(ผจญภัยแดนต้องสาป)
นี่ เอลเลียน
รอด้วยสิ
เจ้าหญิงเอลเลียนมาแล้ว เปิดประตูเร็ว
อ้าว แล้วกัน ไม่เอาพลุเรียก
อีกแล้วเหรอ เอลเลียน ท่านเพิ่งออกมาแป๊บเดียวเอง
ขอโทษทีนะทุกคน
- หน้าที่เรียกร้อง - ชีวิตหรูเริ่ดของเจ้าหญิงก็อย่างนี้แหละ
ไม่เป็นไรนะ เดี๋ยวเจอกันในงานวันเกิดท่านคืนนี้
ปีที่แล้วอลังมาก
อ๋อใช่ ปีนี้จะมีแต่คนในครอบครัวน่ะ
แบบว่างานชิลๆ เล็กๆ
กันเอ๊งกันเอง
จริงเหรอ ไม่สมเป็นท่านเลย
ฉันอายุ 15 แล้ว โตเป็นวัยรุ่นแล้วเนี่ย
เพราะงั้นเลยอยากอยู่กับพ่อแม่ให้มากขึ้น
ได้ ถ้าท่านอยากตามมาทีหลัง เราจะไปร่อนแถวตลาดนะ
- บาย เอลเลียน - มาเลย ไปกันเถอะ
เด็กดี
เจ้าหญิงเอลเลียน
หม่อมฉันรู้ หม่อมฉันรับปากไว้ว่าวันนี้จะไม่ยิงพลุ
รัฐมนตรีนาซารา
เจ้าหญิงเพคะ
ราชาและราชินีรับสั่งให้ท่านไปเข้าเฝ้า
แบบ "เฝ้า" จริงๆ น่ะเหรอ
แบบจัดเต็ม
ไปเที่ยวตลาดกับเพื่อนๆ
นั่นต่างหากที่ฉันควรได้ทำ
แล้วทำได้ไหมล่ะ
- เจ้าหญิง! - ไม่ได้
มาเถอะฟลิงก์
ต้องลุยอีกแล้วล่ะ
นี่แหละโลกฉัน
เข้ามาได้สิ
อาจจะรกสักหน่อย ก็พ่อแม่ฉันนี่
สู้กันทั้งวัน
สร้างความวุ่นวาย
อย่าได้ลองเข้าใกล้ ถูกฟาดจนหน้าหงาย
ใช่ วู้ฮู้ ฉันเจ้าหญิงไง
ใครว่าเป๊ะไปทุกสิ่ง
ออกจะวึ่นวือ ก็ปัญหาคือ พ่อและแม่ฉันนี่แหละปีศาจ
แบบเห็นเป็นตัวปีศาจ
จริงๆ
การเก็บความลับนี้ทำเสื้อผ้าจะพังหมดตู้แล้ว
ขอโทษนะ รัฐมนตรีโบลินาร์
- พ่อ แม่ - อย่านะ อย่า
ถ้าเรื่องนี้หลุดออกไปละก็
ราชาตัวแสบ ราชินีตัวร้าย
ไม่ต้องห่วง ฉันจัดการเอง
นั่นแหละ มานี่เลย
เก่งมากเพคะ
ปีที่แล้วเอง
ยังดูเหมือนดี
แต่ไม่ทันตั้งตัว ความมืดเข้าแทนที่
อยู่ดีๆ ตู้ม!
เหมือนระเบิดใส่
เมื่อเหตุการณ์พ้นผ่าน พ่อแม่โดนสาปไป
ส่วนทางแก้ให้กลับเหมือนเดิม
ยังถกเถียงกันไม่สิ้น
มันช่างพิกลที่ต้องฝืนทน มองดูพวกเขาในแบบปีศาจ
และแถมเป็นยอดปีศาจขี้วีน
อาจมองว่าพ่อแม่เธอช่างเกรี้ยวกราด
สุดเอาแต่ใจ ไร้เหตุผล
เพ้อคลั่ง ติดเว่อร์วัง เล่นใหญ่
พูดไม่รู้ฟัง
ห้าวซะไม่มี
บ้านฉัน จริงๆ ชนะทุกบ้าน
บางทีดูเหมือนเขามัวแต่ไฟท์กัน
และลืมว่ามีฉันตรงนี้
สาวน้อยคนเก่ง
หนักเอาการอยู่
เธอยังคงรับมือ เรื่องนั้นที่เรารู้
ไม่มีเว้าวอน
ไม่มีท้อใจ
แต่ในรอยยิ้มนั่น แอบเห็นความหวั่นไหว
เธอดูนิ่งและกลับโตกว่า
แต่พ่อแม่เหมือนผีเข้า
- กลบทุกช่องทาง - อุดทุกช่องว่าง
ในเมื่อพ่อแม่เธอคือปีศาจ
ปกปิดข่าวให้ปีศาจ
เบาๆ
บวกเอกสารที่รอให้รีบเซ็น
หมู่ให้ตรวจแถว
นัดประชุม แถมงานซ่อมแซมไม่เคยแผ่ว
คนที่ต้องช่วย หมายที่ต้องผ่าน
ที่จริงก็อยากจะทำหลายสิ่ง
- แต่งานบ้านเมืองต้องการใครสักคน - เจ้าหญิงเอลเลียน
คนนั้นก็ไม่พ้นตัวฉัน
- ลูกทำการบ้านเสร็จหรือยัง - เดี๋ยวกลับบ้านค่อยทำ
แม่ทำชีวิตผมเยินหมดละ
วันเดียวได้ไหม
อยากลองหน่อยนะ
ถ้าได้พบพ่อแม่เอาแต่จัดแจงหรือจุ้นจ้าน
โหด ก็พอไหว
ชอบเซ้าซี้ ได้ส่งมา
แต่สิ่งที่เขาทำวนไป ก็แค่ไม่เห็นไม่สนใจ
บอกได้เลยว่าแย่ที่สุด
แต่ก็นะ นี่ชีวิตฉัน
เป็นมาครบปี
อยู่ในเงามืดมน ไม่พ้นไปสักที
ใครก็ล้วนเครียด
มีแต่ดราม่า
แต่ก็ยังสู้ต่อ ไม่ท้อไม่เลิกรา
ห้ามหมดหวัง นั่นคือหน้าที่
วันหลุดพ้นนั้นต้องมา
แต่ก็รู้อยู่ ไม่ว่าทั้งคู่ ต่างทำตัวคล้ายดังกับปีศาจ
เหวี่ยงและวู่วาม สุดจะห้ามปราม
ดุและโหดร้ายอย่างกับปีศาจ
สิ่งที่ซ่อนกาย อยู่ที่ข้างใต้
นั่นคือพ่อแม่ ไม่ใช่ปีศาจ
ที่แท้ไม่ใช่ปีศาจ
รู้แน่ไม่ใช่ปีศาจ
ถึงแม้จะใกล้ปีศาจ
แล้วหนา
- เปิดประตูเดี๋ยวนี้ - แย่แล้ว
- นายพลคาร์โดนา มาอีกแล้ว - ฉันอยากเข้าเฝ้าราชาและราชินี
เปิดประตูเดี๋ยวนี้
แม่ พ่อ จุ๊ๆ
เรารั้งเขาไว้ตลอดไปไม่ได้หรอกนะ
ก็รู้ แต่คิดสิว่าถ้าเขารู้จะทำยังไง
- ให้เราเข้าไป - เขาก็ไม่ใช่คนชิลๆ ด้วยสิ
- เปิดประตู! - คราวนี้บอกว่าไงดี
เราใช้ข้ออ้างไปสารพัดจะอ้างแล้ว
ไปเยือนต่างประเทศ
เหตุพิพาทแรงงาน
ประชุมการค้า
ขออนุญาต
ยังไงฉันก็เป็นรัฐมนตรีการสื่อสาร
ผู้ช่ำชองด้านวาทศิลป์
ส่องกล้องตรวจลำไส้ใหญ่
ฉ่ำเบ๊อะมาก
พรุ่งนี้ฉันจะมาใหม่
และครั้งนี้ ฉันต้องได้เข้าเฝ้าราชาและราชินี
- เจ้าหญิงน้อย ปล่อยไว้อย่างนี้ไม่ได้นะ - รู้แล้ว
ผ่านมาหนึ่งปีแล้ว เรายังไม่รู้เลยว่าต้องทำยังไง…
เพื่อทำลายคาถา รู้แล้ว
ทำไงดีเนี่ยเรา
โอ๊ย อะไรอีกเนี่ย
ขอเบิกตัวเจ้าพนักงานไปรษณีย์หลวง
กระหม่อมมาแจ้งความคืบหน้าเรื่องสาส์นของท่าน ถึงเทพพยากรณ์แห่งตะวันและจันทรา
เหรอ เขาตอบว่าไง
อย่างที่ทราบ เทพพยากรณ์อาศัย อยู่ที่ป่ามืดมนแห่งความมืดมนนิรันดร์
ที่ซึ่งอันตรายอย่างยิ่ง
ดังนั้นกระหม่อมจึงส่งสุดยอดนกแปดตัว เพื่อนำส่งสาส์นของท่านอย่างปลอดภัย
ดี แล้วส่งถึงไหม
ขณะเข้าสู่ราวป่า นกเจ็ดจากแปดตัว
กินผลเบอร์รี่ต้องสาปแห่งมนตร์ศิลา
และกลายร่างเป็นหินทันที
เราขอยกย่องพวกเขา
- แต่น้องอีกตัว… - ไซม่อน
มิลลี่
เซดริก
เซดริกที่สอง
แฮนนิแกน
แอมโบรส
ลิตเติ้ลดอร์ริท
จากไปแต่เราจะไม่ลืมเลือน
น่าเศร้าจริงๆ
แต่ก็ยังเหลือนกอีกตัวเนอะ
หวังว่าจะเป็นน้องที่คาบม้วนกระดาษเล็กๆ นี้มา
ถูกต้อง
นกที่กล้าหาญที่สุด เฒ่าโจ กลับมาพร้อมสารตอบกลับถึงท่าน
หลีกลี้ความกลัวทั้งมวล จากป่ามืดมนแห่งความมืดมนนิรันดร์
ตลอดช่วงเวลานั้น เฒ่าโจได้จำกัดการบริโภคเบอร์รี่ต้องสาป
โดนกินผลเล็กๆ ที่ออกฤทธิ์ช้าหน่อย
เขาเป็นนกที่ดี
เขาเหมือนลูกชายของกระหม่อม
(ใส่น้ำ)
"ใส่น้ำ" เหรอ
อ้าว สารไปไหนแล้ว อยู่ไหนละ
ฟลิงก์ เจ้าหัวขโมย แอบอมอีกแล้วใช่ไหม
สวัสดี เจ้าหญิงเอลเลียนแห่งลัมเบรีย
เราคือเทพพยากรณ์แห่งตะวันจันทราคู่หู
หู หู…
เราสนใจเหตุเคราะห์ร้ายของท่านอย่างมาก
แต่จะแก้ไขปัญหานี้ได้ เราต้องไปเห็นกับตาตัวเอง
เอง เอง เอง…
ฟลิงก์ พวกเขาจะมาที่นี่
เพราะฉะนั้น เราจะไปเยือนอาณาจักรของท่าน
ในคืนก่อนจันทร์ดิถีที่สาม
ในวันที่สามของเดือนที่สาม
ฉาม ฉาม ฉาม
ไม่ใช่ฉาม
สาม
จันทร์ดิถีที่สามในวันที่สามของเดือนที่สาม
วันเกิดฉันนี่ คืนนี้ไง
สุขสันต์วันเกิดเจ้าหญิง
เตี๊ยมกันไว้ไม่ใช่เหรอว่าจะมาแนวขลัง ลึกลับ และแอบสยองขวัญนิดๆ
อุ๊ย ใช่ จริงด้วย
โทษฮ่า ขออภัย
เอาเป็นว่าเดี๋ยวเราจะไปหาที่นู่น
เตรียมรอรับการมาของเราด้วย
เริ่ด!
จะไม่มีสัตว์ประหลาด ไม่ต้องเก็บความลับแล้ว
จะมีพ่อแม่ปกติกับชีวิตธรรมดาสักที
ต้องรีบบอกโบลินาร์กับนาซารา พวกเขาต้องปลื้มปริ่ม
ไม่ปลื้มเลย
รอยคล้ำใต้ตานี่มายังไง
ทำไมเป็นงี้ไปได้
ฉันพูดได้ตั้ง 17 ภาษา
ฉันบัญญัติรัฐธรรมนูญของอาณาจักรเรา
ฉันคือตัวแม่สมบัติแห่งชาติ
แต่ดันต้องมาเสียเวลาตอนเช้ากับไอ้นี่
ต้องมาออกแบบรถตักอุนจิสัตว์ประหลาด
เราต้องการผู้นำตัวจริง
อาณาจักรนี้อยู่กันเองไม่ไหวหรอกนะ
ขออภัยเจ้าค่ะ ท่านรัฐมนตรี
แต่ของขวัญวันเกิดมากองอยู่เพียบ
และท้องพระโรงก็ออกจะ…
พังเหรอ
ไม่เหลือแล้วเจ้าค่ะ
เอามาไว้นี่
จัดไปเจ้าค่ะ
นาซารา เราเก็บความลับนี้ต่อได้อีกไม่นานแล้ว
อุ๊ยโหยว
ประชาชนจะทำยังไงเมื่อรู้เข้า
ฉันไม่กล้าเดาเลย
ราชาและราชินีเป็นที่รักยิ่ง
เป็นที่รักยิ่ง
(เอลเลียน สุขสันต์วันเกิด!)
(เรารักท่าน!)
แต่จะว่าไป ยังมีอีกคนหนึ่งเป็นที่รักยิ่งกว่า
ใคร ฉันเหรอ อุ๊ย ชมกันเกินไป
ไม่ใช่ท่านสิ ตาแก่แอ๊บเด็ก
เจ้าหญิงไงล่ะ
รู้ไหมว่าเจ้าหญิงจะอายุเท่าไหร่แล้ว
ไม่รู้เลยจริงๆ
(สิบห้าจ้ะ)
ขอบคุณ
กำลังจะสิบห้า
มันอาจจะแก้ปัญหาได้ทุกอย่าง
พูดอะไรไม่เห็นเข้าใจ
อย่างที่รู้ ว่าความเป็นอยู่ เราแทบไปต่อไม่ไหว
วังแห่งนี้ก็แทบจะซ่อมไม่ไหว
มีแต่เรื่องวุ่นวายยุ่งเหยิง
จากที่เคยเชิดหน้าชูตา ล้ำหรูแลสล้าง
กลับเป็นแค่คนคอยดูแลพวกช้าง
หมดศักดิ์ศรีไปอย่างสิ้นเชิง
ยังคงหวังได้ฟื้นคืนวังอันงดงามเด่นที่เคย
ใส่ผ้าไหมซาตินดังเช่นที่เคย
จากวันวานสุดหวานของเรา
- อยากจัดเลี้ยงรับรองให้แขกพวกวีไอพีอีกครั้ง - ได้กินชีสและไวน์รสดีอีกครั้ง
ถ้าเป็นจริงจะดีไหมเล่า
ฮ่า! ไม่มีวันเป็นไปได้หรอก
- ต้องได้ - ไม่นะ
ใช่เลย
เราได้โอกาสล้ำ เพื่อกลับหวนไปร่ายรำ แค่ต้องห้ามนั่งเฉยๆ
พวกเราต้องก้าว
ก้าวย่างที่วางทิศทางใหม่
ก้าวให้พบพานความยิ่งใหญ่
ก้าวทีละก้าวจนไม่มีปัญหาให้ต้องทน
และทุกๆ ก้าว
ถ้าแม้ว่าเรายังมุ่งหน้า
ก้าวและไม่มองกลับหลังมา
อีกในไม่ช้าผ่านพ้น
แต่เดี๋ยว ท่านมีแผนว่ายังไง
ในคืนนี้
พวกเราโชคดี เจ้าหญิงเข้าสู่วัยสาว
จัดแถลงให้คนได้รู้ถึงข่าว
- ราชินีขึ้นครองต่อไป - ดีเลิศ
และเมื่อเธอได้คืนความสุขกลับมาที่วังอีกที
เราจะได้รื่นเริงกันอย่างเต็มที่
เปิดแชมเปญฉลองยิ่งใหญ่
ข้าชอบนะ
คลั่งต่างหากล่ะ
ใช่แล้ว ก็อย่างที่รู้
- แนบเนียน - ไม่มีพลาด
จะจัดงานยึดอำนาจ ที่ดีงามและสุดหรู
พวกเรามาก้าว
ก้าวย่างที่วางทิศทางใหม่
เรียกว่าทิศทางที่แก้ไข
- แค่ก้าวทีละก้าว - จนเราได้ส่งมอบใครสักคน
และทุกๆ ก้าว
ถ้าแม้ว่าเรายังก้าวขึ้น
เขาย่อมไม่มองว่าบ้องตื้น
เมื่อเราทั้งหลายผ่านพ้น
ก้าวแรก แยกทั้งสองให้ห่างกาย
ก้าวสอง ประกาศข่าวการวางวาย
ก้าวสาม เมื่อน้ำตาเริ่มแห้งหาย
เจ้าหญิงที่คนรักก็เข้ามา
- แล้วก้าว - สวมมงกุฎให้เจ้าหญิง
- อีกก้าว - พร้อมด้วยชุดอันงามยิ่ง
- แล้วก้าว - ดูเธอรับตำแหน่งจริง
- ช่างง่ายดาย - สบาย
ถ้าองค์หญิงยอมทำได้ เริ่มระบำได้เลยหนา
ท่านรัฐมนตรี
- เจ้าหญิง - ฉันได้คำตอบแล้ว
- ได้เหมือนกัน - เราจะทำลายคาถาได้แล้ว
ท่านจะขึ้นเป็นราชินี
- เดี๋ยว ไงนะ - หา ยังไง
ในที่สุดเทพพยากรณ์ก็ตอบมา พวกเขาจะทำลายคาถาให้
อ้าว งั้นก็วิเศษไปเลย
แน่นอน แต่ถ้าทำไม่ได้ล่ะ อาณาจักรต้องการผู้นำที่แท้จริง
- ราชินี - เดี๋ยว แล้วพ่อแม่ฉันล่ะ
เราจะส่งไปอยู่นอกเมือง ให้ทั้งสองได้วิ่งเล่นอย่างมีความสุข
ท่านก็ไปเยี่ยมท่านพ่อท่านแม่ได้ทุกเมื่อ
ก็ได้ เอาตามนี้
แต่เราต้องลองให้เทพพยากรณ์ช่วยก่อน
แน่นอน
แต่หลังจาก…
“หลังจาก” น่ะไม่สำคัญหรอก
ก็มนตร์จะคลายแล้วไง
- ถ้าไม่ - ได้แน่ๆ
- อ๋อ ก็แล้วแต่ - ขอแค่
- ยอมเป็นราชินีไหม - ได้
ได้เวลาก้าว
- ก้าว ก้าว ก้าว ก้าว - ก้าวย่างที่วางทิศทางใหม่
- ก้าวกลับไปต่ออีกครั้ง - ก้าว ก้าว ก้าว ก้าว
ก้าวทีละก้าว ความทุกข์จะจบสิ้นจากทุกคน
และทุกๆ ก้าว
หลังได้รื่นเริงฉลองใหญ่
หลังเข้าพิธีขึ้นครองใหม่
เราก็จะได้ผ่านพ้น
เราก็จะต้องได้ผ่านพ้น
แฮปปี้เบิร์ธเดย์ เจ้าหญิงเอลเลียน
แฮปปี้เบิร์ธเดย์ทูยู
- สุขสันต์วันเกิดเจ้าหญิง - มีความสุขมากๆ เจ้าหญิงน้อย
ขอบคุณทุกคนมากนะสำหรับงานแสนวิเศษ
ทางนี้พ่ะย่ะค่ะ ทางนี้
- แม่ พ่อ - เก่งมาก
ถ้าพรบรรลุผล คืนนี้เราจะมีเรื่องให้ได้ฉลองกัน
เพคะ ขอให้เป็นจริง
โบลินาร์
ขออภัย มีกิจของหลวงต้องทำ
เอ่อ ขอชิ้นหนึ่งซิ
นี่พ่ะย่ะค่ะ ทางนี้
ดูดีกันสุดๆ เลย แต่งหล่อแต่งสวยมางานวันเกิดลูกด้วย
เก่งมากเลย
- นี่ - เคี้ยวไปเลย ฝ่าบาท
พ่อ วางเขาลง
ขอบพระทัยเจ้าหญิง
โอเค ไม่อยากสวมมงกุฎ เข้าใจได้
แต่มงกุฎสำคัญนะ มีค่าด้วย เดี๋ยวนะ หายไปไหนแล้ว
ฟลิงก์
กลับมานี่เลย
ไม่นะ
ไอ้หนูม่วงโสโครก
งุ้ย เค้กจ๋า
ก็ต้องบอกว่าเหมาะกับเธอนะเนี่ย
พูดตรงๆ นะเจ้าหญิง กระหม่อมไม่เข้าใจเลย ท่านรักเจ้าสัตว์ร้ายขนฟูตัวนี้ได้ยังไง
มาแล้ว
มากันแล้ว
ทำขรึมไว้ก่อน
ขอเบิกตัวสถาปนิกหนึ่งเดียว แห่งจักรวาลซึ่งเป็นที่รู้จัก
และที่ยังเป็นปริศนา
สิ่งมีชีวิตทรงอิทธิฤทธิ์ และเปี่ยมมนตร์ขลังที่สุดตลอดกาล
เทพพยากรณ์แห่งตะวันและจันทรา
สวัสดี ราษฎรแห่งลัมเบรีย
ลัมเบรีย ลัมเบรีย ลัมเบรีย
บริการดีมาก ลอว์เรนซ์
ให้ห้าดาวเลยจ้ะ
ห้าดาวเหรอ บ้าป่าว ในนั้นกลิ่นอย่างกับกะหล่ำปลีต้มสุก
งุ้ย ฉันชอบนะ รู้สึกอบอุ่นเหมือนบ้านดีออก
เทพพยากรณ์ผู้ทรงเกียรติ
ในนามของอาณาจักรลัมเบรีย ขอขอบคุณที่มาเยือน
ท่านคงเป็นเจ้าหญิงเอลเลียนสินะ
ฉันเอง คนสวมรัดเกล้าเนี่ย
เจ้าของวันเกิดนี่เอง
วิเศษนักที่ได้พบ
ฉันคือลูโน
ส่วนฉันซันนี่
รู้สึกได้เลยว่าเริ่ดแน่
ไหนดูหน่อย
จดหมายท่านเขียนว่ามีปัญหาเรื่องพ่อแม่ใช่ไหม
ท่านคิดว่าพวกเขาเป็น…
- เขาเรียกว่าอะไรนะ ซันนี่ - สัตว์ประหลาด
ใช่ สัตว์ประหลาด
แล้วทำไมคิดว่าพ่อแม่เป็นสัตว์ประหลาดล่ะ
ก็…
ว้าว ไม่ได้อำแฮะ
พ่อแม่เป็นสัตว์ประหลาดจริงด้วย
ใช่ นั่นแหละ ฉันถึงอยากให้พวกท่าน…
ท่านพ่อ ไม่ได้นะ พวกเขาเป็นแขก
เอ๊ะ ท่านแม่ก็ด้วย
นึกว่าพูดเปรียบเปรยไปงั้นเสียอีก
นึกว่าท่านแค่ดราม่าเฉยๆ
- ฉันจะทำแบบนั้นทำไม - เพราะท่านเป็นวัยรุ่นไง
ใครอยากเล่นปู๊ดปี๊ดไหมเอ่ย
เอ้า ไปคาบมา
เดี๋ยวก่อน ฝ่าบาท…
ขอโทษด้วยนะ
พ่อแม่ฉันเรื่องเยอะนิดนึง
เจ้าหญิง ฉันดูออกว่าพ่อแม่ของท่าน
เคยเข้าไปที่ป่ามืดมนแห่งความมืดมนนิรันดร์
มืดมากจนใช้คำว่ามืดสองรอบ
เอ่อ ใช่ เรียกงั้นจริง
แต่ท่านรู้ได้ยังไง
เพราะนั่นเป็นที่เดียวที่มีเวทมนตร์แบบนี้
ฟังแล้วอย่าเหวี่ยงเราล่ะ แต่ถ้าพวกเขาไม่รีบคืนร่างโดยด่วน
จะต้องเป็นสัตว์ประหลาดตลอดไป
อะไรนะ ไม่ได้ ช่วยฉันหน่อยเถอะ
ช่วยอยู่แล้ว ใครจะถ่อสังขาร เดินทางมาในปากกบเล่นๆ
ส่งไม้คทามา
- ฉันไม่มีไม้คทาอ่ะ - ตลกละ ไม้คทาอยู่ไหน
ฉันเอาไปแลกของที่ดีกว่านั้นมา
หา ทำไปทำไม
เราคุยกันแล้วไง
- เราคุยกันแล้วนะ - พูดอะไรเนี่ย
- นายไม่เคยบอกฉันนี่ - เคยสิ
ฉันก็เพิ่งเคยได้ยินครั้งแรกนี่แหละ
บอกไปตั้งหลายครั้งแล้วนา
นี่คือตุ้งติ้ง
เป็นไม้คทาสารพัดนึก
แทนที่จะต้องเปลี่ยนคทาหลายๆ อัน
ใช้ตุ้งติ้งอันเดียวเลยจบปิ๊ง
แล้วไม้คทาหกอันที่มีมันเสียหายตรงไหน
มันเปลืองที่บนโต๊ะกาแฟไง
- แค่พูดออกคำสั่งแล้วกดปุ่มได้เลย - ออกคำสั่งเหรอ
- แค่ต้อง… - ไป
- ต้องกด… - จงไป ตุ้งติ้ง
กดก่อนแล้วค่อยพูด
กดจนจะทะลุแล้วเนี่ย
- แค่ต้อง… - ไม่เห็นมีอะไรออกมาเลย
- เอามานี่ - ไม่ๆ ฉันทำเอง
เล่น!
ชิ่วๆ
อยากฟังความลับวิธีแก้
ให้คำสาปร้ายสิ้นไป
จัดการปัญหาเรื่องปีศาจ
ให้คืนวันหวนย้อนใหม่
เข้ามาอีกนิดให้ใกล้กัน
และฟังอย่างแสนตั้งใจ
จะได้ถอนคำสาป
หาย…
แม่
- อย่านะ - ช่วยด้วย
- เอาเขาไปห่างๆ ฉัน - นี่ไงเราเลยไม่ออกไปไหนกัน
- อย่านะพ่อ หยุดนะ - ช่วยด้วย
เราจะไม่มาเหยียบปราสาทนี้อีกแล้ว
ลอว์เรนซ์ ช่วยด้วย!
เดี๋ยว ขอร้องล่ะ กลับมาก่อน
ไม่นะ ไม่
อย่าไป
ทำอะไรลงไป
นั่นเป็นโอกาสเดียวที่จะทำลายคาถาได้นะ
เอลเลียน
เจ้าหญิงน้อย
เสียใจด้วยเพคะ
ไปเตรียมงานเถอะ
ฉันจะเป็นราชินี
แม่คะ
พ่อคะ
แม่
ลูกขอโทษที่โมโหหนักเลย
พ่อแม่ไม่รู้ตัวนี่นาว่าทำอะไรอยู่
แต่ยังไงก็เป็นวันเกิดลูกน่ะนะ
นี่ค่ะ ลูกเอาเค้กมาให้
ลูกคิดถึงพ่อแม่มากเลย
แม่คะ
เห็นห้องว่าง
พื้นผนังแตก
ของที่ยังคงเหลือนี่ไง
ทุกๆ อย่างที่ได้เคยเป็นมา
ก็ยังเห็นเต็มตาอยู่เรื่อยไป
เสียงคุยลั่น
ไม่มีวันเลิก
แขนคล้องกัน ตอนที่เดินชิดใกล้
ที่สำคัญ เปี่ยมด้วยรักมากมาย
ดั่งมีเวทมนตร์รอบกาย
อบอวลไม่เคยจางหาย
แต่ไม่มีใครแล้ว
มีทางบ้างไหมให้หวนกลับ แค่ได้เป็นอย่างเดิมก็พอ
มีเราอยู่เคียงในที่ที่เคยอุ่นใจ
ได้ใช้ชีวิตแบบทวนกลับ ตอนที่ใจไม่รู้จักท้อ
ยิ้มละมุน
แนบอุ่นไอ
ถ้าเจอเส้นทางให้หวนกลับ แค่ได้เป็นอย่างเดิมก็พอ
ได้พร้อมหน้ากันตอนนี้ ไม่มีราร้าง
ฉันพร้อมจะรีบวิ่งสวนกลับ แค่ได้เป็นอย่างเดิมก็พอ
รีบวิ่งไป
ไม่สนสิ่งใด
ถ้ารู้ว่ามีสักทาง
ได้เคียงใกล้
ไม่เคยไหวหวั่น
เนิ่นนานไป ยิ่งเข้มแข็งไขว่คว้า
เรื่องยิ่งใหญ่ที่ฉันควรต้องมี
ก็คือที่เขาเคยให้เรื่อยมา
ทุกเรื่องที่ได้เคยสั่งสอน
และแผนที่เราช่วยวาง
หน้าหนาวได้อุ่นเมื่อผิงไฟ
และหน้าร้อนมีร่มใบบัง
ใต้แสงดวงดาวเราขอพร
เพื่อให้ฝันเป็นจริงทุกอย่าง
พร้อมจะเติมต่อเรื่องราว
อยากจะย้อนได้เจออีกคราว
เพียงมีสักทางให้หวนกลับ แค่ได้เป็นอย่างเดิมก็พอ
ได้ยืนข้างกันอีกครั้ง ไม่มีอ้างว้าง
วันเดียวที่เราต่างล้วนกลับ ไปได้เป็นอย่างเดิมก็พอ
สักวันน่ะ
แล้วค่อยต่อ
ถ้าได้อีก
ก็จะขอ
ได้พร้อมหน้า
อย่างที่เป็นมา
ก็พอ…
ไม่นะ
แย่แล้ว
ฉันลืมล็อกประตู
แย่แล้ว
สัตว์ประหลาด
สัตว์ประหลาด ในอาณาจักรนี้น่ะเหรอ
- มันมาจากไหนกัน - ไม่รู้สิ
จัดเตรียมกองพัน
แม่ พ่อ หยุดนะ
ทางนี้
ไม่!
ปิดล้อมจัตุรัส ตามฉันมา
- องค์หญิง อยู่นี่ - ทำอะไรน่ะ หยุดนะ
อย่าทำแบบนี้
ฟังฉันนะ
- แม่ พ่อ - เจ้าหญิง อย่า…
พวกท่านไม่เข้าใจ นี่พ่อแม่ฉัน
นี่คือราชาและราชินีของท่าน
นายพลคาร์โดนา ทั้งสององค์โดนคาถา เปลี่ยนร่างไปเมื่อหนึ่งปีก่อน
ท่านน่าจะบอกกัน
หยุดเถอะ ขอร้องละ
ไปเอาตาข่ายมา
- เจ้าหญิง - บาดเจ็บหรือเปล่า
ไม่เป็นไร
- ราชากับราชินีเหรอ - ราชากับราชินีเหรอนั่น
เมื่อก่อนอาจจะใช่
แต่ไม่ใช่อีกแล้ว
- มนตร์ดำชัดๆ เลยแหละ - เกิดขึ้นได้ยังไง
มันเปลี่ยนราชากับราชินีให้เป็นสัตว์ประหลาด
- อาจเปลี่ยนเราด้วย - เดี๋ยว
- หมายความว่าไง - จะทำยังไงดี
- หนีเถอะเรา - แต่ฉันทิ้งบ้านไม่ได้
- จะให้เราไปไหน - ฟังก่อน เรามีแผนแล้ว
- แล้วตอนนี้ใครปกครองเมืองล่ะ - ใช่
เจ้าหญิงจะขึ้นครองราชย์
เจ้าหญิงเหรอ
ฉันชอบเจ้าหญิงนะ
- เหรอ แล้วสัตว์ประหลาดล่ะ - ใช่ จริงด้วย
สัตว์ประหลาดเหรอ
เดี๋ยว ไม่ พวกท่านไม่เข้าใจ
เมื่อเจ้าหญิงเอลเลียนขึ้นครองราชย์แล้ว
เราจะส่งสัตว์ประหลาดไปยังสุดขอบโลก
อะไรกัน ฉันไม่ได้ตกลงไว้นะ
ท่านนายพล เรายังไม่ได้ปรึกษากันเลย
เราต้องทำเพื่อความปลอดภัย ของเจ้าหญิงและอาณาจักร
อย่าได้กลัว
พวกท่านจะไม่ได้เจอสัตว์ประหลาดอีก
เราดำเนินการแล้ว
สัตว์ประหลาดจะถูกขังไว้ในกรง
เมื่อรุ่งสาง พวกมันจะจากไป
ฟลิงก์ เราต้องทำอะไรสักอย่าง เราต้องพาพ่อแม่หนีไป
ฟลิงก์ นั่นอะไร
เอามา
ไม่เล่นนะ
เอามานี่
ทำไมทุกคนเอาแต่กินของสำคัญๆ กันอยู่เรื่อย
ฉันหาไม่เจอ หาทั่วแล้วก็ไม่เจอเลย
เทพพยากรณ์
ใจเย็นๆ
ค่อยๆ นึกย้อนกลับไปซิ
- สวัสดีค่ะ - เข้าใจคิด
- เราจับกบ… - สวัสดีค่า
ใครน่ะ ชวนแม่มาอีกแล้วเหรอ
เปล่า ฉันเอง เจ้าหญิงเอลเลียน
ตุ้งติ้งวิเศษของท่านอยู่กับฉัน
เห็นไหม บอกแล้วว่าไม่ได้ทำหาย
ฟังนะ สถานการณ์ที่นี่แย่มากๆ
ขอร้อง ช่วยกลับมาทีเถอะ
ไม่ เราจะไม่เฉียดกรายไปที่สยองนั่นอีกเด็ดขาด
- ลูโน่ เขาเดือดร้อนอยู่นะ - ถ้าฉันไปหาท่านล่ะ
จะยอมช่วยฉันไหม
เจ้าหญิงอะไรกดดันกันเก่ง
เราต้องช่วยอยู่แล้ว จริงไหม
ก็ได้ แต่ป่านนี้แล้วหากบสักตัวให้ได้แล้วกัน
ใช้ตุ้งติ้งนั่นสิ เจ้าหญิง
มันจะพาท่านตรงมาบ้านเรา ในป่ามืดมนแห่งความมืดมนนิรันดร์
ได้รับคำสั่งแล้ว นำสัตว์ประหลาดออกไป
ขอบคุณพวกท่านมากนะ
ทหาร
- ทิ้งอาวุธเดี๋ยวนี้ - เจ้าหญิง
บอกให้ทิ้งไง
อึ๋ย
สงสัยต้องเจาะจงกว่านี้หน่อย
พาเราไปหาเทพพยากรณ์
เกิดอะไรขึ้น
นึกว่าจะ "ปิ๊ง ถึงแล้วจ้า" ไรงี้อ่ะ
- นี่ รอด้วย - พวกเขาหนีไปแล้ว
ต้องใช้อะไรสักอย่าง
รถม้า
รถเข็น อะไรสักอย่าง
พวกนั้นลักพาตัวเจ้าหญิงไป
ให้ไวๆ
หยุดสัตว์ประหลาดให้ได้
ทหาร ตามฉันมา
เจ้าหญิง
ฟลิงก์ เอ้า ถ่วงเวลาไว้
ปิดประตู
ไม่นะ
ฟลิงก์ เปิดประตูเร็ว
แย่ละสิ
นี่ อย่าอยู่เฉยๆ
ถอยไป
นั่ง ไปซะ…
เจ้าหญิง
เราพยายามช่วยชีวิตท่านอยู่นะ
ไม่ต้อง
ฉันไม่ได้อยากให้ช่วย
ทำไมไม่ยอมฟังกันเลย
เพราะเป็นวัยรุ่นไง
เอ้า ไปพาเจ้าหญิงมา
ฟลิงก์
แย่แล้ว
ขอโทษนะ โบลินาร์
แหม ก็ควรขอโทษอยู่ เล่นทำกับกระหม่อมขนาดนี้
โบลินาร์เหรอ
ในฐานะที่ปรึกษาที่ท่านไว้วางใจ และครูผู้ทรงเกียรติ
กระหม่อมขอร้อง…
ขนๆ นี่อะไรน่ะ
ตรงนี้ก็ขน
ม่ายยย!
เดี๋ยว ถ้ากระหม่อมอยู่ในร่างนี้ แล้วใครอยู่ในร่างกระหม่อม
ไม่นะ ไม่ได้ๆ
เอลเลียน ช่วยกระหม่อมด้วย กลายเป็นหนูม่วงไปแล้ว
ตอนนี้มีเรื่องอื่นสำคัญกว่า
ทำยังไงดีเนี่ย
พาเราไปจากที่นี่เร็ว
แม่ พ่อ โอเคกันรึเปล่า
ไม่โอเค
ขอบพระทัยที่ถาม
- สำเร็จแล้ว มาถึงจนได้ - บรรเจิดซะไม่มี
แต่ในขณะเดียวกัน ร่างของกระหม่อมอยู่ที่อาณาจักรโน่น
ไม่ อย่านะ อย่ากินกระหม่อม
ไม่ต้องห่วง โบลินาร์
เทพพยากรณ์จะแก้ไขทุกอย่าง
แล้วเราจะหาพวกเขายังไง
เดี๋ยว หยุด อะไรน่ะ
ได้กลิ่นออริกาโน่
โหระพานิดๆ
โรสแมรี่อีกเล็กน้อย
ซุปพาสต้านี่นา
เอาจริง ใครจะต้มพาสต้ากลางป่ามืดตื๋องี้
ไหน ใคร
คิดว่าไง ซู่ๆ ซ่าๆ กินขนมปังกระเทียมกันดีมะ
เราเกือบโดนสัตว์ประหลาดงาบมานะ ฉันว่าเราควรได้กินของดีๆ
เย้! ฉันก็เอาเข้าเตาอบไป 20 นาทีแล้วล่ะ
นายนี่ร้ายจริงๆ
อ้าว มีคนมา
มาถึงจนได้สินะ
เขาพาสัตว์ประหลาดมาด้วย
ก็เราบอกให้มาเลย
จู่ๆ จะหาจ้างพี่เลี้ยงสัตว์ประหลาดตอนนี้คงไม่ทัน
เจ้าหญิง ท่านมาจนได้
เกือบมาไม่ถึง
แต่ก็อยู่นี่แล้ว
ฉันต้องขอโทษด้วยจริงๆ ที่แม่จะงับพวกท่าน
มันจะไม่เกิดขึ้นอีก ใช่ไหมท่านแม่
ก็… นี่ค่ะตุ้งติ้ง
จัดเลย
- จัดอะไร - ทำลายคาถาไง
อ๋อ ไม่ใช่ โทษที
ตุ้งติ้งแค่พาท่านมา แต่คืนร่างให้พวกเขาไม่ได้
- อะไรนะ - แต่ท่านทำได้ใช่ไหม
- เกรงว่าเราไม่มีทักษะนั้น - แต่เปลี่ยนฉันกลับได้ใช่ไหม
ไม่อ่ะ กรณีท่านคือสลับร่าง
ต้องใช้อีกร่างด้วยจึงจะสลับคืนได้
งั้นพอรู้จักใครที่จะช่วยพ่อแม่ฉันได้ไหม
อย่างพ่อมดหรือจอมเวท หรือว่าภูติจิ๋วน่ะ
ภูติจิ๋วเนี่ยนะ คิดว่าต้องรู้จักกันหรือไง
เหมือนเราเป็นแก๊งมาเฟียสายเวทงี้
ขอโทษ ไม่ได้ตั้งใจ…
จะว่าไปเราก็เคยเล่นไพ่พินักเคิลกับภูติจิ๋วคู่นึง
แต่พวกนั้นไม่ค่อยวิเศษหรอกเนอะ
แถมเล่นไพ่พินักเคิลไม่เก่งด้วย
เป็นเอ็นดู
งั้นจะบอกว่าไม่มีใครทำลายคาถานี้ได้เลยเหรอ
ไม่ได้พูดอย่างนั้น
อ้าว งั้นใครล่ะ
- พวกเขา - พวกเขา
พวกนั้นเนี่ยนะ ท่านติงต๊องบ๊องบวมหรือไง ดูสภาพ
ใช่ เป็นไปไม่ได้หรอก
บอกมาเถอะว่าต้องทำยังไง ฉันจะทำแทนพวกเขาเอง
ทำอย่างนั้นไม่ได้น่ะสิ มีแต่พวกเขาที่ทำลายคาถาได้
ยังไงล่ะ
พวกเขาต้องร่วมกัน ทำภารกิจชวนกระฉับกระเฉง
ผ่านป่ามืดมนแห่งความมืดมนนิรันดร์
แต่ไม่มีทางเดิน
- จะมีแสงนำทาง - มีบ้าง เอาแน่เอานอนไม่ค่อยได้
นี่ปั่นเราใช่ป่ะ
- ค้นพบเส้นทางต่างๆ ตามเทือกเขา - ที่มีหน้าผาเตรียมถล่มรออยู่
- ข้ามลำธารเล็กๆ - น้ำเชี่ยวถึงตายมากกว่ามั้ง
ท่องทะเลทราย
โอ๊ย ร้อนตาย ไม่ใช่ร้อนแห้งๆ ด้วยนะ
เจ้าหญิง เดี๋ยว เรายังพูดไม่จบ
ถ้าพวกท่านพูดจริง ฉันคงไม่ได้เจอพ่อแม่อีกแล้ว
นี่มันสิ้นหวัง
เยี่ยม
สงสารจัง
เจ้าหญิง ความหวังไม่เคยสิ้นหรอก
หากว่าความมืดมน
ว้าเหว่
ครอบงำหัวใจ
แค่ต้องการแสงส่อง
สักหยด
ชี้ทางต่อไป
ถ้าแม้…
เจอแสงเรื่อเรืองเพียงวูบไหว
ใส่ใจอุ้มชู
ฟูมฟักให้ดูพร่างพราว
วับวาว
และไม่นานเจ้าหยดแสงจ้อยค่อยโตขึ้นมา
และจะพาให้เจอแสงอื่นฉายแววชื่นตา
ไม่พอ เหล่าแสงเริ่มทอเปล่งต่อไป
ความมืดที่คลุมค่อยๆ รวมกลุ่มเข้ามา
และแล้วก็ บูม! มองเห็นเส้นทางข้างหน้า
แสงอยู่ที่ใด มองให้เห็นไป
ให้มันช่วยบอกทาง
แสงอยู่ที่ใด
จ้องมันเข้าไว้
ใกล้ตาเสมอ
ตามประกายใสแล้วจะเข้าใจ
ว่าความมืดมนก็ไม่เท่าไร
หากว่าเฝ้ามองคอยจ้องแสง
คงได้เจอ
อันนี้คำเปรียบเทียบเหรอ
คำเปรียบท่งเปรียบเทียบอะไรกัน
ท่านต้องใช้แสงจริงๆ ที่เรืองรองบริสุทธิ์หนึ่งดวง
เขาพูดถูกแล้วเจ้าหญิง
พ่อแม่ของท่านกลายเป็นสัตว์ประหลาด เพราะแสงพวกเขาหายไป
ต้องหาแสงใหม่มาแทนด่วนๆ
หากว่าใจของใครมืดลง
เพราะขาดแสงไฟ
อาจจะลืมว่าเป็นผู้ใด
หรือมาจากไหน
ออกเดิน
ไม่งั้นทั้งโลกต้องหลับใหล
จุดไฟที่เคยลาลับดับเลยไกลโพ้น
หยดเดียวนี่ไง อาจทำให้ไฟลุกโชน
แสงอยู่ที่ใด
เหมือนในหัวใจ ไม่มีวันราร้าง
แสงอยู่ที่ใด ตามติดเรื่อยไป
ให้มันช่วยชี้
แค่เพียงรำไรก็จะนำไป
ผ่านยามค่ำคืน ตื่นสู่วันใหม่
ที่จะได้พบความพร่างพรายฉายเต็มที่
เห็นรึเปล่า
บนยอดเขาลูกสุดท้ายนั้น มีทะเลสาบแห่งแสง
เพื่อให้พ่อแม่ท่านกลับมาเป็นมนุษย์
พวกเขาต้องลงไปในทะเลสาบ
แต่ระวังความมืดด้วย
มันจะกินความรู้สึกมืดหม่น
ขยายใหญ่ขึ้น และใหญ่ขึ้นจนท่านหลงทาง
ไม่มีทางหรอกน่า ฉันไม่มีความรู้สึกมืดหม่น
เรามีความรู้สึกมืดหม่นทุกคน วิธีรับมือต่างหากที่สำคัญ
เข้าใจแล้ว
ท่านแม่ ท่านพ่อ
ตามมาเลย
แสงอยู่ที่ใด
- นี่แหละหนอ คำตอบที่ฉันต้องการ - ชัดแจ่มหัวใจ
- สิ่งที่ขอ มีคนที่ไม่มองผ่าน - เธอจะก้าวไป
แล้วในวันนี้ จะได้รีบพาชีวิต คืนกลับไปอย่างที่เคย
เชื่อที่ฉันบอก
- ที่ตรงหน้ามีทางที่พร่างพราวใส - ฉันก็ไม่หลอก
และนี่คือเวลาที่ต้องก้าวไป
- ก้าวให้รัว ไม่มีที่ให้กลัว - อย่าห่วงอย่ากังวล
- รีบเดินเข้าแล้วเราก็จะรู้ - ตัวเธอเองจะรู้
มองเห็นแสงอยู่ที่ใด คอยเฝ้าดู
เห็นแสงอยู่ที่ใด คอยเฝ้าดู
- ขนมปังกระเทียม - ขนมปังกระเทียม
ไม่เห็นเข้าใจว่าท่านลัลล้าอะไร
โบลินาร์ เราแค่ต้องพาพ่อแม่ ไปทะเลสาบแห่งแสง
ได้ยินเทพพยากรณ์แล้วนี่
ได้ยินชัดเต็มสองรูหู พวกเขายังบอกให้ระวังความมืดด้วยนะ
แค่นั้นยังไม่พอนะ มันชอบความรู้สึกมืดหม่น
กระหม่อมโดนเล่นงานคนแรกแน่เลย
นั่นไง ไฟสัญญาณถัดไปอยู่โน่น
แต่สงสัยจะข้ามไปได้แค่ทางนี้
มันเจอเราแล้ว
โปรดอย่าทำฉันเลย ท่านความมืด เค้าตัวนิดเดียว ไร้ค่าไร้ความหมาย
ใจเย็น โบลินาร์
เรามีสัตว์ประหลาดตัวเบ้อเริ่มอยู่ด้วยตั้งสองตัว
ความมืดจะเป็นยังไงก็ช่าง มันควรกลัวเรามากกว่า
อ๋อ จริงด้วย ทั้งสองคือผู้พิทักษ์หาญกล้าของเรา
แม่ พ่อ ไปได้แล้ว เร็วเข้า
- ทหาร - เริ่ด
เร็วเข้า ทุกคนลงไปหลบในนั้น
เลิกฮึ่มแฮ่ก่อน
เดี๋ยวนะ โบลินาร์ล่ะ
ช่วยด้วย
ทางนี้จ้า ฉันเอง โบลินาร์
- ฉันรู้ว่าหน้าตาเปลี่ยน แต่นี่ฉันจริงๆ - อย่าขยับ
- ฉันอยู่กับเจ้าหญิง พระองค์อยู่นี่ - โบลินาร์
- ช่วยด้วย - โบลินาร์ หยุดเดี๋ยวนี้
ถ้าพวกเขาเจอเราก่อนที่พ่อแม่จะคืนร่าง
พ่อแม่ฉันจะถูกเนรเทศ ท่านก็รู้
นั่นใช่พ่อแม่ท่านที่ไหน นั่นไม่ใช่ราชากับราชินีด้วย
เจ้าหญิง ลัมเบรียต้องการผู้ครองนครจริงๆ
ใช่ และจะมอบผู้ครองนครจริงๆ ให้ลัมเบรียได้ดีที่สุด
เราต้องทำลายคาถา และพาราชากับราชินีกลับมา
เดี๋ยวก่อน
ราชากับราชินีอยู่ไหน
แม่ พ่อ
เดี๋ยว รอด้วยสิ
เอคโค่
นี่ ดูนี่นะ
โอเคค่ะพ่อ ลองซิ
เก่งมากค่ะพ่อ
แม่ สุดยอดไปเลย
ตาท่านแล้ว โบลินาร์ พูดอะไรหน่อยสิ
ฉันล่ะอยากตุย
โอ๋ๆ ไม่ฮึ่มแฮ่โมโหกันนะ
ทำตัวดีๆ ค่ะ
พวกเขาเป็นสัตว์ ไม่เข้าใจที่ท่านพูดหรอก
นี่พ่อแม่ฉัน พวกท่านเข้าใจฉันดี
อย่า
อย่าสิ เบาๆ หน่อย
พอได้แล้ว
- แม่ พ่อ ทำแบบนี้จะยิ่งแย่ - พวกเขาไม่เข้าใจท่าน เจ้าหญิง
- พ่อแม่ท่านไม่อยู่ในร่างนั้นแล้ว - อย่าพูดแบบนั้นสิ
ไม่ ไม่จริง พวกเขายังอยู่ ต้องอยู่สิ
เดี๋ยว
- หยุดนะ - เจ้าหญิง
ทำไมพวกเขาต้องตีกันอยู่เรื่อย
ทำไมฉันห้ามพวกเขาไม่ได้
ความมืดจะมาเล่นงานฉันแล้ว
เดี๋ยว มันไม่ได้เล่นงานฉันนี่ มันมาหาท่าน เจ้าหญิง
ไหนท่านบอกว่าไม่ได้มีความรู้สึกมืดหม่น
ก็นึกว่าไม่มีไง
หนีเร็ว รีบหนีด่วน
ช่วยด้วย
- สาวน้อย - สาวน้อย
แม่ พ่อ พวกท่านพูดได้
ไม่ ฉันพูดไม่ได้
พ่อคะ เมื่อกี้พ่อก็พูดอีกแล้ว
พ่อบอกว่า "ไม่ ฉันพูดไม่ได้"
อะไรคือ "ไม่"
อะไรคือ "ฉัน"
อะไรคือ "ไม่ได้"
นี่ ฉันพูดตั้งหลายคำ
แต่ฉันไม่รู้ว่ามันแปลว่าอะไร ทั้งที่ออกมาจากปากฉัน
ใช่ พ่อพูดได้ แล้วแม่ล่ะ
สาวน้อย
ใช่ค่ะ ใช่
ลูกเป็นสาวน้อย สาวน้อยของแม่
สาวน้อย ฟังฉันพูดหน่อย
ฉันชอบเสียงตัวเองจัง
พ่อตัวจริงเสียงจริงเลย
สาวน้อย
ค่ะ แม่จำเรื่องอื่นของลูกได้อีกไหม
เค้ก สาวน้อย
ถูก ลูกเคยเอาเค้กไปให้จริงๆ
- เอาเค้กมาเหรอ - ชอบเค้ก
- เดี๋ยว - กินเค้กได้ยัง
- เดี๋ยว ฟังก่อน - เค้ก
สวัสดี ถ้ามีเค้ก กระหม่อมขอด้วยชิ้นนึง
เราไม่มีเค้ก
แต่ช่างมันเถอะ
พวกท่านพูดได้ คงมีเรื่องอยากคุยกับลูกเยอะแยะเลย
ฉันต้องขอระบายของเหลวในตัวหน่อยละ
แหม ต่างจากคนเก่าลิบลับเลยนะ
ช่วยมองโลกในแง่ดีบ้างไม่ได้หรือไง
อะไร กระหม่อมเนี่ยคิดบวกที่สุดแล้ว
นั่นไง สัญญาณไฟถัดไป
เย้ ระบายของเหลวออกแล้ว
ยินดีด้วย
เอาละพ่อแม่
ตอนนี้เราต้องมุ่งหน้าไปทางเดียวกับแสงนั่น
- นี่ หยุดนะ - เธอแหละหยุด
- ไม่ เธอหยุด - เธอต้องหยุด
นี่ พอได้แล้ว ทั้งคู่เลย
ไม่ได้เรียนรู้อะไรจากเมื่อกี้เลยเหรอ
ทะเลาะกันในป่านี้จะทำให้เกิดเรื่องไม่ดี
เพราะงั้นต่อไปห้ามทะเลาะกันอีก โอเคนะ
- โอเค - โอเค
ดีค่ะ
ทีนี้ก็อยู่ใกล้ๆ ตามมาเลย
เดี๋ยว รอด้วย รอก่อน
เดี๋ยวสิ เดี๋ยว!
ถึงยังอ่า
เพิ่งเดินแป๊บเดียวเอง
โห เห็นก้อนๆ บนฟ้าด้วย
อะไรนะ
นั่นเขาเรียกว่าเมฆ
ฉันชอบที่เรียกเองมากกว่า
ลูกก็ชอบเหมือนกัน
อะไรเนี่ย
นั่นคือก้อนหิน
ก้อนหิน
สวยดี
ชอบก้อนหิน
หินก้อนใหญ่
หินแวววาว
หินจ้อยจิ๊ดกะจิ๋ว
หินนก
แม่ อย่ากินผลเบอร์รี่นั่น
สวยจัง คืออะไรน่ะ
ผีเสื้อค่ะ
ผีเสื้อเหรอ
เสื้อเป็นผีได้ด้วย
นั่นพ่อเล่นมุกแป้กเหรอ
พ่อ รอด้วยสิ
โบลินาร์ นี่วิเศษมากเลย พ่อแม่กลับมาหาฉันแล้ว
โธ่ เจ้าหญิง พวกเขาก็ยังเป็นสัตว์ประหลาด เอาคำพูดมาเรียงๆ กัน
พวกเขาไม่รู้จักท่าน ไม่รู้จักกระหม่อม
- เนี่ย ที่ปรึกษาคนเฉียบ - ไม่หรอก พวกเขารู้นะ คอยดูสิ
เดี๋ยวพวกเขาก็จำฉันได้ และจำท่านได้ด้วย
ไม่ได้หรอก เผลอๆ จะคิดว่า กระหม่อมชื่อลอร์ดปุ๊กปิ๊กแง้ว
- ลอร์ดปุ๊กปิ๊กแง้ว - ลอร์ดปุ๊กปิ๊กแง้ว
ไม่น่าพูดปุ๊กปิ๊กแง้วออกมาเล้ย
ลอร์ดปุ๊กปิ๊กแง้วเหนื่อยแล้วเหรอ
ลอร์ดปุ๊กปิ๊กแง้วไหวน่า
เลิกเรียกงั้นได้แล้ว
- ลอร์ดปุ๊กปิ๊กแง้วหงุดหงิดเหรอ - ลอร์ดปุ๊กปิ๊กแง้วหงุดหงิดตลอดแหละ
กระหม่อมไม่ได้หงุดหงิด
เถอะน่า โบลินาร์ อย่างอนสิ
แสงไฟ เรามาถึงแล้ว มาถึงจนได้
ได้นอนพักสักที
ไม่ได้ โบลินาร์ ยังพักไม่ได้ เราต้องไปที่สัญญาณไฟต่อไป
อาจต้องรอแป๊บนึง
แล้วเราก็จะไปที่สัญญาณไฟอีกจุด
สัญญาณไฟ
สัญญาณไฟจงปรากฏ
สัญญาณไฟจงมา
ขอสัญญาณไฟสี่ที่ค่ะ
ขอสั่งสัญญาณไฟหน่อยได้ไหมคะ
อยู่ไหน
แล้วชื่อลูกล่ะ จำชื่อลูกได้รึเปล่า
ฉันรู้
สาวน้อยเค้กใช่ป่าว
ไม่ใช่ค่ะพ่อ ไม่ใช่สาวน้อยเค้ก
แสงนั่นอยู่ไหนนะ
เห็นแสงล่ะ
จริงเหรอ ที่ไหน อยู่ไหนน่ะแม่
นั่นดาวต่างหากค่ะแม่
สวยจัง
ใช่ สวยเนอะ
เราเคยดูดาวด้วยกันนะ
จำได้บ้างไหม เราเคยจ้องมองดาวด้วยกัน
แม่พูดเอาไว้
รักลูกแสนนานกว่าดาว
ดับแสงสิ้นไป
ยังจำภาพฟ้าค่ำคืน
ใช่
ยังจำได้มีเสียงกล่อม
เหมือนกัน
มันรื่นรมย์และอุ่นใจ
มองจ้องดูไฟพริบสั่นไหว
ฉันจำไม่ได้สักอัน
แค่มีภาพโผล่มาดึงสายตาฉันได้ทุกที
ต่อสิคะ
และก็ลอยพ้นไปทุกที
ไม่รู้อยู่ไหน
- ยังจำได้นะ กริ่งขำ - หรือว่านี่แหละความจำ
- ยังจำได้นะ ยิ้มใจ - ภาพที่สวยงาม
- แสนอุ่นไอใต้ไฟพริบ - ล่องลอยลมทั่วไปทุกที่
- แสงสาดมาดังวันสดใส - เกือบจะเอื้อมถึงได้ทุกที
แต่กลับหายไป
- ยังจำได้ แสงร่าเริง - ใช่ จำได้แล้วนี่
- พาให้ภูมิใจฉายส่อง - เก็บมันไว้ ไม่ให้มันหลุดไป
- ตอนที่ไฟพริบดวงน้อย - อย่าปล่อยให้ตาย
หันมาส่งสายตาวาวใส
- ฉันจำไม่ได้อยู่ดี - นึกให้ได้ มันต้องคืนมา
ฉันเตือนตาไม่ให้ลืมเมื่อตอนมีภาพขึ้นมา
- ไม่เป็นไร แค่ลอง - กลับมีน้ำไหลข้างในตา
ต้องกลับมาสักวัน
- ไม่เป็นอย่างใจ - มั่นใจ
มั่นใจ
อยากจำขึ้นใจ ดวงดาวพวกนั้น เรา และทุกๆ สิ่ง
และใช่…
พ่อแม่ต้องจำได้เอง
มั่นใจ
เอลเลียน
แม่จำชื่อลูกได้
แม่จ๋า
พวกเขาหยุดตรงนี้
ดูแล้วน่าจะค้างคืนกัน
ฉันเป็นห่วงเจ้าหญิงจัง ท่านนายพล
เราต้องหาเจ้าหญิงให้เจอ
โดยด่วนเลย
เสียงอะไรน่ะ
โบลินาร์
กินอะไรอีกเนี่ย
น่าแหวะสุดจะอี๋
เดี๋ยวก่อน
รอยเส้นทาง
โรยถั่ว
โบลินาร์เจอร่องรอยแล้ว
เก่งมาก รัฐมนตรี
หน่วยสอดแนม บินไปสำรวจ เหนือพื้นที่นั้นให้ละเอียด
ท่านได้เงินเดือนเยอะกว่าฉันได้ไงเนี่ย
- เอลเลียน - เอลเลียน
เอลเลียน
ชอบชื่อนี้จัง เอลเลียน
โอเค รู้ชื่อลูกแล้ว
ดีมาก ฟังนะคะ
ท่านคือพ่อแม่ และลูกคือลูกสาว
ท่านคือพ่อแม่ และลูกคือลูกหมาว
ไม่ใช่ ลูกคือลูกสาวท่าน
อ๊ะ นั่นไง
งั้นฉันเป็นลูกหมาวใคร
ไม่ได้เป็น
ไม่เป็นไร เพราะท่านคือพ่อฉัน
- และเธอคือลูกหมาวฉัน - ใช่เลย
หนูม่วงก็คือลูกหมาวฉัน
ไม่ใช่ หนูม่วงไม่ใช่ลูกหมาว
แล้วเขาก็ไม่ใช่หนูม่วงด้วย
หนูตัวแสบ
- งงแล้วอ่ะ - แอบโรยถั่วเหรอ
- ท่านทิ้งรอยให้คนตาม - เปล่านะ
- ทำแบบนี้พวกทหารก็ตามมาเจอเราน่ะสิ - ท่านคิดงั้นจริงๆ เหรอ
- โอเค - ไม่
เลิกทำตัวเจ้าเล่ห์ เลิกทิ้งร่องรอย
เราจะไปที่สัญญาณไฟนั่น
แต่ต้องถามก่อนว่าฉันไว้ใจให้ท่านเดินเองได้ไหม
หรือจะต้องให้แม่คาบท่านไว้ในปาก
- ฉันเลือกปาก - ไว้ใจกระหม่อมได้ กระหม่อมทำงานกลุ่มเป็น
เหรอ กลุ่มไหนล่ะ
- เกิดอะไรขึ้นเนี่ย - จะจมแล้ว
- รู้แล้วว่าจม แต่ทำไมถึงจมล่ะ - จะไปรู้ได้ยังไง ช่วยกระหม่อมด้วย
ทรายเข้าตรงที่ไม่ควรมีทรายอ่ะ
เพราะงี้ฉันถึงชอบก้อนหิน
เร็วค่ะพ่อ รีบไปที่หิน
โอเค เอางี้นะ
จะข้ามตรงนี้ไปได้โดยไม่จม เราต้องอยู่ในแสงเอาไว้
ไม่ มีก้อนๆ บนฟ้าเยอะเกิน อันตรายเกินไป
เราต้องไปทางนั้น บนพื้นแข็งสีเขียวดูปลอดภัย
แม่คะ มันไกลมากนะ
ไม่ เราต้องตรงไป ไวกว่า
ใช่ไหม เอลเลียน
ทางนี้จะได้ตายไวกว่าน่ะสิ บอกเขาสิเอลเลียน
เราไม่ตายหรอกถ้าว่องไว เอลเลียน ไปกันเถอะ
พ่อ เราต้องตกลงใช้แผนเดียวกัน
- ใช่ไง แผนฉัน - พ่อคะ อย่าทำงี้ได้ไหม
- เอลเลียนเห็นด้วยกับสัตว์ประหลาดหญิงเหรอ - ไม่ได้พูดอย่างนั้นนะ
เธอไม่เห็นด้วยกับฉันเหรอ
ลูกก็ไม่ได้พูดอย่างนั้นเหมือนกัน
- เอลเลียนเห็นด้วยกับฉัน - พ่อ
ทำไมเอลเลียนถึงเห็นด้วยกับสัตว์ประหลาดชาย
- เดี๋ยว อะไรนะ - เอลเลียนชอบสัตว์ประหลาดชายมากกว่าแม่
- ใช่ - ไม่ อย่าทำให้ลูกลำบากใจสิ
ความมืดมาโน่นแล้ว
- แย่แล้ว - พวกทหารเจอเราแล้ว
นั่นเกราะของกระหม่อม
ร่างของกระหม่อม
ร่างของกระหม่อมในเกราะของกระหม่อม
- อย่าสิ - แต่ร่างกระหม่อม…
- ทำไมเธอต้องถูกตลอดด้วย - ทำไมเธอไม่เคยยอมฟัง
เอาไว้ก่อนได้ไหม
รีบไป
- เอลเลียน บอกไปว่าเขาผิด - ไม่ เอลเลียน บอกไปว่าเขาแหละผิด
แม่ พ่อ แบบนี้ไม่แฟร์เลย
หยุด ถอยกลับไปที่พื้นดินแข็ง
ป่านนี้คงข้ามฝั่งได้แล้วถ้าทำตามวิธีของฉัน
ไม่ ถ้าทำตามวิธีของฉัน
- นี่วิธีของเธอ - ทำไมถึงทำแบบนี้ตลอดเลย
- เอลเลียน บอกไปว่าฉันถูก - เอลเลียนทำตามฉันปลอดภัยกว่า
ไม่ เอลเลียนอยู่กับฉันปลอดภัยกว่า
- อย่าให้ลูกต้องเลือกพ่อหรือแม่ได้ไหม - ไม่ เธอ…
เอลเลียนทำตามฉันปลอดภัยกว่า
- ไม่ เอลเลียนอยู่กับฉันปลอดภัยกว่า - พ่อ
พาเราไปตรงโน้นได้ไหม
อ๋อ ได้สิ ได้อยู่แล้ว
ซ้ายๆ
ไม่นะ
- แม่พาหนูไปตรงโน้นได้ไหม - ได้อยู่แล้ว
ไม่นะ!
เราต้องไปให้ถึงโดยไม่ให้ใครเห็น แต่ทำยังไงล่ะ
- เธอพาไป ฉันจะต้านไว้ให้ - ไม่ อยู่กับเธอปลอดภัยกว่า
ฉันนึกอะไรออกแล้ว
หายไปไหนกันแล้ว
ไม่เจอเลยครับ ท่านนายพล
ไปค้นดูอีกฝั่ง
พวกเขาไปได้ไม่ไกลหรอก
วิเศษมาก ลาก่อนร่างจ๋า ควบกุบกับไปพร้อมกองทัพโน่น
ถ้าเทพพยากรณ์บอกผิดล่ะ หรือถ้าทะเลสาบไม่ได้ผลจะทำยังไง
ถ้าต้องติดอยู่แบบนี้ตลอดไปล่ะ โอ๊ย แค่นี้ก็แย่เกินพอแล้ว
ร่างของฉัน
ร่างสวยๆ ของฉัน
โบลินาร์ ยังจ๋องอยู่อีกเหรอ
- ใช่ - รีบมา ตามให้ทัน
เราต้องไปให้ถึงทะเลสาบแห่งแสง… เดี๋ยวนะ
แม่ พ่อ
แย่แล้ว หลงแล้วไง
- เจ้าหญิง ปกป้องกระหม่อมด้วย - ไงเนี่ย
พวกฟลิงก์นี่นา
พวกเขาอาจช่วยเราได้
ช่วยยังไง ให้ติดโรคกลัวน้ำเหรอ
ขอโทษนะ
เราหลงทาง
ช่วยตามหาพ่อแม่ฉันทีได้ไหม
พวกเขาแบบว่า… เป็นสัตว์ประหลาดตัวใหญ่
ไม่ๆ เป็นสัตว์ประหลาดใจดี
โอ๊ย ดูไม่จืดเลย
อย่าบอกนะว่าขุดหลุมศพ
ท่านว่าพวกเขาพูดอะไรเหรอ
หลักการทูตเบื้องต้นน่ะเอง
แบ่งของกิน ทำให้พวกเขาเชื่อใจ แล้วพวกเขาก็จะช่วยเรากลับ
เริ่ด งั้นซ้วบเลย
กระหม่อมเหรอ ไหงงั้นอ่ะ
เพราะว่าท่านเป็นฟลิงก์
กระหม่อมไม่ใช่ฟลิงก์
กระหม่อมมีรสนิยมหรูวิไล เป็นชนชั้นสูง
เป็นนักชิมของอร่อยด้วย
จริงอยู่ กระหม่อมเคยกินของแปลกๆ มาบ้าง
แต่อันนี้ ไม่เอาเด็ดขาด
มันน่ารังเกียจจริง
แบบว่า น่าเกลียดจริง
แตกแหลกละเอียดจริ๊ง
ยั้วเยี้ยนิ้วเท้า เห็นแล้วขนลุกซู่
ฉันเลยยืนจุกอยู่
แต่ถ้าจำเป็น
เอาก็เอา
พอทำใจได้เลยละ
เพิ่งจะมาคิด ไม่ยากสักนิด ที่ตัวหด ก็ง่ายเลยละ
ถึงแปลกไม่เบา มันหนืดอย่างกับกาว
แบบเป็นไข้หนาวจนจามยังแน่นติด
นี่ มันเหมือนกลิ่นผักชี
และปนกับรสของช็อกโกแล็ตกับชีส
ชอบขึ้นมาบ้างเลยละ
- เกือบจะขึ้นห้างเลยละ - นี่ เดี๋ยว
อยากจะบอกแถม ถ้าลองกินแกล้ม โรเซ่คงต้องปังเลยละ
เหมือนชวนให้ท้อ จะกลืนก็ฝืดคอ แต่กลืนให้มากพอก็ดูไม่แสลง
พอทำไหวให้ใจชินที่ต้องเปลี่ยนแปลง
โบลินาร์ อย่าลืมถามทางด้วย
ได้เลยเจ้าหญิง
เดี๋ยวถามให้…
ไม่ใช่ชีวิตที่ฉันนั้นเคยวาดหวัง
ก็ไม่เลวร้ายเท่าไรต้องยอมรับ
อาจจะติดเชื้อ เป็นโรคแสนประหลาดมั้ง
แต่ก็คิดว่าอยู่ได้ไม่ตกอับ
ยิ่งแปลกจริงหนอฉัน
หัวใจไม่ต่อต้าน
ที่โดนจับย่อนั้น ไม่ถึงกับแย่
บ้างบอกว่าทนทุกข์
กลิ่นมันน่าขนลุก
แต่คิดอีกหน
ใครแคร์
พอทำใจได้เลยละ
ยิ่งกว่าทำได้เลยละ
ประกาศให้ก้อง ด้วยใจหมดห้อง แล้วดื่มฉลองให้เลยละ
เหมือนแย่เต็มที แต่กับระดับนี้
ก็กลับได้หลีกหนี ทุกข์ใดก็คลาดแคล้ว
ดูก็คล้ายว่าใจชินที่เปลี่ยนไปแล้ว
โบลินาร์ อะไรเข้าสิงล่ะเนี่ย
ต้องพูดออกไป สุดฤทธิ์ ไม่เคยมาก่อน
อยู่มาได้ไงชีวิต ไม่เคยกินหนอน
ทั้งตม ทั้งเปือก ทั้งเมือก ทั้งโคลน
พิลึกแน่นอน แต่เฮ้ ใครสน
พอทำใจได้เลยละ
อยู่สุขสบายเลยละ
อย่าฟังผิดไป ข้าพร้อมมั่นใจ ยอมส่ายด้วยบั้นท้ายเลยละ
แล้วเชื่อเลยเถอะ อย่างฉันที่ว่าเยอะ
ยังลงมาลุยเลอะได้โดยไม่เดือดร้อน
ความเปลี่ยนผันที่ว่าใหญ่ก็เล็กเท่าหนอน
และใครที่ไหนก็ทำใจคุ้นได้ทุกอย่าง
แน่นอน
แม่ พ่อ
ฉันชอบโบลินาร์คนใหม่นี้นะ
ขอบคุณจ้ะ
นี่
แม่ ทำอะไรเนี่ย
โอเค วางลูกลงเถอะ
คิดว่าเก่งนักใช่มะ
เอ้าไหน เก่งแค่ไหนเชียว
เขาชอบเค้ก
ลูกสาว
เอลเลียน
คือลูกสาวฉัน
ลูกสาวของเรา
แม่ พ่อ
กลับมาแล้วเหรอ
- โอ้ เอลเลียน - ลูกคือลูกสาวของเรา
กลับมาแล้วจริงด้วย
ลูกคิดถึงพ่อจัง
สาวน้อยของแม่
เอลเลียนลูกรัก
เอลเลียน ท่านพูดถูก
ทั้งสองอยู่ในนั้นมาตลอด
ฝ่าบาทพ่ะย่ะค่ะ
เจ้าหญิงไม่เคยถอดใจเรื่องท่านเลย
ลูกวิเศษที่สุดเลย
ทะเลสาบแห่งแสง
นั่นไง
ไปกันเถอะ
เรามาถึงแล้ว
ลงมาเลย แสงอุ่นสบายมาก
ท่านชอบขุดเรื่องเก่าๆ ขึ้นมาใหม่ตลอดเลย
ไม่ใช่ ท่านต่างหาก
ท่านไม่เคยรอให้ใครพูดจบ
ถ้าต้องกลั้นหายใจรอท่านพูดเข้าประเด็น คงได้ขาดอากาศตายพอดี
เอาอีกแล้ว เปลี่ยนความขัดแย้งเป็นคำดูถูก
ใช่ ฉันผิดเอง ความผิดฉันทั้งปี
ท่านทำแบบนี้อยู่เรื่อย
เรื่องเป็นแบบนี้นี่เอง
ทั้งหมดเป็นความผิดของเรา
ความโกรธเคือง
เราปล่อยให้มันกลืนกินเรา
ทำอะไรกันน่ะ
เราไม่ได้ดึงข้อดีของกันและกันออกมาแล้ว
นี่
รออะไรกันอยู่ ลงมาเลยค่ะ
มีอะไร
เอลเลียน
ลูกจำได้ใช่ไหมว่าพ่อแม่ทะเลาะกันบ่อยๆ
ทุกบ้านก็ทะเลาะกันนี่
มันไม่เหมือนกัน
เพราะอย่างนี้แหละ เราจึงกลายเป็นสัตว์ประหลาด
แค่ลงมาในแสง เดี๋ยวทุกอย่างก็ดีขึ้นค่ะ
ไม่ได้หรอกลูก
ทำไมไม่ได้ล่ะ ไม่อยากกลับเป็นคนเหมือนเดิมเหรอ
เราอยากกลับเป็นคนอยู่แล้ว
เราแค่ไม่อยากเป็นคนแบบนั้นอีก
ลูกไม่เข้าใจ…
เอลเลียน
พวกเราอยู่ด้วยกันไม่ได้แล้ว
เรากลับไปเป็นเหมือนแต่ก่อนไม่ได้
เอลเลียน ขอเวลาเราแป๊บนึงนะ
พ่อแม่ขอไปคุยกันก่อนว่าเราจะทำยังไง
เราอาจหาทางแก้ปัญหาด้วยกันได้
พ่อแม่จะทำยังไง
พ่อแม่จะทำยังไงเหรอ
เอลเลียน
พ่อแม่จบกัน เลิกรา แยกทาง
แล้วลูกล่ะ
เอลเลียน ฟังก่อน
บอกหมดเหตุผลให้ลองอีกครั้ง ลูกล่ะอยู่ไหน
ที่ผ่านมาแล้วลูกทนอยู่ ยอมฝืนทนสู้
คอยเฝ้าดูทุกเรื่องผ่านไป
ลูกล่ะอยู่ไหน
- เอลเลียน ลูกต้องเข้าใจ - ไม่ ลูกไม่เอาแล้ว
ที่ลูกต้องโตขึ้นเพียงผู้เดียว เรื่องนั้นว่าไง
เมื่อลูกหวาดกลัว เหงาและเปล่าเปลี่ยว พ่อแม่อยู่ไหน
กัดฟันสู้ไป ทุ่มใจเข้า
ไม่ท้อไม่เศร้า
รักของเรานั้นดีใช่ไหม
แล้วลูกล่ะอยู่ไหน
เอลเลียน
วันที่มันอ้างว้างไร้เงา คืนที่หลับไม่ลงนั่นไง
แล้วที่พังข้าวของ ดุร้าย โหวกเหวกโวยวาย
สู้กันเรื่อยไป
ลูกต้องทนกดดัน อับอาย กระวนกระวาย
ว้าวุ่น ข้องใจ หวาดกลัว
- เอลเลียน! - ลูกทำทุกทาง ทุ่มกายและใจ
อดทน แสนดี เข้มแข็ง พร้อมให้
และเมื่อพ่อแม่ได้ตกลงกัน แล้วยังไงต่อ
จะให้ลูกยิ้มปล่อยแล้วลืมมัน ลูกคงต้องพอ
จัดการกันเองก็ได้สิ
ไม่เคยต้องแคร์ลูกคนนี้
ไม่!
มันมีแค่เพียงแค่ตัวแม่ และพ่อ
ไม่มีลูกไง
เอลเลียน
แล้วลูกอยู่ที่ไหน
ขอร้อง คุยกันก่อน
ลูกล่ะอยู่ไหน
เอลเลียน
เรารักลูกนะ
พูดไปเถอะ
ยังไงก็ไม่เชื่อแล้ว
ถ้าพ่อแม่หมดรักกันได้
ก็ต้องหมดรักลูกได้เหมือนกัน
ลูกคิดว่าเราไม่รักลูก
โธ่ ไม่นะ
- เอลเลียน - เอลเลียน
- จับได้แล้ว - เคลื่อนพล ลุยเลย
ไปเลย
ทหาร อย่าปล่อยให้หนีไปได้
ระวัง!
ยืนมั่นไว้
- เข้าไป เจ้าสัตว์ร้าย - คุมไว้
จับตาเฝ้าไว้ให้ดี
พาสัตว์ร้ายไปที่ที่จะไม่มีใครได้พบเจออีก
เจ้าหญิงอยู่ไหนน่ะ
โบลินาร์ นำทัพไปค้นหาในหุบเขา
เราจะย้อนกลับไปดูที่ทุ่ง
แย่แล้ว
ฟลิงก์ โจมตี!
- เจ้าหญิงเอลเลียน - เอลเลียน
- เอลเลียน
พวกเขาอาจจะเจอเจ้าหญิงแล้ว
- เกิดอะไรขึ้น - โดนฟลิงก์ซัดกลิ้ง
ฟลิงก์เพื่อนยาก ราชาและราชินีต้องการให้ช่วย
ลุย!
เขาจะปล่อยสัตว์ประหลาดไป
ห้ามเขาไว้
- ไปเถอะ - ไปเลย
หยุดนะ นาซารา ท่านนายพล นี่เราเอง
ราชินีและราชาของท่าน
- ฝ่าบาท - ราชินีเอลส์เมียร์
ดีใจจริงๆ ที่พวกท่านกลับมา แต่เราไม่รู้ว่าตอนนี้เจ้าหญิงอยู่ไหน
- เอลเลียนอยู่ในพายุนั่น - เราต้องไปช่วยลูก
- เราต้องไปช่วยลูกสาวเรา - เราจะไปด้วยเพคะ
เคลื่อนพล
ท่านรู้ว่าพวกเขาอยู่ในนั้นมาตลอดเหรอ
ทำไมไม่บอกฉันล่ะ
เขาก็ไม่รู้จะพูดอะไรน่ะท่านที่รัก
- เอลเลียน - เอลเลียน
เรากลับไปเป็นเหมือนแต่ก่อนไม่ได้
เอลเลียน
เรากำลังจะเสียลูกไป
เราต้องทำอะไรสักอย่าง
แสงสว่าง
ใช่
- เอลเลียน - บาดเจ็บหรือเปล่า
- เรานึกว่าจะเสียลูกไปแล้ว - เอลเลียน เราเสียใจจริงๆ
พวกเรามัวคิดว่าเป็นเรื่องระหว่างเรา
ไม่ใช่ของหนู
เจ็บกับชีวิตจนหมกมุ่นแค่ฝั่งเรา
ไม่ได้มองหนู
เราควรฉุกคิด
แต่พลาดไป
กลับลืมคำสัญญาที่ให้กับหนู
ลืมว่ายังมีลูกอยู่
ลูกพูดถูก เอลเลียน
เราควรทำตัวดีกว่านี้
ลืมที่จะปลอบใจเมื่อกลัว
ลืมว่าลูกปวดร้าวเท่าไร
ไม่เคยมองให้เห็นว่าลูกต้องแบก ความกดดันบีบคั้นใจ
เกิดอย่างไรไม่รู้ที่ลืมหลงไป
ลูกคือที่หนึ่ง ไม่ว่าอย่างไร
พ่อแม่ลืมจะบอกให้ลูกฟังว่ารัก
และรักไปชั่วนิรันดร์
ตราบเขาทลายสลายลงไป
และฟ้าสิ้นดาวต้องหนาวเท่าใด
สิ่งที่ดีที่สุดของเราคือลูก
มันเป็นแบบนี้มาตลอด
ขอโทษที่ทำให้ลูกรู้สึกว่าไม่จริงอย่างที่เราพูด
ฉันหวังเจอะทางให้หวนกลับ แค่ได้เป็นอย่างเดิมก็พอ
แต่ครอบครัวก็อาจไม่ร่วมทางตลอดไป
เมื่อไม่อาจยื้อให้ทวนกลับ เราก็ควรตัดใจเถิดหนอ
ไม่ต้องกลัว
ไปต่อไหว
รู้แล้วไม่มีวันฝืนกลับ และทุกสิ่งก็ต้องเปลี่ยนผัน
ยังเชื่อว่ามีสักทางให้เราทั้งสาม
ภาพรักอุ่นไอไม่คืนกลับ คงต้องลองปรับตัวช่วยกัน
แต่รักยังอยู่
รักด้วยใจ
ชั่วนิรันดร์
ตลอดไป
เหมือนที่เคยให้
อย่างที่เป็นมา
ก็พอ
แม่!
ลูกรักของแม่
พ่อ
เอลเลียน ลูกพ่อ
(หนึ่งปีต่อมา)
คือหลายๆ อย่างที่นี่เปลี่ยนไป
ต้องยอมรับนะ ตอนแรกฉันก็ไม่เชื่อ
แต่ต้องบอกเลย
พ่อแม่พยายามอย่างหนัก และที่ผ่านมาชีวิตก็เรียกได้ว่าค่อนข้างดีเลย
มีเปลี่ยนไปบ้าง
อย่างแรกเลย ตอนนี้แม่อยู่ในบ้านหลังนั้น
ส่วนพ่อไปอยู่หลังโน้น
แล้วฉันก็ไม่ทำความสะอาด ห้องตัวเองทั้งสองบ้านเลย
พ่อแม่ดุเรื่องนี้อยู่เรื่อยแหละ ซึ่งที่จริงก็ดีนะ
ไม่นะ
- เจ้าหญิงเอลเลียน - นาซารา
หม่อมฉันรับปากไว้ว่าวันนี้จะไม่ยิงพลุ
แต่ราชากับราชินีรับสั่งให้ไปเข้าเฝ้า…
ไงนะ
แบบจัดเต็มเลย
สุขสันต์วันเกิด!
เข้าไปเลย เจ้าหญิงน้อย
- หลอกสำเร็จ - สุขสันต์วันเกิด
- ปีนี้ของานชิลๆ - ใช่ และงานไม่ใหญ่แน่เลยนะ
ให้ของขวัญสิ ลิตเติ้ลโจ
หมอบ!
เจ้าหญิง ถวายพระพร
อาร์คิมิดีส อย่า
สุขสันต์วันเกิด เจ้าหญิง
ฟลิงกี้ เจ้าหนู ฉันมีของมาฝากด้วย
ดูดีเชียวนะ ฟลิงก์
- สวัสดี เจ้าหญิงเอลเลียน - เทพพยากรณ์
ต้องขอบอกว่าเราภูมิใจในตัวท่านมาก
แต่ถ้ามีใครใกล้ตัวท่าน กลายเป็นสัตว์ประหลาดอีกละก็
โปรดอย่า…
เกรงใจที่จะติดต่อเรา
ขอทางหน่อย
สุขสันต์วันเกิดนะลูกรัก
แม่ พ่อ
เรารู้ว่าปีที่แล้วลูกไม่ได้ออกไปบิน บ่อยเท่าที่อยากไป
เราก็เลยคิดว่าปีนี้ลูกควรได้บินแบบกิ๊บเก๋
อานนี้มันเท่ที่สุดที่เคยเห็นเลย
ทุกคน เอาเจ้านี่ไปทดสอบกันเถอะ
- เอลเลียน กลับบ้านก่อนสามทุ่มนะ - พ่อคะ วันนี้วันเกิดลูก
ก็ได้
สี่ทุ่ม
ถ้าลูกถึงบ้านแล้วฉันจะบอก
นี่แหละโลกฉัน
- ตุ้งติ้ง - ใช่ มันประหลาด
ไม่นะ!
แต่ว่าวิถีใหม่ยอดเยี่ยมจนเกินคาด
ส่วนเรื่องพ่อแม่
ใช่ เขาแยกกัน
แต่ยังเป็นครอบครัวที่หัวใจผูกพัน
หมดเรื่องเครียด เลิกปิดเรื่องราว
โล่งใจแล้ว ได้ข้ามผ่าน
ปล่อยไปได้เลย อย่างที่คุ้นเคย เมื่อปีศาจนั้นคือพ่อแม่เรา
ปีกก็พร้อมกาง เลือกได้ทุกทาง
ก็ปีศาจหรือคือพ่อแม่เรา
บินอย่างมั่นใจ เหาะไปแสนไกล
ที่ปีศาจนั้นคือพ่อแม่เรา
เป็นยอดแห่งพ่อแม่เรา
ยังคงใช่พ่อแม่เรา
นั้นหนา
(ผจญภัยแดนต้องสาป)
เห็นห้องว่าง
พื้นผนังแตก
ของที่ยังคงเหลือนี่ไง
ทุกๆ อย่างที่ได้เคยเป็นมา
ก็ยังเห็นเต็มตาอยู่เรื่อยไป
เสียงคุยลั่น
ไม่มีวันเลิก
แขนคล้องกัน ตอนที่เดินชิดใกล้
ที่สำคัญ
เปี่ยมด้วยรักมากมาย
ดั่งมีเวทมนตร์รอบกาย
อบอวลไม่เคยจางหาย
แต่ไม่มีใครแล้ว
มีทางบ้างไหมให้หวนกลับ แค่ได้เป็นอย่างเดิมก็พอ
มีเราอยู่เคียงในที่ที่เคยอุ่นใจ
ได้ใช้ชีวิตแบบทวนกลับ ตอนที่ใจไม่รู้จักท้อ
ยิ้มละมุน
แนบอุ่นไอ
ถ้าเจอเส้นทางให้หวนกลับ แค่ได้เป็นอย่างเดิมก็พอ
ได้พร้อมหน้ากันตอนนี้ ไม่มีราร้าง
ฉันพร้อมจะรีบวิ่งสวนกลับ แค่ได้เป็นอย่างเดิมก็พอ
รีบวิ่งไป
ไม่สนสิ่งใด
ถ้ารู้ว่ามีสักทาง
ได้เคียงใกล้
ไม่เคยไหวหวั่น
เนิ่นนานไป ยิ่งเข้มแข็งไขว่คว้า
เรื่องยิ่งใหญ่ที่ฉันควรต้องมี
ก็คือที่เขาเคยให้เรื่อยมา
ทุกเรื่องที่ได้เคยสั่งสอน
และแผนที่เราช่วยวาง
หน้าหนาวได้อุ่นเมื่อผิงไฟ
และหน้าร้อนมีร่มใบบัง
ใต้แสงดวงดาวเราขอพร
เพื่อให้ฝันเป็นจริงทุกอย่าง
พร้อมจะเติมต่อเรื่องราว
อยากจะย้อนได้เจออีกคราว
เพียงมีสักทางให้หวนกลับ แค่ได้เป็นอย่างเดิมก็พอ
ได้ยืนข้างกันอีกครั้ง ไม่มีอ้างว้าง
วันเดียวที่เราต่างล้วนกลับไป ได้เป็นอย่างเดิมก็พอ
สักวันน่ะ
แล้วค่อยต่อ
ถ้าได้อีก
ก็จะขอ
ได้พร้อมหน้า
อย่างที่เป็นมาก็พอ
คำบรรยายโดย ศันสนีย์ โอบอ้อม