DZIEWIĄTA MANDALA
Gotowe?
Nieźle.
Jeszcze raz. Super. I jeszcze.
Świetnie.
Jeszcze raz.
I z powrotem. Śmiało, Erin.
Dobrze. Wygląda świetnie.
Super. Teraz zdjęcie zespołowe.
Wyższe z tyłu. Gotowe?
Zakręć piłkę. Super.
Hackney Wick górą!
Trzy, dwa, jeden, Hackney!
POŁĄCZENIE PRZYCHODZĄCE MAMA
- Jim! - Cześć, Pia.
Co ty robisz?
Wybacz.
Lisy znowu grzebały w śmieciach. Zajmę się tym.
Możesz chociaż schować penisa?
Mówiłam, że możesz sikać w studiu, a nie na studio.
- No tak. - Dobra.
- Przepraszam. - Jasne.
- Powodzenia. - Dzięki.
Cholera!
- Halo? - Czemu nie odbierasz?
- Jestem zajęta. - Zapomniałaś?
Nie. Zaraz będę. Ja tylko...
Co takiego?
Mamo, spokojnie, już jadę.
Dziecko, potrzebuję cię. Pospiesz się.
- Będę za kilka minut. - Chyba jest w łóżku.
Czupiradło, nie denerwuj mamy.
Nie denerwuję.
- Co to za hałas? - Nic. Wszystko gra.
Pewnie patrzysz właśnie w lustro
i wyglądasz jak ta Cynthia z Pełzaków.
Nie tym tonem. Jestem od ciebie dwa lata starsza.
Osiemnaście miesięcy. Masz mój szacunek, didi.
I dobrze. Jestem kobietą biznesu, ważną częścią lokalnej społeczności.
- Nie wiem, co ona gada. - O czym ty mówisz?
- Już jadę. - Pospiesz się!
Znowu uciekasz od dobrego gustu.
Ile zarobiliśmy na tych zawodniczkach?
Nic. Muszę lecieć.
Nie stać nas na pracę za darmo.
- Wszystko gra? - Nie teraz. Muszę lecieć!
Przepraszam.
Przepraszam. Chwila!
Nie! Kurwa!
Co to ma być?
Wszystko dobrze.
Beta, co się stało? Gdzie masz buty?
Długa historia.
- Chodźmy po jakieś. - Nie! Wizyta trwa pół godziny.
Nie wrócimy do Londynu.
Czeka na was magiczny skarb.
To znaczy?
Według pism „ciekawość to nie grzech,
ale trzeba do niej podchodzić z rozwagą”.
Czy to nie...
Dumbledore?
- Wczoraj leciała Czara Ognia. - Fajnie.
Zabawę czas zacząć.
Pani Jaswani. Z przyjemnością panie zaprowadzę.
Panie przodem.
Niektóre z nich są w naszej rodzinie od pokoleń.
Resztę zbierałam przez całe życie.
Nie dla siebie, tylko dla was.
Boże!
To twoja ślubna biżuteria.
Mój Boże!
A to, kochanie, jest dla ciebie.
Cieszysz się?
Mamo, to niesamowite. Dziękuję.
Gdy wyjdziesz za mąż, weźmiesz wszystko.
Na razie zaczeka w skrytce.
A jeśli nie wyjdę za mąż?
Nie mówię, że teraz. Ale kiedyś na pewno.
A jeśli tego nie chcę?
A jeśli chcę dalej rozwijać studio,
zmieniać świat na lepsze
i nie uczestniczyć,
wybacz, Son, w umowie społecznej,
która przeszkodzi mi w karierze?
- Nieładnie. - A jeśli tego nie chcę?
Nawet tak nie żartuj.
Nie znalazłaś odpowiedniego faceta.
Nie żartuję.
Sama buduję sobie życie,
nie potrzebuję faceta.
- Nie rozumiecie. - Czego?
Wychowałaś mnie na niezależną wolnomyślicielkę.
- I co? - A gdy kończę 30 lat,
nagle wracasz do staroświeckich nawyków.
- Nie o to chodzi. - Uwaga.
Zaraz wybuchnie bomba atomowa.
Son, weź moją biżuterię, bo ja się w to nie bawię.
- Dobra. - Hej!
- Co? - Wyluzuj, Pia.
Dzieci też nie chcesz?
- Nie chcę! - Kochasz dzieci.
Ale na razie ich nie planuję!
Nie, to był wypadek.
Pośladki klientki uruchomiły alarm.
Wie pan co?
To był wypadek.
Ale gdybyście powiesili tabliczkę nad przyciskiem,
ludzie nie wciskaliby go pośladkami!
Pia.
Przepraszam. Muszę załatwić sobie buty.
Beta, bardzo cię kocham.
Kiedy to zrozumiesz? Wszystko, co robię, robię dla ciebie.
- To z piosenki Bryana Adamsa? - Tak.
Gdy byłaś mała, miałaś pulchne policzki
i dwa przednie mleczaki. Byłaś taka słodka!
Wtedy się nie kłóciłaś.
Więc byłam twoją posłuszną wiewiórką?
Nadal wyglądasz jak wiewiórka.
WSPÓLNY PORTRET
Dobry Boże!
- Co? - To MAMIL.
O rany.
A co to takiego?
Kryzys wieku średniego.
Jay, zamknij drzwi.
Dziękujemy za wsparcie. To miłe.
- Sprzedaliśmy coś? - Tak.
Za całe pięć funtów. Mamy przesrane.
Idzie tu. Ty z nim gadaj. Pa.
Jasne.
Witam w Dziewiątej Mandali, w czym mogę pomóc?
Potrzebuję zdjęć paszportowych.
ŻADNYCH ZDJĘĆ PASZPORTOWYCH
Tak, ale muszę załatwić wizę, a tych nie chcą przyjąć.
Nie wiem czemu.
Ciekawy strój. Przykro mi, nie mogę pomóc.
To studio portretowe.
Proszę spróbować w Sainsbury's.
Macie mnóstwo aparatów.
Ja będę modelem, a tam jest drukarka.
A tym można je wyciąć.
- Proszę stąd wyjść. - Uspokój się.
Jestem spokojna, dupku. Wynoś się. Poważnie, wynocha!
Wynoś się, baranie.
I kup sobie normalne buty.
- Po sprawie. - No.
Rozważmy te zdjęcia paszportowe. Zarobilibyśmy.
Nie, Jay, nie słuchaj go.
Pamiętaj, że tworzymy sztukę.
Studio jest dedykowane mojej babci.
I jej marzeniu o byciu fotografką.
Wiem, ale mamy mnóstwo zaległości.
Poradzimy sobie. Zaufaj mi.
Nie poradzimy.
Musimy szybko zdobyć pieniądze.
Dlatego musisz trochę wyluzować.
Jestem wyluzowana.
Kotku, to ja jestem wyluzowany.
Twój tyłek jest twardy jak diament.
Skoro mowa o diamentach,
dziś dowiedziałam się, że mama trzyma dla mnie biżuterię.
Na mój „ślub”.
Kupa kasy na spłatę długów.
Jest w banku w Golders Green.
Musimy go obrabować.
Dostanę ją tylko wtedy,
gdy wyjdę za mąż, czyli nigdy.
Mamy spłacić zaległości
w ciągu czterech tygodni albo nas zamkną.
Musimy wydać cię za mąż.
Albo wysłać na randkę. Wyjdziemy gdzieś?
Nie. Mam już plany. A jutro jest przyjęcie zaręczynowe Sonal.
Mam zaproszenie dla dwojga na wystawę przy Richard Street.
To niedaleko, więc bez wymówek.
Będą przystojniacy.
Nie mam czasu.
Nie możesz tu siedzieć i podlewać kwiatków.
Kocham kwiatki.
- Popadasz w melancholię. - Wcale nie.
Nie będziesz leżeć
i przeglądać Deliveroo, marząc o Shashim Kapoorze?
Kocham go.
Co masz do stracenia? Może nawet ktoś cię obróci.
Marne szanse.
Jestem jak opuszczona stacja metra.
To idź umyj peron. Wychodzimy. Ruchy.
- Serio? - Jasne, leć. Szoruj.
- Dzień dobry. - Witamy.
A on?
Nie. Chodź.
A on?
Kuszące, ale nie.
Ten jest niezły.
Nie, Jay. Przestań.
To może apki randkowe?
Ściągnij sobie.
Jay, nienawidzę ich.
Zawsze ktoś cię odrzuca. Przed, po, podczas seksu.
- Podczas? - Tak. Nieważne.
Są beznadziejne. Mam ich dość.
A Wielki Fiut Dinesh?
Nie rozmawiamy o Wielkim Fiucie.
Serio, kiedy ostatnio byłaś zakochana?
- Tak naprawdę? - Tak. Bez pamięci.
O Boże!
W tym całym Charliem?
Dobrze mówię?
Boże! Pia, to było w szkole! Poważnie?
Nie krytykuj mnie.
Co się z wami stało?
Okazał się kolejnym chłopakiem,
który chciał zostać i prowadzić rodzinną firmę.
A ja, jeśli jeszcze nie zauważyłeś,
jestem gorącą laską.
Aż się dymi.
Miałam swój plan na życie. Chciałam wyjechać na studia.
I pojawiły się różnice nie do pogodzenia.
Odwiedziłam go w tamte święta,
ale on był już z tą rudowłosą pięknością Lucy.
Lucy. Nie do wiary.
I posłuchaj.
Będzie drużbą na ślubie Son.
Jay?
Super. Krytykujesz, a potem olewasz.
Wybacz, ale spójrz przez ramię.
Nie patrz na niego.
Nie wiem, do kogo puszcza oko.
Do mnie.
Ale mogę ci go pożyczyć
na jutrzejsze przyjęcie zaręczynowe.
Ja nie pożyczam.
Jak tam chcesz.
- Do jutra. - Pa.
Gdzie jesteśmy?
Prawie na miejscu.
To tutaj?
- Gotowy? - Tak.
Wchodzimy i wychodzimy. Niewidzialni jak ninje.
Jasne.
Tylko nie daj się wciągnąć w ten chaos.
Pia!
- O Boże! - Już dobrze.
Wszystko gra. Tak się witamy w rodzinie.
- Hej. - Cześć, Son.
JJ, no proszę. Najpiękniejszy mężczyzna w mieście.
Olśniewająca jak zawsze, Sonal.
Pamiętasz moją mamę.
- Beta. - Cześć.
Cudownie cię widzieć, ciociu Laxmi.
Jay, przystojny jak zawsze.
Dlaczego musisz być gejem?
Jesteś idealny dla naszej Pii.
Przepraszam.
Chwileczkę.
A to jest moje sumienie. Moja biblia.
Przedstawiam wam plan naszego ślubu.
Son, sporo tego.
Każdy szczegół mojego ślubu
zaplanowałam wylewając krew, pot i łzy.
Jakbyś pisała to podczas okresu.
Są zaręczyny, shagun,
wieczór henny, sangeet, ślub i wesele.
Więc to trwa ponad rok.
Nie wygłupiaj się. Tylko miesiąc. Będziesz wyglądać uroczo.
PiPi, tylko spójrz.
Masz buty i w ogóle.
- Ale przeczytasz, tak? - Tak.
Bo musisz mi pomóc w najważniejszym miesiącu mojego życia.
Mną się nie przejmuj. Tu chodzi tylko o ciebie.
Bez obaw. Mam makijażystę na telefon.
Przyda ci się. Mamy być u Sama.
Dokładnie za dwie godziny. Cholera, muszę się przygotować.
PiPi? Tak mówi na ciebie rodzina?
Nazwij mnie tak w prawdziwym świecie, a cię zwolnię.
PiPi. Ty też.
Najpierw wypłać mi dwie zaległe pensje.
- Tędy. - Gdzie Sam?
Ślub nie jest za miesiąc?
Jak powiedziała Sonal, indyjskie śluby są epickie.
To pierwsza uroczystość z siedem...
- Ilu? - ...dziesięciu pięciu.
Tysięcy. Jak wyglądam?
- Włosy w porządku. - Co z nimi nie tak?
Idziemy do salonu.
Przed imprezą mamy rodzinne spotkanie.
- Jay, ty też jesteś zaproszony. - Tak? Dziękuję.
- Co to za spotkanie? - Chciałabyś wiedzieć.
Cześć, mamo.
Miło cię widzieć. Rodzice pozdrawiają.
Są gdzieś w domu, domykają sprawy.
Mam nadzieję, że ci się podoba.
Jest cudownie!
Tak!
Pia. Cześć.
- Sam. - Cześć, jestem Sam, przyszły mąż.
Cześć. Jay, kumpel gej.
Usiądźcie.
Uroczy.
Tak, urocza z nich parka.
Pia, usiądź.
Co się dzieje?
Powiemy ci, jak usiądziesz.
- Jay. - Dobrze.
Jak się ma Dziewiąta Mandala?
Świetnie.
- Serio? - Tak.
- Jest taki skromny.
Martwiłam się, ale chyba wam się ułożyło.
Tak, sprzedaż zdjęć rośnie. Jest na nie duży popyt.
A niedawno przeorganizowaliśmy studio.
Teraz klienci wchodzą od tyłu.
„Wstęp tylko od tyłu”.
- Nie rozumiem. - Nie?
W Indiach mówimy: „Wstęp tylko od tyłu”.
Bo to się kojarzy... z seksem analnym.
Hej!
- Cześć, tato! - Wszystko dobrze?
Tak.
- Cześć. - Dobrze, że jesteś.
Też się cieszę.
Mamo, robi się późno. Niedługo przyjdą goście.
Pandit Ramprakash Balakrishnan Subramanium Fugga ji
wkrótce tu będzie. Cierpliwości.
To oszust, jak oni wszyscy.
Co ty wiesz o sprawach duchowych?
- Namaste. - Namaste.
Nie.
Ma jej janampatri.
Janam co?
Wykres urodzinowy. Będzie z niego wróżył.
Wasz ślub jest 14 października?
Tak, Fugga ji. Czy to jakiś problem?
Masz...
doskonałą macicę.
Daj spokój!
Bardzo silna energia.
Magnetyczna jakość.
Zostaniesz obdarzona ciążą...
przy pierwszej próbie.
Brawo, beta.
Pia, poprosiłam Pandita ji o dwa wróżenia.
- Nie. - Tak.
- Nie! - Lubisz marnować kasę?
Dobra, zgadzam się. Tylko bez przesady.
Według janampatri w tym roku kończysz 30 lat.
- Tak. - Czas ucieka, co?
Jak jej macica?
Jay! Nie teraz.
Jay chciał powiedzieć,
że jest mi dobrze bez męża.
Pokaż mi dłoń.
Nie ma takiej potrzeby.
- Mamo! - Pokaż mu dłoń.
Linia miłości i kariery
są ze sobą ściśle powiązane.
- Widzisz? - Co to znaczy?
- Jay, co ty robisz? - Ja...
To jest vashikaran mantra.
Ma przyciągnąć miłość.
Da ci kontrolę
nad umysłem i duszą człowieka.
- Mroczne gówno. - Wiem.
- Wstał. - Gwarantuję.
Twój życiowy partner
będzie jedną z pięciu następnych osób, które spotkasz.
Chwila.
Na jednej z następnych pięciu randek pozna bratnią duszę?
- Co? - Co?
- Otóż to.
Pięć randek. I tyle.
Przepraszam, muszę już iść.
Mam egzorcyzm biegłego rewidenta w Bexleyheath.
Czyli bzykanko.
Bardzo dziękujemy.
Do zobaczenia.
To było niesamowite.
Wielkie brawa dla Akademii Welwyn Bharat Natyam.
- Kto to jest? - A teraz Shiv Saini.
Przywitajmy go.
Ja pierdolę.
Ten gość jest nie z tej ziemi.
Mówi, że może pomnożyć przez siebie dowolne dwucyfrowe liczby
i za każdym razem poda poprawny wynik.
Sprawdźmy go.
Proszę o dwucyfrową liczbę.
Dam ci mój numer.
Zabawne, pani Viswanathan.
- Czterdzieści trzy. - Bardzo dziękuję.
Jeszcze jedna.
Niech będzie 69.
Tak, to piękna liczba.
Dobrze. 43 razy 69.
Dwa tysiące dziewięćset sześćdziesiąt osiem.
Panie i panowie, ma rację.
Gromkie brawa.
Dobra robota.
Dobrze, niedługo wracamy.
Co? Uroczy jest.
To Charlie.
- Twoja pierwsza miłość? - Tak.
- Napijemy się? - Tak.
Podwójnego.
Chodźmy. Jane, zdjęcia.
Pogadasz z nim?
- Nie. - Jak to nie?
Jeśli chce ze mną pogadać, niech sam przyjdzie.
Co tu się dzieje? Wyjaśnij mi to.
- To dla rodziny w Indiach. - Co? To oni myślą...
- Że są razem. - Nie.
Nikt tam nie wie, że są 15 lat po rozwodzie.
Będą udawać przez całe wesele.
Współczuję Jane.
Dobrze.
Pia, chodź tu.
- Weźmiesz mi jeszcze? - Tak.
Cześć, Jane.
Chodź do nas.
- Dobrze. - Dzięki, Jane.
Wszystko zaczyna się układać, prawda?
Ale musimy pilnować tych pięciu randek.
I upewnić się, że Pia też znajdzie partnera.
To nie będzie konieczne.
Chwila! Mam pomysł.
Może każdy z nas umówi Pię na randkę przed ślubem?
Ona wybierze zwycięzcę
i przyjdzie z nim na ślub.
Oglądałbym.
Świetny pomysł. Doskonały.
Zabiję cię.
Mamo, nie wierzę w te astrologiczne brednie
i nie chcę małżeństwa.
- Chodź tu. - Dzięki, mamo.
Beta, a jeśli stąd wyjdę, potrąci mnie ciężarówka i umrę?
A to będzie nasza ostatnia rozmowa.
Pomyśl, jak byś się czuła.
Mamo, jesteśmy na moim przyjęciu. Nie dramatyzuj.
Nigdy byś sobie nie wybaczyła.
Ból zżerałby cię od środka. Ale byłoby już za późno.
W takim razie
musimy umówić ją na te randki.
Zgadza się.
Słuchaj. To tylko pięć randek.
Ja też nie wierzę w astrologię, choć mój znak to Ryby.
Ale wierzę w seks, flirt i romantyzm,
a to się z tym wiąże.
Zwłaszcza seks, którego pilnie potrzebujesz.
Jay, nie potrzebujemy mężczyzn, by czuć się spełnione. Mamy...
Słuchaj, PiPi.
Wiem, że wkurza cię całe mnóstwo rzeczy.
Na przykład to, że mama woli mnie,
- choć ty byłaś pierwsza. - Co?
Zastanawiałaś się, ile poświęcili nasi rodzice?
Pewnie, że tak.
To by wiele dla nich znaczyło.
A tak się składa, że jesteśmy w idealnym miejscu, żeby zacząć.
Zaraz wracam.
Jay, tu wszyscy są z Welwyn.
Mojej bratniej duszy tu nie ma.
Mam nadzieję, że jest.
Pia.
Żeby tylko nie wypytywali o studio.
Interes kwitnie?
Patrz, kto tu jest! Akshay Dham.
Cześć, Pia.
Dham. Kopę lat. Dobrze wyglądasz.
- Ty też. - Wciąż pracujesz u mamy?
Tak, utknąłem w jej orbicie.
Nie mogę uciec. Wasza matka ma przyciąganie jak...
Uran?
Sprawdzę, co z kwiatami.
Pomogę ci.
- Ja też. Idę z wami! - Nie.
Zostań, spróbuj się dobrze bawić.
Bardzo subtelnie.
Tak. Pierwszy raz chcą cię wyswatać na weselu?
Jestem singlem po 30. Skądś to znam.
Sprawiasz wrażenie idealnego kandydata.
Pewnie ciotki z córkami ustawiają się w kolejce, co?
Tak, a czasem nawet z synami.
Tydzień temu byłem na weselu w Harrow.
Spotkałem postępowe ciotki.
Muszę uciekać.
Mam na jutro masę roboty.
Jasne. Ja bym tamtędy nie szła.
- Racja. - Tak.
- Powodzenia. - Dzięki.
Dzięki, Pia.
Cześć.
- Hej. Dobrze. - Jak leci?
- Dobrze cię widzieć. - Wzajemnie.
Co ty tu robisz? Jesteś ochroniarzem?
- Nie, jestem drużbą. - No tak.
Przecież wiesz.
- Zapomniałam. - Zapomniałaś?
- Co u ciebie? - Wszystko w porządku.
Wciąż mam restaurację w Welwyn. Zmieniłem całe menu.
Mamy połączenie azjatyckiej kuchni fusion z europejską.
Idzie dobrze.
Ma to sens, bo lubisz egzotyczne smaki.
Na ostro i takie tam. Żarcik.
Dobra.
Jesteś sama czy przyszłaś z kimś?
Z przyjacielem.
Źle mi z tym, że nikogo tu nie zna.
- Pia! - To on?
- Tak, to on. - Biedaczek.
Nigdy nie wyglądał na tak przygnębionego.
A co u ciebie?
Podobno masz własne studio fotograficzne w Hackney.
Zawsze tego chciałaś. Gratuluję.
Dziękuję.
Dyplom z literatury na pewno ci się przydał.
A ty podobno wciąż nie potrafisz
oprzeć się rudym.
Charlie!
- Hej. Tak. - Ale super!
Przepraszam za spóźnienie. Wcale nie oglądałam Wyspy miłości.
Hej.
To jest Pia. A to jest Lily.
- Cześć. Chodź tu. - Hej, jestem Pia.
- Wyglądasz pięknie. - Dziękuję. Ty też.
Nadrabiamy zaległości.
Dasz nam pięć minut?
- Jasne, pójdę do baru. - Dobra?
- Super. - Pa.
Dzięki, Lily.
- Jest... - Fanką Wyspy miłości.
No proszę!
Tak dla jasności, dopiero się poznaliśmy.
Uczuciowa z niej dziewczyna.
Nie wątpię.
Ale nie tak to sobie wyobrażałem.
A jak?
No proszę.
Druhna i drużba rozmawiają po latach.
Czyż to nie wspaniałe?
Wiem, że to trochę dziwne i minęło sporo czasu,
ale to dobra okazja, żeby nadrobić zaległości.
Spędzić razem trochę czasu.
Chętnie. Ty, ja, Lily. Będzie super.
Nie pytałem, ale może się zgodzi.
Zabawne. Żarcik z trójkącika.
Sama się prosiłaś.
Pójdę po kolejnego drinka.
Najpierw mówi:
„Chcę cię wspierać. Bądź niezależna”.
A potem po prostu odchodzi.
Właśnie tak.
Wstawaj, skarbie.
Czemu?
Pa!
Dzień dobry, księżniczko PiPi.
To jak poszło z Charliem?
Niezbyt dobrze. Umawia się z największą fanką Wyspy miłości.
Będę walczyć z każdym o ten tytuł.
Charlie poszedł naprzód.
Może ty też powinnaś.
Dobrze.
Gdzie mój telefon?
DOBRA, DAWAJCIE TE RANDKI. KTO PIERWSZY?
Wyślij.
WYSŁANO
Co tam, tato?
Beta, umówiłem cię z synem szychy z Mumbaju.
Nie dbam o pozory. Jaki on jest?
Jak to jaki? Bogaty!
Zaopiekuje się tobą i twoim studiem.
Wyślę ci adres.
Muszę kończyć. Do zobaczenia.
Powodzenia. Daj znać, jak poszło.
Pa.
Słuchaj.
Tata umówił mnie z jakimś nadzianym synkiem tatusia.
- Bogaty? - Na to wygląda.
Jeśli ci się spodoba, nasze problemy znikną.
Studio przetrwa, a ja będę zarabiał minimalną.
Tędy.
Czemu nie jesteś taki bogaty?
Bezdomni. Są biedni! Śmierdzą!
Cześć!
Hej.
Pia. Słońce.
Jestem Sid. Bardzo się cieszę, że w końcu możesz mnie poznać.
Napijesz się drinka?
Jasne. Co proponujesz?
Wymyśliłem specjalny drink na twoją cześć.
Trochę pikantnego rumu,
ananasa, soku pomarańczowego i kurkumy,
bo ostra z ciebie dziewczyna.
Nazwałem go Pia Colada.
Bo masz na imię Pia.
I Piña Colada. Gra słów.
- Rozumiem. - Tak. Proszę.
Dzięki.
Rany, masz służbę.
Nie przejmuj się. Spróbuj.
Rozluźnisz się.
- Zdrówko. - Zdrówko.
Poważnie, masz służbę.
Służba to mocne słowo.
Ci ludzie są dla mnie jak rodzina.
Sundhar kąpał mnie, gdy byłem małym bambino.
Wiesz? Widział zakamarki mojego ciała,
których nikt jeszcze nie ujrzał.
- Miło mi... - Sundhar!
- Bez dotykania. - Dobrze.
Ale jest jak rodzina.
- Rozumiem. - Tak.
Z rodziną bywa ciężko.
Czasami moja mama po prostu...
Aż chcę nazwać ją suką.
Czasem trzeba. Ja swoją ciągle tak nazywam.
Tak.
Ja tylko żartuję. Nie nazwałabym tak mamy.
Ja też. Nigdy. To „mamusia”.
Właśnie.
Dobra. Skąd pochodzisz?
Stąd, stamtąd, zewsząd.
Międzynarodowa szkoła,
ale wakacje w Mumbaju. Byłaś tam?
Nie, ale z siostrą
wychowałyśmy się na bollywoodzkich filmach
i odgrywałyśmy je razem.
„Martin, ty draniu!”.
Nie przepadam za Bollywood. To tandeta.
Wolę zachodnie kino. Klasyki takie jak Speed i Speed 2.
Po drodze słuchałam podcastu.
Ścieżki dźwiękowe...
O Boże, Pia!
Te kości policzkowe. Właśnie zauważyłem.
Masz twarz bogini.
Powiedz mi, jak konturujesz twarz.
Nie konturuję.
To naturalna twarz?
- Tak. - O Boże. Pia,
dosłownie dźgnąłbym dziecko w gardło
za takie kości policzkowe.
Mocne stwierdzenie.
Dobra, przejdźmy do konkretów.
Koniec gry wstępnej.
Wskakujmy do łóżka. Opowiedz mi o Dziewiątej Mandali.
- Znasz moje studio? - Oczywiście.
I coś ci powiem.
Chcę
w ciebie zainwestować.
- Naprawdę? - Tak.
Myślałam, że to randka. Wybacz.
Bo tak jest.
Czuję się jak w The Apprentice.
Skoro tak, to masz tę robotę! On tak mówi w programie.
Pójdę się odświeżyć. Umyję ręce.
Toaleta jest...
Pia, idziesz na jedynkę czy dwójkę?
- Słucham? - Idziesz siusiu, skarbusiu?
Gra słów. Ty pewnie nie robisz dwójek.
Twoje kupki są urocze jak małe jednorożce.
Mam zasadę, że tylko ja robię tu dwójkę.
Wybacz, przesadzam z kontrolą, ale pracuję nad tym.
Więc nie możesz zrobić dwójki. Słowo?
- Tylko umyję ręce. - Dobrze.
Nie zamierzam srać.
- Więc śmiało. - Dzięki.
- Do zobaczenia. - Tak.
Dzięki. Na górze po prawej? Zaraz wracam.
Gdzie włącznik?
Jak włączyć światło?
Wyłączyć światło.
Włączyć światło.
Dobra. Chyba już wiem.
Podać papier.
Chusteczki. Do tyłka.
Szlag!
Wszystko gra?
Tak, w porządku.
Jesteś, Pia. Już się stęskniłem.
Piękna łazienka. Muszę lecieć.
Ale było super.
„Lecieć”? Jesteś ptakiem? Co ty gadasz?
Zabawne. Naprawdę muszę już iść.
Nie złożyłem ci propozycji.
Daj mi pięć minut. Usiądź. Głuptasie.
Dam ci wszystkie pieniądze, których potrzebujesz,
a w zamian chcę, żebyś była moją żoną.
Nie taką prawdziwą.
Pobierzemy się, spiszemy intercyzę.
Ale zero całowania, dotykania i przytulania.
Nienawidzę kontaktu z ludźmi.
Oczekuję od ciebie trzech imprez na pół roku.
Stałabyś przy mnie jak trofeum.
To co? Umowa stoi?
- Nie. - Nie bądź głupia. To okazja.
- Przynieś umowę. - Nie. Wykluczone!
Wiesz, kim jestem?
Tak. Jesteś tylko wyrośniętym dzieckiem,
bananowym chłopcem w perłach, a twoja gra słów
jest do dupy.
A ja mogę odmówić, komu tylko zechcę.
I co rano robię kupę.
Zrobiłaś u mnie kupę?
Jak śmiałaś? Wiesz co?
Z takim nastawieniem nie znajdziesz miłości!
Co jest? Dokąd wszyscy idą?
Sundhar, wracaj tu. Co się dzieje?
Właśnie o tym mówiłem! Pomocy!
Nie dotykaj mnie!
Wiem, że zrobiłaś kupę, Pia.
- Hej, tato. - Jak było?
Zdemolowałam mu dom.
Nie wierzę, że umówiłeś mnie z kimś,
używając Seeking Matches.
To dziedzic firmy spedycyjnej wartej miliard dolarów.
Miałabyś wszystko.
To wzruszające, tato, ale muszę kończyć.
Nie było chemii. Dzwoni Son. Pa.
Cześć, Son!
Pia, wybacz, że tak nagle, ale chodzi o prezenty.
- Co? - Strona 16,
obowiązki druhny i drużby.
Charlie będzie jutro w mieście.
Może do ciebie wpaść, żeby to omówić.
Charlie?
Chcesz, żebym umarła ze wstydu?
Pia, on się zmienił. Możesz dać mu szansę?
Dla mnie?
Dobra. Niech będzie.
- Co jest? - Musimy znaleźć klientów
i zacząć zarabiać. Mamy kryzys.
Cześć, mamo.
Umówiłam cię na randkę.
Mamo, możesz opuścić telefon?
Lepiej?
Świetnie.
Wyślę ci szczegóły.
Nie, mamo. Na razie wystarczy tych randek.
Idź i bądź miła. Pa.
Pa.
Rozmowa wideo.
Myślisz, że janampatri to ściema?
Jasne, ale jestem za, bo dzięki temu randkujesz. Kto następny?
Nie wiem. Jakiś przypadkowy gość od mamy.
Pewnie uzależniony od golfa, gier i pornosów.
Nie będzie romantycznie.
P, rób to, co ja.
Jajka w dłoń, palec w tyłek, usta na kark.
Romantycznie jak cholera.
Cóż, dzień jest piękny,
a ja mam randkę w Hampstead Heath.
Ciekawy wybór.
Pia.
O Boże! Co za zbieg okoliczności. Co ty tu robisz?
Jestem na randce w ciemno.
Ja też.
Tak.
Mama.
- Dobry Boże. - Boże.
- Cześć. - Hej.
- Ty też dziwnie się czujesz? - Tak.
Masz coś przeciwko? Bo mogę...
Jest lepiej, niż myślałam.
Świetnie.
- Przejdźmy się. - Dobra.
- Świetnie wyglądasz. - Dziękuję.
Super. Wyglądasz świetnie.
Masz dość światła? Czy zwiększysz ekspozycję?
Widzę, że coś o tym wiesz.
Pstrykam po amatorsku, ale wstyd się przyznać.
Dlaczego?
Może dlatego,
że jestem kiepski, a ty masz ogromny talent.
To bardzo miłe.
Tak, ale to prawda.
Jak to jest pracować z moją mamą?
Dużo o tobie mówi.
Przykro mi. Potrafi gadać bez końca.
Nie mów tak. Twoja mama to świetne towarzystwo.
Mamy nawet klub książki.
Co? Nie gadaj.
Mama nie czyta.
Po jednym zdaniu zapada w głęboką śpiączkę.
Czyta.
Dużo myślałem o jej komentarzach co do Hrabiego Monte Christo.
Uważa, że Eugenia jest ikoną homoseksualistek.
- Mama tak powiedziała? - Tak.
Jest bardzo wnikliwa.
Wziąć twoją torbę?
Jesteś jak 50-latek uwięziony w 30-letnim ciele.
To słodkie.
Dzięki. Nie wszyscy są tacy wyluzowani jak ty.
Wiem.
Świetne miejsce na piknik.
Szkoda, że nic nie przyniosłem. A nie, jednak skłamałem.
No nieźle.
Ciastko maślane, jak na staruszka przystało.
Smakują mi.
Dobrze. Mogę zaproponować truskawki?
I...
czekoladowe brownie z masą krówkową.
Dziękuję.
- Prawda? - Pycha.
Z kawą są jeszcze lepsze.
Nie? To może truskawkę?
Nie? Nie przepadasz za owocami, co?
Moje gardło...
Co się dzieje?
Z orzechami? Mam alergię.
O cholera! Dobra. Pomocy!
Ma alergię na orzechy!
Ktoś wie, co robić?
- Co mam robić? - Mój plecak.
Plecak? Dobra.
- Czego szukam? - Z przodu...
Z przodu. Mam.
Nie wiem, co z tym zrobić. Gotowy?
W nogę? Nie chcę. To zły pomysł.
Nie znam się na tym. Nie radzę sobie z igłami.
Czekaj, nie!
O Boże.
Nic mu nie jest.
Wyjdzie z tego. Widzisz? Wszystko gra. Nie ma za co, Akshay.
Akshay, przepraszam. Czuję się okropnie.
Jak oko?
Boże.
Cóż, jeszcze nikt nie próbował mnie zabić na randce.
A ja na randce nigdy nie uratowałam nikomu życia.
Więc to randka?
Myślisz, że są szczęśliwsi? Czują się swobodniej niż my?
Może lepiej sobie z tym radzą.
Ja...
sobie nie radzę.
Dziwię się, że to mówisz.
Byłem pewny, że dorastanie z taką matką
ułatwia życie.
Jest świetna, wszystko rozumie.
Nie bardzo.
Jako ktoś, kto spędza z nią dużo czasu,
powiem ci, że jesteście podobne.
Jesteś piękną, silną, niezależną kobietą...
Laxmi, zaczekaj.
- Czy ty... - Nie.
Tak.
Wypowiedziałeś imię mojej mamy.
Tak. Przepraszam. Przez przypadek.
Słuchaj, Orzeszku, co tu się odpierdala?
Czasem chodzimy na kawę.
Jak często?
Co drugi dzień?
Właściwie codziennie. I czasami na obiad.
I co jeszcze?
Mamy też klub książki.
Kto oprócz was w nim jest?
- Nikt. - Co?
Akshay, to żaden klub!
Twoja matka jest niesamowita.
I ty też.
Widzę w niej kobietę. Życzliwość, dowcip, radość życia.
Jest inspirująca.
Kurwa, zakochałem się w niej.
Nie!
Dźgnęłaś go?
Gość stworzył nową definicję „syneczka mamusi”.
Ale dla jasności, dźgnęłaś go?
Jay, nazwał mnie imieniem mamy.
Hetero to popaprani, obrzydliwi dewianci. Jezu!
SONAL: PIPI! JUTRO PRZEDŚLUBNA JOGA U SAMA!
Przygotowania do ślubu pełną parą, a ja mam jutro randkę.
WŁÓŻ NAJLEPSZE SPODNIE DO JOGI, BO MAM DLA CIEBIE KANDYDATA
Poradzisz sobie sam?
Tak, dam radę.
P.S. CHARLIE DO CIEBIE IDZIE
TERAZ!!!
- Co? - Wyglądaj na zajętego.
Hej.
- Cześć. - Hej.
Nie przeszkadzam? Sonal cię uprzedziła?
Tak, właśnie mamy przerwę. To ciężki dzień.
Dużo roboty.
Mamy spore zamówienie na zdjęcia...
Vintage porno. Herbata czy kawa?
Poproszę kawę. Espresso, jeśli można.
Jasne. Już się robi.
To dla ciebie.
Z restauracji. Mój cukiernik jest czarodziejem, są pyszne.
Dziękuję.
Oprowadzisz mnie?
Pewnie. Studio jest tam. To tutaj.
Piękne.
- Podoba ci się? - Tak.
I to bardzo.
Mógłbym zrobić tysiąc zdjęć
i żadne by tak nie wyglądało.
To moje ulubione.
Myślałam, że to spodoba ci się bardziej.
- Rozumiesz? - Tak.
Chyba raz zabrałem ją do Nando's.
Nie. Serio?
- Jak ty to robisz? - Co?
Tak dobre zdjęcia.
Mam cały proces.
- Sfotografuj mnie. - Dobra.
Jak wyglądam?
Tak, teraz lepiej. Wyglądasz super.
Te brwi.
Boskie jak zawsze.
- Dzięki. - Na zdrowie.
Skubiesz je?
Nie, nie skubię.
- Woskujesz? - Też nie.
Ale jeśli nie przytnę ich przez miesiąc,
wyglądam jak Szwedzki Kucharz z Muppetów.
Kojarzę.
Nic ładnego.
Dobrze, że masz restaurację.
Dobra, to ja pójdę coś porobić.
Rozluźnij się.
Jest twój chłopak?
„Chłopak” to mocne słowo.
Spotykam się z kilkoma osobami.
Tak. Sprawdzam różne możliwości.
Rozumiem.
Jesteś zazdrosny?
- Słucham? - Chciałam zadać ci pytanie.
Jasne, śmiało.
- Czemu tu jesteś? - Prezenty.
Nie mogłeś po prostu zadzwonić?
- Chciałem cię zobaczyć. - Czemu?
A jak myślisz?
Ty mi powiedz.
- Bo... - Bo?
Bo wciąż o tobie myślę, Pia.
I to mój proces.
Zadaję pytania, które wywołują reakcję,
a zdjęcie wychodzi autentyczne.
Wyciągnęłaś to ze mnie i nie odpowiesz?
Przepraszam. Patrzcie, co znalazłem.
Pia.
- Wrócić później? - Nie.
Zapomniałam o nich.
- To ty i Sonal? - Tak.
Jay, właśnie podsunąłeś mi pomysł na prezenty dla gości.
- Mów. - Album ze zdjęciami.
Zdjęcia nowożeńców od dzieciństwa aż do dziś.
- Super. - Tak.
I jednorazowe aparaty.
Goście będą robić zdjęcia do albumu.
Załatwisz zdjęcia Sama?
- Jasne. - Ja załatwię Sonal. Będzie super.
Tak, to dobry pomysł.
Tak! Udało się!
Brawo, drużyno!
Charlie!
Świetny pomysł.
Jest dużo gości, więc trochę za to wyjdzie.
Z chęcią pokryję wszelkie koszta.
To bardzo miłe.
Nie trzeba. Sami zapłacimy.
Pia, on...
Sonal napisała w swojej biblii, że mamy działać razem.
To bardzo miło z twojej strony.
Ale będzie łatwiej, jeśli zrobię to sama.
Nalegam.
To moja siostra
i jestem gotowa zbezcześcić jej biblię.
Zadzwonię do niej. Często zmienia zdanie.
Nie tylko ona.
Nie to miałem na myśli.
Spoko.
Do zobaczenia na ślubie.
Jasne.
- Pa, Charlie. - Cześć.
Dałaś czadu.
Rozmowa pełna podtekstów.
Męczę się na samą myśl.
Ja też. Nie chcę o nim gadać.
Chcę tylko żyć chwilą.
Mam kolejną randkę. Numer trzy.
Już się nie zawaham...
Dobra. Randka.
- Sonal... - Nie.
Właśnie otworzył ośrodek jogi i rozwoju duchowego.
Jestem twój
To on. Milo.
Nie! To Milo Boner, twój kumpel aktor.
Wymawia się „Bonner”.
Grał w tej białej adaptacji Hamiltona?
Chce cię poznać. Możesz być miła?
- Przystojny jest. - Bardzo.
...prawo do miłości
- Dobra. Ale tylko dla ciebie. - Dla mnie.
- Cześć. - Hej.
- Sonal, miło cię widzieć.
Dzięki, że to zorganizowałaś.
Nie ma za co. Znasz już moją siostrę? To Pia.
- Cześć. - Cześć, Pia.
- Hej. - Gotowa na jogę?
Pewnie. Na jogę z dodatkiem kulturowego przywłaszczenia.
Dobrze, kochani. Dziękuję i zapraszam.
Odleciał wyżej niż ktokolwiek inny.
Niektórzy tak mają.
Jego qi sięga nieba.
Imponujące, Lily.
Dzięki, kochanie.
Dobrze, zaczniemy od ćwiczeń oddechowych i kilku pozycji.
A potem... nauczymy się latać.
Podnieście prawą stopę.
Znajdźcie równowagę. I spokój.
Silna pozycja.
Boże.
- Charlie, bracie, wszystko gra? - Tak, bracie.
Złamałeś coś?
Może tylko krzesło. Nic mi nie jest. Tylko się potknąłem.
Słuchaj, nie musisz ćwiczyć.
Wiem, że joga bywa trudna dla początkujących.
Nie, jestem gotowy na jogę.
Musimy znaleźć spokój.
Już go znalazłem.
Złóżmy dłonie w modlitwie.
- Lepiej? - O wiele.
Widzę.
- Dziękuję, Milo. - Dzięki.
Wróćmy do oddechu.
Otwórz serce swe Jak lotos niech kwitnie
I co o nim myślisz?
Otwórz oczy swe...
Ma ciekawe poglądy.
I jest pewny siebie. Podoba mi się to.
Żaden facet nie jest od razu idealny.
Myślisz, że Sam był taki, gdy się poznaliśmy?
W życiu. Musiałam go utemperować.
Serio?
- Kotku, wszystko gra? - Hej.
- Dziękuję. - Jasne, kochanie.
- Też chcesz? - Nie, dzięki.
- Na pewno? - Tak.
- Do zobaczenia. - Pa.
Daj mu szansę.
- Dobra. - Tak?
- Dam radę. - Dobra.
- Mogę wam to oddać? - Pewnie.
- Dobrze. - Dzięki.
- Fanki? - Przyjaciółki.
Tak. To było piękne.
Dziękuję.
- Za koniec wszystkiego. - Słucham?
Jeśli ze wszystkiego zrezygnujemy...
zostaniemy tylko my sami.
Milo. Tak, super.
Chciałabym cię lepiej poznać.
Na przykład...
Opowiedz mi o Milo. Co lubi?
- Twój ulubiony film? - Jedz, módl się, kochaj.
No jasne.
Zadam ci pytanie.
Mam zmienić twoje życie?
- Jasne. - Świetnie. To chodź.
Teraz?
Teraz.
Dobrze.
Przejdźmy po tym.
Co? Nie!
- Przeraża cię to? - Owszem.
Nie, Pia, to tylko twój umysł. Obiecuję.
No właśnie.
Mój umysł jest przerażony.
Dlatego powinniśmy to zrobić. Zaufaj mi.
Gdy chodzimy po węglu, porzucamy strach,
przeszłość, przyszłość. Jesteśmy tylko my...
I dwa płonące kikuty w miejscu moich stóp.
- Gorący węgiel. Spodoba ci się. - Nie!
Nie zatrzymuj się, idź przed siebie,
a doświadczysz najbardziej transcendentalnego uczucia.
To zmienia życie.
Oprah to zrobiła.
- Nieźle. - Pia, czas na ciebie.
- Teraz? - Właśnie tak.
Nadeszła ta chwila.
Dobra.
Wkrocz w nowe życie.
Nie chcę.
- Dasz radę. - Dobra.
- Idź i uwierz w proces. - Dobra.
Tak!
O Boże!
- Super! - Pocałowałam instruktora jogi!
To było imponujące.
Dziękuję.
Nie sądziłem, że dasz radę.
To wyjątkowy facet.
Wiedział, że dam radę.
Jest wyjątkowy.
Nawet bardzo.
My spadamy.
Mogę podrzucić cię na dworzec.
Nie trzeba. Mam bilet na później.
Nie chcę wam przeszkadzać, gołąbeczki.
Zostanę tu i nacieszę się tym miejscem.
Ukoję moje czakry.
Baw się dobrze.
- Dzięki. - Hej, promyczku.
Cześć!
Milo, nie wiem, jak ci dziękować.
- Tylko spójrz! - Tak.
- Czuję się wyzwolona. - Promieniejesz.
Nigdy bym czegoś takiego nie zrobiła.
To pewne jak fakt, że Ziemia jest okrągła.
Nie. Właśnie to próbuję mówić ludziom.
Rozgłaszajmy tę wieść razem.
- Też tak uważasz? - Tak.
Ziemia nie jest okrągła.
No tak, jest elipsoidą.
Nie jest.
To jaka jest?
Płaska.
Są na to jasne dowody naukowe.
Żartujesz?
A zdjęcia z kosmosu?
Fałszywki.
- Więc kosmos... - Nie istnieje.
To spisek rozpowszechniony przez media
i rząd, by zataić prawdę.
Rozumiem.
Jest w tym alkohol?
- Tak. - Dobra.
Kurwa! Zaraz wracam.
Charlie, czekaj!
Dokąd to?
On jest porąbany.
Koniec końców pozostaje nam tylko sztuka.
Przyszłość stworzona Z wirtualnego szaleństwa
Doceniam starania, ale... Kocham cię. Pa!
Nie...
I sam zostałem
Bo o płaskiej Ziemi gadałem
Dzięki za podwózkę.
Nie ma sprawy.
- Jesteś trochę... - Jaki?
Wycofany.
Prowadzę.
Przebywanie z tobą sprawiło,
że myślę o tym, jacy byliśmy kiedyś.
Charlie.
Oboje wiedzieliśmy, że marzę o życiu w Londynie.
Ja o tym nie marzyłem.
Nie możesz mnie obwiniać.
Nie o wszystko. Po prostu mieliśmy plan.
Mieliśmy wrócić do siebie po studiach, pamiętasz?
Mieliśmy po 18 lat.
Tak. Mieliśmy po 18 lat
i obiecaliśmy sobie, że spotkamy się
w twoje 21. urodziny w Welwyn.
Wiem. Pamiętam. Ale nie utrzymywaliśmy kontaktu.
Ja tam poszedłem.
I czekałem.
Przed WHSmith w Welwyn, zgodnie z naszym planem.
Pisałam codziennie przez pierwszy rok.
Nie chciałeś wyjechać z Welwyn.
Nie mogłem zostawić taty i restauracji na lodzie.
Chciałaś, żebym poszedł na studia.
Jesteś wredny.
Wcale nie. Ale to był twój wybór.
Czemu nie mogliśmy tego rozwiązać?
Mieliśmy plan,
ja się go trzymałem, a ty nie przyszłaś.
A ty?
Nie odwiedziłeś mnie, gdy byłam na studiach.
To ja też tu wysiądę.
Boże.
Wybacz, Lily. Zapomniałem, że tu jesteś.
Słuchajcie. To, co jest między wami,
a na pewno coś jest,
musi zostać wyjaśnione.
Według mnie bylibyście piękną parą.
Pia, czekaj. Pia!
PRZYPOMNIENIE HENNA JUTRO U MAMY
WITAMY W WELWYN
Raz, dwa, trzy, cztery. Raz, dwa, trzy, cztery.
Poza.
O wiele lepiej.
P, co się stało z Milo?
Różnica zdań w zasadniczych kwestiach.
Nie było tego widać, gdy go lizałaś.
Przepraszam.
To prawda? Lizałaś go?
Nie, mamo. Pocałowałam go.
A co z Charliem?
- Właśnie. - Nic.
- Nie ma chemii? - Nie, jest męczący.
Szkoda mi tych chłopców. Jesteś zbyt wybredna.
Nieprawda.
Weź takiego Akshaya. Wspaniały chłopak.
- Jego też lizałaś? - Nie, mamo.
Czemu? Coś z nim nie tak?
Nie wiem, czemu go nie lizałam.
Nie wie, czego chce.
Dlatego musimy ją poprowadzić.
Nie mówcie o mnie, jakby mnie tu nie było.
- Aleś ty drażliwa. - Bardzo.
Idę się napić.
Proszę tu ukryć imię jej męża.
Mamo, te randki to pomyłka.
Beta.
Kandydat ojca, Sid, czy jak mu tam,
to po prostu bogaty swinger,
który szuka partnerki biznesowej.
I wiesz co, Son? Twój znajomy, Milo... Wybacz.
Ale to prostacki błazen, który myśli, że Ziemia jest płaska.
- Nie wiedziałam. - Mamo.
Akshay? Jest zakochany. W tobie!
Nie wstyd ci? Powiesz wszystko, żeby postawić na swoim.
Pia, wyluzuj. Daj już spokój.
Nie każ mi wyluzować.
Ja tylko mówię prawdę!
Ja jestem prawdziwa,
nie żyję iluzjami z Instagrama.
- Co? - To nie fair.
Mamo, ciągle robisz sobie zdjęcia z tatą,
udając parę idealną.
Piętnaście lat po rozwodzie.
Dlaczego?
Obnosisz się z sukcesem? Nie odnieśliśmy go.
- Mnie w to nie mieszaj. - Straciłam ojca.
Odszedł na dobre. Czyja to wina?
- Przestań. Przeginasz. - Przeginam?
Bo jestem totalną katastrofą,
a to kolejna porażka na bardzo długiej liście.
- Skończ! - Co dalej?
Studio zbankrutuje i po mnie.
- O czym ty mówisz? - O niczym.
Studio ma się świetnie.
Czemu mi nie powiedziałaś? Pomogłabym.
Jak?
Ściągając mnie na przedmieścia?
Boże.
Jesteś egocentryczną, trudną i rozpuszczoną pindą!
Ja jestem rozpuszczona? A co powiesz na to?
To mój ślub.
Nie wiem, czy zauważyłaś, ale wychodzę za Sama, bo go kocham!
Nie wstydzę się tego.
Ale ty dbasz tylko o siebie.
Idź już.
I wiesz co?
Na ślub też nie przychodź.
Nie chcę twoich prezentów dla gości.
- Wyślij fakturę. Zapłacę. - Beta.
Niczego od ciebie nie chcę.
Zajmę się tym. Beta.
- Zmienię obiektyw. - Wyjdzie super.
Jak było na przyjęciu?
Niech pomyślę. Nawrzucałam mamie,
siostra mnie dosłownie wykopała i nie chce ze mną rozmawiać.
Nie jestem zaproszona na ślub.
Więc jest super. Gorzej być nie mogło.
Właśnie dostaliśmy.
NAKAZ EKSMISJI
Świetnie. Idealne wyczucie czasu.
Wszystko mi się sypie, a ja nie mam pojęcia, co robię.
Ile za zdjęcia paszportowe?
Nie robimy zdjęć paszportowych.
- To zakład fotograficzny. - Nie.
Spokojnie.
- Powtórzymy to? - Tak!
To studio portretu. Byłeś kiedyś w takim?
- Nie. - Wejdź, pokażę ci.
Usiądź.
Ludzie myślą, że zdjęcie robi się aparatem.
Ale to nieprawda.
W zasadzie prawda. Przepraszam, zacznę jeszcze raz.
Nie jestem w tym dobra.
Ale jestem dobra w robieniu zdjęć. Bardzo dobra.
Robienie zdjęć to uchwycenie piękna.
Cokolwiek to znaczy.
Gdy robisz zdjęcie, łapiesz światło.
Wyrywasz je prosto z nieba.
A kiedy ja robię zdjęcie,
wydobywam światło z osoby przed obiektywem.
Ludzie zawsze mówią: „Zrób mi zdjęcie”.
Ale sama go nie zrobię.
To coś, co robi się wspólnie.
Coś, co istnieje z udziałem dwóch osób.
Jak rozmowa albo związek. Rozumiesz?
Tak.
Zrobienie zdjęcia to uchwycenie
jednej chwili i utrwalenie jej na zawsze.
Więc tak.
Nie robimy zdjęć paszportowych.
Dobrze, weźcie pocztówki.
Dajcie je znajomym i rodzinie
i powiedzcie, że odwiedziliście byłe studio o nazwie Dziewiąta Mandala.
Dzięki, że wpadliście.
Obserwujcie nas na Instagramie.
DziewiątaMandala_Pia.
Damy znać, gdy zdjęcia będą gotowe.
No co?
To było niesamowite.
To miejsce miało takie być.
Przepraszam, że cię zawiodłam. Idę do łóżka.
Pia, nie ignoruj moich wiadomości. Musimy porozmawiać.
To ważne.
Ślub jest w niedzielę o 15.
Przyjdziesz?
DZIEWIĄTA MANDALA
Hej, skarbie, to ja.
Wiem, że mama jest okropna i rozumiem, czemu jej unikasz.
Daj znać, czy będziesz w niedzielę o 15.
Może przyjdziesz wcześniej? Na zdjęcia grupowe?
Dzień dobry, dzwonię z windykacji.
Próbowaliśmy się skontaktować
w sprawie niespłaconego długu.
Nie. Idź sobie.
Nie ma mowy.
Boże.
Dzień dobry.
Cześć.
Dobra.
Pachniesz zgnilizną.
Dzięki, Jay. Super, że przyszedłeś mi to powiedzieć.
Słuchaj, smrodku, nie chcę cię wskrzesić.
Po prostu się stęskniłem.
Co ty robisz?
Fugga ji powiedział, że czeka cię pięć randek.
Za tobą trzy. Pora na czwartą.
Jestem Jay.
Tak, cuchniesz, ale i tak się cieszę, że mamy randkę.
- Nie mogę, Jay. - Możesz.
Spójrz, mam twoje ulubione rzeczy.
Na śniadanie...
Pizza, czekolada i szampan.
Jaka pizza?
Twoja ulubiona. Z anchois.
- Serowe brzegi? - No raczej.
Może umyjesz zęby?
Jestem rozwydrzonym bachorem?
Niech inni mówią ci, kim masz być.
Ja chcę się upić, pośmiać
i pomóc ci odreagować.
Czas się porobić.
Jay, nie widziałam skręta od lat.
- Masz ogień? - Ty nie masz?
- Nie masz ognia? - Nie.
Czekaj. Znam sztuczkę ze studiów.
Jaką sztuczkę?
Weź baterię z górnej szuflady.
Baterię?
Co ty...
Więc to przywraca cię do życia.
- Prawda? - Masz w sobie podpalaczkę.
Włosy!
Boże! Moje włosy! Jay!
Wszystkich zawiodłam.
Mamę, Son, ciebie.
Mówiłem ci, jak powiedziałem mamie?
Tak.
Zrobiłem prezentację w PowerPoincie.
- To niezbyt oryginalne. - Oryginalne.
Wyświetliłem na ścianie zdjęcia ikon queer.
Ale nie powiedziałem ci,
że po mojej wspaniałej prezentacji
mama powiedziała, że musi upiec kurczaka.
I po prostu wyszła.
Tylko tyle?
Bałem się, co sobie pomyślała,
więc już o tym nie wspomniałem.
Rok później
wybierałem się na pierwszą randkę.
I powiedziałem jej o nim. A ona...
włożyła mi w dłoń trzy banknoty po 10 £.
Pocałowała mnie. I powiedziała, że jest ze mnie dumna.
I życzyła dobrej zabawy.
Co ze mną nie tak?
Chodź. No już.
Wstawaj.
Czasami warto zaryzykować.
Nawet jeśli się boimy.
Wiele osób cię wspiera.
Musisz im na to pozwolić.
W końcu twoja mama i siostra zrozumieją.
A do tego czasu... masz mnie.
Wiedziałeś, że to będzie najlepsza randka, co?
Byłeś tego pewien.
Dziękuję. Cieszę się, że cię mam.
NA ŻYWO DZIEWCZYNY Z HACKNEY
ONA JEST SUPER!
ALE ODJAZD #DZIEWIĄTAMANDALA
UWIELBIAM! PIA, INSPIRUJĄCA WŁAŚCICIELKA DZIEWIĄTEJ MANDALI
ODWIEDŹCIE JĄ W DZIEWIĄTEJ MANDALI JEST SUPER!
ADRES STUDIA DZIEWIĄTA MANDALA?
No odbierz.
- Co? - Stałaś się sensacją.
Słucham?
- Pamiętasz te dziewczynki? - Tak.
Wyjrzyj przez okno.
Nagrały twoją przemowę.
O Boże!
Ma czterysta tysięcy wyświetleń.
To nasi klienci?
Tak. Możesz zejść na dół? Musimy otworzyć.
Dobra. Przyda nam się jakaś pomoc.
Jim! Jimothy!
- Tak? - Chcesz pracę?
- Jasne. - Świetnie.
Wejdź do środka, poszukaj moich ciuchów i się w nie ubierz.
Otworzymy za pięć minut. Dobra?
- Pewnie. - Dobrze. Wchodź.
- Dzięki. - Dajcie nam pięć minut.
- Dzień dobry. Zapraszamy! - Jay?
Jest i ona. Zrobimy sobie zdjęcie?
Pewnie.
Chciałbym kupić to zdjęcie.
- „Akshay po zastrzyku”. - Dobrze.
Prowadzi pani jakieś zajęcia z fotografii?
- Owszem. - Tak!
Zawołam naszego kolegę.
Jim! Zapisze dane kontaktowe.
Chciałbym umówić się na sesję z rodziną i psami.
Pewnie.
- To niesamowite. - To prawda, Jim.
Zbierz dane klientów do listy mailingowej.
Oczywiście.
Gotowa?
Na co?
Na ślub?
Nie, ona mnie tam nie chce.
Nie przygotowałam prezentów.
Oczywiście, że cię chce.
Jesteś jej siostrą i najlepszą przyjaciółką.
O prezenty się nie martw. Załatwiłem to.
Coś ty zrobił?
Dowiesz się na miejscu. Idź się przygotować.
Jim i ja zajmiemy się studiem. Spotkamy się później.
- Przygotuję się. - Leć. Jim, idziemy na żywioł.
Sam!
Przepraszam. Pogadamy?
Teraz?
Szukam Sonal. Muszę z nią porozmawiać.
Wiem, że się pokłóciłyście. I wiem, że będzie dobrze.
Nie wytrzymacie dnia bez rozmowy ze sobą.
Ucieszy się, że jesteś.
- Tak? - Tak.
Ty i Charlie świetnie się spisaliście.
Charlie mówił Sonal, że się przyłożyłaś.
Dziękuję, są piękne.
- Charlie. - Tak.
Zawsze chciał jechać z tobą do Londynu.
Rodzina go potrzebowała.
Ale nie przestał o tobie myśleć.
Wiem.
Super.
Świetna robota.
Dziękuję.
To nie będę już przeszkadzać.
Jasne. Do zobaczenia.
SONAL, GDZIE JESTEŚ? WYSŁANO
O cholera.
Mamo?
O, jest i mój telefon. Właśnie go szukałam.
O mój Boże.
Dziękuję, Akshay, że pomogłeś mi go znaleźć.
Oczywiście, Lux.
To znaczy pani Jaswani.
Powiem obsłudze, że go znaleźliśmy.
Możesz mówić mi Lux.
Dobrze.
Tak.
- Dobrze cię widzieć. - Tak.
No cóż.
Pasuje do ciebie.
- Naprawdę? - Tak.
Podobasz mu się.
To prawda.
Mamo!
Cudownie, że jesteś szczęśliwa.
Tak, beta, jestem szczęśliwa.
Bardzo.
Widziałam cię w internecie.
Mówiłaś przepięknie.
Dzięki, mamo. Mam to po tobie i nani.
Twoja nani była silna.
W społeczeństwie nie było miejsca dla takiej kobiety.
Ale byłaby z ciebie dumna.
Mamo.
Daj spokój. Nawet nie wiedziałam, co mówię.
Ani że mnie nagrywają.
Pięknie powiedziałaś,
że coś wyjątkowego można stworzyć tylko w parze.
Pomyślałam o tacie i o mnie.
Niepotrzebnie się pobraliśmy.
Tak sądzisz?
Ale z drugiej strony
stworzyliśmy ciebie i Sonal.
Nasze piękne córki, które dają nam tyle radości.
Powiedz mu to.
Może.
Ale to on mnie zostawił.
Mamo, przestań, to miła chwila.
Tak, byłam bardzo samotna.
Ale Akshay rozpalił moje uczucia.
- Wiem. - Wzniecił szalejący ogień
w bardzo chłodnym miejscu.
Za dużo informacji.
Chodzi o to, że podobam się Akshayowi, bo idę własnymi ścieżkami.
Mamo, otóż to. Zasługujesz na szczęście.
A ty, na co zasługujesz?
To klucz do skrytki. Biżuteria jest twoja.
Mamo.
Nie chcę ślubu.
Nie słyszałaś, co powiedziałam dwie sekundy temu?
Powiedziałaś... Boże!
Że małżeństwo nie jest dla każdego.
Właśnie.
Weź biżuterię, zainwestuj w fotografię
i zmieniaj świat.
Beta.
- Kocham cię, mamo. - Ja ciebie też.
A ty? Nieźle go wylizałaś.
To prawda.
Son.
Przepraszam, Sonal.
Byłam głupia, samolubna i naprawdę cię zawiodłam.
Bywasz straszną wiedźmą.
Przyznaję.
Żyjesz po swojemu i robisz niesamowite rzeczy.
Ja tylko improwizuję.
Ty wiesz, co jest ważne.
Zbliżasz do siebie ludzi.
Ale nigdy nie miałam 150 000 wyświetleń.
A jak pokazałaś swój idealny tyłek na TikToku?
To nie było zamierzone.
Dziewczyno, dałaś radość tylu ludziom.
Prezenty, które zrobiłaś, są wspaniałe.
Tak?
Te malutkie albumy...
to najlepsza część wesela.
Czas na zabawę?
Na całego!
- Zdjęcie rodzinne. - Daj spokój, tato.
Wystarczy.
Masz ich całe mnóstwo.
Nie będziemy już udawać.
To ma być coś prawdziwego.
Zdjęcie ciebie, Sama, Son i Jane.
Gdzie ta twoja dziewczyna, Mukul?
Jane, chodź. No chodź!
Kocham cię.
Wiem.
No już. Zdjęcie grupowe.
Wszyscy mówią: „Paneer”!
Paneer!
Pia! Cześć.
Jay, przyszedłeś!
Mamy rezerwacje na kolejne trzy miesiące.
- Nie gadaj. - Serio. To był obłęd.
- Poważnie? - Tak.
Jay. Jesteś niesamowity.
Bez ciebie to by się nie wydarzyło.
A te prezenty? Są doskonałe.
Nie ma za co.
- Twoja mama z nim flirtuje? - Tak.
W te trzy godziny wiele się zmieniło.
Opowiem ci.
Już mi się podoba.
Mnie też.
Rozejrzę się.
Więc, Pia...
Dzień dobry.
Znalazłaś tego jedynego?
Nie, Fugga ji.
Nie byłam na pięciu randkach.
Jeszcze nie.
Ale będziesz.
Chwileczkę.
Tak?
Proszę się ubrać. Robi się chłodno.
Pia, kochanie.
- Cześć, tato. - Cześć.
Zatańczymy?
Chodź.
Widziałem cię na YouTubie.
No.
Jesteś jak matka.
No wiesz.
Zaciekle bronisz swego.
Podziwiam to.
Laxmi i ja popełniliśmy kilka błędów.
Ale ty nie jesteś jednym z nich.
Nie przestawaj błyszczeć, dobrze?
Jesteśmy z ciebie dumni.
Pia, rozświetlisz ten świat.
Dzięki, tato.
- Muszę lecieć. - Dobrze.
Powiedz mi od razu. Dobra.
Nie. Idę z Milem, kochanie.
- Jestem głodna. - Zjedzmy.
Charlie, przepraszam. Muszę to powiedzieć.
Tak długo walczyłam
o życie, jakiego pragnęłam. Byłam idiotką...
- Daj mi chwilę. - Pozwól, że powiem.
Myślałam, że niezależność oznacza samotność.
Ale gdy cię zobaczyłam, coś zrozumiałam.
Oddzwonię.
- Przepraszam. - Słuchałeś mnie?
Tak.
Gdy mnie zobaczyłaś, coś zrozumiałaś.
Mimo naszej przeszłości, nie mogę pozbyć się tego uczucia.
Jakiego?
Że jesteś tym jedynym.
Zawsze byłem.
Zawsze będziesz.
- Pia. - Tak?
Pozostanie w Welwyn to najtrudniejsza...
Co ty robisz? To magiczna chwila.
Wiem.
- Chcę powiedzieć swoje. - Masz 60 sekund.
Serio?
- Przejdźmy się. - Zostało 50.
Gdy wyjechałaś z Welwyn i poszłaś na studia,
bardzo tęskniłem. Żeby o tym nie myśleć,
poświęciłem się pracy w restauracji.
A teraz ona ma się świetnie.
Ja też.
Ale i tak tęsknię.
W każdej chwili.
Czasem zamykam oczy i przeskakuję do napisów końcowych.
I widzę ciebie.
Pia Jaswani. Kandydatka numer 13?
Piętnaście.
- Przyzwoicie. - Może być.
- Ile to trwało? - Przestałam liczyć.
Charlie...
Pójdziemy na randkę?
Z chęcią.
Nie ma chemii, co?
W ogóle.
- Czas na zabawę? - Na całego.
ROBIMY ZDJĘCIA PASZPORTOWE!
Charlie. Jak tam?
Cześć, Jay.
- Duży ruch? - Tak. Pia jest na górze.
Nie strzelaj!
No już, pokaż pasję.
Mam tu coś niesamowitego.
The Sunday Times Magazine. Widziałaś już?
Nie.
Jeszcze nie zaglądałem. Jesteś.
POZNAJCIE PIĘ JASWANI
To takie dziwne.
Wyglądasz świetnie.
Dobra.
„Mimo młodego wieku, dzięki obecności w sieci
i społeczności wokół jej studia,
przykuła uwagę doświadczonych fotografów.
Jej babcia byłaby bardzo dumna”.
Z pewnością.
- Proszę. - Dziękuję.
Dziękuję.
Napisy: Maria Plicner
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Zofia Jaworowska