นกที่ไม่เคยเห็น
ดอกไม้ที่ไม่เคยได้ชม
สายลมที่ไม่เคยสัมผัส
ค่ำคืนที่ไม่เคยพบพาน
คุณเคยเห็นอะไรที่วิเศษขนาดนี้ไหม
ผมชื่อรัดเจอร์
ผมอายุสามเดือน สามสัปดาห์ กับอีกสามวัน
ผมเกิดที่นี่
ในโลกที่อแมนด้าจินตนาการขึ้นมา
อแมนด้าจินตนาการถึงโลกอันสุดแสนงดงามเสมอ
มียักษ์ที่ขยันขันแข็ง
กระรอกช่างพูด
และวาฬมหาสมุทร
แต่บางครั้ง เธอก็จินตนาการเรื่องที่น่ากลัวมาก
รัดเจอร์
นี่คืออแมนด้า
อแมนด้าจินตนาการถึงผม ผมถึงได้เกิดมา
อแมนด้ากับผมสัญญากันไว้
ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น
ห้ามหายไปไหน
ปกป้องกันไป
และห้ามร้องไห้
แล้วคุณล่ะ
คุณแอบมีเพื่อนอย่างผมไหม
ที่ไม่มีใครเห็นน่ะ
ผู้ใหญ่ที่เคยเป็นเด็กเรียกเราว่า
"เพื่อนในจินตนาการ"
(จินตนาการ)
บางครั้งก็คิดนะว่า ถ้าอยู่ในที่ที่แดดออกตลอดก็คงดี
จูเลีย อาจจะมีสายรุ้งหลังฝนตกก็ได้นะ
สายรุ้งแห่งสัญญาไง
สัญญาเหรอ พูดเรื่องอะไรน่ะ
ว่ากันว่าถ้าเราเห็นสายรุ้งหลังฝนตก
แสดงว่ามันมาย้ำเตือนให้เรานึกถึงสัญญาสำคัญ
จูเลีย
อ้าว แม่มาแล้ว สวัสดีค่ะ แม่
ฉันว่าพ่อแม่ฉันชอบแสงเหนือมากกว่าสายรุ้งนะ
พ่อฉันชอบมากเลยล่ะ
เรียนบัลเลต์เพิ่มช่วงปิดเทอมฤดูร้อนเหรอ
ใช่ แล้วฟังนี่นะ
รู้ใช่ไหมว่าพ่อฉันขี้หลงขี้ลืมตลอด
วันก่อน สิ่งแรกที่เขาพูดคือ
"ว่าไงจ๊ะ พ่อรู้ว่าวันนี้มีเรื่องสำคัญ
ใช่ไง ลูกจะแสดงบัลเลต์สินะ"
แต่ไม่ใช่
อแมนด้า ที่จริงเป็นวันเกิดฉันต่างหาก
เชื่อเขาเลยไหม
เธอคิดว่าทำไม
ผู้ใหญ่ถึงลืมเรื่องสำคัญจริงๆ อยู่เรื่อยเลย
จูเลีย กลับได้แล้วจ้ะ
เอาเป็นว่าไว้เจอกันนะ
เจอกัน จูเลีย
รีบเลยๆ จะเริ่มเรียนแล้ว ไปสายไม่ได้นะ
ใช่จ้ะ ลูกรัก ไปกันเถอะ
รู้ค่ะ ก็มาแล้วไง
สวัสดี
ใช่ นั่นแหละ
จอห์น นั่งตรงนั้นสิ
ก่อนจะพูดอะไร เชิญนั่งได้เลย
ขอบคุณ
(พจนานุกรมภาพสัตว์ป่า)
มาสู้กัน
สัตว์ป่าเต็มไปหมดเลยเนอะ
(ขอบคุณค่ะ ลดล้างสต็อก 50 เปอร์เซ็นต์)
จริงเหรอ วันนี้เหรอคะ สุดยอด
- ค่ะ ห้าโมงเย็น - เจ้าหญิงอแมนด้ากลับมาแล้ว
- สวัสดีค่ะ - ค่ะ ได้ค่ะ
ตั้งตารอเลยค่ะ
ไชโย
โกลดี้ พวกเขาอนุมัติใบสมัครของฉันแล้ว
เขาให้ฉันเข้าไปสัมภาษณ์
ยินดีด้วยค่ะ
ชีวิตคุณมาถึงบทใหม่แล้วนะคะเนี่ย
หวังว่าจะไปได้สวยนะ
เธอก็รู้ว่าฉันทำงานแค่ที่ร้านหนังสือนี้ ตั้งแต่แต่งงานมา
ไม่ต้องห่วงค่ะ
อย่าลืมสิ คุณเป็นถึงเจ้าของคนดัง แห่งร้านหนังสือชัฟเฟิลอัพ
ได้อยู่แล้ว
สมพรปากนะ
งั้นก็ตามนี้
ลิซซี
คุณคงลำบากใจที่ต้องจัดการคนเดียวหมดนี่เลย
แต่ฉันรู้ว่าคุณทำได้
ขอบคุณนะ โกลดี้
ที่จริง ไม่แน่ใจว่า…
ฉันจะขอให้เธอช่วยได้ไหม
ดูแลอแมนด้าเหรอคะ ได้เลย ให้เป็นหน้าที่ฉันนะ
ดีที่หนึ่งเลย
อแมนด้า ฉันพูดได้หรือยัง
ลุย
ทดสอบๆ หนึ่ง สอง สาม
ฮิวสตัน ได้ยินฉันไหม
ว่าแต่ทำไมเราคุยกันที่โรงเรียนไม่ได้ล่ะ
รัดเจอร์ ฉันแค่พานายไปโรงเรียนด้วย เพราะนายตื๊อไม่เลิก
ฉันเป็นคนเดียวที่มองเห็นนาย
เดี๋ยวคนอื่นเขาตกใจกันหมด
ถ้าฉันเริ่มคุยกับคนที่เขามองไม่เห็นเนี่ย
ถ้าคนอื่นมองเห็นฉันนะ ฉันจะเปิดตัวแบบเท่สุดๆ ไปเลย
"หวัดดี ทุกคน ฉันชื่อรัดเจอร์"
อะไร งี้นัดเดตเราก็ล่มงั้นสิ
ลิซซีกำลังลำบากจริงๆ
ก็รู้อยู่ว่าเขาต้องเลี้ยงอแมนด้าคนเดียว
รัดเจอร์ ฉันคิดการผจญภัยสุดปังออกแล้ว
ใช่เรื่องที่มีอุกกาบาตตกลงมาจากฟ้าหรือเปล่า
ไม่ใช่
บอกมาว่าไม่ใช่เรื่องที่ ไปแกล้งคุณป้ากระเทียมต้น
เรื่องนั้นยังขาดๆ อะไรไปนะ
จริง ยังไม่สมบูรณ์
ฉันไม่ชอบอยู่ในหม้อกับไส้กรอกด้วย
ในนั้นร้อนไม่ไหว
เข้าใจใช่ไหม ถึงจะเป็นแค่จินตนาการของเธอก็…
รู้แล้ว นายไม่อยากเป็นน้ำซุป
ก็ได้ ฉันเข้าใจ
วันนี้น่าสนุกแฮะ
รัดเจอร์ ได้เวลากล่าว ปฏิญาณแห่งห้องใต้หลังคาแล้ว
- ห้ามหายไปไหน ปกป้องกันไป - ห้ามหายไปไหน ปกป้องกันไป
- และห้ามร้องไห้ - และห้ามร้องไห้
ไปกันเลย รัดเจอร์
ลุยเลย เจ้ามอ
เดี๋ยว อย่าเพิ่ง หยุดก่อน
ชื่อ "เจ้ามอ" นี่อะไรยังไง
ก็ชื่อน้องวัวนี่
ฮะ น้องเป็นวัวมัสก์
นายนี่จินตนาการเป็นศูนย์
ล้อเล่นน่า ไม่ได้ตั้งใจจะว่า
โอเค แล้วเจ้าหญิงอแมนด้า จะตั้งชื่อเธอว่าอะไรดีล่ะ
ไปให้ไว กรีนลาเกอร์
กรีนลาเกอร์ นั่นมันเบียร์ของแม่ไม่ใช่เหรอ
อแมนด้า
จะบ้า…
นี่ อแมนด้า
เธอนึกภาพให้ฉันเดินทะลุกำแพงกับประตูได้ทีสิ
แบบผีน่ะเหรอ อย่าหวังจ้ะ
แต่วันก่อน เธอปิดประตูตอนออกไป
ทำฉันติดอยู่ในตู้เสื้อผ้าตั้งสองชั่วโมง
แล้วไง
รัดเจอร์ คิดซะว่าเป็นห้องของตัวเองสิ
แล้วพอฉันกลับมา นายก็เป็นอิสระ
เธออยู่ด้วยแล้วดีมากเลยนะ อแมนด้า
แต่บางครั้ง ฉันก็อยากเล่นกับเด็กคนอื่นด้วย
ก็นะ พวกเขามองไม่เห็นฉัน ฉันเลยเล่นด้วยจริงๆ ไม่ได้
แต่ได้ดูพวกเขาเล่นก็สนุกดีนะ
โอ๊ย
เย็นจัง
รัดเจอร์ ดูนั่นสิ
นั่นมัน…
ต้นคริสต์มาส
อแมนด้า หยุดสิ
รัดเจอร์
อแมนด้า
รัดเจอร์
ปล่อยฉันนะ
เด็กหญิงอแมนด้า ชัฟเฟิลอัพ
นั่นอะไรน่ะ
สวัสดีค่ะแม่
แม่ถามว่านั่นอะไร
พูดไม่เพราะเลยนะ แม่
ไม่ใช่ "อะไร" แต่เป็น "ใคร" ต่างหาก
อแมนด้า ต้องให้แม่บอกอีกกี่ครั้ง
ให้เอาร่มไปไว้ในที่วางร่มข้างล่าง
พื้นกับเสื้อผ้าลูกเปียกหมดเลย
ฝีมือรัดเจอร์ล่ะมั้ง
เดี๋ยวๆ
- อแมนด้า - คะ
- ลูกรัก เมื่อไหร่จะเรียนรู้สักทีนะ - อะไรของเธอ
แม่คะ หนูเรียนทุกอย่างที่โรงเรียนแล้ว
ลูกรู้หรอกว่าแม่ไม่ได้หมายถึงแบบนั้น
แม่ แม่ทำพื้นเปียกหมดแล้ว
บางครั้งแม่ก็งงใจกับลูกจริงๆ
ลงมาสิ เดี๋ยวแม่ชงโกโก้ร้อนให้
อย่าลืมของรัดเจอร์ล่ะ
ไม่ลืมหรอก
ขอโทษนะคะ พอดีร้านเราปิดแล้ว
ที่จริงผมกำลังสำรวจย่านนี้อยู่น่ะ
(ร้านหนังสือชัฟเฟิลอัพ)
คุณชัฟเฟิลอัพ
สำรวจเหรอ สำรวจเรื่องอะไร
สำรวจเรื่องโลกของเรา
เรื่องเด็กๆ และพฤติกรรมของพวกเขาในสมัยนี้
รบกวนขอดูบัตรประชาชนคุณได้ไหม
บัตรประชาชนเหรอ
ค่ะ สิ่งที่บอกว่าคุณเป็นใคร
ผมบันติ้ง มิสเตอร์บันติ้ง
แบบชื่อนกเลย เห็นไหม
นกจาบปีกอ่อนคอร์น คุณจะเห็นได้แถวนี้…
เจ้านกนี้น่ารักนะจะบอกให้
ไม่อยากพูดแบบนี้ตอนฝนตกเลย
แต่ตอนนี้ฉันไม่ว่างจริงๆ
ฝากแบบสำรวจไว้ที่ฉันไหมคะ
ไม่ๆ ไม่ต้องหรอก สำรวจเสร็จแล้วล่ะ
อะไรนะคะ
ใช่แล้ว
"โลกเก่าใกล้ถึงกาลอวสาน และโลกใหม่ฟันฝ่าเพื่อจะถือกำเนิด
ช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อ ระหว่างแสงสว่างและความมืด…"
อะไรจะถือกำเนิดนะ
ขอโทษค่ะ
สามีฉันเป็นคนเลือกหนังสือทุกเล่ม ฉันก็เลย…
ไม่ต้องขอโทษหรอกครับ
แล้วก็นะครับ
ร้านหนังสือนี้กลิ่นหอมรัญจวนดีแท้
แปลกจริงเชียว
สำรวจเรื่องเด็กเนี่ยนะ
เด็กผู้หญิงคนนั้นก็แปลกนะ
เด็กคนไหน
เด็กผู้หญิงที่ยืนข้างเขาไงคะ
ลูกพูดถึงใครเนี่ย
รัดเจอร์ นายคิดเหมือนที่ฉันคิดไหม
ว่าฉันไม่ใช่เพื่อนล่องหนคนเดียวน่ะเหรอ
ให้หนูสัมภาษณ์ผ่านก่อนนะ
รู้แล้วค่ะ หนูรู้
แค่หวังมันไม่ทำให้ได้งานหรอก
อแมนด้าเหรอ
สบายดีนะ
แกเล่นกับรัดเจอร์อยู่
ไม่ ไม่ใช่ "รอเจอร์" รัดเจอร์น่ะค่ะ
อาร์ ยู ดี จี อี อาร์
ก็คงเป็นเพื่อนใหม่ของแกในช่วงนี้แหละ
บอกแล้วอย่าหัวเราะนะคะแม่ แต่รัดเจอร์ไม่มีตัวตนจริงหรอก
มีแต่อแมนด้าที่เห็นเขา
เพื่อนที่ติ๊งต่างขึ้นมาน่ะ ติ๊งต่างขึ้นมาเองทั้งนั้น
แม่เชื่อไหมล่ะ
หนูบอกว่าอย่าหัวเราะไงคะแม่
อแมนด้าบอกว่ามองเห็นเขา
ขอโทษนะ ลิซซี
ลูกทำให้แม่นึกถึงเมื่อก่อนเลย
เมื่อก่อนเหรอ
จำไม่ได้เหรอ
ชื่ออะไรแล้วนะ
ใช่แล้ว ตู้เย็นไง ตู้เย็น
ใช่แล้วลูกรัก ลูกเรียกมันว่า "ฟริดจ์"
ตู้เย็นเหรอ
แม่ แม่พูดเรื่องอะไรน่ะ
ลูกเล่าว่าฟริดจ์ช่วยลูกไว้จากงูพิษ
ลูกกับมันตัวติดกันไม่ยอมห่างเลย
รู้สึกว่าจะเป็นหมานะ
หมาเหรอ
ใช่ คราวหน้าถามพี่ชายดูนะจ๊ะ
ฟริดจ์ป่วนเขาไว้เยอะเหมือนกัน
แม่ เจ้าเตาอบเอาอีกแล้ว
กลับมานี่นะ เจ้าเตาอบ
อแมนด้า อย่าให้เจ้าเตาอบกินลูกแก้วนั่นเชียวนะ
ค่ะ รู้แล้ว
ตู้เย็นเหรอ
ฉันลืมซื้อไข่นี่
ลิซซี มีอะไรลูก ยังฟังอยู่ไหม ฮัลโหล
ขอบคุณนะ โกลดี้
โชคดีกับการสัมภาษณ์นะคะ
(ร้านหนังสือชัฟเฟิลอัพ)
สิบเก้า ยี่สิบ พร้อมไหม
ยัง ยังไม่พร้อม พี่โกลดี้
ฉันจะไปซ่อนใต้เคาน์เตอร์ คุณรัดเจอร์ คุณไปซ่อนตรงนั้นนะ
จ่าครับ
ผมมั่นใจว่าเธอคงไม่ได้เจอผมหรอก
คุณรัดเจอร์ เราทั้งคู่ต้องซ่อนตัวน่า
รับทราบครับ
เราต้องอยู่รอดไปจนกว่าแม่จะกลับมานะครับจ่า
พี่มาแล้วนะ
ไม่ อย่าเพิ่ง
อแมนด้าๆ
เธอคิดอะไรอยู่น่ะ
โทษที ไม่มีอะไร
รีบซ่อนสิ เดี๋ยวพี่เขาก็หาเจอหรอก
เอาล่ะ ฉันจะไปซ่อนตรงนั้นนะ
อือ ได้
คิดถูกจริงๆ ที่ปิดไฟครับจ่า
รัดเจอร์ ฉันเปล่านะ
หา
อแมนด้า
รัดเจอร์
เจอตัวแล้ว เจ้าหญิงอแมนด้า
นี่ ไม่มีอะไรหรอก
ดีนะที่เบรกเกอร์ไม่มีปัญหา
ถ้าต้องซ่อมสายไฟคงยุ่งยากไปอีก
แต่ก็นั่นแหละ ที่นี่เก่าแล้ว
สักวันต้องเกิดขึ้นอยู่ดี
เด็กคนนั้นแหละผิด
เด็กคนไหน
ห้องมืดลง แล้วก็ฟ้าผ่า แล้วเด็กผู้หญิงคนนั้นก็โผล่มา
พอดีไฟดับ…
เธออยู่ตรงนั้น
เด็กผู้หญิงผมยาวที่มาเมื่อกี้…
หน้าตาน่ากลัวสุดๆ
เธอจับตัวรัดเจอร์และพยายามจะพาเขาไป
เธออยู่ตรงนั้นจริงๆ นะ
อแมนด้าจ๊ะ อแมนด้า ลูกรัก
บางครั้งสมองแสนฉลาดของลูก ก็คิดมากเกินไปได้นะ
ไม่มีอะไรหรอกจ้ะ
ไม่นะ หนูไม่ได้คิดไปเอง
เธออยู่ที่นี่จริงๆ
บางครั้งอแมนด้าก็มีเพื่อนในจินตนาการ
น้องไม่เป็นไรหรอก
แต่แม่คะ…
โกลดี้ กลับบ้านได้แล้วล่ะ
และขอบคุณนะ
สู้ๆ นะคะ
จ้ะ
แล้วเจอกันนะ เจ้าหญิงอแมนด้า
แม่คะ เชื่อหนูเถอะ ทั้งหมดเป็นเรื่องจริง
เด็กคนนั้นกับรัดเจอร์…
อแมนด้า ขอนะ ไม่มีเด็กที่ไหนหรอก
จริงๆ เลยนะเรา อาละวาดใส่คนที่ไม่มีตัวตนซะนี่
ลูกจ๋า แม่เหนื่อยแล้ว
วันนี้แม่เหนื่อยมากเลย
สัมภาษณ์งานก็ไม่ราบรื่น
ถ้าพ่ออยู่…
ใช่ ถูกของลูกแหละ ถ้าพ่ออยู่ พ่อคงรับมือได้ดีเยี่ยมเลย
ไม่ใช่ แม่ พ่อต้องเชื่อหนูต่างหาก
แย่จัง ไม่เข้าใจว่าทำไมแม่ถึงไม่เชื่อเธอ
นั่นเป็นสิ่งที่น่ากลัวที่สุดเลยนะ
เด็กหญิงคนนั้นตัวเหม็นเน่า แถมเย็นอย่างกับน้ำแข็ง
ฉันรู้ว่าตอนนี้แม่กำลังลำบากมาก
แต่นานๆ ทีเราก็ขอมีช่วงแย่ๆ บ้าง
เงียบน่า รัดเจอร์
เราเองก็มีปัญหาเหมือนกันนี่
ใช่ พ่อต้องเชื่อเธอแน่
เธอพูดถูกที่สุด และถ้าพ่อยังอยู่ เราก็คงไม่ต้อง…
เงียบไป ไม่ได้รู้อะไรเลย
อแมนด้า
ก็จริงนี่
แม้แต่นายเองก็ต้องหายไปสักวัน
วันนั้นต้องมาถึง
เพราะพอฉันเลิกจินตนาการถึงนาย นายก็จะหายไปตลอดกาล
ฮะ
พูดเรื่องอะไรน่ะ ฉันจะ…
อย่ามายุ่งกับฉัน
อแมนด้า เธอไม่สนใจเลยเหรอ
ยัยเด็กผีนั่นทำร้ายฉันนะ
ทีนี้ฉันอาจถูกลักพาตัวไปก็ได้
ฟังอยู่ไหมเนี่ย
(การทำบัญชี)
ฉันทำอะไรเนี่ย
นี่มันเรื่องอะไรกัน
คนเขาเกือบโดนลักพาตัวไปแท้ๆ
ยัยเด็กหญิงผมดำน่าขนลุกนั่น
อะไรน่ะ
โทษนะครับ
เห็นฉันด้วยเหรอ
เห็นอยู่
แต่แค่รางๆ นะ
คุณก็เป็นเพื่อนใครบางคนเหรอ
เพื่อนติ๊งต่างน่ะ
ก่อนหน้านี้น่ะใช่
ทำไมล่ะ
เหมือนว่าเพื่อนของฉันจะมองไม่เห็นฉันอีกแล้ว
เพื่อนฉันไม่ต้องการฉันอีกต่อไป
คุณกำลังจะหายไปเหรอ
ใช่แล้ว
ต่อไปจะเป็นยังไงล่ะ
ไม่รู้สิ
เสียใจไหม
คุณกลัวหรือเปล่า
ผมไม่เคยหายไปนะ แต่ว่า…
ผมก็กลัวน่ะ
อแมนด้า
ขอโทษจริงๆ นะ เมื่อวานแม่ไม่น่ารักเลย
ค่ะ
พรุ่งนี้เราไปว่ายน้ำกันก็ได้
ดีไหมจ๊ะ
หรือจะไปอยู่กับคุณยายดาวน์บีตกันดี
ลูกจะอบบิสกิตหรือทำสวนกับยายก็ได้
และแน่นอนว่าให้รัดเจอร์ไปด้วย
โอเค
ลูกรัก รออยู่นี่นะ แม่จะไปจ่ายค่าจอดรถ
จะไม่ขอโทษหน่อยเหรอ
เรื่องอะไร
ฉันจะไม่หายไปไหน
จะงอแงอะไรนักหนา
ห้ามหายไปไหน ปกป้องกันไป และห้ามร้องไห้
สัญญาต้องเป็นสัญญาใช่ไหม
รัดเจอร์ นี่ลานจอดรถนะ ไม่ใช่ห้องใต้หลังคา
นี่ นายจะทำอะไรน่ะ
เห็นไหม ฉันไม่หายไปไหนหรอก
รัดเจอร์ ขอร้อง มันไม่ปลอดภัย
เราอยู่ห่างกัน แต่ฉันไม่ได้หายไปไหน
ความจริงใหม่เปิดเผย
ถึงเธอจะมองไม่เห็น ฉันก็จะไม่หายไป
ก็ได้ เข้าใจแล้ว กลับมาเถอะ
ฉันผิดเอง รัดเจอร์ ฉันขอโทษ
รัดเจอร์
สวัสดีจ้ะ สาวน้อย
ขอโทษที่ทำให้ตกใจนะ
ไม่ต้องห่วง ฉันไม่ได้มาหาเธอหรอก สาวน้อย
เปล่าเลย ฉันมาคุยกับเพื่อนเธอต่างหาก
แย่หน่อยนะหนู
แถวที่จุดจ่ายเงินยาวมาก
คงต้องใช้เวลาสักพักล่ะ
อแมนด้า หนีเร็ว
รัดเจอร์
จินตนาการระดับนี้ ไม่เจอมานานมาก
กลิ่นหอมหวานชื่นใจ
ครับ เกิดเหตุฉุกเฉินครับ
- ช่วยส่งคนมาด่วนเลยนะครับ - อแมนด้า
น้องเป็นอะไรไหม
อแมนด้า
(รถพยาบาล)
ฉันมองเห็นนาย
ฉันรู้ว่านายคืออะไร และฉันรู้จักใครที่เป็นอย่างนายเยอะ
ฉันยังเข้าใจด้วยว่านายเผชิญกับอะไรอยู่
มันยากอยู่แล้วที่ใจจะรับไหวเมื่อเราถูกลืม
แต่มันเป็นสิ่งที่ไม่ว่าจะช้าหรือเร็วก็ต้องเกิดขึ้น
ไม่นะ ผมไม่ได้ถูกลืม
พอดีเกิดอุบัติเหตุ
อแมนด้าถูกรถชน แล้วก็…
ก็เหมือนกันนั่นแหละ
ฉันหวั่นใจว่านายจะเริ่มหายไปน่ะ
นี่มัน…
กลัวว่าเวลาอันมีค่าของนาย จะเหลือน้อยเต็มทีแล้ว
มากับฉันสิ พ่อหนุ่ม
อแมนด้า…
อแมนด้าตายแล้วใช่ไหม คุณถึงได้มาที่นี่
คุณคือยมทูตสินะ
ฉันไม่ใช่ยมทูต ฉันชื่อซินแซน
ฉันจะพูดอีกครั้ง นายเหลือเวลาไม่มากแล้ว
นายเลือกได้ว่าจะอยู่ที่นี่และหายตัวไป
หรือจะไปกับฉัน
ไม่ได้หรอก ผมต้องไปหาอแมนด้า
เลือกเอาเองนะ พ่อหนุ่ม
แต่ผม…
ผมไม่อยากหายไป
ช่วยเร่งฝีเท้าหน่อยได้ไหม
เราจะไปไหนกัน
ที่ที่นายจะปลอดภัย ไม่ต้องกังวลไป
แล้วมันคือที่ไหนล่ะ
การเดินทางของเราจะพาเราไปสู่ ประตูที่ถูกต้องและเป็นที่ที่ใช่
หมายความว่ายังไง
เงียบเถอะ พ่อหนุ่ม นายถามเยอะเกินไปมากแล้ว
ขอโทษ ปกติผมถามอแมนด้าเยอะตลอดเลย
แล้วอแมนด้าเพื่อนนาย ตอบคำถามนายได้ตลอดไหม
ก็ไม่ตลอดนะ
เธอทำยังไงเวลาตอบไม่ได้ล่ะ
อแมนด้าจะชอบกุเรื่องขึ้นมา
นั่นอาจเป็นเหตุผล ให้เธอจินตนาการถึงนายก็ได้ พ่อหนุ่ม
เพราะนายคือคำตอบ
คำตอบเหรอ
คุณคิดว่าผมเป็นคำตอบของอแมนด้าเหรอ
ถูกต้อง นายทำหน้าที่ เพื่อนในจินตนาการได้สมบูรณ์แล้ว
จดจ่อกับสิ่งที่อยู่ตรงหน้านายก็พอนะ
ทางตันเหรอ
ดูใกล้ๆ สิ
ประตูบานนี้จะพานายไปสู่ชีวิตใหม่
ไม่ต้องคิดอะไร แค่ไปต่อ
ถึงเวลาลืมคนที่ลืมนายแล้วนะ
ซินแซน
ยังมีพวกนายอีกมากมายที่ฉันต้องตามหา
ขอให้มีความสุขกับชีวิตใหม่นะ ที่นี่คือที่ของนาย
โทษนะครับ
ซินแซนพาผมมาที่นี่และผมคิดว่าผม…
ขอโทษที่รบกวน แต่นายคุยกับเธอทำไมก่อน
เธอเป็นคนจริงๆ เธอไม่เห็นหรือได้ยินนายหรอก
อ๋อ ใช่
และหลีกไปได้ไหม
คอนเสิร์ตมาแล้ว
นี่
- เอมิลี - เอมิลี
สวัสดี
ทุกคน
ทุกคนสนุกกันไหม
- สนุก - จ้า
แล้วพวกมนุษย์เป็นยังไงบ้าง
ทุกคน พรุ่งนี้วันอะไรเอ่ย
- วันเสาร์ - วันเสาร์
แล้ววันหลังจากนั้นล่ะ
- อาทิตย์ - อาทิตย์
แล้ววันที่ว่านี่เป็นแบบไหน
- วันโปรดของเรา - วันโปรดของเรา
แล้ววันเหล่านี้พิเศษตรงไหน
- เป็นวันที่เราทำงาน - เป็นวันที่เราทำงาน
เราทุกคนทำงานหนักด้วยการเล่นเต็มที่
และจากนั้นเราก็จะแบ่งปันสิ่งที่มีให้กัน
นายเป็นใคร
มาใหม่นี่เราน่ะ
ใช่ครับ
แล้วนายรู้จักที่นี่ได้ยังไง
ซินแซนบอก
ชื่ออะไร
รัดเจอร์ครับ
รัดจ์ ตาเป็นสีอะไร
รัดจ์เหรอ
ตาคู่นั้นสีอะไร
ไม่ใช่ตานาย
ตาของซินแซนสีอะไร
ก็…
ตาขวาเป็นสีฟ้า ส่วนตาซ้ายเป็นสีแดง
นายสอบผ่าน
ฉันรู้ ฉันก็รู้สีเหมือนกันนะ
ฉันรู้ จริงๆ นะ
รัดจ์ นายดูเหมือนมนุษย์
แบบเอมิลีน่ะ
กร๊อบแกร๊บ
โอเค รัดจ์ นี่เกล็ดหิมะนะ
เผื่อนายสงสัย ฉันคือฮิปโปโปเตมัสจ้า
เจ้าตัวเล็กนี่คือกระดูกกร๊อบแกร๊บ
น้องบอกว่า "ทักครับ"
ยินดีที่ได้รู้จัก
ทุกคนที่นี่ถูกสร้างจากจินตนาการเหรอครับ
ใช่ ทุกคนที่นี่เป็นเพื่อนในจินตนาการ
เพื่อนในจินตนาการเหรอ
นั่นคือสิ่งที่มนุษย์ผู้ใหญ่เรียกเรามาตลอด
เป็นไปได้เหรอที่นายไม่รู้เรื่องนี้เลยน่ะ รัดจ์
รัดจ์ รู้ไหมว่าเด็กๆ ที่มีจินตนาการล้ำเลิศสร้างเราขึ้นมา
แล้วเราก็กลายเป็นเพื่อนสนิทกับเด็กพวกนั้น
แล้วทุกอย่างก็วิเศษและดีงามไปหมด
แต่แล้วเด็กๆ ก็โตขึ้น และเลิกสนใจเรา แล้วเราก็ถูกลืม
และส่วนใหญ่เราก็โดนเทตอนนั้นแหละ
แต่ ข่าวด่วน
- ได้เวลาเปลี่ยนหน้าบึ้งตึง - อ้าว
- ให้ยิ้มแล้ว - สวัสดี
เพราะก่อนจะยิ้มได้
ซินแซนจะพาเพื่อนอย่างพวกนายมาที่ห้องสมุดนี้
หนังสือส่วนใหญ่สร้างจากจินตนาการใช่ไหม
รัดจ์เอ๋ย จินตนาการ สำคัญต่อเพื่อนในจินตนาการอย่างเรา
เหมือนที่ออกซิเจนสำคัญต่อมนุษย์
และมีอยู่เต็มห้องสมุดนี้เลย
นี่ ดูสิ
นั่นคุณนายลูกบาศก์ เป็นเพื่อนในจินตนาการ ของศิลปินชื่อดัง
ใช่แล้ว ปิกัสโซน้อยบอกว่าสักวันเขาจะวาดรูปฉัน
ฉันรักและชื่นชมเขามาก
และนี่คือบารอนเมโทรโนม
เขากับเพื่อนหูหนวกซึ่งเป็นนักแต่งเพลงชื่อดัง
สร้างสรรค์ผลงานเพลงอันไพเราะมากมาย
ฟ้าลิขิตทั้งสองให้มาคู่กัน
ส่วนคุณลุงตัวสั่นนั่นก็เป็นตำนานนะ
แย่ๆ
เขาเป็นเพื่อนในจินตนาการผู้สร้างแรงบันดาลใจ และน่านับถือที่สุดในประวัติศาสตร์
แย่…
จะอยู่หรือจากไป นั่นแหละคำถาม
สรุปว่าเราถูกสร้างขึ้นจากจินตนาการของเด็กๆ
และเราเป็นเพื่อนสนิทของพวกเขา
เราทำให้มนุษย์และโลกของพวกเขาสวยงามขึ้น
วิเศษไปเลยใช่ไหมล่ะ
คนสุดท้ายไปแล้ว
ตอนนี้ที่นี่เป็นของเราเท่านั้น
รัดจ์ ความสนุกของจริงเริ่มขึ้นแล้ว
ทีนี้พอนายรู้แล้วว่า เพื่อนในจินตนาการยอดเยี่ยมแค่ไหน
จะไม่คิดหรือไง
ว่าเราควรค่าจะได้อยู่ ในที่ที่สวยงาม เลิศล้ำ และยิ่งใหญ่
ขอต้อนรับนายอย่างเป็นทางการ
สู่เมืองแห่งภาพจินตนาการ
กลิ่นหอมหายไปแล้ว
พอคนจริงๆ ตาย เพื่อนในจินตนาการของพวกเขาจะหายไป
น่าเศร้าจัง ไม่ค่อยเจออะไร วิเศษเบอร์นั้นซะด้วย
มัทฉะลาเต้พร้อมแก้วที่คุณขอเพิ่มครับ
เธอกับฉันต้องได้กินทั้งคู่นะ
เราควรได้กินของที่อร่อยเป็นพิเศษ
และสดใหม่เกินธรรมดา
ไม่ต้องห่วง
จมูกที่ไวจับใจของฉันจะหามันเจอ
- นี่ครับ - ขอบคุณ
เอมิลี ขอโทษนะ แต่ขอถามอะไรหน่อยได้ไหม
ขอบคุณนะ
เมืองในฝันที่เราอยู่นี้ สร้างจากจินตนาการในหนังสือ
พรุ่งนี้จะเป็นอีกเมือง และมะรืนนี้ก็อีกเมือง
เมืองเปลี่ยนทุกวันเลย
เมื่อวานเป็นมาชูปิกชู
วันก่อนหน้านั้น เราไปที่ดินแดนแห่งพวกแวงดูเดิล
ที่นี่คือบ้านของเรา
ห้องสมุดให้เราไปได้ทุกที่ และเราจะกลับมาเมื่อไหร่ก็ได้
รู้ไหม รัดจ์
เราสร้างสถานที่พวกนี้ด้วยตัวเองไม่ได้หรอก
คนจริงๆ ต่างหากที่สร้างสิ่งต่างๆ ด้วยจินตนาการของพวกเขา
เราทำแบบนั้นไม่ได้
แต่ยังมีงานที่เราเท่านั้นที่ทำได้
อร่อยจัง
พูดว่า "งาน" เหรอ
ใช่
เราไปผจญภัยด้วยกันกับจินตนาการของเด็กๆ
และเล่นด้วยกันด้วย
แซนด์วิชอร่อยๆ ที่นายกินอยู่
และมาร์ชแมลโลว์ที่เราแบ่งกัน
ทั้งสองอย่าง มาจากการทำงานกับจินตนาการของเด็กๆ
และพรุ่งนี้เช้า อย่างแรกที่นายเองก็ต้องทำ คือลุยงานหนักนะ รัดจ์
ครับ แต่ว่า…
เอมิลี ผมต้องไปแล้วจริงๆ ผมต้องไปแล้ว
วันนี้เพื่อนผม…
คนชื่อบันติ้งน่ะ…
บันติ้งเหรอ
โอ๊ย
รัดจ์ เมื่อกี้นายพูดว่า "บันติ้ง" เหรอ
ใช่แล้ว
รู้อะไรเกี่ยวกับเขาบ้าง
เขาจู่โจมเรา
เราไปร้านค้ากับแม่ แล้วเขาก็เข้ามาจู่โจมเรา
เพื่อนผมถูกรถชนก็เพราะเขานั่นแหละ
บันติ้ง มิสเตอร์บันติ้ง
ไม่น่าข้องเกี่ยวเป็นที่หนึ่ง
เขากินเราเพื่อความอยู่รอด
พวกเรานับร้อยถูกกิน เพื่อให้เขาอยู่ได้หลายร้อยปี
สักวันหนึ่ง ถึงจะน่าเศร้า
เราทุกคนล้วนต้องบอกลาเพื่อนมนุษย์ของเรา
แต่มิสเตอร์บันติ้งไม่อยากบอกลา เพื่อนในจินตนาการของเขา
แม้จะโตเป็นผู้ใหญ่แล้ว เขาก็อยากได้พลังแห่งจินตนาการ
วันหนึ่ง เขาเลยกิน เพื่อนในจินตนาการของคนอื่นเข้าไป
มิสเตอร์บันติ้งโผล่ไปไหนก็ได้ทุกที่
เขาจะรู้เวลาได้กลิ่นเรา แล้วก็จะหาเราเจอ
จากนั้นก็กินเราแล้วมีชีวิตยืนยาว
วิธีนี้ช่วยให้เขาไม่สูญเสียพลังในการจินตนาการ
แม้แต่ตอนนี้เขาก็ยังลอยนวล
ทุกคน ใจเย็นก่อน
ไม่เป็นไรนะ ที่นี่คือห้องสมุด
เราปลอดภัยอยู่ในเมืองแห่งภาพจินตนาการ
ทุกอย่างเรียบร้อยดี
ขอโทษที่ต้องบอกเรื่องนี้นะ รัดจ์
ทุกคนที่นี่รู้เรื่องมิสเตอร์บันติ้ง
แต่เขาเป็นแค่ตำนาน เป็นแค่เรื่องเล่า
นายไม่ต้องโกหกว่าเคยเจอเขาจริงๆ หรอก
เขาไม่มีตัวตน ไม่มีใครเคยเจอมิสเตอร์บันติ้ง
แต่เราเห็นเขา เขาจู่โจมอแมนด้าและพยายามจะกินผม
รัดจ์ ขอโทษจริงๆ แต่ฉันต้องบอกนาย
บันติ้งไม่มีจริง
ผมพูดความจริงนะ เอมิลี
บันติ้งจู่โจมเธอจริงๆ
ฟังนะ รัดจ์ ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น แต่ฉันเข้าใจ
ฉันเข้าใจว่านายเป็นห่วงเพื่อน
มันเศร้าและฉันเข้าใจว่านายยังรับไม่ไหว
แต่นั่นไม่ได้แปลว่า…
ไม่เอาน่า รัดจ์ นายจะไปไหน
ผมจะไปหาอแมนด้า
นายหาเธอไม่เจอหรอก
นายเข้าใจใช่ไหม
ว่านายจะหายไปถ้าออกจากห้องสมุด
ฟังนะ รัดจ์…
ฉันจะอธิบายให้ฟัง
นายจะไม่ได้เจอเด็กผู้หญิงคนนั้นอีก
ที่นี่ไม่ใช่แบบนั้น
ฉันไม่ได้กำหนด แต่มันมีกฎบางอย่าง
ที่เราต้องทำตามในโลกของเรา
เธอลืมนายไปแล้ว รัดจ์ และมันแก้ไขอะไรไม่ได้แล้ว
คุณคิดผิดแล้ว อแมนด้าไม่มีวันลืมผมหรอก
ถ้ามั่นใจนักว่าเพื่อนนายจำนายได้
แล้วทำไมเขาไม่เรียกหานายล่ะ
ทำไมนายยังอยู่ที่นี่ ตอบฉันมาสิ
ไม่ใช่แบบนั้นหรอก
เพื่อนของรัดเจอร์ตายน่ะ
ฟังนะ รัดจ์ นายจำสลับกัน
ตาขวาของซินแซนต่างหากที่เป็นสีแดง ส่วนตาซ้ายเป็นสีฟ้า
สิ่งที่เราคิดว่าเห็นอาจไม่ใช่อย่างที่เห็นเสมอไป
เอาล่ะ ทุกคน
ได้เวลาแล้ว
มาเก็บกวาดแล้วเข้านอนกันเถอะ
เอมิลี เดี๋ยว
นอนไม่หลับเหรอ พ่อหนุ่ม
ซินแซน
ที่นี่ดีมากเลยนะ
นายไม่มีทางอดตายตราบใดที่ยังทำงาน
คุณบอกว่าผมคือคำตอบของอแมนด้า
แต่ไม่ว่าผมจะทำอะไร ผมก็มองไม่เห็นเธออยู่ดี
นี่เหรอคำตอบ นี่คือคำตอบของอแมนด้าเหรอ
การบอกลาเป็นสิ่งที่เราทุกคนต้องเจอ
เพื่อนของฉันเป็นคู่หูที่ดีเยี่ยม
แต่น่าเศร้าที่เพื่อนรักของฉัน ไม่ได้อยู่ในบ้านที่มีความสุข
เมื่อแต่ละวันหมดไป เขาจะขอให้ฉันตื่นอยู่ตลอด
ให้อยู่ใกล้ๆ และคอยดูแลเขา
ฉันก็ทำตาม
ฉันคอยดูแลเขาทั้งวันทั้งคืน
จนท้ายที่สุด ฉันก็ถูกลืม
ฉันถึงได้ไม่หลับไม่นอน
ฉันไม่ได้คิดฝันไว้แบบนั้น
เพื่อนในจินตนาการทั้งหมดล้วนมีเหตุผลที่เกิดมา
และพ่อหนุ่ม นายวางใจได้เลยนะ
ฉันจะคอยดูแลนายเอง
ซินแซน
ผมไม่เคยร้องไห้เลย
เพราะอแมนด้าจินตนาการให้ผมเป็นแบบนั้น
รัดจ์ๆ ตื่นเร็ว
เช้าแล้ว ได้เวลาตื่นแล้ว
เร็วเข้า เอมิลีรออยู่
เอมิลี
มาสักที สายนะเรา
ถ้านายมาสายจะชวดงานดีๆ ไปนะ รีบไปเลย
อรุณสวัสดิ์ เอมิลี
อรุณสวัสดิ์ รัดจ์
มาเถอะ ไปกันได้แล้ว
(เล่านิทานให้เด็กเล็ก งานฝีมือ)
สิ่งแรกที่นายต้องทำ คือตั้งใจดูกระดานติดประกาศที่ห้องสมุด
(แมวหาย หมาหาย ปาร์ตี้เปิดตัว เชิญเข้าร่วมชมรมหนังสือ)
ดีล่ะ อีกเดี๋ยวงานที่เหมาะกับนาย ก็จะโผล่มาเอง
นี่เหรองานของเรา
รัดจ์ ดูสิ ดูดีๆ
(ประกาศ)
(สำนักงานจัดหางาน)
รูปถ่าย…
เอมิลี ผมเห็นรูปถ่าย
ใช่
นี่คือเด็กๆ ที่ไม่ขออะไรนอกจากได้เล่นกับเรา
นายแค่ต้องเลือกรูปเด็กคนหนึ่ง
ที่นายรู้สึกว่าใช่ที่สุดมา
การเลือกเพื่อนสำคัญมากนะ
เจ้าเด็กนี่จินตนาการถึงของอร่อยตลอดเลยนะ
อยากกินไอศกรีมจัง
- คนนั้นอาจเหมาะกับฉัน - เด็กนี่แรงเยอะดี
รัดจ์ ไม่ต้องคิด แค่ใช้ความรู้สึกก็พอ
"จอห์น"
(กัปตันจอห์น)
จอห์นนี่นา
- ลุยเลย รัดจ์ คว้าไว้ เอาเลย รัดจ์ - คว้าไว้ รัดจ์ หยิบมาให้ได้ เยี่ยม
รัดจ์ รูปถ่ายก็เหมือนตั๋วรถไฟ
พอคว้ามาได้แล้วอย่าให้หลุดมือไปเด็ดขาด
ใช่ ไชโย
ลูกเรือโปรดทราบ
การฝึกของเราเสร็จสิ้นแล้ว เตรียมรับแรงเร่งสุดพลัง
เก็บหินดวงจันทร์มาหรือยัง
หินดวงจันทร์เหรอ
ภารกิจของเราคือเก็บวัตถุโบราณหายาก
นายต้องรีบเก็บมันกลับมานะ
กลับมาเดี๋ยวนี้ ศัตรูใกล้เข้ามาแล้ว
รัดจ์ กลับมานี่เร็ว
ทุกคน ประจำสถานีรบ เตรียมโต้กลับ
ได้เลยค่ะ กัปตัน
รัดจ์ นี่เวลางาน ไม่ใช่เวลาเล่น
ต้องทำงานและเล่นไปด้วย
รัดจ์ เด็กคนนี้แค่เล่นในจินตนาการของเขา
แต่ชีวิตเราต้องเสี่ยงถ้าไม่ระวัง
ถ้าเราตายในโลกจินตนาการ เราจะหายไปเลยนะ
แป๊บนะ เดี๋ยวก่อนซิ
เห็นกระดูกกร๊อบแกร๊บกันบ้างไหม
ไม่เห็นเลย ไม่ได้อยู่กับผม
จะไปอยู่ที่ไหนได้นะ
เหมือนนายจะเลือกเพื่อนไม่ค่อยเก่งนะเนี่ย
ถ้าเขาอยู่ที่นี่คงจะดี
ซูเปอร์ฮีโร่กาแล็กซีโยกเยกน่ะ
กร๊อบแกร๊บเหรอ
- กระดูกกร๊อบแกร๊บนี่ - กระดูกกร๊อบแกร๊บนี่
ลุยเลย โยกเยก
- น้องทำสำเร็จ - เย่ โยกเยก
ขอบคุณนะ โยกเยก
จินตนาการกำลังจะจบลง
สัตว์ป่าเต็มไปหมดเลยเนอะ
รัดจ์ รูปถ่าย
ที่นี่ไม่ใช่ห้องสมุด
ฉันบอกแล้วไงว่ารูปนั้นคือตั๋วกลับบ้านของเรา
เราเป็นเพื่อนในจินตนาการแค่วันเดียว
พองานของเราเสร็จ เราต้องกลับไปที่ห้องสมุด
ไม่นะ ปิดซะงั้น
ดูสิ เอมิลี หน้าต่างเปิดอยู่
ขนาดฉันก็ลอดผ่านได้
รัดจ์ ถ้าเราติดอยู่ในนี้
เราจะหายไปตอนหมดวันนะ
ขอโทษนะทุกคน
ไม่ต้องคิดมาก นี่ครั้งแรกของนาย รัดจ์
เกล็ดหิมะพูดถูก
งั้นก็คงตามนั้นแหละ
เอาล่ะ ทุกคน รีบกลับกันเถอะ ก่อนที่เราทุกคนจะหายไป
กร๊อบแกร๊บ…
ไม่จริง
ต้องล้อกันเล่นแน่ๆ
อะไรเหรอ
โยกเยก พรุ่งนี้มาเล่นด้วยกันอีกนะ
ดูซินั่น กลายเป็นน้องโยกเยกไปแล้ว
โยกเยกๆ
เย่
ดีใจด้วยจริงๆ นะ
- ดีใจมาก มีความสุขสุด - วันนี้ดีจัง
กระดูกกร๊อบแกร๊บไม่ใช่เพื่อนวันเดียวอีกต่อไป
แต่เป็นเพื่อนทุกวันเลย
เรื่องนี้เกิดขึ้นไม่บ่อยและพิเศษจริงๆ นะ
วันนี้เป็นวันที่ทุกคนจะได้ฉลองกัน
ด้วยอาหารถุงสุญญากาศของตัวเอง
อยากชิมแล้วเนี่ย
ขอถามอะไรได้ไหม
เพื่อนคุณเขา…
บอกผมมา เอมิลี เพื่อนคุณ…
ลืมฉันหรือเปล่าน่ะเหรอ
จ้ะ คงอย่างนั้นแหละมั้ง
แล้วคุณ… คุณลืมพวกเขาได้ไหม
ก็ได้อยู่มั้ง มันผ่านมานานแล้วเหมือนกัน
ผมชอบจินตนาการของอแมนด้ามากๆ เลยนะ
เราไม่มีทางลืมคนอย่างอแมนด้าได้หรอก
ทุกอย่างมีชีวิตขึ้นมาทันทีที่เธอเดินเข้ามา
โคมไฟตั้งพื้นกลายเป็นต้นไม้เขตร้อน
หีบเต็มไปด้วยสมบัติโจรสลัด
แมวที่หลับใหลกลายเป็นระเบิดเวลา
ในหัวเธอเต็มไปด้วยโลกที่ชวนให้ใจฟู และเวลาผมอยู่กับเธอ
ผมก็รู้สึกใจฟูตลอด
ผมอยากให้เธอมีชีวิตอยู่ต่อไป
ไม่ต้องเจอกันก็ยังได้ แค่ขอให้เธอยังมีชีวิตอยู่
นายจะได้เจอเพื่อนใหม่ที่ดีงามเท่าอแมนด้าเลย
ฉันมั่นใจ ไม่ต้องกังวลนะ รัดจ์
ไม่ เกล็ดหิมะก่อน
เกล็ดหิมะจะได้เจอเพื่อนก่อน
ใช่ ไปก่อนเลย เกล็ดหิมะ
เกล็ดหิมะก่อน
ฉันไม่ได้เห็นท้องฟ้าของจริงมานานแล้ว
วันนี้ได้เห็นเพราะนายเลยนะ รัดจ์
โอเค ฉันว่าเราไปกันได้แล้วล่ะ
ไปให้ถูกประตู ไปสู่ที่ที่ใช่
- ไปให้ถูกประตู ไปสู่ที่ที่ใช่ - ไปให้ถูกประตู ไปสู่ที่ที่ใช่
นายโอเคไหม มีอะไรเหรอ
กลับกันเถอะ
โยกเยก
เอมิลี เดี๋ยวนะ
มันจะเป็นยังไง จะเกิดอะไรขึ้นถ้าเราไม่ถูกลืม
แต่ก็ถูกกินอยู่ดี
เอาอีกแล้วเหรอ
บอกไปแล้วไง
ฟังนะ ถ้าเราถูกกิน
เพื่อนมนุษย์ของเราจะเป็นยังไง
ไม่รู้สิ วิญญาณคนคนนั้นอาจจะตาย
เพราะรูโหว่ขนาดใหญ่ในหัวใจก็ได้
เอมิลี เชื่อใจผมเถอะนะ
เดี๋ยว รัดจ์ บอกก่อนสิว่ามีอะไร
- ผมสัญญาว่าจะกลับมา - เอมิลี รถบัส
เอมิลี รถบัสมาแล้ว
โธ่ รัดจ์
บันติ้ง
ใช่แล้ว นี่แหละ กลิ่นนี้เลย
กลิ่นหอมหวนเย้ายวนใจ
นายไม่ได้หายไปไหน
ขอถามได้ไหมว่านายรอดมาได้ยังไง
แปลว่าเด็กหญิงคนนั้นก็รอดเหรอ
ไม่ใช่สิ กลิ่นนายเปลี่ยนไปนี่ รอเจอร์
เงียบน่า บันติ้ง ทั้งหมดนี้เป็นความผิดคุณ
ฉันไม่ได้ทำอะไรสักหน่อย
นายนั่นแหละ เด็กผู้หญิงคนนั้นประสบอุบัติเหตุ
เพราะนายกลัวแล้ววิ่งหนี
ฉันพูดถูกไหม
คุณโกหก
ไม่ได้โกหกนะ
มันขึ้นอยู่กับว่านายจะมองจากมุมของนาย
หรือมองจากมุมของฉัน
ทุกคนเห็นสิ่งที่ตัวเองอยากเห็นใช่ไหมล่ะ
ถ้าพวกเขามองไม่เห็น ก็แปลว่าเขาไม่อยากเห็นมันจริงๆ
เข้าใจไหม
ดังนั้น รอเจอร์เอ๋ย แย่หน่อยนะ
แต่ไม่มีใครเห็นนายและไม่มีใครได้ยินนาย
เพราะไม่มีใครอยากเห็นนาย และไม่มีใครอยากฟังนาย
นายยังอยากอยู่ที่นี่
ในโลกที่จะไม่มีใครเห็นน้ำตานาย
หรือได้ยินเสียงนายร้องไห้เหรอ
ไม่ คุณคิดผิดแล้ว บันติ้ง
ฟังนะ ผมไม่เคยร้องไห้เลย
- รัดจ์เหรอ - รัดจ์
รถบัสอีกแล้วเหรอ
ใครเนี่ย
ขอบคุณนะ โกลดี้
โทรหาฉันได้ตลอดนะคะ
ไม่เป็นไรนะ
กลับบ้านกันเถอะ
โชคดีนะ
ราตรีสวัสดิ์ครับ
แม่ครับ เดี๋ยว
ลิซซีลูกรัก พักหน่อยดีไหมจ๊ะ
หนูไม่เป็นไรค่ะ
ลูกอยู่เฝ้าอแมนด้าที่โรงพยาบาลไม่ได้เหรอ
ไม่น่าจะได้ค่ะ
ตอนที่แกฟื้นก็อย่าลืมกอดแน่นๆ นะ
ไม่ต้องห่วงนะ เด็กคนนั้นใจสู้
ต้องฟื้นแน่นอน
อแมนด้า แกวิ่งมาหาหนู
พอเห็นหน้า
ก็ดูเหมือนว่าแกมีอะไรจะบอก
ขอล่ะ ลูกไม่ควรโทษตัวเองเลยนะ
ลิซซี เป็นอะไรหรือเปล่า
ขอโทษจริงๆ ค่ะแม่
หนูเก็บของที่ต้องเอาไปโรงพยาบาลพรุ่งนี้ดีกว่า
จ้ะ ก็ดีนะ
(ถึง รัดเจอร์ ห้ามเปิดกล่องนี้ จาก อแมนด้า)
ก็ แม่ไม่ใช่รัดเจอร์นี่นะ
ใช่แล้ว
พ่อที่รักลูกสุดหัวใจซื้อนี่มาให้ลูก
(อย่าลืมพ่อ ปกป้องแม่ ห้ามร้องไห้นะ)
ที่นั่นเป็นยังไงบ้าง พ่อปรับตัวได้หรือยังคะ
พ่อ จะเปิดร้านหนังสือเหรอ
เยี่ยมไปเลยสิ
หนังสือที่จริงจังก็โอเค แต่ก็ต้องมีหนังสือสนุกๆ ด้วยนะ
ถ้าพ่อจัดตามนั้น ร้านพ่อต้องดังมากแน่ๆ
แม่เหรอ แม่ดื่มเบียร์ตอนดึกๆ แล้วก็ร้องไห้
ใช่ กรีนลาเกอร์ แต่ไม่ต้องห่วงแม่นะคะ
หนูจะปกป้องแม่เอง
หนูเหรอ หนูเหงาแต่ไม่ร้องไห้หรอก
ถ้าหนูร้องไห้ พ่อก็จะเป็นห่วงใช่ไหม พ่อคะ
หนูหวังว่าพ่อจะมีเพื่อนเยอะๆ นะ
แล้วไว้บางครั้งบางคราว
พ่อจะเขียนจดหมายหาหนูบ้างก็ได้นะ
ทำไมพ่อต้องตายด้วย
อย่าลืมพ่อ
ปกป้องแม่
และ…
ห้ามร้องไห้
รัดเจอร์
นั่นคือวันที่ผมเกิด
ที่รัก…
ที่รักคะ
ได้โปรด…
แม่…
ช่วยปกป้อง…
อแมนด้านะ
ตอนนี้ฉันรู้แล้วว่าทำไมนายถึงพิเศษ
นายมีรสชาติความเศร้าถึงใจนี่เอง
รสชาติจัดจ้านของจริง
นั่นยิ่งทำให้นายสมควรถูกฉันจับกิน
และถ้านายหายไป
ความเศร้าของเด็กน้อยคนนั้น ก็จะหายไปด้วยไม่ใช่เหรอ
ลองคิดดูนะ รอเจอร์
พวกนายหายไปตลอดอยู่แล้ว
จะหายไปเอง หรือถูกฉันกินตรงนี้ก็ไม่ต่างกันหรอกไหม
เอมิลี
กลับมา
เอมิลี นั่นบันติ้ง
ฉันรู้
เอมิลี
ยังไม่ตายล่ะ
ว่าไงนะ
อแมนด้า เธอยังไม่ตาย
อแมนด้ายังไม่ตาย
เธอพักฟื้นอยู่ที่โรงพยาบาล
ไปจากที่นี่กันก่อนเถอะ
ทำงานเสร็จแล้วต้องตรงกลับบ้านเลยสิ
ซินแซน
เกล็ดหิมะอยู่ไหน
เป็นห่วงอยู่ที่ห้องสมุดน่ะ
เอมิลี เกล็ดหิมะอยากให้เธอกลับบ้าน
ฉันจะกลับไปพร้อมกับทุกคน
ซินแซน นี่ใช่ไหม
น่าจะใช่นะ
อยู่ไหนล่ะ ประตูอยู่ไหน
ทำไมมืดไปหมดเลย
ใช่เหรอ
"จากจุดที่ฉันยืนอยู่ ดวงอาทิตย์ส่องแสงไปทั่ว"
บันติ้งนี่
ซินแซน เราต้องรีบแล้ว
อยู่นิ่งๆ มีอะไรไม่ชอบมาพากล
ฉันไม่สนใจยัยเด็กคนนั้นหรือแมวหรอก
ปกติแล้ว ฉันกินแต่อาหารสดใหม่เท่านั้น
ซินแซน
เพื่อนในจินตนาการที่กำลังจะหายไป จะส่งกลิ่นสุดหอมหวนออกมา
เด็กชายรอเจอร์
ขออนุญาตสอนเรื่องแสนสำคัญให้
ก่อนที่ฉันจะจับนายกิน
นายกับฉันไม่เหมือนกัน
พวกนายถูกสร้างจากจินตนาการ
แต่ฉันน่ะตรงกันข้ามเลย
เข้าใจใช่ไหมล่ะ
ฉันเป็นคนที่จินตนาการไง
ฟังนะ
ฉันได้เห็นช่วงเวลาและสถานที่ที่นายไม่อาจล่วงรู้
และฉันก็ได้เห็นสิ่งต่างๆ มากมาย ได้เห็นจินตนาการที่ไม่เคยเปิดเผย
ในทุกสถานที่
ในขณะที่กินสรรพสิ่งที่มองไม่เห็นไปด้วย
นายหนีฉันไม่พ้นหรอก ได้เวลายอมแพ้แล้ว
ฟังนะ รัดจ์ ฉันมีเรื่องต้องบอกนาย
นายยอมแพ้ไปซะดีกว่าไหม
เพื่อนฉันป่วยและต้องอยู่โรงพยาบาล
ตั้งแต่วันที่เธอเกิดมา
ฉันไม่ได้ถูกลืมเลย รัดจ์
ความจริงก็คือ
เพื่อนฉันตายก่อนมีโอกาสได้เติบโตซะอีก
การลืมมันต่างจากการถูกพรากไป
รัดจ์ นายยังเจออแมนด้าได้
พ่อหนุ่ม นายต้องหาประตูให้เจอ
ประตู แต่มันอยู่ไหนล่ะ
ตั้งสมาธิ หาให้ทั่ว ไปเลย
ครับผม
หนุ่มน้อย หนีไปก็เปล่าประโยชน์
หวังไปก็เปล่าประโยชน์
สุดท้ายแล้ว พวกแกทั้งหมด จะต้องหายไปเพียงลำพัง
เอมิลี ซินแซน
เก่งมาก พ่อหนุ่ม
ยังไม่เข้าใจอีกเหรอ
น่าเสียดายจริงๆ
แม้แต่นี่ก็เป็นแค่จินตนาการ
ปัง
เอมิลี
เพื่อนในจินตนาการอย่างพวกแก ไม่เคยเรียนรู้อะไรและเปลี่ยนอะไรไม่ได้หรอก
เร็วเข้า พาเข้าไปข้างใน
ทำใจดีๆ นะ เอมิลี
รัดจ์
แว่นตาที่ฉันให้นาย
เป็นจินตนาการของ…
เพื่อนแท้ของฉัน
เอมิลี ตื่นสิ
รัดจ์
ครับ
ฉันฝากทักทายอแมนด้าด้วย…
ได้สิ จะบอกให้
มีบางอย่างที่จินตนาการไม่มีทางเอาชนะได้
นั่นก็คือ…
- เอมิลี - ความเป็นจริง
เอมิลี
อะไรน่ะ
รัดจ์กับซินแซนนี่นา
ยินดีต้อนรับกลับบ้าน
ไปไหนกันมาเนี่ย เมืองของวันนี้คือเดจิมะในนางาซากิเลยนะ
เกล็ดหิมะ เอมิลีจากไปแล้ว เอมิลีหายไปแล้ว
เพราะฉัน เธอหายไปเพราะฉันเอง
รัดจ์
เขาทำให้…
เธอหายไป
เดี๋ยวนะ เอมิลีเหรอ เขาเป็นใคร
เอมิลีคงเป็นเพื่อนใหม่ของรัดจ์สินะ
จะได้เป็นเพื่อนใหม่ของเกล็ดหิมะด้วยไหมเอ่ย
พ่อหนุ่ม นายพูดถึงใครเหรอ
เอมิลี…
เราคนใดคนหนึ่งถูกบันติ้งกินหรือเปล่า
ซินแซน เธอหายไปต่อหน้าต่อตาเราเลยนะ
นายจะบอกว่า
เอมิลีคนนี้เป็นเพื่อนเราเหรอ
และเราจะเล่นกัน
งานนี้บันเทิงเริงใจแน่นอน
อะไรเหรอ
เป็นอะไรหรือเปล่า พ่อหนุ่ม
เป็นอะไรไป
ไม่นะ ไม่เคยได้ยินว่ามีผู้หญิงชื่อนั้น
นี่ก็ไม่
ที่นี่ไม่มีนะ
ขอโทษนะ ไม่เคยเห็นเลย
เธอเป็นเด็กดี
มีความสุข จริงใจ และมีรอยยิ้มแสนน่ารัก
คุณจำเธอได้เหรอ
ฉันจะลืมได้ยังไง
ต้องจำได้อยู่แล้วสิ รู้ไหมว่าเกิดอะไรขึ้นกับเธอ
เธอหายไปเพราะบันติ้ง
หมายถึงยังไงที่ว่า "เธอหายไป"
เป็นไปไม่ได้
ได้ยินว่าบันติ้งทำร้ายแค่เพื่อนในจินตนาการ
เขาไม่ทำร้ายลิซซีเพื่อนฉันหรอก
เดี๋ยวนะ ผมไม่แน่ใจว่าคุณพูดถึงใคร
เอลิซาเบท ดาวน์บีต เธอเป็นเพื่อนฉัน ลิซซีของฉัน
ลิซซีเหรอ
ลิซซีเป็นแม่ของเพื่อนผม แม่ของอแมนด้าครับ
อ๋อ เข้าใจได้แล้วทีนี้
บอกฉันทีว่าเธอมีความสุขไหม
เธอโตเป็นผู้ใหญ่แล้วและมีความสุขกับชีวิตไหม
คิดว่านะ
ผมคิดว่าเธอมีความสุข
เธอทำงานหนักมาก แต่หลังจากนั้นก็ได้สนุก
เธอพาเราไปสวนสาธารณะ ไปสระว่ายน้ำ
บิสกิตฝีมือเธออร่อยมากด้วย
ขอถามได้ไหม
นายเคยได้ยินลิซซีพูดถึงฉันบ้างหรือเปล่า
พูดถึงคุณเหรอ
ใช่ พูดถึงฉัน
ฉันชื่อฟริดจ์ เธอตั้งชื่อฉันว่า "ฟริดจ์"
แม่ของอแมนด้ามีกล่องใบใหญ่อยู่ในครัว
เธอตั้งชื่อมันตามชื่อคุณ
เธอเรียกชื่อคุณทุกวัน
จริงเหรอ งั้นเธอก็จำฉันได้จริงสิ
เพื่อนรักของฉัน
ขอโทษนะ ผมว่าไม่…
บิสกิตฝีมือเธอยังอร่อยเหมือนเดิมด้วยเนอะ
บางครั้ง มันก็ไม่สำคัญหรอก ว่าเป็นเรื่องจริงหรือเปล่า
ในชีวิตคนเรา การเชื่อในสิ่งที่เราอยากเชื่อมันคุ้มค่านะ รัดจ์
สิ่งเดียวที่สำคัญ
คือเรื่องราวที่เราเชื่อ
ใช่ นั่นแหละที่สำคัญ
ขอบคุณ ขอบคุณครับ ฟริดจ์
(สำนักงานจัดหางาน)
อรุณสวัสดิ์ รัดจ์
พ่อหนุ่ม นายหาอะไรอยู่เหรอ
ผมจะไปโรงพยาบาลที่อแมนด้าอยู่
ผมจะให้เพื่อนมนุษย์พาผมไปที่นั่น
แต่นายไม่รู้ด้วยซ้ำนี่ ว่าอแมนด้าอยู่โรงพยาบาลไหน
บันติ้งจะได้กลิ่นนายและตามล่านาย
นายจะถูกเขากินก่อนถึงที่หมายซะอีก
ถึงเธอจะยังมีชีวิตอยู่
เธอก็จำนายไม่ได้แล้ว
เพราะแบบนี้ ตัวนายถึงเริ่มเลือนหายไปไง
ถึงนายจะหาเธอเจอก็ไม่ช่วยอะไร
ฉันเกรงว่ามันจะเป็นอย่างนั้น
มนุษย์ลืมเราไป โลกก็เป็นแบบนี้แหละ
เพราะเราคือเพื่อนในจินตนาการ
แต่นั่นยังไม่พออีกเหรอ
เป็น "เพื่อนไม่จริง" มันไม่พอเหรอ
พ่อหนุ่ม นายต้องเข้าใจนะ
ซินแซน ผมกลัวว่าตัวเองจะหายไป
หรือถูกบันติ้งกิน
แต่ผมจะไป
ผมอาจจะหายไปและไม่มีใครเห็นผมอีกเลย
แต่ช่วงเวลาที่ผมกับอแมนด้า อยู่ด้วยกันเป็นเรื่องจริง
ต่อให้คนทั้งโลกไม่เชื่อว่ามันเป็นเรื่องจริง
ผมก็ยังเชื่ออยู่
ผมดีใจที่ได้เป็นเพื่อนกับอแมนด้า
รัดจ์
ซินแซน ผมอยากเจออแมนด้า
ผมอยากบอกให้เธอตื่นขึ้นมา และสู้สุดใจเพื่ออยู่ต่อไป
ผมอยากบอกเธอว่าไม่ว่ายังไง
ผมก็จะอยู่ข้างเธอเสมอ
ต้องทำให้ได้ ก่อนที่ผมจะหายไป
(จูเลีย นักบัลเลต์ตัวชูโรง)
จูเลีย
นั่นเพื่อนของอแมนด้า
ของผม… ไม่สิ ของเรา
การต่อสู้ของเราเพื่อทุกคนที่ไม่มีใครเห็น
ซินแซน นี่คือคำตอบของผม
พ่อหนุ่ม
ไม่ๆ เธอเป็นอะไรเนี่ย
ไม่เอาสิ เธอไม่เข้าใจเลย
วันนี้ต้องแสดง แล้วเธอก็เป็นนักบัลเลต์ตัวชูโรงดาวเด่น
เธอคือเจ้าหญิงออโรรา
ฉันรัดเจอร์ เพื่อนของอแมนด้า
รอเจอร์เหรอ
ไม่ใช่ ฉันรัดเจอร์ เพื่อนอแมนด้า
ขอร้องล่ะ จูเลีย เธอต้องพาฉันไปโรงพยาบาล ที่อแมนด้าอยู่เดี๋ยวนี้
เพื่อนอแมนด้าเหรอ ว่าไปนั่น
เธอคือออโรราของฉัน
ทีนี้ ฟังฉันนะ
วันนี้เธอจะต้องทำให้ผู้ชมทุกคน หลงใหลในตัวเธอ
จูเลีย นะ ขอร้องล่ะ
ฉันไม่มีเวลาแล้ว เรื่องนี้สำคัญมากๆ
ฉันมีเรื่องขอให้เธอช่วย
เพื่อนฉัน ไม่สิ พาฉันไปโรงพยาบาล…
อะไรกันเนี่ย
จูเลียเลือกรัดจ์ ให้เป็นเพื่อนในจินตนาการของเธอทุกวัน
เราจะทำยังไงดี เราจะทำยังไงกันดี
เรางานเข้าแล้ว
เงียบเลย ต่อไปนะ ออโรรา
เป็นเพลง "อะเวกเคนนิงพาเดเดอ"
จูเลีย เราจะสายแล้วนะ
โอเคค่ะ
ไม่นะ
พ่อหนุ่ม ปล่อยรูปนั้นไปนะ
พ่อหนุ่ม ตั้งสติหน่อย
รัดจ์ นายจะไปใช่ไหม
นายจะไปหาอแมนด้า จำได้ไหม
อแมนด้าเหรอ
อแมนด้าคือใคร ฉันไม่รู้จักเธอ
เธอเป็นเพื่อนมนุษย์ของนายไง
อแมนด้าเหรอ
อแมนด้า…
ลืมไปแล้วเหรอ
ไปกันจ้ะ จูเลีย
เดี๋ยวพ่อจะตามมาสมทบทีหลัง
ไม่เข้าใจเลย
พ่อลืมวันเกิดหนู แต่จำงานแสดงบัลเลต์ของหนูได้เนี่ยนะ
ทางนี้
จูเลีย รอก่อน
รีบไป รัดจ์ ให้ไว
มาสิ พ่อหนุ่ม
รีบเข้าไปเลย
ฝากที เกล็ดหิมะ
จัดให้เลยจ้ะ
ไปกันเถอะ พ่อหนุ่ม
เร็วสิ นายอยากเจออแมนด้าใช่ไหม
อแมนด้า…
โรงพยาบาล…
จูเลีย
รอเดี๋ยว
พ่อหนุ่ม ทางนี้
สู้ๆ รัดจ์ ฉันรู้ว่านายทำได้
ซินแซน
- กล้าพอไหม - คอยดูนะ
แม่คะ ได้ยินเสียงนั้นไหม
เสียงเหรอ เสียงอะไรจ๊ะลูก
จูเลีย
โรงพยาบาล เราต้องไปโรงพยาบาล
จูเลีย อย่าทำแม่ตกใจแบบนั้นสิ
จูเลีย พาฉันไปหาอแมนด้า
นะ พาฉันไปหาอแมนด้าที
รถพยาบาล โรงพยาบาล
ทำได้ดีมาก พ่อหนุ่ม
โชคดีนะ
อแมนด้า
บันติ้งคือชื่อของผม ผมมิสเตอร์บันติ้งครับ
ผมมาตามหาเด็กผู้หญิงชื่ออแมนด้า ชัฟเฟิลอัพ
ผมมั่นใจว่าเธอเป็นคนไข้ที่โรงพยาบาลนี้
- มิสเตอร์บันติ้ง - ครับ
ไม่ทราบว่าคุณกับคนไข้เป็นอะไรกันคะ
(หอผู้ป่วยเด็ก)
ทางนั้น
- เธออยู่ทางนั้น - ทางนั้น
- ทางนั้นๆ - ขอบคุณนะ
เกล็ดหิมะตัวใหญ่จนออกไปไม่ได้
กลับไปห้องสมุดเถอะ ซินแซน
คิดว่ารัดจ์ได้เจออแมนด้าไหม
ฉันมั่นใจว่าเขาได้เจอ
รู้อยู่ว่าเขาทำได้
วางใจเถอะ เกล็ดหิมะ ฉันจะคอยปกป้องเอง
จูเลีย แม่จ๋า
พ่อจ๋าเพิ่งนึกได้ว่าเป็นวันนี้
วันนี้เรามีคอนเสิร์ตบัลเลต์
โล่งอกไปที
คุณชัฟเฟิลอัพ
ค่าที่วัดได้คงที่นะคะ
ขอบคุณมากค่ะ
แม่
แม่จะไปซื้อโกโก้นะ
อแมนด้า
ทั้งหมดนี้ฉันผิดเอง ขอโทษนะ
ฉันรู้อยู่แล้ว
ฉันรู้ว่าเธอยังอยู่
จินตนาการของเธอต้องมีชีวิต
และฉันอยู่ตรงนี้
ฉันกลับมาแล้ว อแมนด้า ฉันกลับมาแล้ว
ได้เวลาตื่นแล้วนะ
ตื่นขึ้นมาเถอะนะ
ห้ามหายไปไหน
ปกป้องกันไป
และห้ามร้องไห้เด็ดขาด
ห้ามหนีแล้วด้วย
อแมนด้า เธอต้องตื่นแล้วนะ
นี่มันอะไรกันเนี่ย
ไม่บอกก็รู้ นี่รอเจอร์สินะ
นึกแล้วว่าต้องอยู่ที่นี่ รอเจอร์ ดีใจที่ได้เจอกันอีกนะ
อแมนด้า…
ที่ไหนเนี่ย
หนูจ๋า หนูฟื้นแล้ว
คุณเป็นหมอของหนูเหรอคะ
ทีนี้ก็ช่วยสงบใจทีนะทางนั้น
ทุกอย่างมีวันหมดอายุ
และวันหมดอายุของนายก็คือวันนี้ รอเจอร์
ชุดนั่นหลอกฉันไม่ได้หรอก
คุยกับใครคะ
ได้ยินไหม อแมนด้ามองไม่เห็นนายแล้ว
เธอจำนายไม่ได้
อุ๊ย ตกใจหมด น่าเศร้าจริงๆ
ว่าไหมจ๊ะ รอเจอร์
รอเจอร์
พวกเธอเป็นใคร
แล้วทำไมต้องสู้กันด้วย
ฉันรู้สึกหิวๆ หิวจริงไม่หลอกชิ่ง
ฉันกำลังจะกินทุกอย่างที่เธอให้นาย
รวมถึงความเศร้าและความเจ็บปวด
อแมนด้า
รอเจอร์เหรอ
ไม่ใช่
หยุดนะ เขาไม่ได้ชื่อรอเจอร์
ใช่แล้ว ฉันเอง
เขาชื่อรัดเจอร์ รัดเจอร์ต่างหาก
รัดเจอร์ ทางนี้
อแมนด้า
ทำได้ดีมาก สาวน้อย
อย่างที่คิดเลย รอเจอร์เพื่อนเธอคุ้มค่ากับการล่าจริงๆ
พร้อมไหม รัดเจอร์
พร้อม
จับแน่นๆ นะ
จับอยู่ จับไว้อยู่แล้ว
ล้ำหน้าไม่ธรรมดานะแหม
ฉันจินตนาการมาหลายร้อยปี
นานกว่าเธอนะจ๊ะ หนูจ๋า
อแมนด้า เรือลำนี้ เธอว่าเรือลำนี้บินได้ไหม
ที่จริงก็…
บินไม่ได้
แต่ไม่ต้องกังวลไป
รัดเจอร์
อแมนด้า
คุณเป็นหมอใช่ไหม ทำอะไรสักอย่างสิคะ
ขอโทษครับ คุณชัฟเฟิลอัพ
ที่จริงวันนี้ผมมาสำรวจเด็กๆ ที่นี่น่ะ
เป็นการสำรวจที่สำคัญมาก
ใช้เวลาไม่นานหรอก ผมรับรองได้
คุณคือคนที่มาร้านหนังสือเมื่อวันก่อนนี่
จำผมได้ด้วย เป็นเกียรติมากครับ คุณชัฟเฟิลอัพ
ช่วยออกไปเดี๋ยวนี้เลยค่ะ
ไม่เห็นเหรอว่าลูกสาวฉันทรมานอยู่
แม่
อแมนด้า โล่งใจจังที่ลูกฟื้นแล้ว
อย่าไปเชื่อเขา อย่าเชื่อเขาเด็ดขาด
แม่จะตามหมอให้เลย
แม่
ผู้ชายคนนั้นพยายามจะกินรัดเจอร์เข้าไป
สาวน้อย ฉันไม่ได้พยายามจะ กินเขาเข้าไปแน่นอน
ฉันแค่จะพาเขากลับไปสู่ความว่างเปล่า
พาเขากลับสู่ความเป็นจริง
คุณเป็นตัวอะไรเนี่ย
คุณกับลูกจะไม่เดือดร้อนถ้าไม่เข้าไปยุ่ง
เข้าไปยุ่งเหรอ
ลูกจ๋า
อแมนด้า ขอร้อง แม่เชื่อเธออยู่แล้ว
แม่ช่วยเธอได้นะ
อแมนด้า บอกแม่เรื่องฟริดจ์สิ
เขาจะมา ถ้าแม่เรียกเขา เขาจะมา
- แม่คะ รัดเจอร์บอกว่า… - อแมนด้า
ลูกจ๋า ไม่เป็นไรนะ
รัดเจอร์บอกว่าฟริดจ์ เรียกฟริดจ์มา
ลูกพูดว่า "ฟริดจ์" เหรอ
หมา หมาชื่อฟริดจ์
รัดเจอร์บอกว่าเขาเจอฟริดจ์
รัดเจอร์…
เรียกหาฟริดจ์
แม่ แม่ต้องเรียกฟริดจ์มานะ
แม่
งูเหรอเนี่ย
ยินดีต้อนรับ คุณชัฟเฟิลอัพ
ผมขอต้อนรับคุณ
สู่โลกแห่งเพื่อนในจินตนาการ
แม่ ได้ยินหนูไหม
อแมนด้า
แม่จะสู้กับมันเพื่อลูกเอง
แม่
รัดเจอร์
แม่ ช่วยเขาที
(เอลิซาเบท)
ปล่อยเขานะ บอกให้ปล่อยเขาไง
ปล่อยเขาเดี๋ยวนี้
นี่ เขาเป็นพวกเรา บอกว่าอย่ายุ่งไง
เขาเป็นเพื่อนเรา
เราไม่ยอมให้แกพาเพื่อนเราไปหรอก
โฮ่งๆ
ไปเลย ฟริดจ์
- แม่ - อแมนด้า
เอาเวลาไปสนใจเรื่องของตัวเองกันดีกว่าไหม
มันก็แค่เพื่อนในจินตนาการตัวหนึ่ง
เอามาให้ฉันกินก็สิ้นเรื่อง
รัดเจอร์
อแมนด้า เธอต้องใช้ชีวิตต่อไปกับแม่นะ
รัดเจอร์
รสชาติสุดจัดเกินบรรยาย
เหนือจินตนาการดีแท้
ต้องบอกเลยว่า…
เหมือนมันไม่สด
แต่เกือบจะเน่าแล้ว
แต่ในที่สุด ฉันก็ทำสำเร็จ ฉันกินเพื่อนในจินตนาการแสนวิเศษเข้าไป
ใช่แล้ว นี่แหละที่ฉันตามหา
ที่แท้ก็…
(มิสเตอร์บันติ้ง)
แม่ไม่เป็นไรใช่ไหม
ไม่เป็นไรจ้ะ ทุกอย่างผ่านพ้นไปด้วยดี
ยินดีต้อนรับกลับมานะ ลูกรัก
หนูกลับมาแล้ว แม่ หนูกลับมาแล้ว
นั่นไงล่ะ เหมือนที่นายบอกเลย
เธอมีความสุข มีความสุขมาก
โตเป็นผู้ใหญ่แล้ว
ครับ อแมนด้าเพื่อนผม
ก็มีความสุขมากเหมือนกัน
ทุกอย่างเรียบร้อยดีไหมคะ
ค่ะ
อุ๊ย น้องตื่นแล้ว
ใช่ค่ะ
วิเศษไปเลย จะไปแจ้งคุณหมอให้นะคะ
เชิญค่ะ
ขอบใจนะ รัดเจอร์ ขอบใจ ขอบใจนายด้วยนะ ฟริดจ์เพื่อนรัก
รัดเจอร์ ขอบคุณที่กลับมานะ
ฉันไม่ได้ตัวคนเดียว
เพื่อนที่ห้องสมุดช่วยฉันไว้
ซินแซนกับเกล็ดหิมะ
แล้วก็เอมิลีด้วย
อแมนด้า เธอจะมีความสุข
และเศร้า และจะเป็นไปอย่างนั้นซ้ำแล้วซ้ำเล่า
แล้วเธอก็จะโตขึ้น
รัดเจอร์
อแมนด้า ไม่ว่าเมื่อไหร่
ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น
ฉันจะเป็นส่วนหนึ่งของเธอเสมอ
ขอบคุณที่มานะ
เมื่อสามเดือน สามสัปดาห์ และอีกสามวันก่อน
อแมนด้า
ห้ามหายไปไหน
ปกป้องกันไป
และห้าม…
ร้องไห้เด็ดขาด
พร้อมไหม
มาเถอะ รัดเจอร์ แด่การผจญภัยครั้งสุดท้ายของเรา
จัดไป
นกที่ไม่เคยเห็น
ดอกไม้ที่ไม่เคยได้ชม
สายลมที่ไม่เคยสัมผัส
ค่ำคืนที่ไม่เคยพบพาน
คุณเคยเห็นอะไรที่วิเศษขนาดนี้ไหม
ผมเคยนะ
(สร้างจากนิยายโดย เอ.เอฟ. แฮร์โรลด์)
คำบรรยายโดย: ฐิตาภา สิทธิวงศ์