POSTACI, MIEJSCA I ORGANIZACJE SĄ FIKCYJNE
DZIECI FILMOWANO ZGODNIE Z WYTYCZNYMI
Nowe biuro. Nie przywykłem.
Brzuch mnie bolał. Przepraszam.
Czy możemy zacząć nasze spotkanie?
Dyrektor Jeon, oddaję ci głos.
Zacznijmy.
Chcę modelu przewidywania rozwodów opartego na big data.
Tego typu analizy są wykorzystywane
do przewidywania wypadków, chorób, a nawet przestępstw.
Zapewne wiecie, że odpowiednia analiza
to kluczowy czynnik w prognozowaniu sukcesu.
Żeby to osiągnąć, musimy zebrać dużą ilość danych.
Ale…
w przeciwieństwie do wypadków i chorób
rozwodów nie można uznać za zdarzenia losowe.
Czy nie powinniśmy pokazać,
że rozwód to ryzyko, które wymaga ubezpieczenia,
aby firma nas wsparła?
Mamy znaleźć uzasadnienie ubezpieczania się od rozwodu?
- O to chodzi? - Ależ nie.
Tak. Uważam, że trzeba to zrobić,
zanim zaczniemy zbierać dane.
Dobry pomysł.
Wymyślimy niezbędne uzasadnienie
i zbierzemy jak największą ilość danych,
które je potwierdzą.
Nie. Zacznijmy od uzasadnienia.
Mamy ustalić potrzebę ubezpieczenia się na wypadek rozwodu,
bo nie jesteś pewny?
Jestem, ale wielu nie widzi tej potrzeby.
Dlatego to kwestionują.
Aby wyjaśnić naszą pewność,
musimy przedstawić przekonujące uzasadnienie.
Przestaniesz wreszcie?
Zostawmy to na koniec.
- Najpierw zbierzmy dane. - Oczywiście.
Podejścia indukcyjne i dedukcyjne niewiele się różnią.
Obydwa są potrzebne.
Wykorzystajmy oba.
Może tak być?
Najpierw trzeba zebrać dane…
- O Boże. - Przepraszam.
Problemy żołądkowe.
- Przepraszam! - Stop! Ani kroku!
Najmocniej przepraszam.
Proszę mi wybaczyć! Od 35 lat mam problemy z żołądkiem,
ponieważ pracowałem w sprzedaży.
Wezmę ten smród na siebie.
Przejdźmy dalej.
Zróbmy obie rzeczy,
bo szczegóły trzeba zawrzeć w PWSR.
Podzielmy się więc na dwa zespoły.
Dla was liczy się uzasadnienie, więc je znajdźcie.
Reszta zajmie się zbieraniem danych pod kątem swoich zadań.
Okej.
- Połączmy siły. - Dobra.
Takiej polisy jeszcze nie było, więc będą pewne kwestie prawne.
- Zajmij się tym. - Dobrze.
W tej sytuacji prawo umów określone dekretem prezydenckim
może nie mieć zastosowania.
Mamy wystąpić do KNF o poprawkę?
Nie. Za długo to potrwa.
Dowiedz się, czy kwalifikujemy się do piaskownicy regulacyjnej.
Dobrze.
Jeśli chodzi o dane na temat ryzyka,
trzeba określić, jakie straty niesie ze sobą…
Rozwód. Sprawdzę to jako specjalista ds. ryzyka.
Analityk powinien się zająć interesem ubezpieczeniowym.
W takim razie będziemy pracować razem.
Nie to miałem na myśli.
Omówiliśmy najważniejsze kwestie. Na dziś wystarczy.
- Dobrze. - Tak jest.
- Dobra robota. - Dziękuję.
OFERTA DLA KAŻDEGO! ZADZWOŃ
Szanowni państwo.
Te specjalistyczne terminy zapewne są kłopotliwe.
PWSR to skrót obejmujący
praktyki w biznesie,
warunki ubezpieczenia,
zasady obliczania składek oraz rezerw.
To podstawowe dokumenty związane z ubezpieczeniami.
Piaskownica regulacyjna
to system, który tymczasowo zwalnia firmy
z pewnych obowiązujących przepisów,
by mogły wprowadzać produkty i usługi
w rozwijających się branżach.
O rany, ten brzuch mnie wykończy.
Chcę, żebyś czuł się swobodnie. To za dużo?
I tak nie zrobisz tego, czego chcę.
Chcieli mnie wysłać do oddziału w Chinach,
ale ktoś zawalił terminy.
Pojadę tam, gdy zamkniemy ten projekt.
Na szczęście.
Przyłóż się, by jak najszybciej to zakończyć.
I się mnie pozbyć.
Spoko. Postaram się to szybko załatwić.
Czyżbyś czuł się
przy mnie skrępowany?
Po takim czasie? Rozstaliśmy się wieki temu.
Tak?
To świetnie.
Na mnie już czas, dyrektor Jeon.
Niech Jeon-man czeka na mnie w holu.
Okej.
Rany. W takiej gęstej atmosferze nie da się wytrzymać.
O czym oni rozmawiają? Kłócą się?
Nie są dziećmi.
Poza tym pierwsza była żona jest lepsza niż druga.
Nie jest lepsza, tylko inna.
Inna? W jakim sensie?
Jedna i druga to gówno, ale pod innym względem.
Tak. Piękne i gówno warte podsumowanie.
- Idealne, co? - Tak.
Wsiadaj.
Wszystko słyszał?
Doskonały słuch.
Ej! Nie dotykaj przycisku!
Mam traumę po wcześniejszym.
Ma pan ubezpieczenie wypadkowe?
Po dokładnej i obiektywnej ocenie
ilości i warunków pracy,
wysiłku, stresu i innych czynników
nie przyznaliby mu odszkodowania.
Można ustalić związek przyczynowy
między chorobą a pracą
na podstawie przepisów prawa i związku normatywnego.
Miałby szansę.
To przez ciebie najadłem się stresu.
Nic nie wiedziałem. Sam chcę wystąpić o odszkodowanie.
Ty baranie. Z tobą wiecznie są problemy.
To nawet nie ta ostatnia.
Jak twoja pierwsza była żona może być dyrką?
Jej nazwisko znaczy „szefowa”! Co za stres.
Wpędzisz mnie do grobu.
Ma pan polisę na życie?
Chwila.
To dla nas szansa czy kryzys?
Kryzys.
Noh Ki-jun, słuchaj no.
Ten projekt to dla nas kwestia życia i śmierci.
Nie pozwól, by uczucia wzięły górę. Nie waż się jej denerwować!
Nie jest taki słaby. Prawda?
Oczywiście.
Czekaj przy wejściu. Pójdę po auto.
Dobrze.
Opyla się być aktuariuszem, co?
Najwyższa wypłata, co? Kaska płynie.
Jasne. Ale jest spłukany przez potrójne alimenty.
Czeka w holu.
- Kto. - Twoja partnerka.
- Partnerka? - Kolorowe gówno.
Wygląda na to, że naprawdę wdepnąłeś.
Co to?
Ukłoniłeś się, brawo.
Uważaj, bo ślisko.
Czemu mam złe przeczucie?
Han-deul, wskakuj.
Idę.
Super, co?
Oryginalne.
Spec od kamperów mi je podrasował, żebym mógł jeździć na kempingi.
Rozumiem. Szpanowanie autem zostaw na później.
Od czego zaczniemy?
Od szukania ludzi do grupy fokusowej?
Badania fokusowe najlepiej pomagają
poznać potrzeby klientów.
Rozwodników najlepiej szukać
chyba w sądzie rodzinnym.
Możemy też spotkać się z adwokatem rozwodowym
albo z psychoterapeutą par.
Gdzie zaczniemy?
W restauracji.
Bez jedzenia umysł nie pracuje. Najpierw zjedzmy.
Chodźmy.
Mam. Wyższy poziom.
Skończyłem.
Cały ten czas próbowałeś wskoczyć na wyższy poziom?
Tak.
Aha. Naprawdę?
Tak.
Sprawdźmy zatem, na jakim poziomie jest twoja praca.
Chcę zbierać dane w najlepszym miejscu w kraju.
No to jazda.
Patrz, jaki mają parking.
Mogliśmy pojechać byle gdzie.
- Jest jakieś wolne miejsce? - Się znajdzie.
Błagam.
Widzę, tam jest.
Doskonale.
Co za koleś. Byłem pierwszy.
Pierwszy tu przyjechałem!
Właśnie że ja.
- Przestań. - Zaczekaj chwilę.
Co pan mówi? Z daleka widziałem to miejsce.
Dlatego nic ci nie wychodzi.
- Czemu pan…? - No co?
Kamień, papier, nożyce?
Dobra.
Kamień, papier, nożyce.
Widziałaś? Załatwiłem go.
Smacznego!
Niech to szlag.
Pierwsza dla ciebie.
Dziękuję.
Cebulkę?
Może być zupa gomtang, prawda?
Nie pasuje ci to?
Następnym razem powiedz,
co lubisz, a czego nie.
W przyszłości wolałabym unikać zatłoczonych miejsc.
Dobra. Jeszcze coś?
Resztę można ustalać na bieżąco.
Łatwiej powiedzieć niż zrobić.
Lepiej z góry ustalmy zasady.
Możesz podejmować większość decyzji.
Dostosuję się.
Dobra. Wcinaj.
Dzięki, że wygrałeś.
To nic wielkiego.
To był mój były mąż.
Myślisz, że w tym stanie dasz radę nią być?
Wesołą szajbuską.
Wariatką, która mówi, co chce. Z uśmiechem.
Kilka w życiu spotkałem.
To nie twój styl.
Kibicowałam ci.
„Jak wygra, to mi się uda”.
- Co takiego? - Bycie szajbuską.
Gdybym przegrał…
Zabiłabym cię.
Wleciało mi do nosa.
To tutaj?
KAFEJKA INTERNETOWA
Tak.
Są tutaj najwyższej klasy komputery.
Z PROCESOREM ZA 500 MILIONÓW
Można wypić kawkę.
WŁOSKA KAWA PREMIUM
Zjeść zupkę.
DANIA PRZYGOTOWANE PRZEZ SZEFA KUCHNI
I usiąść na fotelu masującym.
FOTEL ZAPEWNIAJĄCY TRADYCYJNY TAJSKI MASAŻ
Dobrze.
Zacznijmy od zupki.
Zamów. Ja zrobię to następnym razem.
To rozsądne.
Dobrze.
Dokąd najpierw?
Do sądu? Do kancelarii prawnej?
A może do profesora psychologii?
Najpierw jedźmy za kawę.
To podstawa.
A praca?
Będziemy pić kawę i pracować.
Znasz takie miejsce?
Jest trochę daleko, ale słynie ze świetnej kawy.
Jest też ciche.
W drogę.
- Żarcie było dobre, co? - Tak.
ŚWIĄTYNIA NAMJANG GÓRA NOAK
To tutaj.
Tutaj będziemy pić kawę i pracować?
- Tak. - To jakiś żart?
Spokojnie.
Dzień dobry, siostro.
My na kawę.
Witaj.
Jedna z mniszek przyniosła ziarna kawy.
Lubicie odmianę mandheling?
Oczywiście. Jest pyszna.
Zaciągnąłem ją tu dla tej kawy.
W porządku.
W naszych czasach niektórzy nawet rapują sutry.
Zapewne się przyjaźnicie.
To mój były mąż.
- Cały dzień dziś plujemy. - Wiem.
Niech Budda będzie z wami.
A teraz mówcie.
Dlaczego przyjechaliście?
To najmądrzejsza osoba, jaką znam.
No i?
Wie więcej niż profesorowie psychologii.
Pytaj śmiało.
Daj nam chwilę.
Przy tobie nie będzie się czuła swobodnie.
Ojej, muszę skorzystać z toalety.
Siostro, wybacz, że o to pytam,
ale staramy się opracować nową polisę.
Chodzi o ubezpieczenie od rozwodu.
Rozumiem.
Szukamy uzasadnienia dla wprowadzenia tego produktu.
Przyczyn, dla których warto ubezpieczyć się od rozwodu.
- Jestem nieco zaskoczona. - Nie wątpię.
Moje małżeństwo
nigdy nie było nieszczęśliwe.
- To czemu…? - Czemu się rozwiedliśmy?
Od dziecka miałam inne spojrzenie na życie niż większość.
Chciałam cieszyć się duchowością z dala od ludzi.
Nie mogłam powiedzieć tego rodzicom.
Przejmowałam się, co myślą inni.
Postanowiłam zrezygnować z wymarzonego życia,
podążać normalną ścieżką kariery
i założyć rodzinę tak jak wszyscy.
Pewnego dnia
oglądaliśmy z Ki-junem film, pijąc kawę, którą zaparzyłam.
Był zatytułowany Ciekawy przypadek Benjamina Buttona.
W jednej scenie kapitan Mike mówi Benjaminowi,
by żył tak, jak chce,
żeby osiągnąć szczęście.
Ki-jun powiedział mi dokładnie to samo.
On wiedział,
że pragnęłam innego życia.
Dlatego wyjechałam z dala od ludzi
i wystąpiłam o rozwód.
Więc w pewnym sensie nabrałaś odwagi.
Tak.
Przestałam się bać krytyki.
Ludzie nie potępiają tych, którzy ciepią.
Smagają jednak tych, co się rozwodzą,
choć przyczyną tego jest cierpienie.
Dlatego wiele osób rezygnuje z życia
w zgodzie ze sobą.
Ja też byłam jedną z nich.
Wasze ubezpieczenie od rozwodu
spotka się z krytyką.
Jestem tego świadoma.
Ale gdy ludzie są gotowi
narazić się na potępienie, by żyć w zgodzie z samym sobą,
warto im pomóc.
Mimo krytyki.
Dzień dobry.
Dzień dobry pani.
Słyszałam, że sprzedaje pani zestaw na ceremonię sologamii.
Nazywa się „Życie w zgodzie ze sobą”.
To nie tutaj?
To ten zestaw? Co w nim jest?
Oświadczenie o samowystarczalności, deklaracja antyślubna i obrączka.
Super. Trzy elementy.
Biorę.
- Na ślub ze sobą? - Tak.
Nie może pani znaleźć męża?
- Co? - Nie może pani wyjść za mąż czy nie chce?
Proszę pani, to moja sprawa.
Nie sprzedam pani tego.
- Co? - Poczuła się pani urażona.
Nie jest pani gotowa.
Ale…
Mam swoje zasady.
Nie sprzedaję tych zestawów dla zysku.
Jeśli chce pani odzyskać pieniądze, to nie ma mowy.
Prezenty ślubne to nie pożyczka,
tylko wyraz gratulacji.
Proszę pani, bez tego też mogę zorganizować sologamię.
To świetnie.
Co to było? Po co w ogóle sprzedaje te zestawy?
BĘDĄ DO CIEBIE DZWONIĆ Z AGENCJI MATRYMONIALNEJ
Co kogo obchodzi, czy wyjdę za mąż?
Będziemy się zbierać.
Dziękuję za dzisiaj, siostro.
To była przyjemność.
Macie może plany na dzisiejszy wieczór?
Co? A czemu?
Ja nie mam.
Możecie zostać i zobaczyć spadające gwiazdy.
Dzisiaj ma być deszcz meteorytów.
Ostatni był 100 lat temu.
- Też tu będziesz? - Nie sądzę.
Muszę wziąć udział w wieczornym nabożeństwie.
Zostaniemy?
Wahasz się, więc myślę, że masz ochotę.
No to zostańmy.
Pomodlę się, abyście byli szczęśliwi i zdrowi
oraz cieszyli się życiem.
Dziękujemy.
Niech posiłki cię radują, a wypróżnianie się idzie gładko.
- Odpoczywaj. - Dziękuję.
Trzymaj się.
Chodźmy.
Jesteś na mnie zła?
Wybacz, że ci nie powiedziałem. Nie gniewaj się.
Zawsze tu przychodzę
przed rozpoczęciem projektu.
To moja mentorka.
Była żona to twoja mentorka?
Druga była żona.
Wiem. Trudno to zrozumieć.
Wcale nie.
Rozumiem i dlatego to takie trudne.
O czym rozmawiałyście?
Będziemy dziś pracować do późna.
Razem?
Jakiś problem?
Tym razem przymknę oko.
W przyszłości uprzedzaj mnie 24 godziny wcześniej.
To rozsądne.
Umowa stoi?
Tak.
Meteoryty najlepiej oglądać na leżąco,
bo spadają o różnych porach.
- Naprawdę? - Tak mówią.
Ale nie wiem, nie próbowałam.
Nie planowaliśmy tego. Co będziemy jeść?
No tak.
Ktoś zamawiał pizzę?
Zamówiłeś pizzę? Kiedy?
Mamy to, więc…
Proszę.
Bazylia pachnie obłędnie.
- Też ją lubię. - Tak?
- Pycha. - Tak.
Nadal mam jet lag.
Chodźmy się przewietrzyć.
Kiedy ostatnio byłaś w Korei?
Wyjechałam zaraz po rozwodzie,
więc dawno temu.
Przyjaźnisz się z Ki-junem?
Od podstawówki.
Nie poznaliśmy się.
Pewnie widziałeś mnie tylko na ślubie.
- Nikogo nie znasz? - Zgadza się.
To moje pierwsze spotkanie z kolegą Ki-juna.
Z wyjątkiem tych na ślubie.
Przecież był twoim mężem.
Tak.
- I jestem pierwszy? - Tak.
- Jakim cudem? - Nie wiem.
Nie było czasu na spotkania.
Trzy miesiące związku, ślub, a potem rozwód.
Pełne ręce roboty.
Pobraliśmy się, ale nie mieliśmy czasu zarejestrować małżeństwa.
Rozwód był łatwy.
Całe szczęście.
A ty? Jesteś rozwodnikiem?
Co przelało czarę goryczy?
To długa historia.
A u was?
Dla mnie…
- Jego słowa. - Sowa?
Co tak pohukuje?
Słyszałaś o Pogrzebie słów?
„Pogrzebie sów”?
To wiersz dla dzieci.
Agent ubezpieczeniowy przyszedł na pogrzeb nadużywanych słów.
To musiały być ciekawe sowy,
skoro miały ubezpieczenie i pogrzeb.
Nie „sów”, tylko „słów”.
„Wykupiłeś polisę na słowa.
Dzienny ich przydział dostała mowa.
Choć tylko dziesięć jest ich w umowie,
sam możesz wybrać to, co powiesz”.
- To wiersz dla dzieci? - Tak.
Pomysłowy.
Prawda?
Dlatego chciałem, żeby powstał zespół ds. nowych produktów.
Pragnąłem stworzyć wyjątkowe ubezpieczenie.
Coś jak od słów.
- To był przełomowy moment. - Chyba tak.
Czyjeś słowa musiały cię często ranić.
Albo twoje innych.
Ponieważ nie zarejestrowaliśmy małżeństwa,
by je zakończyć, wystarczyły słowa.
„Słowa”, nie „sowa”.
Słowa są gorsze, niż myślisz.
Potrafią skrzywdzić człowieka,
a nawet zabić.
Ale czasami niosą pokrzepienie.
Jakie ubezpieczenie
chciałabyś stworzyć?
Chciałabym wprowadzić polisę,
która bolesne słowa
rekompensuje przyjemnymi.
Duże odszkodowanie
wymagałoby pokaźnego zapasu miłych słów.
Teraz ty. O jakim ubezpieczeniu marzysz?
Od dumy.
W sensie?
Rekompensowano by mi urażenie lub zdeptanie mojej dumy.
Rozumiem. Pomysłowe.
Żeby odzyskać…
poczucie własnej wartości.
Ubezpieczenie SOS od podróży w kosmos.
To takie śmieszne?
Po prostu wydaje się niepoważne.
Dlaczego?
Za chwilę się zacznie. Chodźmy.
Gdzie?
- Podaj mi ten koc. - Co?
Mówiłaś, że najlepiej leżeć.
Zielony.
Lubię ten kolor.
Widzisz tę najjaśniejszą gwiazdę?
- Gdzie? - Tam.
Tam?
Tam.
Widzę.
To Wielki Pies.
Jest tam Syriusz.
Jest jak Łajka. Pies, który bujał się po kosmosie.
Łajka?
Poleciała na orbitę na pokładzie Sputnika 2.
Nie wróciła już na Ziemię.
Aha. O tej Łajce mówisz.
Nawet psy ulegają tam wypadkom.
Skąd pewność, że ludzie wrócą cali?
Czy to taki głupi pomysł?
Skąd.
Masz rację.
Mieliśmy się więcej nie spotkać,
a wcinamy pizzę, czekając na deszcz meteorytów.
Życie jest pełne niespodzianek.
Jest jak tunel, a nie jaskinia.
Sądziłem, że ukryłem się w jaskini,
ale w końcu znalazłem wyjście.
Okazało się, że to był tunel.
Zabawne. Myślałem, że z niego uciekłem,
ale wszedłem do następnego.
I co wtedy?
W sensie?
Co, jak się trafi do tunelu?
Oto rada od kogoś, kto wydostał się z trzech.
Żeby wyjść, musisz najpierw wejść.
Zaczyna się!
- Połóż się. - Już.
- Spójrz tam. - Widzę.
Piękne.
Dość często znajdujemy się w pozycji leżącej.
Racja.
PRAWO UBEZPIECZENIOWE
MEDIACJA
UBEZPIECZENIE OD ROZWODU
WARUNKI POLISY (WERSJA ROBOCZA 1)
Cześć.
O rety!
To chyba telepatia, że się tu spotykamy.
Na to wygląda.
Skoro o tej porze przyszłaś na ten film,
to wszystko jasne.
Masz teraz plany?
Wybieram się na warsztaty.
Warsztaty?
Ja nie mam planów.
- Mogę się przyłączyć? - Słucham?
Lubię taki starodawny styl.
Wcale nie jest starodawny. Jestem mile zaskoczona.
Szok, że na drutach można zrobić tyle fajnych rzeczy.
Miło to słyszeć.
Kupując ich produkty, zyskujesz dostęp do warsztatów dziewiarskich.
Zamierzam zrobić sweter.
Sweter?
Dla kogo? Dla chłopaka?
Nie, dla siebie.
Dla siebie?
Na drutach robi się ubrania dla kogoś wyjątkowego.
Dlatego pierwszą rzecz zrobię dla siebie.
Dobrze.
Ten mi się podoba.
Lubisz zielony?
- Nie. - Więc czemu…?
Lubi go ten, dla kogo coś wydziergam.
Zielony. Lubię ten kolor.
Pomyliłam ścieg.
Robienie na drutach ma pewien plus.
Można spruć i zacząć od nowa.
Dobrze, że od razu zauważyłam.
Później byłaby to katastrofa.
Jak skupisz się na tym, że trzeba zacząć od nowa,
odezwie się żal.
Nie myśl o tym.
Po prostu spruj i zrób to jeszcze raz.
W miłości jest podobnie.
Nie przyznajemy się od razu do błędu,
a potem żałujemy.
- Racja. - Gdybym mogła wydziergać życie od nowa…
znów wybrałabym Ki-juna.
Nadal coś do niego czujesz?
Tak. Czuję.
Ale wiem, że nie ma szans, byśmy do siebie wrócili.
Co nie znaczy, że muszę się pozbyć tych uczuć.
Nadal wykazują tendencję wzrostową.
Mówisz o tym jak o inwestowaniu.
Nie ma powodu, żebym zerwała tę znajomość.
Warto w niego inwestować.
To fascynujące.
Większość par po rozwodzie ma do siebie żal.
To się nazywa kompleks niższości.
Myślisz, że śmiałam się z ciebie? To brak pewności siebie.
Nie doszukuj się zbyt wiele. To się nazywa nadmierna samokrytyka.
Świetnie.
Dokumenty są prawie gotowe. Przedstawimy je na zebraniu zarządu.
Musimy jednak
zabezpieczyć się na wypadek,
gdyby chcieli to odrzucić.
Zespół prawny na pewno nas zapyta,
jak zapobiegniemy rozwodom.
Nie tylko oni.
Wszystkie działy będą miały pytania.
Kluczową sprawą jest to, jak obniżyć liczbę rozwodów.
Jest pewien sposób.
Możemy zapewnić usługi zapobiegające rozwodom.
Na przykład darmowe masaże w dni wolne od pracy,
usługi sprzątania oraz wyjazdy dla par
na okres obowiązywania polisy.
Niegłupi pomysł.
Jeśli pomożemy im radzić sobie z problemami,
obniżymy liczbę rozwodów.
Jesteś geniuszem.
Dobre.
Pomoc w rozwijaniu hobby
też byłaby dobra.
A może terapia dla par?
Wiem! Doradztwo w zakresie wychowywania dzieci.
Wielu kłóci się o dzieci.
- Racja. - Tak.
Doktor Oh Eun-young.
No co ty. Jest zapracowana.
Rozwodowi można zapobiegać na więcej sposobów, niż myślałem.
Wiele par o tym nie wie.
Dobrze. Przeanalizujmy przyczyny
i włączmy odpowiednie rozwiązania do warunków polisy.
- Albo jako usługi specjalne. - Dobrze.
Jest jeszcze jeden problem.
Jak zidentyfikujemy oszustów i naciągaczy?
Masz na myśli ryzyko wyłudzenia?
Tak. Co z fikcyjnymi małżeństwami dla odszkodowania?
Albo gdy jedna strona zechce wykorzystać drugą?
Potrzebujemy profilera.
Wyłudzenia ciężko przewidzieć nawet przy OC i AC.
To niemożliwe.
A gdyby tak zatrudnić szamana?
Przestań.
Jeśli to konieczne,
sprowadzimy profilerów, szamanów, a nawet wróżbitów.
Aby nic nie stanęło nam na drodze,
przygotujemy wszelkie możliwe zabezpieczenia,
nawet jeśli z nich nie skorzystamy.
- Dobrze. - Tak jest.
Zaczniemy rekrutację, gdy ustalimy przyczyny rozwodów
i sposoby zapobiegania im.
No dobrze.
Czy to wszystko na dziś, szanowna szefowo?
- Panie Na. - Tak, dyrektor Jeon?
Czy nie powinniśmy…
zjeść razem kolacji?
To popularne miejsce. Niełatwo o rezerwację.
Ma pan zdolność przekonywania.
W Ssangmun byłem topowym agentem ubezpieczeniowym.
Jest pan naj.
Chłopcze! Przygotuj nam tor.
Tak jak lubię.
Góra albo spód!
Przechyl, obróć, mamy team!
Okej! Na pewno wygramy.
Dyrektor Jeon, bez obaw. Już wygraliśmy.
Czyżby?
- Przegrani płacą za drugą kolejkę. - Oczywiście.
Ah-young, ponoć jesteś dobra.
Tak. We wszystkim oprócz małżeństwa.
Dzisiaj nie wygrasz.
Zamierzam grać na serio.
Śmiało. Przecież wiem, na co cię stać.
To mój pierwszy raz. Wybacz.
- Serio? - Mój też.
I co z tego? Liczy się zabawa.
Nauczę cię. Szybko załapiesz.
Dobra.
Ta nie będzie dla ciebie za ciężka.
Podejdź.
Ustaw stopy w linii prostej.
- Widzisz te dziurki? - Tak.
- Włóż tam te trzy palce. - Trzy.
Wkładamy, przekręcamy i podtrzymujemy.
Krok do przodu, prawa ręka do tyłu,
lewa ręka w bok i rzucasz.
I rzucam.
Super, bardzo dobrze.
- Łatwizna, co? - Tak.
A ja?
Włóż tu palce w ten sposób.
Prawa ręka do tyłu, lewa ręka w bok
i rzucasz na wyprostowanej ręce.
Wspomnienia wracają.
Dobrze?
- W ten sposób. - Tak?
Czy tylko ja wyczuwam tam dziwny klimat?
Czemu? Po prostu je uczy.
Dlatego mówią o panu „stary pryk”. Skręca mnie od patrzenia na to.
Spróbujcie rzucić.
Lewa w bok i rzucasz.
- Celuj w środek. - Stopy równo.
Krok do przodu.
Zamachnij się i rzuć.
O kurka! Jakim cudem?
Masz dryg! Super!
Jesteś naprawdę dobra! Zbiłaś wszystkie!
Zaczynamy!
- Damy radę! - Powodzenia!
Pokażmy im!
Do startu.
Start!
Ładnie!
- Szok! - Tak!
- Do dzieła! - Dajesz!
Ej.
- Sorki. - Ej!
Kurka wodna.
Było blisko.
A weź!
Ładnie.
Super!
Wiedziałam!
Czemu robisz coś takiego?
Dyrektor Jeon, dasz radę!
- Dajesz, Han-deul! - Ostatni rzut!
Do dzieła!
My wygraliśmy, prawda?
- Wygraliśmy! - Widziałaś to?
Widziałaś?
Dobra robota!
Wiedziałam, że damy radę!
Dyrektor Jeon.
Jestem taki szczęśliwy, że przegraliśmy.
Dzisiaj ja stawiam!
Pijcie!
- Zacząłeś traktować mnie obojętnie - Znam tę piosenkę.
Ktoś zagościł w moim sercu Zajął miejsce twe
Było ciężko, było wiele łez
To był trudny czas
Czemu śpiewają takie smuty?
Panie Na, niech pan posłucha.
Co? Nie słyszę cię!
Ponoć w niektórych firmach pracownicy,
którzy nie wierzą w małżeństwo,
mają zagwarantowane wynagrodzenie podstawowe
oraz pięć dni wolnych od pracy.
Chcesz 105?
Płakać mi się chce
Dawać utwór numer 105!
Co?
Utwór numer 105!
Jak się nazywa wykonawca?
Nie!
Jeden, zero,
pięć!
Aha! Okej!
To niesprawiedliwe!
Nowożeńcy dostają w prezencie
pieniądze i wolne.
Pytasz, czy lubię frywolne?
Za powolne?
Chce szybszą muzę!
Znalazłam!
Może pan puścić!
Mam się puścić?
Sama się puść!
Ja mam puścić?
Dajesz, Han-deul.
- Kto to wyłączył? - Szlag!
Przepraszam!
Przygotowywałam następną piosenkę.
SHINTOBULI
To mój popisowy numer!
Skąd wiedziałaś?
Stary pryk to wyłączył?
Nie mów tak do szefa, durniu!
- Przepraszam! - Racja, jestem stary.
Przepraszam, szefie!
- Nie wrzeszcz mi do ucha! - Przepraszam!
Nie krzycz mi do ucha!
- Potrzebuję pocieszenia! - Ah-young?
Potrzebujesz pocieszenia?
- Ja też! - Pokrzepię cię!
Kim ty jesteś?
Kim ja jestem?
Za dużo śpiewałem.
- Zdarłem gardło. - Chodźmy na drugą kolejkę.
Trzeba więcej wypić.
Muszę złapać metro,
więc będę się zbierać.
- Dobra. - Do zobaczenia.
Wracaj bezpiecznie. Pa!
Jedzie czy nie?
Dyrektor Jeon, auto już jest. Przyjechało!
- Taxi zaraz będzie. - Dzięki.
Do widzenia.
Możesz jechać ze mną.
Podrzucę cię. Jedziemy w tę samą stronę.
Chyba tak.
Jedź. My weźmiemy taksówkę.
Dobra.
Nie spóźnij się jutro.
Do widzenia, dyrektor Jeon!
Kierowco, zabierz ją do Sinsa-dong!
- Mieszka tam! - Ostrożnie.
O rany.
Taxi powinno zaraz tu być.
- Jedzie. To nasze. - Tak.
Wezwałeś taksówkę?
- Wsiadaj. - Dobra.
Wracacie razem?
Mieszkamy na jednym osiedlu.
Panie Na, słyszałam, że w naszej firmie jest dziś Dzień Poślubionych.
- Mamy coś takiego? - Tak.
Niech pan kupi coś żonie w drodze powrotnej.
Firma powinna dać nam jakieś bony!
Bo skończy pan jako pierwszy beneficjent naszej polisy.
- Proszę dbać o żonę. - A niech cię.
Nie ma pan dość tej zupy?
To nie musi być nic wielkiego.
Na pewno się ucieszy.
Dobra, kupię jej coś.
- Zmykajcie. - Do widzenia.
- Dobranoc.
Kierowco, zawieź ich do Ichon-dong.
- Dobranoc. - Miłego.
Jazda!
Skarbie?
Wróciłaś?
Myślałem, że bardziej się opalisz.
Jak tam wypad do Afryki?
Piłeś?
Tylko troszeczkę.
Mieliśmy kolację firmową.
Na twój koszt?
Byłbym zapomniał. Dla ciebie.
Tofu?
Podobno dzisiaj jest
Dzień Pojedzonych.
O co chodzi?
Przecież to porządne tofu.
Skarbie, zjadłem całą zupę!
Moi drodzy, najważniejsza kwestia
jest tutaj.
W porównaniu do zeszłego roku liczba małżeństw
wzrosła o 1%, czyli około 2000!
Spójrzmy teraz na liczbę rozwodów.
Spadła o 0,9%, czyli jakieś 800.
Wykres ukazuje współczynnik ślubów i rozwodów.
Myślicie, że się zgodzą?
Jeśli nie, to będzie trzeba zmienić podejście, prawda?
Lepiej się wtedy poddać.
Jeon-man, ten wniosek…
Nie poddamy się.
Dyrektor Jeon na pewno coś wymyśli.
Przez cztery lata…
Dziękuję za uwagę.
To wszystko na temat ubezpieczenia od rozwodu.
Dziękuję.
Potrzebujemy waszego wsparcia!
Wszystkiego dobrego! Dziękuję!
Pomóżcie nam ten jeden raz!
Wszystkiego dobrego! Dziękuję!
- Zdarłem gardło. - Jak poszło?
- Moje gardło. - Proszę, woda.
- Dobra robota, stary pryku. - Nie szmatą, durniu.
Zatwierdzili to.
- Ale to zgoda warunkowa. - Co?
Musimy spełniać warunki przez sześć miesięcy próbnych,
a potem dopracować polisę.
Jakie warunki?
Naprawdę muszę wszystko mówić swoim podwładnym?
Musimy wiedzieć, co robić.
Jestem wykończony.
Ja wam powiem.
Dyrektor Jeon, proszę sobie usiąść.
Macie sprzedać 30 polis w 3 dni.
Dozwolona liczba rozwodów
to zero.
- Ale… - Chwila.
Chcą zobaczyć, jak skuteczne są nasze metody zapobiegania rozwodom.
To są warunki? A nie cel?
To niewykonalne.
Dali do zrozumienia, że to odrzucą.
Zgadzam się.
Dajcie spokój, trochę optymizmu.
Firma chce złożyć wniosek do KNF o zgodę na sprzedaż polisy
na złagodzonych zasadach przez pewien czas.
Nie będzie łatwo sprzedać 30 polis w 3 dni.
Trzeba by być topowym agentem.
To jedyny sposób, żeby wprowadzić ten produkt.
Racja.
Co teraz, Ki-jun?
Damy radę?
Jak to nie wypali, będziemy mieć prze…
Przepraszam.
Będzie po nas.
Nie wiem. Może lepiej się poddać, póki nie ma strat?
Nie!
Damy radę. Jestem tego pewien!
Okej.
Uda nam się, prawda?
Proszę zaczekać!
Dyrektor Jeon!
- Co to było? - Nie wiem.
BIURO DYREKTORA GENERALNEGO
Jak poszło? Jak nastroje?
Noh Ki-jun jest pełen energii, więc na pewno da radę.
Skorzystalibyśmy na tym.
Ale ty też nie byłabyś stratna, dyrektor Jeon.
Nowa wiceprezes chińskiego oddziału,
która wprowadziła ubezpieczenie od rozwodu,
Jeon Na-rae.
Podoba ci się?
Owszem.
Pracuj ciężko do samego końca.
Zadbaj o dobry start w Chinach, dobra?
Oczywiście.
Nie, to zwiększy liczbę rozwodów.
Polisy i rozwody. Skupmy się na tym.
Jak zwiększyć sprzedaż i zmniejszyć liczbę rozwodów?
Musimy coś wymyślić.
Panie Aktuariuszu.
Nie widzisz tu sprzeczności?
Więcej chętnych to większa liczba rozwodów.
Wiem.
Słuchaj, Noh Ki-jun.
Noh Ki-jun.
Usiądź wreszcie! Doprowadzasz mnie do szału.
Myślałem, że masz jakiś plan.
Gdzie mamy pojechać?
Gdzie?
No gdzie?
Ty baranie!
Tylko jedno miejsce…
rozwiąże ten problem.
NAJLEPSZE TARGI ŚLUBNE
Pogięło cię.
Tu mamy wciskać ubezpieczenie od rozwodu?
Może na sali weselnej?
Będzie za mało chętnych.
To może sąd rodzinny?
Będzie za dużo rozwodów.
Skąd pomysł na targi ślubne?
Każdy odczuwa strach przed ślubem.
Tę obawę, czy to na pewno dobra decyzja.
Odwołamy się właśnie do tego uczucia.
To jak opylanie lodówki na Arktyce.
Lodówki są tam bardzo potrzebne.
Jedzenie tam zamarza.
Lodówka temu zapobiega.
Nie myśl sobie, że lodówki są tam zbędne.
Do dzieła.
Polisa obejmuje koszty utrzymania i alimenty zasądzone przez sąd
po rozwodzie.
- Zwariował pan? - Jak tak można?
Przepraszam!
Chcę porozmawiać o ubezpieczeniu od rozwodu.
Tam było za dużo ludzi.
Przygotowania do ślubu i rozwodu powinny iść w parze, tak?
Sugeruje pan, że małżeństwo prowadzi do nieszczęścia.
- Tak? - Nie.
Nie?
Wprost przeciwnie.
Jak to?
Przecież ślub i rozwód to dwa przeciwległe bieguny.
Nie. Niczym się od siebie nie różnią.
Nie?
Celem jednego i drugiego jest osiągnięcie szczęścia.
Mogłabym od razu podpisać umowę?
- Oczywiście. - Tak.
- Tędy. - Dobra decyzja.
Zapraszam.
Proszę ją przeczytać.
Jedynym warunkiem jest brak romansu.
Widzisz?
Chodźmy tam jeszcze raz.
Przepraszam.
Mogłabym uzyskać poradę?
Oczywiście! Zapraszamy.
- Dziękuję. - Drobiazg.
Proszę się napić.
- Dziękuję. - Oto podstawowe informacje.
Córka wkrótce wychodzi za mąż,
ale z doświadczenia wiem, że małżeństwo nie jest łatwe.
To prawda.
Jako matka nie powinnam tego mówić,
ale chcę wykupić dla niej ubezpieczenie od rozwodu.
Mogę to zrobić?
- Jak najbardziej. - Zapraszam.
- Objaśni mi to pan? - Tak.
Chce pani wykupić polisę dla syna?
Niedługo się żeni i…
- Swatowo! - Swatowo!
„Swatowo”?
Teściowe?
DZIĘKUJEMY PARK YOUNG-KYU i CHO BO-AH ZA GOŚCINNY WYSTĘP
Mów, słucham.
Zadziałało wykorzystanie strachu przed ślubem?
Wstrzymane?
Duża liczba umów nie gwarantuje dużych zysków.
Jak planujesz zwiększyć
zarówno liczbę umów, jak i zyski?
Nie ignoruj moich wiadomości. Odchodzę od zmysłów.
Poranne telefony to kobieta.
Czym się stresujesz?
Boję się, że namieszaliśmy w życiu ludzi, którzy byli szczęśliwi.
Pójdziesz ze mną? Na ten ślub.
Trzeba dopilnować, żeby wszystko poszło gładko.
Napisy: Joanna Kuboń