Cando era neno, meus pais foron os meus primeiros heroes,
pero despois a vida complicouse. Ese é un kaiju; non é un heroe,
pero tampouco un malvado. Velaí está! Ese é o noso heroe: Ultraman.
Durante 30 anos protexeunos e mantivo a todos a salvo cos seus incribles poderes.
El chamáballe "mante-lo equilibrio". Eu, "facer algo bestial". Pero ser un heroe,
un ídolo, unha icona, non é o que parece. Cómpre tomar decisións moi difíciles,
como priorizar quen é máis importante.
Pero iso non é o máis duro. O máis duro é... Non tiña nin idea ata que me tocou a min.
ULTRAMAN: O ASCENSO
ODAIBA, O XAPÓN
Prepara o lance. Lanza e... dentro!
Shu... Shuwatch!
Eu son Ultraman!
Ultraman, hai que comprobar o curry!
Mina, informa da situación.
A temperatura é estable, pero precisa unha boa remexedura, profesor Sato.
Que opinas?
Mmm. 10 minutos máis.
- Si, 10 minutos máis. - Gran xogada do parador en curto.
Que estás a mirar?
Nada.
Ei, Ultraman! Cando remates de salvar o curry de papá,
vente voando a ver se salvas o teu equipo!
- E aquí vén Matsui! - Ui..., van perdendo os Tigers.
Vai ser mellor deixármola soa.
Quieto aí, Gomora!
Ultraman, o Escudo de Forza!
É moi poderoso... Non aguantarei moito máis.
Distráeo co Ultracorte!
Atrás, maldito!
Pi-pu. Pi-pu. Ultraman!
Que?
O temporizador de cor! Debes manterte concentrado ou volverás á forma humana.
Kenji, recorda que o labor máis importante de Ultraman é atopa-lo equilibrio.
Entendes?
Ei, choca aquí con mamá.
Velaí vai o lance.
E mándaa disparada cara ó centro do campo! Si! Adeus a esa pelota!
- Si, viva! Matsui! - Si, éche bastante bo.
Mágoa que xogue para os Giants.
Mamá, veña, é o mellor xogador da liga!
Ataque sónico! Non! Para, por favor!
Kenji, se puideses escoller, quen serías? Matsui ou Ultraman?
Darán por concluída a segunda parte por forfeit.
Unha pregunta moi grande para un neno tan pequeno.
Chamada entrante do doutor Onda.
Emiko, Hayao. Abateron as nosas defensas. A vosa familia e a miña están en perigo.
Xigantrón está preto! Xigantrón vén na nosa busca!
Debo ir. Ti queda aquí con Kenji.
Non vaias, papá. Queda, por favor. Ve o partido con nós.
Estarei de volta para a sétima entrada.
Prometido?
Papá.
Ei, Kenji, son papá! Estás enfadado. Enténdoo.
Sei que non che resultou nada doado... renunciar á túa vida:
Os Ánxeles, os Dodgers,
os millóns de fans que te adoran...
Pero o que che pido é máis importante có béisbol.
O mundo necesítate. É para un ben... meirande.
Síntoo moito, a túa nai dábaselle mellor isto. En fin, aquí estou.
Durante as últimas semanas,
un nome acaparou tódolos titulares no que seguramente será un momento histórico
no béisbol. Dentro de tan só tres días,
os seareiros dos Giants recibirán unha lenda no Novo Tokyo Dome,
pois Ken Sato regresa á súa terra natal.
Deámoslle a benvida ó membro máis recente da familia dos Giants,
que acaba de chegar ó Xapón: Ken Sato!
- Señor Sato! Ken! Ken! Ken! Señor Sato! - Grazas pola espera, amigos.
Vale, quen vai? Fágoo polos fans, vale? É unha cuestión de fundamentos. Non, non.
O que dixen foi que era o mellor... xogador vivo.
Ca! Otani pode dicir o que lle pete. Vaia, moi amable.
Grazas! Amo o béisbol. É a miña vida. Uns bos caldiños e moito verde, meu! Meu.
Meu. Meu! O novato? Non somos nenos, meu!
Os xogadores americanos son diferentes.
Como lle vai a adaptación ó estilo de xogo nipón?
Itow-san, non é? O béisbol é béisbol, amigo.
O meu espectáculo segue sendo o mesmo. Aquí, en América, onde sexa.
Señor Sato, por que regresou ó Xapón?
Desculpe, como se chama?
Ami Wakita.
Un momento, un momento! A seareira dos Tigers, non é?
Cal é o meu equipo, señor Sato, non é a cuestión, senón por que, xusto cando ía
gañar a súa primeira liga, decidiu marchar e empezar de novo. Disque sofre
estrés emocional a causa dun problema fami...
- Vai de aí! - Isto é béisbol, non a
- prensa rosa! Senta, ho! - Non pintes a mona!
Oi! Deixádea falar, vale?
Será un pracer contestarlle. Señorita Wakita, siga, por favor.
Grazas. Especúlase con que a súa marcha tivo que ver coa perda de súa nai.
Seica tiña asuntos familiares pendentes de resover.
Desculpe, señorita Wakita, pero teño que asistir a un evento cos fans.
- Kenji... - Espero vervos dentro dun par de días
e entón asegúrovos que veredes o espectáculo de Ken Sato sobre o campo.
Aburiño! Non me amoles! Ei, adestrador Shimura! Tranquilo, enténdoo.
Levades un par de anos difíciles, pero estou aquí para axudarvos.
Déixame liderar e gañaar partidos; levaremos o equipo ó alto da táboa,
onde debe estar. Deixei de crer nos xigantes
hai moito tempo.
Tes que sacar a Neronga de aquí cos mínimos estragos posibles.
Oi, que leria, Mina! Fágoo... o mellor... que podo!
Moi ben.
Para! Por que o pos tan difícil? Lisca dunha vez!
Vale, intenteino polas boas.
Si! Foi brutal, verdade? Ei, non me adorades?
Ultraman! Non presumas tanto e fai o teu traballo!
É o que acabo de facer.
Encóntraste ben?
Define "ben".
Ken, coidado!
Ai!
Fálalles a Forza de Defensa Kaiju. Desaloxen a zona inmediatamente.
Boas! Todo ben por aquí. Xa estabamos rematando.
Non é o primeiro aviso. Non es un axente autorizado polo goberno.
Se non marchas de inmediato, verémonos obrigados a deterte.
Mi ma! Iso é o que lles pasa ós axentes do goberno?
Ken, tes que controlar a situación decontado.
- Empezou ese armadillo eléctrico! - Aceléraseche o pulso. Xa sabes o
que lle pasa a Ultraman co estrés.
- Non tal, lémbramo, anda. - O temporizador cambia de
- cor e perdes os poderes. - Xenial.
Interrompemos a programación para informalos
en directo sobre un ataque dun kaiju no centro de Tokio.
Fai algo.
Chamou? Seguro que chama.
Chamou, si.
Estupendo. Mi madriña. Claro, ven ó Xapón, axuda a teu pai, salva o mundo.
Vai ser xenial.
Ken, a FDK está usando a forza desmedidamente.
Trazo un rumbo de regreso ó combate?
Sabes o que? Esta noite voume zafar. Que se ocupe a FDK.
Xusto a tempo, a chantaxe emocional.
Xa che deixou dez mensaxes.
Kenji. Kenji, por favor! Tes que volver! Contesta,
fillo. Tes unha responsabilidade.
Non, non, grazas. Xa mallaron en min dabondo por
hoxe. Silencia as chamadas, Mina. Necesito estar só.
Despois da entrevista coa señorita Wakita.
Alto! Aquela moza da conferencia de prensa?
Si, Ken. Aquela moza da conferencia de prensa. E xa chegas unha hora tarde.
Seica se lle dá moi ben evadir preguntas delicadas.
Mmm, estes fideos están boísimos. Quere?
Non teño fame. Grazas. Podo gravalo?
Claro, como queira.
Vale, ten unha carreira espectacular.
Guante de Ouro, Bate de Prata... Té?
E aínda así, nunca gañou un campionato.
Vaia! Dereitiña á xugular.
Só é unha observación.
Xa, só unha observación... Claro. Hai moitos dos meirandes que nunca gañaron títulos.
Xa, e seica é mellor ca todos eles.
"Seica"? Vostede viume xogar, non si?
Unha media de bateo de 420. 624 bases roubadas.
Pero...
Pero os campionatos non se gañan con estatísticas individuais.
Entón o meu ego é o que me frea?
Eu non dixen tal. E, francamente, non estou aquí para falarmos de estatísticas.
Daquela por que falamos delas?
Os xogadores séntense máis cómodos falando diso ca deles mesmos.
Eh, a min encántame falar de min.
Ben..., porque quero ter respostas claras. Por que evita sempre as entrevistas?
Por que é frío cos seus compañeiros?
E por que marchou dunha cidade que o adoraba para...?
Non sei se o sabe, pero ten que mollar os fideos na salsa.
Fago as cousas ó meu xeito.
Vale...
Rebobino. Antes pregunteille por súa nai.
Xa empezamos!
Mudouse con ela ós Ánxeles cando era neno e o seu pai quedou aquí.
Non debeu de ser doado.
Xa, tampouco é que el fixese moito caso cando...
Ríronse algunha vez de como falaba? Do seu aspecto? Da súa comida?
Axiña aprendes que van falar de ti de tódolos xeitos, así que...
dáslles outras cousas das que falar.
Podo citar iso?
Chiho!
- Mamá! - Pero que fas?
Eh...
Shuwatch!
- Ai, non, non. Nenos na mesa non! - Non. Non, non, non, non. Vaia, ho, como o
- sinto. Tiña que ter conta dela miña nai. - Toma.
Sabes que? Quédache de marabilla!
- Chiho! Baixa, agora mesmo! - Ultraman é o mellor!
DR. ONDA, DIRECTOR DA FDK
BASE DA FORZA DE DEFENSA KAIJU
Todos vostedes sufriron a perda de compañeiros,
amigos e mesmo familiares debido á devastación
ocasionada polo terrible azoute dos kaijus.
Eu sentinlles esa dor, esa perda,
e acordo tódolos días preguntándome como podo evitar que tal cousa volva ocorrer.
Pero deben saber que os nosos sacrificios non foron en balde.
Hoxe é un día histórico e grazas ós seus valentes esforzos,
axiña as nosas familias e tódalas familias deste país...
poderán vivir nun mundo mellor, máis seguro, nun mundo onde non haxa medo.
Niño do Voitre, aquí Black Jack 73. Imos de camiño co paquete. Cambio.
Recibido, Black Jack 73. Hora estimada de chegada?
8 horas e 30 minutos. Cambio.
Recibido. Agardamos ansiosos a súa chegada. Cambio e pecho.
Ben!
Aí estás ti, crack!
Ken, semella que desgarraches o manguito rotador durante o combate.
Velaquí o meu premio por salvar vidas.
Ken, salvar vidas é o teu deber.
Pois prefiro salvar o brazo e deixarlle os kaijus á FDK.
Xa sabes o que pasa cando llos deixas á FDK.
Si, ho! Que papo unha hamburguesa dobre,
un batido de chocolate e durmo coma un bendito.
Non te comportes como miña nai.
Son como me programaron.
Auga de coco? Mina, tiráchesme tódolos refrescos con gas?
Escollas sas, corpo san.
Isto sabe a peido.
Ken, pregúntome se consideraches tomar un descanso.
- De beber peidos? - Do béisbol.
Renunciar ó único que me logra sacar un sorriso? Vai de aí! Non! Prende a tele.
Máis destrución esta noite mentres a FDK e Ultraman loitaban contra Neronga.
Temos un testemuño...
Adoro a Ultraman. Sempre o adorei. Fixo moitas cousas boas por nós no pasado.
Grazas, señoriña!
Pero botou meses desaparecido e, agora que volveu,
parece que tanto lle ten todo. Miren para aquí, se non.
Eu non quería este choio! E agora todos me poñen podre!
Shimura, a FDK, avoas descoñecidas...
Podémoslle, por favor, dar un respiro a Ultraman?
Si, por suposto.
Morro por verte xogar esta noite. Que orgullosa estou. Quen é o número un?
Quen é o mellor?
Kenji..., espero que te adaptes ben ben a Tokio. Sei que non é o que querías, pero...
é por unha moi boa causa. Coa súa lesión, teu pai necesítate, fillo.
Espero que logredes atopar... o equilibrio. Terás sempre o meu apoio.
Mesmo se xogas nos Giants.
Aínda non hai avistamentos... nin sinais do seu localizador GPS?
Non, Ken, síntoo moito. Por desgraza, aínda a dan por...
Fixeches canto puideches.
Mina, posme un partido de neno?
Claro, Ken.
Vamos, Kenji!
Kenji!
- Mamá, conseguino! - Foi alucinante!
Pero que lonxe a mandaches, fillo!
Benvidos, afeccionados ó béisbol,
ó partido inaugural da liga entre os vosos Giants e o equipo visitante, os Swallows.
Ei, Wakita, seica entrevistaches a soas a Sato. Os curiosos queremos saber máis.
Vaiche boa, Kubo. Isto é béisbol, non a prensa rosa. Si,
ben que te oín na conferencia de prensa.
Pálpase a tensión no ambiente das bancadas!
Cunha asistencia de aproximadamente 42 000 seareiros de ámbolos dous equipos,
o estadio agarda o primeiro partido de Ken Sato con ansiedade para comprobar o
que pode achegar ó equipo dos Giants.
Non podo crer que vaia xogar con Ken Sa... to?
Vale unha pasta en eBay, novato.
Vai ser un partido moi emocionante,
no que poderemos gozar da nova estrela dos Giants.
Ei, vamos, sorrí! Estou a piques de deixarte quedar moi ben.
O xardineiro dereito Ken Sato!
Pobre Kenny. Unha mágoa esa lesión do ombro. Ai, párteme a alma.
Strike un!
Veña, ho! En serio?
Supoño que... as "lendas" tamén son humanas.
Vamos, Sato!
Strike dous!
Oxalá houbese unha versión xaponesa deste tipo.
A versión xaponesa vaiche facer comer o bate!
- Ai, si? Queres lea? Veña! Ven aquí! - Si, valo comer. Es un bocalán. Bocalán!
Eh, xa está, quietos! Acougade! Separádevos!
Niño do Voitre, aquí Black Jack 73. 10 minutos para a chegada.
No remate da primeira entrada, Sato xa ten dous strikes
e non parece contento. E agora todo indica que Ken Sato
vai probar algo diferente. Vai cambiar e batear pola dereita!
Nunca tal vira no medio
dunha quenda ó bate.
E consegue un grand slam! Sato arreoulle con forza á bóla e mandouna ás bancadas do
lado dereito. Espectacular estrea como bateador dos Giants!
Si! Moi ben, Kenji!
Mi madriña.
Black Jack 73, arriba, arriba. Viren á esquerda.
Deus santo!
Xigantrón!
Atención! Por favor,
diríxanse inmediatamente á saída de emerxencia máis próxima.
Repito. Diríxanse á saída máis próxima. Non é un simulacro.
Ei!
Iso por estragáresme o partido.
Ai, mi ma...
ALERTA KAIJU
Despreguen tódolos jets, eliminen a Xigantrón e recuperen o paquete.
- Pero que raio? - Ken, xa viches o que lle fixeron a
Neronga. A FDK matará a Xigantrón se non fas nada.
FDK Azul 14, obxectivo localizado.
Niño do Voitre, estámonos achegando... Eh... Están vendo iso?
Ei, amigos! Como vedes, Xigantrón está liscando, así que, dade a volta con eses
cacharros e volvede á casa.
Se Ultraman interfire, teñen permiso para usar forza letal.
Ves o que pasa cando intento ser bo?
Suponse que o tes que ser sempre.
Boas, señor Xigantrón! Ai! Se me dás esa cousa que levas aí,
talvez eses avións que te perseguen te deixen en paz.
Niño do Voitre, temos a Xigantrón a tiro. Apuntando. Non disparen! Volveu Ultraman!
Por favor! Que te van matar!
Señor, albo fixado.
Se disparamos, a explosión collería a Ultraman, señor.
Tanto me ten o que lle pase a Ultraman. O paquete sobrevivirá á explosión?
Si, señor.
Pois daquela disparen!
Recibido. Fogo!
Perigo! Manobra de evasión!
Ke-Ke-Ken, en-encóntraste ben?
Non. Non, non, non, non, non. Ai, non. Non, non.
Oh.
Mina! Análise de emerxencia!
Buscando lesións.
Ken, isto é ben estraño. Segundo a miña análise, tes... dous latexos.
Non é o meu latexo, Mina.
Oh. Caramba! Iso é...?
Si, é a fin do mundo.
Ei, ei, alto, alto. Uf. Eh... Como está o pequeno?
Pequena, Ken. A cría é unha femia. A respiración semella normal. Os reflexos
tamén. O ritmo cardíaco semella un chisco elevado, pero...
Dálle, cal é a mala nova?
Non teño ningún dato sobre a fisioloxía das crías de kaiju.
Alto, espera. Perdoa,
pero meus pais non che meteron nese cerebro
eléctrico todo o que sabían sobre estas cousas?
Ela non é unha cousa, Ken. E nunca viramos unha cría de kaiju. Nin nós... nin ninguén.
Xenial, canto me axudas! Coido que Siri me sería máis útil.
Ken, eu non trouxen á casa unha cría xigante de kaiju.
Bah, hai que pensar unha solución. Xenial. Eh... Por que cambia de cor?
Por que non llo preguntas a Siri?
Ha-ha.
Mellor non empeces, Mina.
Se tivese que adiviñar, diría que creou un vínculo contigo.
Non. Non, non, non, non, non, non, non, non. Queres dicir que...?
Si, Ken. Pensa que ti es súa nai.
Non, non che estou feito para isto! Teño unha vida! Un título que gañar!
Fago algo bo e, ala, acabo coidando un lagarto rosa xigante!
Hai que sacala de aquí.
E a onde propós que a levemos, Ken?
Ah! Si, si, xa sei. Podémola levar á Illa Kaiju.
Infelizmente, ninguén sabe onde está. Nin teus pais nin a FDK lograron localizar
esa illa. Ken, se cambias agora, pode ser unha desfeita.
Non me amoles!
Ola.
Que raio foi iso?
- Tenche medo, Ken. - Tenme medo? Pero se mide 6 metros!
Non te coñece! Só coñece a Ultraman!
Mina, unidade de contención!
Cal queres?
A máis grande!
Mi madriña...
Ken, só hai unha persoa que nos pode axudar.
Ai, non, non, diso nada! Nin se che ocorra suxerir...
Síntoo moito, xa estou chamando.
Kenji, son papá. Estás aí? Ola?
Atención, rumbo 2-4-3, preparados para a misión. Cambio. Recibido, Delta 9. Sigan
informando da posición.
Meu Deus, saíu da casca! Cubran o perímetro. Atopen a cría e tráiana con
vida.
Kenji.
Papá! Ola, que... que tal? Que che pareceu o partido?
Ai, menos mal! Estás ben?
Estou, si, estou ben. Foi unha batalla dura. Estou dorido, pero vou tirando.
Que foi iso?
Eh... Pois éche... eh... é unha festa que teño abaixo.
Morreu a criatura más magnífica deste mundo. A última da especie!
E ti montas unha festa?
Esa criatura magnífica case me arrinca a cabeza, papá!
Case non te vin en 20 anos. Escolliches esta cidade e os monstros... antes ca a nós!
Non.
Despois lesiónaste e, como xa non dás máis,
tócame volver para limpar a túa desfeita como... tatatachán! Ultraman!
Pero fíxeno porque mamá mo suplicou!
E o único que che preocupa é o monstro.
Típico.
Non. Eu só quería... protexervos.
Non fixeches tal. Só nos ignoraches.
Di a verdade. Cando desapareceu mamá, dignácheste a buscala?
Compartimos a dor da súa perda, Kenji.
Xa te deixo en paz.
Arre demo, Ken.
Calmouse durante un intre, pero logo volveu empezar!
Xa, non estou xordo!
Aínda che ten medo, Ken.
Parécecho?
Eh! Ei, ei, ei! Ola! Imos probar isto. Antes... Despois!
Antes.
Despois!
Antes.
Despois!
Antes.
Ves? Sonche eu.
E agora que?
Coido que foi o ventre. Ha de estar esfameada.
Teño pinta de saber eu o que come unha cría de lagarto xigante?
Mina, dálle algo antes de que escache outro coche!
Claro, Ken.
Papas de avea con xarope e azucre moreno. Unhas costeletas. Mmmm. Adiante, proba.
Oi..., iso non se fai! Para agora mesmo! Estaste a pasar da raia, señorita!
Que? E agora que ten?
Que raio foi iso?
Semella que a cría ten a habilidade de ecolocalizar a súa presa.
Vale. Vale! Queres peixe? Pois consígocho. Xa cho traio.
Aquí tes. A almorzares.
A continuación, a FDK segue buscando a Ultraman.
E deseguido, como preparar un tonkatsu extracrocante.
Pero que...?
Recoiro! Puaf!
Uf, que noxo. Vaia peste.
Mi ma. Vou botar os fígados.
Uf, comín demasiados pasteis.
Ken, sei que estás esgotado, pero hoxe tes partido.
Despois do de onte? É imposible que xoguemos.
Concluímos que, malia a batalla, o estadio é seguro e, polo tanto,
xogaremos o partido.
Pois claro! Claro que imos xogar igualmente!
E que imos facer entón coa cría, Ken?
Eu non vou facer nada! Es ti quen vai ter que pensar algo!
Sé creativa, Mina! Es un superordenador de última xeración!
Os estudos suxiren que isto non é saudable para os nenos.
Ah, a tele! A mellor canguro! Pero non lla poñas todo o día.
Non a quero adicta a esa canción.
E outro strike máis. Sato parece exhausto.
E agora parece que Sato e o receptor dos Swallows están a ter unha discusión
bastante acalorada. Uf! Oh, non. Había ben tempo que non se vía unha liorta desta
categoría. Baleiráronse ámbolos dous bancos e están a mallar os uns nos outros.
Non sei se o árbitro será capaz de separalos.
Ken, querémosche amosar algo!
Necesito boas novas, Mina. Por favor, dime que atopaches a Illa Kaiju.
Non, Ken, pero a cría tenche preparada una sorpresa.
Demo! Pero que é esa peste?
Ken, se lle dás media tonelada de peixe a unha cría de 6 metros,
o normal é acabares cun bo monte de...
E aproveito para sacar un tema que temos que falar.
Ata que consiga localizar a Illa Kaiju... imos ter que criala.
Mina, teño toda unha tempada de béisbol por diante. Non... non podo encargarme diso.
Trouxéchela ti á casa e agora é responsabilidade
túa. Morrerá se non coidas dela. Non vai ser doado,
pero farei todo o posible para axudarche. Haberá que seguir nutríndoa, lavándoa,
idear unha estratexia para as súas necesidades...
Calmarala cos cinco as: acochar, apoiar, acalar, arrolar, alimentar.
DÍA 1
BEBÉ ESPERTA
HORA DE XOGAR!
ODIO AS MAÑÁS
Strike!
Eliminado!
Ei, Sato, es un zoupón!
ODIO AS MAÑÁS
DÍA 35
BEBÉ ESPERTA
HORA DE XOGAR!
Eliminado!
Volve para América!
Dez derrotas seguidas. Sato parece un somnámbulo o que vai de tempada.
Parece que Sato non encaixa no béisbol xaponés.
Eliminado!
Alá vai xa a metade da tempada e os Giants seguen con problemas malia
a incorporación de Ken Sato,
cun xogo tan frouxo que a afección está totalmente defraudada.
Oe, Sato!
Ó meu despacho, xa!
Ameazan con cederme! A min, Ken Sato! Ós Tigers! Ós Tigers!
A Ken Sato non o cede ninguén!
Fágoo o mellor que podo, vale? Aliméntote, limpo as túas cacas descomunais...
Ken? Estás... chorando?
Non. Non choro!
Apetéceche batear un pouco? Iso sempre te anima.
Si. Vale, boa idea.
Achanta, Ken.
Veña, ho. Vamos, dálle! Lembra: es Ken Sato!
Veña! Dálle á bóla! Es o gran Ken Sato!
Talvez unha sesión de terapia simulada? Teño varias na base de datos.
En serio?
E se chamas a alguén? Un amigo?
Xa... Quen me dera ter diso!
É KEN DE TODO
Ei, acouga un pouco. Ola?
Ami, son Ken, Ken Sato.
Eh... Señor Sato, ola. Escoite, se é polos meus comentarios, só podo xulgalo polo que
- vexo. Se quere aclarar as cousas, entón... - Coidado co meu Ultracorte!
Impórtache se... charlamos en...? En confianza.
Vou! Shuwatch! Estache ben, Gazorto!
Agora estou moi ocupada. Deixa iso.
Pum! Anacos de drons!
É que... é que... es a única persoa coa que podo falar.
Ofrézoche un trato. Douche cinco minutos.
- Ben! - Pero... tesme que conceder outra
entrevista, esta vez unha de verdade.
Feito! Cando mellor che veña!
Vale, empezan eses cinco minutos.
Mina, por favor, mantena ocupada.
Ken? Segues aí?
Sigo. Estou aquí, estou aquí. Dime... cal é o segredo? Como... como te amañas?
Como o compaxinas todo? O traballo, a túa filla... Nunca desexaches...
tirarte pola fiestra?
Ken, non terás un fillo secreto... Porque iso sería un bombazo.
Non, ho. Non. Non, só teño curiosidade.
Sinceramente, non é doado, Ken. Ás veces sonche uns monstruíños.
Mamá!
Pero... tamén te poden sorprender. Senten e pensan por si mesmos.
Intentan descubrir... quen son... e o que queren.
E o seu único apoio somos nós, uns desastriños, uns pais imperfectos,
que temos as nosas propias lerias e seguimos
tentando descubrir quen raio somos. E sabes que? Iso éche o máis bonito.
Ás veces observo a miña filla e penso que... aprendo tanto eu dela... como ela de min.
Incrible.
Si. Abofé.
Baixa a unidade de contención.
E antes de que te decates,
deixaranlles de interesar os xoguetes e iso partirache a alma.
Estou segura de que non tes nin idea do que estou falando, Ken. Ken? Ken?
E remataron os cinco minutos. Vas cumprir a túa parte do trato?
Ah, eh... Si, si. Mañá á noite?
Eh... Vale.
Estupendo. No Tonkatsu Tonki, ás 7. Adeus.
Ah, Mina. Pon un campo.
Mellor empeza cunha das simulacións
máis vellas. Algo doado.
Teño unha idea.
Vamos, Kenji! Ganbatte!
Que detalle, Mina. Vale, fai así.
Levanta os cóbados. Ahá. Prepárate. Vale..., aí che vai.
Vale, non, non, non, non. Tranquila, tranquila.
Ás veces pasa. Necesitas practicar.
Ben, prepárate e sigue a bóla coa mirada. Ichi, ni, san, vai!
- Ala! Si! - Si!
Vamos, rula! Temos que correr as bases! Así! Veña!
Si!
Moi ben! Si!
Mina, hai peixes e pasteis abondos, non si?
Si, Ken. Estamos abastecidos.
Vale, se esperta, ponlle o seu programa.
Que se canse bailando esa canción tan boba. E se
hai algún problema, avísasme por aquí, estamos?
Tranquilo, queda en boas mans. Pásao ben.
Aquí teñen.
- Itadakimasu! - Itadakimasu!
Mmm! Non si?
Mmm! Incrible! Tamén é a primeira vez que vés?
Viña de neno. Miña nai traíame aquí cando meu pai tiña que... eh... traballar.
Falaches algo con el desde que volviches?
Non moito. A verdade é que non nos...
Ah, Ichiro advertiume que es quen de sacarlle unha confesión ó mesmísimo diaño.
O meu traballo é lograr que a xente confese.
E ti accediches a isto na nosa conversa doméstica.
Vas volver escapar?
Tentarei non facelo.
Ben, daquela deixa de mirar o reloxo e dime por que non falas con teu pai.
Vaia, xa espertaches! Queres ver a papá?
Velaquí o tes.
Outro golpe maxistral da figura do partido, Ken Sato!
A concentración nestes momentos é máxima.
O partido está en xogo e Ken Sato prepárase para batear,
unha bóla que pode decidir o partido, señoras e señores.
E outro golpe maxistral de Ken Sato, sen dúbida, o heroe do partido.
Queres petiscar algo mentres o ves?
Vaites! O que estás experimentando chámase
refluxo gastroesofáxico. Os síntomas inclúen acidez, náuseas...
Ai, non!
Pero podo saber por que tes tanta teima comigo?
Porque noto algo diferente en ti. Aínda non sei o que é.
Talvez o que dixeches... ou o que calas.
Pero aválanme os meus anos de experiencia. E cando noto algo...
son igual ca un pitbull.
Trabo e non solto.
Lémbrasme a miña nai.
Ben, eh... dime. Por que son diferente?
Vale... Na nosa última entrevista, dixeches que, como se rían de ti...,
décheslles outros motivos para falar. Non che gustaba o que dicían,
pero non che importaba que falasen.
Sigue.
Túa nai sempre te apoiou en todo, non perdía un partido.
Pero coido que foi duro que non estivese teu pai. Queríalo ó teu carón,
para salvarte e protexerte. Todos eses premios, os cartos,
iso non ten importancia para ti. A súa atención...
é o que máis desexas no mundo. E queres que el... se decate.
Mira, aquí! Mira papá. Estache aquí!
Moi ben! Que boíña es.
Coidado. Coidado!
Iso non está ben.
Non. Non. Debes permanecer nesta área.
Obedece as miñas ordes. Por favor, regresa á área indicada.
Non. Non fagas iso. Papá vaise desgustar
ó ver tantos estragos.
Irrupción na entrada. Irrupción na entrada.
Non vai acabar o mundo por amosares certa vulnerabilidade.
Os fans non agardan que sexas... Ultraman.
Tes que atender iso?
Ai, mi madriña! Ami, síntoo moitísimo. Unha urxencia familiar!
Ei..., tes que coidarte como é debido. Coco7. Premium.
Escollas sas, corpo san.
FACENDO AS COUSAS AO MEU XEITO
Ken, informan dunha incidencia en Daikanyama. Polo visto,
unha criatura grande e rosada está aterrorizando a poboación.
Ai, non, por favor...
Síntoo, son unha canguro pésima.
Si. Abofé que si.
Despregue o escuadrón de ataque e prepare a miña nave.
Recibido, señor.
Aeronave de combate 5, pode engalar.
Ken, xa a localicei. Non está lonxe de ti.
Se cadra dou chegado antes ca... Ai, non, non!
Domo!
Arigato gozaimashita.
- Caramba, pero se é Ultragirl! - Mamá!
Non lle deches quitado a máscara un pouco?
Non, é teimuda coma ti.
Que? Cambio de plans?
Si. Ó final vou de paseo coas miñas mozas. Apetéceche ir tomar un xeado?
Si!
Pero a nosa superheroína ten que estar vixiando por se...
- Un kaiju! - Tranquila, mamá. Xa
vos protexo eu. Shuwatch!
Correde!
Ai, non...
Moi ben.
Ei! Vamos. Vamos. Ven con... papá.
Eh... Quero dicir... alto aí, monstro!
Non. Non. Non.
Mina, temos un problema. Acaba de escangallar a Pac-Man.
Ten refluxo gastroesofáxico.
Os bebés teñen refluxo? Onde estás, pequecha?
Pero que é isto?
Saboroso coma un home run.
Ei, mira por onde pisas!
Perdón.
Alá vai...
E a miña pequecha? Velaí está! Veña, baixa agora mesmo! Ten coidado!
Parece que non che fai caso.
Grazas pola observación. Non, non! Non estamos xogando!
Baixa de aí inmediatamente, señorita!
Velaí están. Lembren, esta vez usen só tranquilizantes.
Non.
Non!
Aguanta! Xa vou! Non! Pequecha!
Non. Non, non, non, non, non. Non. Chxxx. Tranquila. Vaste poñer ben.
Papá está aquí.
Ultraman, entrégalle a cría á FDK e non tomaremos represalias contra ti!
Mina, está ferida! Prepara a base! Hai que chamalo. Chama a meu pai.
Papá, non quero queixas nin responsos nin críticas. Agora non. Só que me axudes.
É incrible.
Está ferida, papá. Atacáronnos. Non sei que facer.
Escapou. Non a debín deixar soa.
Chxxx.
- Papá, por favor! Ten coidado! - Chxxx.
Tranquila, tranquila. Non te vai mancar.
Chxxx. Tranquila.
Alégrame volver a velo, profesor.
Ola, Mina.
Canto tempo!
Si, moito. Pódesme facer un favor? Faslle unha análise química a isto?
Si. Por suposto.
Estou aquí. Estou ó teu carón. Papá, fai algo. Axúdaa.
Mina, parece que rompeu un brazo. Pódelo confirmar?
Si, é correcto. Ten unha fractura de úmero con hematoma asociado.
Tranquila, vai todo ben.
Rematei a análise química, profesor Sato. Trátase dun sedante potente,
pero é inofensivo.
Podes sintetizar 100 centímetros cúbicos?
Si, profesor.
Ben. Precisaremos máis.
Máis? Para que?
Kenji, non estarás de acordo comigo en moitas cousas, pero agora mesmo...
son a súa mellor opción, así que, por favor, por favor, déixame axudar.
Vale.
Papá. O coelliño?
Contigo sempre funcionaba.
B-i-n-g-o, b-i-n-g-o, b-i-n-g-o. E Bingo era o seu nome.
Vale, agárraa ben, Kenji. E Bingo era o seu nome.
Deixa que a luz brille sobre min e sobre a persoa que quero.
Akiko, saúda a papá.
Ola, papá! Véxote, papá. Véxote! Que é iso, mamá?
Agáchate!
Sinto importunalo, señor. Señor... pídolle desculpas por non lograr capturar a cría.
Non se preocupe, capitán.
Esta noite descubrimos algo
moi importante. Mire isto.
Como sospeitaba, a cría ten a habilidade
da ecolocalización; así atopa o camiño.
É dicir, que nalgún momento quererá volver
á casa e, cando suceda,
seguirémola ata a Illa Kaiju e liquidarémolos a todos.
Cuestiona os meus métodos?
Síntoo, señor. Creo incondicionalmente na nosa misión, pero... non hai outro xeito?
A súa compaixón é admirable, capitán.
Ten fillos. Un neno e unha nena, non é?
Son o meu mundo, señor.
A familia éo todo na vida.
Eu faría calquera cousa por pasar un día máis coa muller e a filla. O que fose.
Non me gusta este labor. Á fin e ó cabo, son científico, non cazador.
Pero aprendín que hai que tomar decisións difíciles para protexer a quen amamos.
Comprende?
Si, señor.
Capitán, véxoo esgotado. Vaia á casa coa familia.
Descanse un pouco. Retomarémo-la busca pola mañá cedo.
Grazas, señor. Que teña boa noite.
FALECIDO
PROXECTO SUBSTITUTO
Un mal hábito.
Fixémolo bastante ben, tendo en conta as circunstancias.
Papá, eu agradézoche moito que viñeses, de veras,
pero isto non te converte en "Ultrapapá". Non... non imos ser uña e carne.
Kenji, teño que amosarche algo. Mina, o telexornal, por favor.
Afortunadamente, a FDK logrou conter os danos e
ninguén saíu ferido. Con todo,
o kaiju fuxiu e semella que Ultraman en realidade está a defender o monstro.
A FDK iniciou unha busca a grande escala da criatura
e de Ultraman. Protexeremos as familias desta cidade.
Chegaremos ó fondo deste asunto
e eliminaremos a ameaza.
Kenji, estiven observando a Onda, e ata agora,
abondáballe con matar calquera kaiju que atacase a cidade. Pero algo cambiou.
Non intentou aniquilar a cría. Queríaa con vida.
Coñezo a Onda desde hai moito tempo. É brillante. É astuto. E non vai parar...
ata que a capture a ela e ti esteas morto.
B-i-n-g-o. E Bingo era o seu nome.
Ti e mais eu non temos que ser uña e carne,
pero polo menos podemos coincidir en que a prioridade é ela?
Si, si que o é.
Vale. Moi ben.
Tes algún plan?
Pensamos que a mellor opción é devolver o bebé ó seu hábitat natural, profesor Sato,
pero seguimos sen lograr localizar a Illa Kaiju.
Aínda que a atopásemos, sen unha nai que a defenda,
a cría podería morrer de fame, de hipotermia ou afogar.
Podería merendala outro kaiju ou...
Xa o pillo, xa o pillo.
Debemos criala... como o faría a súa nai.
Entón propós que ti e mais eu, Ultraman, eh... Ultramans,
que en teoría loitamos contra estas cousas,
adestremos esta cría para que nos acabe... dando unha malleira?
Kenji, necesítanos.
Veña, érguete, témoste que medir.
E analizar toda a túa composición xenética.
Que facedes?
Témola que examinar para poder planificar un adestramento que protexa a Emi
dos depredadores.
Emi? Pero un momento. Bautizáchela así por mamá?
Penso que lle gustaría. Moi ben, Emi. Veña, érguete ben dereitiña.
Contra! Meu pai é un encantador de kaijus.
Mina, prepárate para inserir o microrrastrexador.
Emi, podes facer coma o coelliño?
Moi ben.
Mina, un premio, por favor. E antes de comer, sempre se di... "itadakimasu!"
Profesor Sato, coido que a medicina lle está a producir algo de náuseas a Emi.
- Eh... Papá, arreda de aí, en serio. - Boh, está ben.
Itadaki...
...masu.
Ven aquí agora mesmo, señorita!
Outra derrota para os Giants, a sexta consecutiva.
NADAR, ATRAPAR, COMER!
Tras iren remontando na táboa,
os Giants xa están só a unha vitoria do primeiro posto.
- Si! - Agora si que están a xogar ben os
Giants, grazas a un Ken Sato máis maduro.
A salvo!
Pasamos á fase final!
O home run de Sato asegúralles ós Giants a entrada na eliminatoria.
Nunca vira un cambio tan radical coma este.
Non sei o que está pasando con Sato, pero certamente cambiou para mellor.
Non só sobresae no campo, ademáis... tamén conseguiu unir o seu equipo.
Ocorréuseme que nos viría ben saír un pouco da casa.
Está exactamente igual.
Xa hai semanas que non veño.
Cantas lembranzas bonitas aquí.
Convertina nunha especie de laboratorio despois de mudarvos.
Xa coñeces a túa nai. Sempre foi un bulebule.
Si que a buscaches.
Si... Como a estraño... O seu corazón, a súa vontade de vivir...
Ensinoume o que significa ser humano.
Síntoo moitísimo, papá.
Mandoumos ela. E cintas de tódolos teus partidos.
Lembras a serie do 2002?
Unha noite estrelada. Asentos no campo exterior.
Matsui estivo impresionante.
O que? Pensei que a perdera.
Nunca esquecerei a túa cara cando a collín.
Berrabas coma un tolo cada vez que Matsui mandaba unha fóra. Pensei...:
"Se alguén pode facer iso cun bate e unha bóla, captar a túa atención,
facerte sorrir... entón iso é o que teño que facer eu".
Foi o mellor día da miña vida.
Xa, pero só foi... un día...
Queres xogar?
Vaia, un grand slam! Bravo! Moi ben! O público empeza a tolear! E está a salvo!
- Viva! - Así se fai, Emi!
Que ben, Emi!
Está ben. Seguide xogando vós.
Vaites, Emi, pero que lonxe a mandaches!
Fixeches algo moi bo, Kenji.
Fixémolo os dous, papá. Non o conseguiría sen ti.
Ei! Agarda por min!
Moi ben.
Papá, algunha vez che preocupou non ter poder abondo? Non ser quen de protexernos?
Cada día da vida. Cando saía a loitar, nunca sabía como sería.
Se lograría sobrevivir, se vos podería manter a salvo.
Sei que non che foi doado, Kenji. Mudarte a outro país,
construír unha vida nova... e agora isto. Síntocho moito.
Non está mal o de converterse nun superheroe xigante.
É só que... creo que non se che me dá moi ben.
Lémbraste de Gomora?
Ai, si. Cornos grandes e malas pulgas?
Ese!
Pois unha noite, ó pouco de naceres, mamá e mais eu estabamos facendo curry.
Cando o iamos cear, recibín a chamada:
"Gomora está atacando Shirokanedai!" Mirei parai a túa nai na mesa e dixen...:
"Non sería unha mágoa morrer hoxe e non poder
gozar deste curry?" Entón ela sorriu e dixo: "Se morres
hoxe..., quedarei desolada. Botarei semanas chorando.
Pero prométoche que este curry
non se ha desaproveitar".
Que típico dela.
Antes daquela noite, eu érache torpe, impulsivo...
O temporizador de cor soaba ós poucos minutos. Pero durante aquel combate,
o único no que pensaba era na risa da túa nai. E na túa cara.
E aquela foi a primeira vez que o temporizador de cor non soou.
Eh... Non o entendo.
Mamá e mais eu esforzámonos toda a vida;
intentabamos reducir a brecha entre os humanos e os kaijus e criarte a ti.
Ser Ultraman non consiste en loitar, senón en ter corazón.
En usar o poder para lograr o equilibrio.
O que estás facendo con Emi... é xusto o que nunca logramos nós.
Ei, que pasa, rula? Que estás mirando? Eh?
Por que se moven as estrelas? Mina, comproba se vén alguén.
Interferíronme o radar.
Ai, non, é a FDK! Emi! Emi, ven, pequecha! Son os malos! Vamos!
Non. Non, Emi! Non!
Os drons localizaron o obxectivo. Os drons localizaron o obxectivo.
Emi! Detrás de ti! Coidado!
Hai máis drons na zona?
Temos máis drons na zona ou non?
Temos, doutor. A uns quilómetros de alí.
Mándeos! Mándeos decontado!
Eses drons transmiten imaxes en directo á base da FDK. Temos que liscar xa.
Veña, ruliña, hai que marchar.
Papá, que ten? Que está pasando?
Está entrando na etapa de ninfa, Kenji. Está mudando.
Mudando? E en que se vai transformar?
Non o sei, pero agora é moi vulnerable. Hai que levala a un lugar seguro.
Arrancando o jet.
Papá, en canto chegue o jet... Papá!
Kenji!
Non!
Lograron despregar unha baliza localizadora?
Si, doutor Onda. Pero, activouse algún tipo de
interferencia descoñecida. Perdemos o sinal...,
pero cremos que podemos triangular a posición de Ultraman nun raio de
oito quilómetros.
Ben, ben. E como vai o Proxecto Substituto?
Boas novas, señor.
Calculamos que faltan cinco horas para rematalo. O Destrutor xa está preparado.
Grazas, capitán Aoshima. Iso é todo por agora.
Si, señor.
É o primeiro partido da serie e semella que Sato non se vai presentar.
Xa faltou onte ó adestramento e a dirección
do equipo garda silencio sobre o tema. Esperamos todos que estea ben.
Mina, algún cambio?
Non, Ken, está estable, pero as lesións internas son graves. Síntoo moito.
E Emi?
Non sei que dicirche. Os meus sensores non dan penetrado a crisálide.
Non. Non, non, non, imposible. Mina, de onde provén ese son?
Orixinouse no leste, a dous quilómetros.
Mi madriña!
Eh?
Emi. Non, non, Emi. Non!
Non, ruliña! Emi, mírame. Mira a papá. Mina, necesito unha análise. Que ves?
Buscando. Achégase algo, está entrando na baía.
Non é posible.
Emi!
Non!
Mina..., coida de papá.
Perigo. Medidas de evasión.
Mina! Escudo!
Kenji.
Ken? Ken? Ken? Estás... estás...? Ken. Ken. Estás ben?
Meu Deus! Mina!
Os meus sistemas están danados. Apagareime axiña.
Papá!
Mina, morreu?
Síntoo moito, pero o meu sistema non detecta... vida.
Ken?
Lévote observando... desde que eras cativo. Sei que tes dúbidas sobre seguir os pasos
do teu pai, pero véxoo a el en ti. Vexo os dous. A túa nai e o seu sentido do humor,
a súa franqueza e a teu pai e a súa forza serena. É moi fermoso. Es un xogador de
béisbol incrible, Kenji. Pero estabas destinado a ser Ultraman.
Tachán! Shuwatch!
Unha última cousa. É Emi: o seu rastrexador segue... activado.
Aínda a podes salvar.
Mina..., non o digo o suficiente. Grazas.
De nada, Ken.
Agora salva a nosa pequecha.
B-i-n-g...
Dirixímonos ó sueste. A cría mantén un ritmo constante.
Ben, seguirémolos ata a Illa Kaiju. Unha vez alí..., faremos o que hai que facer.
Doutor Onda, como soubo que atraeriamos a cría?
Como xa lle dixen, capitán, a familia éo todo. Mesmo para estas criaturas.
Ola, pequechiña!
Emi, temos que marchar, rula. Iso non é a túa mamá. É unha copia mala.
Creárona os malos para enganarte.
Sei que estás aí enriba, covarde!
Mecha-Xigantrón, ataca!
Ataque de mísiles xa!
Non!
Non! Non. Non. Non, non, non. Non, non, non, non. Veña, vamos. Vamos. Esperta.
Esperta, rula!
Hm? Ai, Deus santo!
Máteno.
Emi!
Ai, Kenji. Papá desexa estar aquí
máis ca nada no mundo, pero ás veces ten que ausentarse
para protexernos.
Papá? Estás vivo!
Prometín estar sempre ó teu carón.
Outro Ultra? Acaben cos dous!
Que che pasa, pequecha?
Que sucede?
Señor, os sistemas xa non responden as nosas ordes.
Inténteo de novo.
Señor, Xigantrón anulou todos
os nosos protocolos. Parece que a criatura xa non
está baixo o noso control.
Leve a tripulación ás cápsulas de escape. Que se poñan todos a salvo.
- Pero señor, eu... - A FDK debe sobrevivir,
aínda que eu non o faga.
Os sistemas de comunicación están fallando. Repito, os sistemas de
comunicación están fallando. Non conseguimos arranxar o erro. Os danos son
- demasiado graves. - Marche xa.
Abandonen a nave! Todos ás cápsulas de escape! Abandonen a nave!
Abandonen a nave! Abandonen a nave!
Vamos! Rápido, rápido!
É a parte en que o malvado envía forzas que descoñeciamos?
Son cápsulas de escape.
Que?
Papá! Estás ben?
Estou, Kenji.
Facemos isto xuntos?
Home, non o vou facer só!
Shuwatch!
Coidado!
OBXECTIVO PERDIDO
Nin se che ocorra tocarlle ó meu fillo!
Chiho, ten tino, ho. Non quero cereais por todo o coche outra vez.
Boh, está a pasalo ben.
- Estades ben? - Non, non.
Ola.
Ala, mirade iso! Ola! Eu a ti coñézote.
Emi, vamos. Deixa tranquilos os humanos.
Que feitiña!
Chiho!
Ultraman! Eu confiaba en ti!
Confiaba en que nos protexerías.
A todos nós!
Ultraman, ti deixáchelas morrer!
Kenji.
Morrede!
AUTODESTRUÍR
TEMPO RESTANTE
Akiko!
Saúda a papá.
Ola, papá! Véxote, papá. Véxote!
Axiña...
Deus santo, vainos destruír a todos.
Non! Kenji!
Algunha vez che preocupou non ter poder abondo? Non ser quen de protexernos?
Cada día da vida.
Algún día, cando teñas os teus propios fillos, halo entender.
Se cadra, se son moi forte, podo salvar a papá.
Kenji!
- Un ataque descomunal. - Aínda está en paradoiro descoñecido.
Varias testemuñas viron lanzarse a Ultraman ó que semellaba unha bomba.
- Salvounos. - Salvounos.
Ultraman salvounos.
Tras unha tempada difícil para os Giants...,
acalaches as críticas unindo o equipo e liderándoo ata ganardes o primeiro título
de liga en anos. Estarás satisfeito, non?
O mérito non é meu, senón do equipo, dos compañeiros.
Son feliz por poder xogar con eles.
Antes falei con Shimura e díxome:
"Ken Sato poida que sexa o mellor xogador que adestrei.
É un claro exemplo do que é ser un Giant".
Moitos críticos, entre os que me inclúo, notamos un cambio.
A que pensas que se debeu?
Non chegaría ata aquí sen os meus, así de simple. Meu pai,
mamá fixeron que isto fose posible. Oxalá... ela o puidese ver.
Seguro que estaría orgullosa.
Adoitaba deixarme mensaxes para intentarme axudar nos tempos difíciles.
Podo compartir un?
Kenji, probablemente aínda non esteas esperto, pero estaba pensando en ti e...
quería compartir unha lista de esperanzas.
Espero que lle deas unha oportunidade a teu pai. Aínda que non o creas,
quérete con toda a súa alma.
Espero que algún día nos entendas mellor.
Que comprendas que só intentabamos prepararte
para tódolos retos que te agardan. E, conforme pase o tempo e
nos esvaezamos na memoria, espero que transmitas algunhas
desas lembranzas, algunhas desas leccións,
porque, á fin e ó cabo,
fixémolo todo con amor, fillo.
Estráñote.
Deica pronto.
CHAMADA ENTRANTE
Kenji, non sei se podes oírme, non consigo ter un bo sinal. Kenji? Kenji?
Pódesme oír? Son mamá. Estou viva. Axúdame a volver á casa.