NA PODSTAWIE POWIEŚCI SANG-WOONA HANA „INFLUENZA”
Kapralu Jeonie!
Powinniśmy coś zrobić?
Odłóż to!
Dowódca nas zabije, jeśli strzelisz.
Ale musimy coś zrobić!
Wiem. Zaczekaj.
- Mogę strzelić. - Nie!
Strzelam!
- Opuść lufę. - Czemu?
- Trzeba reagować! - Nie strzelaj!
Co zrobimy?
Leci na nas.
- Zbliża się. - Widzę!
- In-ho! - Tak?
- Leci prosto na nas! - Szeregowy!
Nie!
Muszą się zatrzymać!
Co się dzieje?
To atak terrorystyczny?
Co to było?
Co z ludźmi?
- Szlag. - Serio?
- Szeregowy! - Mamy kryzys!
Hej.
Musimy wracać. To sytuacja alarmowa.
Jeśli tak,
to musimy przynieść do bazy benzynę.
- Zależy ci na tych pączkach. - Nie!
Dobra.
Chodźmy po benzynę.
- Uwaga! - Z drogi!
- To kryzys! - Przejście!
Pojawił się znikąd. Tu nie ma nawet przejścia.
Proszę pana…
Niech pan coś zrobi.
Nie dawaj mi tego!
Zabierz to!
Czemu to pan zrobił?
Zaczekaj.
Ubezpieczyciel…
Muszę go powiadomić…
W porządku?
Wciąż żyje, prawda?
Szlag.
PIEKARNIA
Proszę wysiąść.
Ja?
Czemu?
Nie możemy go zostawić.
Pomoże mi go pan wyciągnąć.
Daj mi chwilę. Zadzwonię do ubezpieczyciela.
Niech to.
- Wciśnij przycisk. - Tak jest.
Zatrzymajcie windę.
Zamykaj. Wróg na dziewiątej.
Co jest?
Szlag!
Przepraszam.
Już po nas.
GŁÓWNY MENADŻER – ARRON PARK
Widzieliście ten samolot?
Tak.
Więc wiecie, że mamy sytuację kryzysową.
Nie powinniście wracać do bazy?
W zasadzie
to mamy misję.
A co z dyskrecją?
Nikt nie powinien o was wiedzieć.
A korzystacie z windy dla gości.
Widać protokoły nie mają sensu.
To proszę naprawić naszą windę. Nas też to stresuje.
Możemy tylko powiadomić konserwatora.
Nie możecie korzystać ze schodów?
Hotelowe jedzenie was upasło?
Nie do wiary,
- jakie z was lenie. - Chwila.
Jemy w hotelu, bo nie pozwalacie nam gotować.
Oczywiście.
A gdyby był pożar? Kto za to odpowie?
Myśli pan, że bawimy się ogniem…
czy coś?
Co się dzieje?
- Oddychaj. - Winda padła.
Mówi Arron Park.
Sprawdzamy to. Proszę zaczekać.
Zajmijcie się tym jak najszybciej.
Nie sprawiajmy sobie problemów…
przestrzegając protokołu.
Niech cię!
Znów działa.
Na szczęście.
To było straszne.
Uwaga!
Uciekać!
Co się dzieje?
- Co? - Szeregowy?
O co tu chodzi?
Co jest?
Proszę pani!
Proszę mi pomóc!
Ty, w czerwonym aucie! Pomóż mi!
Ty, w czarnej czapce i z corn dogiem!
Panie Corn Dog! Pomocy!
- Pomóż jej. - Szybko.
Proszę!
Co mam zrobić?
Jak do tego doszło?
Jesteś Alex.
Tae-shik Sung?
Nie.
Przykro mi, mam spotkanie.
To Alex, prezes!
- To on! - Słynny i bogaty Alex!
To naprawdę Alex?
Ale przystojny!
Co za tyłek!
- Alex, spójrz do kamery. - Uśmiech.
Wyszczerz się. Uśmiech.
- No dawaj! - Pokaż ząbki!
Pomożesz mi?
- No pomóż jej. - Szybko.
Dobra.
Pomogę jej.
Słyszę cię.
- Wyciągnij go. - Pomogę.
Szybko.
Zajmę się tym.
Pomogę jej.
Tylko to odłożę.
To Alex!
Bohater!
Co ty robisz, wariacie? Złaź!
Co jest?
Co mam zrobić?
Zignoruj go i mu pomóż.
- Złapię górę, a ty dół. - Dobra.
- Co robisz, Young-joo? - Raz, dwa, trzy.
- Proszę zejść! - Raz, dwa…
- Raz, dwa, trzy. - Przestań!
Nie można nic ruszać na miejscu wypadku!
Mówi Arron Park, menadżer Hotelu Eden.
Na 53. piętrze są ranni. Pospieszcie się.
Pomóżcie.
Dobrze.
Ugryzł go pies?
Nie wygląda to jak ugryzienie psa.
Raczej lwa.
- Przyjrzyj się. - Proszę?
No już!
To nasz gość!
Przestraszyłem się.
Nie dotykajcie go!
Pomoc jest w drodze.
Co się dzieje?
Jestem menadżerem hotelu.
Co się tu dzieje?
Co się tam dzieje?
Musiałem się uszczypnąć.
To nie sen.
Ale cuchnie.
Co…
- Co z tobą? - Szeregowy!
W porządku?
Co to jest?
Co to, do cholery?
Co jest grane?
Ochrona!
Wstawaj. Szybko!
Uspokój się!
Co się, do diabła, dzieje?
Jak to możliwe?
Arron Park.
- Odwróć go. - Dobra.
Raz, dwa.
Jak to możliwe? To nie ma sensu.
- Jak to? - Powinien pluć krwią.
- Racja. - Czekaj.
Proszę pana?
Wezwałaś karetkę?
Tak.
Czemu nie jadą?
Udrożnijmy nos.
Zacznę resuscytację.
Prawa na górze.
Raz, dwa, trzy, cztery, pięć, sześć, siedem…
Ostrożnie! Potrąciło go auto.
To musi tak wyglądać.
Jeszcze raz.
Raz, dwa, trzy, cztery, pięć, sześć, siedem, osiem,
dziewięć…
Czy on ma dziurę w ciele?
Ma dziurę w ciele?
To niemożliwe.
Tae-shik Sung zabił człowieka.
Jak mógł?
Boże, Alex!
UBEZPIECZALNIA
Idioci…
Mówiłem im!
Powinni byli siedzieć na tyłku.
Bezmyślnie skoczył.
Alex próbował go uratować.
To ma być ratunek?
Właśnie…
To nieporozumienie. Nie zrobiłem mu tego.
- Nieporozumienie? - Widzieliśmy.
- Zrobiłeś to. - Nie zabiłem go.
Odsuń się. Uratuję go.
- Właśnie. - Odejdź.
- Na bok. - Ale…
Złapię go tutaj.
A ty tutaj.
Arron Park!
Szlag!
Arron Park!
Co robimy?
Pomóżcie!
Zaatakowałeś cywila!
Wygląda jak cywil?
Pchaj!
To działa.
A ty dokąd?
Cholera!
Pożyczysz mi zapalniczkę od twojej dziewczyny?
Po co?
Szybko!
Szlag…
Nie ma czasu!
Co robisz?
- Nie wywołaj pożaru. - To nie zabawa!
Podaj mi mocny alkohol!
- Co? - Przyniosę.
Trzymajcie.
Za duży wybór.
Arron Park!
- Który wziąć? - Co?
Który jest najmocniejszy?
RonDiaz 151!
Chwila!
Ma 75,5% alkoholu.
Nie ruszaj się!
Nie!
Szybko!
In-ho, łap!
Odsuń się!
Teraz!
Szeregowy!
- Pomóż. - Złap go.
Cholera.
- Raz, dwa, trzy. - Raz, dwa, trzy.
Czekaj.
Ostrożnie.
Może tutaj…
Co pan robi?
Jak to?
Potrącił pan człowieka!
Jak może pan siedzieć…
Co jest?
Jesteś ranny?
Co…
Niedobrze.
Fotel jest zniszczony.
Co to jest?
- Tam! - Co?
Wysiadaj!
Nie jesteś bezpieczny!
Wysiadaj!
Szybko!
Wezwijcie służby!
Szybko!
Niech ktoś wezwie karetkę!
Doszło do wypadku.
Co się dzieje?
O nie. Mama!
Mamusia…
ALARM – LICZNE ATAKI
Doszło do katastrofy lotniczej.
Z wraku wciąż ulatnia się czarny dym
i trwa akcja ratunkowa.
Samolot KN 007 rozbił się na środku dzielnicy Gangnam
dziś o 14.25.
Świadkowie widzieli, jak przeleciał obok wieżowca,
a potem zmienił kurs i rozbił się o inny budynek.
W kolizji stracił jedno skrzydło,
tuż przed tym, jak spadł na ziemię.
Lokalne władze wysłały
wojsko, policję i strażaków,
- ale sytuacja wygląda źle. - Mamy przekichane.
Czekamy na efekty akcji ratunkowej,
podczas gdy Seul mierzy się z tą straszną tragedią.
Myślałem, że zaatakowano naszą bazę.
Ale kapral Jeon i ja byliśmy gotowi kontratakować.
Bez pozwolenia dowódcy?
A nie mówiłem?
Tak, rozumiem.
Co powiedział?
Wysyłają nas tam?
Wypadek samolotu to najmniejszy problem.
Słucham?
W całym kraju ogłoszono alarm
i wprowadzono stan wojenny.
Stan…
Stan wojenny?
Zgadza się.
Wszystkie jednostki mają być w gotowości.
Tak jest.
Sierżanci Ahn i Yoo jeszcze nie wrócili z lunchu?
Wezwę ich.
Dziękuję.
Połączenie przekierowane…
WYŁĄCZYĆ TRYSKACZE? – TAK
MENADŻER OCHRONY SEON-YONG KIM
Mówi Arron Park.
Gdzie jesteś? Na 53. piętrze panuje chaos.
Zapal ogień.
Co?
Żartujesz?
Dobra, działa.
Wezmę to.
Zostań tam. Przyjdę do ciebie.
Co powiedział?
Mów.
Cały jego zespół został rozszarpany.
Co zamierzacie?
Z całej ochrony tylko on odebrał.
Zajęli budynek.
Unikajcie dolnych pięter.
Po prawej zobaczycie schody przeciwpożarowe.
A winda?
Schody są bezpieczniejsze.
Dobrze. Wrócimy do bazy.
Powinniśmy, prawda?
- Tak. - Dobra.
A co z człowiekiem-legendą?
Nie przejmujcie się.
Muszę zaczekać na ratowników.
Chodź z nami.
Może jesteśmy nieporadni,
ale wojsko to teraz najbezpieczniejsza opcja.
Jestem tu głównym menadżerem.
I co?
Muszę zostać do samego końca.
Idźcie!
Przy okazji,
- o co chodzi z tą legendą? - Proszę?
Tak na mnie mówicie?
Nieważne. Uważaj na siebie.
- Poradzi sobie, prawda? - Już nie żyje.
No nie wiem. Chodźmy.
Co z tobą?
Wstawaj!
To moje auto!
Co jest?
Jin-wook Seo!
Hej!
- Hej! - Pójdę po niego.
Zostań tu!
- Szybko! - Chodź z nami!
No chodź!
Nie. Rozwalił mi auto!
Rozdzielmy się!
Ty idź tam, a ja tu!
Co…
Co jest grane?
Alex!
Biegnij tam!
Szybko!
Cholera!
Z drogi!
Dokąd uciekać?
Co to jest?
Poważnie!
Czemu się nie zamykają?
Co się tu dzieje?
Szeregowy.
To poważna sytuacja.
Najpierw wróćmy.
Tak jest.
HARMONOGRAM PIERWSZEGO PLUTONU
Sung-gyu i Byung-joon.
- Lee i Ra się odezwali? - Jeszcze nie.
Ile czasu minęło?
Ponad godzina.
Może zejdę na dół…
Jednostki mają być w gotowości.
Dowódca nie może wyjść.
Tak jest.
Utrzymajmy jeszcze pozycje.
Wróć do koszar i bądź gotów.
Tak jest.
Będę w gotowości.
W porządku?
Ma pan papierosa?
Sierżancie.
Tak?
Ma pan doświadczenie bojowe.
Tak. Byłem na misji.
A stan wojenny?
To mój pierwszy.
W porządku?
Chodź tu.
Szybko!
Young-joo Kang!
Gdzie jesteś?
Young-joo Kang!
Pospiesz się!
Szlag.
Cholera…
To bolało.
Daj mi chwilę.
Co się dzieje, u licha?
Szeregowy Lee.
Oby nasze rodziny były bezpieczne.
Gdzie moja zapalniczka?
Hej.
- Szeregowy In-ho Ra. - Chodźmy.
- Do góry. - Tak jest.
Mamy przekichane.
Co teraz?
Na północ.
Północne schody.
Musimy przejść przez hotel.
Zgadza się.
Będzie tam pełno ludzi. Damy radę?
Pewnie nie.
Musimy być czujni.
Chodźmy.
Czekaj!
- Cholera! - Czekaj.
Raz.
Dwa.
Trzy.
Cholera.
Kim Cheol otworzyła salon tuż obok.
A teraz zombie?
To spisek, żeby wykończyć małe biznesy.
Niech mnie.
- Mamo. - Gdzie jesteś?
W Gangnam.
Pojechałaś do Jae-yoona?
Dlaczego?
Nie martw się. Niedługo wrócę.
Jak mam się nie martwić? Wracaj do domu!
Cholera.
- Jestem obok jego bazy. - Co?
Zaczekaj.
Być może będziesz tam bezpieczna.
Mają żołnierzy i broń.
- Idź do Jae-yoona. - Mamo.
Poradzę sobie.
Nie martw się i zostań w domu.
Zadzwoń, jak dotrzesz.
Dobrze.
- Mamo! - Tak?
Nigdzie nie wychodź.
Dobrze. Ruszaj, Young-joo!
Wolałabym nie żyć.
Czemu muszę nieść ten krzyż?
Boże, Buddo…
Telefon wyłączony.
Po sygnale zostaw wiadomość. Mogą obowiązywać opłaty.
UKOCHANY JAE-YOON – WIADOMOŚĆ
Jesteś bezpieczny, prawda?
Jestem niedaleko wieży.
Zadzwoń do mnie.
Dołączę do ciebie.
TYLKO DLA PERSONELU
Co jest?
- Kto tu jest? - To wy!
Po co to było?
Co z tobą?
Powiedz coś.
Niby co?
Przekonaj mnie, że jesteś normalny.
Jestem artylerzystą w Pierwszej Brygadzie Przeciwlotniczej…
Ciszej.
Szeregowy In-ho Ra do usług.
Numer identyfikacyjny 25-0060778.
Nie wiem, kiedy skończę służbę.
A ja jestem jego przełożonym.
Nie wystarczy?
Nie jesteście zombie, prawda?
Przecież powiedzieliśmy.
Wstawaj.
Pokaż się.
Przepraszam za to.
Wybacz.
Szczypie!
ZAMIESZKI W KRAJU
Doniesienia o zamieszkach
- spływają z całego kraju. - Co się dzieje?
- Zaczęło się… - Poważnie?
…od incydentów w Seulu, ale szybko
- objęły cały kraj. - Niech mnie.
Losowe ataki spowodowały
- ogólnokrajowy kryzys. - Poważnie?
Najpierw rozbity samolot,
a teraz zamieszki?
Ministerstwo Obrony Narodowej
- rozważa zaangażowanie wojska. - Nic nam nie będzie, prawda?
Panuje tam totalny chaos.
- W niektórych obszarach… - Wyłącz to.
- …dochodzi do przestępstw… - Tak.
…na przykład na tle seksualnym.
IMIĘ: HYUNG-BAE JEON STANOWISKO: ARTYLERZYSTA
Hyung-bae Jeon, Chul-woo Choi!
- Tak jest! - Tak jest!
Ogarnijcie się.
To nie ćwiczenia.
- Tak jest. - Tak jest.
Czołem.
Pewnie widzieliście wiadomości.
Prawdę mówiąc,
to nie terroryzm lub wojna.
Jednak bezpieczeństwo narodowe jest zagrożone,
a jak wiecie…
To…
Teraz…
Mów.
Ochrona przeciwlotnicza to nasz priorytet. Zabezpieczymy dach.
Jednak w stanie wojennym rozkazy mogą się zmienić.
Wszyscy zostaniecie uzbrojeni.
- Sierżancie Kim. - Zgłaszam się.
BROŃ PALNA
YOUNG-MAN KIM
Pilnujcie nieśmiertelników.
Nie chcecie skończyć jako anonimowe zwłoki.
Czemu to powiedziałeś?
Kapral Hyung-bae Jeon.
Karabin numer 237080.
Szeregowy Chul-woo Choi.
Karabin numer 237031.
Szeregowy Kyung-sik Hwang. Karabin numer 237084.
Z uwagi na możliwość przypadkowego wystrzału
amunicja zostanie wydana w wypadku eskalacji.
Przygotujcie sprzęt
i zajmijcie pozycje.
- Tak jest. - Tak jest.
Co za bałwan.
Rozpuszczony dupek.
Gdzie go schował?
Mam.
I zegarek…
- Rolex. - Hej, ty!
Jak możesz kraść?
- Oby rozszarpały cię zombie! - Cholera!
- Jin-wook! - Nie do wiary. Ucieka.
- Jin-wook Seo! - Znasz go?
- Jest cały? - Chyba tak.
TELEFON AWARYJNY
Hej.
Nie działa.
Co?
Siedziałabym tu, gdyby działał?
Masz może komórkę?
Muszę zadzwonić.
Siedziałabym tu, gdybym miała?
A jest tu może telefon stacjonarny?
Cóż…
Jest jeden w restauracji.
Dobra.
Ale roi się tam od zombie.
ROZPUSZCZALNIK
ŚRODEK ODKAŻAJĄCY
- Szeregowy Lee. - Tak?
Mogę coś powiedzieć?
O co chodzi?
Mam pomysł.
Hej.
- Hej. - Szeregowy In-ho Ra.
Gdzie są wszyscy?
Tak jest dla nas lepiej.
Hej.
Patrzcie.
- Co? - Gdzie?
- Proszę pana. - Zaczekaj.
Gdzie on jest?
Ten koleś…
Nie odpowiada.
Nie zbliżaj się.
Czekaj!
In-ho Ra!
- Soo-jeong, wstawaj. - Jego głowa…
Pomóż jej.
Tak jest.
W porządku?
Sung-gyu i Byung-joon wciąż są bez kontaktu?
Tak.
A ci, którzy poszli po benzynę,
nie wrócili?
Nie. Wzięli moją kartę, ale nie dokonali płatności.
Więc wciąż są w drodze
albo utknęli gdzieś w budynku.
Jest też szansa,
w najgorszym scenariuszu…
Odzyskamy ich ciała.
Sierżancie Kim.
Tak?
Pójdziemy razem ocenić sytuację.
Boisz się?
Nie. Rozumiem.
- Cholera. - O nie.
Przestraszyłem się.
To mój.
Podacie mi go?
Jak twoja głowa?
Nadal boli.
Chodźmy.
- Ale… - Co?
Warto iść na komisariat?
To wydaje się rozsądne.
Pójdę z tobą, a potem udam się do wieży.
Masz zamiar tam iść sama?
Dam radę. Nie martw się.
Nieważne.
Chodźmy.
Chodź z nami.
- Nie zostawię salonu. - Przeklęty drań.
Jakbyśmy się już nie zobaczyły, uważaj na siebie.
Ty też.
Co ty robisz, Young-joo? Nie mamy czasu.
Nie marnuj na niego czasu.
Znajdź chłopaka.
- Dziękuję. - Nie ma za co.
Cholera!
Dupek zabrał mi telefon.
- Do widzenia. - Zabiję go, jak go spotkam.
Pospiesz się.
- Hej. - Tak?
Nikogo tu nie ma.
Ale zachowajmy czujność.
W filmach w takich chwilach coś się dzieje.
Słyszeliście?
Brzmi jak zombie!
Wynośmy się!
- Tędy. - Szybko.
- Szef Jung? - Szef Jung!
Szefie Jung!
Szeregowy Jae-yoon Lee.
Pora na kolację?
Coś panu jest?
Niedługo będzie.
Szkło nie wytrzyma!
Zrób coś!
Muszę pomyśleć!
Napisy: Kinga Stańdo