Τι διάολο κάνει;
Εσύ!
Τα βέλη δεν κάνουν τίποτα ενάντια σε κάτι τόσο μεγάλο.
Τρέξε! Δεν μπορείς να τα βάλεις μαζί του!
Δεν μπορώ;
Τι ξέρεις εσύ για μένα;
Τι;
Είσαι...
Δεν μπορεί!
Ο Λάνσελοτ;
THE SEVEN DEADLY SINS: ΜΙΣΟΣ ΣΤΟ ΕΔΙΜΒΟΥΡΓΟ - ΜΕΡΟΣ 2
Λάνσελοτ...
Εσύ ήσουν;
Τι μας συνέβη;
Το τελευταίο που θυμάμαι είναι εκείνο το ξόρκι.
Τι συμβαίνει εδώ; Γίγαντες είναι;
Και δαίμονες;
Κάποιος τους χρησιμοποίησε για να δημιουργήσει αυτό το τέρας.
Το άλλο ήταν από Νεράιδες.
Ευχαριστούμε! Μας σώσατε!
Πρέπει να σας ευχαριστήσουμε, Άνθρωποι.
Σας χρωστάμε τη ζωή μας.
Αφήστε τα "ευχαριστώ". Αυτό έπρεπε να γίνει.
Φύγετε μόνο πριν σας πιάσουν πάλι.
Κυνηγούν όλες τις φυλές εκτός από τους Ανθρώπους.
Αλήθεια;
Εντάξει. Δεν θα ξεχάσουμε το καλό που μας κάνατε.
Κάποια στιγμή θα ανταποδώσουμε τη χάρη!
Είπα, ν' αφήσουν τα "ευχαριστώ"...
Μάλιστα.
Τους κυνηγούν όλους εκτός των Ανθρώπων;
Γι' αυτό μεταμορφώθηκες σε Νεράιδα. Για να σε κυνηγήσουν.
Είχα ξεχάσει εντελώς ότι η μητέρα σου είναι Νεραϊδοβασίλισσα.
Λάνσελοτ...
Εγώ φταίω που...
Έλα τώρα, Τρίσταν.
Έτσι χαιρετάς εσύ τον παλιό σου φίλο;
Οι γονείς μας είναι φίλοι.
Εμείς δεν είμαστε.
Δεν έχεις, όμως, το δικαίωμα να με χτυπάς!
Και με χτύπησες δυνατά! Με πόνεσες!
Ο πόνος είναι κομμάτι της ζωής μας.
Κι αν δεν σε είχα σώσει, θα ήσουν νεκρός τώρα.
Γιατί πάγωσες πριν;
Τι;
Γιατί κρατήθηκες;
Το έχεις ξανακάνει.
Μερικές φορές...
φοβάμαι τον εαυτό μου.
Νιώθω λες και δεν είμαι πια ο εαυτός μου.
Τέλος πάντων, δεν μπορείς να καταλάβεις.
Ναι.
Τι ξέρεις εσύ για μένα;
Δεν ξέρω.
Και δεν θέλω να μάθω, βλάκα.
Τι;
Δεν με νοιάζει αν θες να σκοτωθείς.
Τι θα γίνει, όμως, η μητέρα σου;
Δεν είπες ότι έχει πρόβλημα;
Η μητέρα σου δεν μου έκανε κάτι.
Και είναι φίλη με τη δική μου.
Σου έπεσε ο πυρετός!
Επανήλθε και το χρώμα της!
Έπιασε το φάρμακό σου, Βασιλιά!
Το αρχαίο ελιξίριο που μόνο οι Νεράιδες ξέρουν...
Είναι το αρχαίο νέκταρ λουλουδιών που μεγαλώνουν σε ιερά δέντρα.
-Δώσ' το μου! -Όχι.
Δυστυχώς, δεν μπορώ να κάνω κάτι άλλο.
Νικήσαμε το ξόρκι μόνο επιφανειακά.
Ο πυρήνας του κρύβεται ακόμα στον νου της Βασίλισσας Ελισάβετ.
Αν περιορίζαμε την επίδρασή του έστω μία στιγμή,
θα μπορούσε να θεραπευτεί και μόνη της.
Αρχηγέ.
Έχεις κάποια ιδέα για το ποιος μπορεί να το έκανε αυτό;
Έχω.
Αλλά είναι πολλοί οι ύποπτοι και δεν ξέρω από πού ν' αρχίσω.
Ναι. Έτσι είναι.
Αλήθεια, πού είναι ο Τρίσταν;
Δεν τον έχω δει. Συνέβη κάτι;
Ναι...
Όταν απέτυχε να λύσει τα μάγια,
έφυγε τρέχοντας και δεν τον ξαναείδαμε.
Μάλλον δεν μπόρεσε να το αντέξει.
Όχι... Μήπως βρήκε την πηγή του ξορκιού;
Μακάρι να γίνει καλά η Ελισάβετ.
Νταϊάν.
Πήρες όλα τα Χάπια Συρρίκνωσης που σου έδωσε ο Μέρλιν;
Ναι, μου τελείωσαν.
Μου χρειάστηκαν αρκετές φορές.
Γκάουθερ, δεν χρειάζεται να μείνεις και να μου κάνεις παρέα.
Δυστυχώς,
οι κατάρες δεν είναι η ειδικότητά μου.
Η κατάρα είναι βαθιά στο μυαλό της
και δεν μπορώ να βοηθήσω.
Ούτε εγώ μπορώ να βοηθήσω τους φίλους μου.
Είναι, όμως, ακόμα πιο δύσκολα για τον Αρχηγό και τον Τρίσταν.
Έγινε καλό αγόρι ο Τρίσταν;
Και βέβαια.
Είναι καλόκαρδος σαν τη μητέρα του
και δυνατός σαν τον πατέρα του.
Αν του λείπει κάτι, αυτό είναι...
Νταϊάν! Γκάουθερ!
Αρχηγέ!
Ελισάβετ;
-Γκάουθερ. -Ναι;
Ακολούθησε τα ίχνη της μαγείας του Τρίσταν.
Μάλιστα.
Υπολόγισε καλά την κατεύθυνση και την απόσταση.
Και, Νταϊάν!
Ώρα να θυμηθείς ξανά το παλιό σου κόλπο.
Το παλιό μου κόλπο;
Ξέρεις.
Αφού φοβάσαι να πολεμήσεις,
γιατί ήρθες μόνος σου ως εδώ;
Δεν μπορούσες να βάλεις τον γέρο σου να το λύσει το θέμα;
Δεν είναι ότι ηγείται και κανενός θρυλικού τάγματος ιπποτών.
Έτσι είναι.
Αν είχα πει στον πατέρα μου, αυτό που είδα στην καρδιά της μητέρας μου,
δεν θα χρειαζόταν να κάνω κάτι άλλο.
Θα μπορούσε να τη σώσει χωρίς καν να ιδρώσει.
Όμως...
Όμως,
ήθελες να σώσεις εσύ τη μητέρα σου και έφυγες μόνος απ' το κάστρο, έτσι;
Ναι!
Πώς το ήξερες;
Όπως και παλιά, μπορώ και σε διαβάζω λες κι είσαι ανοιχτό βιβλίο.
Αντίθετα μ' εμένα, εσύ άλλαξες πολύ.
Λάνσελοτ;
Τι; Να κοιτάξω το κάστρο;
Σε ποιον μιλάς;
Έλα τώρα!
Να πάρει! Λίγο υπερβολικό αυτό
για δύο παιδάκια.
Είναι πάρα πολλοί.
Θα υποχωρήσουμε.
Έλα, Εσκανόρ!
Στάσου!
Έρχομαι!
Δεν γυρίζω πίσω τώρα που είμαι τόσο κοντά
να βρω αυτόν που την καταράστηκε!
Πήδα, Εσκανόρ!
Τι; Δεν μπορεί!
Δεν το πιστεύω!
Πετάω;
Όχι, δεν πετάς, ηλίθιε!
Εσύ είσαι, Λάνσελοτ;
Δεν μπορείς να επιτίθεσαι χωρίς να σκεφτείς!
Συνέχισε, Λάνσελοτ!
Τι κάνουν;
Ειλικρινά...
Πολύ απαιτητικοί αυτοί οι πρίγκιπες.
Πιο ψηλά! Δεν μπορείς πιο ψηλά;
Θα μπορούσα, αν δεν κουβαλούσα κι εσάς!
Κακό αυτό!
Τι συμβαίνει;
Πάγος σχηματίζεται στον αέρα...
Όχι, είναι...
μια γέφυρα από πάγο!
Απίστευτο! Εσύ το έκανες αυτό, Λάνσελοτ;
Πάμε στο κάστρο να τσακίσουμε την πηγή αυτού του κακού!
Εντάξει!
Να πάρει. Άλλος ένας που θα του χρωστάω.
Μέγιστη Αντεπίθεση!
Λίγο ακόμα!
Τσάκισε τον τοίχο!
Συγγνώμη.
Έβαλες τον εαυτό σου σε κίνδυνο για μένα...
-Στάσου! Άουτς! -Ποιος είπε ότι το κάνω για σένα;
Σ' αυτό το κάστρο ερχόμουν κι εγώ.
Μόνο που εγώ θα έμπαινα πιο έξυπνα.
Λάνσελοτ!
Ήρθες κι εσύ για να σώσεις κάποιον;
Γιατί να έχω τον ίδιο λόγο μ' εσένα;
Τότε, γιατί είσαι εδώ;
Για πλάκα.
Τι;
Τι γενναία και περιπετειώδη αγόρια που είστε!
Καλώς ήρθατε στο Κάστρο του Εδιμβούργου,
πρίγκιπα Τρίσταν του Βασιλείου του Λίονες
και πρίγκιπα Λάνσελοτ του Βασιλείου του Μπένγουικ.
Με συγχωρείτε.
Δεν σας συστήθηκα ακόμα.
Είμαι ο Βασιλιάς του Νέου Εδιμβούργου,
ο Ντεθπίρς.
Με άλλα λόγια,
εσύ είσαι αυτός που κινεί τα νήματα;
Αυτό είναι...
Ελευθέρωσε τη μητέρα μου από το ξόρκι που της έκανες!
Μη φοβάστε.
Θα φροντίσω οι γονείς σας να λάβουν τα πτώματά σας.
Γιατί μπαίνεις στη μέση;
Δεν ακούς;
Επειδή αυτός είναι πίσω απ' όλα, προφανώς.
Εσύ της έστειλες το ξόρκι.
Γιατί το κάνεις αυτό στη μητέρα μου;
Δεν υποφέρει μόνο η μητέρα σου.
Ο πατέρας σου
που βλέπει τη μητέρα σου να αργοπεθαίνει χωρίς να μπορεί να κάνει τίποτα,
υποφέρει ακόμα περισσότερο!
Γιατί το κάνεις αυτό;
Κάποτε υπήρχε ένας άνθρωπος που με έκανε να νιώθω ότι ανήκω κάπου
και με μύησε στους Ιερούς Ιππότες.
Τον σκότωσε, όμως, εν ψυχρώ
ένας Δαίμονας που εμφανίστηκε από το πουθενά.
Ήθελα τόσο να πάρω εκδίκηση
που έγινα πιόνι στα χέρια μια Θεάς.
Δεν μπορεί να εννοείς τη μητέρα και τον πατέρα μου!
Όχι, δεν ήταν αυτοί.
Έχω ξανακούσει αυτήν την ιστορία.
Όμως, ο Δαίμονας κι η Θεά δεν πέθαναν στον Ιερό Πόλεμο;
Πράγματι! Αυτοί που θέλω να εκδικηθώ, δεν υπάρχουν πια.
Δεν θα ησυχάσω μέχρι να κάνω τους αρχηγούς των φατριών τους,
τον Μελίοντας και την Ελισάβετ,
να πληρώσουν για...
Απλώς ξεσπάς σε άλλους.
Παλιόπαιδο!
Εσύ θα πληρώσεις.
Διώξε την κατάρα από τη μητέρα μου αμέσως!
Κληρονόμησες μαγικές δυνάμεις από τη μητέρα σου, έτσι;
Καθόλου άσχημα.
Μια χαρά για την ηλικία σου.
Δεν καταλαβαίνω!
Ξαφνικά σταμάτησαν...
Δεν πιάνουν αυτά σ' εμένα.
Τους άλλαξε πορεία!
Και τα εξουδετέρωσε εντελώς.
Μην ελπίζετε ότι θα με νικήσετε.
Το βρήκα.
Τι;
Η μαγεία σου ελέγχει την ένταση,
την ταχύτητα και το ύψος των επιθέσεων. Καλά δεν λέω;
Δεν μπορείς, όμως, να κάνεις κάτι για τις φυσικές επιθέσεις!
Θρασύτατο αγόρι!
Δεν το πιστεύω ότι κατάλαβε τόσο γρήγορα πώς λειτουργεί η Μελωδία μου!
Τρίσταν!
Όσο απασχολώ εγώ τον γέρο, δεν μπορεί να κάνει κάτι για τα μάγια σου!
Αν αυτό το πράγμα ευθύνεται για το ξόρκι στη μητέρα σου,
σκότωσέ το τώρα!
Εντάξει! Πάω!
Αστεράκι Λαμπρό!
Δεν θα τα παρατήσω!
Θα σώσω τη μητέρα!
Αδύνατον!
Πώς μπορεί να είναι τόσο σκληρό αυτό το μπασμένο;
Και μάλιστα μόνο με τα χέρια του.
Λάνσελοτ, γιε του Βασιλιά Μπαν!
Γιατί μας πολεμάς;
Τι ακριβώς θέλεις;
Οι Άνθρωποι δεν πρέπει να πολεμούν μεταξύ τους.
Τις άλλες φατρίες απεχθάνομαι.
Στα μόνα μέρη που επιτέθηκα
ήταν τα δάση και χωριά Νεραϊδών και Γιγάντων.
Στα τέρατα των Θεών και των Δαιμόνων!
Προσπάθησε να καταλάβεις.
Εσύ κι εγώ είμαστε το ίδιο.
Θέλω να φτιάξω έναν κόσμο Ανθρώπων.
Μόνο για Ανθρώπους!
Εγώ δεν είμαι ούτε Άνθρωπος ούτε Νεράιδα.
Βασιλιά Ντεθπίρς!
Πώς τολμάς;
Να πάρει!
Καταραμένο παιδί!
Πάλι τα ίδια!
Αν δεν ξεμπερδέψω γρήγορα,
μπορεί να ξεφύγω ξανά!
Αν χρειαστεί να πολεμήσεις για να βοηθήσεις κάποιον,
τι θα κάνεις;
Σωστά!
Ήρθα να σώσω τη μητέρα μου!
Ό,τι κι αν μου συμβεί...
Κι αυτός;
Δεν πρέπει να τον μπλέξω πάλι...
Δείξε μου.
Δείξε μου τον αληθινό εαυτό σου που τόσο φοβάσαι.
Και για να ξέρεις, δεν χρειάζεται να ανησυχείς για μένα.
Καταλαβαίνεις τι λες;
Κάν' το, επιτέλους!
Δεν θες να βοηθήσεις τη μητέρα σου;
Μη βιάζεστε, θρασύτατοι βλάκες!
Έχω καλύτερα πράγματα να κάνω απ' το να νταντεύω εσάς τους ηλίθιους.
Θα είναι οι τέλειοι αντίπαλοί σας.
Αυτό το πράγμα τους ελέγχει!
Έτσι θα γλιτώσουμε χρόνο!
Είσαι ανόητος, έτσι;
Λάνσελοτ!
Ούτε Άνθρωπος ούτε Νεράιδα, έτσι;
Ενδιαφέρον.
Δεν θα ήταν κακό να δούμε σε τι θα μεταμορφωθείς.
Αν κι αμφιβάλλω ότι θα είσαι ιδιαίτερα χρήσιμος.
Να πάρει!
Η μαγεία σου δεν μπορεί να με αγγίξει.
Η Φωτιά της Κολάσεως;
Δεν έχει μόνο τη δύναμη των Θεών!
Κρυφτείτε!
Εντάξει!
Ακόμα διστάζει.
Μπορείτε τώρα να ξυπνήσετε και να πάψετε
να πιστεύετε ότι θα νικήσετε!
Γύρω από το κάστρο υπάρχουν δεκάδες χιλιάδες Άδειοι!
Δεν θα βγείτε ζωντανοί από εδώ μέσα,
παλιόπαιδα!
Έχει δίκιο. Δεν έχουμε ελπίδα μπροστά σε τέτοιο πλήθος.
Πρέπει να φτάσαμε, αλλά πού ακριβώς είμαστε;
Ο προορισμός μας είναι 365 μέτρα μπροστά.
Σίγουρα ο Τρίσταν είναι στο Κάστρο του Εδιμβούργου;
Απολύτως. Νιώθω τη μαγεία του να βγαίνει από το κάστρο.
Δεν μπορεί.
Τόσο ισχυρή μαγεία...
Είναι τα Επτά Θανάσιμα Αμαρτήματα!
Πατέρα; Πώς;
Τι; Τι είναι αυτοί οι τύποι;
Άδειοι!
Κάντε τους στάχτη!
Πατέρα!
Μέγιστη Αντεπίθεση!
ΜΕΓΙΣΤΗ ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ
Εντάξει!
Φαίνεται ότι φτάσαμε πάνω στην ώρα χάρη στην Νταϊάν.
Πάμε!
Έχει εξαιρετική δύναμη και ακρίβεια.
Ναι.
Πρέπει να το έχει ξανακάνει αυτό, έτσι;
Δεν θυμάμαι πότε, όμως.
Ήταν πριν από 15 χρόνια.
Όταν ο Χέντρικσον απήγαγε την Ελισάβετ.
Ναι.
Ο αφέντης δυσκολεύτηκε πολύ, απ' ό,τι θυμάμαι.
Απίστευτο!
Είχα ακούσει τις ιστορίες,
μα δεν ήξερα ότι ο πατέρας κι οι σύντροφοί του ήταν τόσο ισχυροί!
Τι κάνει εδώ κι ο γέρος μου;
Ξέρω ποιος έφτιαξε τη γέφυρα από πάγο.
Ο γιος μου πρέπει να είναι εδώ.
Δεν είναι δυνατόν...
Το να διαλύσεις έναν τόσο ισχυρό στρατό
σε κλάσματα του δευτερολέπτου...
Δηλαδή,
πολεμούσαμε αυτούς τους ζωντανούς εφιάλτες;
Λυπάμαι που θα σου πω
ότι η ύπουλη επίθεσή σου ήταν μια αποτυχία.
Αρχηγέ!
Εκεί είναι!
Φαίνεται πως έγινε χαμός εδώ.
Τι στο καλό έγινε;
Κάθε πράγμα στην ώρα του! Κάτι έγινε, Αρχηγέ!
Εδώ, Αρχηγέ!
Μελίοντας!
Ελισάβετ! Λύθηκε η κατάρα;
Ναι!
Ευτυχώς!
Μελίοντας...
Μην το κάνεις αυτό μπροστά...
-Ίδιος και απαράλλαχτος. -Μελίοντας!
Δεν ξέρεις πόσο χαίρομαι.
Το αγόρι μας. Ο Τρίσταν με έσωσε.
Όταν λύθηκαν τα μάγια,
ένιωσα τη μαγεία του.
Αλήθεια;
Μητέρα! Πατέρα!
Η μητέρα συνήλθε!
Χαίρομαι πολύ.
Όχι...
Δεν μπορεί...
Ναι.
Τι θα μας είχε συμβεί, αν δεν είχαν έρθει;
Τουλάχιστον είδαμε μια πραγματική Μέγιστη Αντεπίθεση.
Ήταν πολύ εντυπωσιακή.
Ναι, καλά!
Ήταν καλύτερη από τη δική μου "Μέγιστη Αντεπίθεση";
Λάνσελοτ...
Γιατί το είπες αυτό πριν;
Θα καθόσουν εκεί όλη μέρα
χωρίς να κάνεις τίποτα.
Μπορούσα να χάσω τον έλεγχο και να σε τραυματίσω,
όπως τότε που ήμασταν παιδιά.
Ή και χειρότερα.
Είσαι μεγάλος μπελάς, το ξέρεις;
Τι; Γιατί;
Εσένα σκέφτηκα!
Άντε πάλι.
Προσπαθεί να ξεφύγει!
Τι ντροπή. Στην πρώτη αναποδιά το σκάει.
Είναι ντροπή.
-Στάσου! -Έλα εδώ!
Εσκανόρ! Όλα θα πάνε καλά! Υπόσχομαι να γυρίσω αμέσως!
Πού είμαι;
Σε κάποιο άγνωστο μέρος.
Δεν ξέρω καν αν είμαστε στην Μπριτάνια.
Λάνσελοτ!
Γιατί τον κυνηγήσαμε αυτόν τον χαμένο;
Είχαμε ήδη κερδίσει.
Δεν αρκεί αυτό!
Πρέπει να τον κάνουμε να ορκιστεί ότι δεν θα ξανακάνει κάτι!
Τρίσταν!
Υπάρχουν παντού σημάδια της μάχης τους.
Τι μπορεί να συνέβη;
Εσκανόρ! Είσαι κι εσύ εδώ;
Εσκανόρ;
Τι συνέβη εδώ;
Αρχηγέ! Μπορεί και μιλάει;
Πού πήγε ο Τρίσταν;
Δεν καταλαβαίνω τι διάολο λες.
Τι είναι αυτό;
Ο Τρίσταν κυνήγησε έναν άνδρα με μούσια
και χάθηκε στο νέφος;
Λέει ότι ο Τρίσταν είναι με ένα άλλο αγόρι, συνομήλικο.
Μάλλον ακολουθεί τον Ντεθπίρς.
Τον Ντεθπίρς;
Ήθελε να εκδικηθεί τις άλλες φατρίες.
Όλα όσα είδαμε δείχνουν ότι αυτός ήταν πίσω απ' όλα.
Ποιο, όμως, μπορεί να είναι αυτό το αγόρι στην ηλικία του Τρίσταν;
Το δικό μου αγόρι.
Ο Λάνσελοτ;
Τι κάνει εδώ;
Μπαν, ξέρεις κάτι;
Έχω κι εγώ τη δική μου ζωή.
Μπορούμε να υποθέσουμε
ότι το νέφος αυτό ήταν μια μαγική ρωγμή που οδηγούσε σε άλλη διάσταση.
Εσύ είσαι που με καταράστηκες!
Ελισάβετ!
Έχω ιερό καθήκον
να εξολοθρεύσω τη Θεά Ελισάβετ!
Τι στο καλό;
Μπορεί να κοιμόμουν,
αλλά κατάφερες και μ' αιφνιδίασες.
Δεν θα την πατήσω δεύτερη φορά.
Όχι αφού ο γιος μου ρίσκαρε τη ζωή του για να με σώσει!
Γενηθήτω φως.
Μεταμορφώθηκε σε διάφορους Δαίμονες!
Τι συμβαίνει;
Ηρεμήστε! Δεν θέλουμε να σας κάνουμε κακό.
Ο Ιερός Πόλεμος τελείωσε.
Σωστά.
Μπορείτε να ζήσετε ειρηνικά. Όλες οι φατρίες ζουν αρμονικά.
Τι;
Έφυγαν.
Αρχηγέ.
Τι είπαν;
Ότι δεν μπορούν να κάνουν ειρήνη με τους Ανθρώπους.
Ήταν Άνθρωπος αυτός που έπιασε Δαίμονες, Γίγαντες και Νεράιδες,
και τους μετέτρεψε στο τέρας που είδαμε.
Είναι η ίδια δύναμη...
Η ίδια δύναμη;
Τι είναι αυτά που λες;
Πού έχουν μπλέξει ο Τρίσταν κι ο Λάνσελοτ;
Δεν θ' αφήσω αυτές τις λέξεις ατιμώρητες!
Θες να μου πεις ότι εσείς είστε οι δίκαιοι κι εγώ ο κακός;
Μπορούσε να μείνει κρυμμένος. Μάλλον τον θύμωσες πολύ.
Δεν είπα αυτό!
Το να είσαι εγωιστής και να μισείς τις άλλες φατρίες
είναι λάθος!
Έπρεπε να αποδεχτώ τον θάνατο του Ντενζέλ
και να τον ξεχάσω, έτσι;
Ν' αποδεχτώ ότι η αγάπη μας για τον Ντενζέλ πήγε χαμένη;
Έχω ένα περίεργο προαίσθημα.
Ναι.
Δεν θα σταματήσω ποτέ...
χωρίς να πάρω εκδίκηση!
Δεν έρχεται απ' αυτόν αυτό που νιώθω.
Μήπως απ' τη ράβδο;
Θα πάρω...
την εκδίκησή μου!
Αλήθεια συμβαίνει αυτό;
Ή μήπως ζω έναν εφιάλτη;
Αλήθεια ή εφιάλτης, ή θα τον σκοτώσουμε ή θα μας σκοτώσει!
Ναι!
Μη στέκεσαι απλώς εκεί!
Ηλίθιε!
Σ' το λέω συνέχεια, σταμάτα να συγκρατείσαι!
Μα...
Κοίτα με!
Ουάου!
Απόλαυσέ το!
Ακολούθησέ με!
Τι κάνεις;
Πάμε στα βράχια!
Μπορείς να κερδίσεις χρόνο;
Διάττοντας Αστέρας!
Πάρε!
Τον πετύχαμε;
Να πάρει! Όχι ακόμα!
Σ' το λέω συνέχεια!
Δεν θα νικήσουμε αν δεν αφεθείς.
Λάνσελοτ!
Δεν μπορεί...
Ο Τρίσταν!
Τι συμβαίνει, Ελισάβετ;
Σου είπα να μην ανησυχείς.
Είναι το αγόρι μας, θυμάσαι;
Κι όμως...
Είναι με τον Λάνσελοτ. Μπορούμε να είμαστε ήσυχοι.
Σωστά, Μπαν;
Ναι, μάλλον.
Μάλλον; Γιος σου είναι.
Πάντα δίσταζε να πολεμήσει.
Ή μάλλον,
φοβάται ότι το αίμα του θα τον κυριεύσει και θα χάσει τον έλεγχο.
-Το αίμα Δαίμονα; -Ναι.
Το ήξερα αυτό.
Όλα ξεκίνησαν όταν έκλεισε τα δέκα. Ενώ εκπαιδευόταν με τον Λάνσελοτ,
έπαθε αμόκ και τον χτύπησε.
Πάντα ήμουν έτοιμος να τον σταματήσω, αν χάσει τον έλεγχο. Κι ας πεθάνω.
Το τραγικό είναι
ότι δεν με εμπιστεύτηκε ποτέ.
Δεν ήταν αυτό...
Αν μου επιτρέπετε,
νομίζω ότι μπορώ να σας διαφωτίσω.
Γκάουθερ...
Πώς έχει τόσο σκληρό δέρμα;
Και τώρα;
Τι να κάνω;
Δεν έχω ελπίδα.
Είναι πολύ δυνατός!
Σίγουρα θα πεθάνω.
Κι όμως...
νιώθω όλο το αίμα στο σώμα μου να βράζει.
Η καρδιά μου...
Χτυπάει όλο και πιο δυνατά!
Ο Λάνσελοτ δεν είναι πια εδώ.
Ναι. Δεν είναι κανείς εδώ.
Μόνο εγώ κι αυτό το τέρας.
Όχι! Είναι ακόμα ζωντανοί!
Τι διάολο θα κάνω τώρα;
Μ' απογοήτευσες.
Και τα πήγαινες τόσο καλά μέχρι τώρα.
Δεν είναι άνθρωποι.
Δεν έχουν ελεύθερη βούληση ή ζωτική ορμή όπως οι άνθρωποι.
Με άλλα λόγια,
είναι άδεια κουφάρια με ανθρώπινη μορφή.
Λάνσελοτ! Είσαι ζωντανός!
Κοίτα. Απολαμβάνει τις κραυγές τους.
Είναι άρρωστος και διεστραμμένος.
Μην ανησυχείς γι' αυτούς.
Σοβαρέψου και κάνε γρήγορα!
Γιατί μου το ζητάς αυτό τόσο απεγνωσμένα;
Τώρα που ξαναβρεθήκαμε, θέλω να ξεχάσουμε το παρελθόν.
Το παρελθόν;
Τότε που σου σημάδεψα το πρόσωπο;
Ακριβώς.
Εγώ ήθελα να συνεχίσουμε τη μάχη.
Τι;
-Οι άλλοι μας σταμάτησαν. -Αφήστε με! Καλά είμαι.
Αυτό που με θύμωσε είναι αυτό που έγινε μετά.
Θυμάσαι τι είπες όταν σου ζήτησα να παλέψουμε ξανά;
Δεν θέλω να σε τραυματίσω!
Ουσιαστικά, είπες να σταματήσω επειδή δεν μπορούσα να σε νικήσω!
Δεν εννοούσα αυτό...
Πάψε.
Συγγνώμη, αλλά δεν μ' αρέσει να χάνω.
Ούτε τότε.
Ούτε και τώρα!
Τώρα δεν θες να μπλεχτώ;
Πώς τολμάς να μου μιλάς έτσι;
Σοβαρολογώ.
Δεν δίνω δεκάρα για το πόσο επικίνδυνος είσαι.
Αν χρειαστεί, θα σε τσακίσω!
Δώσ' τα όλα!
Ελπίζω να μην το μετανιώσεις.
Σε εμπιστεύομαι, Λάνσελοτ.
Το ξέρω.
Ο Τρίσταν θέλει κάποιον να ελέγχει την πλευρά του εαυτού του που δεν μπορεί.
-Λογικό, αλλά... -Σωστά.
Δεν μπορεί ο Αρχηγός;
Κάποια στιγμή έρχεται η μέρα
που το πουλάκι φεύγει από τη φωλιά.
Ο Τρίσταν δεν θα είναι για πάντα παιδί.
Και το ξέρει καλά αυτό με τον τρόπο του.
Αυτό που χρειάζεται τώρα ο Τρίσταν
είναι έναν Μπαν κι ανθρώπους σαν αυτούς που έχεις εσύ.
Λαμπερός Δρόμος.
ΛΑΜΠΕΡΟΣ ΔΡΟΜΟΣ
Είσαι πολύ παράξενος...
Λιποθυμάς και χαμογελάς.
Αυτό το πράγμα ήταν το κλειδί για όλα όσα έγιναν.
Μόνο οι Άνθρωποι πρέπει να υπάρχουν στον κόσμο.
Μου στέρησαν αυτόν που λάτρευα και μαζί και την περηφάνια μου.
Δεν θα τους συγχωρήσω ποτέ!
Καταλαβαίνω πώς νιώθεις.
Κι εγώ έτσι είμαι.
Είσαι...
Μοιραζόμαστε τα ίδια ιδανικά.
Γι' αυτό, αφού βαδίζουμε στο ίδιο μονοπάτι,
θα σου κάνω αυτό το δώρο.
Αυτό το κομμάτι του Χάους μπορεί να εκπληρώσει κάθε σου ευχή.
Είναι υπέροχο!
Δεν ξέρω πώς να σε ευχαριστήσω,
Βασιλιά Αρθούρε!
Αυτό είναι το τρίτο.
-Τρίσταν! -Τρίσταν!
Φαίνεται να κοιμάται.
Το παλιόπαιδο...
Ευτυχώς!
Τι στο καλό μπορεί να συνέβη;
Ο Ντεθπίρς.
Ώστε αυτός είναι ο δράστης.
Μητέρα; Πού είμαι;
Ο Τρίσταν ξύπνησε!
Έι! Μητέρα!
Πατέρα!
Πατέρα, συγγνώμη...
Μπράβο, Τρίσταν.
Πατέρα!
Τα ρούχα σου έγιναν κουρέλια.
Ευχαριστώ.
Τι; Πού είναι ο Λάνσελοτ;
Λάνσελοτ!
Να προσέχεις τον Λανς.
Εντάξει, Τζέρικο;
Άλλο ένα ταξίδι με τα μωρά, έτσι;
Ειλικρινά.
Ούτε οι γονείς βελτιώθηκαν ούτε τα παιδιά.
Υποτιτλισμός: Αλέξης Γραμμένος