay iyo na!
Oo!
-Diskarte na! -Diskarte na!
-Isa-'sa-'sa-'sa-'sa! -Isa-'sa-'sa-'sa-'sa!
Isa-'sa-'sa-'sa-'sa! Isa-isa! Para sa gusot, lumusot! Diskarte na!
Nang ang sumpa'y matalo! Isa-isa! Para sa gusot, lumusot! Diskarte na!
-Tapos nitong pagsubok -Trono ka lang tumutok
Trono ka lang tumutok
Buhay ay gugulong!
-Buhay ay gugulong! Sa wakas gugulong! -Sa wakas gugulong!
Maligayang bati, Prinsesa Ellian! Maligayang bati!
-Maligayang kaarawan, Prinsesa. -Sana maging maligaya ka ngayon, Pangga.
Maraming salamat sa inyong lahat para dito sa hinanda n'yong--
Dito po kayo, Kamahalan! Dito kayo.Tsk, tsk! Dito, dito!
Mama! Papa! Pag natupad kahilingan ko… siguradong may ipagdiriwang tayo ngayong
-gabi! -'Yan, ang bait!
Sana nga. Mangyaring sinabi n'ya. Bolinar?
Uh, makikiraan… Uh, mawalang-galang. Mahalaga 'tong gagawin ko, tabi kayo. Ah…
paki-bigyan ako ng isa.
-Dito lang kamahalan. Dito'ng tingin. -Awww! Wow, ang kyut n'yo! Nag-ayos
-pa kayong dalawa para sa kaarawan ko? -'Yan! Ganyan nga!
-Magsawa kayong ngumuya, Kamahalan! Aah! -Papa! Ibaba mo s'ya, ngayon din.
Salamat, Prinsesa.
O, sige. Hindi mo gusto 'yung korona. Ayos lang.
Pero 'yung korona, mahalaga 'yon, eh. At yaman natin,
kaya uh… teka… s'an na 'yon?
Flink!
Bumalik ka rito!
Ah-ah! Ano ba 'tong… alis! Ang cake ko! Bwisit kang kulay ube na daga! Naku,
ang mahal kong cake.
Aaminin ko, bagay sa 'yo.
Sa totoo lang, prinsesa,
hindi ko alam ba't giliw na giliw ka d'yan sa kadiring peste na 'yan!
Sila na 'yan! Nandito na sila! Kumalma ka.
Narito na, mga arkitekto ng kilala at
di-kilalang sansinukob! Mga pinakamakapangyarihan
at pinakamahiwagang nilalang sa lahat… Ang mga Orakulo ng araw at ng buwan!
Pagbati, mga mamamayan ng Lumbria!
Lumbria! Lumbria! Lumbria!
Napakahusay ng ginawa mo, Lawrence. Kaya bibigyan kita ng limang tala!
Limang tala? Ano ba? Nababaliw ka na? Amoy nilutong repolyo naman d'on sa loob n'on!
Pero nagustuhan ko naman. Parang nasa bahay lang ang dating n'on.
Mga pinagpipitagang Orakulo, sa ngalan ng kaharian ng Lumbria, lubos akong
nagpapasalamat sa inyong pagdating.
Tingin ko, malamang ikaw si Prinsesa Ellian.
O! Ako nga! Hindi ba halata sa tiara?
Ang may kaarawan! Isang pambihirang pagtatagpo. Ako si Luno.
At ako naman si Sunny.
Pakiramdam ko merong magandang mangyayari!
Lilinawin ko lang. Sa pinadala mong sulat, sabi mo,
may nangyaring kaguluhan sa 'yong mga magulang? Sa tingin mo, sila ah… Uh…
Anong tawag n'ya sa magulang n'ya, Sunny?
Mga halimaw.
Tama! Mga halimaw. At pa'no mo naman nasabing ang mga magulang mo, mga halimaw?
Kasi…
Uy! Wow! Hindi ka nagbibiro.
-Ang mga magulang n'ya, mga halimaw. -Oo nga! Alam ko! Kaya ko kailangan ng
tulong n'yo sa—Papa! Papa! Hindi, hindi, hindi pwede! Mga bisita natin
sila. Uy! Teka—mama! Ikaw rin!
Akala ko halimaw ang ugali nila! Akala ko umaarte ka lang at gustong magpapansin!
Ba't ko naman 'yon gagawin?
Dahil isa kang teenager!
Naku! Ahm! Uh… sinong may gusto nitong laruan?
Kunin n'yo, dali!
Teka! Teka, kamahalan!
Pasensya na sa nangyari. Minsan kasi, makulit sila.
Prinsesa, malakas ang kutob ko na
ang mga magulang mo, napadpad d'on sa Madilim
na Gubat ng Walang Hanggang Kadiliman. Sa sobrang dilim,
dalawang ulit binanggit ang "dilim".
Uh… napansin ko nga. Pero pa'no n'yo nalaman 'yon?
Dahil d'on lang makikita'ng mahikang may gan'ong pambihirang uri.
Wag kayong magagalit sa 'min pero pag hindi
sila nakabalik sa dating anyohalimaw na sila habambuhay.
Talaga? Ayoko! Pakiusap, gumawa kayo'ng paraan.
Oo naman!
Hindi kami naglakbay nang ganito kalayo sakay sa bibig ng palaka para
lang magliwaliw. Abot mo sa 'kin ang wand!
Naku! Ahm… wala sa 'kin 'yung wand.
Nagbibiro ka ba? Nas'an na 'yung wand?
Pinagpalit ko 'yung wand ng mas maganda.
Ano? Bakit mo ginawa 'yon?
Nag-usap tayo tungkol d'on, 'di ba? Pinag-usapan na natin.
Ano bang sinasabi mo? Wala kang binabanggit na gan'on sa 'kin!
Binanggit ko na dati.
Hindi ko alam 'yan. Bago lang sa 'kin. Ngayon ko lang 'yan narinig.
Naku! Ilang beses ko nang sinabi sa 'yo. Paulit-ulit na.
Ang tawag dito, kayrel.
Para lang 'yang pangkalahatan na wand.
Ngayon imbes na gagamit ka ng iba-ibang klaseng wand,
may isang kayrel na lang na kayang gawin ang lahat.
Bakit? Ano bang mali d'on sa anim na wand na pagmamay-ari natin?
Kasi 'yung mesa natin wala nang espasyo.
Basta mag-utos ka lang… at pumindot ng buton.
Hindi nga? Uutusan ko lang?
'Yung—buton nung… Teka, kailangan mo munang pindutin… Sige na, pindot na. Tsaka
mo utusan. O, kalma lang. 'Yung buton, 'yun buton ang kailangan mong— hay naku,
ako na nga lang!
Gawin mo. Sige na! Inuutos ko! Gawin mo! Ano ba 'yan! Kulang na lang sakalin ko sa
kapipindot 'to eh! Pero wala pa ring lumalabas! Hindi, hindi, hindi 'no? Kaya
ko na. Aah… uh… Ah! Tugtog!
Hah! Shoo-shoo! Shoo!
Gusto mo lang malaman Baliin sumpang 'to
Halimaw na problema Muling gawing tao
-Sa amin ay lumapit… -Sa amin, makinig…
-Eto na ang lu-naaaas-- -Eto na ang lu-naaaas--
Mama!
-Ilayo n'yong halimaw na 'yan sa 'kin! -Tulong!
Sabi ko na, kaya ayokong lumalabas!
-Huwag! Tatay! Tama na! -Saklolo!
Hindi na! Hindi na tayo tutuntong sa palasyong 'to, kahit kelan!
Lawrence! Saklolo!
Teka! Sandali! Bumalik kayo! Naku… Hindi. Hindi! Wag kayong umalis!
Anong ginawa n'yo? 'Yun lang ang pag-asa natin para mabali 'yung sumpa!
Ellian…
Pangga…
Ikinalulungkot ko'ng nangyari.
Gawin n'yo na ang dapat gawin. Ako na'ng magiging reyna.
Mama?
Papa?
Mama?
Pasensya na po nagalit ako kanina. Hindi n'yo naman alam ginagawa n'yo, eh.
O'nga pala. Ka—kaarawan ko pa rin
Eto, o. Ano, uh… may dala ko'ng cake.
Nami-miss ko na talaga kasi kayo pareho.
Mama?
W'lang laman, na bulwagan
Heto lang ang naiwan Ng alam kong nakaraan
Sa gunita at isipan
Kwentuhan, pagdiriwang Ang kamay,
hawak-hawak lang Pag-ibig,
parang w'lang hanggan
May mahikang taglay Ang hangin at buhay
Biglang naglaho…
Sana'y maibalik pa, ang lipas nang panahon Sa piling mong dagli lang dumaan
Buhayin sandali na, sumigla itong puso May ngiti, yakap din
Kung kayang bumalik pa, sa lipas nang panahon Kapiling ka kahit hanggang ngayon
Kung pwedeng kumaripas, sa lipas nang panahon Balikan…
ang nagdaan! Kung kaya lamang 'yon…
May tapang, n'ong kapiling Tumatag, ang aking loob
Ang kailangan ko sa buhay Noon pa lang ay binigay
Lahat ng itinuro Binalak na gawin
Painit sa apuyan Punong pinaglimliman
Mga bituin sa langit Binulungan ng hiling
Ba't biglang natapos? Puwede bang buhayin 'yon?
Kailangang ibalik pa, ang lipas nang panahon Ibabalik pag-ikot ng mundo
Isang saglit, 'sang araw, sa lipas nang panahon!
'Sang araw… o dal'wa… isa pa… Nais kong…
Balikan… lipas nang panahon…
Hala, lagot!
'Yung pinto! Hindi ko nakandado!
Naku… lagot.
Mga halimaw? Sa loob ng kaharian?
Saan nanggaling ang mga 'yan?
Ewan ko. Ihanda ninyo ang batalyon!
Mama! Papa! Tigil!
Dito'ng daan!
Wag! Tumigil kayo!
Barikadahan n'yo'ng plaza! Sumunod kayo sa 'kin!
-Mahal na prinsesa -- -Anong ginagawa n'yo?
-Dito ka lang! -Hindi! Tama na!
Wag n'yong gawin 'yan! Makinig kayo sa 'kin! Mama! Papa! Hindi n'yo naintindihan!
Mga magulang ko sila! Sila… ang inyong mahal na hari, at mahal na reyna!
Prinsesa! Waaag!
Heneral Cardona, binago silang dalawa ng isang sumpa nung isang taon.
Bakit hindi n'yo sinabi sa 'kin?
Tama na! Pakiusap!
Kumuha kayo'ng lambat!
Prinsesa! Nasaktan ka ba?
Ayos lang ako.
-Ang mga kamahalan? -'Yan ba ang hari at reyna?
Maaaring sila nga 'yon, dati. Pero ngayon, hindi na.
-Mahikang itim 'yan, sinasabi ko sa inyo! -Papano nangyari 'yan?
Kung nagawa nung halimaw ang hari at reyna, tiyak kaya rin 'yung gawin sa 'tin!
Uh— huminahon kayo. Huminahon kayo! Uh…
-Anong gagawin natin ngayon? -Ang laking trahedya nito.
Kailangan nating lumikas!
Pero pag lumikas tayo dito… s'an tayo pupunta?
-Sandali! Makinig. May pinaplano na kami! -Pero sino nang namumuno ngayon?
Oo nga!
Ang prinsesa na ngayon ang mauupo sa trono!
-Ako, gusto ko ang prinsesa. -Eh Pero pa'no naman 'yung mga halimaw?
Mga halimaw? Teka! Hindi! Nagkakamali kayo! Hindi n'yo lang naiintindihan!
Oras na maupo si Prinsesa Ellian sa kanyang trono,
ipadadala ang mga halimaw sa pinakamalayong
bahagi ng mundo.
Ano? Saan? Ah, hindi… Kahit kelan hindi ako papayag.
Heneral, hindi 'yan ang pinag-usapan natin!
Para sa kaligtasan ng prinsesa at ng kaharian kailangan 'yung isagawa. Wala
kayong dapat ipag-alala. Hindi n'yo na makikita pa ang mga halimaw, kahit kailan.
Gumagawa na kami ng mga hakbang. Pinapasok na namin ang mga halimaw sa loob
ng kulungan. Bukas, pagsikat ng araw… tuluyan na silang mawawala.
Flink, kailangan nating gumawa ng paraan. Kailangan natin silang itakas.
Flink, ano 'yan, ha?
Akina 'yan.
Seryoso 'ko, Flink. Akina!
Bakit ba lahat na lang gustong sinusubo'ng mga importanteng bagay?
Hindi ko mahanap! Hinanap ko na kung saan-saan. Ahm…
Ang mga Orakulo!
Kumalma ka lang. Kalma lang. Isipin mo kung saan-saang lugar ka nagpunta.
-Kumusta kayo? -Oo nga naman. Uh-uh,
may nahuli tayong palaka…
Dinig n'yo 'ko?
Hah! Sino 'yon? Inimbita mo ba dito'ng nanay mo uli?
Ako 'yon. 'Yung nagsalita. Si Prinsesa Ellian. Nasa akin 'yung kayrel ninyo.
'Di ba? Sabi ko sa 'yo, hindi ko nawala 'yon eh.
Makinig kayo. Sumama na talaga 'yung sitwasyon dito sa 'min. Kaya kailangan
n'yong bumalik. Sige na.
Haaaay naku! Ayoko! Hindi mo na kami mapapapunta d'yan sa nakakabaliw na lugar
-na 'yan kahit kelan. -Luno! Namoroblema s'ya ngayon!
Uh, pa'no kung puntahan ko kayo? Pwede n'yo na 'kong tulungan?
Napakakulit mo naman, parang hindi ka prinsesa.
Ooh… siyempre, tutulungan ka namin. Luno, 'di ba?
Naku, sige na nga! Pero makakahanap ka ba ng palaka sa ganitong
-oras? -Gamitin mo 'yang kayrel, Prinsesa.
Dadalhin ka n'yan sa tahanan namin sa
madilim na Gubat ng Walang Hanggang Kadiliman.
Naglabas na ng kautusan!
Dalhin na sa malayo'ng mga halimaw!
Maraming salamat sa inyong dalawa.
-Mga kawal! Ibaba n'yong mga armas n'yo! -Prinsesa?
Sinabi nang… ibaba n'yo!
Anong?
Dapat inulit ko kung ano 'yung dapat ibaba. Aah… sa mga Orakulo mo kami dalhin!
-Anong nangyayari? -Hoy!
Teka lang, sana 'yung "Zing! Nand'on na kami" ang mangyari! 'Di puwede 'yon??
-Teka! Hintayin n'yo kami! -Tumatakas sila!
Kailangan natin ng – uh… ah, karwahe! Ah, kariton… ah… kahit na ano!
Itinatakas nila'ng prinsesa natin!
Bilisan n'yo! Bilis!
Pigilan 'yung mga halimaw! Mga kawal, sunod sa 'kin!
Prinsesa!
Flink! Ayan! Pigilan mo sila.
Whoops!
Woah!
Whoaaaa! Agh! Hoooy!
Isara'ng tarangkahan!
Naku, hindi!
Flink! Hawiin mo'ng tarangkahan!
Whoa!
Whoa.
Nakupo!
Flink! Alisto ka d'yan!
Whoa! Tahimik! Upo! Anak naman ng--
Prinsesa! Nandito kami para iligtas ka sa mga halimaw!
Salamat na lang! Hindi n'yo 'ko kailangang iligtas!
Bakit ba ayaw n'yang makinig?!
Dahil isa na s'yang teenager! Ngayon, kunin na lang natin s'ya!
Flink?
Nakupo! Pasensya na, Bolinar!
Pasensya? Pagkatapos ng mga pinagdaanan ko dahil sa 'yo!
Bolinar?
Bilang pinagkakatiwalaang tagapagpayo mo at guro, nakikiusap ako na-- hah!
Ano 'tong mabalahibong bagay? Ito, mabalahibo rin. Ay, ba't may balahibo?
Daming balahibo? Hindeeeeeee!
Huh? Teka! Kung nandito 'ko sa katawang 'to… sinong nasa katawan ko?
Whoa-hoo-hoo! Nakupoooo! Hindi, hindi, hindi, hindi! Ellian,
kailangan mo 'kong tulungan! Kulay ube akong daga!
Hindi 'yon kasama sa mga kailangan kong gawin!
Gan'on? Anong dapat kong gawin?
Ilayo mo tayo dito!
Whoa!
Mama? Papa? Hindi kayo nasaktan?
Ako, nasaktan ako. Salamat sa malasakit.
Nagawa natin. Nakarating din.
Gan'un? Eh di tayo na! Pero ang problema, 'yung katawan ko, nand'on pa sa Lumbria.
Huh? Wag! Wag! Pakiusap, wag n'yo 'kong kainin!
Wag kang mag-alala, Bolinar! Kasi aayusin ng mga Orakulo ang lahat!
Pero pa'no nga— pa'no natin mahahanap? Teka!
Sandali. Ano 'yung Naaamoy ko oregano! Isang kurot ng basil Isang wisik ng pinong
rosemary! Ah! Amoy pasta fazool!
Naku, ano ka ba? Sino naman ang magluluto ng pasta
sa gitna ng madilim na kagubatan? Sino? Sino?
Anong palagay mo? Ilabas kong pagkapilyo natin
at kumain ng garlic bread?
Sabagay, kinain tayo ng halimaw kaya tingin
ko, nararapat lang 'yon para sa 'tin.
Yay! Kasi kanina ko pa pinasok 'yon sa oven!
Naku! Pilyo ka talaga!
Ooh! May bisita!
Ah! Sa wakas, dumating ka na! Aaah!
Ugh! Sinama n'ya 'yung mga pangit na halimaw!
Pinapunta natin s'ya dito. Kung 'di n'ya sinama may makukuha ba s'yang yaya ng
halimaw? Prinsesa! Nakarating ka rin!
Phew! Muntik nang hindi. Pero… nandito na kami. At… 'yung—
pasensya na tungkol sa ano— nung kinain kayo ng nanay ko,
d'un sa party. Hindi na 'yon mauulit. 'Di ba, Mama?
Ngayon… 'yung kayrel n'yo, ito na. O, sige, gawin n'yo na.
Anong gagawin?
Baliin 'yung sumpa.
Naku! Hindi 'no? Pasensya na. Dinala lang kayo dito ng kayrel. Hindi nito
-kayang ibalik sila sa dati. -Ano?
-Pero, kayo, kaya n'yo, hindi ba? -Hindi, eh. Labas na
'yon sa kakayahan namin.
Pero, ako? Kaya n'yong ibalik sa dati.
Ay, hindi. Nakipagpalit ka ng katawan.
Kaya kailangan mo 'yung kapalitan mo para 'yun mangyari.
May kilala ba kayong makakatulong kay mama at papa? Pwedeng salamangkero o kaya
manggagaway o kaya duwende!
Ano? Duwende? Akala mo ba magbabarkada lang kami? Na kasali kami sa isang
sindikato ng mahikang mafia?
-Naku, pasensya na. Hindi ko sadya 'yung… -Pero, kung sabagay nga may mag-asawang
duwendeng nakalaro natin ng baraha. Wala nga lang silang mahika, pero.
At hindi rin sila magaling maglaro ng baraha.
Mababait naman sila.
Kung gan'on, sinasabi n'yo sa 'kin na walang makakabali nung sumpa?
Hindi. Hindi namin sinabi 'yan.
Eh 'di sino?
-Sila. -Sila.
Sila? Ginawa na bang halo-halo 'yang utak n'yo?! Tingnan n'yo sila.
Oo nga. Parang hindi 'yon mangyayari.
Sabihin n'yo sa 'kin kung anong gagawin at ako na lang gagawa.
Kaya lang 'yung gan'on, hindi uubra. Sila lang ang makakabali nung sumpa.
Pero pa'no?
Nang magkasama. Maaari nilang simulan ang isang masiglang paglalakbay sa madilim na
-Gubat ng Walang Hanggang Kadiliman. -Pero walang malinaw na landas.
May liwanag na gagabay sa kanila!
Mmm… paminsan-minsan. Aandap-andap 'yung liwanag eh.
-Gusto n'yo lang ba kaming ipahamak? -Tumuklas ng mga landas sa kabundukan.
Na may mga matatarik at 'di matatag na bangin.
Tumawid sa mga bagong batis--
-Ha! Nakamamatay na agos ng tubig! -Magpadausdos sa disyerto.
Oy, sobrang init. 'yung init na maalinsangan. Pag minamalas ka pa…
Prinsesa! Sandali! Patapusin mo muna kami!
Kung totoong sinasabi n'yo, hindi ko na makikita sina mama at papa.
Hindi… Wala nang pag-asa.
Grabe.
Oooh, kawawa naman.
Prinsesa, habang may buhay, may pag-asa.
'Pag nalulumbay
Ligaw
-Hirap, buhay -Ang liwanag lang
Dapat, sa 'yo'y, gabay
-At 'yon… kahit patak, kisap lang -Pag may ingat…
Kusa na lalaki…
Tindi!
Ang munting kisap, sadya, nang si--siklab
Sa iyo'y hatid, tanglaw, pag ma-dilim!
At 'yun, mag-aapoy liwanag
Anino n'yo, tila maglalaho -At bulaga! 'Yun na ang sundan n'yo! -At bulaga!
'Yun na ang sundan n'yo!
Ang liwanag!
-Ang liwanag! -Ang magtuturo!
Ang liwanag!
Sundan mo lang
Bantayan din
Pagkislap at, pagkinang niya'y Pag madilim, tanging gabay At sundan mo, nang
-lunas, marating! -Pagkislap at, pagkinang niya'y Pag
madilim, tanging gabay At sundan mo, nang lunas, marating!
Ano 'yon… talinghaga?
Ha? Talinghaga ka d'yan!
Ang kailangan mo ngayon 'yung totoong patak ng dalisay na ningning.
Tama'ng sinasabi n'ya, Prinsesa.
Naging halimaw ang mga magulang mo dahil nawala ang kanilang liwanag.
Kailangan na 'yung mapalitan… pronto! 'Lang liwanag sa puso Dilim, nar'yan
At makakalimot sa Pinagmulan…
Kaya, takbo! Nang ang dilim, matalo
At sindihan Puso na naligaw
-Kislap, kinang At ibalik ilaw -Kislap, kinang At ibalik ilaw
Ang liwanag At ang init, ng iyong puso
Sa liwanag, d'un kumapit, 'yun lang sundin
Kahit kisap, ang yong sundan, at iwanan, kadiliman Nang liwanag ay muling magbalik!
Nakikita mo 'yon? D'on sa pinakatuktok ng huling bundok,
nar'on ang lawa ng liwanag. Para bumalik ang katauhan ng 'yong
mga magulang, pumunta sila r'on, d'on sa lawa ng liwanag.
Pero kailangang mag-ingat sa kadiliman.
Nabubuhay 'to sa masasamang saloobin—
lumalaki nang lumalaki hanggang tuluyan kang lamunin.
Hindi problema 'yon sa 'kin. Kasi wala naman akong masamang saloobin.
Lahat tayo may masasamang saloobin. Ang mahalaga, kung papano mo 'yon haharapin!
Alam ko na!
Mama? Papa? Sunod kayo sa 'kin!
-Ang liwanag! -Ang liwanag!
Eto na, sagot na hinanap!
-Kislap, kinang! -Kislap, kinang!
Sa dasal at mga hinagap! At sa wakas ang buhay natin, ay babalik sa dati!
Maliligtas!
-Totoo 'yon! -Kita na, daang tatahakin
-Tara na, sundan na nga natin -Totoo din sabi ko!
Kumaripas, basta liwanag, sundan, oo, kaya ko!
Basta liwanag, sundan, kaya mo
Ang liwanag dapat sundan mo! Liwanag lang ang sundan mo! Ilaw lang ang sundan
-mo! -Ang liwanag dapat sundan mo! Liwanag
lang ang sundan mo! Ilaw lang ang sundan
mo!
-Garlic bread! -Garlic bread!
Hindi ko alam kung bakit ka ganyan kasaya.
Bolinar, kailangan lang nating dalhin ang mga magulang ko sa lawa ng liwanag.
Narinig mo sila 'di ba?
Oo, narinig ko'ng sinabi nila. Sabi rin nila sa 'yong "mag-ingat sa kadiliman". At
ang masaya d'on, naaakit daw ito sa masasamang saloobin. Naku, siguradong
ako'ng una n'ong pupuntiryahin.
Tingnan mo! Ayun 'yung parola ng liwanag!
Pero mukhang 'yan lang ang daan natin papunta r'on.
Aah! Aagh! Nahuli n'ya tayo, Prinsesa! Wag! Wag ako, Dakilang Kadiliman!
Maliit lang ako at walang silbi!
Kumalma ka lang, Bolinar.
Dalawang higanteng halimaw ang kasama natin, no. Malamang 'yung
kadiliman, mas matakot sa 'tin kesa
tayong matakot sa kanya.
Ah, nga naman. Sila'ng malalaki't matatapang nating tagapagtanggol.
Mama! Papa! Tara na! Alis na tayo!
-Mga kawal. -Ayos.
D'on dali! D'on tayo magtago.
Shh! Wag kayong maingay. Teka… nas'an si Bolinar?
Tulong! Tulong! Nandito kami! Ako 'to! Si Bolinar! Alam kong mukha akong dagang
-halaya! Pero ako 'to! -Wag kayong aalis dito.
Kasama ko'ng prinsesa! Nandito s'yaaaaaaa!
Bolinar!
Bolinar, tigilan mo 'yan!
Pag nakita nila tayo at halimaw pa rin sila,
palalayasin sila! Alam mo 'yon, 'di ba?
Ugh, hindi mo sila mga magulang. At hindi rin sila ang hari at reyna!
Prinsesa, kailangan ng Lumbria ng totoong mamumuno.
Tama ka.
At para magkaroon ng totoong pinuno ang Lumbria kailangang mabali 'yung spell
at maibalik sa trono ang hari at reyna. Teka, sandali.
S'an nagpunta 'yung hari at reyna. Mama? Papa?
Teka! Hintayin mo 'ko!
Huh?
Whoa.
Eko! Eko… eko… eko… eko… Eko… eko… eko… eko…
Uy… panoorin n'yo 'to!
La…la…la…la…la…la…la…la…
Ikaw naman, Papa. Subukan mo.
Uy! Ang galing mo, Papa! La…la…la…
-La…la…la… -Rrr…rrr…rrr…
-Rrr…rrr…rrr…
Mama! Ang galing mo naman! Ikaw naman, Bolinar. Magsalita ka.
Sana namatay na 'ko.
Shh! Shh! Shh… Walang gagawa… ng galit na ingay. Basta… 'yung masaya lang.
Mga hayop lang 'yan, malay ba nila sa sinasabi mo.
Mga magulang ko sila. At lahat ng sinasabi ko, alam nila.
Wag!
Uy! Hinaan n'yong boses n'yo!
Tama na!
Mama! Papa! Lumalala dahil sa inyo!
Hindi ka nila naiintindihan, Prinsesa! Wala na sa loob nila'ng mga magulang mo!
Wag mong sabihin 'yan!
Alam ko… hindi 'yon totoo! Nand'yan pa silang dalawa! Dapat nand'yan sila!
Teka!
Tama na!
Prinsesa!
Bakit away pa rin sila nang away? Ba't 'di ko sila mapatigil?
Ang kadiliman… kukunin na niya ako!
Teka… hindi pala ako ang kukunin! Ikaw ang puntirya,
prinsesa! Akala ko ba sabi mo, wala kang masamang saloobin?
Yun din kasi'ng akala ko, eh!
Alis d'yan! Umalis ka na d'yan!
Tuloooong!
Whoaaaaa! Whoa!
-B… B… Bata! Bata! Bata! Bata! -B… B… Bata! Bata! Bata! Bata!
Mama! Papa! Nagsasalita na kayo!
Hindi. Hindi ko kaya.
Pero, Papa, nakapagsalita ka uli. Sabi mo… "Hindi. Hindi ko kaya."
"Hindi?" Ano 'yon? Bakit… hindi? Bakit… hindi ko kaya? Teka… nasasabi ko—salita,
pero hindi naman alam ibig sabihin, paglabas sa bibig ko.
Nagagawa mo nga! Eh, mama, ikaw naman?
Babae.
Galing! Tama! Babae nga 'ko! Ikaw rin, babae!
Babae! Kinig ka, sasalita 'ko! Gusto ko—tunog—sarili ko—boses!
Tama! Tatay nga kita.
Babae!
Bakit? Wala na po ba kayong ibang maalala tungkol sa 'kin?
Cake babae.
Totoo! Sabagay, dinalhan ko kayo ng cake.
May dala ka cake?
Gusto cake.
-Teka. Hindi ngayon. Makinig… -Kain cake ngayon? Cake.
-Cake. -Teka lang! Kung may
cake kayo… ako rin pahingi!
Wala tayong cake.
Pero hindi 'yon mahalaga. Kaya n'yo nang magsalita! Sigurado 'ko,
ang dami n'yong gustong sabihin sa 'kin.
Parang kailangan ko maglabas tubig na nasa loob ko.
Eh ayan. Ang layo pa nila sa dati nilang katauhan.
Mamamatay ka ba kung magiging positibo ka?
Ako? Ako'ng pinakapositibong taong kilala ko!
Tingnan n'yo! Ang sunod na parola ng liwanag
Ho-ooy! Tubig sa loob ko, labas ko na!
-Ang saya-saya. -O, makinig kayong dalawa. Kailangan na
nating lumakad papunta sa direksyon nung liwanag.
Oy! Tigil mo 'yan.
-Ikaw, tigil. -Hindi. Ikaw, tigil.
-Tigil ka. -Hindi. Tigil ka.
Ano ba! Tama na 'yan! Pareho kayo!
Wala ba kayong natutunan sa nangyari kanina? Ang mga away
dito lumilikha ng masasamang pangyayari. Kaya, sa susunod,
wag na kayong mag-aaway. Pwede?
-O, sige. -Geh. Pwede.
Mabuti. Wag kayong lalayo ha. Sunod lang kayo sa 'kin.
T-teka! Uh! Hintayin n'yo 'ko! Hintay lang! Hoy! Hintay!
-Andun na ba tayo? -Kasisimula pa lang natin.
-Whoa! Meron bola-langit o! -Ano?
-Ah! 'Yan ang mga ulap. -Mas gusto ko gagamit ko salita.
Ako rin, mas gusto ko 'yon.
-Ano 'yan? -Yan? Tawag d'yan bato.
Aaah, bato. Ganda. Gusto ko mga bato. Whooo! Laki bato. Kintab bato!
Sobra liit-munti-punggok na bato.
Uy! Ibon bato!
Mama! Wag mong kainin 'yang mga berries!
Ang ganda. Ano mga 'yan?
Mariposa.
-Mariposa? Ha! Mas bagay Mari-aso. -Hay naku, korni mo talaga, Papa.
Papa? Hintay lang! Wow, Bolinar, ang saya-saya natin dito.
Ang mga magulang ko babalik na sa 'kin.
Hay Prinsesa! Hanggang ngayon mga halimaw pa rin
sila na nakakapagsalita ng konti. Ni hindi ka nila kilala Hindi
nila 'ko kilala! Ako na 'to ah… ang mahusay nilang tagapayo.
Hindi. Alam nila 'yon. Sigurado 'yan. Maaalala nila 'ko. Pati ikaw.
Malabo 'yon. Baka nga sa isip nila ang pangalan ko… Ginoong Luslos Salawal.
-Ginoong Luslos Salawal. -Ginoong Luslos Salawal.
Ginoong Luslos Salawal. Ginoong Luslos-- Ginoong Luslos Salawal.
Ginoong Luslos Salawal. Ginoong Luslos Salawal. Ginoong Luslos Salawal.
Bakit ko ba sinabing Luslos Salawal?
Si Ginoong Luslos Salawal ba pagod na?
Si Ginoong Luslos Salawal ayos lang.
-Tigilan n'yo na'ng kasasabi n'yan! -Si Ginoong Luslos Salawal ba galit?
Si Ginoong Luslos Salawal laging galit.
Hindi ako galit ah!
Hay naku naman, Bolinar, kalma ka lang. 'Yung liwanag!
Nagawa natin! Narating natin! Ooh!
Makakatulog na 'ko, sa wakas!
Hindi! Bolinar, bawal magpahinga. Para marating na natin 'yung sunod na liwanag.
Baka nahihiya pang magpakita.
At… d'on na tayo sa sunod na liwanag!
Ahm… Liwanag!
Magpakita ka sa 'min liwanag!
Aaah… dalhin n'yo dito'ng liwanag!
Liwanag para sa apat, pwede?
Pwede bang makahingi dito ng liwanag?
Nas'an na ba 'yon?
'Yung pangalan ko—pa'no na? Naaalala n'yo pa po ba?
Mmm…
Naalala ko!
Babaeng Cake ba?
Hindi po 'yon, Papa. Hindi Babaeng Cake.
Nas'an na ba 'yung liwanag?
Nakikita ko na liwanag.
Meron po? Nas'an? Nas'an na? Mga bituin po 'yan, Mama.
Mmm. Ang ganda.
Oo nga. Ang ganda. 'Di po ba?
Tinitingnan natin ang mga bituin dati.
N'on binulong mo sa 'kin at sa bituin Puso'y akin Hanggang sa tumanda mga tala
Ala-ala'ng langit…
Tama!
-At hinang-bulungan -Tanda ko rin 'yon!
-At loob-mainit -Tapos kislap-ilaw, pa…
Ala-ala wala Minsan lang may larawan na nakikita Lulubog at lilitaw… at lilipad…
Sige lang…
-Tanda hagik-tawa Tanda puso-ngisi -'Yung bang ala-ala? 'Yung larawan…
-Sa may kislap-ilaw… Parang init ng araw… -Nakalutang sa hangin… Parang
nar'on, at muling… Mawawala…
Sayang-baga, meron Ramdam ko may init Habang kislap-ilaw Sa 'tin lang
-nakaban-tay… -Tama, ganyan nga… Huwag mo
-hayaang mamatay… 'Wag bumitaw… -Ala-ala wala… Mata dilat at pilit na
-'di pipikit Pero luha papatak… Mawawala… -'Yan… Pilit na isipin… Ayos lang! Ganyan…
Babalik din 'yan… Sana… Sana…
Puso't isipan ko, nand'on tayo at bituin Sana… ay maalala n'yo… Sana…
Ellian?
Alam n'yong pangalan ko!
Mama.
Tumigil sila dito.
Dito sila nagpalipas nang magdamag.
Naku, nag-aalala na 'ko sa kanya, Heneral. Kailangan na nating mahanap ang prinsesa.
Bilisan n'yo! Ano ba 'yung ingay na 'yon?
Bolinar. Ano na naman 'yang kinakain mo, ha?
Nakakadiri ka naman!
Patingin ako sandali…
May bakas pala ng mga nut. Nahanap ni Bolinar ang mga bakas nila.
Magaling, Bolinar.
Mga kawal!
Lipad tayo at galugarin ang
bawat sulok ng lugar na 'to!
Bakit ba mas mataas ang suweldo mo kesa sa 'kin?
El-lian. Ellian. Gusto ko pangalan na 'yon… Ellian.
Ellian.
O, ayan. Alam n'yo na'ng pangalan ko. Galing!
O, makinig. Kayo… ang mga magulang ko. At ako naman… ang inyong anak.
Kayo mga magulang… ako naman inyong alak.
Hindi gan'on. Ako ang inyong anak. Tingnan n'yo! Ayun na!
Teka… Kanino—ako—alak?
Hindi. Wala.
Oh…
Hindi, okay lang. Kasi—tatay naman kita eh.
At ikaw ang akin alak!
Tama. Gan'on nga, Papa.
At si ube daga alak ko rin.
Hindi po. 'Yung kulay ubeng daga, hindi n'yo anak 'yon. Atsaka,
hindi rin talaga daga'ng isang 'yan. Ikaw daga ka!
Hm?
Lilito na 'ko, ah.
Hindi ka pala kakampi! Nag-iiwan ka ng bakas!
Hindi totoo 'yon!
Sa ginagawa mo, matutunton tayo ng mga kawal!
Ow? Talaga ba?
Tama na. Wag ka nang magbalak o mag-iwan ng bakas. Ang punta natin, d'on
sa liwanag. Ang tanong ko lang naman, makakapunta ka ba r'on nang naglalakad? O
sasabihin ko kay Mama na bitbitin ka sa loob ng bibig n'ya?
'Wag!
Gusto ko sana, bibig ko.
Magtiwala ka sa 'kin. Kakampi n'yo pa rin ako.
Siguro nga. Pero hanggang kelan?
Anong… Anong nangyayari?
Lumulubog tayo!
Alam kong lumulubog tayo! Pero bakit tayo lumulubog?
'Ba, anong malay ko? Basta iligtas mo na lang ako!
May buhangin ako sa dapat walang buhangin.
Kaya, mas gusto ko bato.
Bilis, Papa! Sampa ka sa bato!
Alam ko na. Ganito 'yan. Para makatawid nang 'di nalulunod,
kailangan nasa liwanag tayo lagi.
Hindi. Sobrang dami ng bola-langit, masyado mapanganib. D'yan tayo dadaan,
sa matigas—ligtas at luntian lupa.
Pero, mama, sobrang layo n'yan.
Hindi. Didiretso tayo daan. Dito mas mabilis. 'Di ba, Ellian?
Mas mabilis tayo d'yan patay. Sabihan mo, Ellian.
Hindi 'yon mangyayari. Bilisan lang natin. Ellian… alis na tayo.
Papa, magkasundo muna tayo sa dapat gawin.
Gagawin natin? 'Yung sinabi ko.
-Papa, wag ka namang ganyan sa…? -Ellian sang-ayon sa ka babae halimaw?
-Hindi ko po sinabi 'yan. -Hindi ka sang-ayon sa 'kin?
U-uh, hindi ko rin po sinabi 'yon?
Si Ellian, sang-ayon sa 'kin!
-Tatay! -Bakit sang-ayon si
Ellian sa lalake na halimaw?
-Ano? Teka lang… -Mas gusto ni Ellian ang
-lalake halimaw kesa Mama? -Gan'un nga!
-Hindi po! Wag n'yo naman akong ipitin! -Ang kadiliman… parating na!
Lagot na!
Uy! Nahanap nila tayo!
Baluti ko 'yon, ah! At katawan ko 'yon! Katawan ko 'yon sa—baluti ko!
Tara na!
P-p-p-pero 'yung katawan ko!
Bakit palagi ka na lang tama?
-Bakit palagi ka hindi nakikinig? -Hindi itong oras para mag-away!
Kilos na!
-Ellian—sabihin mo, mali s'ya! -Hindi, Ellian! Sabihin mo, s'ya mali.
Mama! Papa! Wag naman kayong ganyan!
Tigil! Lumikas sa matatag na lupa!
Nand'on sana tayo ngayon kung sinunod n'yo sabi ko daan.
Hindi, kung sinunod n'yo sabi kong daan!
-Ito sabi mo daan eh! -Bakit ba palagi na lang kayong ganyan?
-Ellian, sabihin mo ako tama! -Mas ligtas Ellian kung ako kasama n'ya!
Hindi. Mas ligtas si Ellian kung ako kasama n'ya!
Agh! Wag n'yo 'kong piliting pumili sa inyo!
Hindi! Ikaw…
Mas ligtas Ellian… kung ako kasama n'ya!
Hindi! Mas ligtas Ellian kung ako kasama n'ya!
Papa. Papa! Kaya mo kami'ng dalhin d'on?
Huh?
Kaya. Kaya ko kayo madala d'on.
Kaliwa… kaliwa!
Nakupo!
Mama! Kaya n'yo ba 'kong dalhin d'on?
Ako'ng bahala.
Hindeee!
Dapat makarating tayo d'on ng hindi nakikita! Pero pa'no?
Dalhin mo s'ya! Pipigilan ko sila!
Hindi! Mas ligtas s'ya kasama mo! Meron ako naisip!
Ha? Teka, S'an na sila nagpunta?
Wala sila dito, Heneral.
Hanapin n'yo sila sa kabila! Hindi pa nakakalayo ang mga 'yon!
Hah! Napakagaling! Ayun na 'yung katawan ko,
o! Papalayo na kasama'ng mga kawal! Pa'no kung mali 'yung mga orakulo?
O-o 'yung lawa hindi umubra? Papano kung ganito na lang
tayo habambuhay? Ooh, malamang may mas malala pang
mangyayari. Ang katawan ko… Ang napakaganda kong katawan…
Bolinar, naka-bunsagot ka pa rin ba?
-Oo. -Tama na 'yan. Sunod ka na sa 'min.
Dapat nasa lawa na tayo ng liwanag… Teka… Mama? Papa!
Naku, lagot! Naligaw na tayo!
Prinsesa! Iligtas mo 'ko!
Ano 'yang…? Aww, mga flink din sila. Baka matulungan nila tayo.
Anong tulong? Magkar'on ng rabies?
Um… Mawalang-galang na. Naliligaw po kami. Pwede n'yong hanapin magulang ko.
Itsura nila parang… malalaking halimaw. Ay, naku! Hindi, 'no!
Mababait silang halimaw.
Naku… hindi maganda 'yan.
Wag n'yong sabihing ililibing n'yo na kami.
Tingin mo, anong sinasabi nila?
Simple lang. Ang tawag d'yan diplomasya. Makikain, makuhang tiwala nila…
at kapalit n'on tutulungan nila tayo.
Mabuti! Eh 'di… ubusin mo 'yan!
-Ako? Bakit ako? -Kasi, isa ka ring flink.
Hindi nga ako Flink! Mataas, may antas, may pinag-aralan.
Mataas ang panlasa sa lahat. Sumusubok, minsan, kakaibang pagkain,
pero ang tulad n'yan, 'di ko kaya ang ganyan!
Sobrang kadiri! Inay! Kadiri!
Buhok tindig at—may kilabot! Baka sumuka!
Pwedeng, wag muna? Kailangan ba? Naku, d'yos ko!
Pwede nga rin pala Sanayan lang pala
'Di na rin masama, hindi naman namatay pala
Kahit lagkit at kulay nito parang uhog na siyang binahing Teka, parang merong dill?
At keso't tsokolateng 'onti! Masarap din pala!
Parang sosyal pala! Palagay ko babagay din ito sa rosé pala
Teka, sandali!
Unang lunok, hirap maarok, pero pumikit, malalasap din!
Bago pero t'yak masasanay rin!
Bolinar! Wag mong kalimutang itanong kung s'an ang tamang daan!
Gagawin ko, Prinsesa! Pag naalala ko…
'Di ito ang ginusto kong buhay Pero ang totoo, ang saya!
Impeksyon yata 'to kalaunan Basta 'di mamatay, pwede na!
Nakakagulat, ay 'yung namulat Ngayong sa lupa,
ay lumagpak Kahit, kadiri, Amoy ng… ipis Ay, ewan ko! Dedma!!
Pwede nga rin pala Masasanay pala
Pwedeng inumin, kahit anong katas o pawis pala
Kadiri man, ang sungit, higpit, ay nawala na,
at nakalaya! T'yak na masasanay, gan'tong buhay!
Bolinar! Ano bang nangyayari sa 'yo?
Aminin na! Ang bongga nga nito!
Sarap pala ng uod na gan'to!
Burak! Putik! Linta! Amag!
Kadiri n'on. Ngayon, Bongga!!
Pwede nga rin pala Sanayan lang pala
Bagong buhay, eh swak pala, mapapakembot pala
Ang tulad kong mayabang noon, kahit bumagsak,
laking tuwa ko Swerte at napilit na magbago!
Subukan lang at t'yak masasanay rin kayo!
Mama! Papa!
Parang mas gusto ko 'yang bagong Bolinar.
Uy! Salamat!
Wow…
Ano ba?!
Mama, ano pong-- O, sige. Okay na. Ibaba n'yo na 'ko. Oooh! Oooh…
'kala n'yo siga kayo, ha? Sige nga. Pakitaan n'yo 'ko ng galing. Ay!
Hmm?
Gusto n'ya… cake.
Anak ko.
Si Ellian… s'ya ang anak ko.
Anak… natin.
Mama. Papa. Kayo na po ba 'yan?
-Oooh… Ellian! -Ikaw ang anak naming si Ellian!
Whoa! Kayo na nga! Na-miss ko kayo ng husto!
Ah… ang aking anak.
Ellian, mahal ko.
Ellian, tama ka pala. Hindi sila nawala kahit kailan.
Mahal na hari, mahal na reyna… ang prinsesa, hindi sumuko na magbabalik kayo.
Kamangha-mangha ka talaga, Ellian.
Ang Lawa ng Liwanag! Ayun na! Tayo na!
Yeheeeeeeey! Wooooo!
Nagawa natin.
Nagawa natin!
Halikayo, dali! Ang saya dito sa liwanag!
Bakit ba palagi mo na lang binabago ang usapan?
Ako? Ikaw 'yon!
Wala kang pinakikinggan maski isa sa 'min!
Kung bago huminga, hihintayin ko muna 'yung gusto mong sabihin, mamamatay ako!
Ayan ka na naman! Sinasamahan mo ng panlalait ang simpleng away!
O, sige. Kasalanan ko 'to! Hindi pwedeng kasalanan mo! Palagi ka na lang ganyan!
Palagi ka na lang ganyan!
Ngayon… alam na natin kung ba't 'to nangyari.
Kasalanan nating dalawa ang lahat ng ito.
Ang galit natin… hinayaan nating lamunin tayo.
Hah? Anong ginagawa nila?
Kinalimutan na nating maging mabuti sa bawat isa.
Tara na! Ano pa'ng hinihintay n'yo? Halina kayo!
Bakit?
Ellian, naalala mo kung ga'no kadalas kaming mag-away n'on, hindi ba anak?
Lahat ng pamilya nag-aaway.
Hindi tulad nung sa 'min.
'Yun ang s'yang dahilan… kung bakit kami naging halimaw.
Punta lang kayo dito sa liwanag. Mm-maaayos nito ang lahat
Hindi, anak.
Anong ibig n'yong sabihing "hindi"? Ayaw n'yo na bang maging tao uli?
Siyempre, gusto naming maging tao uli.
Pero ayaw na naming maging mga gan'ong uri ng tao uli.
Ah, hindi ko maintindihan…
Ellian. Sa ngayon… hindi na kami pwedeng, magsama pa.
Hindi na natin kayang bumalik sa nakalipas na panahon, anak.
Ellian, bigyan mo kami ng ilang sandali.
Kailangan naming pag-isipan ng nanay mo ang gagawin namin ngayon.
Ellsmere, mag-isip tayo ng paraan kung anong gagawin natin.
Kung anong gagawin n'yo?
Ellian!
Tapos na kayo? Ganun? Ba-bye? Eh kung ako rin?!
Ellian. Pakiusap.
Wala na kayong dahilan na magsama? Ako ba, hindi?
Pag'tapos ng pagsubok At ng takot At lahat ng tiniis 'La ring silbi!
-Ellian! Maintindihan mo sanang-- -Hindi! Ayoko! Tapos na 'ko!
Mag-isa lang na lumaki! Dapat ba 'yon?!
Mag-isa at 'lang kakampi, S'an kayo n'on?! Pero 'di nagpatalo!
-'Di sumuko! -At puso ay kumapit!
-'La ring silbi!! -Ellian!
Ang lungkot na dinala At pangungulila pa
Ang pagkagulo, lito Sumbatan n'yo, at away n'yo?
'Kala ko gawa ko, may kasalanan Tinago ang hiya
Inintindi! At ininda! Bait, tapang, nagpanggap pa!
Ellian!
Eto kayo, bigla-biglang, nagdesisyon! Gusto n'yo kong magpatawad?! Hindi! Ayoko!
Nagsarili't naglihim 'Di n'yo ako naisip!
Kayo! Laging dapat sa iyo! Sa 'yo!
-'La kong silbi! 'La akong silbi! -Kausapin mo kami, anak!
'La nang silbi!!
-Ellian! -Ellian! Mahal ka namin, anak!
Puro salita! Hindi ako naniniwala sa inyo!
Kung hindi n'yo na mahal ang isa't-isa, pwedeng hindi n'yo na rin ako mahal!
Iniisip ni Ellian hindi natin s'ya mahal.
Hindi. Anak ko…
-Ellian! -Ellian!
Nahuli na!
Kilos! Kilos!
Takbo! Takbo! Takbo!
Mga kawal! Wag silang hayaang makatakas!
Ilayo ang mga halimaw nang hindi na sila makita pa —kahit kailan.
Nas'an ang prinsesa?
Bolinar! Magsama ka ng mga kawal, suyurin n'yong lambak!
Babalik kami para suyurin ang parang.
Naku, lagot.
Huh?
Mga Flink! Sugoooooood!
-Prinsesa Ellian! -Ellian!
-Ellian!
Maaaring nakita na nila ang prinsesa!
-Anong nangyayari dito? -Nalinlang tayo ng isang daga!
Flink, parekoy. Ang hari at reyna kailangan ng tulong.
Pinapakawalan n'ya'ng mga halimaw! Pigilan s'ya!
Tama na! Nazara! Heneral! Kami 'to. Ang inyong reyna at hari.
-Ma—mga kamahalan. -Hah? Reyna Ellsmere.
Natutuwa ako nakabalik na kayong dalawa. Pero hindi namin makita ang prinsesa.
Nasa loob ng ipo-ipo si Ellian!
Kailangan natin s'yang iligtas!
Kailangan nating iligtas ang anak ko!
Sige po, Kamahalan!
Sunod kayo!
Alam mo na palang nasa loob sila nung mga halimaw? Bakit hindi mo sinabi sa 'kin?
Dahil hindi n'ya alam kung pa'no 'yon sabihin, Nazara.
-Ellian! -Ellian!
Hindi na tayo makakabalik sa nakalipas na panahon.
Hindi na natin kayang bumalik sa nakalipas na panahon.
Hindi na natin kayang bumalik sa nakalipas na panahon. Hindi na natin
kayang bumalik sa nakalipas na panahon.
Hindi na natin kayang bumalik sa nakalipas na panahon. Hindi na natin
kayang bumalik sa nakalipas na panahon. Hindi na natin kayang bumalik sa nakalipas
na panahon.
Ellian!
Mawawala na ang anak natin! Kailangan nating gumawa ng paraan!
Ang liwanag.
Tama.
Ellian!
Nasaktan ka ba? Akala namin nawala ka na.
Ellian, patawarin mo kami, anak.
Akala noon, 'di ka dapat sangkot, sa 'ming gulo
At nalimot, dahil lang sa poot, tungkol sa 'yo
-Ang totoo… -'Di sadya…
Nangyari'ng gustong iwasan n'on…
At ika'y nalimot…
Tama ka, Ellian…
Mali nga ang ginawa namin…
Takot mo'y 'di inaalis
At sakit mo'y tiniis
Hirap na 'yong pinasan hindi na namin napansin
'Di alam p'anong, nalimutan Mahalaga'y, ikaw lamang
Dapat ay, sinabi aming puso 'Kaw lang tanging mahal
Hanggang bundok ay mawala Tumanda man mga tala
Ang magandang nangyari sa amin ay ikaw. At hindi na 'yon magbabago pa.
Patawarin mo sana kami kung hindi namin naipakita 'yon sa iyo.
Sana'y maibalik pa, ang lipas na panahon Pero minsan pamilya'y 'di wagas…
Itutuloy ang buhay, iwan na'ng sakit noon Dalhin lang, 'yong tapang…
At kung anong lumipas Babaguhin na'ng lahat
At tayo lang dapat ang magsikap
Iba'ng init at ilaw At sa una ay ligaw Basta puso… ay atin…
At taos…
Manalig…
-May pag-ibig… sa habang panahon… -Sa habang panahon…
Mama!
Ang mahal kong anak…
Papa!
Ellian! Ang mahal ko!
Pagkalipas ng isang taon…
Ayun… ibang-iba na talaga dito sa lugar namin. At nung una, nag-alangan ako.
Buti na lang ang nangyari, nagsikap ang mga magulang
ko at ang buhay namin dito, naging maayos naman.
May ilang pagbabago lang. Una sa lahat,
ang nanay ko, d'on na ngayon nakatira. At ang tatay ko naman,
d'on na tumitira. At 'di ako naglilinis ng kwarto ko
sa mga bahay nila. 'Yun lang naman ang reklamo nila palagi.
Sa 'kin, para ngang ayos lang 'yon,
eh. Naku, lagot!
Prinsesa Ellian!
Nazara!
Alam kong nangako akong hindi gagamit nung siklab ngayong araw.
Pero ang mahal na hari at reyna, hinihingi ang inyong presensya…
Na naman?
Hindi. Ito'ng dahilan.
Samahan mo na sila d'on, Pangga!
Gulat ka 'no?
Maligayang kaarawan!
Sabi mo, kaswal lang gusto mo?
Gan'on na nga. At siyempre, gusto ko 'yung simple lang, 'no?
Bigay mo'ng regalo n'ya, Batang Joe.
Whoa! Tigil!
Prinsesa! Nawa'y lumigaya ka. Archimedes! Waag!
Maligayang bati sa 'yo, Prinsesa!
Flinky, parekoy, May regalo 'ko para sa 'yo.
Ooo! Ang pogi mo naman, Flink!
Pagbati, Prinsesa Ellian.
-Mga Orakulo! -Gusto lang naming sabihing
pinagmamalaki ka namin ni Luno.
Pero kung sakaling sa buhay mo, meron maging halimaw ulit, pakiusap,
wag kang mag-atubiling tawagin kami.
Bigyan ng daan! Bigyan ng daan!
Maligayang kaarawan, mahal kong anak!
Mama! Papa!
Nung isang taon, alam naming hindi ka nakakalipad nang matagal gaya ng gusto mo,
-kaya… -Kaya naisip namin na ngayong
taon… pag lumipad ka… dapat magara.
Ito'ng pinakamagarang saddle na nakita ko! Tara na! Subukan natin 'tong bagong
-saddle! -Ellian! Bumalik ka bago gumabi!
Papa! Kaarawan ko naman eh.
Sige na nga. Kahit gabi.
Ipapaalam ko sa 'yo—pag nakauwi na s'ya.
-Aking mundo Oo! Medyo, iba. -Ang kayrel!
Pero ang bago, dali lang pala!
Ang magulang, hiwalay na Pero pamilya, may pag-ibig pa
'Di hirap, 'la nang lihim
Bata na'ng totoo 'Di na iba, 'la nang dala 'Di na halimaw
magulang Lilipad na, o kay saya,
Totoong mga
magulang Mabuting magulang
Walang iba sa 'king puso!
And they'll be my parents for good!