PAMIĘCI NASZEJ PRZYJACIÓŁKI ANNIE WERSCHING
Poprzednio...
Powtórzy to?
- Nie wiem. - Wciąż o tym myślę.
Czekał na mnie w sypialni.
- Może pani go opisać? - Miał maskę.
Meksykańską maskę do wrestlingu.
Tu Madeline Bosch.
Zdarzają się napaści. Słyszał pan coś?
Nie, to straszne.
Mówiłam ci o gwałcie sprzed kilku tygodni.
- Jakieś tropy? - Nie umiem tego zostawić.
Maddie, jesteś?
Mads, jesteś?
Mieliśmy mało czasu.
Szkoda.
BOSCH: DZIEDZICTWO
Harry, wszystko w porządku?
Harry? Wszystko gra? Chcesz wyjść na zewnątrz?
- Co? - Chcesz usiąść?
Nie.
- Wybacz. O co pytałaś? - Spotyka się z kimś?
Nie wiem.
Nic mi o tym nie wiadomo. Nie dzieli się życiem prywatnym.
Sąsiad widział, jak przyszła około 7.30.
Widział coś, słyszał?
Jego kamera obejmuje tylko jego drzwi frontowe.
Szlag.
- Drugi sąsiad? - Puste mieszkanie.
Śledczy.
- Zdejmijcie ślady. - Wiesz, ile ich jest?
Mam to gdzieś. Zróbcie to.
Poszła wiadomość o...
Dajcie nam chwilę.
- Zrobiło się tu tłoczno. - Oczywiście.
Wychodzimy.
- Harry? - Tak.
Trzymasz się?
Jej klucze wciąż tu są. Telefon też.
Oddychaj.
Słuchasz mnie?
Znajdziemy ją. Włożymy w te poszukiwania wszystko.
- Twój kapitan? - Pozwoli ci zostać.
- Dzięki. - Masz tylko słuchać. To śledztwo wydziału.
Rozumiem. Chcę tylko wiedzieć, co się dzieje.
Chodźmy.
Jerry.
Co, kurwa?
Policjanci nikogo nie przesłuchują?
- Poradzimy sobie. - Nie mogą odejść,
- jeśli nie są spisani. - Zajęliśmy się tym.
Kolejna przecięta moskitiera.
Biuro nad tym pracuje.
Ofiary mają około dwudziestu paru lat, Azjatki, East Hollywood, Thai Town.
Napastnik nosi maskę luchadora, przecina moskitierę i wchodzi.
Jacyś podejrzani?
DNA łączy te sprawy. W bazie danych pustka.
Musimy mieć jakiś punkt zaczepienia.
Im więcej czasu mija, tym dalej ją zabrał, lepiej ukrył...
Albo gorzej.
Dlaczego ten facet miałby obrać za cel Bosch?
Ja bym obstawiała,
że znalazła maskę pozostawioną po próbie gwałtu.
Częściowe odciski palców.
Dowiedział się, że brała udział w śledztwie?
Nie, chyba że jest policjantem.
Nic nie możemy wykluczyć.
Bez podejrzanych nie mamy czego porównywać.
Jezu. Nie mamy czasu.
Musimy wiedzieć, gdzie skrzyżowały się ich ścieżki.
- Dasz nam chwilę? - Nie. Pieprzyć to! Nie wyrzucisz mnie.
Szanuję cię, więc pozwoliłem ci tu zostać.
Ale wiesz, że nie możesz się angażować.
My też chcemy ją znaleźć.
Coś mi się, kurwa, nie wydaje.
Jest jedną z nas. Traktujemy twoje obawy poważnie.
Ale wiesz, jak kluczowe są pierwsze dwie doby.
Im więcej czasu tracę, tym mniej czasu mamy na robotę.
Więc pozwól mi pomóc. Pogadam z jej przyjaciółmi.
Nie ma mowy. To wbrew zasadom.
Dopuszczę cię do sprawy, a obrońca nas zniszczy.
Pieprzyć zasady!
Nie mogę nic nie robić.
Proszę, idź do domu.
Może pojawić się żądanie okupu.
Dobrze wiem, ile umyka w śledztwie.
- Pozwól nam pracować. - A gdyby to był twój syn?
- Będę jej szukał jak własnej rodziny. - Nie odsuwajcie mnie.
- Zrobię, co mogę. - Liczę na ciebie, bracie.
Będzie sprawiał problemy?
Byliśmy partnerami wiele lat. Znam go.
Sporo razem przeszliście.
Poradzę sobie.
- Późno już. - Potrzebuję cię. To pilne.
- Co jest? - Ktoś porwał moją córkę.
- Szlag. - Wejdź na jej konto bankowe.
- Trochę to zajmie. - Mam to gdzieś.
Chcę wiedzieć, gdzie korzystała z karty. Chcę mieć nagrania.
Chcę wiedzieć, czy ktoś ją śledził.
Poszperaj w jej połączeniach.
Dane konta?
Wyślę ci. Mamy plan rodzinny.
Przejrzyj jej połączenia i dopasuj je do konkretnych osób.
Może to cyfrowy stalker.
- Przejrzyj jej media społecznościowe. - Komentarze,
oznaczenia, odpowiedzi na posty.
- Tak. Wszystko, co się wyróżnia. - Jasne.
Kurwa!
- Dopadła ją rodzinna klątwa. - Nawet tak nie mów.
No co? Cała rodzina przyciąga szajs.
Obyśmy ją znaleźli.
Tego się trzymajmy.
Wchodził przez rozcięte moskitiery.
Biały mężczyzna, średniego wzrostu i wagi.
Preeda wspomniała, że cuchnął fajkami.
Zgadza się.
Anise Sahagun też wspominała o papierosach.
Kai Morgan z nią rozmawiał.
Przeszukałyście całą okolicę.
Widziano tam mężczyznę w masce zapaśniczej.
- Takiej jak ta ze śmietnika? - Tak.
Ty i Maddie rozmawiałyście z wieloma ludźmi.
Z sąsiadami, dostawcami, ogrodnikami, listonoszami.
Inspektor miejski, Kurt Dockweiler.
Maddie zauważyła jedno z jego zawiadomień. Nic nie wiedział.
Kazał jej zostawić tę sprawę tym od przestępstw seksualnych.
Opowiedz mi o waszych rozmowach,
przeanalizujemy je.
Wiesz, jak jest. Nic się nie dowiem.
Jestem poza wszystkim.
Wybacz, że cię obudziłem.
Na pewno wiesz, co się stało z moją córką.
Jeśli czegoś się dowiesz, zadzwoń.
Zachowam to dla siebie.
Tak. Jestem na emeryturze.
Tak. Wiem, że mogę zająć się szkoleniem.
Nie potrzebuję polecenia. Nie potrzebuję psychologa.
Potrzebuję informacji w sprawie mojej córki.
Bez urazy, ci z Ciężkich Przestępstw gówno mi dadzą.
Liczyłem na pana.
- Dobrze, że odebrałeś. - Harry.
- Oczywiście. - Do Edgara już wydzwaniałem.
W końcu będzie miał dość.
Postaram się czegoś dowiedzieć.
Jeśli coś przejdzie przez biuro kapitana, dowiesz się o tym.
Doceniam, Mank.
- Dzięki. - Jasne.
Tato.
Halo?
- Harry? - Słucham.
Ernie Munger z biura koronera.
Hej, Ernie. Co jest?
Słyszałem, co się stało w Hollywood.
Sam jestem ojcem.
Pomyślałem, że najpierw zadzwonię do ciebie.
Jesteś tam?
Tak, mów.
Mamy niezidentyfikowaną.
Uraz tępym narzędziem. Biała kobieta, 20-25 lat.
Mam nadzieję, że to nie ona.
Ale pasuje do opisu.
Gdzie była?
Na wysypisku szeryfa.
Znaleźli ją na zjeździe z piątki we wschodnim Los Angeles.
Już jadę. Chcę ją zobaczyć jako pierwszy.
- Jasne. - Dzięki.
- Jakieś postępy? - Z mieszkań nic.
- Kilka kamer w drzwiach. - Nic nie pokażą.
- Pewnie nawet nie były włączone. - Wciąż szukamy.
- Promień? - Jedna przecznica.
- Trzy. - Brak opisu podejrzanego,
danych pojazdu. Czego właściwie szukamy?
Wszystkiego, co wyda się podejrzane.
Wszystko jasne.
- Szukamy. - Jestem w pobliżu.
W porządku.
Dzięki.
Dopasowuję numery do osób.
Jakieś nietypowe telefony?
Jedno połączenie przychodzące. Sieć Boost Mobile.
Karta. Pewnie to ten sukinsyn.
Spróbuję namierzyć użytkownika, ale nic nie obiecuję.
- A kontakty? - Chandler próbowała się dodzwonić.
Szukaj dalej.
- Harry? - Ktoś porwał Maddie. Pomóż mi.
Wejdź. Jak to ktoś ją porwał?
Była zaangażowana w sprawę gwałciciela,
- myślę, że ją porwał. - O Boże.
- Kiedy? - Wczoraj.
Kiedy z nią rozmawiałaś?
- Przedwczoraj. - Przez telefon?
Nie. Byłam u niej.
Musiał obserwować, co robi.
Zauważyłaś coś? Cokolwiek?
Ktoś stał na zewnątrz.
Mężczyzna. Widziałam go, kiedy byłam pod drzwiami.
Założyłam, że to sąsiad.
Wyszedł zapalić. Nie zwracałam na niego uwagi.
- Palił? - Tak.
Rozpoznałabyś go?
Być może.
To samo działo się w pozostałych przypadkach? Porywał je?
Nie wiemy, czemu ją porwał. Zmienił sposób działania.
Harry.
Mam świadka, który wczoraj widział faceta przy mieszkaniu Maddie.
- Obserwował jej dom. - Przeszukaliśmy cały kompleks.
- Nikt nic nie widział. - To Honey Chandler.
Była u Maddie, widziała go.
Umów rysownika.
Chwileczkę. Harry.
- Skąd ona wie? - Ona nie, ja tak.
Załatwione.
Spokojnie!
Zadziorna z ciebie suka.
Ktoś widział go tu, jak po próbie gwałtu
szukał auta, by je ukraść.
Wiemy, w którą stronę pobiegł?
Nie. Tu była maska.
- Te kamery działają? - To tylko monitoring.
- Nie nagrywają. - Lokatorzy coś widzieli?
Zero. A to był środek dnia.
Mówiłam jej, by zostawiła to detektywom.
Nie chciała odpuścić.
Nie postąpiłbyś tak samo?
Pewnie tak.
Coś cię gnębi?
Sama nie wiem.
- Nie przekonałam jej. - To nie twoja wina.
Maddie też to zauważyła. Rozmawiała z tym inspektorem miejskim.
Powiedziała mu, żeby miał oczy i uszy otwarte.
Mam złe przeczucia. Jak sobie radzi?
Będzie cisnął, póki jej nie znajdzie.
Moja babcia śpiewała: „Bądźmy dobrej myśli”.
Dzwoń, jak Harry się odezwie.
Oczywiście.
Mogę prosić o prawo jazdy i dowód rejestracyjny?
- Co zrobiłem? - Wyjaśnię później.
- Szeroki wybór. - Na spokojnie.
Mam nadzieję, że tam jest gumka.
Proszę wrócić do tamtej chwili.
Pete! Tu Kurt.
Dzwonię nie w porę?
Zaraz mam spotkanie. Co jest?
Byłem ciekaw, czy wiesz coś nowego w sprawie Thai Town.
Nic nowego.
- Nasi wciąż pracują. - Odciski palców z maski.
Na razie nic. Masz coś dla nas?
Gadała ze mną policjantka.
Zobaczyła zawiadomienie.
Chciała, żebym miał oczy otwarte.
Nie wiem, czy mam szukać czegoś konkretnego.
Faceta w masce zapaśniczej.
Więc nie ma świadków?
Jeszcze nie. Muszę kończyć.
Jeśli coś zobaczę lub usłyszę, dam ci znać.
- Dobrze. - Informuj mnie, dobrze?
Postaram się.
- Dzięki, stary. - Jasne.
Zainteresowały nas trzy pojazdy.
Albo parkowały w pobliżu i kierowcą był mężczyzna,
albo to goście, którzy zatrzymali się na chwilę.
Wyśledziłeś właścicieli?
Dwóch mieszkańców, trzeci z zewnątrz.
To miejskie auto pojawiło się kilka razy o tej samej porze.
- Sprawdź, jaki to oddział. - Numer jest niewyraźny.
W okolicy jest dużo budowlańców.
Pewnie to jego jurysdykcja.
Skoro mowa o inspektorach miejskich,
muszę wrócić do tego, co zdobyła Maddie.
Obserwujcie nagranie.
- Szukać czegoś podejrzanego? - Zgadza się.
- Na pewno ma wolne? - Tak twierdzi jego przełożony.
- Nie widzę auta. - Nie jeździ nim do domu.
Jakie obszary ma pod sobą oprócz Thai Town?
Los Feliz, Silver Lake,
ale tam raczej nie ma problemów.
Co ty robisz?
Ofiary czuły od napastnika dym papierosowy.
To naciągane. Będziesz szukał petów po mieście?
Jeśli będę musiał.
Jeszcze ciepły.
Nieważne, ile poświęcą na to czasu, oczy i nos zawsze wyglądają źle.
Mówiła, że było ciemno.
Pozwól, że cię o coś spytam.
- Pan Dockweiler? - Tak?
Ma pan chwilę?
- Oczywiście. - Proszę popilnować.
Tak myślałam, że to pan. Maddie Bosch z policji.
Rozmawialiśmy przez telefon o napaściach seksualnych.
- Tak, jak idzie? - Nadal go szukamy.
Co myślisz?
- To on. - Na pewno?
Tak. To jego widziałam.
- Kto to? - Kurt Dockweiler.
Inspektor miejski. Szukał ofiar na swoim terenie.
Dlatego nosił maskę. Rozpoznaliby go.
Możemy dostać nakaz przeszukania.
- Jerry, pogadajmy. - Jasne.
Daj adres. Nie będę czekał na nakaz.
Musimy zrobić to właściwie. Inaczej się wywinie.
Ty musisz, ja nie. Nie mam czasu do stracenia.
- Za godzinę dostaniemy nakaz. - Powiedz, gdzie mieszka.
Chryste, Jerry. Chodzi o Maddie.
- W Valley. - Jadę tam.
Wyślij mi lokalizację.
- Zwiń się przed służbami. - Daj mi adres.
Maddie!
Maddie, jesteś tu?
Maddie, słyszysz mnie?
Maddie, jesteś tu?
Mogę panu pomóc?
Owszem.
KAWALERIA JUŻ JEDZIE.
Wyszedłem. Sporo tam znajdziecie.
Harry, nie uwierzysz.
Dockweiler zgłosił się na policję.
- Gdzie? - W Hollywood.
Mówił coś o Maddie?
Zaraz się dowiem.
- Idę tam. - Nie spuszczaj go z oka.
- Co myślisz? - On coś kombinuje.
Albo to kolejny szaleniec.
Możliwe.
Ale chyba mówi prawdę.
Panie Dockweiler. Detektyw Jerry Edgar.
- Był pan u mnie. - Zostawiłem wizytówkę.
Dlatego pan tu jest?
Wiem, że policja mnie szukała.
Wie pan dlaczego?
- Zaginęła policjantka. - Wie pan, gdzie jest?
- Tak. - Gdzie?
Tego nie powiem. Najpierw chcę dostać coś w zamian.
Co takiego?
Porozmawiacie o tym z moim adwokatem.
- Już tu jedzie. - Po co panu adwokat?
Możemy porozmawiać w cztery oczy.
Policjantom wolno kłamać. Tak twierdzi Sąd Najwyższy.
Wie pan, co myślę?
Myślę, że pan kłamie. Nie wie pan, gdzie jest Madeline.
Przychodzi pan pierdolić od rzeczy,
bo wiemy o gwałtach w Thai Town.
Mamy pański odcisk palca i DNA na masce.
Dzięki swojej pracy namierzał pan ofiary.
Jeśli chcecie mnie aresztować za gwałty, proszę bardzo.
Ale nie znajdziecie jej.
Żyje?
- Na razie. - Co to znaczy?
To znaczy, że więcej nie powiem bez prawnika.
Harry, co ty tu robisz?
On wie, gdzie ona jest.
Nie wiemy, czy to on.
- To on. - Najpierw przesłuchanie.
- Chrzanić to. - Harry.
- Nie wkurwiaj mnie. - Nie powinno cię tu być!
Wiesz o tym! Wracaj do domu, Harry!
Co powiedział?
- Wie, gdzie ona jest. - Gdzie?
Chce rozmawiać z adwokatem.
- Powiedz chociaż, że żyje. - Powiedział, że „na razie”.
Halo?
Czy ktoś mnie słyszy?
Halo?
Halo, słyszy mnie ktoś?
Halo? Pomocy!
Pomocy! Jestem tutaj! Czy ktoś mnie słyszy?
Pomocy!
Jestem zamknięta!
Pomocy!
Czy ktoś mnie słyszy?
Pomocy!
W następnym odcinku...
Może być wszędzie w promieniu 500 km.
Wiesz, co to jest klepsydra?
Odwracasz ją,
a piasek powoli spada do dolnej połowy.
Jest tam ktoś? Pomocy!
Czas ucieka.
Co mam robić, do cholery?
Skąd jest ten obraz?
Dockweiler musiał ją włączyć.
- Odwróciła się. - Chyba płacze.
- Jestem twoim dłużnikiem! - Lecę z tobą!
Napisy: Jakub Jadowski
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Zofia Jaworowska