(ผจญภัยแดนต้องสาป)
เย่!
- วู้ฮุฮุฮู้! - เย่!
นี่ เอลเลียน รอด้วยสิ!
เจ้าหญิงเอลเลียนมาแล้ว เปิดประตูเร็ว
เย่!
อ้าว อะไรเนี่ย ไม่เอาพลุสัญญาณนะ
อีกแล้วเหรอ เอลเลียน ท่านเพิ่งออกมาเองนะ
โทษทีทุกคน หน้าที่เรียกร้อง
นี่แหละ ชีวิตสุดเริ่ดของเจ้าหญิงละ
ไม่เป็นไรน่า เดี๋ยวเจอกันที่งานวันเกิดท่านคืนนี้
ปีก่อนคือสุดยอด
อ๋อ งานปีนี้ จะมีแต่คนในครอบครัวน่ะ
คือแบบ งานชิลๆ
งานเล็กๆ
จริงเหรอ ไม่สมเป็นท่านเลย
ก็ฉัน 15 แล้ว โตเป็นวัยรุ่นเต็มตัวแล้ว ก็เลย…
อยากจะใช้เวลามากขึ้นกับท่านพ่อท่านแม่
ก็… ถ้าอยากตามมาเที่ยวด้วย เราอยู่ที่ตลาดนะ
- บาย เอลเลียน - มาเร็ว ไปเหอะ
วู้ฮู้!
เด็กดี
เจ้าหญิงเอลเลียน
หม่อมฉันรับปากว่าจะไม่ยิงพลุสัญญาณก็จริงแต่
- พวกสัตว์ประ… - รัฐมนตรีนาซารา
หา
อ้อ
ฝ่าบาทเพคะ
ราชาและราชินีรับสั่งให้มีคนไปเข้าเฝ้า
คือแบบ ให้คน "ไปเฝ้า" เหรอ
แบบจัดเต็มเลย
ไอ้การไปเที่ยวตลาดกับเพื่อนๆ น่ะ
คือสิ่งที่ฉันควรได้ทำ
แต่ทำได้มะ
- องค์หญิง! - ไม่ได้
มากันเถอะ ฟลิงก์
ต้องลุยกันอีกแล้ว
♪ นี่แหละโลกฉัน ♪
♪ เข้ามาได้สิ ♪
- ♪ อาจจะรกสักหน่อย ก็พ่อแม่ฉันนี่ ♪ - อู้ว!
♪ สู้กันทั้งวัน ♪
♪ สร้างความวุ่นวาย ♪
♪ อย่าได้ลองเข้าใกล้ ถูกฟาดจนหน้าหงาย ♪
♪ ใช่ วู้ฮู้ ฉันเจ้าหญิงไง ♪
♪ ใครว่าเป๊ะไปทุกสิ่ง ♪
♪ ออกจะวึ่นวือ ก็ปัญหาคือ พ่อและแม่ฉันนี่แหละปีศาจ ♪
♪ แบบเห็นเป็นตัวปีศาจจริงๆ ♪
ต้องปิดความลับ
จนเสื้อผ้าฉันขาดจะหมดแล้ว
โทษที รัฐมนตรีโบลินาร์
ท่านพ่อ ท่านแม่
อย่านะ ขอละ
โอ้ ถ้าเรื่องนี้รั่วไหลนะ
ตัวแสบ ดื้อจริงๆ
ไม่ต้องห่วง ฉันจัดการเอง
อย่างงั้นแหละ มานี่เลย
เก่งมาก
♪ ปีที่แล้วเอง ♪
♪ ยังดูเหมือนดี ♪
♪ แต่ไม่ทันตั้งตัว ความมืดเข้าแทนที่ ♪
♪ อยู่ดีๆ ตู้ม! ♪
♪ เหมือนระเบิดใส่ ♪
♪ เมื่อเหตุการณ์พ้นผ่าน ♪
♪ พ่อแม่โดนสาปไป ♪
♪ ส่วนทางแก้ให้กลับเหมือนเดิม ♪
♪ ยังถกเถียงกันไม่สิ้น ♪
♪ มันช่างพิกล ที่ต้องฝืนทน มองดูพวกเขาในแบบปีศาจ ♪
♪ และแถมเป็นยอดปีศาจขี้วีน ♪
♪ อาจมองว่าพ่อแม่เธอช่างเกรี้ยวกราด ♪
♪ สุดเอาแต่ใจ ♪
♪ ไร้เหตุผลเพ้อคลั่ง ติดเวอร์วังเล่นใหญ่ ♪
♪ พูดไม่รู้ฟัง ♪
♪ ห้าวซะไม่มี ♪
♪ บ้านฉัน จริงๆ ชนะทุกบ้าน ♪
♪ บางทีดูเหมือนเขามัวแต่ไฝ้ว์กัน ♪
♪ และลืมว่ามีฉันตรงนี้ ♪
♪ เก่งจริงสาวน้อย ♪
♪ หนักเอาการอยู่ ♪
♪ เธอยังคงรับมือเรื่องนั้นที่เรารู้ ♪
♪ ไม่มีเว้าวอน ♪
♪ ไม่มีท้อใจ ♪
♪ แต่ในรอยยิ้มนั่นแอบเห็นความหวั่นไหว ♪
♪ เธอดูนิ่งและกลับโตกว่า ♪
♪ แต่พ่อแม่เหมือนผีเข้า ♪
- ♪ กลบทุกช่องทาง ♪ - ♪ อุดทุกช่องว่าง ♪
♪ ในเมื่อพ่อแม่เธอคือปีศาจ ♪
♪ ปกปิดข่าวให้ปีศาจเบาๆ ♪
♪ บวกเอกสารที่รอให้รีบเซ็น ♪
♪ หมู่ให้ตรวจแถว ♪
♪ นัดประชุม แถมงานซ่อมแซมไม่เคยแผ่ว ♪
♪ คนที่ต้องช่วย ♪
- ♪ หมายที่ต้องผ่าน ♪ - วู้ฮู้!
♪ ที่จริงก็อยากจะทำหลายสิ่ง ♪
♪ แต่งานบ้านเมืองต้องการใครสักคน ♪
- เจ้าหญิงเอลเลียน - ♪ คนนั้นก็ไม่พ้นตัวฉัน ♪
- ลูกทำการบ้านเสร็จรึยัง - เดี๋ยวกลับบ้านค่อยไปทำ
แม่ทำชีวิตผมพังยับ
♪ วันเดียวได้ไหม ♪
♪ อยากลองหน่อยนะ ♪
♪ ถ้าได้พบพ่อแม่เอาแต่จัดแจงหรือจุ้นจ้าน ♪
♪ โหดก็พอไหว ♪
♪ ชอบเซ้าซี้ได้ ส่งมา ♪
♪ แต่สิ่งที่เขาทำวนไป ก็แค่ไม่เห็นไม่สนใจ ♪
♪ บอกได้เลยว่าแย่ที่สุด ♪
♪ แต่ก็นะ นี่ชีวิตฉัน ♪
♪ เป็นมาครบปี ♪
♪ อยู่ในเงามืดมนไม่พ้นไปสักที ♪
♪ ใครก็ล้วนเครียด ♪
♪ มีแต่ดราม่า ♪
♪ แต่ก็ยังสู้ต่อ ไม่ท้อไม่เลิกรา ♪
♪ ห้ามหมดหวัง นั่นคือหน้าที่ ♪
♪ วันหลุดพ้นนั้นต้องมา ♪
♪ แต่ก็รู้อยู่ ไม่ว่าทั้งคู่ ต่างทำตัวคล้ายดังกับปีศาจ ♪
♪ เหวี่ยงและวู่วามสุดจะห้ามปราม ♪
♪ ดุและโหดร้ายอย่างกับปีศาจ ♪
♪ สิ่งที่ซ่อนกาย อยู่ที่ข้างใต้ นั่นคือพ่อแม่ไม่ใช่ปีศาจ ♪
♪ ที่แท้ไม่ใช่ปีศาจ ♪
♪ รู้แน่ไม่ใช่ปีศาจ ♪
♪ ถึงแม้จะใกล้ปีศาจ… ♪
♪ แล้วหนา ♪
- เปิดประตูเร็วเข้า - แย่แล้ว
- ท่านนายพลคาร์โดนามาอีกแล้ว - ฉันต้องการเข้าเฝ้าราชินี
เปิดประตูเดี๋ยวนี้
ท่านแม่ ท่านพ่อ เงียบๆ
พวกเรากันเขาออกไปไม่ได้ตลอดหรอกนะ
ก็รู้ แต่คิดดูสิ เขาจะทำอะไรถ้าเขารู้เรื่อง
- ให้เราเข้าไป! - เขาไม่ใช่คนนิสัยชิลๆ ซะด้วยสิ
- เปิดประตูเร็ว! - รอบนี้จะบอกว่าอะไรดีล่ะ
ข้ออ้างที่มีอยู่ เราก็ใช้อ้างกันไปหมดแล้ว
ไปเยือนต่างประเทศ
ข้อพิพาทแรงงาน
ประชุมการค้า
โอ๊ะ เออะ ขออนุญาต
ถึงยังไงฉันก็เป็นรัฐมนตรีการสื่อสาร
ผู้เชี่ยวชาญด้านคำพูด
ส่องกล้องลำไส้ใหญ่
เชี่ยวชาญสุดๆ
พรุ่งนี้ฉันจะกลับมาใหม่
และคราวนี้ ฉันจะต้องเข้าเฝ้าให้ได้
- เจ้าหญิงน้อย ปล่อยไปงี้ไม่ได้นะ - รู้แล้ว
ตั้งปีนึงแล้ว เรายังไม่รู้เลยต้องทำไงเพื่อ…
เพื่อทำลายคาถา รู้แล้ว!
ทำไงกันดีเนี่ย
โธ่เอ๊ย อะไรอีกเนี่ย
ขอเบิกตัว เจ้าหน้าที่ไปรษณีย์หลวง โอ๊ะ!
ขอแจ้งความคืบหน้าเรื่องสาส์นของท่าน ถึงเทพพยากรณ์แห่งตะวันและจันทรา
เหรอ พวกเขาตอบว่าอะไร
อย่างที่ท่านทราบ เทพพยากรณ์อาศัยอยู่ ที่ป่ามืดมนแห่งความมืดมนนิรันดร์
ที่ที่อันตรายที่สุด
ดังนั้น กระหม่อมเลยส่งนกแปดตัวที่เก่งที่สุด
เพื่อให้ส่งสาส์นของท่านไปถึงอย่างปลอดภัย
- ดี ส่งไปถึง… - ขณะเข้าสู่เขตป่า
นกเจ็ดในแปดตัวกินลูกเบอร์รี่ต้องสาป ที่ทำให้กลายเป็นหิน
และถูกสาปให้กลายเป็นหินทันที
ขอสดุดี
- แต่อีกตัวนึง… - ไซมอน
มิลลี่
เซดริก
เซดริกที่สอง
แฮนนิแกน
แอมโบรส
ลิตเทิลดอร์ริต
จากไปแต่เราจะไม่ลืมเลือน
เศร้าจริงๆ
แต่ก็ยังเหลือนกอีกตัวนึงเนอะ
แล้วก็หวังว่าจะเป็นเจ้านกน้อย
- ที่คาบม้วนหนังสือเล็กๆ ไว้ตัวนี้ - ถูกต้อง!
นกที่กล้าหาญที่สุด
เฒ่าโจ ได้กลับมาพร้อมสารตอบกลับ
หลีกลี้ความกลัวทั้งมวล จากป่ามืดมนแห่งความมืดมนนิรันดร์
พร้อมกันนั้น มันก็จำกัด การบริโภคเบอร์รี่ต้องสาปของตัวเอง
โดยกินลูกที่เล็กลงและออกฤทธิ์ช้ากว่า
โอ้! โอ้ๆ โอ้
เอ่อ…
มันเป็น… นกที่… ดีเนอะ
เป็นเหมือนลูกชายกระหม่อม
โอ๊ย…
เติมน้ำลงไป
ฮ่า!
ฮะ! นี่ สะ… สารหายไปไหน ไปไหนแล้ว
ฟลิงก์ เจ้าหัวขโมย แอบอมไว้อีกแล้วเหรอ
อึ๊อือ
โอ้
สวัสดี เจ้าหญิงเอลเลียนแห่งลัมเบรีย
เราคือเทพพยากรณ์ตะวันจันทราคู่หู
หู… หู… หู
เราสนใจสถานการณ์ อันเคราะห์ร้ายของท่านอย่างมาก
แต่หากจะแก้ไขปัญหานี้ได้ เราต้องไปสังเกตด้วยตนเอง
เอง… เอง… เอง
ฟลิงก์ พวกเขาจะมานี่
ดังนั้น เราจะไปเยี่ยมเยือนอาณาจักรของท่าน
คืนก่อนดวงจันทร์ดิถีที่สาม
ในวันที่สามของเดือนที่สาม
สาบ… สาบ… สาบ
ไม่ใช่ "สาบ"
- สาม ลงท้ายม. - โอ้!
สาม
จันทร์ดิถีสาม วันที่สาม ของเดือนที่สามเหรอ
วันเกิดฉันไง คืนนี้ไง
โอ้! สุขสันต์วันเกิด เจ้าหญิง
คุยกันแล้วไม่ใช่เหรอ ว่าจะเล่นให้ดูลึกลับและน่าขนหัวลุก
โอ้ ใช่ จริงด้วยแฮะ
โทษที โทษที โทษที
สรุปแล้ว… เดี๋ยวเราไปหาที่นู่น
เตรียมตัวรอการไปถึงของเราด้วย
เลิศ!
ไม่ต้องมีสัตว์ประหลาด ไม่ต้องเก็บความลับ
มีแค่พ่อแม่ปกติและชีวิตปกติ
ต้องรีบบอกโบลินาร์กับนาซารา เขาต้องชอบใจแน่
ไม่ชอบเลย
ดูรอยคล้ำใต้ตาฉันนี่สิ
ทำไมเป็นงี้ไปได้
ฉันพูดได้ตั้ง 17 ภาษา
บัญญัติรัฐธรรมนูญของอาณาจักรเรา
ฉันเป็นถึงสมบัติของชาติตัวแม่
และนี่ฉันต้องมาใช้เวลาตอนเช้ากับไอ้นี่
ออกแบบรถสำหรับตักอึ๊อึสัตว์ประหลาด
เราต้องมีผู้นำตัวจริง
อาณาจักรนี้อยู่ด้วยตัวเองไม่ไหวหรอกนะ
เอ่อ… ขออภัยค่ะ ท่านรัฐมนตรี
แต่ของขวัญวันเกิดมากองกันเพียบ
และท้องพระโรงก็ค่อนข้างจะ…
พังเหรอ
ไม่… ไม่อยู่แล้วค่ะ
เอามาไว้นี่
ได้เลยค่ะ
นาซารา เราจะปิดเรื่องนี้เป็นความลับไม่ได้แล้ว
ตายแล้ว
เราจะปิดเรื่องนี้ต่อไปไม่ได้แล้ว
- โอ้ๆ - ฉันไม่กล้าบอกเลย
ราชากับราชินีเป็นที่รักมากจริงๆ
เป็นที่รักมาก
โอ๊ย…
(เรารักพระองค์)
จะว่าไป ยังมีอีกคนนึงเป็นที่รักยิ่งกว่าอีก
ใคร ฉันเหรอ โอ้โห ก็ชมเกินไป
ไม่! ไม่ใช่ท่าน ตาแก่แอ๊บเด็กเอ๊ย
เจ้าหญิงไง รู้รึเปล่า พระองค์จะอายุเท่าไหร่แล้ว
ดะ… ดะ ดะ เดาไม่ถูกจริงๆ อะ
ขอบคุณ
กำลังจะ 15
มันอาจจะแก้ปัญหาได้ทุกอย่าง
พูดอะไรไม่เห็นเข้าใจเลย
♪ อย่างที่รู้ว่าความเป็นอยู่เรา แทบไปต่อไม่ไหว ♪
♪ วังแห่งนี้ก็แทบจะซ่อมไม่ไหว ♪
♪ มีแต่เรื่องวุ่นวายยุ่งเหยิง ♪
♪ จากที่เคยเชิดหน้าชูตา เลิศล้ำหรูแลสล้าง ♪ อ๊าก!
♪ กลับเป็นแค่คนคอยดูแลพวกช้าง ♪
♪ หมดศักดิ์ศรีไปอย่างสิ้นเชิง ♪
♪ ยังคงหวังได้ฟื้นคืนวังอันงดงามเด่นที่เคย ♪
♪ ใส่ผ้าไหมซาตินดังเช่นที่เคย ♪
♪ จากวันวานสุดหวานของเรา ♪
♪ อยากจัดเลี้ยงรับรอง ให้แขกพวกวีไอพีอีกครั้ง ♪
♪ ได้กินชีสและไวน์รสดีอีกครั้ง ♪
- ♪ ถ้าเป็นจริงจะดีไหมเล่า ♪ - เฮอะ!
♪ ไม่มีวันเป็นไปได้หรอก ♪
- ♪ ต้องได้ ♪ - ♪ ไม่นะ ♪
♪ ใช่เลย เราได้โอกาสล้ำ เพื่อกลับหวนไปร่ายรำ ♪
♪ แค่ต้องห้ามนั่งเฉยๆ ♪
♪ พวกเราต้องก้าว ♪
♪ ก้าวย่างที่วางทิศทางใหม่ ♪
♪ ก้าวให้พบพานความยิ่งใหญ่ ♪
♪ ก้าวทีละก้าวจนไม่มีปัญหาให้ต้องทน ♪
♪ และทุกๆ ก้าว ♪
♪ ถ้าแม้ว่าเรายังมุ่งหน้า ♪
♪ ก้าวและไม่มองกลับหลังมา ♪
♪ อีกในไม่ช้าผ่านพ้น ♪
แต่เดี๋ยว ท่านมีแผนว่ายังไง
♪ ในคืนนี้พวกเราโชคดีเจ้าหญิงเข้าสู่วัยสาว ♪
♪ จัดแถลงให้คนได้รู้ถึงข่าว ♪
- ♪ ราชินีขึ้นครองต่อไป ♪ - ดีเลิศ
♪ และเมื่อเธอได้คืนความสุขกลับมาที่วังอีกที ♪
♪ เราจะได้รื่นเริงกันอย่างเต็มที่ ♪
- ♪ เปิดแชมเปญฉลองยิ่งใหญ่ ♪ - ♪ เปิดแชมเปญฉลองยิ่งใหญ่ ♪
- ข้าชอบนะ - ♪ คลั่งต่างหากล่ะ ♪
♪ ใช่แล้ว ก็อย่างที่รู้ ♪
- ♪ แนบเนียน ♪ - ♪ ไม่มีพลาด ♪
♪ จะจัดงานยึดอำนาจ ที่ดีงามและสุดหรู ♪
♪ พวกเรามาก้าว ♪
♪ ก้าวย่างที่วางทิศทางใหม่ ♪
♪ เรียกว่าทิศทางที่แก้ไข ♪
- ♪ แค่ก้าวทีละก้าว ♪ - ♪ จนเราได้ส่งมอบใครสักคน ♪
♪ และทุกๆ ก้าว ♪
♪ ถ้าแม้ว่าเรายังก้าวขึ้น ♪
♪ เขาย่อมไม่มองว่าบ้องตื้น ♪
♪ เมื่อเราทั้งหลายผ่านพ้น ♪
♪ ก้าวแรก แยกทั้งสองให้ห่างกาย ♪
♪ ก้าวสอง ประกาศข่าวการวางวาย ♪
♪ ก้าวสาม เมื่อน้ำตาเริ่มแห้งหาย ♪
♪ เจ้าหญิงที่คนรักก็เข้ามา ♪
- ♪ แล้วก้าว ♪ - ♪ สวมมงกุฎให้เจ้าหญิง ♪
- ♪ อีกก้าว ♪ - ♪ พร้อมด้วยชุดอันงามยิ่ง ♪
♪ แล้วก้าว ♪
- ♪ ดูเธอรับตำแหน่งจริง ♪ - ♪ ช่างง่ายดาย ♪
- ♪ สบาย ♪ - ♪ ถ้าเจ้าหญิงยอมทำได้ ♪
♪ เริ่มระบำได้เลยหนา ♪
ท่านรัฐมนตรี!
- เจ้าหญิง! - โอ้!
ฉันได้คำตอบแล้ว
- ได้เหมือนกัน - เราจะทำลายคาถาได้แล้ว
- ท่านจะขึ้นเป็นราชินี - ท่านจะขึ้นเป็นราชินี
- เดี๋ยว หา! - หา! ทำไง
เทพพยากรณ์ตอบจดหมายฉันมาซะที พวกเขาจะทำลายคาถาให้
โอ้ งั้นก็ยอดเยี่ยมสุดๆ เลย
โอ้ แน่นอน แต่… ถ้าไม่ได้ล่ะ อาณาจักรต้องมีผู้นำแท้จริง
- ราชินี - เดี๋ยว แล้วท่านพ่อท่านแม่ล่ะ
เราจะส่งไปอยู่ชนบท ให้วิ่งเล่นได้อย่างมีความสุข
และท่านก็ไปเยี่ยมได้ เมื่อไหร่ก็ได้เลย
ก็ได้ ตามนี้
แต่เราต้องลองให้เทพพยากรณ์ช่วยก่อน
ได้ อะ อะ เอ่อ… พ่ะย่ะค่ะ แต่หลังจาก…
♪ "หลังจาก" น่ะไม่สำคัญหรอก ♪
♪ ก็มนตร์จะคลายแล้วไง ♪
- ♪ ถ้าไม่… ♪ - ♪ ได้แน่ๆ ♪
- ♪ อ๋อ ก็แล้วแต่ ♪ - ♪ ขอแค่ ♪
♪ ยอมเป็นราชินีไหม ♪
- ♪ ได้ ♪ - ♪ ได้เวลาก้าว ♪
- ♪ ก้าวย่างที่วางทิศทางใหม่ ♪ - ♪ ก้าว ก้าว ก้าว ก้าว ก้าว ♪
♪ ย้อนเพื่อเชื่อมโยงวันเก่าไว้ ♪
♪ ก้าวทีละก้าว ความทุกข์จะจบสิ้นจากทุกคน และทุกๆ ก้าว ♪
♪ หลังได้รื่นเริงฉลองใหญ่ ♪
♪ หลังเข้าพิธีขึ้นครองใหม่ ♪
♪ เราก็จะได้ผ่านพ้น ♪
- ♪ เราก็จะได้ผ่านพ้น ♪ - ♪ เราก็จะได้ผ่านพ้น ♪
♪ เราจะต้องได้ผ่านพ้น ♪
♪ แฮปปี้เบิร์ธเดย์ เจ้าหญิงเอลเลียน ♪
♪ แฮปปี้เบิร์ธเดย์ทู… ♪
ยู
- สุขสันต์วันเกิด เจ้าหญิง - มีความสุขมากๆ เจ้าหญิงน้อย
ขอบคุณทุกคนมากนะสำหรับงานวิเศษ…
เชิญทางนี้พ่ะย่ะค่ะ เอ้ามาทางนี้
ทางนี้เลย
- ท่านแม่ ท่านพ่อ - เก่งมากเลย
ถ้าพรบรรลุผล คืนนี้เราจะมีเรื่องให้ได้ฉลองกัน
เพคะ ขอให้เป็นจริง
โบลินาร์
เอ่อ ขอโทษที เอ่อ… ขอทางหน่อย
มีกิจธุระของหลวงต้องทำ เอ่อ ขอชิ้นหนึ่งซิ
นี่ ฝ่าบาทพ่ะย่ะค่ะ ทางนี้
โอ้!ดูดีกันสุดๆ เลย
- แต่งหล่อแต่งสวยมางานวันเกิดลูกด้วย - นั่นแหละ เก่งมากเลย
- นี่! - เคี้ยวเต็มที่เลยฝ่าบาท
ท่านพ่อ วาง… เขา… ลง!
ขอบพระทัย เจ้าหญิง
โอเค ไม่อยากสวมมงกุฎเข้าใจได้
แต่มงกุฎมันค่อนข้างสำคัญและมีค่าด้วย เพราะงั้น เอ่อ เดี๋ยว หายไปไหนแล้ว
ฟลิงก์!
กลับมานะ
โอ้ โอ้ๆ โอ้
ไม่ๆ ไม่นะ ไม่
ไอ้หนูสีม่วงโสโครก
โอ้ เค้กจ๋า
ขอบอกเลย เหมาะกับเธอนะ
เอาจริงนะ เจ้าหญิง กระหม่อม ไม่เข้าใจเลยที่ท่านชอบเจ้าสัตว์ร้ายชั่วช้านี่
โอ้!
เทพพยากรณ์
มาแล้ว
นิ่งไว้
ขอเบิกตัว
สถาปนิกเพียงหนึ่งเดียวแห่งจักรวาล
ที่รู้จักและไม่รู้จัก สิ่งมีชีวิตผู้ทรงพลัง และเปี่ยมด้วยมนตร์ที่สุด
ตลอดกาล
เทพพยากรณ์แห่งตะวัน และจันทรา
สวัสดี ประชาชนแห่งลัมเบรีย
ลัมเบรีย ลัมเบรีย ลัมเบรีย
บริการดีมาก ลอว์เรนซ์
แบบนี้ต้องให้ห้าดาวเลย
โอ้!
ห้าดาวเลย บ้าไปแล้วเรอะ ในนั้นกลิ่นอย่างกับกะหล่ำปลีต้ม
โอ้ ฉันชอบนะ ให้ความรู้สึกเหมือนบ้านดีออก
เทพพยากรณ์ผู้เลื่องชื่อ
ในนามของอาณาจักรลัมเบรีย ขอขอบคุณพวกท่านที่มา
ท่านคงเป็นเจ้าหญิงเอลเลียนสินะ
โอ๊ะ! ฉันเอง เจ้าหญิงที่สวมรัดเกล้า
เจ้าของวันเกิดนี่เอง
วิเศษจริงๆ ที่ได้พบ
ฉันชื่อลูโน
ส่วนฉัน ซันนี่
รู้สึกได้เลยว่าต้องเลิศแน่
ไหนขอดูหน่อยนะ
จดหมายของท่าน เขียนว่าท่านมีปัญหาเรื่องพ่อแม่ใช่ไหม
ท่านว่าพวกเขาเป็นเอ่อ… เอ่อ…
- เอ้า เขาใช้คำว่าอะไรนะ ซันนี่ - สัตว์ประหลาด
ใช่ สัตว์ประหลาด
และทำไมถึงคิดว่าพ่อแม่ท่านเป็นสัตว์ประหลาดล่ะ
คือ…
- โอ้ว! - ว้าว!
ไม่ได้พูดเล่นแฮะ
พ่อแม่เป็นสัตว์ประหลาดจริงด้วย
ใช่ นั่นแหละ ฉันถึงอยากให้ท่านช่ว…
ท่านพ่อ ท่านพ่อ ไม่ๆ ไม่ๆ พวกเขาเป็นแขกนะ
- นี่ ท่านแม่ ท่านก็ด้วย - โอ๊ว!
ฉันนึกว่าพูดเปรียบเทียบซะอีกน่ะ
นึกว่าท่านแค่พูดเวอร์ๆ เล่นใหญ่ไปงั้น
- ฉันจะทำงั้นทำไม - ก็เพราะท่านเป็นวัยรุ่นไง
โอ้ย เอ่อ… ใครอยากเล่นน้องปู๊ดปี๊ด
เอ้า ไปคาบมา
เดี๋ยวๆ ฝ่าบาท
ขอโทษด้วยนะ
พ่อแม่ฉันรับมือยาก
เจ้าหญิง ฉันพอดูออกว่าพ่อแม่ของท่านน่ะ
เคยเข้าไปที่ป่ามืดมนแห่งความมืดมนนิรันดร์
มืดมากจนใช้คำว่ามืดสองรอบ
คือ ใช่ ใช่เลย
แต่ท่านรู้ได้ไง
เพราะว่ามันเป็นที่เดียวที่มีเวทมนตร์แบบนี้
อย่าว่าเรานะที่บอกข่าวร้าย แต่ถ้าไม่คืนร่างโดยด่วน
พวกเขาจะเป็นสัตว์ประหลาดตลอดไป
ไงนะ ไม่ เอ่อ ขอร้อง ช่วยฉันที
อยู่แล้วๆ
เราไม่ได้อุตส่าห์เดินทางไกล ในปากกบเปล่าๆ หรอกนะ
จงส่งคทามา
โอ้! เอิ่ม…
- ฉันไม่มีไม้คทานะ - ล้อเล่นปะเนี่ย ไม้คทาอยู่ไหน
เอ่อ ฉันเอาไปแลกมา ได้ของที่ดีกว่านะ
ฮะ! นายทำงั้นทำไม
เราคุยกันแล้วไง
- เราคุยกันแล้วนะ - พูดเรื่องอะไรของนาย
- นายไม่เคยบอกฉันเรื่องนี้เลย - โอ้!
- เคยบอกแล้ว - ฉันก็เพิ่งจะเคยได้ยินเป็นครั้งแรก
โอ๊ย ฉันเคยบอกตั้งหลายครั้งแล้ว
นี่คือตุ้งติ้ง
เหมือนไม้คทาสารพัดนึก
เนี่ย แทนที่จะต้องใช้ไม้คทาหลายอัน
เราก็ใช้ตุ้งติ้งอันเดียว ทำได้ทุกอย่าง
แล้วมีไม้คทาหกอันแบบเดิมมันไม่ดีตรงไหน
มันกินพื้นที่บนโต๊ะกาแฟหมดเลย
แค่พูดออกคำสั่งและกดปุ่มได้เลย
- พูดออกคำสั่ง - แค่ แค่ต้อง…
- ไป ไป! - นายจะต้อง… แค่กด
- ไป! ตุ้งติ้ง ไป! - แค่กด…
- ฉันกดจนไม่รู้จะกดยังไงแล้วเนี่ย แต่… - แล้วพูด โอ้ โอเค นายๆๆ…
- ไม่เห็นมีอะไรเลย - โอ๊ย เอามานี่สิ
ไม่ๆ ไม่ๆ ฉันทำเอง
อ่า… เอ้ย… อ้อ!
บรรเลง
หา! ชิ่วๆ! ชิ่ว!
♪ อยากฟังความลับวิธีแก้ ♪
♪ ให้คำสาปร้ายสิ้นไป ♪
♪ จัดการปัญหาเรื่องปีศาจ ♪
♪ ให้คืนวันหวนย้อนใหม่ ♪
♪ เข้ามาอีกนิดให้ใกล้กัน ♪
♪ และฟังอย่างแสนตั้งใจ ♪
- ♪ จะได้ถอนคำสาปหาย ♪ - ♪ จะได้ถอนคำสาปหาย ♪
ท่านแม่!
- เหอ! - เหอ!
อ๊าก!
- อย่านะ เอาเขาออกไปห่างๆ ฉัน - ช่วยด้วย
- เพราะงี้เราถึงไม่ออกไปไหน - อย่า
- ท่านพ่อหยุดนะ - อ๊าก! ช่วยด้วย!
เราจะไม่มีวันมาเหยียบปราสาทนี้อีกแล้ว
ลอว์เรนซ์ ช่วยด้วย!
เดี๋ยว! ขอร้อง! กลับมาก่อน!
ไม่ ไม่! ไม่!
อย่าไป!
ทำอะไรลงไปอะ
นั่นเป็นโอกาสเดียวที่จะทำลายคาถาได้นะ
เอลเลียน
เจ้าหญิงน้อย
เสียใจด้วยเพคะ
งั้นก็ไปเตรียมงานเถอะ
ฉันจะเป็นราชินี
ท่านแม่
ท่านพ่อ
ท่านแม่
ลูกขอโทษที่โมโหใหญ่โต
พวกท่านไม่รู้ตัวว่าทำอะไร
แต่ยังไงก็ยังเป็นวันเกิดลูกเนอะ
นี่ค่ะ ลูก เอ่อ… มีเค้กมาให้
ลูกแค่คิดถึงพวกท่านมากๆ
ท่านแม่
♪ เห็นห้องว่าง ♪
♪ พื้นผนังแตก ♪
♪ ของที่ยังคงเหลือนี่ไง ♪
♪ ทุกๆ อย่างที่ได้เคยเป็นมา ♪
♪ ก็ยังเห็นเต็มตาอยู่เรื่อยไป ♪
♪ เสียงคุยลั่น ♪
♪ ไม่มีวันเลิก ♪
♪ แขนคล้องกันตอนที่เดินชิดใกล้ ♪
♪ ที่สำคัญเปี่ยมด้วยรักมากมาย ♪
♪ ดังมีเวทมนตร์รอบกาย ♪
♪ อบอวลไม่เคยจางหาย ♪
♪ แต่ไม่มีใครแล้ว ♪
♪ มีทางบ้างไหมให้หวนกลับ แค่ได้เป็นอย่างเดิมก็พอ ♪
♪ มีเราอยู่เคียงในที่ที่เคยอุ่นใจ ♪
♪ ได้ใช้ชีวิตแบบทวนกลับ ตอนที่ใจไม่รู้จักท้อ ♪
♪ ยิ้มละมุน ♪
♪ แนบอุ่นไอ ♪
♪ ถ้าเจอเส้นทางให้หวนกลับ แค่ได้เป็นอย่างเดิมก็พอ ♪
♪ ได้พร้อมหน้ากันตอนนี้ไม่มีราร้าง ♪
♪ ฉันพร้อมจะรีบวิ่งสวนกลับ แค่ได้เป็นอย่างเดิมก็พอ ♪
♪ รีบวิ่งไป ♪
♪ ไม่สนสิ่งใด ♪
♪ ถ้ารู้ว่ามีสักทาง ♪
♪ ได้เคียงใกล้ ♪
♪ ไม่เคยไหวหวั่น ♪
♪ เนิ่นนานไป ยิ่งเข้มแข็งไขว่คว้า ♪
♪ เรื่องยิ่งใหญ่ที่ฉันควรต้องมี ♪
♪ ก็คือที่เขาเคยให้เรื่อยมา ♪
♪ ทุกเรื่องที่ได้เคยสั่งสอน ♪
♪ และแผนที่เราช่วยวาง ♪
♪ หน้าหนาวได้อุ่นเมื่อผิงไฟ ♪
♪ และหน้าร้อนมีร่มใบบัง ♪
♪ ใต้แสงดวงดาวเราขอพร ♪
♪ เพื่อให้ฝันเป็นจริงทุกอย่าง ♪
♪ พร้อมจะเติมต่อเรื่องราว ♪
♪ อยากจะย้อนได้เจออีกคราว ♪
♪ เพียงมีสักทางให้หวนกลับ แค่ได้เป็นอย่างเดิมก็พอ ♪
♪ ได้ยืนข้างกันอีกครั้งไม่มีอ้างว้าง ♪
♪ วันเดียวที่เราต่างล้วนกลับ ไปได้เป็นอย่างเดิมก็พอ ♪
♪ สักวันน่ะ ♪
♪ แล้วค่อยต่อ ♪
♪ ถ้าได้อีก ♪
♪ ก็จะขอ ♪
♪ ได้พร้อมหน้า ♪
♪ อย่างที่เป็นมา ♪
♪ ก็พอ ♪
โอ้ ไม่
แย่แล้ว
ฉันไม่ได้ล็อกประตู
- โอ๊ย ตายแล้ว - สัตว์ประหลาด!
- สัตว์ประหลาดในอาณาจักรเหรอ - มันมาจากไหนน่ะ
ฉันไม่รู้
ไปจัดเตรียมกองพัน
ท่านแม่! ท่านพ่อ! หยุดนะ!
ทางนี้!
ไม่ ไม่!
ปิดล้อมจัตุรัส! ตามฉันมา!
- ฝ่าบาทเพคะ อย่าไป - ท่านจะทำอะไรอะ
ไม่ หยุดนะ
อย่า อย่าทำแบบนี้
ทุกคนฟังฉัน
- ท่านแม่! ท่านพ่อ! - เจ้าหญิง! อย่า!
พวกท่านไม่เข้าใจ นี่คือท่านพ่อท่านแม่
นี่คือองค์ราชาและราชินี
นายพลคาร์โดนา พวกเขาโดนคาถาเปลี่ยนร่างเมื่อหนึ่งปีก่อน
ท่านก็น่าจะบอกกัน
หยุดเถอะ ขอร้อง โอ๊ย!
โอ้!
เอาตาข่ายมา
เจ้าหญิง เจ็บรึเปล่า
ไม่เป็นไร
- ราชาราชินีเหรอ - ราชาราชินีเหรอ
เมื่อก่อนอาจจะใช่
แต่ตอนนี้ไม่แล้ว
- โอ้ แบบนี้มันมนตร์ดำชัดๆ เลย - เรื่องมันเกิดแบบนี้ได้ยังไง
มันเปลี่ยนราชาราชินี ให้เป็นสัตว์ประหลาด
- เดี๋ยว - เราอาจโดนด้วย
แต่ฉันทิ้งบ้านไม่ได้
- จะให้เราไปไหนอะ - ฟังก่อนระ… ระ… เรามีแผนแล้ว
- ตอนนี้ใครปกครองเมือง - ใช่
- เจ้าหญิงของเราจะขึ้นครองราชย์ - เออๆ
เจ้าหญิงเหรอ
ฉันชอบเจ้าหญิงนะ
- เหรอ แล้วพวกสัตว์ประหลาดล่ะ - ใช่เลย!
สัตว์ประหลาดเหรอ
เดี๋ยว ไม่ ไม่ๆ ท่าน พวกท่านไม่เข้าใจเลย
เมื่อเจ้าหญิงเอลเลียนขึ้นครองราชย์แล้ว
พวกสัตว์ประหลาดจะถูกส่งตัวไปยังสุดขอบโลก
ฮะ!ฉะ ฉัน… ฉันไม่เคยตกลงเลยนะ
ท่านนายพล เรายังไม่ได้ปรึกษากันเลย
เพื่อความปลอดภัยของเจ้าหญิงและอาณาจักร
เราก็ต้องทำ
จงอย่ากลัว
พวกท่านจะไม่ต้องเจอสัตว์ประหลาดอีกแล้ว
เราจะเริ่มดำเนินการ
สัตว์ประหลาดจะถูกจับขังไว้ในกรง
ในตอนเช้าพวกมันจะหายไป
ฟลิงก์ เราต้องทำอะไรสักอย่าง
เราต้องพาพวกเขาหนีไป หืม
ฟลิงก์ นั่นอะไรน่ะ
เอามา
ไม่ล้อเล่น
เอามานี่
ทำไมทุกคนถึงเอาแต่กินของสำคัญเข้าไป
เอามานี่นะ
หืม
- ฉันหาไม่เจอ หาทั่วแล้วไม่เจอเลย - เทพพยากรณ์!
เย็นไว้ๆ
ค่อยๆ นึกย้อนกลับไปซิ
- สวัสดีค่ะ - ความคิดดี
- เอ๊อะ เออ เราหากบได้ - ได้ยินไหม!
โอ๊ย! ใครอะ นายเชิญแม่นายมาอีกแล้วเหรอ
ไม่ใช่ ฉันเองเจ้าหญิงเอลเลียน
ฉันมีตุ้งติ้งวิเศษของท่าน
เห็นไหม บอกแล้วไงว่าไม่ได้ทำหาย
ฟังนะ สถานการณ์ที่นี่แย่หนักมากเลย
ขอร้อง ช่วยกลับมาเถอะนะ
โอ้ย ไม่ เราไม่มีทางกลับไปเฉียด ที่สุดสยองนั่นอีกเด็ดขาด
- ลูโน เขาเดือดร้อนอยู่นะ - ถ้าฉันไปหาท่านล่ะ
จะยอมช่วยฉันไหม
โอ้ว ท่านนี่เป็นเจ้าหญิงที่ชอบกดดันจริงๆ นะ
อ๋อ… มันก็ต้องช่วยอยู่แล้ว ถูกไหม
โอ๊ย ก็ได้ แต่ป่านนี้แล้ว ขอให้เรียกกบมาให้ได้ล่ะ
ใช้ตุ้งติ้งสิ เจ้าหญิง
มันจะพาท่านตรงมาที่บ้านเรา ที่ป่ามืดมนแห่งความมืดมนนิรันดร์
คำสั่งออกมาแล้ว ย้ายสัตว์ประหลาดออกไป
ขอบคุณพวกท่านมากนะ
ทหาร!
- ทิ้งอาวุธลงเดี๋ยวนี้ - เจ้าหญิง
บอกว่าให้ทิ้ง
- โอ้ อะไรอะ - อึ๋ย!
สงสัยต้องระบุให้เจาะจงกว่านี้
อ่า… พาเราไปหาเทพพยากรณ์
อะไรอะ
เกิดอะไรขึ้นอะ
เอ่อ ฉันก็นึกว่ามันจะเป็นแบบ
ปิ๊ง ถึงแล้วจ้าเงี้ยซะอีก อ๊าก!
- นี่! รอด้วยสิ! - พวกเขาหนีไปแล้ว
ต้องใช้อะไรสักอย่าง
เอ่อ…ระ… ระ… รถม้า
รถเข็นสักอย่าง
ฮะ! อ๊าก!
พวกนั้นลักพาตัวเจ้าหญิงไป
เร็วเข้าๆ!
หยุดสัตว์ประหลาดพวกนั้น
ทหาร ตามฉันมา
อ๊าก!
เจ้าหญิง!
ฟลิงก์ เอ้า ถ่วงเวลาไว้
โอ้!
เฮ้ย!
ปิดประตู!
ไม่นะ
ฟลิงก์ เปิดประตูไว้!
โอ้
โอ้!
แย่แล้ว
นี่ ลงมือเร็ว
โว้ว!
หมอบๆ อ๊ะๆๆ
นั่ง! ไปให้พ้น
เจ้าหญิง!
เราพยายามจะช่วยชีวิตท่านนะ!
ไม่ต้องหรอก
ฉันไม่ต้องการให้ช่วย
ทำไมพระองค์ไม่ยอมฟัง
เพราะพระองค์เป็นวัยรุ่นไง
- เร็ว! ไปพาเจ้าหญิงมา! - ว้าก!
อ๊าก!
โอ้! โอ่ย!
ฟลิงก์!
แย่แล้ว
โทษนะ โบลินาร์
แหม ก็ควรขอโทษอยู่ ทำกับกระหม่อมขนาดนี้
โบลินาร์เหรอ
ในฐานะที่ปรึกษา ผู้ชี้แนะอันทรงเกียรติ
กระหม่อมขอร้องให้ท่าน โอ๊ะ!
ขนๆ นี่อะไร
แล้วขนนี่อะไร
ไม่!
เหอ เดี๋ยว ถ้ากระหม่อมอยู่ร่างนี้ แล้วใครอยู่ในร่างกระหม่อม
โอ้ ไม่ๆ ไม่นะ ไม่ๆ ไม่ๆ
เอลเลียน โปรดช่วยกระหม่อมที เป็นหนูสีม่วงไปแล้ว
ตอนนี้ฉันมีเรื่องอื่นสำคัญกว่า
โอ้ กระหม่อมจะทำไงดี
พาเราออกไปจากที่นี่
โว้ว!
อ๊าก!
โว้ว!
ไม่!
หา!
ท่านพ่อ ท่านแม่ โอเคไหม
ไม่โอเคอะ
ขอบพระทัยที่ถาม
- สำเร็จแล้ว เรารอดแล้ว - ดีที่ยังไม่ตาย
แต่ตอนนี้ ร่างกระหม่อมอยู่ที่อาณาจักรโน่น
ไม่ๆ ไม่ๆ อย่า อย่ากินกระหม่อม
ไม่ต้องห่วง โบลินาร์
เทพพยากรณ์จะช่วยแก้ไขทุกอย่าง
แล้วเอ่อ… แล้วทีนี้ จะหาพวกเขาได้ไงอะ
เดี๋ยว หยุดก่อนอะไรน่ะ
กระหม่อมได้กลิ่นออริกาโน
- โหระพานิดหน่อย - ฮะ
ใส่โรสแมรีลงไปด้วย อีกเล็กน้อย
โอ้ ซุปพาสต้าหอมฉุย
จะบ้าเหรอ จะมีใครมาทำพาสต้า อยู่กลางป่ามืดมนอย่างเงี้ย
ไหน ใคร
นายคิดว่าไง คึกคะนองกินขนมปังกระเทียมดีมะ
คือ… เราโดนสัตว์ประหลาดงาบมานะ เพราะงั้นเรากินได้ไม่ผิด
เย้! เพราะฉันเอาเข้าเตาอบแล้ว ยี่สิบนาทีก่อน
โอ้ นายนี่แสบจริงๆ
อ้าวมีคนมา
โอ๊ะ มาถึงจนได้นะ
โอ๊ะ! เขาพาสัตว์ประหลาดมาด้วย
เราบอกให้เขามาเลย
อยู่ๆ เขาจะไปจ้าง พี่เลี้ยงสัตว์ประหลาดคงไม่ทัน
- เจ้าหญิง ท่านมาแล้ว - เกือบไม่รอด
แต่มาจนได้
และฉันก็ต้องขอโทษ เรื่องที่แม่ฉันกินพวกท่าน เรื่องนั้นด้วยนะ
มันจะไม่เกิดขึ้นอีก ใช่ไหมท่านแม่
งั้นก็… อะนี่ตุ้งติ้ง
เริ่มได้เลย
- เริ่มอะไร - ทำลายคาถา
โอ้! ไม่ใช่ โทษที
ตุ้งติ้งได้แค่พาท่านมานี่ แต่คืนร่างพวกเขาไม่ได้
- อะไรนะ - แต่ท่านทำได้ใช่ไหม
- เกรงว่าเราจะไม่มีทักษะนั้น - แต่เปลี่ยนฉันกลับได้ใช่ไหม
ไม่อะ ของท่านคือสลับร่าง
ต้องใช้อีกร่างหนึ่งด้วยถึงจะแก้ไขได้
- คือๆ… - งั้นมีใครจะช่วยท่านพ่อท่านแม่ได้บ้าง
อย่างเช่นพ่อมด หรือว่าจอมเวทย์ หรือว่าภูตจิ๋ว
ภูตจิ๋วงั้นเหรอ ท่านคิดว่าเรารู้จักกันหมดรึไง
คิดว่าพวกเราเหมือนเป็น พวกแก๊งมาเฟียมีเวทมนตร์เงี้ยเหรอ
โอ้ ขอโทษ ฉันไม่ได้จะพูด…
แต่จะว่าไป มีภูตจิ๋วคู่นึงที่เล่นพินักเคิลกับเรา
ก็ไม่ได้มีเวทมนตร์ขนาดนั้นนะ
- แล้วก็ไม่ได้เล่นพินักเคิลเก่งเหมือนกัน - น่าเอ็นดูเนอะ
นี่พวกท่านจะบอกว่า ไม่มีใครทำลายคาถานี้ได้เหรอ
เราไม่ได้พูดแบบนั้น
งั้นใครล่ะ
- พวกเขา - พวกเขา
พวกเขาเหรอ นี่คุณติงต๊องบ๊องบวมเหรอ ดูสภาพ
ใช่ คือ มัน… เป็นไปไม่ได้หรอก
งั้นบอกมาว่าต้องทำไง แล้วฉันทำแทนพวกเขาเอง
มันทำงั้นไม่ได้น่ะสิ มีแต่พวกเขาที่จะทำได้
ยังไงอะ
พวกเขาต้องร่วมแรงกันไปทำภารกิจอันมีชีวิตชีวา
ผ่านป่ามืดมนแห่งความมืดมนนิรันดร์
แต่มันไม่มีทางเดิน
- มีแสงสว่างนำทางให้ - อืม… ก็แค่บางช่วง เอาแน่เอานอนไม่ได้
นี่แกล้งกวนเราใช่มะ
- ค้นหาเส้นทางไปตลอดเทือกเขา - ที่มีหน้าผาถล่มได้อยู่เพียบ
- ข้ามลำธาร - ฮ่ะ!
- น้ำเชี่ยวพัดให้จมมากกว่า - แล่นข้ามผ่านทะเลทราย
โอ้ย ร้อนตาย ไม่ใช่ร้อนแห้งๆ ด้วยนะ
- เจ้าหญิง! - แล้วยังมีอีกเยอะ
- เรายังพูดไม่จบเลย - ถ้าที่พูดมาจริง
ฉันคงไม่ได้เจอพ่อแม่อีกแล้ว
มัน… สิ้นหวัง
เยี่ยม
โอ้ สงสารจัง
เจ้าหญิง มันยังไม่สิ้นหวังหรอก
♪ หากว่าความมืดมน ♪
♪ ว้าเหว่ ♪
♪ ครอบงำหัวใจ ♪
♪ แค่ต้องการแสงส่อง ♪
♪ สักหยด ♪
♪ ชี้ทางต่อไป ♪
♪ ถ้าแม้… ♪
♪ เจอแสงเรื่อเรืองเพียงวูบไหว ใส่ใจอุ้มชู ♪
♪ ฟูมฟักให้ดูพร่างพราว ♪
♪ วับวาว ♪
♪ และไม่นานเจ้าหยด แสงจ้อย ค่อยโต ขึ้นมา ♪
♪ และจะพาให้เจอ แสงอื่น ฉายแวว ชื่นตา ♪
♪ ไม่พอ เหล่าแสงเริ่มทอเปล่งต่อไป ♪
♪ ความมืดที่คลุม ค่อยๆ รวมกลุ่มเข้ามา ♪
- ♪ และแล้วก็บูมมองเห็นเส้นทางข้างหน้า ♪ - ♪ และแล้วก็บูมมองเห็นเส้นทางข้างหน้า ♪
- ♪ แสงอยู่ที่ใด ♪ - ♪ มองให้เห็นไป ♪
♪ ให้มันช่วยบอกทาง ♪
♪ แสงอยู่ที่ใด ♪
♪ จ้องมันเข้าไว้ ♪
♪ ใกล้ตาเสมอ ♪
- ♪ ตามประกายใส แล้วจะเข้าใจ ♪ - ♪ ตามประกายใส แล้วจะเข้าใจ ♪
- ♪ ว่าความมืดมน ก็ไม่เท่าไร ♪ - ♪ ว่าความมืดมน ก็ไม่เท่าไร ♪
- ♪ หากว่าเฝ้ามอง คอยจ้องแสง คงได้เจอ ♪ - ♪ หากว่าเฝ้ามอง คอยจ้องแสง คงได้เจอ ♪
อันนี้คำเปรียบเทียบเหรอ
คำเปรียบท่งเปรียบเทียบอะไรกัน
ท่านต้องใช้แสงจริงๆ ที่เรืองรองบริสุทธิ์หนึ่งดวง
เขาพูดถูกแล้ว เจ้าหญิง
พ่อแม่ของท่านกลายเป็นสัตว์ประหลาด
- เพราะแสงพวกเขาหายไป - ต้องหาแสงใหม่มาแทนด่วนๆ
♪ หากว่าใจของใครมืดลง ♪
♪ เพราะขาดแสงไฟ ♪
♪ อาจจะลืมว่าเป็นผู้ใด ♪
♪ หรือมาจากไหน ♪
♪ ออกเดิน ♪
♪ ไม่งั้นทั้งโลกต้องหลับใหล ♪
♪ จุดไฟที่เคยลาลับดับเลยไกลโพ้น ♪
- ♪ หยดเดียวนี่ไง อาจทำให้ไฟลุกโชน ♪ - ♪ หยดเดียวนี่ไง อาจทำให้ไฟลุกโชน ♪
♪ แสงอยู่ที่ใด ♪
♪ เหมือนในหัวใจ ไม่มีวันราร้าง ♪
♪ แสงอยู่ที่ใด ตามติดเรื่อยไป ♪
♪ ให้มันช่วยชี้ ♪
- ♪ แค่เพียงรำไร ก็จะนำไป ♪ - ♪ แค่เพียงรำไร ก็จะนำไป ♪
- ♪ ผ่านยามค่ำคืน ตื่นสู่วันใหม่ ♪ - ♪ ผ่านยามค่ำคืน ตื่นสู่วันใหม่ ♪
- ♪ ที่จะได้พบความพร่างพรายฉายเต็มที่ ♪ - ♪ ที่จะได้พบความพร่างพรายฉายเต็มที่ ♪
เห็นรึเปล่า
ด้านบนยอดของเขาลูกสุดท้าย มีทะเลสาบแห่งแสง
วิธีให้พ่อแม่ท่านกลับมาเป็นมนุษย์
ให้พวกเขาลงไปในทะเลสาบ
แต่ระวังความมืดด้วย
มันจะกินความรู้สึกมืดหม่น
ขยายใหญ่ขึ้นและใหญ่ขึ้นจนท่านหลงทาง
ไม่มีทางหรอกน่า
ฉันไม่มีความรู้สึกมืดหม่น
เรามีความรู้สึกมืดหม่นทุกคน วิธีรับมือต่างหากที่สำคัญ
เข้าใจละ
ท่านแม่ ท่านพ่อ
ตามมาเลย
♪ แสงอยู่ที่ใด ♪
- ♪ นี่แหละหนอคำตอบที่ฉันต้องการ ♪ - ♪ ชัดแจ่มหัวใจ ♪
- ♪ สิ่งที่ขอมีคนที่ไม่มองผ่าน ♪ - ♪ เธอจะก้าวไป ♪
♪ แล้วในวันนี้จะได้รีบพาชีวิต คืนกลับไปอย่างที่เคย ♪
♪ เชื่อที่ฉันบอก ♪
- ♪ ที่ตรงหน้ามีทางที่พร่างพราวใส ♪ - ♪ ฉันก็ไม่หลอก ♪
♪ และนี่คือเวลาที่ต้องก้าวไป ♪
- ♪ ก้าวให้รัวไม่มีที่ให้กลัว ♪ - ♪ อย่าห่วงอย่ากังวล ♪
- ♪ รีบเดินเข้าแล้วเราก็จะรู้ ♪ - ♪ ตัวเธอเองจะรู้ ♪
- ♪ มองเห็นแสงอยู่ที่ใดคอยเฝ้าดู ♪ - ♪ มองเห็นแสงอยู่ที่ใดคอยเฝ้าดู ♪
- ♪ เห็นแสงอยู่ที่ใดคอยเฝ้าดู ♪ - ♪ เห็นแสงอยู่ที่ใดคอยเฝ้าดู ♪
- ♪ แสงอยู่ที่ใดคอยเฝ้าดู ♪ - ♪ แสงอยู่ที่ใด ♪
- ขนมปังกระเทียม! - ขนมปังกระเทียม!
ไม่เห็นเข้าใจเลยว่าท่านดี๊ด๊าอะไร
โบลินาร์ เราแค่ต้องพา ท่านพ่อท่านแม่ไปทะเลสาบแห่งแสง
- ได้ยินเทพพยากรณ์แล้วนี่ - โอ้โห ชัดเต็มสองรูหู
พวกเขายังบอกว่าให้ระวังความมืดด้วยนะ
แค่นั้นยังไม่พอนะ มันชอบความรู้สึกมืดหม่น
โอ้… กระหม่อมโดนเล่นงานคนแรกแน่เลย
โน่น ไฟสัญญาณอันถัดไปอยู่โน่น
แต่สงสัยจะไปได้แค่ทางเนี้ย
มันหาตัวเราเจอแล้ว
ขอร้อง อย่าทำฉัน ท่านความมืด ฉันก็แค่ตัวแค่นี้ ไร้พิษสง
ใจเย็น โบลินาร์
เรามีสัตว์ประหลาดยักษ์สองตัวมาด้วยนะ
ความมืดจะเป็นไงก็ช่าง แต่มันควรกลัวเรามากกว่าเรากลัวมัน
โอ้ จริง พวกเขาคือผู้พิทักษ์ผู้กล้าหาญ
ท่านแม่ ท่านพ่อ มาค่ะ ไปเร็ว
- ทหาร! - แจ๋ว
เร็ว รีบไปหลบในนั้นเร็ว
ชู่!
เลิกคำรามก่อน
เดี๋ยว โบลินาร์อยู่ไหน
ช่วยด้วย!
ช่วยด้วย มาทางนี้! นี่ฉันเอง โบลินาร์!
- ฉันรู้ว่าหน้าตาไม่เหมือนเดิม แต่นี่ฉันจริงๆ - อย่าขยับ
ฉันพบกับเจ้าหญิงอะ พระองค์อยู่นี่
- โบลินาร์ หยุดเดี๋ยวนี้ - เร็วเข้า เร็ว!
ถ้าพวกเราโดนเจอก่อนพ่อแม่จะคืนร่าง
พวกเขาจะถูกเนรเทศ ท่านก็รู้
นั่นไม่ใช่พ่อแม่ท่าน ไม่ใช่ราชาราชินี
เจ้าหญิง ลัมเบรียต้องการราชวงศ์ตัวจริง
ใช่ และวิธีที่ดีที่สุด เพื่อหาราชวงศ์ตัวจริงให้ลัมเบรีย
คือทำลายคาถาและพาราชาราชินีกลับมา
เดี๋ยวก่อนนะ ราชาราชินีอยู่ไหนเนี่ย
ท่านแม่! ท่านพ่อ!
เดี๋ยว รอด้วยดิ
หา!
โอ้โห
เอคโค่!
นี่ ดูนะ
♪ ลา ลา ลา ลา ♪
โอเค ท่านพ่อ ลองสิ
เจ๋งมากท่านพ่อ
♪ ลา ลา ลา ♪
ท่านแม่ สุดยอด
เอ้าเร็ว โบลินาร์ พูดอะไรหน่อยสิ
ฉันล่ะอยากตาย
อ๊ะ! ฮึ่ย!
ชู่!
ไม่ทำเสียงโมโหกันนะ
ช่วย… ทำตัวดีๆ
พวกเขาเป็นแค่สัตว์ ไม่เข้าใจที่ท่านพูดหรอก
นี่พ่อแม่ฉันพวกเขา เข้าใจฉันที่ฉันพูดน่า
อย่า!
ฮะ!
อย่า! เบาๆ กันหน่อยสิ
หยุด!
พอได้แล้ว!
ท่านแม่ ท่านพ่อ ทำแบบนี้จะยิ่งแย่
พวกเขาไม่เข้าใจท่านหรอก เจ้าหญิง
- พ่อแม่ท่านไม่ได้อยู่ในร่างนั้นแล้ว - อย่าพูดแบบนั้น
ไม่ ไม่จริง พวกเขายังอยู่ เขาต้องอยู่สิ
เดี๋ยว
- หยุดนะ - เจ้าหญิง!
ทำไมพวกเขาเอาแต่สู้กัน
กันทำไมฉันถึงห้ามไม่ได้
ความมืด… มันจะมาเล่นงานฉันแล้ว
เดี๋ยว มันไม่ได้เล่นงานฉัน มันเล่นงานท่านอยู่ เจ้าหญิง
ไหนท่านบอกว่าไม่มีความรู้สึกมืดหม่นไง
ก็ฉันนึกว่าไม่มี
หนีเร็ว! รีบออกมาเร็วเข้า!
- รีบออกมาเร็ว! - ช่วยด้วย!
โว่ว!
สะ…
โว้ว!
- สะ… สะ… สาวน้อย - สะ… สะ…
- สาวน้อย! - สาวน้อย!
ฮะ!
- สาวน้อย! - สาวน้อย!
ท่านแม่ ท่านพ่อ ท่านพูดได้
ไม่ ฉันพูดไม่ได้
ท่านพ่อ เมื่อกี้ก็พูดอีกแล้ว
ท่านพูดว่า"ไม่ ฉันพูดไม่ได้"
อะไรคือ "ไม่"
อะไรคือ "ฉัน"
อะไรคือ "ไม่ได้"
นี่ ฉันพูดตั้งหลายคำ
แต่ฉันไม่เข้าใจว่าแปลว่าอะไร ทั้งที่มันออกจากปากฉัน
ใช่ พ่อพูดได้ แล้วท่านแม่ล่ะ
สาวน้อย
ใช่ ใช่!
ลูกเป็นสาวน้อย สาวน้อยของแม่
สาวน้อยช่วยฟังที่ฉันพูดหน่อยสิ ฉันชอบฟังเสียงเวลาตัวเองพูด
นี่แหละท่านพ่อตัวจริง
สาวน้อย
ใช่ ท่านจำเรื่องอื่นเกี่ยวกับลูกไม่ได้เลยเหรอ
เค้กสาวน้อย
ถูก ลูกเคยเอาเค้กไปให้จริงๆ
- เอาเค้กมาเหรอ - ชอบเค้ก
- เดี๋ยว - มีเค้กเหรอ
- ไม่ใช่ ฟังก่อน - เค้ก เค้ก
เดี๋ยว! เดี๋ยวถ้าเกิดมีเค้ก กระหม่อมขอด้วยสักชิ้น
เราไม่มีเค้ก
แต่ช่างเรื่องนั้นเถอะ
พวกท่านพูดได้
คงมีเรื่องที่พวกท่านอยากบอกลูกเยอะแยะเลย
ฉันต้องขอระบาย ของเหลวในตัวออกซะหน่อย
แหม่ พวกเขาต่างจากคนเก่าลิบลับเลย
ช่วยมองโลกในแง่ดีบ้างจะตายมะ
อะไร! กระหม่อมเนี่ยเป็นคนมองบวกที่สุดแล้ว
โน่น สัญญาณไฟอันต่อไปอยู่โน่น
อะนี่! ฉันปล่อยของเหลว ออกจากตัวแล้ว
ยินดีด้วยนะ
โอเค ทุกคน!
ตอนนี้เราต้องมุ่งหน้าไปยังทางเดียวกับแสงนั่น
- นี่ หยุดนะ - นายสิหยุด
- ไม่ เธอสิหยุด ไม่ เธอสิหยุด - นายสิหยุด
เอาละ พอได้แล้ว ทั้งคู่เลย
ไม่ได้เรียนรู้อะไรจากเมื่อกี้เลยเหรอ
ถ้าสู้กันในป่านี้ มันจะเกิดเรื่องไม่ดีขึ้น
เพราะงั้นเดินหน้าไป ห้ามสู้กันอีก โอเค้
- โอเค - โอเค
ดี คอยอยู่ใกล้ๆ แล้วตามลูกมา
เดี๋ยวๆๆ รอๆๆ ด้วยสิ รอด้วยสิ
เดี๋ยว!เดี๋ยว!
ถึงหรือรึยังอะ
นี่มันเพิ่งจะเริ่มเอง
โอ้ว เห็นก้อนท้องฟ้าด้วย
อะไรนะ อ๋อเขาเรียกว่าเมฆ
ฉันชอบคำของฉันมากกว่า
ลูกก็ชอบเหมือนกัน
อะไรเนี่ย
นั่น… คือก้อนหิน
ก้อนหิน
สวยจัง
ชอบหิน อู้ว!
หินก้อนใหญ่
หินแวววาว
หินก้อนจิ๊ดจิ๋วปะติ๋วจิ๊บจ้อย
โอ๋ว! หินนก
ท่านแม่! อย่ากินเบอร์รี่นั่นนะ!
สวยจังเลย คืออะไรอะ
ผีเสื้อค่ะ
ผีเสื้อเหรอ เฮอะ! เสื้อเป็นผีได้ด้วยเหรอ
นี่ท่านพ่อเล่นมุกแป้กเหรอ
วู้ฮู้!
ท่านพ่อ รอด้วย ฮ่าๆ
โอ้ โบลินาร์ วิเศษสุดๆ ไปเลย พ่อแม่กลับมาหาฉันแล้ว
โอ้ เจ้าหญิงพวกเขาก็ยังเป็นสัตว์ประหลาด ที่เอาคำพูดไม่กี่คำมาพูดต่อกัน
พวกเขาไม่รู้จักท่าน พวกเขาไม่รู้จักกระหม่อม
นี่ ที่ปรึกษาผู้ปราดเปรื่อง
ไม่หรอก พวกเขารู้ คอยดูสิ เดี๋ยวพวกเขาก็จำฉันได้ ท่านด้วย
ไม่ได้หรอก อาจจะคิดว่ากระหม่อมชื่อ เอ่อ… ลอร์ดปุ๊กปิ๊กแง้ว
- ลอร์ดปุ๊กปิ๊กแง้ว - ลอร์ดปุ๊กปิ๊กแง้ว
- ลอร์ดปุ๊กปิ๊กแง้ว ลอร์ด… โอ้! - ลอร์ดปุ๊กปิ๊กแง้ว
- ลอร์ดปุ๊กปิ๊กแง้ว
เฮ่อ จะพูดปุ๊กปิ๊กแง้วออกมาทำไมเนี่ย
ลอร์ดปุ๊กปิ๊กแง้วเหนื่อยแล้วเหรอ
ลอร์ดปุ๊กปิ๊กแง้วไหวน่า
เลิกพูดคำนั้นนะ
- ลอร์ดปุ๊กปิ๊กแง้วหงุดหงิด - ลอร์ดปุ๊กปิ๊กแง้วหงุดหงิดตลอดแหละ
กระหม่อมไม่ได้หงุดหงิด
เอาน่า โบลินาร์ อย่าซีเรียส
แสงไฟ! สำเร็จแล้ว มาถึงแล้ว โอ๊ะ!
ได้นอนพักสักที
ไม่ โบลินาร์ยังพักไม่ได้ เราต้องหาสัญญาณไฟอันต่อไป
อาจจะต้องใช้เวลาสักหน่อย
และ… เจอสัญญาณไฟอันใหม่แล้ว
เอ่อ สัญญาณไฟ
สัญญาณไฟจงปรากฏ
เอ่อ… มาเลยสัญญาณไฟ
สัญญาณไฟให้สี่คนค่ะ
ขอสั่งสัญญาณไฟหน่อยได้ไหมคะ
มันอยู่ไหนนะ
แล้วถ้าเป็นชื่อลูกล่ะ จำชื่อลูกได้รึเปล่า
อืม
ฉันรู้
สาวน้อยเค้กใช่มะ
ไม่ใช่ ท่านพ่อ ไม่ ไม่ใช่สาวน้อยเค้ก
แสงนั่นอยู่ไหนนะ
ฉันเห็นแสงนะ
จริงเหรอ ไหน อยู่ไหนน่ะ
นั่นดาวน่ะท่านแม่
อืม สวยจัง
ค่ะ สวยมาก ว่าไหม
เราเคยมาดูดาวด้วยกันนะ
♪ จำได้บ้างไหมเราเคยจ้องมองดาวด้วยกัน ♪
♪ แม่พูดเอาไว้ ♪
♪ รักลูกแสนนานกว่าดาว ♪
♪ ดับแสงสิ้นไป ♪
♪ ยังจำภาพฟ้าค่ำคืน ♪
ใช่
♪ ยังจำได้มีเสียงกล่อม ♪
เหมือนกัน
♪ มันรื่นรมย์และอุ่นใจ ♪
♪ มองจ้องดูไฟพริบสั่นไหว ♪
♪ ฉันจำไม่ได้สักอัน ♪
♪ แค่มีภาพโผล่มาดึงสายตาฉันได้ทุกที ♪
ต่อสิคะ
♪ และก็ลอยพ้นไปทุกที ♪
♪ ไม่รู้อยู่ไหน ♪
- ♪ ยังจำได้นะกริ่งขำ ♪ - ♪ หรือว่านี่แหละความจำ ♪
- ♪ ยังจำได้นะยิ้มใจ ♪ - ♪ ภาพที่สวยงาม ♪
- ♪ แสนอุ่นไอใต้ไฟพริบ ♪ - ♪ ล่องลอยลมทั่วไปทุกที่ ♪
- ♪ แสงสาดมาดังวันสดใส ♪ - ♪ เกือบจะเอื้อมถึงได้ทุกที ♪
♪ แต่กลับหายไป ♪
- ♪ ยังจำได้แสงร่าเริง ♪ - ♪ ใช่จำได้แล้วนี่ ♪
- ♪ พาให้ภูมิใจฉายส่อง ♪ - ♪ เก็บมันไว้ไม่ให้มันหลุดไป ♪
- ♪ ตอนที่ไฟพริบดวงน้อย ♪ - ♪ อย่าปล่อยให้ตาย ♪
♪ หันมาส่งสายตาวาวใส ♪
- ♪ ฉันจำไม่ได้อยู่ดี ♪ - ♪ นึกให้ได้มันต้องคืนมา ♪
♪ ฉันเตือนตาไม่ให้ลืมเมื่อตอนมีภาพขึ้นมา ♪
- ♪ ไม่เป็นไร แค่ลอง ♪ - ♪ กลับมีน้ำไหลข้างในตา ♪
♪ ต้องกลับมาสักวัน ♪
- ♪ ไม่เป็นอย่างใจ ♪ - ♪ มั่นใจ ♪
♪ มั่นใจ ♪
♪ อยากจำขึ้นใจ ดวงดาวพวกนั้น เราและทุกๆ สิ่ง ♪
♪ และใช่ ♪
♪ พ่อแม่ต้องจำได้เอง ♪
♪ มั่นใจ ♪
เอลเลียน
แม่จำชื่อลูกได้
ท่านแม่
พวกเขาหยุดตรงนี้
ดูแล้วน่าจะค้างคืนกัน
โอ้ ฉันเป็นห่วงเจ้าหญิงจังท่านนายพล
เอ่อ… เราต้องรีบหาตัวเจ้าหญิง
เอ่อ… โดยด่วน
เดี๋ยว เสียงอะไรน่ะ
โอ้ โบลินาร์
คราวนี้กินอะไรอีกล่ะ
น่าแหวะ สุดจะอี๋
เดี๋ยวก่อนนะ
รอยเส้นทาง
โรยด้วยถั่ว
โบลินาร์เจอร่องรอยแล้ว
ยอดมาก รัฐมนตรี
หน่วยสอดแนม บินไปสำรวจเหนือพื้นที่นั้นให้ละเอียด
คุณได้เงินเดือนเยอะกว่าได้ไงเนี่ย
- เอลเลียน - เอลเลียน
เอลเลียน
ชอบชื่อนี้จัง เอลเลียน
โอเค จำชื่อลูกได้แล้ว
เยี่ยม ฟังให้ดีนะคะ
พวกท่านคือพ่อแม่ และลูกคือลูกสาวท่าน
พวกท่านคือพ่อแม่ และลูกคือลูกหลาวท่าน
ไม่ใช่ ลูกคือลูกสาวท่าน
โน่น อยู่โน่นไง
แล้ว… ฉันเป็นลูกหลาวใครเหรอ
ไม่ได้เป็น
โหย
ไม่เป็นไร เพราะว่าท่านเป็นท่านพ่อ
- และเธอเป็นลูกหลาวฉัน - ใช่ ถูกแล้วค่ะ
และหนูสีม่วงคือลูกหลาวฉัน
ไม่ใช่ หนูสีม่วงไม่ใช่ลูกสาวท่าน
แล้ว… เขาก็ไม่ใช่หนูสีม่วงด้วย
- หนูตัวแสบ - เหอ
เนี่ย งงไปหมดแล้ว
แอบโปรยถั่วเหรอ ท่านทิ้งร่องรอยให้คนตาม
เปล่าซะหน่อย
ทำแบบเนี้ย เดี๋ยวก็พาทหารมาเจอเราหรอก
ท่านคิดงั้นจริงเหรอ
- โอเค - ไม่
เลิกใช้อุบาย เลิกทำร่องรอย
เราจะไปหาสัญญาณอันนั้น
แต่มีคำถามอยู่ข้อนึง ฉันไว้ใจให้ท่านเดินเองได้ไหม
หรือฉันต้องให้ท่านแม่คาบท่านเอาไว้ในปาก
ฉันเลือกปาก
วะวะไว้ใจกระหม่อม กระหม่อมจะทำเพื่อทีม
เหรอ แต่ทีมไหนล่ะ
- เกิดอะไรขึ้น - จะจมแล้ว
รู้แล้วว่าจะจม แต่ทำไมถึงจมล่ะ
จะรู้ได้ไงเล่า ช่วยกระหม่อมด้วย!
ทรายมันเข้าไปในที่ที่ไม่ควรเข้า
เพราะเงี้ย ฉันถึงได้ชอบหิน
เร็วเข้า ท่านพ่อ มาที่หินเร็ว
โอ้
โอเค คืองี้นะ
ถ้าจะข้ามนี่ไปให้ได้โดยไม่จม เราต้องอยู่ในแสงเอาไว้
ไม่ มีก้อนท้องฟ้าเยอะเกินไป มันอันตรายเกิน
เราต้องไปทางนั้น บนพื้นแข็งปลอดภัยสีเขียว
ท่านแม่ มันไกลมากนะ
ไม่ เราต้องตรงไป ทางนี้ไวกว่า
ใช่ไหม เอลเลียน
ทางนี้จะได้ตายไวกว่า บอกเขาสิ เอลเลียน
ไม่ตายหรอกถ้าเราว่องไว เอลเลียน ไปเหอะ
ท่านพ่อ พวกเราต้องตกลงใช้แผนเดียวกันนะ
- หึ ใช่ไง แผนฉัน - ท่านพ่อ
- อย่าทำงี้ได้ไหม - เอลเลียนเห็นด้วยกับสัตว์ประหลาดหญิงเหรอ
ลูกไม่ได้พูดอย่างงั้น
เธอไม่เห็นด้วยกับฉันเหรอ
ลูกไม่ได้พูดอย่างงั้นเหมือนกัน
- เอลเลียนเห็นด้วยกับฉัน - ท่านพ่อ!
ทำไมเอลเลียนเห็นด้วยกับสัตว์ประหลาดชายล่ะ
- เดี๋ยว อะไร - เอลเลียนชอบสัตว์ประหลาดชาย
มากกว่าแม่เหรอ
- ใช่ - ไม่ใช่ อย่าทำให้ลูกลำบากใจสิ
ความมืดมนมาโน่นแล้ว
- แย่แล้ว - โอ๊ะ ทหารเจอเราแล้ว!
เกราะของกระหม่อม
และร่างของกระหม่อม
ร่างของกระหม่อม ในเกราะของกระหม่อม
- อย่านะ! - แต่ๆๆ ร่างกระหม่อม
- ทำไมเธอต้องถูกตลอด - ทำไมคุณถึงไม่เคยยอมฟัง
ขอเหอะ เอาไว้ก่อนได้ไหม
ไปเร็ว!
- เอลเลียน บอกไปสิว่าเขาผิด - ไม่ เอลเลียน บอกเขาสิว่าเขาผิด
ท่านแม่ ท่านพ่อ ทำงี้ไม่แฟร์เลย
หยุด! รีบถอยกลับไปพื้นดินแข็ง!
เราคงไปถึงอีกฝั่งแล้วถ้าทำตามวิธีของฉัน
ไม่ ถ้าทำวิธีของฉัน
- นี่ไง วิธีคุณ - ทำไมถึงเอาแต่เป็นแบบนี้
- เอลเลียนบอกเขาสิว่าฉันถูก - เอลเลียนทำตามฉันปลอดภัยกว่า
ไม่ เอลเลียนอยู่กับฉันปลอดภัยกว่า
- อย่าให้ลูกต้องเลือกระหว่างท่านทั้งคู่ - ไม่ เธอ…
เอลเลียนทำตามฉันปลอดภัยกว่า
- ไม่ เอลเลียนอยู่กับฉันปลอดภัยกว่า - ท่านพ่อ!
- พาเราไปตรงโน้นได้ไหม - หา!
ได้ ได้สิ ได้อยู่แล้ว
ฮึบ
อ๊าก!
ซ้าย ซ้าย
โอ๊ย!
ไม่นะ
- ท่านแม่ พาลูกไปตรงโน้นได้ไหม - ได้อยู่แล้ว
ไม่นะ!
เราต้องไปตรงโน้นโดยไม่ให้ใครเห็น ทำไงดี
- พาเขาไป ฉันจะต้านไว้ให้ - ไม่ อยู่กับเธอปลอดภัยกว่า
ฉันนึกอะไรออกแล้ว
หะ… หายไปไหนแล้ว
ไม่เจอเลยครับ ท่านนายพล
ไปค้นดูอีกด้าน
ยังไปได้ไม่ไกลหรอก
โอ้ วิเศษมาก ร่างฉันไปโน่นแล้ว ควบไปไกลพร้อมกองทัพแล้ว
ถ้าเทพพยากรณ์คิดผิดล่ะ ถ้าทะเลสาบไม่ได้ผลล่ะ
ถ้าเราติดอยู่แบบนี้ตลอดไปล่ะ
โอ้โห แค่นี้ก็แย่มากพอแล้ว
ร่างของฉัน
เฮ่อ ร่างที่สวยงามของฉัน
โบลินาร์ ยังทำหน้ามุ่ยอยู่เหรอ
- ใช่ - มาเร็วเข้า ตามให้ทัน
เราต้องไปให้ถึงทะเลสาบแห่งแสง
เดี๋ยวเอ่อ
ท่านแม่! ท่านพ่อ!
โอ๊ย แย่แล้ว หลงซะแล้ว
- เจ้าหญิงช่วยกระหม่อมด้วย - อะไร
โอ๊ย พวกฟลิงก์นี่
พวกเขาอาจช่วยเราได้นะ
- ช่วยอะไรอะ ติดโรคกลัวน้ำเหรอ - เอิ่ม ขอโทษนะ
เราหลงทาง
เธอช่วย… ตามหาพ่อแม่ฉันได้ไหม
พวกเขาเป็นแบบว่า… สัตว์ประหลาดตัวใหญ่
ไม่! ไม่ใช่ เป็นสัตว์ประหลาดใจดี
โอ้ ดูไม่ดีเลย
อย่าบอกนะว่าขุดหลุมศพ
คิดว่าพวกเขาพูดอะไรอะ
คือ คือ คือ… หลักการทูตเบื้องต้นน่ะ
แบ่งของกิน ได้ความเชื่อใจ แล้วพวกเขาก็จะช่วยเรากลับ
เยี่ยม งั้นเขมือบเลย
กระหม่อมเหรอ ทำไมล่ะ
เพราะว่าท่านเป็นฟลิงก์
กระหม่อมไม่ใช่ฟลิงก์
กระหม่อมมีรสนิยมและเป็นชนชั้นสูง
คนที่ปรนเปรอกระเพาะตัวเองที่สุด
จริงอยู่กระหม่อมเคยลองชิมของแปลกๆ มาบ้าง
แต่อันนี้ ให้ตายก็ไม่มีทาง
♪ มันน่ารังเกียจจริง ♪
♪ แบบว่าน่าเกลียดจริง ♪
♪ แตกแหลกละเอียดจริง ♪
♪ ยั้วเยี้ยนิ้วเท้า เห็นแล้วขนลุกซู่ ♪
♪ ฉันเลยยืนจุกอยู่ ♪
♪ แต่ถ้าจำเป็น… ♪
♪ เอาก็เอา ♪
♪ พอทำใจได้เลยละ ♪
♪ เพิ่งจะมาคิด ไม่ยากสักนิด ที่ตัวหดก็ง่ายเลยละ ♪
♪ ถึงแปลกไม่เบา มันหนืดอย่างกับกาว ♪
♪ แบบเป็นไข้หนาวจนจามยังแน่นติด ♪
♪ นี่มันเหมือนกลิ่นผักชี และปนกับรสของช็อกโกแล็ตกับชีส ♪
♪ ชอบขึ้นมาบ้างเลยละ ♪
- ♪ เกือบจะขึ้นห้างเลยละ ♪ - นี่ เดี๋ยว
♪ อยากจะบอก แถมถ้าลองกิน แกล้มโรเซ่คงต้องปังเลยละ ♪
♪ เหมือนชวนให้ท้อ จะกลืนก็ฝืดคอ แต่กลืนให้มากพอก็ดูไม่แสลง ♪
♪ พอทำไหวให้ใจชินที่เปลี่ยนอย่างแรง ♪
โบลินาร์ แล้วอย่าลืมถามทางมาด้วยล่ะ
ได้เลย เจ้าหญิง
ไว้เดี๋ยวถามให้
♪ ไม่ใช่ชีวิตที่ฉันนั้นเคยวาดหวัง ♪
♪ ก็ไม่เลวร้ายเท่าไร ต้องยอมรับ ♪
♪ อาจจะติดเชื้อ เป็นโรคแสนประหลาดมั้ง ♪
♪ แต่ก็คิดว่าอยู่ได้ไม่ตกอับ ♪
♪ ยิ่งแปลกจริงหนอฉัน ♪
♪ หัวใจไม่ต่อต้าน ♪
♪ ที่โดนจับย่อนั้น ไม่ถึงกับแย่ ♪
♪ บ้างบอกว่าทนทุกข์ ♪
♪ กลิ่นมันน่าขนลุก ♪
♪ แต่คิดอีกหน ♪
♪ ใครแคร์ ♪
♪ พอทำใจได้เลยละ ♪
♪ ยิ่งกว่าทำได้เลยละ ♪
♪ ประกาศให้ก้องด้วยใจหมดห้อง แล้วดื่มฉลองให้เลยละ ♪
♪ เหมือนแย่เต็มที แต่กับระดับนี้ ♪
♪ ก็กลับได้หลีกหนีทุกข์ใดก็คลาดแคล้ว ♪
♪ ดูก็คล้ายว่าใจชินที่เปลี่ยนไปแล้ว ♪
โบลินาร์ อะไรเข้าสิงล่ะเนี่ย
♪ ต้องพูดออกไปสุดฤทธิ์ไม่เคยมาก่อน ♪
♪ อยู่มาได้ไงชีวิตไม่เคยกินหนอนน่ะ ♪
♪ ทั้งตม ทั้งเปือก ทั้งเมือก ทั้งโคลน ♪
♪ พิลึกแน่นอน แต่ เฮ้ ใครสน ♪
♪ พอทำใจได้เลยละ ♪
♪ อยู่สุขสบายเลยละ ♪
♪ อย่าฟังผิดไป ข้าพร้อมมั่นใจ ยอมส่ายด้วยบั้นท้ายเลยละ ♪
♪ แล้วเชื่อเลยเถอะ อย่างฉันที่ว่าเยอะ ยังลงมาลุยเลอะ ♪
♪ ได้โดยไม่เดือดร้อน ♪
♪ ความเปลี่ยนผันที่ว่าใหญ่ก็เล็กเท่าหนอน ♪
♪ และใครที่ไหนก็ทำใจคุ้นได้ทุกอย่าง ♪
- ♪ แน่นอน ♪ - อ๊าก!
ท่านแม่! ท่านพ่อ!
ฉันว่าฉันชอบโบลินาร์คนใหม่นะ
โอ้!
ขอบคุณนะ
โห
ว้าว
โอ๊ะ! นี่!
ท่านแม่ ทำอะไร
เออะ โอเคๆ วางลูกลงเหอะ
โอ๊ย
โอ้ คิดว่าเก่งนักใช่มะ
เอ้าไหน เก่งแค่ไหนกันเชียว
หืม
เขาชอบเค้ก
ฮ่า!
ลูกสาว
เอลเลียน
ลูกสาวของฉัน
ลูกสาวของเรา
ท่านแม่ ท่านพ่อ
กลับมาแล้วเหรอ
- โอ้ เอลเลียน - ลูกคือลูกสาวของเรา
โอ้ กลับมาแล้ว!
ลูกคิดถึงท่านพ่อ
โอ้ะ! สาวน้อยของแม่
เอลเลียน ลูกรัก
เอลเลียน ท่านพูดถูก
พวกเขาอยู่ในนั้นมาตลอด
ฝ่าบาทพ่ะย่ะค่ะ
เจ้าหญิงไม่เคยถอดใจเรื่องท่านเลย
ลูกวิเศษที่สุดเลย
ทะเลสาบแห่งแสง
อยู่โน่นไง
ไปเร็ว
เย้!
วู้ว!
เรามาถึงแล้ว
ลงมาเลย แสงอุ่นมากเลย
เหอ
อ๊ะ!
โอ๊ย! คุณนี่คอยขุดเรื่องเก่ามาทะเลาะตลอดเลย
ไม่ใช่ เธอต่างหาก
ไม่เคยรอให้ใครพูดจบก่อน
ถ้าต้องกลั้นหายใจรอให้เธอพูดเข้าประเด็น คงขาดอากาศตายก่อน
นี่ไง เอาอีกละ เปลี่ยนเรื่องที่ทะเลาะกัน ให้กลายเป็นคำดูถูก
ใช่ ฉันผิดเอง ความผิดฉันตลอดแหละ
- เธอทำแบบนี้อยู่เรื่อย - คุณทำแบบนี้อยู่เรื่อย
โอ้
งั้น… เรื่องก็เป็นแบบนี้เอง
เป็นความผิดของพวกเราเอง
ความโกรธเคือง…
เราปล่อยให้มันกลืนกินเรา
ทำอะไรกันอยู่น่ะ
เราไม่ได้ดึงข้อดีของอีกฝ่ายออกมาอีกแล้ว
นี่
รออะไรกันอยู่เหรอคะ ลงมาเลย
มีอะไร
เอลเลียน
ลูกจำได้ใช่ไหมว่าพ่อแม่เถียงกันบ่อยๆ ถูกไหม
ทุกบ้านก็ทะเลาะกันนี่
มันไม่เหมือนกัน
เพราะอย่างงี้นี่แหละ เราถึงกลายเป็นสัตว์ประหลาด
แค่ก้าวลงมาในแสง เดี๋ยวทุกอย่างก็ดีขึ้น
มันไม่ได้หรอก
แปลว่าอะไรไม่ได้ ไม่อยากกลับมาเป็นคนเหมือนเดิมเหรอ
เราก็ต้องอยากเป็นคนอยู่แล้ว
เราแค่ไม่อยากจะเป็นคนแบบนั้นอีกแล้ว
เออะ ไม่เห็นจะเข้าใจเลย
เอลเลียน…
พวกเราอยู่ด้วยกันไม่ได้แล้ว
พวกเราจะกลับไปเป็นเหมือนอย่างแต่ก่อนไม่ได้
เอลเลียน เราขอเวลาสักแป๊บนะ
แม่กับพ่อต้องไปคิดกันก่อนว่าจะทำยังไง
เราจะต้องหาทางแก้ปัญหาด้วยกัน
พ่อแม่จะทำยังไงเหรอ
พ่อแม่จะทำไงเหรอ
เอลเลียน
♪ พ่อแม่จบกัน เลิกราแยกทาง ลูกล่ะว่าไง ♪
เอลเลียน ฟังก่อน
♪ บอกหมดเหตุผล ให้ลองอีกครั้ง ลูกล่ะอยู่ไหน ♪
♪ ที่ผ่านมาแล้ว ลูกทนอยู่ ยอมฝืนทนสู้ ♪
♪ คอยเฝ้าดูทุกเรื่องผ่านไป ♪
♪ ลูกล่ะอยู่ไหน ♪
- เอเลียน ลูกต้องเข้าใจ… - ไม่! ลูกไม่เอาแล้ว!
♪ ที่ลูกต้องโตขึ้นเพียงผู้เดียว เรื่องนั้นว่าไง ♪
♪ เมื่อลูกหวาดกลัว เหงาและเปล่าเปลี่ยว พ่อแม่อยู่ไหน ♪
♪ กัดฟันสู้ไป ทุ่มใจเข้า ♪
♪ ไม่ท้อไม่เศร้า ♪
♪ รักของเรานั้นดีใช่ไหม ♪
♪ แล้วลูกล่ะอยู่ไหน ♪
เอลเลียน
♪ วันที่มันอ้างว้างไร้เงา คืนที่หลับไม่ลงนั่นไง ♪
♪ แล้วที่พังข้าวของดุร้าย โหวกเหวกโวยวาย สู้กันเรื่อยไป ♪
♪ ลูกต้องทนกดดัน อับอาย กระวนกระวาย ♪
♪ ว้าวุ่น ข้องใจ หวาดกลัว ♪
- เอลเลียน! - ♪ ลูกทำทุกทาง ทุ่มกายและใจ ♪
♪ อดทน แสนดี เข้มแข็ง พร้อมให้ ♪
♪ และเมื่อพ่อแม่ได้ตกลงกัน แล้วยังไงต่อ ♪
♪ จะให้ลูกยิ้ม ปล่อยแล้วลืมมัน ลูกคงต้องพอ ♪
♪ จัดการกันเองก็ได้สิ ♪
♪ ไม่เคยต้องแคร์ลูกคนนี้ ♪
♪ ไม่ มันมีเพียงแค่ตัวแม่และพ่อ ♪
♪ ไม่มีลูกไง ♪
เอลเลียน!
♪ แล้วลูกอยู่ที่ไหน ♪
ขอร้อง คุยกันก่อน
♪ ลูกล่ะอยู่ไหน ♪
โอ้!
เอลเลียน
เรารักลูกนะ
พูดไปเหอะ! ยังไงก็ไม่เชื่อแล้ว!
ถ้าพ่อแม่หมดรักกันแล้วได้
ก็ต้องหมดรักลูกได้เหมือนกัน
ลูกคิดว่าเราไม่รักเขา
โอ้ ไม่นะ
- เอลเลียน! - เอลเลียน!
- จับได้แล้ว! - เคลื่อนพล ลุยเลย!
ไปเลยๆๆ!
ทหาร อย่าปล่อยให้หนีไปได้!
ระวังไว้
ขอให้ฟังคำสั่ง
เข้าไปในกรง
อยู่นิ่งๆ
จับตาดูมันเอาไว้
อย่าขยับ ระวังๆ ระวังหางมัน
เอาสัตว์ร้ายไปไว้ที่ที่ไม่มีใครจะเจออีกต่อไป
เจ้าหญิงอยู่ไหนน่ะ
โบลินาร์ นำกองทัพไปค้นในหุบเขา
เราจะกลับไปตรวจดูที่ทุ่ง
อ๊าก!
โอ้ แย่แล้ว
เหอ
ฟลิงก์ โจมตี!
- เจ้าหญิงเอลเลียน - เอลเลียน!
- เอลเลียน!
พวกเขาอาจจะเจอเจ้าหญิงแล้ว
- มันเกิดอะไรขึ้น - โดนฟลิงก์ซัดซะกลิ้ง
ฟลิงก์เพื่อนยาก
ราชาราชินีต้องการให้ช่วย
ลุยเลย! ย้าก!
เขาจะปล่อยสัตว์ประหลาดออกมา!
ห้ามเขาไว้!
ไปเลยเร็ว!
หยุดก่อน นาซารา ท่านนายพล นี่เราเอง
ราชาและราชินี
- ฝ่า… ฝ่าบาทเพคะ - ราชินีเอลส์เมียร์
ดีใจจริงๆ ที่ท่านกลับมาแล้ว แต่เราไม่รู้ว่าตอนนี้เจ้าหญิงอยู่ไหน
- เอลเลียนอยู่ในพายุนั่น - เราต้องไปช่วยเขา
- เราต้องไปช่วยลูกสาวเรา - เราจะไปด้วยเพคะ
เคลื่อนพล!
ท่านรู้ว่าพวกเขาอยู่ในนั้นมาตลอดเหรอ
แล้วทำไมไม่บอกฉันล่ะ
ก็เขาไม่รู้จะพูดอะไรน่ะ ท่านที่รัก
หา!
- เอลเลียน - เอลเลียน
พวกเรากลับไปเป็น เหมือนอย่างแต่ก่อนไม่ได้
ไม่!
เอลเลียน!
เรากำลังจะเสียลูกไปแล้ว
เราต้องทำอะไรสักอย่าง
แสงสว่าง
ใช่
- เอลเลียน - เจ็บรึเปล่า
- นึกว่าจะเสียลูกไปแล้ว - เอลเลียน เราเสียใจจริงๆ
♪ พวกเรามัวคิดว่าเป็นเรื่องระหว่างเรา ♪
♪ ไม่ใช่ของหนู ♪
♪ เจ็บกับชีวิตจนหมกมุ่นแค่ฝั่งเรา ♪
♪ ไม่ได้มองหนู ♪
- ♪ เราควรฉุกคิด ♪ - ♪ แต่พลาดไป ♪
♪ กลับลืมคำสัญญาที่ให้กับหนู ♪
♪ ลืมว่ายังมีลูกอยู่ ♪
ลูกพูดถูก เอลเลียน
เราควรทำตัวดีกว่านี้
♪ ลืมที่จะปลอบใจเมื่อกลัว ♪
♪ ลืมว่าลูกปวดร้าวเท่าไร ♪
♪ ไม่เคยมองให้เห็น ว่าลูกต้องแบกความกดดันบีบคั้นใจ ♪
♪ เกิดอย่างไรไม่รู้ที่ลืมหลงไป ♪
♪ ลูกคือที่หนึ่งไม่ว่าอย่างไร ♪
♪ พ่อแม่ลืมจะบอกให้ลูกฟังว่ารัก ♪
♪ และรักไปชั่วนิรันดร์ ♪
♪ ตราบเขาทลายสลายลงไป ♪
♪ และฟ้าสิ้นดาวต้องหนาวเท่าใด ♪
สิ่งที่ดีที่สุดของเราคือลูก
มันเป็นแบบนี้มาตลอด
ขอโทษที่ทำให้ลูกรู้สึกว่าไม่จริงอย่างที่เราพูด
♪ ฉันหวังเจอะทางให้หวนกลับ แค่ได้เป็นอย่างเดิมก็พอ ♪
♪ แต่ครอบครัวก็อาจไม่ร่วมทางตลอดไป ♪
♪ เมื่อไม่อาจยื้อให้ทวนกลับ เราก็ควรตัดใจเถิดหนอ ♪
♪ ไม่ต้องกลัว ♪
♪ ไปต่อไหว ♪
♪ รู้แล้วไม่มีวันฝืนกลับ และทุกสิ่งก็ต้องเปลี่ยนผัน ♪
♪ ยังเชื่อว่ามีสักทางให้เราทั้งสาม ♪
♪ ภาพรักอุ่นไอไม่คืนกลับ คงต้องลองปรับตัวช่วยกัน ♪
♪ แต่รักยังอยู่ ♪
♪ รักด้วยใจ ♪
♪ ชั่วนิรันดร์ ♪
♪ ตลอดไป ♪
♪ เหมือนที่เคยให้ ♪
♪ อย่างที่เป็นมา ♪
♪ ก็พอ ♪
ท่านแม่!
โอ้ ลูกรักของแม่
- ท่านพ่อ! - เอลเลียนลูกพ่อ
(หนึ่งปีต่อมา)
คือ… อะไรหลายๆ อย่างที่นี่เปลี่ยนไป
และ… ต้องยอมรับ ตอนแรกฉันก็ไม่เชื่อ
แต่… ฉันต้องบอกเลย
ว่าพ่อแม่ฉันพยายามอย่างหนัก และชีวิตที่ผ่านมาก็เรียกได้ว่าดีเลย
มีบางอย่างเปลี่ยน
อันดับแรกเลย ตอนนี้แม่ฉันอยู่บ้านหลังนั้น
ส่วนพ่อก็ไปอยู่บ้านหลังโน้น
และฉันไม่ทำความสะอาดห้องตัวเอง ทั้งสองบ้านเลย
พ่อแม่ฉันดุเรื่องนี้อยู่เรื่อยแหละ ซึ่งก็… ที่จริงมันก็ดีอะนะ
ไม่นะ
- เจ้าหญิงเอลเลียน - นาซารา!
หม่อมฉันรับปากว่าจะไม่ยิงพลุสัญญาณก็จริง
แต่ราชากับราชินีมีรับสั่งให้คนไปเข้าเฝ้า
ไงนะ
แบบ… จัดเต็มเลย
สุขสันต์วันเกิด!
รีบเข้าไปสิ เจ้าหญิงน้อย
- หลอกสำเร็จ - สุขสันต์วันเกิด
- ปีนี้ของานแบบชิลๆ - ใช่ แล้วก็ชัดเลยว่าเป็นงานเล็กๆ
ให้ของขวัญสิ ลิตเทิลโจ
โว้ว! หมอบ!
เจ้าหญิง ขอถวายพระพร
อาร์คิมิดีส อย่า!
สุขสันต์วันเกิด เจ้าหญิง
ฟลิงกี้ เจ้าหนู ฉันมีอะไรจะให้ด้วย
โอ้โห ดูดีสุดๆ ไปเลยฟลิงก์
- สวัสดี เจ้าหญิงเอลเลียน - เทพพยากรณ์
เราต้องขอบอกว่าเราภูมิใจกับท่านมาก
แต่ถ้ามีใครใกล้ตัวท่าน กลายเป็นสัตว์ประหลาดอีกล่ะก็
โปรดอย่า…
คิดเกรงใจ ติดต่อเราเลย
- ขอทางหน่อยๆ - สุขสันต์วันเกิดนะ ลูกรัก
ท่านแม่! ท่านพ่อ!
เรารู้ว่าเมื่อปีก่อน ลูกไม่ได้ออกไปบินมากเท่าที่ลูกอยาก และ…
เราก็เลยคิดว่าปีนี้ ลูกควรได้บินแบบเท่ๆ
อานเนี่ยมันเจ๋งที่สุดเท่าที่เคยเห็นเลย
ทุกคน รีบเอาเจ้านี่ไปลองกันเถอะ
- เอลเลียน กลับก่อนสามทุ่มนะ - ท่านพ่อ นี่วันเกิดลูกนะ
ก็ได้
สี่ทุ่ม
เดี๋ยวฉันบอกเอง ถ้าลูกถึงบ้านแล้ว
♪ นี่แหละโลกฉัน ♪
- ตุ้งติ้ง! - ♪ ใช่ มันประหลาด ♪
หยุดก่อน!
♪ แต่ว่าวิถีใหม่ยอดเยี่ยมจนเกินคาด ♪
♪ ส่วนเรื่องพ่อแม่ ♪
♪ ใช่ เขาแยกกัน ♪
♪ แต่ยังเป็นครอบครัวที่หัวใจผูกพัน ♪
♪ หมดเรื่องเครียด เลิกปิดเรื่องราว ♪
♪ โล่งใจแล้วได้ข้ามผ่าน ♪
♪ ปล่อยไปได้เลย อย่างที่คุ้นเคย เมื่อปีศาจนั้นคือพ่อแม่เรา ♪
♪ ปีกก็พร้อมกาง เลือกได้ทุกทาง ♪
♪ ก็ปีศาจหรือคือพ่อแม่เรา ♪
♪ บินอย่างมั่นใจ เหาะไปแสนไกล ♪
♪ ที่ปีศาจนั้นคือพ่อแม่เรา ♪
♪ เป็นยอดแห่งพ่อแม่เรา ♪
♪ ยังคงใช่พ่อแม่เรา ♪
♪ นั้นหนา ♪
(ผจญภัยแดนต้องสาป)