‎(ภาพยนตร์อนิเมะจาก NETFLIX)
‎เอาล่ะ มาเริ่มกันเถอะ
‎การมีอยู่…
‎และความรู้สึกของพวกเขา
‎ได้มอบพลังให้กับข้า
‎เพียงเท่านี้ ‎เจ้าก็จะเป็นของข้าตลอดไปแล้วล่ะ
‎เจ้าสัญญาไว้ไม่ใช่เหรอ
‎ว่ายังไงก็จะปกป้องเธอไว้ให้ได้
‎ข้าดีใจนะที่ได้อยู่กับเจ้าในตอนสุดท้าย
‎ขอบคุณนะ
‎ที่ชี้นำข้าให้ไปยังทางที่ถูกต้อง
‎ข้าจะไม่มีวันยอมสูญเสียคนสำคัญ…
‎ไปอีกแล้ว
‎สหายเอ๋ย ‎เท่านี้ข้าก็ได้ทำตามคำสาบานแล้ว
‎ข้าเชื่อในตัวท่าน…
‎ยิ่งกว่าใครในโลกเลยล่ะ
‎ทุกคน ไปกันเถอะ
‎(แดนปีศาจ)
‎- อ้าว ‎- อะไรเหรอ
‎- หืม ‎- มีอะไร
‎ข้าศึกบุก
‎โจมตี
‎ปล่อยอินดูร่าออกมาซะ
‎- แต่ว่า… ‎- ไม่มีทางอื่นแล้ว
‎อะไรเนี่ย
‎รับไปซะ
‎ไว้ชีวิตพวกมันเถอะ
‎ก็นั่นสินะ
‎แบบนี้เราจะได้ทำอะไรสะดวกกว่าด้วย
‎ได้เวลาที่พวกเจ้าต้องชดใช้ ‎ที่ทำลายสงครามศักดิ์สิทธิ์ลงแล้วล่ะ
‎กลุ่มอัศวินเจ็ดบาป
‎นี่แหละ
‎ที่นี่แหละ
‎เฮ้อ คิดถึงที่นี่จัง
‎ดูนั่นสิ เมลีโอดาส
‎จำน้ำตกสายใหญ่สายนั้นได้ไหม
‎จำได้สิ เจ้าตกลงไปพร้อมกระบะบรรทุกสินค้า
‎ตอนที่เจ้ายังเป็นลูกสาวพ่อค้าไง
‎ใช่
‎แล้วท่านก็กระโดดลงไปในแอ่งน้ำตก ‎เพื่อช่วยข้าไว้ไง
‎แล้วพอเราพยายามทำตัวให้แห้ง ‎เพราะตัวเปียกโชกมาทั้งคู่
‎เราก็เจอถ้ำที่อยู่หลังน้ำตกนั่นด้วย
‎เราเลยก่อกองไฟในนั้น ‎แล้วดื่มไวน์เพื่อทำให้ร่างกายอุ่นขึ้น
‎แล้วอลิซาเบธก็เมาแอ๋ไปเลย
‎เคยเกิดเรื่องแบบนั้นขึ้นด้วยเหรอ
‎หลังจากการต่อสู้ระหว่างกลุ่มอัศวินเจ็ดบาป ‎กับราชาปีศาจผ่านมาครึ่งปี
‎เมลีโอดาสกับข้า
‎จึงออกเดินทางด้วยกันสักเล็กน้อย
‎นี่เจ้าพูดจริงหรือ เมลีโอดาส
‎เจ้าจะแต่งงานกับอลิซาเบธ ‎แล้วขึ้นมาเป็นราชาจริงๆ ใช่ไหม
‎ก็นะ บาร์ทร่าเองก็ช่วยเหลือข้าไว้ตั้งเยอะนี่
‎อย่างนั้นรึ เจ้าตัดสินใจได้แล้วสินะ
‎ถ้าอย่างนั้นก็เริ่มจากกำหนดวันพิธีราชาภิเษก
‎ไม่เป็นไร ไม่ต้องหรอก
‎มันคือภารกิจแรกของเจ้าในฐานะพระราชานะ
‎เรื่องยุ่งยากแบบนั้นมันไม่เหมาะกับตัวข้าหรอก
‎แต่ถ้าเทียบกับงานเทศกาลเลี้ยงฉลองน่ะ ‎นี่มันเป็นแค่น้ำจิ้มเองนะ
‎แล้วก็การแต่งตั้งอัศวินศักดิ์สิทธิ์
‎การติดต่อกับราชวงศ์ของอาณาจักรอื่นด้วย
‎ยังมีภารกิจอื่นที่ต้องทำอีกมากเลย
‎เอาเป็นว่าในการฮันนีมูนของพวกเรา
‎ข้าวางแผนไว้ว่าจะออกเดินทางทั่วบริทาเนีย ‎กับอลิซาเบธแบบเรื่อยเปื่อยน่ะ
‎เดี๋ยวสิ คนเป็นราชา ‎เขาไม่มีเวลาว่างไปทำเรื่องแบบนั้นหรอกนะ
‎ถ้างั้นข้าไม่เป็นพระราชาก็แล้วกัน
‎เอ๊ะ
‎ว่าไงนะ
‎นี่เจ้าจะมากวนประสาทพระราชาหรือไง ‎เจ้าคนบาปนี่
‎ใจเย็นก่อนนะคะ ท่านพ่อ
‎เจ้าแค่ช่วยเป็นต่อจนกว่า ‎ข้าจะกลับมาจากการเดินทางก็พอนี่
‎อะไรนะ
‎ไว้กลับมาแล้ว ข้าทำให้เต็มที่เลย
‎เพื่อที่จะเป็นราชาน่ะ
‎ท่านพ่อคะ
‎ข้าก็อยากจะออกเดินทางก่อนขึ้นเป็น ‎ราชินีของลีโอเนสเหมือนกันค่ะ
‎ข้าอยากไปยังที่ที่มีความทรงจำ ‎ที่ได้เจอกับเมลีโอดาส
‎เมื่อ 3,000 ปีก่อนน่ะค่ะ
‎พอการเดินทางจบลง เราก็จะแต่งงานกัน
‎และจะได้เป็นครอบครัวเดียวกัน ‎กับเมลีโอดาสสักที
‎นั่นสินะ
‎ทั้งที่อยู่ด้วยกันมาตลอด 3,000 ปี ‎แต่กลับรู้สึกแปลกเหลือเกิน
‎ครอบครัวงั้นเหรอ
‎ข้าไม่รู้เลยว่า…
‎การมีครอบครัวมันรู้สึกเป็นอย่างไร
‎เจ้าก็รู้ว่าพ่อข้าเป็นยังไง
‎แล้วข้าเองก็ไม่ได้เป็นพี่ที่ดีให้เซลดริสด้วย
‎อันที่จริง ‎ข้าทำแต่เรื่องที่ทำให้เจ้านั่นเจ็บปวดด้วยซ้ำ
‎ต่อจากนี้ไปไงคะ
‎ยังมีเวลาเหลืออีกตั้งเยอะ
‎ข้าเชื่อว่าต้องมีโอกาสได้เริ่มต้นใหม่ ‎กับเซลดริสแน่นอนค่ะ
‎อลิซาเบธ
‎มีอะไรเหรอ
‎ข้าสัมผัสได้ถึงพลังเวทจากตรงแอ่งน้ำตก
‎เป็นพลังเวทที่ทรงพลังอย่างน่าเหลือเชื่อเลยล่ะ
‎เกลด้า ดูนี่สิ
‎ถึงปลาที่โลกนี้จะตัวเล็กกว่าปลาที่แดนปีศาจ
‎แต่ตัวอ้วนจ้ำม้ำแถมน่าอร่อยด้วยล่ะ
‎แหมๆ อารมณ์ดีจังเลยนะ
‎แน่นอนอยู่แล้ว
‎ถ้าข้าได้กินของอร่อยๆ จนเต็มท้องล่ะก็
‎เลือดของข้าก็จะอร่อยขึ้น ‎เกลด้าก็ได้ดูดเลือดอร่อยขึ้นด้วยไง
‎ไม่คิดแบบนั้นเหรอ
‎เจ้านี่น่ารักจังนะ
‎เกลด้า…
‎ข้าพูดจริงนะ
‎ขอโทษที่เข้ามาขัดนะ
‎ขอโทษที่รบกวนนะคะ
‎ทำไมโผล่หัวมาที่นี่กันเล่า
‎จะไปที่ไหนมันก็แล้วแต่พวกข้าสิ
‎เจ้านั่นแหละ ทำไมถึงยังอยู่ที่โลกมนุษย์อีก
‎ไม่ใช่ว่ากลับแดนปีศาจ ‎ไปเป็นราชาปีศาจแล้วหรือไง
‎ข้าไม่จำเป็นต้องบอกเหตุผลให้รู้หรอกน่า
‎เซล
‎พูดจาห้วนๆ กับพี่ชายเจ้าอย่างนี้ได้ที่ไหนกัน
‎ที่ข้ากับเจ้าได้มาอยู่ด้วยกันแบบนี้
‎ต้องขอบคุณเมลีโอดาสนะ
‎เมลีโอดาส ทำไมเจ้าถึง…
‎มาที่แบบนี้ได้เหรอ
‎พวกเจ้าเลยออกเดินทางกันสองคน ‎ก่อนขึ้นครองบัลลังก์สินะ
‎มีอะไรเหรอคะ
‎- เจ้านี่อร่อยดีเนอะ ‎- พี่น้องคู่นี้นี่คล้ายกันจริงๆ
‎- ข้าคืนให้นะ ‎- คล้ายกันเหรอคะ
‎ใช่ ก็เซลน่ะ…
‎บอกว่าอยากจะใช้เวลาจู๋จี๋กับข้า ‎ตามลำพังแค่สองคน
‎ก่อนกลับไปที่แดนปีศาจแล้วขึ้นเป็นราชา
‎ข้าไม่ได้พูดยาวขนาดนั้นสักหน่อย
‎ข้าพูดแค่ว่า
‎อยากใช้เวลาอันแสนสุขกับเกลด้า ‎ก่อนเป็นราชาปีศาจเท่านั้นเอง
‎มันก็เหมือนกันนั่นแหละ
‎กะแล้วเชียวว่าพี่น้องกัน ‎ก็คงคิดอะไรเหมือนๆ กันนั่นแหละเนอะ
‎ข้าไม่คิดว่าเจ้าเป็นพี่ชายข้าหรอกนะ
‎ไม่สบอารมณ์เลยสักนิด
‎ข้าสัมผัสได้ถึงพลังเวทเล็กๆ กลุ่มหนึ่ง
‎ไม่สิ นี่มัน…
‎มันกำลังจะหายไป
‎เป็นอะไรหรือเปล่า
‎ท่านคือท่านเซลดริสสินะ
‎ใครเป็นคนทำเจ้า
‎แดนปีศาจถูกโจมตี
‎อะไรนะ
‎อีกฝ่ายเป็นใคร มากันกี่คน
‎เผ่าภูตกับเผ่ายักษ์ มากันแค่สองคน
‎นี่เป็นเรื่องราวในอดีต
‎เมื่อมนุษย์และอมนุษย์
‎อยู่ร่วมบนโลกเดียวกัน
‎เวลาผ่านมา 3,000 ปี
‎สงครามศักดิ์สิทธิ์ปะทุขึ้นอีกครั้ง
‎ผู้ที่เข้ามาหยุดการต่อสู้อันดุเดือด ‎ระหว่างแสงสว่างและความมืด
‎คือกลุ่มอัศวินเจ็ดบาป
‎บาปมังกร
‎เมลีโอดาส
‎บาปอสรพิษ
‎ไดแอน
‎บาปจิ้งจอก
‎บัน
‎บาปหมี
‎คิง
‎บาปแพะ
‎กอว์เธอร์
‎บาปหมูป่า
‎เมอร์ลิน
‎บาปราชสีห์
‎เอสคานอร์
‎ผู้คนต่างเรียกขานพวกเขาว่า
‎กลุ่มอัศวินเจ็ดบาป
‎(ป่าราชาแห่งภูต)
‎เป็นยังไงบ้างคะ
‎ท่านไดแอนใกล้จะเตรียมตัวเสร็จแล้วนะคะ
‎รับทราบ
‎พวกเราทุกคนก็พร้อมหมดแล้วล่ะ
‎เสื้อผ้าหน้าผมทุกอย่างจัดว่าสมบูรณ์แบบ
‎คือว่า แล้วท่านฮาร์เลควินล่ะคะ
‎ผมทรงไหนถึงจะดูดีสุดล่ะเนี่ย
‎เน็กไทเบี้ยวหมดแล้ว
‎เป็นราชาแห่งภูตทั้งทีอย่าไปกลัวเรื่องแต่งงานสิ
‎ทำตัวเหมือนปกติก็ได้นี่
‎การแต่งงานเป็นเรื่องที่พิเศษมากๆ ‎ในชีวิตของคนคนหนึ่งเลยนะ
‎โดยเฉพาะกับผู้หญิงด้วย
‎ถ้าเกิดทำอะไรเฉิ่มๆ ขึ้นมา ‎ข้าต้องโดนเกลียดแน่ๆ เลย
‎จะไปทำตัวเหมือนปกติได้ยังไงกันเล่า
‎- ไดแอนไม่เกลียดพี่หรอกค่ะ ‎- เอ๊ะ
‎ไม่ว่าพี่จะเป็นยังไง ไดแอนก็รักพี่อยู่แล้วค่ะ
‎ขอบคุณนะ อีเลน
‎ให้ตายเถอะ ‎เป็นพี่ชายที่น่ารำคาญจริงๆ เลย
‎จริงด้วย
‎เอาล่ะ เสร็จแล้ว
‎โห สวยมากเลยล่ะ
‎ทุกคน มากันแล้วเหรอ
‎พวกเรารู้สึกเป็นเกียรติอย่างยิ่ง ‎ที่ได้รับเชิญมายังพิธีแต่งงานในครั้งนี้
‎ราชาบาร์ทร่าจึงฝากแสดงความยินดี ‎และของขวัญมาให้ด้วย
‎ไม่เป็นไร ไม่ต้องก็ได้นะ
‎แค่รู้สึกตามและอินไปด้วยก็พอแล้วล่ะ
‎"อิน" เหรอ
‎หวังว่าหัวหน้ากับอลิซาเบธ ‎จะมางานกับเขาด้วยนะ
‎แต่พวกเขาดันไปฮันนีมูนกันอยู่นี่สิ ‎จังหวะไม่ดีเลยแฮะ
‎(ตอนเหนือของบริทาเนีย อาณาจักรลีโอเนส)
‎ว้าว สุดยอดเลย
‎ข้าเพิ่งเคยเห็นบรรยากาศคึกคักขนาดนี้ ‎เป็นครั้งแรกเลยล่ะ
‎ใช่ๆ
‎ก็คงจะเป็นอย่างนั้นนั่นแหละ
‎ท้ายที่สุด ‎ราชาองค์ใหม่ก็จะขึ้นครองราชย์ในวันพรุ่งนี้
‎และต่อด้วยพิธีอภิเษกสมรสของอลิซาเบธ
‎จะดีเหรอคะ ท่านพ่อ
‎ท่านพ่อคงเหงาแย่เลย
‎เวโรนิก้า นึกถึงความรู้สึกของท่านพ่อหน่อยสิ
‎ข้าแค่แหย่เล่นเอง
‎เอาเถอะ ‎ถ้าหากบอกว่าไม่เหงาก็คงโกหกอีกนั่นแหละ
‎แบบนี้แคโรไลน์น่ะ…
‎ท่านแม่ของพวกเจ้าบนสวรรค์ ‎คงดีใจเหมือนกันนั่นแหละ
‎แต่ยังไงก็ตาม ข้าก็หวังว่าพวกเขา
‎จะกลับมาที่นี่ในวันพรุ่งนี้ได้จริงๆ นะ
‎- ต้องรีบกลับไปที่แดนปีศาจเหรอ ‎- ต้องรีบกลับไปที่แดนปีศาจเหรอ
‎ใช่ ดูเหมือนว่าที่นั่น ‎จะเกิดเรื่องวุ่นวายขึ้นเสียแล้วล่ะ
‎เดี๋ยวสิ แล้วทำไมเจ้าจะไปด้วยล่ะ
‎ข้าเองก็เข้าไปยุ่งกับเรื่องนี้แล้ว ‎คงปล่อยไว้ไม่ได้หรอก
‎นี่เป็นปัญหาของแดนปีศาจนะ
‎ข้าจะแก้ปัญหาเอง
‎โธ่ ทั้งสองคน ใจเย็นๆ ก่อนนะ
‎เกลด้า ขอโทษนะ ‎ช่วยรออยู่ที่นี่จนกว่าข้าจะกลับ…
‎ไม่รอหรอก ข้าก็จะไปด้วย
‎แต่ว่า…
‎ข้าเบื่อรอแล้วล่ะ
‎เข้าใจแล้วล่ะ เราไปด้วยกันก็แล้วกัน
‎ดูเหมือนว่าที่เราเจอเมื่อกี้นี้ ‎จะหนีออกมาจากถ้ำนี้สินะ
‎หมายความว่าข้างในนั้นก็…
‎ใช่ ไม่ผิดแน่ ‎มันคงเชื่อมต่อกับแดนปีศาจแน่เลย
‎นี่เจ้าคิดจะจุ้นจ้านไปถึงเมื่อไหร่กัน
‎นี่มันปัญหาของพวกข้านะ
‎คนที่ทิ้งพลังของราชาปีศาจไปง่ายๆ แบบเจ้า
‎จะกลับไปสู้เพื่อแดนปีศาจเอาป่านนี้งั้นเหรอ
‎เจียมตัวหน่อยสิ
‎แล้วถ้าข้าสู้เพื่อเจ้าล่ะ ได้ไหม
‎อย่ามาล้อเล่นนะ ยังไงก็ตาม ‎นี่คือปัญหาที่ข้าต้องเป็นคนสะสางเอง
‎เอาล่ะ เข้าใจแล้ว
‎ถ้างั้นก็ตัดสินกันด้วยหมัดนี่แหละ
‎อะไรนะ
‎คนที่ชนะจะเป็นคนตัดสินใจทุกอย่าง ‎เรียบง่ายดีใช่ไหม
‎ก็ได้
‎เมลีโอดาส ไม่ได้นะ
‎จะสู้กันในที่แบบนี้ไม่ได้นะ
‎ข้าตัดสินใจแล้ว ไปด้วยกันทั้งสี่คนนี่แหละ
‎ข้าคงต้องยอมรับผลการต่อสู้สินะ
‎ช่วยไม่ได้
‎จ้ะ ปากไม่ตรงกับใจเลยนะ
‎ในเมื่อตัดสินใจได้แล้ว ‎เราก็ออกเดินทางกันเลย
‎ในวันนี้ พวกเราได้มาเป็นสักขีพยาน ‎ให้กับการแต่งงาน
‎ของราชาแห่งภูต ฮาร์เลควิน
‎และราชินีเผ่ายักษ์คนใหม่ ไดแอน
‎ขอให้ความรักของทั้งสอง
‎ที่ดึงดูดและผูกพันไว้อย่างแนบแน่น ‎แม้ต่างเผ่าพันธุ์
‎คงอยู่ไปชั่วนิรันดร์
‎ทำให้การแต่งงานของทั้งสองคน
‎สร้างสายสัมพันธ์ของเผ่าภูต
‎และเผ่ายักษ์ให้แน่นแฟ้นยิ่งขึ้นด้วยเถิด
‎- ถ้าอย่างนั้น เชิญจูบสาบานได้ ‎- อะไรนะ
‎จูบเหรอ
‎ต่อหน้าคนเยอะขนาดนี้ด้วย
‎น่าอายเกินไปแล้ว
‎เอ่อ ปกติแล้วก็ต้องทำแบบนี้นะ
‎- จูบเลย ‎- จูบเลย
‎จูบๆ ไปเถอะน่า
‎- จูบเลย ‎- จูบเลย
‎ยินดีด้วยครับ ท่านราชินี
‎ยินดีด้วยค่ะ ท่านราชาแห่งภูต
‎พี่คะ ไดแอน…
‎ขอให้ทั้งสองคนมีความสุขนะคะ
‎อีเลนไม่สนใจจะทำแบบนั้นบ้างเหรอ
‎- อื้ม ข้าไม่สนหรอก ‎- ข้าก็เหมือนกัน
‎อันนี้อร่อยจัง
‎ข้ามีแผนฝึกใหม่อยู่ด้วย
‎ในที่สุดวันนี้ก็มาถึงจนได้นะ
‎เจ้าไม่เคยคิดเอาไว้เลยเหรอ
‎คิดสิ ข้าคิดนะ
‎แต่ข้าแค่รู้สึกดีใจที่มันเป็นจริงน่ะ
‎แต่ถ้าจะให้ข้าพูดจริงๆ ล่ะก็ ‎ข้าก็อยากให้ทุกคนมาที่งานนี้นะ
‎ทั้งหัวหน้า อลิซาเบธ เมอร์ลิน
‎รวมถึงเอสคานอร์ด้วย
‎แล้วยังมีฮอว์กอีกเนอะ
‎จริงสิ เจ้าหมูกลับไปที่นรกแล้วสินะ
‎ตอนนี้ เขาใช้ชีวิตสุขสบายดีไหมนะ
‎เปิดช่องแล้ว พายุแฮมสลาตัน
‎ดูเหมือนจะปรับตัวให้เข้ากับการใช้ชีวิต ‎ที่โหดร้ายของที่นี่ได้สมบูรณ์แบบเลยนะ ไมลด์
‎สมเป็นน้องชายของข้าจริงๆ
‎แน่นอนอยู่แล้ว
‎ก็หัวหน้าอัศวินจัดการของเหลือ…
‎ท่านฮอว์กผู้นี้โด่งดังสุดๆ เลยนี่นา
‎คราวนี้ไปล่าเจ้าแห่งหุบเขากันเถอะ
‎ไม่มีอะไรที่เราสองพี่น้องทำไม่ได้อยู่แล้ว
‎นี่ พี่จ๋า อาหารในนรกมันก็ไม่ได้แย่หรอกนะ
‎แต่ข้าคิดถึงพวกของเหลือมากๆ เลยล่ะ
‎ของเหลือเหรอ อันนี้ไม่ใช่ของเหลือหรอกเหรอ
‎พี่จ๋าไม่รู้อะไรซะแล้ว
‎อันนี้มันก็แค่ของกินทั่วไป
‎แต่ถ้าเป็นพวกของเหลือล่ะก็…
‎มันคือสุดยอดอาหารที่เกิดจากการหมักหมม
‎โดยเอาอาหารที่กินเสร็จแล้วมาผสมรวมกัน
‎ไม่สิ จะเรียกว่าเป็นศาสตร์แห่งอาหาร ‎ก็ไม่เกินจริงหรอก
‎โอ้โห
‎งั้นเราไปกินของเหลือกันเถอะนะ ไมลด์
‎ว่าไงนะ
‎เอ้า ไปโลกมนุษย์กันเลย
‎รอด้วยสิ พี่จ๋า
‎ทุกคนกลับไปยัง ‎ที่ที่ตัวเองควรจะอยู่กันหมดแล้วสินะ
‎ในฐานะที่ข้าเป็นราชารุ่นที่สาม
‎ข้าเลยตั้งใจว่า ‎จะเดินตามรอยราชาแห่งภูตรุ่นแรกให้ได้
‎แต่จะว่าไปแล้ว ข้าไม่เคยได้ยิน ‎เรื่องของราชารุ่นที่สองเลยนะ
‎เขาเป็นราชาแบบไหนเหรอ
‎หมายถึงท่านดาห์เลียเหรอ
‎เรื่องนั้น ข้าเองก็ไม่ค่อยรู้อะไรมากนักหรอก
‎เพราะว่าตอนที่ข้าเกิดมา
‎ท่านดาห์เลียหายตัวไปจากป่าแห่งนี้แล้วน่ะ
‎ไม่เป็นไรนะ
‎เอ๊ะ
‎แผ่นดินไหวเหรอ
‎ทั้งๆ ที่เทศกาลมันเริ่มจัดจริงพรุ่งนี้
‎แต่ทุกคนดูคึกคักจังเลยนะ
‎เป็นแบบนี้ก็ดีแล้วนี่
‎มีเรื่องน่ายินดีแบบนี้นานๆ หน่อยมันก็ดีนะ
‎มันก็จริงอย่างที่เจ้าพูดนะ
‎- พวกเราเองก็ไม่ได้พักกันเลย… ‎- แน่จริงก็จับให้ได้สิ
‎ขอโทษครับ
‎นี่ เจ้าเด็กน้อย
‎อย่าไปทำให้คนแถวนี้เดือดร้อนล่ะ
‎ครับ
‎รอด้วยสิพี่
‎โอ๊ย อย่าหยุดวิ่งแบบปุบปับสิ
‎เสียงอะไรน่ะ
‎เสียงเหรอ
‎นี่มัน…
‎เผ่ายักษ์กับเผ่าภูตบุกโจมตีแล้ว
‎พี่
‎เด็กๆ พวกนั้นนี่
‎บ้าเอ๊ย ช่วยไม่ทันเหรอ
‎เจริโค่
‎เจอตัวแล้ว
‎เจ้าอัศวินศักดิ์สิทธิ์
‎พวกเราจะต้องลงโทษกลุ่มอัศวินเจ็ดบาป…
‎และพวกที่ร่วมมือกันทำลายสงครามศักดิ์สิทธิ์
‎เป็นอะไรหรือเปล่า กีล่า
‎ข้าไม่เป็นไร ไปช่วยชาวเมืองเถอะ
‎ไม่สิ
‎เรื่องที่น่ากังวลคงไม่ใช่พวกเขาหรอก
‎อะไรนะ
‎เป้าหมายของพวกมัน ‎คือพวกเราอัศวินศักดิ์สิทธิ์ต่างหากล่ะ
‎นอกจากพวกเรา พวกมันก็ไม่สนใจอย่างอื่นเลย
‎แต่ทำไมจู่ๆ เผ่ายักษ์กับเผ่าภูต ‎ถึงบุกเข้ามาโจมตีล่ะ
‎จะไปรู้ได้ไงล่ะ
‎ผู้ทำลายสงครามศักดิ์สิทธิ์…
‎แต่ว่า มันมีอะไรบางอย่างที่ทำให้พวกเขาผิดปกติ
‎ข้าเองก็รู้สึกแบบนั้นเหมือนกัน
‎เหมือนกับว่ามีใครบางคนควบคุมพวกเขาอยู่
‎ถ้าเกิดว่าเป็นอย่างนั้นจริงๆ พวกเราก็คง…
‎สู้ด้วยไม่ไหวแน่ๆ
‎ต้องลงโทษผู้ที่มีส่วนร่วมด้วย
‎ไม่ไหวๆ พวกเราสู้ด้วยไม่ไหวแน่
‎(อาณาจักรคาเมล็อต)
‎อาเธอร์
‎อย่าทำอะไรเกินตัวสิ
‎ไม่เป็นไร นี่ก้อนสุดท้ายแล้วล่ะ
‎ยกโทษให้ข้าด้วย
‎ที่ข้าไม่อาจทำตามความคาดหวังของทุกคนได้
‎อาเธอร์
‎พวกเราจะต้องลงโทษกลุ่มอัศวินเจ็ดบาป…
‎และพวกที่ร่วมมือกันทำลายสงครามศักดิ์สิทธิ์
‎เร็วเข้า
‎ระวังด้วยนะ อลิซาเบธ
‎ค่ะ
‎เราพักกันสักหน่อยเถอะ
‎เกลด้า ถ้าไม่รีบไปล่ะก็ ‎แดนปีศาจจะตกอยู่ในอันตรายนะ
‎ข้าขอพักแค่ครู่เดียว ข้าคอแห้งน่ะ
‎ขอโทษนะ ข้าไม่ทันสังเกตเลย
‎แต่เจ้าก็ต้องหาอะไรกินก่อนนะ
‎ยังไม่ได้กินอะไรเลยไม่ใช่เหรอ
‎นั่นสินะ
‎เอาล่ะ ไว้เป็นหน้าที่ข้าเอง
‎เห็นแบบนี้แต่ข้าเป็นเจ้าของบาร์เหล้านะ
‎การทำอาหารเป็นงานถนัดของข้าเลย
‎ส่งมาซะ เดี๋ยวข้าทำเอง
‎ก็ข้าอยากขอโทษ ‎ที่กินปลาของเจ้าไปก่อนหน้านี้นี่นา
‎- ส่งมา ‎- ดื้อชะมัด
‎- ประลองกัน ‎- ประลองกัน
‎บ้าเอ๊ย
‎คนเรานี่มีนิสัยติดตัวกันอยู่สินะ
‎ก็เขาเป็นพวกหัวรั้นนี่นะ
‎แค่เอาปลาไปย่างแท้ๆ ‎ทำไมรสชาติถึงเป็นแบบนี้ล่ะ
‎กินให้หมด อย่าเหลือล่ะ
‎เจ้าก็กินสิ
‎โธ่ เมลีโอดาส มัวทำอะไรอยู่เนี่ย
‎ขอโทษนะ เกลด้า
‎ถ้าเกิดเจ้าดูดเลือดของข้าตอนนี้จะแย่เอาได้
‎ไม่เป็นไรหรอก
‎ข้าก็แค่อยากให้เจ้าได้พักบ้างเท่านั้นเอง
‎ฟังให้ดีนะ เมลีโอดาส
‎ข้าจะไม่กินอาหารฝีมือเจ้าเป็นครั้งที่สองแน่
‎ก็ฝีมือเป่ายิ้งฉุบของเจ้ามันห่วยเองนี่นา
‎ว่าไงนะ
‎ข้าดีใจจนบอกไม่ถูกเลยล่ะ
‎ดีใจเหรอ
‎ใช่
‎ดีใจที่พวกเราได้พูดคุยและอยู่ด้วยกันแบบนี้ไง
‎จริงด้วย
‎เป็นความรู้สึกที่ไม่ค่อยชินเลย
‎ใกล้จะถึงทางเข้าแล้ว อลิซาเบธ
‎ออกห่างจากไอชั่วร้ายของแดนปีศาจด้วยล่ะ
‎ค่ะ
‎เซนต์โค้ต
‎อย่าปล่อยมือข้าตอนเจอแรงกระแทก ‎ตอนเข้าแดนปีศาจล่ะ
‎ไอชั่วร้ายกำลังสลายไปแล้ว
‎เกิดอะไรขึ้นกันแน่
‎ข้ารู้สึกไม่ดีกับแสงสว่างแบบนี้มากๆ เลย
‎เกลด้า ไม่เป็นไรใช่ไหม
‎นี่ไม่ใช่เรื่องเล่นๆ เลยนะ
‎ยินดีต้อนรับสู่โลกใบใหม่ของพวกเรา
‎เมลีโอดาสจอมทำลายล้าง
‎รวมถึงบรรดาแขกที่ไม่ได้รับเชิญด้วย
‎ไม่จริง พวกเจ้าคือ…
‎ราชาแห่งภูตรุ่นที่สอง
‎ดาห์เลีย
‎ยักษ์ช่างฝีมือ ดับส์
‎บุกโจมตีแดนปีศาจกันแค่สองคน
‎ต้องขอชมความกล้าของพวกเจ้าหน่อยแล้ว
‎พวกข้าไม่ได้มาแค่สองคนหรอกนะ
‎พวกเราส่งพวกสมุนกลุ่มใหญ่ ‎ล่วงหน้าไปยังโลกมนุษย์แล้วล่ะ
‎- เอ๊ะ ‎- ว่าไงนะ
‎เป้าหมายของพวกเจ้าคืออะไรกันแน่
‎เอาง่ายๆ เลยนะ
‎ก็เพราะพวกเจ้ามาทำลายเกมของพวกข้าไง
‎(หอกวิญญาณแดร์เรนฮาร์ต รูปแบบที่หนึ่ง ‎หอกวิญญาณ)
‎นี่แหละสิ่งที่เจ้าจะต้องชดใช้
‎ระวัง
‎พรรคพวกที่คอยช่วยเหลือเจ้า ‎ถูกกวาดล้างไปหมดแล้ว
‎คนที่จะต้องชดใช้
‎คือพวกเจ้าต่างหาก
‎เซล
‎โชคชะตาของพวกเจ้าจบลงแล้ว
‎หยุดเลยนะ
‎ดับส์ ข้ารู้นะว่าเจ้าไม่ใช่นักสู้
‎ข้าขอปฏิเสธ
‎ศาสตราเทพลอสต์เวย์น
‎ปลดพันธนาการ
‎(แยกร่าง)
‎รูปแบบที่ห้า อินครีส
‎รูปแบบที่สี่ ซันฟลาวเวอร์
‎เอาจริงเหรอเนี่ย
‎ราชาแห่งภูตรุ่นที่สอง
‎ข้ารู้ว่าเจ้าคงจะมีพลังเวทอยู่พอสมควร
‎แต่เมื่อเทียบกับพลังเวทของราชาแห่งภูต ‎รุ่นปัจจุบัน เจ้าน่ะอ่อนแอสิ้นดี
‎ตาข้า ฝุ่นทรายพวกนี้มันอะไร
‎(กลบฝังเถ้าธุลี)
‎ดูท่าว่าเจ้าจะเลือกคู่ต่อสู้ผิดคนซะแล้ว
‎แหลกไปซะ
‎- ท่าประสาน หอกทะลวงทลายโลก ‎- ท่าประสาน หอกทะลวงทลายโลก
‎โห
‎ราชาแห่งภูตรุ่นปัจจุบันน่าทึ่งขนาดนั้นเลยเหรอ
‎ข้าไม่ถนัดการใช้พลังเวทจริงๆ นั่นแหละ
‎เซล
‎ก็ข้าเป็นพวกที่สู้ด้วยกำลังนี่นะ
‎(หอกวิญญาณแดร์เรนฮาร์ต ‎รูปแบบที่เจ็ด อิกดราเพลท)
‎ระวังตัวด้วยนะ เมลีโอดาส ‎ข้าสัมผัสได้ถึงพลังเวทบางอย่าง
‎จะจัดการให้จบในคราวเดียวนี่แหละ
‎ทำไมร่างแยกของเมลีโอดาสถึงได้…
‎นี่มันอะไรกัน
‎ข้าคือคนที่สร้างลอสต์เวย์นขึ้นมา
‎ผลงานที่ข้าสร้างก็เหมือนเป็นลูกของข้า
‎เอาล่ะ มาทำให้มันจบๆ กันไป…
‎ดีกว่าน่า
‎คิลเลอร์แฟร์รี่
‎เกลด้า
‎ขักขระแห่งการจองจำ
‎- เมลีโอดาส ‎- อลิซาเบธ
‎ทางเจ้าคงเก็บกวาดหมดแล้วสินะ
‎ใช่
‎ลูกชายของราชาปีศาจ ‎ก็ไม่เห็นจะแน่สักเท่าไรเลยนี่
‎ที่เหลือก็แค่ที่โลกมนุษย์สินะ
‎พวกเราไม่จำเป็นต้องออกไปที่นั่นหรอก
‎พวกสมุนของเรา ‎จะฟาดค้อนลงทัณฑ์พวกมันเอง
‎หยุดทีเถอะ
‎หยุดนะ พวกเราเป็นพวกเดียวกันนะ
‎พวกเราไปทำอะไรให้หรือไง
‎ทั้งสองคนวิ่งให้สุดแรงเกิดเลยนะ
‎ท่านอัศวินศักดิ์สิทธิ์ เจ็บตรงไหนไหม
‎เกิดอะไรขึ้นเนี่ย
‎เจ้าพวกนั้นไม่ฟังที่เราพูดเลย
‎ข้าเองก็ไม่รู้สาเหตุเหมือนกัน
‎ข้ารู้เพียงแค่ว่า
‎พวกเขาไม่ได้เข้าร่วมสงครามศักดิ์สิทธิ์ครั้งล่าสุด
‎เกาะข้าไว้แน่นๆ ล่ะ แสงจักรพรรดิสายฟ้า
‎กิล ข้างหน้า ข้างหน้าเจ้า
‎ไรซิ่ง ทอร์นาโด
‎- รอดแล้ว ‎- อืม
‎ให้ตายเถอะ หวาดเสียวชะมัดเลย
‎นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่
‎ทำไมเจ้าพวกนั้นถึงโจมตีทั้งพวกเรา ‎และคนในเผ่าตัวเองด้วยล่ะ
‎ทำไมกันนะ
‎- มีอะไรเหรอ กิล ‎- ตรงนั้นมัน…
‎- ลีโอเนสนี่ ‎- ลีโอเนสนี่
‎พวกเราจะต้องลงโทษ
‎กลุ่มอัศวินเจ็ดบาป ‎และพวกที่ร่วมมือกันทำลายสงครามศักดิ์สิทธิ์
‎เกิดเรื่องบ้าอะไรขึ้นเนี่ย
‎ยักษ์กับภูตควรจะเป็นเพื่อนที่ร่วมต่อสู้ ‎ในสงครามศักดิ์สิทธิ์ไม่ใช่เหรอ
‎แต่ว่าข้าไม่เจอใครที่คุ้นหน้า ‎จากสงครามศักดิ์สิทธิ์ในหมู่พวกนั้นเลย
‎เจ้าพวกนั้นไม่ได้เข้าร่วม ‎สงครามศักดิ์สิทธิ์งั้นเหรอ
‎แต่เรื่องที่น่าคิดกว่านั้น ‎คือคำพูดที่พวกเขาพูดออกมาซ้ำๆ
‎เหมือนคนละเมอพูดน่ะ
‎ที่ว่าจะลงโทษกลุ่มอัศวินเจ็ดบาป ‎ผู้ทำลายสงครามศักดิ์สิทธิ์
‎และผู้ที่มีส่วนร่วม ‎ในการทำลายสงครามด้วยใช่ไหม
‎พวกเขาไม่ได้พูดว่าร่วมต่อสู้ด้วยกัน
‎แต่พูดว่าทำลายสงครามน่ะ
‎หมายความว่ายังไงกัน
‎พวกเราสกัดไว้ไม่ไหวแล้วครับ ‎แพ้พวกมันแน่ครับ
‎ขืนเป็นอย่างนี้ต่อไป ‎ฝ่าบาทต้องตกอยู่ในอันตรายแน่
‎- มาร์กาเร็ต ‎- ท่านเวโรนิก้า
‎เราต้องกลับไปที่ลีโอเนสก่อน
‎เฮ้ยๆ ถ้าเกิดลงไปข้างล่างแล้วโดนล้อม ‎ก็จบเห่กันหมดนะ
‎แล้วมันยังมีวิธีอื่นอยู่อีกหรือไง
‎- ทั้งสองคน ใจเย็นๆ ก่อนนะ ‎- จะไปรู้ได้ยังไง
‎ในเมืองมีอัศวินศักดิ์สิทธิ์อยู่นะ
‎แต่ไม่ได้แกร่งพอจะต้านไว้ได้นะ
‎- นี่ มองไปที่ข้างล่างสิ ‎- ก็แล้วจะให้ทำยังไงล่ะ
‎มองลงไปข้างล่างสิ
‎- ไม่ใช่เวลา… ‎- ไม่ใช่เวลา…
‎- เอ๊ะ ‎- หืม
‎วอลล์
‎- โกหกน่า ‎- โกหกน่า
‎- หลีกไปสิ ‎- หลีกไปสิ
‎สำเร็จ ถึงลีโอเนสแล้ว
‎เป็นไปได้ยังไง
‎แต่โดนเข้าเต็มๆ เลย เขาจะไหวไหม
‎แย่แล้ว มันลุกขึ้นมาแล้ว
‎หยิบอาวุธของพวกมันขึ้นมา
‎อาวุธพวกนี้
‎ความรู้สึกนี้มันอะไรกัน
‎เหมือนกับว่าพลังเวทกำลังถูกดูดเข้าไปเลย
‎เฮ้ย อย่าเอาจริงเกินไปล่ะ
‎ข้ารู้น่า ค้อนจักรพรรดิสายฟ้า
‎ไรซิ่ง ทอร์นาโด
‎อุตส่าห์บอกแล้วนะว่าอย่าเอาจริงเกินไป
‎เอ่อ ข้าไม่ได้ตั้งใจนะ
‎อาวุธพวกนี้สุดยอดไปเลยแฮะ
‎ท่านฮาร์เลควินคะ หนีไปเร็วค่ะ
‎ไดแอน ถอยไป
‎เห็นได้ชัดเลยว่าพวกเขากำลังตกอยู่…
‎ภายใต้การสะกดจิตที่รุนแรงมาก
‎แล้วก็เป็นพลังเวทที่ข้ารู้จักด้วย
‎ฉะนั้น มีแค่ทางเดียวที่จะหยุดเอาไว้ได้
‎คิง อย่าเอาจริงกับพวกเขามากเกินไปนะ
‎โอเค
‎(โพเลนการ์เด้น)
‎ที่นี่คือป่าของพวกเรา
‎นอกจากนี้ วันนี้ยังเป็นวันพิธีแต่งงาน ‎อันแสนสำคัญของข้ากับไดแอนด้วย
‎ข้าไม่ทนกับพวกไร้มารยาทหรอกนะ
‎ศรคู่ฮาร์ลิต
‎ความสามารถ ขยายขอบเขต
‎แจ็ค
‎(แจ็ค)
‎(เมล็ดพันธุ์แห่งการตื่นรู้)
‎จู่ๆ ทุกคนก็…
‎พวกเราเป็นอะไรไป
‎เท่านี้ก็กลับมาเป็นปกติแล้ว
‎ไม่ ยังหรอก
‎พวกเราจะต้องลงโทษกลุ่มอัศวินเจ็ดบาป…
‎และพวกที่ร่วมมือกันทำลายสงครามศักดิ์สิทธิ์
‎ไม่ได้ผลเลย
‎ไม่ใช่ไม่ได้ผลหรอก
‎เป็นเพราะสิ่งที่พวกเขาพกติดตัวไว้น่ะ
‎ขัดขวางการทำงานของเวทมนตร์อยู่
‎ถ้างั้นก็ปิดงานได้ไวหน่อย
‎สแนตช์
‎พวกเราเป็นอะไรไป
‎ที่นี่ไม่ใช่ป่าของพวกเรานี่นา
‎ข้าปวดหัวจัง
‎ทำไมถึงกลายเป็นแบบนี้ล่ะ
‎พวกเจ้าถูกใครบางคนควบคุม
‎ให้มาโจมตีป่าแห่งนี้
‎- เอ๊ะ ‎- อ้าว
‎เกิดอะไรขึ้นกับพวกเจ้ากันแน่
‎มีภูตกับยักษ์สองคนปรากฏตัวต่อหน้าพวกเราครับ
‎ราชาแห่งภูต ดาห์เลียสินะ
‎การสะกดจิตที่ควบคุมพวกเจ้า
‎เป็นความสามารถของราชาแห่งภูต
‎แล้วอีกคนหนึ่งก็คือยักษ์ช่างฝีมือ ดับส์สินะ
‎ทำไมเจ้าถึงรู้ล่ะ
‎ดูจากชิ้นงานที่เจ้านั่นทำ ข้าก็รู้แล้ว
‎มันเป็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นโดยที่เราไม่ทันตั้งตัว
‎พอราชาแห่งภูตดาห์เลียพรากจิตใต้สำนึกไป
‎พวกเราก็เข้าไปหยิบอาวุธของช่างฝีมือดับส์
‎พวกเราถูกกระตุ้นด้วยความโกรธแค้น ‎ต่อกลุ่มอัศวินเจ็ดบาป
‎ขอโทษที่ทำเรื่องเลวร้ายลงไปด้วยนะคะ
‎ไม่หรอก นี่ไม่ใช่ความผิดของพวกเจ้านะ
‎ถ้าหากเรื่องที่เล่าให้ฟังเป็นความจริงล่ะก็
‎คนอื่นๆ ก็กำลังตกอยู่ในอันตรายเหมือนกัน
‎ช่วยไม่ได้
‎คงต้องเลื่อนงานเลี้ยงงานแต่งออกไปก่อนแล้วล่ะ
‎เกรียมอร์
‎ถ้าเกิดพลาดขึ้นมาจะทำยังไงล่ะ
‎อัศวินเจ็ดบาป
‎ถึงคนจะลดลงไปหนึ่ง ‎แต่พวกเขาก็เป็นผู้สังหารเทพเจ้า
‎ที่โค่นล้มราชาปีศาจลงได้นะ
‎อย่างนี้เองสินะ ข้าไม่ได้คิดเรื่องนั้นไว้เลย
‎เพราะว่าข้าไม่ค่อยรู้อะไร ‎เกี่ยวกับอัศวินเจ็ดบาปซะด้วยสิ
‎ช่างเถอะ อาจจะมีอะไรเกิดขึ้นก็ได้
‎- เชิญค่ะ ‎- แต๊งกิ้ว
‎เจ้าดื่มจนหมดเลยสินะ มันจบแล้วล่ะ
‎เป็นไงล่ะ รสชาติของไวน์ที่ใส่ของเหลว ‎ในตัวอินดูร่าที่โกรธแค้นลงไป
‎มันคือยาพิษร้ายแรง
‎ที่ใช้เพียงไม่กี่หยด แม้แต่ปีศาจ ‎ก็ยังตายอย่างทุกข์ทรมาน
‎อร่อย
‎- ไม่จริง ‎- จะบ้าหรือไง
‎คิดว่าของแบบนี้จะทำอะไรพวกข้าได้เหรอ
‎เจ้าโดนไล่ออก
‎ไว้ถ้าพลาดขึ้นมา ก็ค่อยว่ากันอีกที
‎พวกเรายังมีกำลังเสริมที่แข็งแกร่งอยู่นะ
‎(แดนสวรรค์)
‎เท่านี้ก็เรียบร้อย
‎ท่านพี่ ทาร์มีเอล ซารีเอล
‎จนกว่าจะถึงเวลาที่ทุกคนคืนชีพขึ้นมาอีกครั้ง
‎ข้าจะคอยปกป้องแดนสวรรค์ให้เอง
‎ท่านมาเอล
‎ทุกคนเป็นยังไงบ้าง ‎ไม่ได้เจอกันตั้ง 3,000 ปีแน่ะ
‎ท่านยังมี…
‎ท่านยังมีชีวิตอยู่จริงๆ สินะคะ
‎สงครามศักดิ์สิทธิ์จบลงแล้วล่ะ
‎ไม่ต้องไปเกลียดเผ่าปีศาจอีกต่อไปแล้วนะ
‎ไม่ต้องหรอก ลุกขึ้นมาเถอะ
‎ท่านมาเอลคะ
‎ได้โปรดชี้นำพวกเราด้วยค่ะ
‎เพื่อให้เราทำภารกิจใหม่ได้สำเร็จลุล่วง
‎ภารกิจใหม่เหรอ
‎ค่อยยังชั่ว เจ้าตื่นแล้วสินะ
‎เกลด้า
‎ขอโทษนะ เซลดริส
‎เพื่อช่วยเจ้าออกมาจากซากปรักหักพัง
‎ข้าเลยดูดเลือดของเจ้าไปเยอะมาก
‎ข้ามันน่าสมเพชจริงๆ
‎ตัวข้ายังห่างไกล ‎จากการเป็นราชาปีศาจอีกมาก
‎เจ้าจะแสดงท่าทางอ่อนแอ
‎ต่อหน้าพวกเขาไม่ได้นะ
‎ยินดีต้อนรับการกลับมานะครับ องค์ชายเซลดริส
‎พวกเขาเป็นคนพาเราสองคนมาซ่อนตัวที่นี่
‎อย่างนี้นี่เอง
‎แต่ข้ายังไม่ค่อยเข้าใจเลย
‎ต่อให้ดาห์เลียกับดับส์จะมีพลังมหาศาลแค่ไหน
‎พวกเขาก็ไม่มีทาง ‎ขจัดไอชั่วร้ายของแดนปีศาจได้
‎แต่สิ่งที่เกิดขึ้นคือความจริงครับ
‎ข้าสัมผัสได้ถึงพลังที่แปลกประหลาด ‎จากสองคนนั้นครับ
‎ท่านเซลดริส
‎ราชาปีศาจถูกเมลีโอดาสจัดการไปแล้ว ‎จริงๆ เหรอครับ
‎ใช่แล้วล่ะ
‎ข้าเองก็ร่วมมือกับเขาด้วย
‎ว่าไงนะครับ
‎ทำไมถึงทำแบบนั้นล่ะครับ ท่านเซลดริส
‎ข้ารู้ว่าพวกเจ้าคงมีหลายอย่างที่อยากจะพูด
‎แต่เราต้องแก้ปัญหาที่อยู่ตรงหน้าให้ได้ก่อน ‎แล้วค่อยว่ากันอีกที
‎เราต้องไปช่วยเมลีโอดาสกับอลิซาเบธ
‎ข้าขอยืมแรงพวกเจ้าได้หรือเปล่า
‎เมลีโอดาสคนทรยศนั่นเหรอครับ
‎เอลลี่เลือดสาดผู้นั้นก็อยู่ที่แดนปีศาจด้วยเหรอ
‎เราจำเป็นต้องใช้พลังของสองคนนั้น ‎ในการจัดการดาห์เลียกับดับส์
‎บ้าไปแล้ว
‎ข้าจะไม่เชื่อท่านอีกต่อไปแล้ว
‎ท่านมีเป้าหมายอะไร ถึงได้กลับมาที่นี่เหรอครับ
‎ข้ากลับมาเพื่อเป็นราชาปีศาจ ‎ที่จะมาขจัดความขัดแย้งไร้สาระให้หมดไป
‎และสร้างแดนปีศาจที่ทุกคน ‎สามารถอยู่กันอย่างสงบสุขขึ้นมา
‎ท่านพ่อมองว่าสงครามศักดิ์สิทธิ์ ‎เป็นเพียงแค่เกม
‎สำหรับเขาผู้นั้น ทั้งพวกเจ้าและบัญญัติสิบประการ
‎มีค่าเป็นเพียงแค่หมากตัวหนึ่ง
‎และสุดท้าย เขาก็วางแผนที่จะใช้ข้า ‎เป็นภาชนะสถิตภาชนะใหม่
‎คนที่ช่วยข้าเอาไว้ คือเมลีโอดาสกับอลิซาเบธ
‎เรื่องที่ข้าจะพูดมีเพียงเท่านี้ ‎พวกเจ้าตัดสินใจเอาเองก็แล้วกัน
‎ไหวหรือเปล่า
‎ข้าว่าตอนนี้บาร์ทร่าต้องบ่นถึงข้าอยู่แหงเลย
‎น่าจะอย่างนั้นนะคะ
‎ว่าแต่ที่นี่นี่มันยังไงกันเนี่ย
‎ต่อให้คิดจะพังกำแพง ก็ไม่มีกำแพงให้พังออกไป
‎หวังว่าเกลด้ากับเซลดริสจะปลอดภัยดีนะ
‎พวกเราถูกดาห์เลียกับดับส์ ‎จัดการเสียอยู่หมัดเลยแฮะ
‎เรื่องนั้นน่ะ…
‎ข้าจำได้ว่า เดิมที ‎ดาห์เลียเป็นคนที่เกลียดสงครามศักดิ์สิทธิ์
‎เขาควรจะหายตัวไป ‎โดยที่ไม่ได้เข้าร่วมกับสติ๊กม่านี่
‎ส่วนดับส์ก็เป็นคนสร้างโลงแห่งความมืดนิรันดร์
‎เพื่อทำให้สงครามศักดิ์สิทธิ์จบลง
‎แต่จู่ๆ พวกเขาก็มาบอกว่า ‎พวกเราเป็นคนทำลายสงครามศักดิ์สิทธิ์
‎มันก็แปลกจริงๆ นั่นแหละ
‎ตามปกติแล้ว
‎เจ้าพวกนั้นไม่น่าจะมีพลังมากขนาดนี้นะ
‎เกิดอะไรขึ้นกับพวกเขากันนะ
‎เพื่อที่จะยืนยันเรื่องพวกนั้นให้แน่ใจ
‎เราก็ต้องหนีออกไปจากที่นี่กันก่อนล่ะนะ
‎ฟาดฟันพันเทวะ
‎เอาล่ะๆ จะทำยังไงกันต่อดีนะ
‎ไม่เป็นไรนะคะ เดี๋ยวก็มีคนมาช่วยแล้วล่ะ
‎ไม่หรอกมั้ง
‎บันกับคนอื่นๆ ยังไม่รู้เลยว่า ‎พวกเรามาที่แดนปีศาจกัน
‎ข้าหมายถึงเซลดริสต่างหากล่ะ
‎ก็ไม่รู้สินะ ก็ข้าเป็นพี่ชายแสนเย็นชา ‎ที่ทรยศหักหลังเขานี่นา
‎แถมข้ายังไปบังคับเขาขอตามมาที่แดนปีศาจ ‎ทั้งที่เจ้าตัวไม่ชอบใจด้วย
‎เดี๋ยวเถอะ ‎เมลีโอดาสอยากให้เซลดริสเชื่อใจใช่ไหม
‎ถ้าอย่างนั้น ท่านก็ต้องเชื่อในตัวเขาด้วย
‎ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นเราต้องเชื่อใจกันและกัน ‎นั่นแหละคือครอบครัว
‎ท่านพ่อกับพวกพี่สาวข้าสอนข้าเรื่องนี้น่ะ
‎ไว้ออกไปจากที่นี่ได้เมื่อไหร่ ‎เราไปช่วยทุกคนบนโลกมนุษย์กันนะคะ
‎พอช่วยเสร็จแล้วก็ค่อยกลับไปที่ลีโอเนส
‎ไปด้วยกันสองคน เนอะ
‎นั่นสิ เราไม่ได้ว่างมานั่งอุดอู้กันนี่นะ
‎เมลีโอดาส เป็นอะไรหรือเปล่า
‎ว่าไง เซลดริส
‎อุ๊ยตาย
‎มาช่วยข้าสินะ
‎ให้ตายเถอะ ‎พวกเจ้านี่ก็ทำตัวสบายๆ กันเหลือเกินนะ
‎อย่ามาทำเรื่องน่าอายต่อหน้าคนอื่นสิ
‎ขอบใจนะ เซลดริส
‎ข้าดีใจนะที่เจ้ามาที่นี่
‎จริงๆ เลยนะ ข้าไม่คิดเลยว่าจะมีพี่ชายแบบนี้
‎เห็นไหม ข้าบอกแล้ว
‎สมบัติศักดิ์สิทธิ์ของข้าทำลายมันยังไม่ได้เลย
‎เจ้าทำได้ยังไงเหรอ
‎เจ้านี่ความรู้สึกช้าจริงๆ
‎ดาบของเจ้าเป็นอาวุธที่ดับส์สร้างขึ้นมา
‎เลยใช้ไม่ได้ผลกับพลังเวทของเขาไงล่ะ
‎อย่างนี้นี่เอง
‎แต่เจ้าก็เก่งนะที่มาถึงที่นี่ ‎โดยรอดจากสายตาเจ้าพวกนั้นมาได้
‎นี่ไม่ใช่พลังของข้าคนเดียวหรอก
‎ข้าไม่ปล่อยให้พวกเจ้า ‎ทำอะไรในแดนปีศาจได้ตามใจชอบหรอกน่า
‎คิดว่าเจ้าจะหยุดข้าได้งั้นเหรอ
‎เจ้าพวกหนอนโสโครกที่เอาแต่ซ่อนตัวทั้งหลาย
‎เมลีโอดาสกับเซลดริสมันสั่งให้พวกเจ้าทำหรือไง
‎(หอกวิญญาณแดร์เรนฮาร์ต ‎รูปแบบที่ห้า อินครีส)
‎ตอนนี้คนที่เป็นราชาของแดนปีศาจ ‎คือพวกข้าสองคน
‎คุกเข่าเคารพซะสิ
‎ไม่เข้าใจอะไรเสียเลยนะ
‎ไม่รู้ตัวหรือว่าที่ทำอยู่มันเปล่าประโยชน์
‎นี่เจ้าไปเอาโล่มาจากไหนกัน
‎ฟลายอิ้งซอเซอร์
‎ผลงานที่ข้าภูมิใจที่จะคอยปกป้องผู้เป็นเจ้าของ
‎อาวุธกระจอกๆ ของเจ้า ‎ไม่มีทางสร้างความเสียหายได้หรอก
‎คราวนี้อะไรอีกล่ะ
‎เคียวยมทูต
‎หลังจากที่เฉือนเนื้อหยอกเล่นกับศัตรูเสร็จแล้ว
‎เจ้านี่ก็จะสะบั้นคอของศัตรูให้ขาด
‎พวกเจ้าเป็นราชางั้นเหรอ
‎อย่ามาล้อเล่นน่า
‎ราชาของพวกเรามีแค่คนเดียวเท่านั้น
‎ราชาปีศาจถูกกำจัดไปแล้ว
‎แล้วข้าก็จะ…
‎ส่งพวกเจ้าตามไปอยู่กับมันด้วย
‎จบลงเท่านี้แหละ
‎เจ้าคือเมลีโอดาสนี่
‎ท่านเซลดริส
‎เพราะพวกเจ้าแท้ๆ ‎ข้าถึงได้ช่วยเมลีโอดาสออกมาได้
‎ขอบใจมากนะ
‎พวกเราก็แค่เชื่อในตัวราชาองค์ใหม่
‎เพียงเท่านั้นเองแหละครับ
‎ทำไมกัน
‎ทำไมคนทรยศอย่างเจ้า
‎ถึงได้สู้เพื่อแดนปีศาจล่ะ
‎สงครามศักดิ์สิทธิ์จบลงแล้วนะ
‎ไม่จำเป็นต้องไปสละเลือดเนื้อ ‎โดยเปล่าประโยชน์อีกต่อไปแล้วล่ะ
‎ท่านเมลีโอดาส…
‎ถ้าอย่างนั้น…
‎พวกเจ้ายังไม่เข็ดกันอีกสินะ
‎สมบัติศักดิ์สิทธิ์ของเจ้าทำอะไรข้าไม่ได้หรอก
‎ตอบโต้ได้ไวดีนี่
‎ไปเอาโล่นั่นมาจากไหนล่ะ
‎คิดว่ามีแค่โล่งั้นเหรอ
‎เฉือนมันเป็นชิ้นๆ ซะ
‎เคียวยมทูต
‎อะไรเนี่ย
‎ใช้ได้เลยนะเนี่ย
‎จะว่าไป เจ้าเองก็เป็นนักสู้เหมือนกับข้าสินะ
‎แบบนี้ก็เหมาะเลย มาดูกันว่าระหว่างเราสองคน ‎ใครจะเหนือกว่ากัน
‎ทำให้เห็นกันชัดๆ ไปเลย
‎เห็นได้ชัดอยู่แล้ว ว่าข้าเป็นฝ่ายที่เหนือกว่า
‎ขืนเป็นแบบนี้ต่อไป สองคนนั้นคงจะ…
‎แผลของข้า
‎เกิดอะไรขึ้นเนี่ย
‎พวกเจ้าไม่ต้องห่วงสองคนนั้นหรอกนะ
‎เจ้าคือ เอลลี่เลือดสาดนี่นา
‎เลิกเรียกข้าด้วยชื่อนั้นเถอะ
‎ไม่ได้ฟังที่เซลดริสบอกพวกเจ้าเหรอ
‎เธออยู่ฝั่งเดียวกับพวกเรานะ
‎เกลด้า
‎พวกเจ้ามัวกังวลเรื่องอะไรกันอยู่อีก
‎คิดว่าราชาองค์ใหม่ของพวกเจ้า
‎กับพี่ชายที่เขาให้ความเคารพจะเป็นฝ่ายแพ้เหรอ
‎ทำไมกันล่ะ ผลงานที่น่าภูมิใจของข้า
‎ใครเป็นคนตีดาบเล่มนั้นของเจ้าขึ้นมา
‎ของน่าเบื่อแบบนี้ไม่มีใครตีมันขึ้นมาทั้งนั้นแหละ
‎โกหก
‎ดาบทื่อๆ แบบนั้นจะทำลายอาวุธของข้าได้ยังไง
‎จริงอยู่ที่ว่าเจ้าเป็นช่างฝีมืออันดับต้นๆ
‎แต่ในฐานะนักรบ เจ้ายังห่างชั้นกับข้ามาก
‎หากเป็นปรมาจารย์ ‎ถึงใช้กิ่งไม้ ก็ยังเป็นดาบชั้นยอดได้
‎หากเป็นพวกมือสมัครเล่น ‎ถึงใช้ดาบชั้นเลิศก็กลายเป็นดาบทื่อๆ ได้
‎จำไว้ให้ดีล่ะ
‎โอมินัสเนบิวลา
‎ฟลายอิ้งซอเซอร์
‎คนที่ปกป้องไม่ได้แม้กระทั่งตัวของตัวเอง
‎ไม่มีทางอยู่ใน…
‎สนามรบได้หรอก
‎เอานี่ไป
‎จบลงตรงนี้แหละ
‎คิลเลอร์แฟร์รี่
‎การโจมตีของข้า…
‎อย่างนี้เองเหรอ
‎ต่อไปก็เป็นตาข้าบ้างล่ะ
‎โทษทีนะ ดาห์เลีย
‎ข้าว่าเจ้าคงมั่นใจในฝีมือของตัวเอง
‎แต่ข้าเคยสู้กับสัตว์ประหลาด ‎ที่ฝีมือเหนือชั้นกว่ามาแล้ว
‎นี่ เมลีโอดาส
‎เจ้านั่นไม่ได้ฟังที่เจ้าพูดแล้วล่ะ
‎แย่จัง เผลอทำเกินเหตุจนได้
‎- เมลีโอดาส ‎- รู้แล้วล่ะ
‎นั่นมัน
‎แสงจำแลง
‎ข้าต้องขอบคุณพวกเจ้าจริงๆ
‎ถ้าพวกเจ้าไม่รีบมาช่วย
‎ข้าก็ไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับอาณาจักรนี้
‎ขอโทษด้วยนะที่ทำลายงานแต่งงานเจ้าน่ะ
‎ไม่เป็นไร ไม่ต้องคิดมากหรอก
‎ตอนนี้ยังไม่ใช่เวลาที่ควรจะจัดงานแต่งด้วย
‎แต่ปัญหาก็ยังไม่คลี่คลายอยู่ดี
‎หมายความว่าไงกันแน่ คิง
‎พูดอะไรดูมีลับลมคมในอยู่ได้
‎ข้าคิดว่าดาห์เลียกับดับส์
‎เป็นคนที่คอยบงการทุกคนเอาไว้
‎แต่ถ้าเกิดว่า…
‎มีคนอื่นที่คอยบงการสองคนนั้นอีกทีล่ะ
‎จะบอกว่ามีคนที่คอยบงการ
‎ราชาแห่งภูตรุ่นที่สองกับยักษ์ช่างฝีมือ ‎อยู่อีกอย่างนั้นหรือ
‎แล้วคนที่ทำเรื่องแบบนั้นจะเป็นใครล่ะ
‎ข้าเองก็ไม่รู้เหมือนกัน
‎แต่ถ้าให้ข้าพูดตรงๆ
‎ข้าไม่คิดเลยว่าสองคนนั้น ‎จะก่อเรื่องได้มากมายถึงขนาดนี้
‎เจ้าคิดมากเกินไปแล้วนะ
‎- ใช่ไหมล่ะ กิล ‎- อืม
‎ดูท่าว่าลางสังหรณ์ของพี่เขาจะไม่คลาดเคลื่อนนะ
‎ต้องรีบไปบอกเรื่องนี้กับทุกคน
‎ไม่อย่างนั้นที่โลกมนุษย์ต้องเกิดเรื่องใหญ่แน่
‎ไม่ได้เจอกันนานนะ มาเอล
‎โดนเล่นงานมาอย่างสะบักสะบอมเลยนะ
‎เจ้าไม่เป็นไรใช่ไหม
‎ขอบคุณที่ช่วยไว้นะครับ
‎แต่ว่านี่เป็นปัญหาของเราเผ่าเทพธิดา…
‎ผิดแล้ว ‎นี่เป็นปัญหาที่เกี่ยวข้องกับทุกเผ่าพันธุ์เลยล่ะ
‎นี่ นี่คือคนที่คอยบงการ ‎ดาห์เลียกับดับส์อยู่จริงๆ เหรอ
‎หลับไปนานถึง 3,000 ปี เลยเบลอๆ น่ะ
‎คงจะเลอะเลือนจนแยกแยะว่า ‎ใครเป็นมิตรหรือศัตรูไม่ออกแล้วล่ะ
‎ขอร้องล่ะครับ…
‎ท่านช่วยคิดทบทวนใหม่ด้วยเถอะครับ
‎มหาเทพสูงสุด
‎นี่เป็นครั้งแรกที่เราได้พบหน้ากันสินะ
‎กลุ่มอัศวินเจ็ดบาป
‎ในช่วงที่ข้าถูกผนึกและหลับใหลอยู่นั้น
‎ข้าได้เห็นภาพเรื่องราวทั้งหมดผ่านสายตา ‎ของอลิซาเบธ ลูกสาวของข้า
‎สมกับเป็นผู้ที่โค่นล้มราชาปีศาจลงได้
‎ฝีมือของพลทหารทั่วไปคงไม่คู่ควรกับพวกเจ้าสินะ
‎คนที่คอยบงการดาห์เลียกับดับส์อยู่เบื้องหลัง
‎คือท่านเองสินะ
‎ทำไมถึงได้จ้องจะเล่นงานพวกข้าล่ะ
‎พวกเขาได้มอบการเสียสละที่ล้ำค่า ‎เพื่อโค่นล้มราชาปีศาจ
‎และทำให้สงครามศักดิ์สิทธิ์จบลง
‎นั่นถือเป็นบาปด้วยหรือ
‎ช่างโง่เขลานัก สงครามมันไม่ควรจบด้วยซ้ำ
‎สงครามศักดิ์สิทธิ์ไม่ควรมีวันสิ้นสุด
‎หมายความว่ายังไงกัน
‎พอได้แล้วมั้ง
‎เอาแต่พูดพล่ามอยู่ได้ น่ารำคาญชะมัด
‎ถ้าอยากสู้มากขนาดนั้นล่ะก็ ‎เดี๋ยวพวกเราจะสนองให้
‎แบบนั้นสิดี
‎ท้ายที่สุด พวกเจ้าก็ยังไม่เข้าใจ ‎ในเหตุและผลของโลกใบนี้อยู่ดี
‎สรรพสิ่งที่ข้ารังสรรค์ขึ้นมาเอ๋ย
‎จงทำลายกลุ่มอัศวินเจ็ดบาป ‎และพันธมิตรทั้งหมด…
‎ให้พินาศไปเสียเถอะ
‎ท่านหัวหน้าอัศวินเฮาเซอร์
‎เราควรเลือกเข้าข้างใครดีครับ
‎เจ้าพวกโง่ ถามใจตัวเองดูก็รู้แล้ว
‎จะเข้าข้างคนที่เรียกตัวเองว่าเทพเจ้า
‎แต่ดูถูกดูแคลนทุกสิ่ง
‎หรือเข้าข้าง ‎กลุ่มคนที่เสียเลือดเสียน้ำตามาหลายครั้ง
‎และคอยปกป้องพวกเราไว้
‎คำตอบมีเพียงหนึ่งเดียว
‎ขอร้องล่ะ พวกเขาถูกมหาเทพสูงสุดควบคุมอยู่
‎อย่าฆ่าพวกเขาเลยนะครับ
‎ไอซ์แองเคอร์
‎บอมบ์ช็อค
‎ทุกคน เลี่ยงการโจมตีจุดสำคัญไว้นะครับ
‎อันตราย
‎ข้าขอโทษ
‎ข้าขออะไรเห็นแก่ตัวแท้ๆ
‎ไม่เลย ไม่เห็นแก่ตัวหรอกค่ะ
‎พวกเขาคือพรรคพวกคนสำคัญใช่ไหมล่ะคะ
‎ขอบคุณนะ
‎ลุยกันเลย กิล
‎เข้าใจแล้ว เฮาเซอร์
‎เครซี่วินด์
‎ค้อนจักรพรรดิสายฟ้า
‎- ท่าประสาน สไปเดอร์เน็ตแครช ‎- ท่าประสาน สไปเดอร์เน็ตแครช
‎ทุกคน ตาสว่างเสียทีเถอะ
‎ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น…
‎ข้าไม่ให้ผ่านเข้าไปได้หรอก
‎อย่ามาดูถูกกันนะ
‎พวกเราคือนักรบที่รอดกลับมา ‎จากสงครามศักดิ์สิทธิ์เชียวนะ
‎ช่างโง่เขลานัก
‎- หา ‎- หา
‎สายฟ้าเทพเจ้า
‎อย่างนี้นี่เอง
‎ทนการโจมตีของข้าได้สินะ
‎นี่มันพลังเวทแบบไหนกัน
‎แม้แต่สายล่อฟ้าของกิเดี้ยน ‎ก็ยังดูดซับมาได้ไม่หมดเลย
‎แม้แต่พรรคพวกของตัวเองก็ถูกโจมตีไปด้วย
‎ถ้าโจมตีมาอีกรอบ ‎ไม่ใช่แค่พวกเราที่จะรับความเสียหายไม่ไหว
‎คนอื่นๆ เองก็จะพลอยไม่ไหวไปด้วย
‎ถ้าเช่นนั้น ข้าคงต้องใช้อีกหน
‎บอกแล้วไงว่า อย่ามาดูถูกกันน่ะ
‎(แอสซอลต์ฮันต์)
‎ใช่แล้ว พวกเรานี่แหละ ‎ที่จัดการราชาปีศาจนั่นได้
‎โอหังนัก
‎ไม่ปล่อยให้ลงมือหรอก
‎เบรกเกอร์ออฟ
‎รู้ไหมว่าข้าคือใคร
‎ข้าถ่วงเวลาได้แค่วินาทีเดียวนะ
‎แค่นั้นก็พอแล้ว รัชร็อค
‎เผด็จศึกในครั้งเดียวเลย
‎- ได้เลย ‎- แน่อยู่แล้ว
‎- ไม่จริง ‎- การโจมตีไม่ได้ผลเหรอ
‎อย่างนี้นี่เอง
‎การโจมตีทางกายภาพ ‎ใช้กับมหาเทพสูงสุดไม่ได้ผล
‎แบบเดียวกับที่ใช้พลังเวท ‎โจมตีราชาปีศาจไม่ได้ผลสินะ
‎หยุดนะ พวกเจ้าสู้อะไรมหาเทพสูงสุดไม่ได้หรอก
‎ถ้าอย่างนั้นก็ต้องจัดการด้วยพลังเวทแล้ว
‎หอกวิญญาณแดร์เรนฮาร์ต รูปแบบที่สี่
‎ซันฟลาวเวอร์
‎(พลังศักดิ์สิทธิ์แห่งปีกทั้งสิบ)
‎เป็นการโจมตีที่ไม่เลวเลย
‎น่าเสียดาย ที่พลังเวทบริสุทธิ์ของต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์
‎เข้ากันได้ดีกับพลังเวทของข้า
‎สายฟ้าเทพเจ้า
‎ให้ตายสิ ทีแรกก็พ่อของหัวหน้า
‎มาคราวนี้ก็แม่ขององค์หญิงอีก
‎เจ้าคิดว่าตัวเองเป็นใครมิทราบ
‎คนที่ทนรับสายฟ้าเทพเจ้าของข้าได้
‎มีเพียงคนที่รอดกลับมาจากนรกเท่านั้นสินะ
‎เป็นไง
‎โดนสายฟ้าเทพเจ้าของตัวเองแล้ว ‎รู้สึกยังไงบ้างล่ะ
‎ท้ายที่สุด ข้าก็คือพลังแห่งแสงสว่าง
‎อย่างมาก เจ้าก็ได้แค่สร้างรอยขีดข่วนให้ข้า
‎งั้นก็ลองดูสิว่าใครจะทนได้นานกว่ากัน
‎ดิ้นรนไปก็เปล่าประโยชน์
‎ในทางกลับกัน เจ้าก็รำคาญใช่ไหมล่ะ
‎น่าขันนัก
‎พวกเจ้ายังคิดว่าจะชนะข้าได้อีกเหรอ
‎จริงอยู่ที่โอกาสชนะของพวกเราแทบเป็นศูนย์
‎แต่ถึงอย่างนั้น พวกเราก็ไม่มีทางยอมแพ้หรอก
‎เราจะสู้เผื่อในส่วนของเอสคานอร์
‎ที่เคยสู้เคียงบ่าเคียงไหล่มาด้วยกัน
‎และยอมตายเพื่อปกป้องพวกเราด้วย
‎ทั้งในตอนนี้และวันข้างหน้า
‎พวกเราทุกคนก็จะเอาชนะไปด้วยกัน
‎ไม่ยอมให้เจ้าช่วงชิงไปโดยไร้เหตุผลหรอกน่า
‎รีบไสหัวไปได้แล้ว
‎ที่นี่ไม่ใช่ที่ของเจ้า
‎ถ้าโดนการโจมตีครั้งนี้ล่ะก็ ‎คงทนกันต่อไม่ไหวแล้วล่ะ
‎เพราะบันแท้ๆ เลย ดันไปพูดยั่วโมโหเข้าให้น่ะ
‎แล้วทำไมถึงเป็นข้าล่ะ คนผิดคือคิงต่างหาก
‎อย่าดึงข้าเข้าไปเกี่ยวด้วยสิ
‎จงหายไปเสียเถอะ
‎ฟูลเคาน์เตอร์
‎(ฟูลเคาน์เตอร์)
‎นี่เจ้า…
‎ดูท่าว่าจะทำให้เจ้าหัวเสียจริงๆ ด้วยนะ
‎ในที่สุดก็มาสักที
‎มาช้าเป็นบ้าเลย
‎นี่ กิล
‎ข้านึกแล้วเชียว ว่ายังไงเขาก็ต้องมา
‎- เมลีโอดาส ‎- เมลีโอดาส
‎ไม่เป็นไรแล้วนะ
‎ท่านอลิซาเบธ
‎คู่หู ไปฮันนีมูนกันมาหนำใจเลยสินะ
‎ก็นะ ที่จริงข้าตั้งใจจะเที่ยวเรื่อยเปื่อย ‎ให้นานกว่านี้น่ะ
‎หัวหน้า
‎ทำไมถึงไปฮันนีมูนกัน
‎ตอนที่พวกข้าจัดพิธีแต่งงานล่ะ
‎ก็เจ้าบอกข้าว่าจะแต่งเดือนหน้านี่นา
‎อ้าว พูดแบบนั้นไปเหรอ
‎พวกข้าน่ะหลงๆ ลืมๆ เรื่องเวลาเสียด้วยสิ
‎เด็กต้องสาป เมลีโอดาส
‎เจ้าคือต้นเหตุของเรื่องทั้งหมด
‎เจ้าลวงหลอกอลิซาเบธ ลูกสาวข้า
‎และทำลายสงครามศักดิ์สิทธิ์ลงในที่สุด
‎เจ้ามีเรื่องที่อยากพูดแค่นี้ใช่ไหม
‎ไม่สิ มีเรื่องที่จะพูดแค่เรื่องนั้นสินะ
‎จงหายไปเสียเถอะ
‎(โอมินัสไบนด์)
‎มาจากไหนเนี่ย
‎นั่นน่ะเหรอ ไม่ใช่ฝีมือข้าหรอก
‎รีบจัดการสิ เมลีโอดาส
‎เซลดริส
‎ฟาดฟันพันเทวะ
‎ท่าประสาน
‎- ดาร์กเอ็กซีคิวชั่น ‎- ดาร์กเอ็กซีคิวชั่น
‎เมลีโอดาส
‎นอกจากเจ้าจะลงมือจัดการพ่อของเจ้าเอง
‎เจ้ายังจะลงมือกับแม่ ‎ของคนรักของเจ้าด้วยหรือ
‎เจ้าคงเจ็บปวดมากเลยสินะ
‎ผู้ให้กำเนิดที่แท้จริงของเจ้า ‎คือมหาเทพสูงสุดใช่ไหมล่ะ
‎ไม่เลยค่ะ
‎ผู้ให้กำเนิดแท้จริงของข้ามีแค่ท่านพ่อคนเดียวค่ะ
‎ข้ารักท่านพ่อที่รักลูกสาวอย่างข้า…
‎ไม่ว่าข้าจะเป็นยังไงก็ตาม
‎อลิซาเบธ
‎ได้โปรดหายตัวไปจากโลกที่พวกเราอยู่เถอะค่ะ
‎อลิซาเบธ
‎เจ้าพูดแบบนี้กับแม่ของเจ้าได้ยังไงกัน
‎จริงอยู่ ที่ว่าท่านอาจจะเป็น…
‎ผู้ที่ให้กำเนิดข้า
‎แต่ท่านกลับไม่มีความรู้สึกใดๆ อยู่เลย
‎หากท่านรักข้า ท่านก็คง…
‎ไม่สาปให้ลูกตัวเอง ‎ต้องทุกข์ทรมานในอนาคตแน่นอน
‎ข้าต้องขอบคุณเมลีโอดาส ‎และเพื่อนพ้องอีกมากมาย
‎ที่ทำให้ข้าเอาชนะโชคชะตาของตัวเองมาได้
‎และในเมื่อข้าถอนคำสาปได้แล้ว
‎ก็ถือว่าข้าเป็นอิสระ ‎จากการเป็นลูกสาวของท่านด้วย
‎อย่าสร้างความขัดแย้งไปมากกว่านี้เลยค่ะ
‎ถ้าหากท่านยังคิดที่จะทำร้ายคนสำคัญของข้า
‎และครอบครัวของข้าต่อไปอีกล่ะก็…
‎ข้าจะสู้กับท่านเองค่ะ
‎พวกเจ้าไม่เข้าใจอะไรเลย
‎เผ่าเทพธิดาและเผ่าปีศาจ
‎ต่างมีชะตากรรมให้ต้องสู้รบกันชั่วนิรันดร์
‎การยืดเยื้อสงครามศักดิ์สิทธิ์ไว้นั้น
‎มีไว้เพื่อรักษาสมดุลของโลกใบนี้ หาอื่นใดไม่
‎ทำให้สงครามศักดิ์สิทธิ์ยืดเยื้อ ‎เพื่อรักษาสมดุลของโลกงั้นเหรอ
‎ทำไมต้องทำแบบนั้นด้วยล่ะ
‎ไม่มีเหตุผลอะไรหรอก
‎ตอนที่ร่างกายของข้า ‎กำลังจะถูกราชาปีศาจครอบครอง
‎ข้าเห็นความคิดทั้งหมดของเขา
‎ราชาปีศาจและมหาเทพสูงสุดถือกำเนิดขึ้น
‎และถูกกำหนดให้ต้องต่อสู้กันเรื่อยมา
‎สำหรับพวกเจ้า สงครามศักดิ์สิทธิ์…
‎เป็นเพียงแค่เกมเท่านั้นนั่นแหละ
‎อภัยให้ไม่ได้
‎ผลงานชั้นต่ำไม่มีสิทธิ์มากำหนด ‎ให้เทพเจ้าทำอะไรทั้งนั้น
‎อลิซาเบธ
‎ขอบคุณนะ เกลด้า
‎ถือว่าเรื่องที่ติดค้าง ‎ตอนสู้กับราชาปีศาจหายกันแล้วนะ
‎ข้าจะทำลายพวกเจ้า ‎แล้วเริ่มสงครามศักดิ์สิทธิ์ขึ้นใหม่อีกครั้ง
‎ช่างโง่เขลานัก หากเจ้ายังรักษา ‎พลังที่เหนือกว่าราชาปีศาจเอาไว้
‎เจ้าก็คงเอาชนะข้าได้แล้ว
‎ข้าเห็นด้วยกับความคิดของเจ้านะ
‎ถ้าเจ้านั่นเก็บพลังนั้นเอาไว้
‎พวกเราก็คงไม่ต้องมาลำบากจนถึงตอนนี้
‎แต่ เพราะแบบนั้นนั่นแหละ
‎พวกข้าถึงร่วมกันต่อสู้กับเจ้า
‎แบบเคียงบ่าเคียงไหล่อย่างนี้ไงล่ะ
‎(ดาร์กโพรมิเนนซ์)
‎ให้ตายสิ เป็นพี่ชายที่น่ารำคาญจริงๆ
‎ถ้าเรื่องนี้จบลงแล้ว…
‎คงต้องไปดื่มกันแล้วแหละ
‎ได้เลย
‎ทางที่พวกเจ้าเลือก ‎จะทำลายสมดุลของโลกใบนี้
‎และจะทำให้ยุคสมัยแห่งความโกลาหล ‎ถือกำเนิดขึ้น
‎จะยุคสมัยแห่งความโกลาหลหรืออะไรก็ช่าง
‎คนที่กำหนดโชคชะตาของพวกเรา ‎ก็คือตัวพวกเราเอง
‎พวกเราเล่นตามเกมของเจ้ามามากพอแล้ว
‎- ท่าประสาน ไทแรนท์คิลลิ่ง ‎- ท่าประสาน ไทแรนท์คิลลิ่ง
‎ขอบใจนะ
‎หัวหน้า
‎สมเป็นหัวหน้าจริงๆ
‎- เจ้าคือวีรบุรุษของพวกข้าเลยนะครับ ‎- ยอดเลย
‎เมลีโอดาส
‎ยุคสมัยของเหล่าเทพเจ้าจบลงแล้ว
‎เอาล่ะๆ
‎เอาล่ะๆ เรามาฉลองครั้งใหญ่
‎ให้กับพิธีอภิเษกสมรสของทั้งสองกันเถอะ
‎ท่านพ่อ
‎ว่าไง ฮอว์ก ไวลด์ พวกเจ้ามาด้วยเหรอ
‎พวกข้าต้องมาสิ ฝ่าบาท ไม่เป็นอะไรใช่ไหม
‎ตัวข้านุ่มฟูจะตาย ไม่เป็นไรหรอก
‎เมลีโอดาส ท่านพ่อเรียกหาท่านอยู่นะ
‎เมลีโอดาส อยู่ที่ไหนกัน…
‎เจ้านี่พิลึกคนจริงๆ
‎ที่ไปเป็นราชาของอาณาจักรมนุษย์เนี่ย
‎เจ้าเองก็คงจะเหนื่อยน่าดูเลยนะ
‎พยายามเข้าล่ะ ราชาปีศาจป้ายแดง
‎อย่ามาเรียกฉายาอะไรที่ดูอ่อนปวกเปียกแบบนั้นสิ
‎งั้นเหรอ
‎จะว่าไป เจ้ากับเกลด้าจะแต่งงานกันไหมเนี่ย
‎ข้าไม่สนใจขนบธรรมเนียมของพวกมนุษย์หรอกนะ
‎ต่อให้ข้าไม่ทำแบบนั้น ‎ในใจของข้าก็มีแค่เกลด้าคนเดียวอยู่แล้ว
‎เกลด้าเป็นผู้หญิงที่ดีเลยนะ
‎แน่นอนสิ
‎ไว้เจ้ามาที่แดนปีศาจสักวันนะ
‎ข้าไปได้เหรอ
‎ก็แค่เรียกมาช่วยฟื้นฟูปราสาทกับเมืองนั่นแหละ
‎งั้นเหรอ
‎ไว้เจอกันใหม่นะ ท่านพี่
‎ได้เลย
‎ยุคสมัยของเหล่าเทพเจ้าจบลงแล้ว
‎จากนี้ไป ยุคสมัยที่จะเริ่มขึ้น ‎คือยุคแห่งความโกลาหลของมนุษย์
‎คำบรรยายโดย: สุมยา มวยดี