Poprzednio...
Aleksiej i Lew Iwanowicz.
Królowie bratwy. Są gangsterskimi książętami.
Rogers jest im winien pieniądze?
I to dużo.
Moje biznesy ucierpiały, gdy siedziałem...
Nie będziemy się targować.
Zegar tyka.
To, czego naprawdę chcę, to osobiście go dorwać i zajebać.
Co cię powstrzymuje?
Możesz złożyć pozew o śmierć zawinioną.
Po co ci to?
Rogers musi zapłacić za to, co nam zrobił.
Zlecił zabójstwo twojej mamy, mnie postrzelono.
Czekał na mnie w sypialni.
Miał nóż.
Powiedział, żebym nie krzyczała.
Myślisz, że sobie poradzi?
Preeda Saetang.
Ofiara gwałtu. Zostaw to.
Wciąż o tym myślę.
Więc przestań.
Miał pan syna, nazywał się Dominick Santanello.
Był medykiem. Zginął w Wietnamie.
Chciałbym wiedzieć więcej.
Wszystko, co może pan znaleźć.
MAM INFORMACJE O NICKU. ZADZWOŃ.
- Olivia McDonald? - Chciał pan ze mną rozmawiać?
Czy mogłaby się pani ze mną spotkać?
BOSCH: DZIEDZICTWO
Co tam?
Matthew szuka haków na Simona Wakefielda.
Prawą rękę Rogersa. Ma coś?
- Nie o Wakefieldzie, ale o jego synu. - Nawet lepiej.
O czym rozmawiamy?
Duże oszustwo bankowe. Daruję ci szczegóły.
Chcesz tego użyć, żeby przycisnąć Wakefielda?
Dopóki nie zdradzi Rogersa.
Może się udać. Dobra robota, pani adwokat.
Tak myślałam. Gdzie jesteś?
- W Oxnard. - Po co?
Taki trop. Będę później.
- W sprawie Rogersa? - Coś innego.
Do zobaczenia.
Marty?
Masz czas na rozmowę z potencjalnym klientem?
Jasne. O co chodzi?
Bezprawne aresztowanie. LAPD. Pomyłka dotycząca tożsamości.
W oparciu o co? Jeśli to niepewny świadek lub zły dobór zdjęć,
niech Matthew lub Louise się tym zajmą.
Program identyfikacji twarzy.
- Naprawdę? - Nieznany obszar prawny.
To może być przełomowa sprawa.
OK, już tak nie zachwalaj.
Zawołam go do sali konferencyjnej.
Nick Santanello był moim bratem.
Pani bratem adopcyjnym.
Zostaliśmy adoptowani przez Santanellów.
Skąd rodzice znali imię jego biologicznej matki?
Poznali Vibianę, gdy poszli do ośrodka, aby wziąć Nicka.
Często myślałam o Vibianie.
Nick też. Wie pan, co się z nią stało?
Niedługo później umarła.
Ojej. Jak?
Samobójstwo.
Naprawdę?
Dobrze, że Nick się nie dowiedział.
Wahałam się, czy to pokazać, ale...
Proszę.
Gdzie zostało wykonane?
Szkolenie podstawowe w Pandleton.
Imię na koszuli. Lewis?
Jego kolega, też medyk, nie potrafił zdać testu na pływanie.
Nick założył jego koszulę i zdał za niego.
Nick został powołany?
Zgłosił się.
Dlaczego medyk?
Chciał zostać lekarzem.
Miał plany.
Jego helikopter został zestrzelony dwa tygodnie przed planowanym powrotem.
Taka strata.
Przykro mi.
To było wiele lat temu.
Tak, ale wciąż prawie codziennie wysyła pani do niego wiadomości.
Codziennie tęsknię.
Wiem.
Czy ma pani może jakieś rzeczy, które do niego należały?
PURPUROWE SERCE
Nie mam pojęcia, kim ona jest. Przykro mi.
Jeśli uda mi się je wywołać, wyślę pani kopie.
Będę wdzięczna.
Pomagam synowi z łańcuchem do roweru.
Nagle pojawia się trzech policjantów.
Przyciskają moją twarz do ziemi,
kolano w plecy i kajdanki.
Moja żona krzyczy.
Syn płacze.
Sześciolatek. Jak ma to zrozumieć?
Dlaczego pana aresztowali?
Detektyw twierdził, że okradłem koreański sklep. Nigdy tam nie byłem.
Zna pan jego imię i nazwisko?
Gutierrez.
Co pan mu powiedział przy aresztowaniu?
Macie złą osobę, to pomyłka, mam alibi.
On był uparty.
Powiedział, że jakiś komputer mnie zidentyfikował.
- Identyfikacja twarzy. - Właśnie.
Czy policja sprawdziła pana alibi?
O ile wiem, nie.
Co z Gutierrezem? Rozmawiał pan z nim później?
Więcej go nie widziałem.
Dwa tygodnie w piekle, z nikim nie rozmawiałem,
oprócz adwokata z urzędu.
Pracował pan w momencie aresztowania?
Cały czas.
Od uwolnienia?
Dali pracę komuś innemu. Od tego czasu nie mam innej.
Proszę mnie wygooglować, zobaczy pani.
Będzie się to za mną ciągnęło do końca życia.
To niewybaczalne. Przykro mi.
Dziękuję.
Chcę, żeby oni przeprosili.
Zapłacili za to, co zrobili mojej rodzinie.
Zrobimy, co w naszej mocy, aby do tego doprowadzić.
Mają prawie 50 lat.
Były trzymane na strychu, w piwnicy, schowku?
- W garażu. - Widać. Zagłębienia, pęknięcia.
Możesz je odzyskać?
Myślisz, że jestem cudotwórcą?
A nie jesteś?
Spróbuję przepłukać. Nic nie gwarantuję. Na kiedy?
Na przedwczoraj.
Najpierw kobieta i dziecko?
Stać cię na mnie, gdy nie jest na garnuszku policyjnym?
Mnie? Nie. Ale mojego klienta tak.
Ida, co to jest?
Czek na 20 000 dolarów dla Domu Samotnej Matki im. Św. Heleny
z osobistą notą od pana.
- Tyle wystarczy? - Nie rozumiem.
To marne grosze.
Możemy rozważyć coroczne, regularne darowizny.
- Tak. - Pomówimy o tym?
Nie, zróbmy to.
Uruchomię procedurę.
Ida.
Nie wiem, co bym bez ciebie zrobił.
Ja bez pana również.
Może powinnyśmy zapukać.
Sprawdzić, czy wszystko w porządku.
To zajmie dwie minuty. To tuż za rogiem.
Ile razy mam ci to powtarzać?
Nie jesteśmy detektywami, a już na pewno nie służbą socjalną.
To już sprawa innego wydziału.
Wiem, ale...
Słuchaj, oni mają swoją pracę, my mamy swoją.
Nie wykonamy swojej, jeśli będziesz się tym martwić.
Rozumiesz?
Rozumiem.
To Hotel Del w Coronado.
Można sprawdzić, kiedy zostały zrobione?
Brak znacznika czasu na kliszy.
Mogę określić, kiedy klisza została wyprodukowana.
72-AJ. Klisza wyprodukowana między kwietniem a czerwcem 1972.
Ten, kto je zrobił, był w Wietnamie od grudnia 1971 do grudnia 1972.
Później zginął w akcji.
W jaki sposób zrobił je na plaży w Hotelu Del?
Zastanawiam się nad tym.
- Dzień dobry, pani Chong? - Tak.
Jestem Honey Chandler, a to mój współpracownik, Matthew Ramirez.
Tak?
Kilka miesięcy temu było tu włamanie z bronią w ręku?
Przyłożył mi broń do twarzy.
Myślałam, że umrę.
Wiem dokładnie, jak się pani czuje.
Nie sądzę.
Raczej nie.
Byłam ofiarą przemocy z użyciem broni.
- Pani? - Napaść w domu. Postrzelono mnie.
- Nie. - Tak.
Straszne.
W mieście jest wiele złych ludzi.
Jest też wiele dobrych, jak pani.
Dziękuję.
Możemy zadać kilka pytań?
- Oczywiście. - Detektyw Gutierrez nas wprowadził.
- Rozumiem. - Matthew, rób notatki.
Oczywiście.
Jesteśmy nagrywani?
Tak, wszystko nagrywamy.
Całodobowo.
Pani MacDonald? Olivia MacDonald?
W czym mogę pomóc?
- Jesteśmy z VA. - Urząd ds. Weteranów.
- Wiem, co to jest VA. - Oczywiście.
Możemy porozmawiać o Dominicku Santanello?
- O kim? - Proszę nie kłamać, pani MacDonald.
- Dominick Santanello. - Pani brat?
Nie martw się, nic ci nie może zrobić.
Boję się, co ja mogę zrobić jemu.
Tylko daj mi chwilę na unik.
Carl Rogers, wezwanie doręczone.
- Co to ma być? - Spójrz.
„Zarządca majątku Donny Sobel? Oskarżenie o śmierć zawinioną”.
Co, do cholery? Chyba, kurwa, żartujecie.
Proszę wyjść. Został uniewinniony.
Nie został. Uciekł.
Myślałeś, że puszczę płazem morderstwo, skurwielu?
- Bosch. - Tu Olivia.
Olivia MacDonald.
Wszystko w porządku?
Nie mam pewności.
Po pana wizycie przyszło dwóch mężczyzn z Urzędu ds. Weteranów.
Czego chcieli?
Powiedzieli, że Nickowi mogą przysługiwać zaległe świadczenia.
Po czterdziestu latach. Czemu przyszli? Wystarczyłby list.
Też o tym pomyślałam.
Pytali, czy miał żonę lub dzieci. Powiedziałam, że nie.
Co powiedzieli?
Że tak widnieje w ich dokumentach,
ale chcą się upewnić.
Pomyślałam, że powinien pan wiedzieć.
Bez obawy, ale gdyby jeszcze raz przyszli, proszę dzwonić.
Tak zrobię.
Kurwa. Kim oni są?
- Co masz? - Kłopoty.
Byłem czysty, gdy pojechałem do Oxnard. Bez pluskwy ani ogona.
Ktoś się jednak o tym dowiedział.
- Skąd wiesz? - Pojechałem na rozmowę.
Później dwóch gości przyszło do klienta i zadawało pytania.
Teraz chuje wrócili.
Mam pytanie. Kiedy ostatnio patrzyłeś w górę?
Dron?
Dokładnie. Co teraz zrobisz?
Oddam wynajęty samochód i odzyskam Jeepa.
Nie. Co chcesz zrobić? Znowu ich zgubić?
Nie. Są zbyt dobrzy.
Udajemy nieświadomych. I nic nie wiemy o śledzeniu.
I dronie?
O nim też nic nie wiem.
SZEF FUNDUSZU HEDGINGOWEGO OSKARŻONY O ŚMIERĆ ZAWINIONĄ
Odzyskałem zdjęcie podejrzanego o kradzież
z monitoringu i przekazałem
do systemu rozpoznawania twarzy LACRIS dla porównania.
Czy to jest przesłane zdjęcie?
Tak.
Program identyfikacji twarzy porównał zdjęcie podejrzanego ze zdjęciami
z systemu zdjęć cyfrowych hrabstwa Los Angeles.
Pani klient jest w systemie, ponieważ był notowany.
Program pozytywnie dopasował Russella Barnesa.
Pozytywne dopasowanie nie oznacza
definitywnej identyfikacji podejrzanego.
Nie.
Ogólnie wiadomo, że technologia identyfikacji twarzy
częściej myli ludzi kolorowych niż rasy kaukaskiej.
Sprzeciw, użycie wyrażenia „ogólnie wiadomo”.
Powiem inaczej.
„Wiadomo”, że statystyki są wyższe w przypadku ludzi kolorowych.
Nie mnie oceniać. To autoryzowane narzędzie śledcze
stosowane przez organy śledcze w całym kraju.
Mimo tych zastrzeżeń, po pozytywnym
dopasowaniu skupiliście dochodzenie
wyłącznie na panu Barnesie, tak?
Był głównym podejrzanym.
- Byli inni? - Podejrzani?
- Tak. - Nie.
Ja pierdolę, Lew.
Nie widziałem cię, skąd się tu wziąłeś?
Przestraszyłeś mnie.
Gdzieś jedziesz?
Spotkanie z dziewczyną.
A może z prawnikiem?
Nie.
Wyobraź sobie moje zaskoczenie.
Czytamy w gazecie, mediach społecznościowych,
że pozwano cię o miliony dolarów.
Pozwy to część działalności w tym mieście.
Zaufaj mi. Dostaniesz swoje pieniądze.
Jesteśmy już blisko.
W Rosji mamy powiedzenie:
„Łokieć jest blisko, ale nie można go ugryźć”.
Co to, kurwa, znaczy?
Bycie blisko liczy się tylko przy rzucie podkową lub granatem.
Po uzyskaniu pozytywnego dopasowania
porównujecie odciski palców lub DNA pana Barnesa
z dowodami pozostawionymi przez podejrzanego na miejscu zbrodni.
Na miejscu nie znaleźliśmy DNA ani odcisków.
Czy sprawdziliście alibi pana Barnesa?
Nie musieliśmy. Porównaliśmy zdjęcie z aresztowania z monitoringiem.
To był niewątpliwie ten sam mężczyzna.
Niewątpliwie dla pana.
Czy to tego zdjęcia użył pan do porównania?
Tak.
Czy widział pan kiedykolwiek pana Barnesa osobiście?
Nie.
Gdyby pan to zrobił, zauważyłby pan, że na ręce podejrzanego
znajduje się kilka dużych tatuaży.
Na rękach pana Barnesa nie ma tatuaży.
Sloan. Co pana tu sprowadza?
Pan Vance mnie przysłał.
Chciałbym poznać postępy w śledztwie.
Mam rozmawiać tylko z panem Vance'em.
Odradzam.
Pan Vance jest chory i nie może z panem rozmawiać.
Poprosił, aby pan złożył mi raport.
Z chęcią to zrobię, jak to usłyszę od niego.
Niech zadzwoni, gdy poczuje się lepiej.
Panie Vance, tu Harry Bosch.
Proszę o telefon, muszę z panem o czymś porozmawiać.
Ktoś krzyczy do nas z samochodu, tuż przed nami.
Zgłaszam to, partner daje gazu. Odpalamy koguta i sygnał.
W końcu zjeżdża.
- Partner przodem? - Musi mi pokazać, jak to zrobić.
Podchodzi do szyby kierowcy i, jak Boga kocham, czerwienieje.
Macha do mnie gorączkowo. Podchodzę, patrzę do środka.
- I co? - Żona kierowcy trzyma stopy na desce,
a między nimi głowa dziecka.
Co zrobiłeś?
Partner się nie kwapił.
Więc pomogłem mamusi w porodzie. Chłopak ponad pięć kilo.
- Dali mu imię po tobie? - No jasne.
- Nie wierzę. - Właśnie tak, mały Rico.
Molina, teraz ty.
OK...
Moje pierwsze wezwanie do potencjalnego skoczka.
Centrum Handlowe Highland.
Rzucamy wszystko. Szybko tam jedziemy.
Dojeżdżamy. Strażacy spuszczają powietrze z poduszki.
- Psycholog zdejmuje szelki. - Nie mów, że skoczył.
Uderzył z prędkości ponad 100 km/godz.
- Widziałaś? - Tak.
Wyglądał jak naleśnik. Wór połamanych kości.
Stary, pomyśl o człowieku, który musiał zeskrobywać cię z chodnika.
Mógłby chociaż przedawkować.
Maddie, miałaś przypadek gwałtu w tajskiej dzielnicy.
Jak się ma? Ofiara?
O ile wiem.
Przepraszam.
Hej, Mads, trochę późno.
Obudziłam cię?
Nie.
Sprawdzam papiery ubezpieczeniowe domu. Wszystko gra?
Tak. Chciałam się przywitać.
Nocne wyjście?
Znajomi z akademii.
Wiesz, sami nowicjusze.
Pamiętam, każdy miał swoją pierwszą historię wojenną.
Dokładnie.
Opowiedziałaś swoją?
Nie chciałam się dzisiaj nią dzielić.
Chcesz pogadać?
- Nie. Chciałam się przywitać. - W porządku.
Zawsze jestem dostępny. Zawsze.
Wiem.
Chcesz odwiedzić Coltrane'a?
Dzięki, tato. Chyba pójdę do domu spać.
Na pewno?
Podrap go ode mnie.
Nie prowadzisz, prawda?
Nie martw się. Zamówiłam Ubera.
Super. Kocham cię.
Ja ciebie też. Dobranoc.
Dobranoc.
Hotel Del.
Było w jego rzeczach.
Musiał zrobić zdjęcie między kwietniem a grudniem 1972 r.
Dlaczego?
Klisza wyprodukowana w kwietniu 1972. Zabity w grudniu 1972.
Hipoteza robocza?
Spędził kilka dni w San Diego, kiedy służył.
Takie podróże były zabronione. Ryzykowałby sądem wojennym.
Byłem w Honolulu podczas wypoczynku.
Lotniska były pełne żandarmów szukających uciekinierów.
Wojskowa fryzura wszystko zdradzała.
- Co dopiero mundur. - Może miał dłuższe włosy.
Trzymał zwykłe ubrania u siostry.
Może tak było. Chociaż ryzykowne.
Warte zachodu, żeby zobaczyć córeczkę.
Hej.
Możesz mi polecić prywatne laboratorium do porównania DNA?
Maddie zdała sobie sprawę, że jest zbyt mądra na twoją córkę
- i chcesz udowodnić, że się myli. - Śmieszne.
Jesteś w dobrym nastroju.
Owszem. Robię postępy. Potrzebuję laboratorium.
Pracowałam z kilkoma. Prześlę ci namiary.
Super. Dziękuję. Pa.
- Hej, Sam. - Hej, Harry.
Jak się sprawował?
Dobry psiak. Wszystko załatwione.
Coś nowego.
Prezent od Maddie. Mój ulubiony film.
„Yo-jim-bo”?
Yojimbo. To po japońsku.
- O czym to? - O roninie.
To samuraj bez pana. Niezależny.
Podobnie jak prywatny detektyw.
Coś w tym rodzaju. Ale on ma miecz.
Fajnie. Do jutra. Pa, Coltrane.
- Mo. - Hej, Rogers ruszył się.
Wakefield jest z nim. Siedzą.
- Gdzie? - Restauracja w South Bay.
Eat At Rudy's.
Jadę tam.
Potrzebuję pomocników.
Piękne South Bay.
Byłem winny dziesięć, teraz chcą czterdzieści.
Jedyny sposób to zamontowanie drugiego kurka.
Wiesz, o ile zwiększa się nasze ryzyko?
Całkowicie się zgadzam.
Kompletne szaleństwo.
Czuję ich oddech na szyi.
Wiedzą, gdzie mieszkam.
Jaki mam wybór?
Słyszysz, co mówią?
Ani słowa.
Język ciała mówi, że nie są najbliższymi przyjaciółmi.
To jak spotkanie Michaela Corleone i Solloza.
Jedynka czy dwójka?
Jedynka. Siedzą w restauracji i mówią po sycylijsku.
Słyszysz coś?
Nic.
Spróbuj.
Co to?
Gadżet od technika Boscha.
To minimikrofon i dyktafon.
Podłącz i naciśnij nagrywanie.
Nic.
Mamy to nagrywać, nie słuchać.
Cacy.
Russ, musisz to zamknąć w 48 godzin.
Niemożliwe. Konserwacja jest zaplanowana za trzy tygodnie.
Więc musisz odkręcić na żywca.
Nie ma, kurwa, szans.
To samobójstwo. Szaleństwo.
Nie ma bata. Zbyt niebezpieczne.
Nie wysyłam chłopaków, dopóki nie będzie całkowicie zamknięte.
To od ciebie zależy, Russ.
Przyspiesz zaplanowaną konserwację i jak najszybciej wszystko zamknij.
Jezu, nie słuchasz.
Im więcej weźmiesz, tym trudniej będzie to ukryć.
Na pewno zauważą drugi kurek.
Znajdziesz sposób.
Chyba mamy przerwę.
Pamiętaj, jeśli coś pójdzie nie tak,
mogę natychmiast usunąć całą operację.
Nie spóźnij się.
Na pewno się przygotuj.
Moi ludzie będą gotowi przed...
Skoro tak mówisz.
- Halo. - Potrzebuję dodatkowej pary oczu.
Od lat ci to mówię.
Poly First Corporation. Są w Carson.
Jasne, kapeluszniku.
Cmoknij mnie.
Parówo.
1,2 mln dolarów.
Bez procesu?
Tyle zapłaci miasto, aby to natychmiast rozwiązać.
Nieźle!
Nigdy nie marzyłem...
Musimy zadać sobie pytanie,
- czy tego chcemy? - Pewnie.
Russell, to solidna sprawa.
Jestem prawie pewna, że wygram w sądzie wyższe odszkodowanie.
Ile to zajmie?
Około roku.
Nie, dzięki.
To była duża niesprawiedliwość.
Przez wadliwą technologię, leniwego policjanta, zły system.
Mamy szansę zacząć go zmieniać.
Choć trochę.
Wiele może zdarzyć się przez rok.
Za co mam wtedy żyć?
Pomożemy ci znaleźć pracę.
Wezmę pieniądze.
Dziękuję.
W porządku.
Do tej pory wyczyściłem tę część.
Straszne nagranie, różne hałasy z otoczenia.
Jedziemy.
Musisz to zamknąć w ciągu 48 godzin.
To wszystko?
Jak dotąd.
Dwie doby. Wspaniale.
Rogers, Wakefield, Pensak i Aslan.
- Jesteś na emeryturze. - Niektórzy z nas nie pierwszy raz.
- Skąd są zdjęcia z wydziału komunikacji? - Mam znajomego.
Nie musisz mówić.
Mogliśmy odejść, ale nie zapomnieli o nas.
Zapomnieli o nas, ale nie odeszliśmy.
Nie kwestionuję metod. Jestem tylko ciekawy.
Co o nich wiemy?
Pensak jest operatorem rurociągu dla rafinerii Drysdale Oil.
Odpowiada za kontrolę przepływu paliwa
przez sieć rurociągów firmy.
Aslan prowadzi Aslan Inc. Zarządza flotą ciężarówek
i cystern. I...
jest właścicielem tego.
Co to jest?
Zakład produkcyjny, rury PVC. Zamknięty jakieś pięć lat temu.
Ochrona jak w Forcie Knox. Patrole, kamery,
co 20 minut otwierają się drzwi i wyjeżdża jedna cysterna,
a druga wjeżdża. Drzwi się zamykają.
- Tylko cysterny. - Przez cały czas.
Dlaczego to ciekawe?
Dlaczego ochrona? Dlaczego tak duży ruch cystern w tym miejscu?
To nie stacja napełniania.
Chyba że tak.
Ale nie.
Osobiście uważam, że coś tu nie gra.
Nie słyszeliście, o czym rozmawiali na spotkaniu?
Sytuacja była napięta. Tyle mogę powiedzieć.
Mo czyści nagranie.
Co oni kombinują, Harry?
Muszę się dostać do tego budynku.
Kolego.
Chyba zostawiłeś portfel na ladzie.
Chyba nie.
Wygląda jak ty.
Ślepy jesteś? Przecież to nie ja.
Ojej, moja pomyłka. Przepraszam.
Hej.
Spokojnej nocy.
Tak.
- Kupił to? - Nie ma szans.
Nic dziwnego.
Mówią, że bardzo dobrze wyglądam na tym zdjęciu.
Kto tak mówi?
Kobieta w wydziale komunikacji.
Zleca też badania wzroku?
Pójdę po klucze do biura.
Dobra.
ROZBIÓRKA RGE
Cholera.
ROGERS KRADNIE PALIWO.
Mamy cię, sukinsynu.
Ręce do góry!
Już!
W następnych odcinkach...
„Testament Whitneya Vince'a. Hieronymus Bosch, wyłączny wykonawca”.
Co teraz?
Pracuj dalej. Potwierdź, że Vance ma potomka.
Zobaczymy, kto wykona ruch.
Nicole tam nie było.
Odpowie za współudział.
Przysięgnij, że ją ochronisz.
Zrobię, co w mojej mocy.
Pomaga mu, bo chce wrócić do domu.
Musimy coś zrobić z DNA.
Jakie mam opcje?
- Do środka. - Od dawna nie widziałam Carla.
Słowo.
Nie wiem, gdzie jest.
Rozważnie podejmuj decyzje.
Reprezentuję ludzi, którzy wynagradzają mądre decyzje.
Gdybym był gliną,
aresztowałbym cię za groźby i próbę przekupstwa.
Ale nim nie jesteś.
- Detektywie. - Poruczniku.
Widziałeś konferencję?
Policja wiedziała, że Nicole nie jest groźna.
To nie do przyjęcia.
Wzięła kasę i wróciła do wozu.
Co począć? Musimy trzymać się razem.
Nie będę się czuła sobą.
Masz wątpliwości?
Co do pracy?
Nie.
Podobno masz zlecenie.
Zgadza się.
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Krzysztof Wollschlaeger