Ang nakaraan sa Bosch: Legacy...
Libreng gasolina. Ang laki ng kinikita nila.
May utang si Rogers sa mga Russian.
Mapipilitan na siyang maghatid ng mas maraming gasolina.
Shipping container ang blueprint na 'yan.
- Ang pitong numero diyan... - Isang tracking number.
Parehong naka-schedule na kunin ngayong hapon.
Paalam, gago.
- Mas maayos na ang mundo ngayon. - Sang-ayon ako.
Kapag pinag-uusapan ang lalaking 'yan. Lumilikha ito ng matinding emosyon.
Siguro iniisip ko na ang pagkawala niya ang mag-aayos ng lahat.
- Dinukot si Maddie. - Lintik.
- Kailan? - Kailan mo siya nakausap?
'Yan ang lalaking nakita ko sa labas ng apartment.
Sumuko si Dockweiler.
- Nasaan ang anak ko? - Putang ina mo!
Hayop ka!
Narito ako!
Dinala niya siya sa disyerto.
'Uy, sasama ako sa iyo!
Maddie? Maddie!
Hawak na kita.
Hindi pagkain ang protein bar
Talaga?
Kita mo na? Di naman masama.
Shift ko na. Dapat na akong umalis.
Dalawang barko lang na nagkakasalubong sa gabi.
Anong oras ka dapat nasa City Hall sa umaga?
Karaniwan. Mga alas-nwebe. Bakit?
Gawin mo ang kape, gagawin ko ang mga omelette.
Dito mismo, alas-7 ng umaga.
Date iyan.
- Mag-ingat ka. - Lagi.
Tulog ka pa?
Lex?
MAKALIPAS ANG APAT NA BUWAN
Kung ako sa iyo, pag-iisipan kong palitan ang anchored bracing system.
Bwisit. Lagpas na tayo sa budget.
Imumungkahi ko ring gumamit ng mga pyer na helical ang bakal.
Gaya ng sabi ko. Ano ang nasa listahan mo?
Iba-iba. Kaunting drywall, weather stripping, mga takip ng saksakan.
Alam mo? Ako na lang yata mismo ang tatapos ng trabaho.
Sigurado ka? Medyo mahigpit ang lungsod sa mga araw na ito.
Mas mabuti kung may kasama kang propesyonal hanggang huling inspeksyon.
Hindi ko maaayos ang mali sa mundo,
pero sigurado akong maaayos ko ang sarili kong bahay.
Ipapadala ko ang huling bayarin.
Good luck, Mr. Bosch.
Ano'ng nangyayari?
Kakasisante lang sa akin ng tatay mo.
Sinisante mo si Massimo?
Di ko siya sinisante. Di ko na kailangan ang serbisyo niya.
- Pero 'di pa siya tapos. - Ako mismo ang tatapos nito.
- Sigurado ka? - Kaunti na lang.
- Hindi natatapos iyan. - Kaya ginagawa ko na.
Pinakikinggan mo ba ang album ni Miles Mosley na bigay ni Mo?
Hindi ko pa napapakinggan.
- Mabuti pang ibalik ko iyon sa kanya. - Pwede mong ibalik.
Pwede ko iyong i-download sa telepono ko.
Philistine. 'Di ganyan makinig ng musika.
- May maganda akong earbuds. - I-download sa kompyuter mo?
- Gamitin mo'ng binili kong headphones. - Okay.
- Mas mabuti rin sa tainga mo. - Okay.
Ano ang gusto mong gawin para sa hapunan?
Baka may mga plano na ako.
Boyfriend?
Siguro. Ipapaalam ko na lang sa iyo.
- Tawagan mo ako kapag alam mo na. - Gagawin ko.
David Foster, sumama ka sa amin.
Inaaresto ka para sa pagpatay kay Lexie Parks.
- Ano'ng nangyayari? - Di ko alam. Mali ito.
May karapatan kang manahimik...
- Tawagan mo si Honey Chandler. - ...laban sa iyo sa korte.
May naalala ka bang pangalang "David Foster"?
May kliyente ako noon, David Foster. Kung pareho ang taong tinutukoy natin.
Tumawag ang asawa niya. Inaresto siya at gusto niyang depensahan mo siya.
- Ano'ng inakusa? - Pagpatay.
- Na kay Matthew ang numero niya. - Tatawagan ko siya.
- Masama ang gising? - 'Di ako nakatulog nang maayos.
- Kumuha ka ng sarili mong bahay. - Naghahanap ako.
Napakamahal ng lahat.
Pumunta ka sa Boyle Heights. Mahirap na lugar.
'Di ako papasok sa gulong iyon. Isa pa, papatayin ako ng byahe.
Kumusta ang CRU?
Gustung-gusto ko. Sarili kong damit ang suot ko,
- di nakatali ang buhok, maraming masasama. - Kainggit. Bagot na bagot na ako.
- Malapit ka nang bumalik sa kalye. - Sana nga.
Tuloy tayo?
Magaling.
- Mag-ingat ka. - Ikaw rin.
- Seryoso. - Talagang nakakatawa.
- Bwisit ang mga sugat sa papel. - Manahimik ka.
- Baka maimpeksyon. - Bwisit!
Nakakainis ka.
- Mamaya. - Mamaya.
Narito ang FBI, hinahanap ka.
- Ako? - Ang sabi nila.
Papasukin mo sila.
Counselor.
- Ako si Agent Sylvia James. - Lucas Jones.
Ano'ng maipaglilingkod ko?
Ang mga katawan nina Carl Rogers at Glenn Kading
ay nakita sa isang container nang nagbaba ito ng angkat sa Ho Chi Minh.
Binaril sila. Baka nakita mo iyon sa balita.
Natunton namin ang mga container sa isang warehouse sa Port of Long Beach.
Binigay sa amin ng isang data dump ang numero mo.
Na ginamit para i-text ang isang dating imbestigador ng LAPD
na nasa ibang bahagi ng port noong oras ding iyon.
Kakaibang pagkakataon iyan.
Pareho kayong nasa tagong lugar, parehong lugar at parehong oras.
Sa parehong araw na ikinarga ang container sa barkong papunta sa Vietnam?
Gusto naming malaman kung ano'ng ginagawa n'yo roon ni Bosch.
Ikinalulungkot kong 'di ko kayo matutulungan.
Pagkakataon mo nang ibigay ang opisyal na pahayag mo.
Wala akong sasabihin sa inyo, nasa record man o wala.
Ayaw mo kaming kausapin, kausapin mo ang grand jury.
Abisong 'wag sirain ang anumang mga file, dokumento, pag-uusap
o anumang record tungkol sa kasong ito.
Paglabag sa batas kung gawin mo iyan.
Makakaalis na kayo.
- Ano'ng gusto nila? - Nagtatanong lang.
- Tungkol ito kay Carl Rogers? - Tila nga.
Patuloy na mga 'di kanais-nais.
Parang hindi ka nag-aalala.
Putol na text ang nakuha nila, walang paparatangan iyon.
Walang kakausap sa kanila o sa grand jury nila,
mamamatay ang kaso kasi walang ebidensya. Tatanungin kita.
Na-subpoena rin ba sina Rose at Ramirez?
Ako lang.
May ibig sabihin ba iyon?
Baka wala. Aabisuhan ko sina Crate at Barrel. Si Mo rin.
Dapat nating ipalagay na nanonood at nakikinig sila.
Alam na natin iyan. At ginawa mo ang gusto nilang gawin mo.
Magsumbong sa akin.
- Bwisit. Patawad. - Senyales ng nakukonsensya.
May ikinakukonsensya ka?
- Wala, di ako nakukonsensya. Kahit saglit. - Mabuti.
Ako rin.
Gusto mong i-hack ko ang iniingatang files at pag-uusap ng isang law firm?
Mga email, text, record ng cellphone.
Ang firm na mas malaki ang bayad sa akin kaysa bayad mo?
Naalala mo ba ang "kablooey"? Kasi sasabit ka rin.
Alam na alam ko iyan.
Dapat kong malaman ang mga kinakausap nina Rose at Ramirez.
Kung nakikipagtulungan ang isa sa kanila, dapat nating malaman ang lamang ng Feds.
Napakalaking pag-aaksaya ng oras.
Narito lang ako kasi sabi ng insurance ko dapat akong pumunta.
- Naka-lock ang kotse mo? - Wala pa akong limang minutong nawala.
- Tumakbo lang ako para bumalik. - Kaya, hindi.
- Nasaan ang item? - Sa loob ng bag, sa harap na upuan.
- Kinuha rin nila ang bag? - Kinuha nila.
Ilarawan mo ang ninakaw na gamit.
Pulseras na Cartier Art Deco,
platinum at mga dyamante, antigo.
- Halaga? - Nasa 35,000 dolyar.
Mapapalitan?
Regalo iyon.
Kaya, hindi. 'Yong bag?
Kate Spade. Naka-sale, 500 dolyar.
Gagawin namin ang kaya namin para maibalik sa iyo ang pulseras mo.
Sigurado akong gagawin n'yo.
Walang anuman.
- Ang hirap kausap. - Hindi ba, ano?
Pwede ko ba itong ibigay sa mga pulis sa sanglaan?
- Sa sarili kong oras. - Sige lang.
Paumanhin, kailan lang.
Isang buwan pa iyang hindi lalabas sa anumang papel ng alinmang sanglaan.
Ano ang gagawin mo kung dapat mong lutasin ang krimeng ito?
Ang erpats mo. Sabi ng dating nakalagay sa itaas ng desk niya,
"Kumilos ka at kumatok sa mga pinto."
Mayroon pa rin.
Totoo pa rin 'yon.
Di ko naisip kahit kailan.
'Di mo naisip na ang pagpapasabog ng tubo ng langis
ay napakalaki at napakaseryosong krimen?
Syempre, pero domestikong terorismo? 'Di ba masyadong mabigat na iyon?
Ang akin lang, kung makatanggap kayo ng subpoena, kumuha muna kayo ng abogado.
- 'Di yata namin kailangan 'yan. - Bakit naman?
Gamitin ang Fifth Amendment.
Pangit ang paggamit ng Fifth sa mga resume namin...
Pero mga retirado na kami. Wala kaming mga resume.
Wala na, pero hindi kinalimutan.
Kinalimutan, pero di pa nawawala.
Susmaryosep. Dapat kayong gumamit ng bago.
Komportable kami sa mayroon kami.
Positibo pa nga.
Pumasok, nagsauli. Walang resibo, natural.
Lumabas ulit at sobrang lakas na nagsisigaw
nang makitang nawawala ang bag niya.
Kailangan kong makita ang kuha ng security cam n'yo.
- Sa harap ng tindahan? - Walang problema.
Sabi nila may ebidensya raw sila. Anong klaseng ebidensya?
- Ano'ng mayroon sila? - Malalaman natin sa pagdinig.
Ni hindi ko kilala ang babaeng ito.
Si Lexie Parks, Assistant City Manager, West Hollywood.
Ang asawa niya, isang LASD Deputy Sheriff,
ay umuwi matapos ang panggabing trabaho at nakita siyang pinatay sa saksak.
Susmaryosep.
Sigurado silang 'di siya?
- Pinakamalapit at pinakamamahal. - Hindi, walang butas sa alibi niya.
David, may alibi ka ba para sa gabing iyon?
Sino'ng nakakaalala ng ginawa nila makalipas ang apat na buwan?
Anong araw ng linggo ang pinag-uusapan natin?
Biyernes.
Biyernes? Kasama ko si Louise.
Malamang siguro. Nag-date kami noon.
- Naaalala mo kung saan? - Sa bahay.
Sige. Dapat ko siyang kausapin.
- Susuportahan niya ako. - Tiyak akong gagawin niya.
May iba pa ba?
Wala.
Memphis Soul Stew, King Curtis.
Ang idolo ko, ang dakilang alamat. Nawala sa gitna ng kasikatan.
Mas gusto ko ang bersyong live sa Fillmore West,
pero ako lang iyon.
Hindi ako kumukontra.
- Tumawag ka sana. - Mas ligtas na dumalaw.
- Walang sumusubaybay sa iyo? - Katatapos ko lang magwalis.
Ang Rose and Associates.
Nakakita ako ng email na walang pangalang ipinadala mula sa computer nila
- na hindi ko ma-hack. - Ano'ng hula mo?
- Alagad ng batas. - FBI?
Baka. Matindi ang encryption.
- Wala nang pupuntahan? - Hindi pa naman.
May attachment na pwede kong i-hack.
Kung anong blueprint.
Iyan ang schematic para sa container kung saan nakita ang mga katawan.
- Latang kabaong. - Sino'ng nagpadala niyan?
Parang wala tayong maraming suspek.
Kung mula ito sa loob, hula ko si Ramirez.
Halos di makapagpatakbo ng ref ang matandang si Rose.
Susundan natin silang dalawa.
Magandang hapon, sir. LAPD. Iyan ba ang Tesla mo?
May problema ba? Binayaran ko online ang tiket.
Gusto kong makita ang kuha mula sa mga camera ng kotse mo?
Oo naman. Tungkol saan ito?
Sinusubukang humuli ng magnanakaw.
Your Honor, gusto naming ituloy ang pagdinig
pagkatapos naming matingnan ang mga ebidensya.
- May pagtutol ka, Mr. Landreth? - Wala, Your Honor.
Mr. Foster, isinusuko mo ba ang karapatan mo
sa pagdinig at pagdepensa para sa mas matagal na petsa?
Opo, Your Honor.
Magtatakda tayo ng pagdinig 30 araw mula ngayon.
"Walang pyansa" ito. May sasabihin ba ang alinmang partido?
Wala, Your Honor. Wala ngayon.
Wala, Your Honor.
Magkita tayong lahat sa susunod na petsa.
Nakausap mo na si Louise?
Iyon ang susunod sa listahan ko. Kumalma ka, David. Magpakatatag ka.
'Di ko alam kung kaya ko.
Kaya mo. Narito ako para sa iyo.
Sige, tara na.
Ano ang timeline mo sa ebidensya?
Pagtapos ng araw.
- Salamat, Brad. - Abiso lang.
Ayaw kong sinasabi ng prosekusyon ang "abiso."
Karaniwan, ibig sabihin noon papatayin ka na nila.
Inuugnay ng pagsusuri ng DNA ang kliyente mo sa biktima.
- Di ko makita kung paanong posible iyon. - Nakita sa loob at labas ng katawan.
May alibi ba siya?
- Kasama niya ang asawa niya. - Masama iyan.
Kahit paano, di 'yong nanay niya.
- Aalis ka na? - Oo.
- Magandang gabi, Martin. - Sa iyo rin.
Mo, nakikita mo siya?
Kuha ko siya.
Aaminin ko, gusto ko ang buhok.
Gusto ko ng bagong hitsura.
May itatanong ako sa iyo.
Kailan mo nalamang oras na para bumalik?
Hindi ko nalaman.
Ginawa ko lang iyon.
Pareho pa rin ang pakiramdam sa trabaho?
Nasa front desk lang ako.
Pero may babaeng pumasok, iniwang di naka-lock ang kotse niyang
may pulseras na 35,000 dolyar na nasa harap na upuan.
Gusto ko lang makatulong.
Kaya lumabas ako ulit doon
at napakasarap na makaramdam...
- Ng kakaiba para maiba naman. - Mismo.
Oo. Itatagay ko iyan.
Nakauwi na si Rose. Gaano katagal mo ako gustong tumambay?
'Di na siya aalis. Magkita tayo. Mi Flor Blanca.
Alam ko ang lugar na iyon.
Salvadoryano. Napakasasarap na mga pupusa.
Kapapasok lang ni Ramirez.
May dala kang camera na may mahahabang lens?
Sa katunayan, mayroon.
May parehang sumunod kay Ramirez.
Maluluwag na mga kamisetang tropikal gaya ng mga isinusuot mo.
- Maganda ang taste nila sa damit. - FBI sila at armado.
- Kaya nakaganoong mga kamiseta. - Mismo.
Sige na at umalis ka na.
Kukuhaan ko sila kapag lumabas siya. Ite-text ko ang mga larawan.
Wala ako rito. Mag-iwan ka ng mensahe.
'Uy, Mads. Gusto ko lang malaman kung nasaan ka.
Tawagan mo ako kapag may pagkakataon ka.
Nangungumusta lang. Di naman mahalaga.
'Di nakikipag-usap si Matthew sa mga Feds.
Alam kong nakikipag-usap siya.
Lintik.
Pakiramdam ko sobra akong pinagtaksilan.
- Sisisantihin ko ba siya? - Ano'ng alam ni Ramirez?
- Gaano niya tayo masasaktan? - Matindi.
Tinukoy niya ang schematic
at hinanap ang tracking number para sa oras ng pag-alis ng barko.
'Wag natin siyang alisin. Baka magamit natin siya.
Pwede kong bigyan ng maling impormasyon.
Papuntahin ang FBI sa isang entrapment case na tatapos nito.
Pwedeng subukan.
Dapat kang magtrabaho para sa akin para sa pribilehiyong abogado-kliyente.
- Iyan ba ang parehong dolyar noon? - Itinabi ko para sa swerte.
At para ipaliwanag ang madalas nating mga pulong at pag-uusap,
- dapat kitang ilagay sa isang kaso. - Ano'ng kaso?
Si Lexie Parks.
Nasa kotse ko ang mga file.
Napakagaling.
Kung mapapabuti ang pakiramdam mo,
naniniwala akong inosente ang kliyente natin, si David Foster.
Syempre naniniwala ka.
Magaling, Bosch.
Salamat, John.
Ibigay mo ito sa imbestigador na humahawak ng kaso.
MAG-INGAT SA ASO
EKSKLUSIBO PARA SA RITA CARUSO REALTY PINAGBIBILI
Iniisip mong bilhin?
- Baka. - Kakaiba ang kwento niyan.
Talaga? Bakit?
Pinatay ang asawang babae sa bahay, kung mapaniniwalaan mo iyon,
ng isang nanghimasok habang nasa trabaho ang asawa.
Napakasama noon.
Pagtanggal na pagtanggal ng tape ng pulis, nilagay agad ang paskil na binebenta.
Nasa bahay ka nang mangyari iyon?
Wala akong narinig. Nakita ng asawa niya ang katawan.
Di mo siya masisisi kung gusto niyang ibenta.
Hindi nga.
Hindi ko kayang tumira riyan.
- Wala ka palang narinig? - Wala.
- Tumunog ang alarm? - Di iyon naka-set.
Iisipin mo, pulis pa naman siya...
Nagiging pabaya ang mga tao, tama?
Ang aso kaya? Tumahol iyon?
- Wala silang aso. - Walang aso?
Kahit kailan. Ang paskil lang.
Baka alam ng masamang taong walang aso.
Tesla. Nakakabit na video cam. Akalain mo 'yon?
Oo, alam ko, hindi ba?
Nakuha ko ang plaka, ang rehistro, ang magnanakaw.
Magaling na trabaho ng pulis, bagito.
Higit pa sa dapat mong ginagawa. Gaya ng dati.
Gusto ko lang iyang mabigyan ng pansin.
Personal ko itong ibibigay sa imbestigador na namamahala.
Ang galing mo talaga.
Ikaw rin naman.
- Tama ang palaki sa akin. - Sobrang tama.
Kaya sabi ng manunulat, "Mga ahente ko? Pumunta sa bahay ko?"
James. Customer.
Gusto mo ng kasama?
Paalis na ako. Gusto mo akong samahan?
Ibili mo muna ako ng inumin.
Kalma. Maging komportable ka.
Maghihilamos lang ako.
James?
Ano iyon?
Hindi dapat alalahanin.
Babalik ako agad.
Magkasama kami sa bahay nung gabing iyon.
- May iba pang nakakita sa kanya rito? - Wala.
May kinausap siya sa telepono?
Hindi ko maalala.
Kailangan kong suportahan ang kwento mo.
Akala ko kakampi ka namin.
Oo nga. Sigurado. At gusto kong sobrang lakas ng depensa niya.
Pero asawa ka niya at hindi basta maniniwala ang jury sa iyo
kaya kailangan kong malaman ang totoo.
Nasaan siya nung gabing iyon?
Hindi ko alam.
May ideya ka?
Mayroon at wala.
Di ako makapaniwalang sinuko niya ako.
Pinagmamalasakitan ka niya. Hindi siya tanga.
Alam niyang gumagamit ka ulit.
Gusto mong sabihin kung nasaan ka noon, sino'ng kasama mo?
- Isang kaibigan. - May pangalan ang kaibigan?
James Allen.
Siya ang alibi mo. Bakit 'di mo sinabi noong una pa lang?
- Patawad. - Hindi ko tinatanggap.
- Umasa akong maisikreto iyon. - Akala ko malinis ka na.
Noon, hanggang noong anim na buwan na ang nakalipas.
Nakita ko ang isang dating kaibigan.
Tumira kami ng cocaine at nangyari ang mga bagay,
at akala ko kaya kong kontrolin iyon.
Ang dating kaibigang ito... Iyon din?
- Si James Allen. - Kailangan ko ang numero niya.
Ano'ng trabaho niya?
Siya ang tulak ko.
Tinawagan ako ng isang imbestigador, nahanap mo raw ang pulseras ko.
- May inaresto rin. - At ang bag?
Ang Kate Spade. Hindi sa tingin ko.
Ito nga iyon.
Kailan ko ito mababawi?
Matapos isara ang kasong kriminal.
Di ko mahihintay. Pwedeng ilang buwan iyan.
Ebidensya iyon. Patawad.
- 'Di ako magsasampa ng kaso. - 'Di mo desisyon iyan.
- O akin. - Sino'ng magdedesisyon?
Ang namamahalang imbestigador at opisina ng DA.
Magnanakaw ang taong ito. Krimen ang ginawa niya.
Wala akong pakialam.
Pakisabi sa imbestigador, iurong ang mga bwisit na kaso.
Babalik ako bukas para kunin iyan.
Matthew, kinontrata ko si Harry Bosch para sa depensa ni Foster
kaya siguruhin mong nakakopya siya sa lahat pagdating ng mga ebidensya.
- Gagawin ko. - Sige. Oo nga pala, bago ko makalimutan,
dalhin mo sa akin bawat dokumentong may kinalaman sa kasong sibil
na isinampa natin laban kay Carl Rogers para kay Bella Sobel.
Bawat papel, bawat email. Problema ba iyon?
Hindi naman.
Sige.
- Harry Bosch. - Di ko sasagutin ang mga tanong n'yo
kaya ilagay n'yo sa mesa ang subpoena at umalis na kayo agad sa bahay ko.
Alam mo ang proseso.
Nakikipagtulungan kang testigo o isa kang puntirya.
Salamat sa alok. Palalampasin ko.
Alam namin ang tungkol sa tubo.
Pinasabog iyon ng grupo mo ng mga patapon at walang silbi
para di mabayaran ni Rogers ang mga Ruso.
"Mga patapon at walang silbi," talaga? Ang sakit niyan.
Ngayon lang kita nakita rito.
Para bang simula iyan ng usapan?
- Kung dapat kang magtanong. - Hindi ba?
- Unang beses ko. - Ano sa tingin mo?
Maaga pa para masabi.
Binabago raw ng meditasyon ang utak mo.
- Kinakalma ang amygdala. - Ang amygdala, ha?
Pwede mong saliksikin.
Di ko alam kung gusto kong mabago ang utak ko.
Kuntento na ako sa mabawasan ang pagod sa araw ko.
- Pumunta ka sa tamang lugar. - Makikita natin.
Buksan mo, pwede ba? May inorder ako sa DoorDash.
Sino naman kayo?
Ash!
- Di siya darating, kalaguyo. - Nakunan ka namin sa video.
Kapag nalinis na namin ang larawan, nilakasan ang tunog,
ma-i-stream ni Kerry ang video direkta sa malaking screen mo.
Pangalan ng asawa mo, tama? O anak mo? Kelly? Kerry?
- Bwisit, napagpalit ko. - Pakiusap.
- Nagkamali ako. - Huwag mo nang sabihin.
Ano'ng gusto ninyo?
Ano ba ang gusto namin sa tingin mo?
Magkano?
Harry?
Natingnan ko na ang mga ebidensya at wala akong makitang
nagkrus ang mga landas nina David Foster at Lexie Parks.
Hindi sa buhay na ito.
Ikinababahala mo iyan?
Oo, ikinababahala ko ito.
- Sobra. - Susunod na hakbang?
- Makipagkita sa kliyente mo. - Maaayos ko iyan.
Natanong mo ulit ang asawa?
Oo, binago niya ang kwento niya.
Di naman pala niya talaga kasama.
- Kaya walang testigo ng alibi? - Isa.
May numero ako pero hindi ko pa siya natatawagan.
- Sino ang kaibigan? - James Allen ang pangalan.
Siya ang tulak ni David.
Magkasama sila ng gabing iyon, tumitira.
Kaya siya nagsinungaling.
Ayaw niyang malaman ng asawa niya. Akala niya maisisikreto.
Kaya ayaw ko ng depensa. Mga kliyente kasi.
Pinalayas niya kami sa simula pa lang.
Oo, di ko ikinagugulat.
Kailangan namin ng warrant para sa mga telepono ni Chandler.
Ni Bosch din.
Kay Bosch, magagawa natin,
pero ang wiretap sa isang abogado lalo sa isang ito,
di ito lalampas sa isang hukom na pederal.
Hindi iyan mangyayari. Tingnan natin ang sasabihin ni Chandler sa grand jury.
- Gagamitin niya lang ang Fifth. - Si Bosch din.
Nasa record sila kung ganoon. Sa ngayon...
HUMUKAY NANG MAS MALALIM
Uy. Kumusta ang araw mo?
Ayos naman. Ano'ng tinitingnan mo?
Mga litrato sa crime scene.
Ang kaso kasama si Chandler?
- Si Lexie Parks. - Akala ko di ka sasali.
Magtrabaho kay Chandler? Ginawa ko.
Patingin ako.
Mads, ayaw mong makita ang mga ito. Brutal ang mga ito.
Gusto kong makita.
Pulis ako, hindi bulaklak. Gusto kong makita ang tinatrabaho mo.
Sige.
Bakit niya tinakpan ng unan ang mukha ng biktima?
Hindi ko alam.
Baka para di niya makita ang ginawa niya. Alam mo na, mag-compartmentalize.
Pagtanggi.
Tama ka. Nakakabahala ang mga ito.
Sa tingin mo magkakilala sila?
Hindi ko pa alam. Nasa itaas iyan ng listahan ko.
Ano'ng ugnayan sa pagitan ng pumatay at ng biktima?
Ano'ng pagtatagpo?
Saan nagkrus ang mga landas nila?
Mismo. Kung masasagot ko iyan, nangangalahati na ako.
Ginahasa ba siya?
Oo, ginahasa siya.
Maswerte ako.
- Huwag mong maliitin ang paghihirap mo. - Hindi.
Maniwala ka. Pangit ang nangyari sa akin
pero pwedeng naging mas malala pa.
Iniisip ko iyon minsan.
Malapit na ang sintensya ni Dockweiler.
Alam ko.
Napag-isipan mo na ba ang pahayag mo bilang biktima?
Parang. Medyo.
- Hindi talaga. - Baka makatulong sa iyo.
Hindi ko nakikita kung paano.
- Sabihin mo ang pakiramdam mo. - O mas malala.
Pwedeng mas pasamain ng pag-iisip noon ang pakiramdam ko.
Kung gusto mo, pwede kitang tulungan.
Salamat. Sasabihan kita.
Pagod ako. Matutulog na lang ako.
Oo naman.
Mads, di kita pini-pressure.
Hindi mo talaga sinagot ang tanong ko.
Bakit mo tinatrabaho ito?
Inosente ang kliyente.
Ibig sabihin, nasa labas pa ang totoong pumatay.
At dahil tuwing titingnan ko ang mukha niya, nakikita ko ang mukha mo.
Pwede nangyari rin sa iyo ang nangyari sa kanya.
Magandang gabi.
Susunod sa Bosch: Legacy...
Bakit ka nagmamadali? Ilang buwan pa lang.
Kailangan ko ng lugar ko.
May bakante. Hinahanap ko ang tamang tao.
Nasa port sa parehong oras sina Bosch at Chandler.
- Sina Bosch at mga kasama sa tubo. - Dapat patunayan iyan.
Ang kliyente natin, ay sinungaling.
Sinungaling, mangangalunya, adik pero hindi mamamatay-tao.
Gusto ko nang makilala.
Ano pa'ng di nagpapatulog sa iyo sa gabi?
Honey? Ano'ng problema?
Martin, patawad sa abala ngayong nasa bahay ka pero may problema ako.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Ewygene Templonuevo
Mapanlikhang Superbisor Maribeth Pierce