HANGO MULA SA NOBELANG "INFLUENZA" NI HAN SANG-WOON
Ano sa tingin mo ang ginagawa mo, Private?
-Private Park Y… -Private!
-Magsalita ka, Private! -Private!
-Private Park Yun-seung.
Baguhan. Kinakabahan ka ba?
Kita mo 'yong lalaking uuwi na?
Isa't kalahating taon din siyang nandito, uuwi na rin siya sa wakas.
-Naiinggit ka ba? -Hindi po, sir.
Sige na. Umamin ka na.
Opo. Naiinggit ako, sir.
Naiinggit din ako, kainis.
Naaawa ako sa 'yo.
Hindi mo mararanasan makalabas sa army.
Pag nagunaw ang mundo, puwede pa.
Tama ba, Sergeant Lee Jae-yoon?
Kainis!
Nakita ko na 'yang ngiti na 'yan.
Naiinggit talaga ako.
Pagpugay!
Pagpugay.
Mula ngayon, Hunyo 18, 2026,
ako, Sergeant Lee Jae-yoon, ay opisyal nang tapos sa aking tungkulin!
Pagpugay!
Pagpugay.
-Mahusay ka, Jae-yoon. -Salamat po!
-Maging masaya't malusog ka. -Salamat po, sir!
Paalam po.
Kita-kits!
Pasaway.
Young-joo!
Young-joo.
Young-joo!
UNANG PLATOON LEE JAE-YOON
Pagpugay.
-Hinaan mo. Magigising mo sila. -Opo, sir.
-Gisingin mo si In-ho para sa duty. -Opo, sir.
Paparating na po.
Papunta na rito, sir.
In-ho.
Gising. Trabaho na.
Mukhang isang US F-100.
Mahinang umaatras sa wing roots.
-Malaking ilong, parang sausage… -In-ho.
Bilog ang ilong. Bilugang makina.
Mag-ingat sa pagkapanot.
Ano'ng sinabi mo?
Libo-libong mga bomber ang papalapit sa 'tin.
Parang naririnig niya yata tayo.
Opo, sir.
Ga'no sila kalapit?
Nasa harap na natin.
Iwas. Babagsak sila.
Ingat! Papunta sila sa atin. Ayan…
Corporal Ra In-ho!
Kailan ka pa naging corporal?
Di ko maintindihan.
Oo nga. Hindi pa ako corporal.
Private Ra In-ho!
Wala na talaga 'tong pasaway na 'to.
Maghanda na't magbantay.
-Opo, sir! -Opo, sir.
MAHAL KONG YOUNG-JOO
JAE-YOON MAHAL
Ano?
Sagutin mo 'to.
Sabihin mo, pag inulit niya pa 'to,
hindi na ako papayag na mag-date pa kayo.
Hello?
-Hello? -Ano'ng ginagawa mo, Young-joo?
Hi, Jae-yoon. Kumusta?
"Kumusta?"
-'Yan lang ang sasabihin mo? -Oo.
Young-joo.
Tanggap ko na lasing ka.
Pero nag-alala ako noong hindi ka sumasagot,
'tapos lalaki pa ang nakasagot sa phone mo.
Ano na naman ang pinaggagagawa mo?
Manager ko yata ang nakausap mo.
Lasing na lasing kasi ako kaya hinatid niya ako pauwi.
-Hinatid ka sa bahay n'yo ng isang lalaki? -Oo.
Nagpakalasing ka't nagpahatid sa isang lalaki…
Young-joo, di mo man lang ako inisip?
Lagi kitang iniisip.
Pasensya na.
Pero Jae-yoon, kasi ano…
Alam mo bang alas-tres na ngayon?
Kahit na mali ako,
'di pa rin tama na tumawag ka sa 'kin ng dis oras ng gabi.
Halos di ako makatulog dahil nag-aalala ako sa 'yo.
Oo, sige na.
Pasensya na't di ako nakasagot o nakapag-text sa 'yo.
Magpapaliwanag ako mamayang umaga paggising ko…
Hello?
Ano'ng nangyari?
Hello, Young-joo?
Hello?
Young-joo? Hello?
Ano ba naman 'yan?
Di ko palalagpasin 'to.
Ano'ng pinag-iisip niya?
Kaya nga.
-Pagpugay. -Di ko rin palalagpasin 'to.
Utang na loob tingnan mo siya.
Ano'ng gagawin ko sa inyong dalawa?
Tapos na akong kumain.
Pagpugay.
Mayo 2, 2025.
Morning roll call ng First Platoon.
Mula siyam, dalawa ang naka-duty.
Ang natitirang pito ay nandito, kabilang ako.
Kompleto na ang report.
-Paluwag. -Paluwag.
Paluwag.
Kinansela ng commanding officer ang national pledge at training.
Madaling ma-tense at ma-strain ang muscle sa lamig.
Wag maglagi sa bahay at manood lang ng TV.
Mag-ehersisyo kayo para maging fit. Iyon lang.
-Pagpugay. -Pagpugay!
Pagpugay.
Sino 'yang natutulog na 'yan?
'Yan lang ba kaya n'yo?
-Hindi, sir! -Hindi, sir!
Malalakas pa kayo. Ipakita n'yo!
-Squad commander. -Opo, sir.
Ipag-50 laps mo sila sa training ground.
Nagrereklamo kayo? Mga pasaway na 'to.
Gusto n'yo bang 80 laps?
-Di po, sir! -Di po, sir!
Sige.
Gawin nating 67 laps.
Simulan n'yo na.
-Simulan n'yo na. -Opo, sir!
Ang konti n'yo na nga, di pa kayo magkasabay?
Sabay-sabay!
Kaliwa.
-Isa, dalawa… -65 laps pa!
Tatlo, apat.
Isa, dalawa, tatlo, apat.
-Isa, dalawa, tatlo, apat. -Sabay!
Magmartsa nang sabay-sabay!
-Isa, dalawa, tatlo… -Isa, dalawa, tatlo…
JAE-YOON MAHAL
Kang Young-joo. Teka.
Uy. Late na tayo. Takbo na.
-Young-joo. -Sir.
-Kararating mo lang? -Opo.
-Hello. -Long time no see, Seul-gi.
Kumusta ang trabaho?
Ang bilis kong nakapag-adjust, salamat sa tulong mo.
May utang ako sa 'yo.
Isang buwan ka nang nandito, tapos palagi mo ring sinasabi 'yan.
Gawin mo 'yang sinasabi mo at bilhan mo man lang ako ng tteokbokki.
Kaya kitang bilhan ng isang daang tteokbokki.
Talaga? Sige nga, ngayon kaya?
Ngayon?
Ngayon…
Sayang naman kung busy ka.
Next week na lang.
Magsasara na ang pinto.
JAE-YOON MAHAL
MAHAL KONG YOUNG-JOO
Ang taong iyong tinatawagan ay hindi available.
Subukan uli mamaya.
Seryoso ba?
Air defense emergency.
Maghanda at magbihis sa loob ng limang minuto.
May emergency nang ganito kaaga?
Bakit?
Pagpugay!
Dito po, sir.
Magsisimula na po.
Tuloy.
Isang Mi-4 ang paparating sa base nang alas-8, 7 kilometro ang layo.
Pinapahintulutang paputukan at barilin ang target.
Isang Mi-4 ang paparating sa base nang alas-8, 7 kilometro ang layo.
Pinapahintulutang paputukan at barilin ang target.
Signal Unit. Iangat ang receiver. Pindutin ang red button.
Maghintay nang tatlong segundo.
Air defense emergency.
Isang Mi-4 ang paparating sa base nang alas-8, 7 kilometro ang layo.
Pinapahintulutang paputukan at barilin ang target.
Air defense emergency.
Isang Mi-4 ang paparating sa base nang alas-8, 7 kilometro ang layo.
Pinapahintulutang paputukan at barilin ang target.
Bukas na ang generator.
Ayos na ang koneksiyon.
Officer in charge, Jeon Hyung-bae!
Sights open!
-I-unlock at i-on ang switch. -I-unlock at i-on ang switch.
-Buksan ang power. -Buksan ang power.
-Firing speed 30. -Firing speed 30.
Magpaputok ng isang simulated na bala gamit ang radar.
Isang simulated na bala gamit ang radar.
Ang target ay nasa alas-8, 7 kilometro ang layo.
I-disperse sa paligid ng barrel.
Ang target ay nasa alas-8, 7 kilometro ang layo.
I-disperse sa paligid ng barrel.
Na-lock na ang target sa pitong kilometro.
-Anim na kilometro. -Anim na kilometro.
-Locked na ang target sa limang kilometro. -Locked na ang target sa lima.
-Apat na kilometro. -Apat na kilometro!
-Tatlong kilometro. -Tatlong kilometro!
Isa, dalawa, itututok at magpaputok!
Power off.
-Report ng pag-atake. -Report!
Napabagsak ang target.
Tatlumpung putok. Walang isyu sa personnel o kagamitan.
Roger.
Ammo Dump One open!
Ammo Dump Two open!
-Isang daang rounds! -Isang daang rounds!
-Dalawang daang rounds! -Dalawang daang rounds!
-Tatlong daang rounds! -Tatlong daang rounds!
-Armado at handa! -Armado at handa!
Heto na ang 'yong order!
Ang direksyon ay…
Base…
Ala-una, limang kilometro, An-2, paratroopers.
Sa ala-una, limang kilometro, ang An-2 ay nagbababa ng paratroopers.
Ihanda ang artillery para targetin sila.
At mag-report.
Report sa pagpapaputok.
-Roger. -Roger!
-Roger. -Takbo.
-Power on. -Power on.
Target sa ala-una, limang kilometro. I-disperse sa paligid ng barrel.
-Manwal na pag-target. -Manwal na pag-target.
-Mabagal na pagpapaputok. -Babagalan ang pagpapaputok.
-Zero ang bilis ng target. -Zero ang bilis ng target.
-Distansiya mula sa target, 2,000. -Distansiya mula sa target, 2,000.
-Acquired na ang target. -Acquired na ang target.
-I-switch ang platform. -Confirmed.
Isa, dalawa, itututok at magpaputok!
-Isa, dalawa, itututok at magpaputok. -Isa, dalawa, itututok at magpaputok.
-I-lock na ang traget! -I-lock na ang traget!
-I-switch ang platform. -Confirmed.
-Isa, dalawa, itututok at magpaputok! -Isa, dalawa, itututok at magpaputok!
-Bang. -Bang.
Power off.
Nabaril na ang paratroopers, 90 ang pinaputok,
-at maayos ang kagamitan. -Roger.
Silang dalawa ang pinakamahusay sa 'min.
Ang ammunition bearer, Private Hwang Kyung-sik,
nanguna siya sa ikasampung Division Commander Shooting Competition.
Isa siya sa mga sinasanay namin.
First Lieutenant Park Sung-wook.
Nando'n ang KP-SAM.
Nasa amin na ang guided missile!
Boom!
Patay na tayong lahat.
'Yong dalawang 'yon
ang mas nakatatanda sa karamihan.
Sila'y 26 at 30 taong gulang na.
Kaya medyo nahihirapan sila
na masanay sa military…
"Patay na tayong lahat."
-Squad commander. -Opo, sir.
Ano ang mission statement?
Upang maghanda sa biglaang pag-atake ng kalaban
sa paglalagay ng GOP sa paligid ng anti-aircraft gun
sa Tower 77A, ang pinakamataas na tore sa Seoul,
nang maprotektahan ang mga pasilidad ng Seoul, mga sibilyan,
at depensahan ang panghimpapawid ng ating lungsod.
Pasulong, Kad.
Hinto.
Harap sa likod, Na.
Nadismaya n'yo akong lahat ngayon.
Dapat ko kayong sulatan ng disciplinary action.
Magpasalamat kayo ito lang ang gagawin ko.
Ito ay 77 palapag.
Umakyat kayo sa tuktok at pag-isipan ang ginawa n'yong mali.
Pagpugay.
Kainis.
-Sana disciplinary action na lang. -Pitumpu't pitong palapag…
Manahimik kayo!
Harap sa likod, Na.
Pasulong, Kad.
Mag-iingat ka.
Dapat sumunod tayo sa schedule.
Takte!
Mom, gutom pa po ako.
-Pa rin? Ang dami nating almusal. -Gutom pa rin po ako.
Dito ang papunta sa restaurant.
Sundan n'yo po ako.
Dito po.
Private Lee Jae-yoon.
Wala na akong pag-asa.
-Tuloy lang. -Iwan mo na ako.
Tuloy lang, pasaway.
Kim Young-man.
Tinatamad ka na ba dahil sergeant ka na?
Pag di mo inayos mga tao mo,
iisipin ng iba na naglalaro ka lang, hangal ka.
Gagalingan ko pa, sir.
Tingnan mo ang mga buwisit na 'yon.
Push-up positions.
Hoy!
Push-up positions.
In-ho at Jae-yoon, mga hangal.
Kagabi lang,
nahuli ko 'yong isa na nagpo-phone sa duty.
'Tapos tulog naman 'yong isa.
Di lang 'yon, habang emergency training,
may nakabagsak ng missile
sa harap ng battalion commander.
Naisip ko kaagad
na nasa masamang kalagayan ang platoon.
Kung ako ang battalion commander,
lahat kayong mga hangal ay nasa brig na!
Naintindihan mo ba?
Simula ngayon,
di na kayo puwedeng mag-phone.
Pag may nahuli akong gumagamit ng phone,
papatayin ko siya at dadalhin mismo sa brig.
-Hyung-bae. -Opo, sir.
-Kunin mo phone nila. -Opo.
At kayong dalawa.
Private First Class Lee Jae-yoon, reporting.
Private Ra In-ho, reporting.
Ayoko talagang sabihin 'to.
Pero dahil mas matanda kayo kaysa sa amin,
umayos naman kayo.
Mga hangal.
Nag-oversleep ako't na-late sa work kaya hindi ko nasagot.
Pasensya na sa nangyari kahapon, Jae-yoon.
Nasobrahan ako sa inom sa newbie welcome dinner.
Hinatid ako ng manager at supervisor ko kasi malapit lang sila sa amin.
Gets ko kung bakit iba ang nasa isip mo.
Pero, Jae-yoon…
Private Choi Chul-woo.
Private Hwang Kyung-sik.
Galaw-galaw.
Private Ra In-ho.
-Sige na. -Opo.
Hangal ka.
Private Lee Jae-yoon.
Bitaw.
-Sandali lang po. -Bitaw.
-Saglit… -Hoy.
Mahalaga lang 'yong text.
Lintik, Jae-yoon.
Bitaw, ngayon na.
Ayusin mo ang sarili mo. Kasalanan mo 'to.
Sorry po, sir.
-Pagpugay. -Pagpugay.
Ano'ng mayroon dito?
Nakakatakot pumasok.
Ginagawa mo?
Private Choi Chul-woo, reporting.
Matapos mong umakyat ng hagdan, magwo-work out ka pa?
Bakit ang laki ng braso mo?
Dapat upper body naman sunod sa leg workout.
Tingnan pa lang kita pagod na 'ko.
Bibigyan kita ng pitso. Punta ka sa mess hall mamaya.
Opo, Corporal Kwak.
Salamat po, sir!
-Kwak, akin na ang phone mo. -Ano?
O, sige.
Di naman nagri-ring 'yan. Kunin mo na.
Pero ang kapalit,
kailangan ko ng katulong sa pagluluto.
Kailangan kong gumawa ng delivery. Hanggang kailan ko gagawin 'to?
Siya na lang ang may lakas.
Hangal 'yan.
-Kukunin ko si Jae-yoon. -Private Lee Jae-yoon, reporting!
-Tutulungan mo ako. -Opo!
Bilisan mo.
Talaga naman.
Si First Sergeant Jung at First Lieutenant Park
laging sinasabi na kailangan nang malinis ang sistema.
Pero pinapadala nila ako ng pagkain
para hindi nila kainin 'yong kinakain natin.
Double standards talaga. Tingnan natin.
Bago ako makalabas, isusumbong ko sila.
Nakakatawa no?
Pasaway ka.
Pag may sinasabi ang senior mo,
dapat sumagot ka.
Sorry po, sir.
Pabigat kayo ni In-ho.
Kahit ngayon, kayong dalawa…
Mas maraming mali si In-ho…
Ba't di n'yo maitindihan ang mga bagay?
Alam nang di matalino 'yon, at siya pinakamatanda kaya gets ko.
Pero pumasok ka sa top-tier university at mukhang matalino…
Ano 'yon?
May problema ba?
'Yong mga tao…
Ano'ng mayroon?
Wala po, sir.
Ikaw ang problema dito.
Tara na.
ALEX ZOMBIE TIME NA
-Uy, ano'ng tinitingnan mo? -Ano lang…
-Halika nga. -Sorry, sir.
-Lintik, ikaw ba si Ra In-ho? -Di, sir.
Hoy.
Humanda.
Hello, Soo-jeong.
May inilaan kaming elevator para lang sa inyo.
Maiinis ang VIP guests kapag nakita kayo.
Ay, naku. Hindi mo pa pala alam.
Sira 'yong elevator na 'yon.
Eh di dapat ni-report mo.
Nakompiska ang mga phone namin. Akalain mo 'yon?
O, siya.
Pakiusap, sundin n'yo ang instructions.
-Pakiusap. -Sige. Sorry.
Pag nangyari 'to ulit,
mas mabuting ma-contact ka namin nang direkta.
May business card ka ba?
Soo-jeong?
Ano'ng binabalak mo?
Business card mo mukha mo. 'Wag mo 'ko inisin.
-Hala ka. -Ano?
Ganito ka ba kasama sa lahat?
Baliw ka…
Gawin mo 'yong dapat mong gawin at umalis na.
Wala tayong dapat pag-usapan.
-Nandito 'yong dapat kong gawin. -Ano?
Tanda mo pa pangalan ko?
Ba't ko tatandaaan pangalan mo?
Ito 'yon. Kwak Gye-young.
Di mo yata gets sinasabi ko.
-Di ito 'yong una… -Teka.
Jae-yoon.
-Bakit? -Nandito ang alamat na si Arron Park.
-Atras. -Hoy.
-Si Arron Park. -Hoy!
LOUNGE NG VIP
'Yong mga pasaway na 'yon.
Arron Park…
Muntik niya na tayong mahuli. Kaasar.
-Okay na sana, eh. -Sayang naman.
-Ihatid na natin 'to 'tapos alis na. -Opo.
Hi.
Okay. Magiging handa na po.
Mag-enjoy po kayo.
-Uy, Paolo. -Uy, Paolo.
Pagkakataon nga naman. Mukhang okay ka ngayon, ah.
Maghiwa tayo ng karne.
Abangan mo 'yong Korean banquet bukas.
-Banquet? -Hi, Jae-yoon.
Talaga?
Eh di maghahapunan ako rito.
Ako rin.
Korean traditional hangari.
Ang astig.
Hindi 'yan hangari. 'Yan ay…
-Ttukbaegi. -"Ttukbaegi"?
The best ang lokal
Corporal. Kailangan kong makausap si Chef Jung.
-Balik ka sa loob ng limang minuto. -Opo.
Magagalit ang first sergeant pag late…
-Opo, sir! -Pasaway.
Ongojishin.
ALAMIN ANG LUMA UPANG MATUTO NG BAGO
Heto.
Gamitin mo lang 'to, Private Lee.
Tatandaan ko ito hanggang mamatay ako.
Maraming salamat.
Salamat.
Young-joo, nagri-ring 'yong phone mo.
Nakain mo na hipon mo?
Hello?
Kang Young-joo!
Sabi mo magpapaliwanag ka pero di mo naman sinagot!
O, uy, Jae-yoon.
Kaninong phone 'to?
Hindi na 'yon mahalaga. Galit ako.
Iiwasan mo na lang ba parati 'yong problema?
Sobrang lasing ka para maalala 'yong tawag kagabi.
-Tama ba ako? -Uy.
Pinaliwanag ko na lahat sa text.
Sa tingin mo maaayos 'to ng text lang. Di ako makapaniwala.
Di mo ba naiintindihan kung ano'ng problema?
Oo na, sige.
Kagabi…
Tawag na ako ng first sergeant, aalis na kami,
-baka mapunta pa ako sa brig! -Opo, sir!
Tatawagan ulit kita. Magpaliwanag ka, ha?
Uy, Jae-yoon.
Sundalo mong boyfriend?
-Oo. -A, okay.
Ano'ng ranggo niya?
-Private siya. -O, naku.
Matatagalan pa siya.
Hihintayin mo?
Bakit mo tinatanong?
Hindi siya bobo.
Ba't niya sasayangin oras niya kung di niya pakakasalan?
Tama?
Pagsasayang lang ba ng oras 'yon?
-Oo naman. -Ano ba'ng problema mo?
Baka mahal niya talaga at pakakasalan niya pag nakalabas na.
Tama naman, Young-joo?
Pakakasalan mo siya, di ba?
Hindi ko pa napag-iisipan 'yan.
Teka lang.
Dapat pag-isipan mo na 'yan.
Hindi ka na bumabata.
Bakit mo sinasabi 'yan?
Ano'ng problema mo?
Ang ibig kong sabihin,
nasa edad ka na para isipin 'yong mga ganitong bagay.
Biro lang.
Tama siya. Pag-isipan mo na.
Ako na'ng bahala diyan.
Sige na, kain na.
Masama ang pakiramdam ko.
Kain lang kayo.
Hello?
Puwede po bang makausap si Private Lee Jae-yoon?
Pasensya na. Bumalik na kasi siya sa unit niya.
-Sige po. -Bye.
Ra In-ho.
Private Ra In-ho, reporting.
Sa'n ka ba? Tayo na ang mag-aayos ng recycling.
Private Lee.
Heto.
Di mo 'to binigay kanina?
Ano'ng problema mo?
Uy, akin 'to.
Sinabi ko sa admin supply officer
na kailangan ko 'yan kasi may sakit ang anak ko.
May sakit anak mo?
Di po, sir. Ayos lang siya.
Kinuha ko 'yan kaysa 'yong sa akin kasi mukhang kailangan n'yo.
Pa'no kung nahuli ka?
Matinik ka.
Maraming salamat.
Ra In-ho!
-Private Ra In-ho, reporting! -Balik.
-Ikaw naman! -Opo, sir!
Ra In-ho!
Kausapin mo na ang girlfriend mo.
-Kami na nito ni Private Hwang. -Sige.
Salamat.
-Atras! -Wag kang papahawak sa kanya.
Wala na 'kong kawala.
Ganito ba 'yong gusto mong gawin ko?
Pasaway ka.
Heto ang susunod na report.
Maraming insidente ngayon sa Seoul
ng mga taong kinukumbulsyon ang umaatake sa publiko.
Binabantayan ng Ministry of Health and Welfare ang sitwasyon
at hinihiwalay ang mga nang-aatake
-para magsagawa ng pag-aaral. -Nakauwi na 'ko.
Ginagabi ka na yata ng uwi.
Kung ito'y isang epidemic,
-pinakalat na'ng mga mananaliksik sa Korea -Hindi ka na yata umiinom?
-para magsagawa ng imbestigasyon. -Hindi po.
-Ginagabi ako sa trabaho. -Susunod…
Gutom na po ako. Pahinging pagkain.
Sinabi mo ba kay Jae-yoon
na lagot siya pag gan'ong oras ulit siya tumawag?
Ewan ko. Wala po akong maalala.
Walang matinong lalaki ang tatawag ng gan'ong oras.
Pag-isipan mong mabuti.
Pag gan'on ka-selfish ang pakakasalan mo, maghihirap ka lang habang-buhay.
Bakit lahat na lang tungkol diyan?
Isang poll ang isinagawa
sa 2,509 na botante na may edad 18 pataas.
Kumpara sa nakaraang linggo, ang bilang ng tao
na nag-iisip nang mabuti sa kasalukuyang pangulo ay…
JAE-YOON MAHAL
Di natin naaabutan ang isa't isa sa phone.
Sinabi mo pa.
Young-joo.
Nabasa ko na 'yong text mo.
Naiintindihan ko naman 'yong tungkol sa welcome dinner at manager mo.
Pero ang hirap lang na nandito ako at walang magawa.
Puwede bang umunawa ka naman?
Nag-aalala talaga ako sa 'yo.
Hello?
Hello? Young-joo?
Hello?
-Jae-yoon? -O?
Bakit hindi muna kaya tayo magpahinga?
Ano?
Ano'ng sinasabi mo?
Gumaganti ka ba dahil sa makulit ako?
Hindi.
Di 'yan ang dahilan kung ba't ko sinasabi 'to.
Eh, bakit?
Simula no'ng na-draft ka,
pinag-isipan ko talaga kung hihintayin pa ba kitang makalabas.
Sabihin na nating kaya kong maghintay ng 18 buwan.
Ano'ng susunod do'n?
Sa'n ba pupunta 'tong relasyon natin?
Jae-yoon.
No'ng sumali ka sa army,
wala kang sinabi para mapanatag ang loob ko.
Kahit ngayon, di mo masagot 'yong tanong ko.
-Private First Class Lee. -Po?
Hinahanap ka ni Sergeant Kim.
Papunta na ako.
-Sige. -Pupunta na 'ko do'n.
Jae-yoon.
Di lang ikaw ang nahihirapan.
Sige. Gagawin ko'ng sinabi mo.
-Kain na tayo. -Ma!
Kumatok ka naman po muna?
Ano 'yan? Bakit ka umiiyak?
Di po ako umiiyak.
-Puwede po bang magsalita? -Wag.
Opo, sir. Kopya!
Sabihin mo. Ano 'yon?
Ayos ka lang ba, Private First Class Lee?
Sinabi ni Young-joo
na gusto niya munang magpahinga.
Gusto niyang makipaghiwalay, tama?
Puwede pa ba ako magsalita?
Pag tayong dalawa lang, di mo na kailangan magpaalam.
Magsalita ka lang. Ayos lang 'yon.
Opo, sir.
Tatanungin kita ngayon.
Pakakasalan mo ba ang nobya mo pag nakalabas ka na sa army?
Ano…
Pakakasalan niya ba ako?
Ni hindi pa nga ako graduate.
Hanggang kailan mo siya inaasahang maghihintay sa 'yo?
Hindi madaling maghintay ng 18 buwan.
Sabi ng misis ko,
kung di dahil sa anak naming si Ha-yul,
matagal na niya akong iniwan.
Ang cute naming Young-man.
Kuhaan ba kita?
Di na po kailangan, sir.
Puwede raw akong bumaba next week.
Kumain ka ng masasarap na pagkain.
Pagpugay.
Nagtatampo ka na naman.
-Kukuhaan kita ng hamburger. -Anim.
-Ingat. -Pito.
Paalam po, sir.
Walo.
Siyam.
Sampu.
Wag ka masyadong gumalaw. Naiilang ako.
Isang set na lang.
Di na naman nagawa nina Jae-yoon at In-ho 'yong duty log kahapon.
Kapag squad commander na ako,
hindi ko sila palalagpasin.
'Yong mga hangal.
Parang sinasabi mo na kaya sila nakakalagpas
kasi di ako mahusay na squad commander.
Bakit naman gan'on 'yong naiisip mo, Sergeant?
Alam mo namang ikaw ang paborito ko rito.
Ikaw ang role model ko.
Puro ka lang salita.
Ano'ng gagawin natin kina Jae-yoon at In-ho?
Aba malay ko.
Mas matanda sila sa atin.
Ba't wala silang magawang tama?
Kung gagalingan lang nila gaya ni Grade-A boy dito,
wala sana akong problema.
Di ba, Kyung-sik?
Tama po, sir.
Ano'ng sinasabi mo?
Senior mo si Jae-yoon.
-Kyung-sik. -Opo, sir?
Wag lalaki ang ulo. Galangin mo senior mo, ha?
Puwede ko bang ipaayos 'to sa propesyonal?
-Mas magiging malinis 'to at maayos. -Wag.
Gusto kong kalbuhin boyfriend ko bago siya ma-enlist.
Papapogiin kita kaysa sa ibang sundalo.
Heto na.
Diyos ko.
Nakakatawa 'to?
-Ang kyut mo. -Tinatawanan mo 'ko?
Ang kyut mo talaga.
Pangit. Tumigil ka.
Itigil mo 'yan. Ang pangit mo.
Itong pangit na 'to ang boyfriend mo.
Itago mo 'yan. Wag mong ipapakita sa iba.
Okay?
Sige na.
Umiiyak ka ba?
Nang wala lang?
Ayoko na gawin 'to.
Uy.
Hindi ka puwedeng umalis at iwan akong ganito.
Uy…
Itigil mo yan. Ang pangit mo.
Itong pangit na 'to ang boyfriend mo.
Itago mo 'yan. Wag mong ipapakita sa iba.
SEO JIN-WOOK
Hi po, sir.
Bakit parang malungkot ka?
Ganito po boses ko sa umaga.
Ba't po kayo napatawag ng weekend?
Pumunta ako sa bayan para sa pinagagawa ng tatay ko,
katatapos ko nga lang,
'tapos naalala ko
na malapit ka lang pala dito.
Bale, ngayon…
Nandito ako sa tapat n'yo.
Ano po?
Nasa tapat ka ng bahay ko?
Young-joo.
-Pinaghintay ba kita? -Di naman.
Biglaan lang din pagpunta ko. Masaya lang akong kinita mo 'ko.
Tara. May pina-reserve akong kainan habang naghihintay.
Lagi ako rito kasi kasosyo rito kaibigan ko.
Pero 'yong lunch menu nila di kasinsarap ng dinner nila.
Ang ganda dito, sir.
Masarap 'yong pagkain.
-O-order na ako ng course. -Sige po, sir.
Nga pala, sir.
Malaki ang natulong n'yo no'ng nag-apply ako.
Masusuklian ko na rin sa wakas.
Pasensya na at maraming salamat po.
Puwede mong ibalik sa ibang araw. Mahal dito kaya ako ang taya.
Hindi, sir. Ako na po'ng bahala.
Ayos lang. Tteokbokki na lang sa susunod.
Matagal na rin tayong magkakilala.
Ba't may "sir" pa rin?
Pag nasa labas tayo, tawagin mo na lang ako sa pangalan ko.
Medyo makapal ang mukha ko. Baka maging komportable't masanay ako.
Kaya di puwede.
Ngumiti ka na rin.
Tahimik ka sa kotse.
May problema ba?
'Yong boyfriend mo ba?
Siya nga.
MAHAL KONG YOUNG-JOO
No'ng dinner pagkatapos ng department event,
maaga kang umalis, pero nalasing si Jun-ho,
'tapos sinipa niya dean natin sa tiyan.
60 years old na 'yong dean natin noon kaya…
Hindi mo ba sasagutin?
Boyfriend ko 'yon. Baka mapahaba lang pag sinagot ko.
Ako na tatawag sa bahay.
Sige.
Hindi ko akalain na magtatrabaho ka sa opisina.
Bihirang makakita ng magandang babae na nag-aayos ng machines.
Ako 'yong dating Dyosa ng Engineering.
Kaya lang di kaya ni mama na makitang marumihan ang kamay ko.
Saka gusto ko ng ordinaryong buhay.
Kaya nagpapasalamat ako sa tulong mo, sir.
Seo Jin-wook. Sabihin mo, "Jin-wook."
Sinabi ko nang di ko puwedeng gawin 'yon.
Sabihin mo. "Jin-wook."
Sir.
-Hindi naman gan'on kahirap. -Di ko kaya.
Ibalik mo na 'yan para sa 'kin.
Pinagalitan siya buong araw.
Pinagmumura niya 'yong sampung taon ang agwat sa kanya.
Sobrang yabang ng team leader na 'yon.
-Sir. -O?
Magsi-CR lang po ako.
Sige lang.
May isa kang voicemail.
Young-joo. Si Jae-yoon 'to.
Una sa lahat…
Patawad.
Inilagay ko ang sarili ko sa posisyon mo.
Wala ngang pag-asa.
Pareho na tayong 26 years old,
'tapos 27 na tayo pag labas ko.
Kailangan ko pang magtapos sa university at maghanap ng trabaho.
Hinihintay mo na nga paglabas ko,
tapos paghihintayin pa kita nang napakatagal
kahit tapos na ako sa army.
Ang totoo, di rin ako sigurado
sa kinabukasan ko.
Napakamakasarili ko pag gan'on.
Sinusubukan kong kalimutan 'tong mga 'to,
at isiping sapat na ang pagmamahal.
Pero tingin ko, hindi patas 'yon.
Di 'yon patas sa 'yo.
Hindi patas para sa ating dalawa.
Young-joo.
Maghiwalay na tayo.
Maraming salamat sa lahat.
At patawad talaga.
Alagaan mo sarili mo.
Nakapatay ang telepono.
Pagkatapos ng tunog, mag-iwan ng…
Pa'no ka pupunta doon?
Magta-taxi po ako.
Kita na lang tayo sa Lunes.
Young-joo.
Ihahatid na kita sa barracks.
Sino'ng tatawagan ko tungkol sa elevator?
Sabi sa 'kin tawagan ko 'yong machine room.
Gets ko, okay?
Kinausap ko na sila last week pa.
Sige.
Wala silang pake kasi di nila elevator 'yon.
Sa tingin mo kaya nila?
Lalo na siya.
Opo, sir. Kaya ko po, sir!
-Masama kutob ko rito. -Sina Sergeant Ahn at Yoo
ay babalik mamayang gabi.
Kaya magdu-duty ang iba.
Sila lang ang puwedeng kumuha ng gasolina.
Kung may mangyaring mali, ikaw ang magbabalik sa kanila.
Opo, sir.
Narinig mo siya.
Huwag gumawa ng kalokohan.
Kunin nyo 'yong gasolina sa gas station sa may intersection at bumalik. Okay?
-Opo, sir! -Opo, sir!
Private First Class Lee.
Ayos ka lang ba?
Sino'ng private ang magsusuot ng beret niya ng ganyan?
-Uy. -Private Ra In-ho, reporting!
Wag kang mag-aalala. Ayos lang ako.
Kung gan'on…
Puwede bang gastusin natin 'to para sa isang donut?
'Yong matamis para sumigla ka naman.
Gusto ko kung paano ka mag-isip.
Kailan mo pinuslit 'yan?
Sige, kumuha tayo ng donuts.
Nakakatulong ang pagkain.
Nasa gitna tayo ng Gangnam.
-Maraming negosyo… -Mga sir?
Hello, Soo-jeong.
Oo, hello.
-May problema ba? -Ano?
Alam kong nasabi na ng senior ko no'ng nakaraan
na di gumagana ang elevator namin.
Alam ko 'yon.
Pero kung baba kayo nang baba dito…
Sigurado akong nasabi ko na rin sa senior mo.
'Yong quack, este Kwak…
Kwak Gye-young, tama?
Alam mo pangalan niya.
Hello, ano'ng maitutulong ko…
Magsisimula ang Asia Super Star Awards mamayang 4:00 p.m., 'di ba?
Kailan darating ang CEO na mag-i-sponsor ng kumpanya?
Bakit? May kailangan ka rin ba dito?
Kilala ko 'yong CEO dito. Gusto kong mag-hi,
-magtanong sa pagbabago ng industriya… -Ano'ng mayroon sa 'yo?
Nababaliw ka na ba?
Hindi mo alam ang Alex Entertainment?
Kilala ko sila.
Sinabi ko sa 'yo noon.
-Oo, sinabi mo na no… -Excuse me!
Kayong dalawang sundalo!
KUNG MAKAKABABA KA, MAG-USAP TAYO NANG HARAP…
Curious lang ako.
Pupunta ka ba doon para makipaghiwalay sa kanya?
Gaano pa tayo kalayo?
Malapit na tayo.
Ano, kasi…
Young-joo.
Ano man ang mangyari,
tandaan mong nandito lang ako pag nahihirapan ka.
Gaya ng dati, nandito lang ako sa tabi mo.
Lagi akong maghihintay
gaya ng isang malaking puno
na masasandalan mo.
Oo. Sige.
Sige.
Bakit n'yo naman
kailangan gawin 'to tuwing naka-duty ako?
Ako…
Mawalang galang na?
Pasensya na po, sir. Papunta na!
Umalis na kayo.
Private First Class Lee. Puwede ba akong magsalita?
-Ano 'yon? -Wala nang oras na dapat sayangin.
-Pag di ako nakakuha ng donut… -Uy.
Ano 'yon?
-Papunta na rito. -Oo nga!
-In-ho! -Po?
-Papunta na sa atin. -Sir!
Ayan na!