Hiç görülmemiş bir kuş.
Hiç görülmemiş bir çiçek.
Hiç görülmemiş bir esinti.
Hiç görülmemiş bir gece.
Sen hiç bu kadar harika bir şey görmüş müydün acaba?
Benim adım, Rudger.
Ben tam olarak, üç ay, üç hafta ve üç günlüğüm.
Vay!
Ben, burada doğdum.
Amanda'nın, hayal ettiği bir dünyada.
Vay canına!
Amanda her zaman en muhteşem dünyaları hayal eder.
Bu gördüğünüz çalışkan dev.
İşte geveze sincap.
Ve okyanus balinası.
Zaman zaman, çok korkunç şeyler hayal ettiği de oluyor!
Rudger!
İşte bu Amanda. Beni o hayal etti. Ben öyle doğdum.
Amanda ve ben bir söz verdik.
Ne olursa olsun, asla yok olup gitme.
Birbirini koru.
Ve asla ağlama.
Peki ya sen? Benim gibi kimsenin görmediği, bir arkadaşın var mı?
Bir zamanlar, çocuk olan büyüklerin, deyimiyle biz,
"Hayalîler"iz.
HAYALÎ
Bazen "keşke güneşli olan bir yerde yaşasaydım" diyorum.
Julia, gökkuşağı çıkabilir. Bir söz gökkuşağı.
Söz mü dedin? O da ne demek?
Derler ki: "Yağmurdan sonra gökkuşağı görürsen,
o sana önemli bir sözü hatırlatmak için
çıkmıştır."
Julia!
Ah, işte annem. Merhaba anne!
Sanırım ailem daha çok gün doğumlarını tercih ediyor. Babam kesinlikle öyledir!
Yaz tatilinde baleye devam mı?
Oh, evet. Biliyor musun,
babam şu sıralar sürekli bir şeyleri unutuyor. Geçen
gün bana ilk söylediği şey şu oldu: "Bugün ne vardı,
bugün çok önemli bir şey olduğunu biliyorum. Ah
tabii ya, bale resitalin vardı. ” Ama hayır.
Amanda, o gün benim doğum günümdü! İnanabiliyor musun?
Sence neden büyükler, böyle gerçekten önemli olan şeyleri unutuyorlar?
Julia! Gidiyoruz!
Neyse, görüşürüz!
Görüşürüz Julia!
Çabuk. Dersin birazdan başlayacak, geç kalacaksın.
-Anne dur! Beni bekle! -Evet canım, gitmeliyiz.
Biliyorum. Geliyordum.
Merhaba.
Evet, biliyorum. John, oraya otur.
Oh.
Hiç gerek yok, bir şey değil!
Aa, sağ ol.
RESİMLİ VAHŞİ ŞEYLER SÖZLÜĞÜ
Düello!
Bak, vahşi şeyler her yerde.
OKUL OTOBÜSÜ
SHUFFLEUP KİTABEVİ
Öyle mi? Bugün mü? Harika!
Evet, saat beşte! Evet kesinlikle, sabırsızlanıyorum.
Merhaba.
Evet! Goldie, başvurumu uygun bulmuşlar, ve beni görüşmeye çağırıyorlar.
Tebrik ederim! Umarım hayatında yeni bir sayfa açarsın.
Umarım iyi geçer, biliyorsun evlendiğimden beri
hep kitapçıda çalıştım ben.
Endişelenme. Unutma, sen Shuffleup Kitabevi'nin ünlü sahibisin. Hâlledersin.
Umarım hâlledebilirim.
Buraya kadar ha?
Lizzie…
Senin için bunu tek başına yapmak zor ama başaracağını biliyorum.
Teşekkür ederim Goldie.
Aslında, senden bir, bir iyilik isteyebilir miyim Goldie?
Amanda'ya bakmamı isteyeceksen bakarım.
Ah, harikasın.
Amanda, artık konuşabilir miyim?
Tabii.
Deneme, deneme, bir-iki-üç. Houston, beni duyuyor musun?
Neden okulda birbirimizle konuşamıyoruz ki?
Rudger, seni okula çok ısrar ettiğin için götürdüm.
Seni tek görebilen benim,
göremedikleri biriyle konuşmaya başlarsam herkes çok şaşırmaz mı?
Eğer insanlar beni görebilselerdi en iyi girişi ben yapardım.
"Hey n'abersiniz millet,
benim adım
Rudger!"
Ne? Randevumuz iptal mi edildi?
Ama Lizzie çok zor durumda.
Kızı Amanda'yı tek başına büyüttüğünü biliyorsun.
Rudger, bak bize muhteşem bir macera buldum.
-Gökten düşen meteorlarla ilgili olan mı? -Hayır.
Umarım yaşlı Pırasa Kadın'ın saldırdığı değildir.
Onda eksik bir şey vardı.
Evet gerçekten vardı, sosislerle tencerede olmak çok kötüydü.
İçerisi çok sıcaktı.
Beni anlıyorsun değil mi, bu senin hayalîn olsa da…
Anlıyorum. Pişmek istemiyorsun. Tamam. Seni çok iyi anladım.
-Ah, bugün iyi görünüyor! -Rudger, kutsal tavan arası yemini zamanı!
Asla yok olup gitme, birbirini koru, ve hiçbir zaman ağlama.
Hadi gidelim Rudger.
Koş Sarı Kız! Huuu!
Hey! Bekle, dur!
"Sarı Kız" adı nereden çıktı?
O inek, değil mi?
Ha? O bir misk sığırı. Hiç hayal gücün yok.
Şaka yapıyorum, öyle demek istemedim!
Peki, Prenses Amanda ona ne isim verirdi?
Daha hızlı, Yeşil Bira!
Yeşil Bira mı? O annemin birasıydı.
Amanda?
Hey, Amanda? Beni duvar ve kapılardan, geçerken hayal edebilir misin?
Hayalet gibi mi? Asla olmaz Rudger.
Ama daha geçen gün, evden çıkarken kapıyı kapattın,
ve ben tam iki saat gardıropta kaldım!
Ne olmuş? Rudger, orayı kendi odanmış gibi düşün. Eve geldiğim anda özgürsün.
Sen varken her şey güzel Amanda,
ama bazen ben de diğer çocuklarla oynamak istiyorum; yani,
beni göremedikleri için oynayamıyorum tabii.
Yine de onları izlemek çok eğlenceli. Ah! Oo, Çok soğuktu. Oooo!
Oo!
Rudger, şuna bir baksana.
Bu bir Noel ağacı!
Amanda, Amanda, dur!
Rudger…
Ah! Amanda!
Rudger!
Yeter, bırak beni!
Bayan Amanda Shuffleup!
Nedir bu?
Merhaba anne.
Sana nedir bu diye sordum!
Bu hiç kibar değil anne.
Soracağın soru "Ne" değil, "Kim?" Olmalı.
Amanda, kaç kez şemsiyeyi alt kattaki şemsiyeliğe koymanı söyledim?
Yerler, kıyafetlerin, hepsi sırılsıklam.
Belki bunu Rudger yapmıştır.
Hey, hey!
-Amanda. Ah tatlım, ne zaman öğreneceksin? -Sen ne diyorsun?
Anne, ben okulda her şeyi öğreniyorum.
Söylediğimin o olmadığını biliyorsun. Ahh.
Aa, anne, yerleri ıslatıyorsun.
Ah, bazen yaptığın şeylere inanamıyorum kızım.
Aşağı gel, sana sıcak kakao yapayım.
-Rudger'a da yap! -Yaparım.
-Oh, üzgünüm, maalesef kapalıyız. -Aaa, ben aslında bu
mahallede küçük bir anket yapıyordum.
Bayan, aa, Shuffle-up?
Anket mi?
Neyle ilgili bir anket?
Dünyamızla ilgili bir anket, ayrıca çocuklarla ve günümüzdeki davranışlarıyla.
Sakıncası yoksa kimliğinizi görebilir miyim lütfen?
Kimliğimi mi?
Evet, kim olduğunuzu gösteren şeyi.
Benim adım Kiraz Kuşu. Yani Bay Kiraz Kuşu. Bir kuş türünün de adıdır.
Ooo!
Tarla Kiraz Kuşu, buralarda vardır,
sizce de tatlı bir kuş değil mi?
Hım? Oooo!
Yağmur yağarken söylemek istemezdim ancak şu an çok meşgulüm. Anketi bana,
bırakmak istemez miydiniz acaba?
Aa, hayır, hayır, buna gerek yok, anket tamamlandı bile.
Anlayamadım?
Hmmm, evet. "Eski dünya ölüyor ve yeni
dünya doğmaya çalışıyor, aydınlıkla karanlık arasındaki
dönemde."
-Hımm, "Doğmak" dediği şey nedir? Hım? -Aa, ben, üzgünüm,
kitapları kocam seçmişti, ben…
Hiç üzülmeyin lütfen. Ve bu arada…
Bu kitapçı gerçekten de çok güzel kokuyor.
Gerçekten tuhaftı. Çocuklar, anket falan.
Ve o kız da çok garipti.
Hangi kız?
O adamın yanındaki kız.
Kimden bahsediyorsun?
Rudger, benim düşündüğümü mü düşünüyorsun?
Buradaki tek görünmez arkadaşın ben olmadığımı mı?
Ah şu görüşmeyi bir atlatsam.
Biliyorum, sadece umut etmek gökten ekmek yağdırmayacak.
Amanda mı?
Gayet iyi, o şu an Rudger'la oynuyor.
Hayır, hayır. "Roger" değil, doğrusu Rudger olacak.
Yani şöyle, R A C ve A.
Son dönemde edindiği arkadaşlar
bu kadarmış işte.
Bak, lütfen gülme anne ama Rudger aslında gerçek değil, onu Amanda
görebiliyor, uydurma bir arkadaş, o tamamen uydurma, çok tuhaf, değil mi?
Bu çok özel bir bilyeymiş. İçi çok güzel, değil mi? Bak, resmen ışıl ışıl.
Ama hani gülmeyecektin?
Amanda onu görebildiğini söylüyor.
Kusura bakma Lizzie. Bu anlattıkların bana geçmişi hatırlattı da.
Geçmişi mi?
Hatırlamıyor musun yoksa?
O şeyin adı neydi ya?
Ah, bu doğru. Buzdolabı, evet ismi buydu.
Sen ona Buzdolabı adını vermiştin.
Ne "Buzdolabı" anne? Neden bahsediyorsun?
Buzdolabı beni bir yılandan kurtardı demiştin. İkiniz hiç ayrılmazdınız,
hep birlikteydiniz! Sanırım o bir köpekti.
Köpek mi?
Evet. Bir dahaki sefere kardeşine sormalısın. Buzdolabı büyük sorun
-çıkarmıştı. -Anne, Fırın yine aynı şeyi yapıyor!
Hemen buraya gel Fırın!
Amanda, Fırın o bilyeyi sakın yutmasın kızım.
Evet, biliyorum.
Buzdolabı…
Yumurta alacaktım!
Lizzie, ne oldu? Orada mısın? Alo?
Sağ ol Goldie.
Görüşmede bol şans!
19, 20. Oldu mu?
Hayır, olmadı Goldie!
Hmm? Hmm? Hmm…
Ben tezgâha saklanacağım, ve Bay Rudger, siz de gidip şuraya girin.
Ama Başçavuşum, beni bulamayacağından eminim efendim.
Bay Rudger, saklanmamız gerek!
Anlaşıldı! Anne dönene kadar hayatta kalacağız Başçavuşum.
Artık geliyoruum!
Hayır, henüz gelme.
Amanda. Amanda? Sen neyi hayal ediyorsun?
Affedersin, hiçbir şey.
Acele et, seni bulacak bak!
Peki, tamam o zaman, ben gidip şuraya saklanacağım.
Aa, tamam. Ha!
Ooo! Işıkları söndürmek çok iyi fikir Başçavuşum!
Aa, Rudger, bunu ben yapmadım.
Ha?
Amanda!
Rudger!
Buldum seni Prenses Amanda! Hey, bir sorun yok.
Şalterde sorun olmaması çok iyi. Kabloları tamir ettirmek gerekirse,
sıkıntıya girecektik. Tabii bu bina biraz eskiydi,
bu kadarı da normal.
Hepsi o çocuğun yüzünden.
Hangi çocuk?
Karanlık oldu, şimşek çaktı, sonra o kız ortaya çıktı.
-Elektrikler gitti ama… -Oradaydı! Uzun saçlı kız, daha önce
de gelmişti. Çok korkunç bir yüzü var. Rudger'yı yakaladı ve
onu götürmeye çalıştı.
Yemin ederim oradaydı.
Amanda. Amanda tatlım, bazen o zeki kafanla bazı şeyleri
çok fazla düşünüyorsun. Her şey yolunda canım.
Hayır! O benim kafamda falan değil, gerçekten buradaydı.
Şey Amanda bazen kafasında arkadaş uyduruyor. Düzelecektir.
Ama anne…
Goldie, sen artık gidebilirsin. Teşekkür ederim.
Ne demek.
Sağ ol.
Sonra görüşürüz, Prenses Amanda.
Anne, lütfen inan bana, gerçeği söylüyorum, o kız ve Rudger var.
Amanda, lütfen. Öyle bir çocuk yok.
Açıkçası, sen olmayan biri için öfke nöbeti geçiriyorsun.
Tatlım, çok yorgunum. Bugün gerçekten zor bir gündü. Görüşmem hiç iyi geçmedi.
Babam olsaydı…
Evet, biliyorum, o olsaydı her şeyi hâllederdi canım.
Hayır anne, o bana inanırdı.
Bu hiç hoş değildi, sana neden inanmadı anlamıyorum. O gördüğüm en korkunç şeydi.
Kız çürümüş gibi kokuyordu, ve buz gibi de soğuktu. Tamam anlıyorum,
bu bir anne için çok zor.
Peki bizim için de çok zor değil mi? Yani, bizim de sorunlarımız var.
Bağırma Rudger.
Evet, baban sana inanırdı. Bence bu konuda haklısın, ve o olsa kitapçı
-kapanmazdı. -Kes artık dedim!
Sen hiçbir şey bilmiyorsun.
Amanda.
Bu doğru. Sen bile bir gün yok olacaksın, bu yaşanacak Rudger.
Seni hayal etmeyi bıraktığımda, sonsuza dek yok olacaksın.
Ne, Amanda sen ne diyorsun?
Git başımdan!
Amanda, umursamıyor musun?
O hayalet kız bana saldırdı! Ben şu anda kaçırılmış olabilirdim.
Dinliyor musun?
MUHASEBECİLİK
Ne yapıyorum ben?
Neydi tüm bunlar?
Az kalsın beni kaçırıyordu. Siyah, saçlı, o ürkütücü kız.
O da ne?
Affedersin!
Beni görebiliyor musun?
Görüyorum. Ama birazcık.
Birinin arkadaşı mısın?
Uydurma arkadaşı.
Yakın zamana kadar evet.
Peki ne oldu?
Şey, sanırım arkadaşım artık beni göremiyor.
Arkadaşımın artık bana ihtiyacı yok.
Yani, yok mu oluyorsun?
Evet.
Peki sonra ne olacak?
Bilmiyorum.
Acıyor mu? Yani, korkuyor musun?
Ahh. Ben hiç yok olmasam da bundan, gerçekten korkuyorum.
Amanda. Gerçekten üzgünüm, dün sana kötü davrandım canım.
Olsun.
Yarın belki yüzmeye gideriz. Nasıl fikir?
Büyükanne Downbeat'te kalabiliriz, kurabiye yaparsınız,
bahçeyle ilgilenirsiniz, tabii ki Rudger da bizimle gelir.
Tamam.
Tatlım, park ücretini ödeyip geliyorum hemen.
Özür dilemeyecek misin?
Ne için dileyeceğim?
Ben yok olmayacağım.
-Neye bu kadar kızdın ki? -Asla yok olma, birbirini koru ve
asla ağlama. Söz sözdür, öyle değil mi?
Rudger, burası otopark, tavan arası değil.
Hey, ne yapıyorsun?
Gördün mü, ben yok olmuyorum.
Rudger. Lütfen, bu çok tehlikeli.
Ayrıyız ve yok olmadım. Yeni bir keşif. Sen beni görmesen bile,
ben asla yok olmayacağım.
Tamam, anladım Rudger, buraya gel. Yanılmışım Rudger, özür dilerim.
Rudger!
Ah, tekrar merhaba küçük kız. Seni şaşırttığım için gerçekten üzgünüm.
Merak etme, buraya senin için gelmedim, hayır.
Buraya arkadaşınla biraz sohbet etmeye geldim.
Senin açından kötü oldu, gişenin önündeki sıra uzun.
O iş biraz zaman alacak gibi görünüyor.
Amanda, kaç!
Rudger!
Bu kalitede bir Hayalî görmeyeli gerçekten uzun zaman oldu.
Ah, ne hoş, bir koku.
Evet, acil bir durum var. Lütfen ambulans gönderin.
Amanda!
O iyi mi?
Amanda! Amanda!
Seni görüyorum.
Ne olduğunu biliyorum ve türünün çoğunu da tanıyorum.
Ayrıca şu an neler yaşadığını da anlıyorum.
Unutulmak, gerçekten de zor bir his.
Ama bu er ya da geç hepimizin başına gelecek.
Ha-hayır, ben henüz unutulmadım! Bir kaza oldu. Amanda'ya araba çarptı, bu yüzden…
Ama o da aynı şey.
Ne yazık ki sen de yok olup gitmeye başlıyorsun.
Ve ne yazık ki, artık burada kalan vaktin çok az.
Hadi gel delikanlı.
Amanda…
Amanda öldü, değil mi? O yüzden buradasın.
Sen, ölümsün, değil mi?
Hayır ben ölüm değilim, benim adım Zinzan'dır.
Bir kez daha söylüyorum, çok fazla vaktin kalmadı.
Burada kalıp yok olabilirsin, ya da, benimle gelebilirsin.
Hayır gelemem. Amanda'ya gitmeliyim.
Karar senin delikanlı.
Ama ben yok olmak istemiyorum.
Biraz daha hızlı yürüyebilir misin acaba?
Nereye gidiyoruz?
Güvenli bir yere gidiyoruz, endişelenmene gerek yok.
Peki aa, burası nerede?
Yolculuğumuz, bizi doğru yerdeki doğru kapıya götürecektir.
Peki o ne demek?
Sessiz ol delikanlı, sen ne kadar fazla soru soruyorsun.
Affedersin, ben Amanda'ya hep çok soru sorardım da.
Peki Amanda sorularının cevabını hep bilir miydi?
-Her zaman bilemezdi. -Cevabı bilmediğinde ne yapardı?
O genellikle bir şeyler uydururdu.
Belki de bu yüzden seni hayal etmiştir, delikanlı.
Çünkü cevap, sen olabilirsin.
Cevap mı?
Sence Amanda'nın cevabı mıyım?
Evet, bir “Hayalî'' olarak rolünü yerine getirdin.
Şu anda, sadece önünde olana odaklanmalısın.
Aaa… Çıkmaz sokak mı?
İyi bak. Bu kapı seni yeni bir hayata götürüyor.
Çok düşünme. Sadece git.
Artık seni unutanları unutmanın zamanı geldi.
Zinzan…
Dışarıda bulmam gereken daha çok kişi var.
Umarım yeni hayatını seversin. Sen buraya aitsin.
Aa, affedersiniz, Beni Zinzan getirdi ve sanırım…
Çok affedersin ama neden onunla konuşuyorsun ki?
O gerçek bir insan. Yani seni görüp duyamaz.
Oh, oh oh oh, bu doğru.
Bir çekilir misin?
Konser zamanı!
Aa, aa, hey!
Merhaba!
Hey millet! Herkes eğleniyor mu ha?
Peki sizler nasılsınız çocuklar?
Hey millet, yarın günlerden ne acaba?
-Cumartesi! -Peki ya sonraki gün?
-Pazar! -Peki bunlar nasıl günler acaba?
-En sevdiğimiz günler Emily! -Peki onları özel yapan nedir?
Bizim çalışma günlerimiz!
Hepimiz oynayarak çok çalışıyoruz! Ve sonrasında elimizdekileri paylaşıyoruz!
Ha!
Sen kimsin?
Burada yenisin.
Evet.
Peki burayı nereden duydun acaba?
Zinzan'den.
-Adın ne? -Adım Rudger.
Rudge, gözler ne renkti?
Rudge mı?
Ne renkti söyle.
-Aa, aa… -Seninkiler değil. Zinzan'in
gözleri ne renkti diye soruyorum.
Aa, şey, sağ gözü maviydi, ve sol gözüyse, kırmızıydı!
Hımm. Bizimlesin.
Biliyordum! Rengini ben de biliyordum! Biliyordum, gerçekten!
Rudge, sen insana benziyorsun. Emily gibi.
Kırt, kırt!
Tamam Rudge, Kar Tanesi'yle tanış.
-Merak ediyorsan, ben bir su aygırıyım. -Kırt! Kırt, kırt!
Bu ufaklığın adı Kemik Parçalayıcı. Sana "Merhaba" diyor.
Kırt, kırt, kırt, kırt, kırt… Kırt!
Memnun oldum.
Kırt, kırt.
Yani buradaki herkes hayal ürünü mü Emily?
Evet, buradaki herkes bir “Hayalî''.
Hayalî mi?
Bu, yetişkin insanların bizim için kullandığı söz.
Kırt, kırt, kırt. Kırt.
Nasıl yani? Bu konuda hiçbir bilgin yok mu?
Rudge, biliyorsun, olağanüstü hayal gücüne sahip
çocuklar bizi hayal eder, biz onların en iyi arkadaşı oluruz
ve bir süre her şey harika gider.
-Kırt, kırt. -Ama çocuklar büyüyünce bize ilgilerini
kaybediyorlar. Ve genellikle bu, sonumuz oluyor.
Ah, hadi ama! O çatık kaşları düzeltmenin zamanı geldi.
Hey!
Bu olmadan Zinzan senin gibileri bulup kütüphaneye getiriyor.
Çoğu kitap hayal ürünüdür, değil mi?
Kırt.
Yani, insanlar için oksijen neyse Hayalîler için, hayaller odur tamam mı?
Ve bu kütüphane onlarla dolu.
Ah! Bak Rudge! Bu Lady Cubie. Çok ünlü bir ressamın Hayalî'sidir.
Kesinlikle! Küçük Picasso bir gün beni
çizeceğini söylemişti. Ona gerçekten bayılıyorum.
Ve bu da Baron Metronom. O ve ünlü bir besteci olan arkadaşı,
bir sürü güzel müzik eseri yarattılar.
-Kırt. Kırt, kırt, kırt kırt. -İkisinin son derece güçlü bir bağı
-vardı. Şu titrek ihtiyar da efsanelerden. -Kendisi, tarihteki en ilham verici ve
-saygı duyulan Hayalî'lerden biridir. -Ah yazık, yazıklar olsun dünyaya, ahhh…
Ben, ben, olmak ya da olmamak, işte bütün mesele bu.
Biz çocukların hayal güçlerinin ürünleriyiz
ve onların en iyi dostlarıyız. Dünyalarındaki insanları
güzelleştiriyoruz.
Bu harika değil mi?
-Kırt, kırt. -Son kişi de gitti.
Artık burası tamamen bizimdir.
Rudge, asıl eğlence şimdi başlıyor.
Evet, Hayalîler'in harika olduklarını öğrendin, peki sence biz, harika,
şaşırtıcı ve mükemmel bir yerde olmayı hak etmiyor muyuz?
Hayalîlerin Şehri'ne, resmen hoş geldin Rudge.
Kokusu gitti.
Gerçek bir insan öldüğünde Hayalî'si yok oluyor. Çok yazık, bu kadar harika bir şey
-nadiren çıkıyor. -Bir maça latte ve aa,
istediğiniz boş bardak.
İkimizin de yemesi gerek. Özellikle de leziz bir şeyler yemeyi,
hak ediyoruz. Ve tabii ki, taze olmalı.
Merak etme, benim hassas burnum onu kesin bulur.
Alın.
Grazie.
Kırt. Kırt. Kırt, kırt.
Emily, özür dilerim ama sana bir soru sorsam olur mu?
Kırt, kırt, kırt.
Teşekkürler.
Gördüğün bu rüya gibi şehir kitaplardaki hayallerden oluşuyor.
Yarın başka bir şehir olacak, öbür gün de başka. Her gün farklı bir şehir.
Dün Machu Picchu'daydık. Ondan önceki gün ise Öcüler Diyarı'na gittik.
Burası bizim evimizdir.
Kütüphanelerle istediğimiz yere gidip, istediğimizde dönebiliriz.
-Kırt, kırt, kırt, kırt, kırt. -Biliyor musun Rudge, tüm bu
yerleri biz kendi başımıza yaratamayız.
Gerçek insanlar hayal güçleriyle bir şey yaratabilirler.
Biz yapamayız.
Ama, bir tek bizim yapabileceğimiz işler de var. Mm. Nefis!
İş mi dedin?
Evet! Çocukların çeşitli hayalleriyle maceralara atılıp oyun oynuyoruz.
Yediğin o leziz sandviç, paylaştığımız marşmelovlar, hayalleriyle çalışmamızın
-sonucunda geldi. -Kırt, kırt, kırt, kırt, kırt, kırt! Kırt!
Açıkçası yarın sabahtan itibaren sen de çok çalışacaksın Rudge.
Tamam fakat, Emily, benim gerçekten gitmem gerekiyor.
Ha?
Bugün, arkadaşım, Kiraz Kuşu denen adam.
-Kiraz Kuşu mu? -Kırt!
Rudge, ne-ne dedin sen, Ki-ki-kiraz kuşu mu?
Öyle dedim.
Hakkında ne biliyorsunuz?
O bize saldırdı! Anneyle alışverişe gitmiştik
ve o bize saldırdı, onun yüzünden arkadaşıma araba çarptı.
Kiraz Kuşu, Bay Kiraz Kuşu mu?
Çok berbat biridir.
Yaşamak için bizi yiyor, yüzlerce yıl yaşayabilmek için yüzlercemizi yedi.
Bir gün, çok üzücü de olsa, hepimiz insan dostlarımıza veda etmek zorundayız.
Buna rağmen Bay Kiraz Kuşu kendi Hayalî'sine veda etmek istemedi.
Bir yetişkin olarak bile hayal gücünün gücünü istiyordu. Bu yüzden de,
bir gün başka birinin Hayalî'sini yedi.
Bay Kiraz Kuşu her yerden çıkabilir.
O bizim kokumuzu alıyor, ve sonra bizi buluyor!
-O bizi yiyip sonsuza dek yaşıyor. -Kı, kı, kı… Kırt.
Böylece, hayal etme gücünü kaybetmiyor.
Dışarıda bir yerde, şu an bile.
Herkes lütfen sakin olsun. Sorun yok. Burası bir kütüphane,
Hayalîler Şehri'nde güvendeyiz, her şey yolunda.
Bunu söylediğim için üzgünüm Rudge, ama buradaki herkes Bay Kiraz Kuşu'nu biliyor.
O sadece çok eski bir efsanedir. "Onunla karşılaştım" diye
yalan söylememelisin. Öyle biri yok. Hiç kimse Bay Kiraz Kuşu'yla karşılaşmadı.
Ama biz onu gördük. Önce Amanda'ya sonra da bana saldırdı.
Rudge üzülerek sana söylemek zorundayım. O gerçek değil.
Ben doğruyu söylüyorum. Kiraz Kuşu bize saldırdı.
Beni dinle Rudge, ne olduğunu bilmiyorum ama arkadaşın
için endişelenmeni anlıyorum, üzücü ve senin için zor
ama bu hiçbir şeyi…
Hey, yapma Rudge, nereye gidiyorsun?
Amanda'yı bulmaya gidiyorum.
Gitme, onu bulamayacaksın Rudge.
Söylediğimi anlıyor musun, bu kütüphaneden ayrılırsan yok olacaksın.
Beni dinle Rudge.
Açıklamama izin ver lütfen.
O kızı bir daha göremeyeceksin.
Burada işler öyle yürümüyor,
ben koymadım ama dünyamızda uymamız gereken bazı kurallar var.
O seni çoktan unuttu Rudge ve bunun geri dönüşü yok.
Yanılıyorsun, Amanda beni asla unutmaz!
Arkadaşının seni hatırladığından eminsen niye seni çağırmadı,
niye hâlâ buradasın bana bir söyle.
Aslında öyle değil.
Rudge'ın arkadaşı öldü.
Beni dinle Rudge. Renkleri karıştırmışsın. Zinzan'in sağ gözü kırmızı,
sol gözü mavidir.
Gördüğünü sandığın şey göründüğü gibi olmayabilir.
Pekâlâ, millet, Vakit geldi. Temizlenip yatalım.
-Kırt, kırt, kırt, kırt, kırt, kırt. -Emily, bekle!
Uyumakta zorlandın mı delikanlı?
Zinzan?
Burası çok güzeldir. Çalıştığın sürece hiç aç kalmazsın.
"Amanda'nın, cevabısın" demiştin.
Ancak ne yaparsam yapayım onu göremiyorum.
Cevap bu mu yani, Amanda'nın cevabı bu mu?
Veda etmek hepimizin yaşadığı bir şeydir.
Benim arkadaşım harika biriydi. Ama ne yazık ki,
sevgili arkadaşım hiç mutlu bir evde yaşamıyordu.
Her günün sonunda, uyanık kalmam,
yakınında olmam ve gözcülük yapmam için bana yalvarırdı.
Yapardım. Gece gündüz her gün ona
göz kulak oldum ben, ta ki sonunda bir gün unutulana kadar.
İşte bu yüzden uyumuyorum. Ben öyle hayal edilmedim.
Hayalîler'in doğmasının bir sebebi vardır.
Dinle delikanlı, sana göz kulak olacağımdan emin olabilirsin.
Zinzan.
Ben asla ağlamam. Amanda'm da beni böyle hayal etmiş.
Rudge, Rudge, uyan.
-Sabah oldu. Kalkma vakti. -Kırt. Kırt, kırt.
Hadi, Emily bekliyor.
Kırt kırt.
Emily!
Nihayet! Geciktin. Gecikirsen iyi işler kapılır, hadi yürü.
Günaydın Emily.
Günaydın Rudge. Şey, hadi gidelim artık.
MASAL ZAMANI PAZARTESİ SABAH 10.30-11.00 ARASI
Yapman gereken ilk şey duyuru panosuna bakmaktır.
Güzel. Er ya da geç, senin için doğru iş ortaya çıkar.
Aa, işimiz bu mu?
Rudge bak. Ama gerçekten bak.
EL SANATLARI TATİL KULÜBÜ
DUYURULAR
AJANS
-Kırt, kırt. Hımm. Hımm. -Fotoğraflar.
Emily, bazı fotoğraflar görüyorum.
Evet. İşte bunlar tek isteği bizimle oynamak olan çocuklar.
Yapman gereken sana uygun gelen çocuklardan
birinin fotoğrafını seçmek.
-Arkadaşını seçmek, gerçekten önemlidir. -Oh! Bu çocuk hep
leziz şeyler hayal ediyor.
-Dondurma yemek istiyorum. -Kebap daha iyi.
-Belki bu benim içindir. -İyy, şakaları çok kötü!
Rudge, düşünmemelisin. Sadece hisset.
Ha? John!
-Kırt! -Ama bu John.
Kırt!
-Yakala Rudge, yakala! -Hadi Rudge! Yakala! Yakala Rudge!
-Evet! -Rudge, bir fotoğraf tren bileti
gibidir. Bir kez yakaladın mı onu kesinlikle kaybedemezsin.
Evet, evet!
Kıırt!
Mürettebat, eğitimimiz tamamlandı! Hiper hıza hazır olun!
Ay taşını alabildin mi?
Ay taşı mı?
Görevimiz ender bulunan şeyleri toplamak. Onu bulup dönmen gerek.
Hemen geri dön! Düşman yaklaşıyor!
Rudge, çabuk buraya geri dön!
Savaş! Bütün mürettebat, saldırıya hazırlanın!
Baş üstüne Kaptan!
Rudge, iş zamanı oyun değil!
Hem iş hem oyun.
Rudge, bu çocuk hayal dünyasında oynuyor ama dikkat etmezsek riske gireriz.
Hayalî bir dünyada ölürsek, yok oluruz.
Durun bir dakika, Kemik Parçalayıcı'yı gördünüz mü?
Ben görmedim, benimle değildi.
Peki sizce nereye gitmiş olabilir?
Arkadaş seçmede pek iyi olmayabilirsin.
Keşke o burada olsaydı. Galaktik Süper Kahraman Titrek!
Dan-dan dan-dan dan-dan dan-dan dan-dan, dan dan. Caaa, caaaaaaa, caaaaaaaaaaa….
-Ca-caaa, -Bu ne?
-Kemik Parçalayıcı! -Ama bu, Kemik Parçalayıcı bu!
Tir… Tir… Tirtir, tirtir.
Hadi Titrek!
Tiir-tir!
Hakladı!
-Yaşa Titrek! -Tir-tir!
Teşekkür ederim.
Titrek.
Olamaz hayal sona eriyor!
Bak, vahşi şeyler her yerde.
Kırt. Kırt.
Rudge, fotoğraf!
-Kırt kırt. -Ama burası kütüphane değil.
Söylemiştim, fotoğraf dönüş biletimizdi, bizler bir günlük Hayalîlerdik.
İşimiz bittiğinde kütüphaneye dönmemiz gerekiyor.
Olamaz. Kapanmış! Ah.
Hım? Bak Emily, şuradaki pencere açık.
Kırt, kırt!
Bundan ben bile geçebilirim.
Rudge, eğer burada kilitli kalsaydık gün bittiğinde yok olacaktık.
-Sizden özür dilerim. -Kırt?
Sıkma canını. Bu ilk seferindi Rudge.
Doğru söylüyor. Tamam, bu iş bu kadar o zaman. Pekâlâ millet,
hepimiz yok olmadan geri dönelim.
Kııırt. Kırt, kırt.
-Kırt, kırt, kırt. Kırt! -Ha? Olamaz. Şaka yapıyor olmalısın!
Ne oldu?
Titrek, yarın yine birlikte oyun oynayalım olur mu?
Kırt, kıı… Tir, Tir…
-Oo, şuna bakın, Titrek'e dönüştü. -Vay canına!
Tirtir, tirtir, tirtir, tirtir, tirtiiiir!
Evet!
Senin adına sevindim.
Tirtir, tirtir.
Senin için çok çok mutluyum! Bu inanılmaz.
Kemik Parçalayıcı artık bir günlük arkadaş değil, kalıcı bir arkadaş oldu.
Bu gerçekten nadir ve özel bir şeydir.
Bugün kutlanması gereken bir gün oldu.
Hem de kendi uzay yemeğimizle.
Ağzım sulandı bile.
Bir şey sorabilir miyim?
Arkadaşın da…
Ha?
Anlat Emily, arkadaşın da…
O da beni unuttu mu?
Evet, öyle bir şey oldu.
Peki ya sen, sen onu hiç unutabildin mi?
Ah, ben… Herhâlde, çok zaman oldu.
Şey, Amanda'nın hayal gücünü çok seviyordum.
Amanda gibi birini unutamazsın.
O geldiği anda her şey canlanır. Yer lambası, tropikal bir ağaca dönüşebilir.
Sandık, korsan hazinesiyle dolar. Uyuyan kedi, saatli bombaya dönüşür.
Kafası ışıltılı dünyalarla doludur ve onunlayken
de, ben hep ışıldayabilirdim.
Onun, hayatta olmasını istiyorum. O hayatta olsun da, görmesem de olur.
Ha?
Ah, onun kadar harika bir arkadaş bulursun. Bunu sakın unutma Rudge.
Hayır, önce Kar Tanesi, önce Kar Tanesi arkadaş bulacak!
Evet, önce sen Kar Tanesi.
Hı-hı. Önce Kar Tanesi.
Gerçek gökyüzünü uzun zamandır görmüyorduk, bu senin sayende Rudge.
Tamam, artık gitmemiz gerekiyor.
-Doğru yerde bulunan doğru kapı. -Doğru yerde bulunan doğru kapı.
Doğru yerde bulunan doğru kapı.
İyi misin? Ne oldu?
Geri dönelim!
Tirtir!
Emily, bir sorum var. Peki biz, unutulmazsak ama bir şekilde yenirsek,
o zaman ne olur?
Yine mi aynı şey! Anlatmıştım.
Söyle! Eğer yenirsek, insan arkadaşımıza ne olur?
Bunu bilmiyorum, belki de ruhları ölür. Kalplerindeki büyük boşluk yüzünden.
Emily, lütfen bana güven.
-Bekle Rudge, bana ne olduğunu anlat. -Söz veriyorum, geri döneceğim.
Emily! Otobüs geldi; Emily otobüs!
Of, Rudge.
Kiraz Kuşu!
Ah, evet, işte bu, işte koku dediğin budur.
Mmm, o harika koku. Yok olmaktan kurtulmuşsun.
Nasıl hayatta kaldın acaba? Yani buna göre o kız da mı hayatta?
Hayır, öyle değil. Kokun değişmiş, Roger.
Konuşma Kiraz Kuşu, bütün bunlar senin suçun.
Ben hiçbir şey yapmadım ki, sen yaptın. O küçük kız kaza geçirdi,
çünkü sen korktun ve kaçtın, yalan mı?
Bu bir yalan!
Hayır yalan değil.
Bu senin bakış açından mı yoksa benim bakış
açımdan mı baktığınla ilgili bir mesele.
Herkes görmek istediği şeyi görür, değil mi?
Göremiyorlarsa o zaman gerçekten görmek istememişlerdir.
Anlıyor musun?
Bak Roger, Bu talihsiz bir durum, ama kimse seni göremez, ayrıca duyamaz,
çünkü hiç kimse seni görmek, duymak istemiyor.
Kimsenin gözyaşlarını görmeyeceği ya da ağlamanı duymayacağı bu dünyada
olmak istiyor musun?
Hayır, sen yanılıyorsun.
Beni dinle. Ben asla ağlamam. Ha?
-Rudge? -Ha? Rudge? Ha!
Yine mi otobüs?
Bu da kim?
Ha?
Teşekkür ederim.
İhtiyacın olursa ara.
İyi misin?
Gidelim.
Güle güle.
İyi akşamlar.
Ha! Bekle. Ahh.
Lizzie, canım, artık biraz dinlensene.
Ben iyiyim.
Hastanede, Amanda'nın yanında kalmanın hiçbir yolu yok mu?
Ne yazık ki yok.
Gözlerini açtığı zaman ona bol bol sarıl, olur mu?
Hiç merak etme, o kız çok dayanıklıdır.
Kesinlikle uyanacak.
Amanda, koşarak bana doğru geliyordu.
Bana baktığında, sanki bana bir şey söylemek istiyor gibiydi.
Lütfen. Artık kendini suçlamaman gerek.
Lizzie, sen iyi misin?
Anne gerçekten çok üzgünüm.
Yarın hastaneye götürmem gereken eşyaları hazırlamalıyım.
Evet, bu çok iyi bir fikir.
RUDGER'A AMANDA'DAN GELEN BU KUTUYU AÇMA
Eh, ama ben Rudger değilim ki.
Tabii ya. Bunu, seni çok seven baban, almıştı.
BABANI ASLA UNUTMA, ANNENİ KORU, ASLA AĞLAMA
Orası nasıl? Her şeye alışabildin mi?
Baba, bir kitapçı mı açıyorsun? Bu harika bir fikir. Ciddi kitaplar tamam,
ama eğlenceli kitaplar da olmalı.
İşte o zaman, dükkânın çok popüler olabilir.
Annem mi? Gece olduğunda birasını içip ağlıyor.
Evet, yeşil birayı. Ama sen merak etme! Ben onu korurum.
Ben mi? Evet yalnızım, ama ağlamıyorum.
Ağlarsam, endişelenirsin, değil mi? Baba,
umarım arkadaş edinebilirsin. Ve ara sıra, belki bazen baba, bana,
mektup da yazabilirsin.
Neden öldün ki canım babam?
Babanı asla unutma.
Anneni koru,
Ve,
asla ağlama.
Rudger.
İşte ben o gün doğdum.
Canım…
Tatlım…
Tatlım, lütfen. Lütfen…
Ah, anne.
Lütfen onu koru.
Amanda'yı koru.
Neden özel olduğunu anladım.
Sende çok güçlü bir hüzün kokusu var. Kesinlikle çok güçlü bir kokudur.
Bu benim tarafımdan yenilmeyi hak ettiğinin bir kanıtı gibi.
Öte yandan sen yok olursan, bir şekilde o küçük kızın
hüznü de yok olmaz mı?
Bunu bir düşünsene Roger.
Senin türün hep yok olur.
Benim tarafımdan yenilmekle bunun arasında bir fark yok, değil mi?
Emily!
Hayır! Geri dön!
Emily, o Kiraz Kuşu!
Biliyorum!
Emily! O yaşıyor!
Ne dedin?
-Amanda, o yaşıyor! -Ha?
Amanda yaşıyor! Hastanede ama yaşıyor!
Buradan gitmemiz gerek.
İşiniz bitince doğruca eve gidin!
-Zinzan. -Kar Tanesi nerede?
Kütüphanede bekliyor.
Emily, Kar Tanesi dönmeni istiyor.
Döneceğim. Hem de herkesle!
Zinzan, burası mı?
Öyle olmalı.
Peki nerede, kapı nerede?
Neden etraf böyle karardı?
Öyle mi?
"Bana göreyse şu anda her taraf günlük güneşlik."
-Hım hım… Hım hım hım. Hım hım… Hımmm… -Bu Kiraz Kuşu!
Zinzan, gitmemiz gerek.
Orada kalın, bir terslik var.
Açıkçası kızla da kediyle de ilgilenmiyorum.
Benim tek derdim en taze yemekleri tüketmektir.
Zinzan!
En güzel kokuyu kaybolmak üzere olan Hayalîler yayar.
Bay Roger, Sizi yemeden önce çok önemli bir şey öğretmeme izin verin.
Sen ve ben farklıyız.
Sizler hayal edilmiştiniz.
Ancak, benim durumum tam tersi.
Dediğimi anlıyorsun, değil mi?
Burada hayal eden kişi benim.
Dinle, senin bilemeyeceğin zamanlara ve yerlere tanıklık ettim,
bulunduğum her tür yerde, bir sürü anlatılmamış, hayale rastladım.
Yoluma çıkan bütün görünmez yaratılmışları mideye indirdim, benden kaçamazsın.
Teslim olma zamanı.
Dinle Rudge, sana bir şey söyleyeceğim.
Artık vazgeçmeye ne dersiniz?
Arkadaşım doğduğu günden beri hastaydı ve hastanedeydi,
yani ben hiç unutulmadım Rudge.
Benim arkadaşım büyümeye fırsat bile bulamadan küçükken öldü.
Unutmak, alınmaktan çok daha farklıdır!
Amanda'yı, hâlâ görebiliyorsun.
Delikanlı, kapıyı bulmalısın.
Kapı mı? Ama nerede o?
Odaklan, her tarafa bak! Koş!
Ah, tamam.
Dinle çocuk, kaçmak anlamsız.
Umut etmek de anlamsız. Sonuçta hepiniz tek başınıza birer birer, yok olacaksınız.
Emily! Zinzan!
Aferin delikanlı.
Hâlâ anlamadınız mı?
Ne kadar da yazık.
Bu bile hayal gücünden başka bir şey değil.
Bam.
Emily!
Hayalîler akıllanmıyor. Yapacak bir şey yok.
Çabuk, onu içeri taşı.
Dayan Emily!
Rudge…
Sana verdiğim o gözlük, gerçek arkadaşım tarafından, hayal edilmişti.
Emily, uyan.
Emily.
-Rudge… -Evet?
Amanda'ya, selam söyle.
Söyleyeceğim.
Hayal gücünün asla yenemeyeceği bir şey vardır. Ve ona da,
-Emily. -gerçeklik deriz.
Emily!
Ne?
Oh, bu Rudge, ve Zinzan de var!
Hoş geldiniz!
Nerelerdeydiniz, bugünkü yerimiz Nagasaki'deki Dejima.
Kar Tanesi, Emily gitti, Emily yok oldu. Sebep benim. Benim yüzümden yok oldu.
Rudge?
Onu,
o yok etti.
Oh, hey. Emily mi? O dediğin de kim?
Ha?
Oh, Emily, Rudge'ın yeni arkadaşı! Kar Tanesi'nin de arkadaşı olur mu?
Delikanlı, sen kimden bahsediyorsun?
Emily, ve Kar Tanesi çok iyi arkadaş olacak!
Kiraz Kuşu'nun yediği bizden biri miydi?
Zinzan, Emily, tam önümüzde yok oldu ya.
Bu Emily, bizim arkadaşlarımızdan biri miydi yani?
Oyunlar oynarız, ooo-hohohoho, gerçekten eğlenceli olacak.
Ne oldu? İyi misin delikanlı?
Ne oldu?
Hayır. Hiç bu isimde bir hanımefendi duymadım.
-Ben de. -Burada yok.
Üzgünüm, onu görmedim.
O çok iyi bir kızdı. Mutlu ve dürüsttü, çok da hoş bir gülümsemesi vardı.
Sen onu, hatırlıyor musun?
Hıh! Nasıl unutabilirim ki? Elbette hatırlıyorum.
Ona ne olduğunu biliyor musun peki?
Kiraz Kuşu yüzünden o yok oldu.
Nasıl, ne demek "Yok oldu?"
Bu mümkün değil ki, duyduğum kadarıyla Kiraz Kuşu sadece Hayalîlere saldırır.
Yani benim Lizzie'me saldırmaz.
Bir dakika. Ben kimden bahsettiğini anlamadım.
Elizabet Downbeat.
O benim arkadaşım, benim Lizziem.
Lizzie mi?
O arkadaşımın annesi.
Amanda'nın annesi.
Ah, evet, şimdi anlaşıldı.
Peki, Lizzie mutlu mu?
Artık büyüdü ha, hayatından memnun mu peki?
Aa, sanırım.
Ah, bence mutlu. Yani çok çalışıyor ama, o eğlenceli biridir.
Bizi parka ve havuza götürüyor. Ve kurabiyeleri de, çok lezzetlidir.
Bir şey soracağım, acaba Lizzie'ye benden,
bahsetti mi hiç duydun mu?
Senden mi?
Evet, evet benden.
Benim adım Buzdolabı, bana bu ismi o vermişti.
Amanda'nın annesinin mutfakta büyük bir kutusu var. Ona senin adını vermiş.
Her gün senin adını söylüyor.
Öyle mi?
Demek beni gerçekten hatırlıyor.
Sevgili arkadaşım.
Şey, üzgünüm. Pek sanmıyorum…
Kurabiyeleri de hala lezzetli mi?
Sen de bilirsin, bazen doğru olup olmaması hiç önemli değildir.
Bence biri, hayatta neye inanmak istiyorsa ona inanmalıdır Rudge.
Önemli olan tek şey, senin inandığın, hikâye olmuştur.
Evet.
Bu önemli.
Sağ ol.
Sağ ol Buzdolabı.
Hey, Günaydın Rudge!
Delikanlı, aradığın şey nedir?
Amanda'nın yanına gidiyorum. Bir insan arkadaşımın götürmesini sağlayacağım.
Hangi hastanede olduğunu bile bilmiyorsun.
Kiraz Kuşu kokunu alıp seni avlayacak, daha yoldayken onun tarafından
yenileceksin.
O hâlâ hayatta olsa bile,
artık seni hatırlamıyor.
Sen tam olarak bu yüzden yok olmaya başladın.
Onu bulsan bile bunun bir faydası olmaz, ne yazık ki durumun bu şekilde.
İnsanlar, bizi unutur. Bu işin doğası budur.
Çünkü, biz Hayalîleriz.
"Gerçek olmayan bir arkadaş" olmak yeterli değil mi?
Delikanlı, anlaman gerekiyor.
Zinzan, yok olmaktan korkuyorum, Kiraz Kuşu'na yem olmaktan da.
Ancak gidiyorum. Belki yok olabilirim,
kimse beni görmeyebilir ama Amanda'yla yaşadıklarımız gerçek.
Kimse gerçek olduğuna inanmasa bile,
ben inanıyorum, onun arkadaşı olmaktan mutluyum.
Rudge.
Zinzan, Amanda'yı görmek istiyorum. Hayatı için savaşmasını söylemem gerek.
Ne olursa olsun, ben her zaman onun yanında, olduğumu söylemek istiyorum.
Yok olmadan, bunu yapmak istiyorum.
Julia!
Bu Amanda'nın arkadaşı.
Bu benim, hayır bizim, bütün görülmeyenler adına verdiğimiz mücadele.
Zinzan, bu da benim cevabım.
Delikanlı!
Hayır, hayır. Neyin var senin? Ah, hadi ama, hiç anlamıyorsun ki.
Sen bugünkü resitalin yıldızısın, baş balerinsin, Prenses Aurora'sın!
Aa, Ben Rudger, Amanda'nın dostu.
Roger mı?
Hayır, ben Rudger, Amanda'nın dostu.
Lütfen Julia, beni Amanda'nın hastanesine götürmelisin.
Amanda'nın dostu? Ne kadar saçma. Sen benim Aurora'msın.
Şimdi beni dinle, bugün burada bütün seyircileri büyüleyeceksin, anlıyor musun?
Julia, sana yalvarıyorum.
Hiç zamanım yok, bu gerçekten çok önemli.
Tek bir iyilik istiyorum, benim… Hayır, şey, ah, beni hastaneye…
-Neler oluyor? -Julia Rudge'ı seçmiş, kalıcı
ve gerçek Hayalî'si olarak.
Ne yapacağız? Ne yapacağız?
Başımız dertte.
Yeter. Evet, sırada ne var, tabii ki, "uyanış pas de deux”.
-Julia, geç kalacağız! -Hayır!
Tamam.
Hayır!
Delikanlı! O fotoğrafı bırakmalısın.
Delikanlı, kendine gel.
Rudge, gitmeyecek miydin? Amanda'nın yanına gidecektin hani.
Amanda mı?
Amanda kim? Onu tanımıyorum.
Senin insan arkadaşın.
Amanda?
Amanda…
Yoksa unuttun mu?
Gidelim Julia.
-Ah, baban daha sonra gelecek. -Ha? Anlamıyorum. Babam doğum günümü
-unutuyor ama resitalimi mi hatırlıyor? -Gidiyorlar! Gidiyorlar!
Bu taraftan!
Julia, bekle! Bekle Julia!
Çabuk Rudge, çabuk!
Hadi delikanlı.
Hadi çabuk, git, çabuk
-Biraz destek Kar Tanesi. -O iş bende.
Gitmeliyiz.
Çabuk ol, Amanda'yı görmeyecek misin?
Amanda… Hastane…. Julia!
Bekle!
Bu taraftan. Hadi.
Git Rudge, bunu başaracaksın.
Zinzan.
Yapacak mısın?
İyi izle.
Anneciğim, sen de sesi duydun mu?
Hım? Ses mi? Ne sesi tatlım?
Julia!
Hastane! Hastaneye gitmemiz lazım.
Ah, Julia, beni böyle korkutmamalısın.
Julia, beni ona götür. Lütfen, beni, Amanda'ya götür.
Ambulans, hastane.
Çok iyiydin delikanlı, bol şans.
Amanda!
Benim adım Kiraz Kuşu. Bakın, Bay Kiraz Kuşu.
Ben Amanda Shuffleup adında bir kızı arıyorum
da, kendisi sanırım bu hastanedeydi.
-Bay Kiraz Kuşu. -Evet?
Hastayla olan yakınlığınızı soruyordum.
ÇOCUK SAĞLIĞI VE HASTALIKLARI
Bu tarafa.
Sağ olun.
Kar Tanesi, delikten çıkamaz.
Kütüphaneye geri dön Zinzan.
Sence Rudge, Amanda'yı görmüş müdür?
Kesin görmüştür.
Başaracağını biliyordum.
Rahat ol Kar Tanesi. Sana göz kulak olacağım.
Julia! Canım! Ooo. Şimdi hatırladım, o gün bugündü.
Bugün bale gösterimiz vardı hayatım.
Tam zamanında.
Bayan Shuffleup,
değerleri stabil.
Çok teşekkür ederim.
Anne!
Ben kakao alacağım.
Amanda!
Amanda…
Bu benim suçum. Özür dilerim.
Biliyorum…
Yaşadığını biliyorum.
Yani hayal gücün, canlı olmalı.
Ben buradayım.
Döndüm Amanda. Geri döndüm.
Uyanma vaktin geldi.
Lütfen, uyan.
Asla yok olup gitme.
Birbirini koru. Ve asla, asla ağlama.
Artık kaçmak yok.
Amanda. Uyanmak zorundasın!
Kimler varmış burada?
Ah, yok artık. Roger mı o?
Burada olacağını biliyordum, seni tekrar gördüğüme çok sevindim.
Amanda!
Neredeyim?
Aaa.
Uyanmışsın canım.
Sen, aa, benim doktorum musun?
Aaaah ah, aaaa lütfen biraz sakin olur musunuz?
Dünyadaki her şeyin bir miadı vardır.
Ve senin miadın da bugün doluyor Roger. Giydiğin elbise beni kandıramaz.
Kiminle konuşuyorsun?
Aa. Onu duydun mu? Amanda da artık seni göremiyor.
Ve ayrıca seni hatırlamıyor. Eyvah eyvah, gerçekten çok üzücü. Öyle değil mi. Roger?
Ro-Roger?
Siz, siz kimsiniz? Ve neden, neden dövüşüyorsunuz?
Çok acıktığımı hissediyorum, hem de kurt gibi acıkmışım.
Her şeyi yemek üzereyim, üzüntü ve acı da dâhil,
Amanda'nın sana verdiği her şeyi.
Amanda!
Rudger?
Hayır.
Ha?
-Kes şunu. Onun adı Roger değil. -Bu doğru! Benim!
Onun adı Rudger! Adı Rudger.
Rudger, buraya gel!
Amanda!
Aferin sana küçük kız!
Tam da düşündüğüm gibi, Roger'n avlanmaya değer bir şey.
Hazır mısın Rudger?
Hazırım!
Çok sıkı tutun!
Tutunuyorum. Kesinlikle tutunuyorum.
Bak bu çok ilginç bir gelişme. Hop!
Ben senden birkaç yüz yıl daha uzun süredir hayal kuruyorum.
Amanda. Sence, bu tekne de uçabilir mi?
Aslında, hayır uçamaz! Ama endişelenme!
Rudger!
Amanda!
Amanda! Amanda!
Siz doktor musunuz? Lütfen bir şeyler yapın!
Üzgünüm Bayan Shuffleup, burada çocuklarla ilgili
bir anket yapıyorum, gerçekten de önemli bir anket.
İnanın fazla uzun sürmeyecek.
Siz geçen gün kitapçıya gelen o adamsınız.
Beni hatırladınız, bu büyük bir onur, Bayan Shuffleup.
Lütfen odadan çıkın! Kızımın acı çektiğini görmüyor musunuz yoksa?
Anne!
Amanda, çok şükür uyandın kızım!
-Ona inanma! Sakın inanma. -Hemen doktor çağıracağım şimdi.
Anne, bu adam, Rudger'ı yutmaya çalışıyor.
Küçük kız, onu kesinlikle yutmaya çalışmıyorum.
Sadece onu hiçliğe geri götürüyorum, gerçekliğe döndürüyorum.
Sen kimsin?
Karışmazsanız size ve kıza zarar gelmeyecek.
Karışmazsam mı?
Ah, tatlım!
Amanda, annen sana inanacak. O yardım edebilir.
Amanda, Buzdolabı'ndan bahset. Çağırırsa gelir. Eğer onu çağırırsa gelir.
-Anne o diyor ki… -Amanda! Tatlım, sorun yok.
Buzdolabı'ını, çağırmanı söylüyor.
Buzdolabı mı?
Bir köpek. Ah, Buzdolabı bir köpek. Rudger, onunla tanışmış.
Rudger mı?
Buzdolabı'nı çağır. Anne, Buzdolabı'nı çağırmalısın. Anne,
Bu bir yılan!
Ah, hoş geldiniz Bayan Shuffleup. Hoş geldiniz, bu Hayalîler dünyasına.
Anne! Beni duydun mu?
Amanda!
Bununla savaşacağım!
Anne!
Rudger!
Anne, kurtar onu!
Hemen bırak onu! Sana bırak onu dedim, çabuk bırak onu dedim!
Hey, o bizimle, bırak onu. O bizim arkadaşımız.
Arkadaşımızı almana izin vermeyeceğiz!
Koş Buzdolabı!
-Anne! -Amanda!
Neden hepiniz kendi işinize bakmıyorsunuz? Bu şey, sadece bir Hayalî.
Yemem için onu bana vermeliler!
Rudger!
Amanda, annen, annenle, hayatına devam et!
Rudger!
Tadı tarif edilemez. Bu hayal gücünün de ötesinde.
Ancak itiraf etmeliyim, sanki taze değil de,
çürümüş gibi bir şey.
Ancak sonunda başardım, muhteşem ötesi bir Hayalî'yi yedim! Evet,
benim aradığım şey buydu.
Ge-ge-ge-ge-ge-ge-gerçeklik!
BAY KİRAZ KUŞU
İyi misin anne?
Her şey yolunda canım. Her şey yolunda.
Ah, hoş geldin, canım kızım.
Döndüm anne, döndüm.
Şuna bak, aynı anlattığın gibi.
O mutlu, çok mutlu, kocaman bir kadın olmuş.
Evet, Amanda da öyle. Gerçekten mutlu.
Her şey yolunda mı?
Ah, evet yolunda.
Aman Tanrım, uyanmış.
Evet.
Bu harika bir haber, ben hemen doktora haber vereyim.
Lütfen.
Teşekkür ederim Rudger, teşekkür ederim. Sana da teşekkür ederim Buzdolabı.
Rudger. Döndüğün için teşekkürler.
Yalnız değildim. Kütüphanedekiler de yardım etti.
Zinzan, Kar Tanesi, ve Emily de.
Amanda, sevineceksin, üzüleceksin ve bu hep devam edecek,
ama sonunda büyüyeceksin.
Rudger.
Amanda. Ben her zaman, ve her şartta, mutlaka senin, bir parçan olacağım.
Üç ay, üç hafta, ve üç gün önce geldiğin için teşekkür ederim.
Amanda…
Asla yok olup gitme. Birbirini koru. Ve asla…
Ve asla, asla ağlama.
Hazır mısın, hadi, Rudger, bu son maceramız!
Evet!
Hiç görülmemiş bir kuş.
Hiç görülmemiş, bir çiçek.
Hiç görülmemiş bir esinti.
Hiç görülmemiş, bir gece.
Sen hiç bu kadar harika bir şey, gördün mü acaba?
Ben gördüm.