Gdy byłem mały, moimi bohaterami byli rodzice.
Potem sprawy się skomplikowały. To kaiju.
Nie jest bohaterem. Ani złoczyńcą. O, ten tutaj. To nasz bohater. Ultraman.
Bronił nas przez trzydzieści lat.
Jego niesamowite moce były gwarantem bezpieczeństwa.
Nazywał to utrzymywaniem równowagi. Ja - super sprawą. Ale być bohaterem,
idolem czy ikoną nie jest łatwe. Musisz dokonywać naprawdę
trudnych wyborów. Decydować, kto jest najważniejszy.
Ale nie to jest najtrudniejsze. Najtrudniej jest...
nie miałem o tym pojęcia, póki nie nadeszła moja kolej.
Ta-ta-ta-taa! Szu!
Siu! Szłuusz!
Jestem... Ultraman!
Ultramanie, sprawdźmy, co z curry!
Mino, poproszę o raport.
Temperatura na stabilnym poziomie. Ale wypadałoby zamieszać, profesorze Sato.
Co pan sądzi?
Hmm... Jeszcze kwadrans.
Tak. Czekamy kwadrans.
Na co tak patrzysz?
Na nic.
Ultramanie, gdy już uratujesz curry ojca,
podleć tu z łaski swojej i ocal swoją drużynę!
Szua!
- Przyszła kolej na Matsuiego. - Ouu, Tygrysom stępiały
pazury. Zostawmy mamę w spokoju...
Nie tym razem, Gamero!
Ultramanie, użyj pola siłowego!
Siu!
Jest zbyt silna...! Dłużej już nie wytrzymam...!
Kontratakuj ultra-ciosem!
Giń, potworze!
Pi-pu! Pi-pu! Ultramanie!
Co?
Twój wskaźnik mocy. Musisz być skupiony, inaczej powrócisz do ludzkiej formy.
Ha!
Kenji, najważniejsze zadanie każdego Ultramana
to odnaleźć równowagę. Rozumiesz?
Hej, przybij z mamą czółko.
Uwaga, rzuca!
Potężne wybicie przez środek, piłka leci bardzo, bardzo wysoko - i tak! Tak! Piłka
- wylatuje daleko na aut! - O, tak! O tak! Matsui!
Taa, nieźle, przyznaję. Szkoda, że gra dla Gigantów.
Mamo, no weź, jest najlepszy w całej lidze!
O-hoo! Haan-shiin Tigeers! Fure! Fure, Fure Furee!
Atak soniczny! Niee! Litości! Niee!
Kenji, gdybyś mógł wybrać, kim wolałbyś zostać: Matsuim czy Ultramanem?
Druga połowa to w zasadzie czysta formalność.
Poważny wybór jak na tak małego chłopca.
Wideopołączenie z doktorem Ondą.
Emiko. Hayao. Gigantron zniszczył zabezpieczenia!
Nasze rodziny są w niebezpieczeństwie! To Gigantron, profesorze!
Na pewno będzie chciał was wytropić!
Ruszam. Ty zostaniesz tu z Kenjim.
Nie, proszę, tato! Nie idź! Zostań! Oglądaj z nami mecz...!
Spokojnie, wrócę na siódmą zmianę.
Obiecujesz?
Tato...
Hej, Kenji. Tu... tata. Wiem, jesteś wściekły, rozumiem. Wiem,
że nie była to łatwa decyzja... porzucić dawne życie. LA, Dodgersów,
miliony wiernych fanów...
Ale to, o co cię proszę, jest ważniejsze od baseballu.
Świat cię potrzebuje. Musisz stać się kimś... więcej.
Wybacz. Mama zrobiłaby to lepiej. W razie czego... dzwoń.
Nagłówki artykułów z ostatnich paru tygodni zdominował jeden człowiek,
dokonując czegoś, czym zapisze się w historii bejsbolu.
Za trzy dni fani Gigantów powitają w New Tokyo Dome legendę, Kena Sato,
który po latach wraca na ojczyste boiska.
Gorące brawa dla nowego członka rodziny Giants,
powracającego do ojczyzny po przygodzie w Stanach, Kena Sato!
- Panie Sato! Ken! Ken! - Dzięki za cierpliwość.
No dobra... kto pierwszy? Och, proste, robię to dla fanów,
najważniejsze są podstawy. Nie-nie-nie-nie-nie. Powiedziałem,
że jestem najlepszym żyjącym graczem. Niech Otani mówi sobie,
co tam chce. Och, to bardzo miłe! Dzięki. Uwielbiam bejsbol,
to moja pasja. Rosołek i kiełki pszenicy,
ziom! Ziom. Ziom? Zio-ho-hom! To bejsbol, nie palant, ziom.
Amerykanie grają zupełnie inaczej.
Czy przystosowanie się do japońskiego stylu nie będzie trudne?
Itow-san, tak? Bejsbol wszędzie jest taki sam.
Show Sato też jest taki sam. Tu, w Stanach, gdziekolwiek.
Panie Sato? Dlaczego wrócił pan do Japonii?
Przepraszam. Pani nazwisko?
Ami... Wakita.
Chwileczkę, protest. Fanka Tygrysów, mam rację?
Konferencja to nie miejsce na rozmowę o moich sympatiach, panie Sato. Pytam,
dlaczego zdecydował się pan odejść, możliwe że w swoim pierwszym mistrzowskim
sezonie? Niektórzy sugerują, że może to... wynik stresu. Może mógłby pan rozwiać...
- Poważnie?! - Tu się rozmawia o sporcie,
nie o plotkach. Siadaj, kobieto!
Hej! Może tak spokojniej?
Chętnie odpowiem na pytanie. Pani Wakita, proszę kontynuować.
Dziękuję. Spekuluje się,
iż pański powrót ma związek ze śmiercią matki oraz z pewnymi zawiłymi
sprawami rodzinnymi.
Proszę mi wybaczyć, pani Wakita.
Mam za chwilę spotkanie z fanami. Także, ee...
liczę, że zobaczymy się za parę dni, kiedy... obiecuję,
Ken Sato da pokaz swoich umiejętności.
Pozdrówka!
- Atak Nerongi w Akihabarze. - Szlag...
Hej! Sato!
Heej, trener Shimura!
Mnie nie zaczarujesz. Nie będzie żadnego Show Sato w mojej drużynie.
Okej. Rozumiem. Obrywaliście równo przez parę sezonów,
ale jestem tu, żeby wam pomóc. Puść mnie wolno,
zaczniemy wygrywać i za chwilę będziemy na szczycie, tam gdzie nasze miejsce.
To właśnie twój największy problem. Zero pokory. Trzeba więcej niż buty,
by stać się Gigantem.
W giganty i krasnoludki nie wierzę już od dziecka.
Musisz wywabić Nerongę z miasta, nie dokonując nadmiernych zniszczeń.
Dziękuję za radę, Mina! Staram się... robić, co tylko... mogę!
No dobra...
Gościu! Nie mógłbyś odpuścić? Zrób w tył zwrot i...
No dobra. Dyplomacja się nie sprawdza.
Ta-ha-hak! Zarąbiście, co? Hej...? Żadnych wiwatów?
Ultramanie! Kończ z pokazówą i ogarnij ten bajzel!
Ee... Właśnie to zrobiłem.
Wszystko dobrze?
Zależy od kontekstu.
Ken! Uważaj!
Tu Oddział „Obrony Przeciwko Kaiju", natychmiast ewakuować okolicę.
Nie, nie, wszystko gra... Właśnie... kończyliśmy zabawę...
To kolejne ostrzeżenie. Nie jesteś agentem autoryzowanym
przez rząd. Ewakuuj się albo zostaniesz
umieszczony w aresz...
Ło-o-o-oł! To spotyka nieautoryzowanych agentów? O-o...
Ken, masz obowiązek zapanować nad sytuacją.
- To nie ja zacząłem, to ten pancernik! - Wzrasta ci puls. Wiesz, co się
dzieje, gdy Ultraman się stresuje.
- Ee, nie, odśwież mi pamięć. - Twój wskaźnik zmienia
- kolor i tracisz moce. -Świetnie.
Witajcie w naszym wspaniałym talk-show! Któż mógłby się spodziewać,
ale naszym gościem dzisiaj będzie postać wybitna,
prawdziwa legenda sceny muzycznej.
Przerywamy program,
by pokazać państwu relację na żywo z kolejnego ataku kaiju w centrum Tokio.
Zrób z tym coś.
Dzwonił? Na pewno dzwonił.
Tak. Dzwonił.
Ekstra. O, matko... Super, wracaj do Japonii,
pomóż ojcu, uratuj świat - pełen wypas.
Ken, SOPK wykorzystały większość zasobów.
Życzysz sobie dołączyć do starcia?
Wiesz co Mina? Jak na jedną noc wystarczy. Niech SOPK-i się tym zajmą.
Jakżeby inaczej... Poczujmy się winni.
Zostawił już dziesięć wiadomości.
Kenji, proszę cię! Musisz wrócić! Odbierz, Kenji! Odpowiadasz za ich bezp...
Nie, dzięki. Skopał mi ogródek i posadził bratki.
Mina, wycisz połączenia. Potrzebuję chwili dla siebie.
Nie ma problemu - gdy już dasz wywiad pani Wakicie.
Zaraz, tej babce co była na konferencji?
Tak, Ken. Tej babce, co była na konferencji. Miałeś być godzinę temu.
Słyszałam, że jesteś mistrzem w unikaniu trudnych pytań.
Mm! Makaron jest doskonały. Może chcesz?
Jestem pełna, dzięki. Mogę nagrywać?
Mm, niech będzie.
Więc, twoja kariera wygląda imponująco.
Złota rękawica, srebrny kij. Herbatki?
A jednak... nie zdobyłeś mistrzostwa.
Ła-haha... Prosto w czuły punkt.
Stwierdzam jedynie fakt.
Stwierdzasz jedynie fakt... Masz rację. Ale jak wiesz,
wiele sław nigdy nie zdobyło mistrzostwa.
Tak, aczkolwiek niektórzy twierdzą, że jesteś od nich lepszy.
Niektórzy? Widziałaś choć jeden mój mecz?
Średnia przy kiju: 420. 624 skradzione bazy.
Ale...
Ale mistrzostwa nie zdobywa się indywidualnymi osiągnięciami.
Rozumiem, czyli to wina mojego ego!
Tego nie powiedziałam. I szczerze mówiąc, nie przyszłam rozmawiać o statystykach.
Więc dlaczego poruszasz ich temat?
Bo zawodnicy zwykle wolą rozmawiać o cyferkach niż o sobie.
Hej, moje ego jest głodne uwagi.
Świetnie. W takim razie, wyjaśnij mi, dlaczego?
Dlaczego odmawiasz większości wywiadów?
Dlaczego trzymasz się z dala od reszty drużyny, i dlaczego zostawiłeś miasto,
które cię ubóstwia, by...
Wiesz, że... sos jest do maczania, nie polewania.
Lubię robić rzeczy po swojemu.
No dobrze.
Na konferencji... poruszyłam... temat twojej matki.
Ha, no to się zaczyna...
Gdy byłeś młody, przenieśliście się do LA. Ojciec został w Japonii. To...
musiał być trudny okres.
No, cóż, ojciec miał inne rzeczy na głowie.
Czy kiedyś śmiali się z tego, jak mówisz? Jak wyglądasz? Jak jesz?
Szybko się uczysz, że będą gadać, nieważne co zrobisz.
A więc... dajesz im coś innego, o czym mogą rozmawiać.
Mogę to wykorzystać?
Chiho!
- Mama! - Co ty tu robisz?
Aa...
Szuszz!
A-a... nie-nie, nie! Żadnych dzieci na stole!
Nie... Nie, nie, nie, nie. Jeju, bardzo cię przepraszam, mama obiecała się nią zająć
- i... - Masz!
Wiesz co? Dobrze w tym wyglądasz.
- Chiho! Złaź! Ale już! - Ultraman najlepszy!
DR ONDA, SZEF SOPK
KWATERA GŁÓWNA SIŁ OBRONY PRZECIWKO KAIJU
Każde z was doświadczyło straty osoby znajomej,
przyjaciela czy członka rodziny, w wyniku zniszczenia,
jakie niesie ze sobą plaga kaiju.
Dobrze znam ten ból - ból straty. To on sprawia,
że budzę się rano, pytając się,
co mogę zrobić, by jakoś to powstrzymać.
Ofiara, którą wszyscy ponieśliśmy, nie poszła na marne.
Dzisiaj wszystko się zmieni. Dzięki naszej odwadze i wysiłkowi już
wkrótce nasze rodziny oraz rodziny wszystkich obywateli będą mogły żyć
w lepszym świecie, bezpieczniejszym. W świecie pozbawionym strachu.
Sępie Gniazdo, tu Black Jack 73. Zmierzamy do celu z ładunkiem. Odbiór.
Przyjąłem, Black Jack 73, jaki czas przybycia?
Osiem godzin 30 minut, odbiór.
Przyjąłem. Niecierpliwie oczekujemy waszego przybycia. Bez odbioru.
Ta-hak!
Jak babcia uczyła!
Ken, wszystko wskazuje na to, że podczas starcia nadwerężyłeś bark.
Oto i nagroda za ratowanie świata...
Ken, ratowanie świata to twój obowiązek.
Wolałbym oszczędzać bark. A walkę z kaiju zostawić SOPK-om.
Wiesz jak się kończy zostawianie tych spraw SOPK.
Tak - kończy się podwójnym burgerem, szejkiem i snem sprawiedliwego.
Przestań zgrywać moją matkę.
Tak mnie zaprogramowano.
Woda kokosowa? Mina... nie mów, że wyrzuciłaś wszystko z bąbelkami.
Zdrowe produkty, zdrowe ciało.
Jak kompot ze ściery.
Ken. Czy byłoby możliwe, byś zrobił sobie przerwę?
- Od picia kompotu? - Od baseballu.
Od tej jedynej rzeczy, która sprawia mi radość? Wybacz, nie. Włącz patrzydło.
Kolejne zniszczenia po starciu SOPK i Ultramana z Nerongą.
Jedna ze świadkiń zeznała...
Uwielbiam Ultramana, odkąd pamiętam! Zrobił dla nas w przeszłości tyle dobrego...
Dziękuję, świadkinio!
Ale zniknął na wiele miesięcy. A... teraz, gdy wrócił, zachowuje się,
jakby mu nie zależało. Proszę tylko na to spojrzeć.
Nie pchałem się do tej fuchy. A teraz wszyscy mają jakieś wąty!
Shimura, SOPK, babcie w podomkach!
A może tak mógłbym odpuścić z Ultramanem?
Tak. Oczywiście.
Nie mogę się doczekać, aż cię zobaczę. Jestem taka dumna! Kto jest najlepszy?!
Kto jest najlepszy?!
Kenji. Mam nadzieję, że poradzisz sobie w Tokio.
Nie jest to coś, o czym marzyłeś,
ale postępujesz właściwie. Twój ojciec nie daje rady.
Potrzebuje cię. Mam nadzieję,
że uda wam się znaleźć...
równowagę. Będę trzymała za ciebie kciuki.
Nawet jeśli grasz dla Gigantów.
Wciąż żadnego tropu? Jej... lokalizator GPS nie odpowiada?
Nie, Ken. Przykro mi. Niestety, ale wciąż jest uważana za...
Zrobiłeś, co mogłeś.
Mina... zapuścisz jakiś stary mecz?
Oczywiście, Ken.
Dajesz, Kenji!
Kenji!
- Mamo! Dobiegłem! - Byłeś niesamowity!
Nie mogę uwierzyć, wybiłeś ją tak daleko!
Witamy fanów baseballu na rozpoczynającym sezon meczu pomiędzy grającymi u
siebie Giants i Swallows!
Heej, Wakita... Ponoć miałaś małe tête-à-tête z Sato.
Ciekawscy chcą poznać ploteczki.
Wiesz co, Kubo? To mecz baseballowy, nie rubryka plotkarska. Tak,
rozpoznałam twój głos podczas konferencji.
Powietrze gotowe jest zapłonąć od tych emocji!
Czterdzieści dwa tysiące fanów zajęło dziś miejsca na stadionie,
by na własne oczy ujrzeć Kena Sato, nie mogąc się doczekać zmian,
jakie wprowadzi w drużynie Gigantów.
Nie wierzę, że zagram w jednej drużynie z Kenem Sa... to!
Opchnij na eBay'u, będziesz miał na czynsz.
Heej, trenerze, w górę serca! Sprawię, że choć raz wyjdziesz na fachowca.
Przywitajcie gorąco, prawozapolowy - Ken... Sato!
Ojej... Kenny. Co ja widzę, problemy z ramieniem? Uu... aż się serce kraje...
Pierwszy strajk!
No weź... poważnie?
Jak widać... „legendy" też są ludźmi.
Wybijaj, Sato-o!
Drugi strajk!
Japońska wersja Sato zapodziała się na lotnisku.
Japoński Sato za moment wetknie ci kij w maskę!
- Ach, tak? Takiś groźny? Noo! Śmiało! - Siad! Siad! I nie szczekaj!
Już, wystarczy! Skupcie się na grze. Na stanowiska!
Sępie Gniazdo, tu Black Jack 73. Czas przybycia: dziesięć minut.
Pierwsza zmiana, wybijają goście. Dwa strajki Sato,
który nie jest zadowolony. Wygląda na to,
że... spróbuje czegoś nowego - przeszedł na pozycję dla praworęcznych!
Nie przypominam sobie, bym kiedykolwiek widział coś takiego!
I mamy wielki szlem! Sato nabrał nas wszystkich i posłał piłkę na trybuny po
prawej stronie. Całkiem nieźle jak na debiut w Giants!
Jeest! O tak! Kenji!
A niech mnie...
Black Jack 73, podnoś i skręć w lewo.
A niech mnie...
Gigantron.
Prosimy o udanie się w kierunku najbliższego
wyjścia ewakuacyjnego. Powtarzam.
Prosimy o udanie się w kierunku najbliższego
wyjścia ewakuacyjnego. To nie są ćwiczenia.
Hej!
To za zepsucie mojego debiutu.
O... kurka.
ALERT KAIJU
Zbierzcie wszystkie jednostki, zabijcie Ginantrona i odzyskajcie ładunek.
- Co u diabła? - Ken, widziałeś, co zrobili Nerondze.
Jeśli czegoś nie zrobisz, zabiją też Gigantrona,
Tu SOPK 14. Namierzam cel.
Sępie Gniazdo, zbliżamy się... E, widzicie to, co ja?
Hej! Słuchajcie... Gigantron tak jakby się zmywa, więc... no... bo ja wiem, ee... Może i wy
zróbcie nawrót i wracajcie do bazy?
Jeśli będzie chciał wam przeszkodzić, macie moje pozwolenie na
usunięcie przeszkody.
Widzisz?! Tak to jest, gdy próbuję po dobroci!
Bycie dobrym to twoje zadanie.
Hej, hej, panie Gigantron! Ło-o-o-o! Gdybyś oddał mi to, cokolwiek to jest,
samoloty, które ci siedzą na ogonie, mogłyby ci odpuścić.
Sępie Gniazdo, Gigantron znajduje się w zasięgu.
Namierzam... Wstrzymuję ogień, wrócił Ultraman!
Pro-oszę! Inaczej cię zabiją!
Szefie, namierzyliśmy cel.
Jeśli strzelimy, Ultraman oberwie razem z celem.
Nie obchodzi mnie żaden Ultraman. Czy wybuch zagrozi ładunkowi?
Nie, szefie.
Więc na co czekasz?!
Zrozumiałem. Ognia!
Uwaga! Zalecany unik!
K-K-K-K-K-Ken? Wszys-wszys-wszystko w porządku?
Nie. Nie, nie, nie, nie, nie, nie... Ee... Nie. Nie, nie, nie.
O...
Mina! Analiza powypadkowa.
Szukam obrażeń.
Wykryłam coś dziwnego. Moje odczyty wskazują na... podwójny puls?
Nie... Nie podwójny, tylko dwa osobne.
O! Na mój kod! Czy to...?
Tak! Zwie się Koniec Świata.
No, no, no, no, no, no! E... E. Ee... Wszystko z nim dobrze?
Z nią! Noworodek to samica. Oddycha normalnie. Prawidłowe odruchy, puls
odrobinę podwyższony, ale...
A złe wiadomości?
W moich bazach nie mam żadnych danych na temat fizjologii małych kaiju.
Nie no, chwila. Czyli, że...
rodzice nie wgrali do twojego e-móżdżka wszystkiego,
co wiedzieli na temat tego czegoś?
Ona nie jest „tym czymś", Ken. Rodzice nie widzieli nigdy
małych kaiju. Zresztą, nikt ich nie widział.
Ekstra. Naprawdę mi pomogłaś. Równie dobrze mogę poprosić o radę Siri.
Ken, to nie ja sprowadziłam do domu dziecko kaiju.
Ee... Jakoś damy sobie radę. Świetnie. Em... De-de-dlaczego zmienia kolory?
No to może zapytaj Siri.
Ostrzegam, nie prowokuj.
Z obserwacji wynika, że doszło do przeniesienia uczuć.
Nie. Nie, nie, nie, nie, nie, nie, nie, nie, nie, nie! Nie mówisz chyba...
Tak, Ken. Myśli, że to ty jesteś jej matką.
Nie-nie-nie... nie nadaję się do tego! Ma-mam swoje życie, tytuł do zdobycia!
Raz zrobisz coś dobrego i kończysz jako niańka wielkiego różowego smoczątka!
Nie może tu z nami zostać.
Jakieś sugestie, gdzie mielibyśmy ją oddać?
O! O, o, o! Zabierzemy ją na Wyspę Kaiju!
Przykro mi, ale nikt nie wie, gdzie się znajduje. Ani twoi rodzice, ani SOPK nie
byli w stanie jej zlokalizować. Ken. Stanowczo odradzam przemiany w tym
- momencie. - No weź!
Cześć.
Co ty, do diabła, wyprawiasz?!
- Mała boi się ciebie. - Ona mnie?! Ma z sześć metrów wzrostu!
Nie rozpoznaje cię! Zna wyłącznie Ultramana!
Mina! Do izolatki z nią!
Do której?
Największej!
O matko...
Ken, jest jedna osoba, która mogłaby ci z nią pomóc.
O nie, nie ma mowy! I nawet nie próbuj mnie...!
Przykro mi, już zadzwoniłam.
Kenji, to ja, tata. Jesteś tam? Halo?
A niech mnie... Wykluło się. Przeczesać okolicę,
znajdźcie pisklę i sprowadźcie je do mnie żywe!
Kenji!
Tatuś! Hej! Hej-heej! Co... Co tam? Pewnie chodzi o mecz, co?
Dobrze cię widzieć. Jesteś cały?
Tak, jest, jest y... spoko. To było... trudne starcie, lekka trema, bolący bark, ale...
Co to za hałas?
Aa... A to, to, to wiesz, em... To-to taka impreza, tam na dole.
Zginął dziś jeden z największych cudów natury, ostatni ze swojego rodzaju.
A ty imprezujesz?!
Ten twój ostatni cud natury mało co nie urwał mi głowy, tatku.
Od 20 lat ledwo cię widuję. Wybrałeś to miasto i jakieś potwory zamiast nas!
Nie...
Potem obrywasz i nie dajesz rady, więc muszę wrócić i posprzątać syf,
którego narobiłeś jako - tara taraa! - Ultraman!
Co zrobiłem wyłącznie ze względu na mamę!
A ty martwisz się jakimś tam potworem...
Cały ty.
Nie... Chciałem was po prostu... e, chronić!
Ale zawiodłeś. I nawet tego nie zauważyłeś.
Przyznaj się. Gdy mama zniknęła... szukałeś jej w ogóle?
Jej strata sprawia mi ten sam ból, co tobie.
Nie będę ci przeszkadzał.
Świetnie, Ken.
Na chwilę się uspokoiła, a potem znowu uruchomiła.
Taak? Co ty nie powiesz?
Wciąż się ciebie boi, Ken.
Serio?
Hej! Hej, hej, hej! Czeeść! Zróbmy tak... Przed przemianą... Po przemianie!
Przed...
... i po!
Przed...
... i po!
Przed.
Rozumiesz? To ja.
Co znowu?
To chyba jej żołądek. Z pewnością jest głodna.
Czy wyglądam na kogoś, kto ma jakiekolwiek pojęcie
o diecie jaszczurzątek?
Mina! Zrób coś, zanim rozdepcze mi kolejną furę!
Już się robi.
Nieźle! A... Płatki o smaku syropu klonowego,
stek z rostbefu! Mm! Śmiało! Bez krępacji.
Hej! Szanuj żywność! Uspokój się, ale już! Jedz, młoda damo,
bo dostaniesz szlaban na wyjścia!
Co? O co jej chodzi?
Co ona zrobiła?
Wydaje się, że twoja podopieczna potrafi echolokować swoją zdobycz.
Dobra, dobra! Chcesz rybę? To ją dostaniesz. Ale za chwilę.
Bierzcie i jedzcie! Tuńczyk bez puszki.
Za chwilę powiemy o SOPK poszukujących Ultramana oraz o tym,
jak nadać tonkatsu nieziemską chrupkość.
Och... Co jest...?
Ohyda!
Och, za jakie grzechy? Och, co za smród!
O matko...
Mogłem sobie odpuścić te pączki...
Ken, wiem, że jesteś zmęczony, ale masz dziś kolejny mecz.
Po takiej nocce? Nie ma mowy, żebyśmy wyszli.
Według symulacji, mimo uszkodzeń,
stadion jest bezpieczny i dalej będziemy mogli na nim grać.
No oczywiście! Jak sobie pan trener życzy!
Co zamierzamy zrobić z młodym kaiju?
My niczego nie zrobimy. Ty natomiast masz znaleźć rozwiązanie.
Włącz myślenie! Jesteś superkomputerem - tak czy nie?
Badania mówią, że to nieodpowiednie, ale...
Ach, telewizja! Niania najwyższej instancji!
Tylko zmieniaj jej czasem program. Jeszcze dostanie traumy przez
te durne przyśpiewki.
I... mamy kolejny strajk. Sato jest ewidentnie wykończony.
No proszę, wygląda na to, że nasza gwiazda ma do powiedzenia łapaczowi
Jaskółek parę cierpkich słówek. O...! O, nie. Dawno już nie byliśmy świadkami
bijatyki w czasie gry. Obie ławki pustoszeją, obie strony zadają sobie
ciosy. Nie sądzę, by sędziowie byli w stanie opanować sytuację.
Ken? Chciałybyśmy ci coś pokazać.
Mam nadzieję, że masz dobre wieści. Powiedz mi proszę,
że znalazłaś wyspę Kaiju.
Niestety. Ale... małe kaiju ma dla ciebie niespodziankę.
Na litość boską! Co... co to za smród?
Ken, jeśli karmisz dziecko tych gabarytów toną ryb, jest oczywistym,
że otrzymasz adekwatną ilość...
Chciałabym tę kwestię przedyskutować. Dopóki nie zlokalizuję Wyspy Kaiju,
będziemy musieli ją wychowywać.
Mam zobowiązania, przede mną cały sezon ligi bejsbolowej,
nie... Nie ma takiej opcji.
Sprowadziłeś ją tu, przez co wziąłeś za nią odpowiedzialność.
Jeśli się nią nie zajmiesz - umrze. Owszem, nie będzie to łatwe,
ale postaram się w tym pomóc. Musimy dostarczać jej pokarm, myć ją.
Opracujemy strategię radzenia sobie z kupą.
Opanujesz podstawy obsługi dziecka. Am. Nyny. Siusiu. Kaka. Płacz.
DZIEŃ PIERWSZY
DZIECKO NA CHODZIE
CZAS NA ZABAWĘ
NIE ZNOSZĘ PORANKÓW
Strajk!
Odpadasz!
Hej, Sato! Posysasz!
DZIEŃ 35.
Odpadasz!
Gamoniu, wracaj za ocean!
DZIEŃ 42.
Dziesiąta przegrana z rzędu. Sato wciąż chyba nie obudził
się z przedsezonowego snu.
DZIEŃ 65.
Sato zwyczajnie nie daje rady w japońskiej lidze.
Odpadasz!
DZIEŃ 71.
Za nami połowa sezonu, a Giganci wciąż szukają formy.
Wygląda na to, że zakontraktowanie gwiazdy nie
przynosi oczekiwanych skutków. Sato wciąż nie może się...
Hej! Sato!
Do gabinetu. Już!
Grozi, że mnie sprzeda! Kena Sato! Do Tygrysów. Do Tygrysów!
Kena Sato się nie sprzedaje!
Ja... Staram się, jak mogę, okej?! Karmię cię,
sprzątam po tobie olbrzymie kupy, ale...
Ken? Czy ty... płaczesz?
Nie... Nie... Nie płaczę!
Może poodbijamy trochę piłkę? To zawsze poprawia ci humor.
Tak. Tak, poodbijajmy.
Weź się w garść, Sato.
O to chodzi, Ken! Dajesz! No już! Jesteś Ken Sato.
No uderz w piłkę! Jesteś Ken Sato!
Może symulowana sesja terapeutyczna? Wgrano mi kilka do bazy danych.
Serio?
To może jakiś znajomy? Przyjaciel?
Taa... Gdybym takiego miał.
-Łooo! - Hej! Cichutko! Halo?
Ami? T-tu Ken. Ken Sato.
Em... Panie Sato... He-hej... Jeśli chodzi o mój wczorajszy komentarz, oceniam cię
tylko po tym, co widzę. Jeśli chcesz, by ludzie widzieli cię...
-Łiii! A teraz Ultra-Uderzenie! - E, a może zwykła rozmowa?
No... Taka prywatna?
Łoo! Szszz! A masz, Gazorto!
W tej chwili jestem zajęta... Odłóż to na miejsce!
Buum! Teraz drony!
Po-po prostu... Tylko ty możesz chcieć ze mną rozmawiać.
- Ha! - Zium!
Ajii!
No dobrze, Sato. Daję ci pięć minut.
- Tak! - Ale... w zamian odpowiesz na
pytania. Udzielisz mi prawdziwego wywiadu.
Zgoda. Wpadaj, kiedy chcesz.
No dobrze, a więc rozmawiamy prywatnie.
Mina, proszę! Zajmij ją czymś!
Ken? Jesteś tam?
Tak, jestem, jestem. To... w czym tkwi sekret?
Ja-jak dajesz radę? No wiesz, z całym tym żonglowaniem pracą,
córką... Nie masz czasem ochoty...
wyskoczyć przez okno?
Ken? Czyżbyś miał jakieś dziecko? Bo jeśli tak, biorę ten temat.
E, skąd... Nie, nie. Nie, pytam e... tylko z ciekawości.
Skłamię, mówiąc, że to proste. Dzieci są czasem jak małe potwory.
Mama!
Ale... mogą cię również miło zaskoczyć. Mają swoje przemyślenia, swoje emocje...
Po omacku odkrywają, kim są i czego chcą.
Jedyne wsparcie, jakie mają, to my. Niedoskonali, pomerdani rodzice,
mający swoje własne problemy. Sami... z trudem ogarniający rzeczywistość.
Ale wiesz co? To jest w tym najpiękniejsze.
Czasem patrzę na moją córkę i myślę, że... uczę się od niej o życiu tyle,
co ona ode mnie.
Niesamowite...
Ta... Takie właśnie są.
Obniż izolatkę.
Ale zanim się obejrzysz, stracą zainteresowanie zabawkami.
Wówczas pęknie ci serce.
Pewnie myślisz: „O czym ta pismaczka wygaduje?
", Co? Ken? Ken? Pięć minut dobiegło końca.
Dotrzymasz swojej części umowy?
O! Ee... tak, tak. Jutro wieczór?
Em... Pewnie.
Ekstra. W Tonkatsu Tonki. O siódmej. Pa.
Aa, Mina? Załaduj stadion. Zacznij może od starszych symulacji. Coś na rozgrzewkę.
Mam tu coś idealnego.
Dalej, Kenji! Ganbatte!
A niech cię, Mina. Okej. Uderzasz tak.
Łokcie w górę - aha! Szykuj się, dobra. Rzucam.
Nie, nie, nie, nie, nie, nie, nie! Hej, w porządku, spokojnie. Zdarza się każdemu!
Trening czyni mistrza!
Teraz... będzie lepiej. Nie spuszczaj piłki z oczu. Ichi. Ni. San... Rzucam!
-Łoo! Tak! - Brawoo!
Dalej, mała! Musimy biec do bazy! Za mną! Biegiem!
Ta-ha-ha-hak! Ta-ha-hak!
Ta-ak!
ZWOLNIJ DRONY
Mina? Mamy zapas ryb i Pon de Rings, tak?
Tak, Ken. Powinno wystarczyć.
Jeśli się obudzi, włącz jej bajkę.
Niech potańczy sobie do tej idiotycznej piosenki.
W razie problemów, daj mi znać, jasne?
Ken, nic jej tu nie grozi. Baw się dobrze.
- Itadakimasu! - Itadakimasu!
Mm! No i?
Przepyszne! Jesteś tu pierwszy raz?
To rodzinna miejscówka. Mama zabierała mnie tu, gdy tata musiał... em... pracować.
Rozmawialiście ze sobą po twoim powrocie?
Niestety. Bo ja i on... nie bardzo...
A-a.
Ach, Ichiro ostrzegał, że samego diabła zmusiłabyś do wyznania swoich grzechów.
Zmuszanie ludzi do zwierzeń to moja praca.
A ty zgodziłeś się na to w zamian za naszą pogawędkę.
Co, znów zamierzasz się zmyć?
Spróbuję wytrzymać.
Świetnie. Więc nie gap się na zegarek i powiedz, dlaczego nie rozmawiasz z ojcem?
Proszę, śpioch się obudził. Chcesz zobaczyć tatusia?
Proszę bardzo.
Ken Sato! Kolejny genialny mecz!
A może w czasie seansu coś przekąsisz?
O-jej. To, czego doświadczasz, to refluks żołądkowy.
Symptomy obejmują zgagę, mdłości...
O nie.
Skąd to zainteresowanie moją osobą?
Wyróżniasz się na tle celebrytów. Nie wiem jeszcze o co chodzi.
Czy o to, co mówisz, o czym milczysz.
Po prostu mam do takich spraw nosa. I gdy nim coś wyczuję,
jestem jak ten pitbull
gryzę i nie puszczam.
Całkiem jak moja mama.
To... em... powiedz mi, co mnie wyróżnia?
No dobrze... Podczas naszej ostatniej
rozmowy powiedziałeś, że obgadywano cię w szkole,
więc zapewniłeś im lepszy temat do rozmowy. Nie lubiłeś
tego, co mówią, a nie tego, że cię po prostu zauważali.
Mów dalej.
Matka zawsze cię wspierała. Przychodziła na każdy mecz,
ale... myślę, że bolało cię,
że nie było z nią ojca. Chciałeś go widzieć,
by cię ratował, by... by cię chronił. Tabuny fanów,
pieniądze - wszystko to nie miało
dla ciebie znaczenia. Chodziło
o uwagę. Najbardziej pragnąłeś, by cię zauważył, by był obok.
Mina, patrz tutaj! Spójrz na tatusia! Jest... tuż obok!
No i proszę. Grzeczna dziewczynka.
Ostrożnie! Nie tak mocno.
Za mocno.
Nie... nie! Nie możesz opuszczać tego miejsca.
Żądam posłuszeństwa! Proszę wrócić na wyznaczony obszar!
Nie, nie rób tego! Tatuś będzie bardzo niezadowolony.
Sforsowano wyjście. Sforsowano wyjście.
Świat się nie skończy, jeśli okażesz swoją wrażliwszą stronę.
Fani nie oczekują, że będziesz ich... Ultramanem.
M-może jednak to odbierz?
O... żesz... w mordę! Ami... ba-ardzo cię przepraszam. Rodzinne problemy.
Hej! Zrób sobie przerwę. Coco-7. Premium.
Zdrowe picie, zdrowe życie.
PO SWOJEMU
Ken, zgłoszono zakłócenie porządku w Daikanyamie. Ludzie donoszą o dużym,
różowym stworzeniu terroryzującym mieszkańców.
Boże, dlaczego ja?
Przykro mi. Chyba kiepska ze mnie niania.
Tak! Kiepska z ciebie niania.
Wezwać grupę uderzeniową. Przygotować mój statek.
Przyjąłem.
Szturmowiec numer pięć, możecie lecieć.
Zlokalizowałam ją. Jest kilka przecznic stąd.
Może dotrę do niej, zanim... Nie, nie, nie!
Doumo.
-Świat i ludzie, przecież to Ultra-córka! - Mama!
Nie dała się przekonać, by zdjąć maskę?
Nie. Upór ma po mamusi.
Czyżby... zmiana planów?
Tak. Chyba czeka nas kolejny babski wieczór.
Może Ultra-córka ma ochotę na lody?
Taak!
A może nasza mała bohaterka ma jakieś obowiązki i musi...
- Kaiju! - Spokojnie, mamusiu.
Ja cię uratuję! Szłusz!
Uciekamy!
No nie.
Dobra...
Hej! Do mnie, no chodź! Chodź do, ee... tatusia!
Eee, to-to znaczy... Poniechaj! Bestio!
Nie... Nie... Nie...!
Ee, Mina, mamy pierwszą ofiarę. Mała usmażyła Pacmana.
Cierpi na refluks żołądkowy.
Refluks żołądkowy u dziecka? Gdzie jest dzidzia?
Ach! Smakuje jak home run.
- Hej, patrz, jak chodzisz! - Przepraszam.
Niedobrze.
Gdzie jest dzidzia? Tutaj jest! Chodź do mnie! No już! Ostrożnie...!
Chyba weszła w okres buntu.
Trafne spostrzeżenie. Nie... nie! To nie miejsce na zabawę!
Złaź stamtąd, młoda damo!
Widzę ich. Pamiętajcie. Macie je jedynie uśpić.
Nie...
Nie!
Trzymaj się! Już idę! Niee! Dzidzia!
Nie! Nie-nie-nie-nie-nie-nie! Ach... ćśś, już dobrze. Wszystko będzie dobrze.
Tatuś tu jest.
Ultramanie! Oddaj pisklę kaiju SOPK,
wówczas zaniechamy działań
przeciwko tobie.
Mina! Jest ranna! Ee... szykuj bazę. Dzwoń do niego. Dzwoń do ojca.
Tato. To nie najlepszy moment na pretensję i krytykę. Nie ma na to czasu. Po prostu...
pomóż mi.
Ło-o-o. Niesamowite...
Jest ranna. Zaatakowali nas. Nie-nie-nie wiem, co robić... U-uciekła mi...
Mogłem temu zapobiec.
Ćśś...
- Tato, proszę! Bardzo ją boli! -Ćśś...
Spokojnie, spokojnie. Ten pan chce ci pomóc.
Ćśś... już dobrze.
Miło pana widzieć, profesorze.
Och, cześć.
Trochę minęło.
Troszeczkę... Ee, mogę cię o coś prosić? Sprawdzisz skład chemiczny substancji?
Tak. Oczywiście.
Spokojnie. Jestem przy tobie. Tato... zrób coś... Proszę, pomóż jej.
Mina? Wydaje mi się, że złamała łapę. Możesz potwierdzić?
Tak, ma pan rację - ma złamaną kość ramieniową oraz krwotok wewnętrzny.
W porządku, będzie dobrze.
Ukończyłam analizę składu chemicznego. Silny środek uspokajający,
ale... nieszkodliwy.
Zsyntetyzujesz dla mnie sto mililitrów?
Oczywiście.
To dobrze. Przyda nam się.
Co-o? Do czego?
Kenji... możemy nie zgadzać się w wielu sprawach,
ale w tej chwili jestem jej jedynym ratunkiem. Więc proszę... proszę,
pozwól mi jej pomóc.
Dobrze.
Tato...! Króliczek?
Na ciebie działał bez zarzutu.
Be i en gie o. Be i en gie o. Be i en gie o. Na imię Bingo mia-ła.
Dobrze, a teraz... musisz ją mocno przytrzymać. Na imię Bingo mia-ła!
- Please let the light that shines on me... - Please let the light that
- shines on me shine on the one I love! - ...shine on the one I love!
Akiko! Przywitaj się z tatusiem.
Cześć, tatusiu. Hej! Widzę cię, widzę cię, tatusiu! Mamusiu? Co to?
Na ziemię!
Przepraszam, że przeszkadzam. Chcę... przeprosić za to,
że nie złapaliśmy pisklęcia.
Nic się nie stało, kapitanie.
Ten dzień nauczył nas wielu ważnych rzeczy. Spójrz na to!
Tak jak się spodziewałem, pisklę kaiju ma zdolność echolokacji.
Nie zgubi się. A to znaczy,
że w końcu zechce wrócić do domu. Gdy tak się stanie,
sprowadzimy je na Wyspę Kaiju
i zniszczymy cały gatunek!
Nie podoba ci się mój plan?
W żadnym razie. Jestem oddany pańskiej misji, ale... czy to jedyny sposób?
Pańskie współczucie budzi podziw, kapitanie.
Ma pan dzieci. Chłopca i dziewczynkę, czyż nie?
Są całym moim światem.
Rodzina jest najważniejsza.
Oddałbym wszystko za choć jeden dzień z moją żoną i córką. Wszystko.
Nie cieszy mnie nasze zadanie. Bądź co bądź,
jestem naukowcem, nie myśliwym.
Naszych ukochanych ochronimy
jednak wyłącznie
podejmując trudne decyzje. Rozumiesz?
Tak jest.
Kapitanie, odpocznij, proszę. Spędź czas z rodziną, prześpij się.
Jutro z rana wznowimy poszukiwania.
Dziękuję, sir. Dobrego wieczoru.
ZMARLI
PROJEKT - SUROGATKA
Oo, milczenie...
Całkiem nieźle nam poszło, z tym się chyba zgodzisz.
Tato, ja... doceniam to, co dla niej zrobiłeś, serio. Ale...
to nie czyni cię Ultra-ojcem. No wiesz... nie staniemy się nagle kumplami.
Kenji, muszę ci coś pokazać. Mina, wiadomości.
SOPK stanął na wysokości zadania i nikomu się nic nie stało.
Kaiju udało się jednak uciec. Co więcej, Ultraman wydawał się je ochraniać.
Prowadzimy szeroko zakrojone poszukiwania, zarówno bestii, jak i Ultramana.
Obronimy ludność naszego miasta.
Zbadamy tę sprawę do podszewki i wyeliminujemy zagrożenie.
Kenji... Dobrze znam doktora Ondę.
Do tej pory zadowalał się mordowaniem kaiju atakujących miasto.
Ale coś się zmieniło... Nie próbował zabić pisklęcia.
Chciał złapać je żywe.
Przyglądam się Ondzie już od dawna. Jest inteligentny, bardzo przebiegły,
i nigdy się nie poddaje. Nie odpuści, póki jej nie złapie, a ciebie nie zabije.
Be i en gie o... Na imię Bingo mia-ła!
Ty i ja... nie musimy być najlepszymi kumplami.
Ale chyba zgodzisz się, że małą trzeba chronić.
Tak. Trzeba.
Dobrze. Świetnie.
Masz może jakiś plan?
Rozważaliśmy pomysł reintrodukcji do środowiska naturalnego, profesorze.
Lokalizacja Wyspy Kaiju pozostaje jednak nieznana.
A nawet gdybyśmy ją znaleźli, bez matki, która by ją chroniła, umarłaby z głodu,
utonęła albo zmarła na hipotermię. Inne kaiju po prostu by ją zjadły!
Rozumiem. Rozumiem.
Musimy ją wychować. Tak, jak zrobiłaby to matka.
Czyli sugerujesz, że my, Ultraman... ee, Ultrameni, czyli goście,
którzy mają walczyć z kaiju, będziemy szkolić małą w tym...
jak ma nam dokopać?
Kenji. Bez nas zginie.
No już... Podnieś się... Musimy cię zmierzyć.
I przeanalizować twoją strukturę genetyczną.
Co robicie?
Powinniśmy ją zbadać. Dzięki temu zaplanujemy szkolenie,
które uchroni Emi przed drapieżnikami!
Emi? Ale... Zaraz, e... dałeś jej imię po mamie?
Nie miałaby nic przeciwko. No dobrze, Emi, do góry, na tylne łapki!
Nie wierzę. Jesteś zaklinaczem kaiju.
Mina, bądź tak miła i przyszykuj mikronadajnik.
Emi? Zrobisz tak, jak króliczek?
Grzeczna dziewczynka.
Mina, daj przekąskę. Ale przed jedzeniem zawsze mówimy: Itadakimasu!
Profesorze Sato, obawiam się,
że Emi doświadcza mdłości
powodowanych lekarstwem.
- Aa, tato? Odsuń się, mówię serio. - Och, spokojnie.
Itadaki...!
Masu.
Młoda damo! Nie czas na berka!
Kolejna porażka Gigantów - już szósta z rzędu.
1. PŁYNIESZ 2. ŁAPIESZ I JESZ!
Po początkowym kryzysie, Giganci przesunęli się na drugie miejsce w tabeli.
W końcu przypominają zespół. Ken Sato dorósł do roli lidera.
Zdobyta!
Wchodzimy do fazy pucharowej! Home run Kena Sato wprowadza
Gigantów do playoffów! Takiego scenariusza chyba
nikt się nie spodziewał!
Nie wiem, co się stało z Kenem Sato, ale zmienił się - i to na lepsze.
Sam błyszczy na boisku, a do tego zbudował prawdziwy zespół.
Pomyślałem, że dobrze nam zrobi chwila poza miastem.
Nic się tu nie zmieniło.
Nie byłem tu od paru tygodni.
Mnóstwo cudownych wspomnień.
Gdy się wyprowadziłeś, urządziłem tu coś w rodzaju pracowni.
Wiesz, jaka była. Nie mogła usiedzieć na miejscu.
Jednak jej szukałeś.
Tak. Bardzo mi jej brakuje. Jej serca... tej jej miłości do życia. Pokazała mi,
co znaczy być człowiekiem.
Przepraszam cię, tato.
Przysłała mi je. I nagrania ze wszystkich meczów.
Kojarzysz serię z 2002?
Aa, bezgwiezdne niebo. Siedzenia przy boisku.
Matsui był zwyczajnie bezbłędny.
Co?! Myślałem, że ją zgubiłem!
Nie zapomnę twojej miny, gdy ją złapałem.
Krzyczałeś jak wariat za każdym razem, gdy wybił piłkę. Myślałem,
skoro kijem i piłką można zdziałać takie niesamowite rzeczy, sprawić,
że się uśmiechasz... to wypadałoby się tym zainteresować. Hm.
Najlepszy dzień w moim życiu.
Tak. Ale to był tylko... jeden dzień.
Zagramy?
Kolejny wielkim szlem! Łuhuu! Taak! Widownia szaleje! Baza zdobyta! Łuu!
Świetnie, Emi!
Doskonała robota!
Ja odsapnę, no ale wy... grajcie dalej.
Och.
Emi, to niesamowite jak mocno uderzasz.
Dobrze się dzisiaj spisałeś, Kenji.
My dobrze się spisaliśmy. Bez ciebie nie dałbym z nią rady.
Hej! Nie tak szybko!
Jak miło.
Tato? Nie bałeś się nigdy, że... twoja moc to za mało?
No wiesz... Że nas nie ochronisz?
Bałem się każdego dnia. Gdy ruszałem do boju,
nie wiedziałem, co mnie czeka. Czy przeżyję czy zginę.
Czy zapewnię wam obojgu bezpieczeństwo...
Wiem, że nie było to dla ciebie łatwe. Wyprowadzka, życie w nowym miejscu...
a teraz to. Przepraszam cię za to.
Właściwie to odnajduję się w roli zbawcy Gigantów.
Po prostu... Nie-nie-nie jestem dobry w te klocki.
Pamiętasz Gomorę?
Aa tak, duże rogi, trochę porywcza.
Tak.
Cóż, pewnej nocy, zaraz po twoich narodzinach,
robiliśmy razem z mamą curry. Mieliśmy jeść, gdy dostałem wezwanie:
„Gomora atakuje Shirokanedai! ", spoglądam na mamę i mówię do niej:
„Czułbym się okropnie, gdybym dziś zginął i nie
mógł skosztować tego curry". Na co ona uśmiecha się i mówi:
„Jeśli zginiesz, będę zrozpaczona.
Będę cierpiała tygodniami. Ale przysięgam, że to curry się nie zmarnuje. "
Ach... tak, cała mama.
Noc wcześniej nie byłem sobą, nosiło mnie. Mój wskaźnik mrugał niemal bez przerwy.
Ale gdy walczyłem z Gomorą, przez cały czas miałem przed
oczami uśmiech mamy... i twoją buzię.
To było moje pierwsze starcie,
w którym wskaźnik nie zgasł.
Aa... ja... nie rozumiem.
Mama i ja żyliśmy wiecznie na krawędzi. Staraliśmy się razem zbliżyć do kaiju,
wychowując przy tym ciebie. W byciu Ultramanem nie chodzi o walkę.
Chodzi o serce. Używanie mocy, by przywracać równowagę.
To, co robicie teraz, ty i Emi... jest spełnieniem naszych marzeń.
A, co jest, księżniczko? Co, zauważyłaś coś?
Dlaczego... gwiazdy się ruszają? Mina, skanuj pobliską przestrzeń.
Moje radary nie odpowiadają.
No pięknie. To chyba SOPK-i. Emi! Emi, do mnie! To źli ludzie. Chodź tu.
Nie, nie, Emi! Nie!
Drony zlokalizowały cel. Drony zlokalizowały cel.
Emi! Za tobą! Na niebie!
Mamy w pobliżu inne drony?
Pytałem, czy mamy w pobliżu inne drony?!
Y, tak, doktorze! Y, patrolują perymetr!
Wysłać je! Wszystkie, już!
Ich kamery na pewno nadawały obraz do siedziby SOPK. Musimy stąd uciekać.
Chodź, malutka, koniec ferii.
Tato... Co się dzieje? Co jej się stało?
Chyba weszła... y, weszła w stadium poczwarki. Będzie się zmieniać.
Zmieniać? Zmieniać w co?!
Nie wiem, ale jest bezbronna. Zabierzmy ją w bezpieczne miejsce.
Uruchamiam silniki.
Tato, gdy tylko przyleci samolot... Tato!
Kenji!
Nie!
Nieee!
Umieściliście nadajnik namierzający?
Tak... doktorze Onda, ale... na jakiś czas zakłócono
jego częstotliwość. Straciliśmy sygnał. Ale sądzę,
że dzięki triangulacji radiowej uda nam się namierzyć Ultramana.
Dobrze, dobrze. A jak idzie Projekt „Surogatka"?
Tu wieści są lepsze. Spodziewany czas zakończenia
to pięć godzin. Niszczyciel jest gotów do akcji.
Dziękuję, kapitanie Aoshima. Proszę wracać do zadań.
Tak jest.
Przed nami pierwszy mecz serii, a w składzie Gigantów próżno szukać Sato.
Nie pojawił się na wczorajszej sesji treningowej,
a zarząd drużyny nabrał wody w usta. Jego brak byłby ciosem.
Mina... jakieś zmiany?
Nie, Ken. Puls stabilny,
ale rany wewnętrzne są bardzo poważne.
Ken... przykro mi.
A Emi?
Trudno mi coś stwierdzić. Moje czujniki nie potrafią się przebić przez jej kokon.
Nie. Nie, nie, nie, niemożliwe. Mina, skąd dobiega ten dźwięk?
Jego źródło jest gdzieś na wschodzie - milę stąd.
O mój boże.
Hę?
Emi? Nie, nie, Emi! Nie!
Hej, mała! Emi, spójrz na mnie! Spójrz na tatusia!
Mina, trzeba zbadać okolicę, widzisz coś?
Wykonuję skan. Coś się zbliża, jest już w zatoce
To niemożliwe...
Emi!
Niee!
Mina. Zajmij się tatą.
Uwaga! Zalecam unik!
Mina! Tarcza!
Kenji...
K-K-K-Ke-Ken? Wszy-wszystko... Wszy-wszystko gra?
Ken. Ke-en. Czy wszystko gra?
O matko... Mina.
Moje układy uległy awarii. Nie zostało mi wiele czasu.
Tata?
Mina... czy on...
Przykr-ro m-mi. Ale moje skany nie wykrywają życia.
K-K-Ken?
O-o-obserwuję cię, odkąd byłeś chłopc-cem. Wiem, ż-ż-że bardzo niechętnie
wszedłeś w buty o-ojca. Ale widzę go w tobie. Widzę ich oboje. Po matce masz
poczucie humoru i bezpośredniość. Za to po ojcu ukrytą siłę. To co-oś... pięknego.
Jesteś wspaniałym bejsbolistą, Kenji. Ale twoim przeznaczeniem jest być Ultramanem.
Da-da-da-da! Szłusz!
Jeszcze jedna sprawa. Emi... Jej lokalizator pozostaje aktywny.
Mo-mo-możesz ją uratować.
Mina... wiem, że rzadko to mówiłem, ale... dziękuję.
Nie ma za co.
Uratuj naszą małą.
Be... I... En... Gie...
Zmierzamy na południowy wschód. Pisklę utrzymuje stały kierunek.
Świetnie. Wskaże nam drogę na Wyspę Kaiju. Gdy już tam będziemy, zrobimy to,
co zrobić należy.
Mogę zapytać, skąd pan wiedział, że pisklę da się wywabić?
Jak często powtarzam, rodzina jest najważniejsza. Nawet dla tych stworzeń.
M-o-oja księżniczka!
Emi, wracamy do domu. To nie twoja mama - to przebieraniec.
Bardzo źli ludzie próbują cię oszukać.
Wiem, że tam jesteście! Tchórze!
Mecha-Gigantronie. Zgnieć go!
Wyrzutnie rakiet - już!
Nieee!
Nie! Nie, nie, nie! Nie, nie, nie. Nie, nie, nie, nie, nie, nie. No dawaj, no już,
już. Obudź się, otwórz oczy!
O żesz w mordę.
Zabij go!
Emi!
Och, Kenji. Nawet nie wiesz, jak tata chciałby być tutaj z nami.
Ale czasem po prostu... musi nas zostawić, by nas chronić.
Tato? Żyjesz?!
Obiecałem, że zawsze będę przy tobie.
Drugi Ultraman? Zabij ich obu!
Co się z nią dzieje?
Co się dzieje?!
Sir, Mech przestał odpowiadać na nasze komendy!
Postarajcie się!
Sir, Gigantron wyzwolił się spod naszych protokołów. I wygląda na to,
że utraciliśmy nad nim kontrolę.
Eskortować załogę do kapsuł. Zadbać o to, by byli bezpieczni.
- Ale, sir, ee... - SOPK musi przetrwać.
Ze mną lub beze mnie.
To rozkaz.
Opuścić okręt! Do kapsuł ratunkowych! Opuścić okręt!
Opuścić okręt!
Do kapsuł! Ruchy, ruchy!
Czy to ta część, w której źli wysyłają jakieś ukryte siły?
To... kapsuły ratunkowe.
Co się tu...
Tato? Jesteś cały?
Tak, będę żył.
Zajmijmy się nim razem.
Myślałeś, że dam radę sam?
Szłuszz!
OSTRZEŻENIE
Uważaj!
UTRACONO CEL
Wara od mojego syna!
To nasz heros, heej! To nasz heros, Ultraman!
Chiho, nie szalej tak, dobrze? Zwrócona owsianka naprawdę trudno się
zmywa.
Och, tylko śpiewamy.
- Jesteście całe? - Nie, nie, nie...
Cześć.
O rajuniu, spójrz! Heej! Ja cię znam!
Emi, zostaw. Zostaw ich w spokoju.
Ale słodka!
- Chiho! -Łuhuu!
Ultramanie! Zawiodłeś mnie!
Miałeś nas przed nimi chronić!
Chronić moją rodzinę!
Ultramanie. Ty... Ty ich zabiłeś!
Teraz!
Kenji...
Shine!
AUTODESTRUKCJA
POZOSTAŁO:
Akiko!
Przywitaj się z tatusiem!
Cześć, tatusiu. Hej! Widzę cię! Widzę cię, tatusiu!
A ja was.
O nie... Wybuch zniszczy wszystkich.
Nie! Kenji!
Nie bałeś się nigdy, że twoja moc to za mało? No wiesz... Że nas nie ochronisz?
Bałem się każdego dnia.
Kiedyś, gdy będziesz miał swoje dzieci... wtedy zrozumiesz.
Może... jeśli dam radę, uratuję tatę.
Kenji!
- Potężny wybuch... - Wciąż nie znamy przyczyny...
Świadkowie mówią, że Ultraman rzucił się na coś w rodzaju bomby.
- Uratował nas! - Uratował nas!
Ultraman nas ocalił.
Masz za sobą wymagający sezon. Zagrałeś na nosie sceptykom.
Zebrałeś zespół do kupy i sprawiłeś,
że Giganci wygrali ligę po raz pierwszy od wielu lat. Musisz być z siebie dumny.
Nie zrobiłem tego sam. Jesteśmy drużyną - my wszyscy. Cieszę się,
że jestem jej częścią.
Rozmawiałam z trenerem Shimurą. Powiedział:
„Ken Sato to najlepszy zawodnik, jakiego kiedykolwiek miałem w drużynie.
Jest przykładem Giganta na boisku i poza nim".
Wielu twoich krytyków, w tym twoja rozmówczyni,
zauważyło... pewną zmianę. Powiesz, co ją spowodowało?
Nie byłoby mnie tu bez rodziny. Po prostu. Mój tato, mama. To oni dali mi możliwość.
Żałuję, że... mama tego nie widziała.
Z pewnością byłaby z ciebie dumna.
Zawsze zostawiała mi wiadomości. Dawały mi siłę w trudnych momentach.
Możemy posłuchać?
Kenji, jeszcze nie podniosłeś się z wyrka, ale ja tak - i myślę o tobie. I chcę,
byś poznał moje największe marzenia. Marzę o tym, byś dał ojcu szansę.
Możesz w to wierzyć lub nie, ale kocha cię całym sercem.
Marzę o tym, że kiedyś nas zrozumiesz. Zrozumiesz, że robiliśmy, co mogliśmy,
by przygotować cię do życiowych wyzwań. A kiedy nadejdzie moment...
gdy nas zabraknie, przekażesz część naszych
wspólnych wspomnień, część danych ci lekcji,
dlatego,
że każda z nich była wyrazem
naszej miłości.
Tęsknię za tobą.
Widzimy się wkrótce.
NA PODSTAWIE SERII TSUBURAYA „ULTRAMAN"
POŁĄCZENIE PRZYCHODZĄCE
Kenji? Ke-Kenji? Sły-szysz mnie? Tu mama. Żyję. Zabierzesz mnie do domu?