Nim Pan Wilk i spółka zasiali terror
jako hakerzy,
przebierańcy,
spece od sejfów
i postrach przestępczego światka,
żył sobie pewien legendarny bandzior.
Nazywał się Reginald D. Moniczny.
Kochał on łupy ponad wszystko w świecie.
Miał w kolekcji prawdziwy skarb.
Jeden z najstarszych łupów w dziejach.
Fundament imperiów, powód wojen,
wzór dla kształtu rogala.
Amulet Półksiężyca.
Popadł w paranoję, że ktoś mu go ukradnie,
jak on okradał innych.
Zaryglował się
i ostatnie dni spędził, czcząc swój cenny amulet.
Przed śmiercią złożył przysięgę.
Jeśli ktoś ośmieli się ukraść ten legendarny łup,
nawiedzi go…
na zawsze!
PAN WILK I SPÓŁKA: KOSZMARNY NAPAD
I co myślicie? To idealny skok na Halloween!
- Dom D. Monicznego? - Nie ma szans!
Po prostu chcesz nas przestraszyć z okazji Halloween.
To nie w moim stylu.
Grabież łupów mumii w Halloween.
Świetny plan, Wilku. Wilku?
Pewne jest pełna łupów.
Wolnego. To nie koniec.
Uwielbiam latte przed skokiem.
Oko!
Mam was!
No i rok temu.
- Uważaj. - Dam radę.
Wyminę każdy laser.
Mam!
Mam was!
No dobra.
Czasami mnie ponosi, ale teraz będzie inaczej.
Nikt nie okradł D. Monicznego.
Skok w Halloween pokaże bandziorom, że nie boimy się niczego.
Nie lepiej zostać na miejscu i rozdawać brokuły zamiast cuksów?
Świetna sprawa. Dzieciaki wołają: „Dzięki za cuksy!
Co, brokuły?”.
A my: „Spadówa, krewetko”.
Amulet to legendarny łup, ale historie o tym domu…
A jeśli pojawi się duch D. Monicznego?
Duchowi nie przywalisz, to fakt.
Dajcie spokój. Chyba w to nie wierzycie?
Podobno Walabie z Westside zniknęli po próbie rabunku.
Plotki.
Pewnie coś spartolili i zwiali z miasta.
Wiem, że lubię wygłupy, ale ten łup to poważna sprawa.
Działamy?
To byłoby świetne.
Lepszy od rogala jest tylko łup w jego kształcie.
- Mogę zagrać odważnego. - Jasne, że działamy.
Będę czuwał w aucie,
a wy przeszukacie ten przyjazny, nienawiedzony dom.
Rany! Ale ja już przebrałem się za czujkę.
Musimy zostać obaj. Trudno.
Nie trzeba, chodźcie.
To prawdziwa forteca na złodziei.
Brama nie otworzy się sama.
Szczęśliwie zawiało.
Zamek z odgiętym ryglem. Nie będzie łatwo.
Ale dla takiego speca to bułka z kawiorem.
Nie ma Wi-Fi. Musicie obyć się bez hakera.
…bez hakera.
Echo sobie ze mnie kpi?
To tylko echo.
Po tobie go nie słychać.
…nie słychać.
Szukajmy krypty, w której zmarł z amuletem.
Ogarnijcie się, to posąg!
Sprzątajcie po sobie, pająki.
Ludzie mają dziwne głowy. Nie przywyknę.
Spójrzcie, to on.
Wodzi za mną wzrokiem.
To złudzenie optyczne. Złudzenie!
- I stała się światłość. - Od razu lepiej.
Przydałoby się tu ogarnąć.
Nawiedzone!
- Spadam. - Nie zdzierżę tego.
Nie nawiedzone, automatyczne. Ma specjalną korbkę.
No jasne! Dałeś się zrobić.
- Bierzcie jego, więcej mięsa. - Hej!
To gorsze od muzyki.
Po prostu kominek włączył się ze światłem.
Jesteśmy twardą ekipą
czy tchórzami, którzy boją się własnego cienia?
Skupmy się.
Jeśli amulet jest w krypcie, wejście musi być ukryte.
Tak bym zrobił. Choć światłocień to lipa.
Chwila.
Portret.
„Jak imię me mój łup, pod ziemią skryty sześć stóp”.
Reginald D. Moniczny.
- Co? - Co jest?
Sorki, wpadłem na coś.
Podjarałem się. Może „D” oznacza nutę?
Kryptę otworzy tajny kod.
Ograbiłem kiedyś klub jazzowy. Zagram coś w „D”.
Jazzowy włam. Liczy się odpuszczone, jak i złupione.
To droga do krypty.
Bardzo zabawne, ale miało nie być żartów.
To nie ja.
Sam się porusza!
Nie znam tych gości.
Mamy sztamę!
Chwila.
- Mój kumpel chce walczyć. - Nie!
Spokojnie, zaufaj mi.
Ta fucha to filet w jedną stronę.
To automat. Jak pianino.
Kilka kół zębatych i tyle. Technologia bez technologii.
- Szacun. - No jasne!
D. Moniczny musiał zabezpieczyć dom.
Zaaranżował to tak, by wyglądał na nawiedzony.
Legenda o tym, że jego duch nawiedzi złodziei,
została pewnie wymyślona jako przestroga.
Przyznaję, kozacka robota.
Bystrze, ale my jesteśmy bystralsi.
Źle.
„Bystrzejsi”, stary.
Wewnętrzne sanktuarium D. Monicznego.
Niesamowite!
Ja mam wewnątrz tylko pierdy.
Ale rozczarowanie.
W drogę.
Kozacki włam! Zniszczyłem tego rycerza!
Byliście pod wrażeniem mojej odwagi oraz urody.
W życiu.
Halo?
Nie widzę w tej mgle.
Okradliście mnie!
- Nie wyłączyłeś go? - Wyłączył!
Musiałem!
Wesołego Halloween, cykory!
Co za dzieciaki.
Jest piękny.
Wciąż się gniewacie o tamto?
Przesadziłeś. Sam zobacz.
- Skradłeś mi młodość. - Zbrodnia nad zbrodnie.
Może i jesteśmy tymi złymi, ale obietnic się dotrzymuje.
Bez jaj. To był tylko żart.
Najważniejsze są wyniki. Okradliśmy D. Monicznego.
Ciesz się, że mamy taki kozacki łup.
Chociaż nie musimy już wracać do tego upiornego domu.
Wciąż się boicie? To ściema.
Za łatwo was przerazić. Napij się kawy.
- Dziwne. - Wilku!
Wybacz.
Słyszycie tę muzykę z jego domu?
Co? Nie!
Chociaż wpadała w ucho. Jak to szło?
Nie, to było inaczej.
Wcale nie. Inaczej!
Mamy świetny pomysł na kolejny włam. Rekinie?
Obrabujmy…
dentystę!
- Wiertła! - Złote plomby!
No i kubeczki na wodę!
Są cudowne.
Są tylko tam.
Kubkowy Święty Graal.
Nie słyszycie tej muzyki?
Robisz nas w konia. Nie damy się nabrać.
Macie mnie.
Opowiadajcie o tym dentyście.
Najpierw popsujemy sobie zęby cuksami.
Nie dam rady! Skąd dobiega ta muzyka?
Jaka muzyka? Odbija ci.
Niemożliwe.
Musi być jakieś wyjaśnienie.
Nie słyszycie?
W porządku?
Może zostawimy cię samego.
Halo?
Jest tu ktoś?
Wybacz, że ukradłem amulet.
Ostrzegałem.
Ale nie posłuchałeś.
Teraz ja okradnę ciebie!
To straszne!
Co jest? Wiecie, że cenię sen.
Nie ma Piranii!
Usłyszałem szamotaninę, a potem znalazłem to.
D. Moniczny?
To nie bujda.
Ostrzegałem!
- Co? - Ostrzegałem!
Skończymy jak Walabie z Westside!
Biedny Pirania! Musimy go uratować.
Od kiedy ukradliśmy amulet,
słyszę muzykę, mam koszmary, a teraz zaginął Pirania.
Przykro mi z powodu Piranii, ale oddawanie łupu?
Tak się nie robi!
To zszarga naszą reputację, jeśli się wyda.
Na pewno nic mu nie jest.
Pirania!
Musimy mu pomóc.
Oby ta królicza łapa przyniosła farta.
Co tu capi?
Serio? Królicza łapa?
Ja mam coś bardziej praktycznego.
Czosnek!
To na wampiry.
Wampiry, duchy, prawnicy, bariści. Jeden pies.
Za to ja mam duchometr.
Wykryje wszystko, co nadprzyrodzone.
Poszukajmy go.
Sporo nadprzyrodzonej aktywności.
Co ty nie powiesz.
Jesteś tu, Pirania?
Wystaw płetwę!
Jak we śnie.
Wrócił!
Żryj czosnek!
Nieważne.
Hej, kupo żelastwa! Znajdź sobie kogoś większego.
Mam wiarę.
Udało się!
Coś dobiega z balkonu.
Pirania?
Czemu latasz jak duch?
Jak mogłeś pozwolić, by D. Moniczny mnie porwał?
Niektóre włamy lepiej odpuścić.
Faktycznie są nietykalni. Żryj!
Ratuj się, kto może!
Oddam amulet i będzie dobrze.
Nigdy nie oddawałem łupu. To dziwne.
Cześć.
Zwróciłem ci amulet.
Dość tego straszenia. Mamy sztamę.
Skaziłeś mój cenny amulet tymi plugawymi, owłosionymi palcami.
Muszę odebrać ci coś w zamian!
Co byś chciał? Mam gdzieś fajne okularki.
Są twoje.
Chcę twoją ekipę.
Wąż! Jego też dopadłeś? Nie!
Włóczka!
Rekin!
Nie zważałeś na legendę oraz moją obietnicę.
Teraz należymy do D. Monicznego.
Wybaczcie. Wrobiłem was. Myślałem, że to bujda.
Mogłeś się upewnić, stary.
Weź moją duszę, ale odpuść mojej ekipie!
Nie zasługują na to. Proszę!
Za późno!
Nie! Proszę!
Mamy cię! LOL!
Chwila. Co?
Zróbcie mu zdjęcie. Niezapomniana mina!
Zrobiliśmy cię!
Ale łkałeś. „Litości. Jestem cykorem!”
Kozacki żart.
To wszystko wy?
Muzyka, sen, duchy?
Niemożliwe!
Łatwo było wmówić ci, że cię nawiedził.
Najpierw wyłożyliśmy kryjówkę mikrofonami.
I wmawialiśmy ci, że tylko ty słyszysz muzykę.
A koszmar? Byliście duchami! I D. Moniczny!
Ten koszmar był trudny, ale Włóczka to rozgryzła.
Okulary VR.
Ty śniłeś, a my rozstawiliśmy tu moją technologię hologramów CGI.
Wygląda nieźle, co?
Ja przerobiłem rycerza, by działał sam.
A ja spożytkowałem mój talent malarski.
Twoja przerażona mina była niezapomniana.
Coś pięknego!
Już wiemy, czemu nas straszyłeś, ale nie daliśmy już rady.
To zemsta za złamanie obietnicy.
Tyle zachodu dla małego żartu.
Co za drażniący,
nieodpowiedzialnie mściwy, małostkowy
i totalnie kozacki dowcip!
Szacun!
Naprawdę dobre.
Przepraszam, że złamałem obietnicę i was wystraszyłem.
Miło, że chciałeś się dla nas poświęcić.
Wyciągnij z tego lekcję.
PS. Moja dusza jest warta trzy twoje.
Chodźmy stąd.
Podkreśla moje oczy?
Co?
Zemsta D. Monicznego! To jednak nie bujda!
Zasłużył na lepszą śmierć. Np. zdradę jakiejś żmii.
Straciłem szansę!
Znowu was mam!
Sądziliście, że przestraszycie króla straszenia?
Nigdy!
Odkryłem wasz mały plan.
Udawałem atak paniki, byście wycofali się z pokoju
i zostawili laptop Włóczki z danymi o hologramach CGI!
Wykorzystałem tę technologię przeciw wam.
Tknąłeś mojego laptopa?
Zniszczę cię!
Przecież mnie kochacie. Uznajmy święto za udane.
No dobra. Teraz się boję.
Napisy: Krzysztof Zając