SEMUA WATAK, ORGANISASI DAN TEMPAT HANYA REKAAN
PELAKON KANAK-KANAK MENGIKUT PANDUAN PENYIARAN
-Alihkan kereta awak! -Kenapa awak keluar?
-Alihkan kereta awak! -Apa masalah awak?
Ayuh.
Cepat.
Alihkan kereta awak!
-Kenapa awak tak bergerak? -Ke tepi.
Cepatlah gerak!
Ayuh pergi.
-Awak nak ke mana? -Awak tak boleh tinggalkan kereta begitu!
Alihkan kereta awak!
Awak psiko senyum. Jadi, senyumlah.
Maafkan saya, semua.
Awak tak boleh tinggalkan kereta begitu!
-Maafkan saya. -Aduhai.
Terima kasih.
EPISOD EMPAT
Dah lama saya tak ketawa kuat.
Apa rasanya jadi psiko senyum sebenar?
-Seronok, terima kasih. -Tiada masalah.
Sebentar.
JANJI TEMU RAMBUT DIBATALKAN
Ia dibatalkan lagi.
Perlukah saya sendiri ke sana?
Cik Kang, kita perlu berpisah di sini.
Di sini?
Ya, saya perlu bertemu seseorang.
Saya harus pergi dulu.
-Okey. -Teksi!
Rasanya betul cakap Ah-young, dia ada teman wanita.
Kang Han-deul?
Awak Jeong-sin?
Terima kasih.
Saya yang patut belanja awak.
Awak banyak bantu saya semasa kita di universiti
dan semasa bekerja untuk awak.
Taklah.
Awak pekerja paling bijak yang saya pernah ada.
Saya dengar berita itu dan ingin belanja awak makan.
Saya dengar awak dah bercerai.
Ya, betul.
-Baguslah. -Apa?
Orang yang baik dan pemalu macam awak pasti ada sebab yang baik
untuk bercerai.
Saya tak suka lihat awak diambil kesempatan oleh orang lain.
Bercerai ialah keputusan terbaik bagi saya buat masa ini.
Saya turut gembira.
Awak buat apa sekarang?
Saya bekerja di Plus General Insurance.
Betulkah?
Awak patut berehat selepas bercerai dan pergi melancong.
Produk yang kami bangunkan ini unik, jadi saya seronok.
Produk apa?
Insurans perceraian.
Insurans yang dijual di pesta perkahwinan itu?
Itu idea pasukan awak?
Ya. Nampaknya awak dah tahu.
Saya rasa ia menarik.
Ya, bukan?
Tentu awak sibuk buat persiapan untuk pelancaran rasminya.
Harap saya tak buang masa awak.
Taklah.
Ia kelam-kabut, tapi menyeronokkan.
Kerjasama pasukan saya baik sebab mereka mahir.
Betulkah?
Bukankah awak yang sibuk, Jeong-sin?
Saya okey.
Pasti ada risiko melancarkannya buat pertama kali di Korea,
tapi dengan adanya penaja jamin yang mahir macam awak…
rasanya ia akan lancar.
Apa?
Tak mengapalah.
Saya rasa insurans perceraian akan berjaya.
-Semoga berjaya. -Terima kasih.
Mari makan.
Ini nampak sedap.
-Makanlah. -Baiklah.
MUZIUM SEJARAH SEOUL
KHAZANAH SAYA WARISAN SAYA
-Oink, oink. -Oink, oink.
-Burung pipit kata? -Cip, cip.
-Anak anjing kata? -Woof, woof.
-Khinzir kata? -Oink, oink.
-Anak ayam kata? -Cip, cip.
-Arnab kata? -Lompat, lompat.
-Khinzir kata? -Oink, oink.
KHAZANAH SAYA WARISAN SAYA
MUZIUM SEJARAH SEOUL PAMERAN ARTIFAK
Ini asli, bukan?
Ya, asli.
Karya Kim Dae-jin, pengganti Toegye Yi Hwang.
Blok Kayu 416 Karya Terkumpul Jeongwaseonsaeng.
Susah nak percaya koleksi ini karya pengarang tunggal.
Awak datang.
Tentulah, selepas lihat ini.
Jika begitu, apa kata
awak ambil gambar saya?
Kenapa awak datang ke sini?
Saya ada urusan perniagaan.
Tolong beli polisi daripada saya.
Un-hyeong.
-Ini apa? -Ini apa?
-Hebat, -Itu apa di sana?
MAKLUMAT INSURANS PERCERAIAN
Ini polisi insurans perceraian.
Ia insurans jika berlaku perceraian.
Jika awak kesempitan, saya akan ambil polisi lain.
Tidak.
Perlu ambil polisi ini.
Maafkan saya,
tapi jika awak nak uji saya, hentikan.
Saya bukan nak uji abang ipar saya
selepas dia kehilangan isteri.
Baiklah.
Jika awak nak saya rasa bersalah, saya akan buat.
Uban itu buat awak nampak macam orang tua.
Bulu hidung awak pun nampak.
Awak tahu betapa selekehnya awak sekarang?
Ki-jun.
Sebagai penjawat awam, awak perlu nampak kemas.
Awak tak boleh biarkan ia berlarutan.
Berapa lama awak nak kesal, salahkan diri awak
dan hidup menyedihkan begini?
Kenapa tak pergi dandan rambut seperti yang saya suruh?
Kenapa awak enggan pergi hingga saya terpaksa datang ke sini?
Jangan tak pergi
janji temu rambut hujung minggu ini.
Jika awak tak pergi lagi, saya akan ambil langkah yang drastik.
Dibatalkan lagi.
Perlukah saya pergi ke sana?
UN-HYEONG MAKAN MAKANAN SIHAT?
HARAP AWAK TAK SELESEMA
Aduhai, hujan lagi.
UN-HYEON HARI INI HUJAN
BAWA PAYUNG
Biar betul.
Dia tak pernah mengemas.
UN-HYEONG
SAYA DAH GANTI BATERI ALAT KAWALAN JAUH
JADI TONTONLAH TV
UN-HYEONG KELUARLAH JALAN-JALAN
JANGAN DUDUK SAJA DI RUMAH PADA HUJUNG MINGGU
Menang!
ADA TAWARAN AYAM GORENG BELI SATU PERCUMA SATU
Jika saya layan…
kakak saya…
seperti saya layan awak…
dia takkan jadi begini.
Maafkan saya.
Maafkan saya, Ki-jun.
Saya…
Saya buntu!
Tulis nama di sini.
Pergi jumpa orang.
Berkahwin jika perlu.
Bercerai jika ada yang tak kena.
Pulihkan semula hidup awak.
Saya tak nak kehilangan awak juga.
Berhenti!
Kenapa?
Habislah awak.
PERIKSA BARANG YANG TAK BOLEH DICUCI
Awak patut baca amarannya.
JANGAN CUCI BANTAL ATAU ANAK PATUNG SUMBAT
IA BOLEH MEROSAKKAN MESIN
Semoga berjaya.
Awak nak saya tolong awak?
Apa saya patut buat?
Jangan sentuh apa-apa.
MULA
Ia berfungsi dengan baik.
Isinya tak boleh dikitar semula.
Perlu beli beg sampah mudah bakar dan buang.
Saya akan ingat.
Terima kasih.
Ya. Jumpa lagi nanti.
Apa-apa pun…
Itu apa?
Ini hujung minggu. Awak di mana?
Saya di hotel.
-Di hotel? Dengan siapa? -Dengan lelaki.
Dengan lelaki?
Awak macam terkejut.
Awak fikir saya akan bersama lelaki di hotel pada masa begini?
Ibu saya paksa saya keluar janji temu.
Tak, cakaplah. Saya boleh cakap.
Ya. Apa? Lima kontrak?
Mana kita nak dapatkan kontrak buat masa ini?
Saya akan jadi gila.
Okey, saya faham.
Awak ada tenaga yang hebat. Saya pun ada.
Saya tak nak tahu.
Khabarnya awak kerja dalam kewangan.
Saya dalam bidang insurans.
Boleh awak ambil insurans saya?
Insurans perceraian.
Awak agresif.
Saya perlu dapatkan lima kontrak sekarang.
Awak sangat jujur.
Saya juga sangat biadab.
Itu saya tahu.
Tapi awak pun dipaksa untuk datang ke sini, bukan?
Jadi, jangan buang masa awak dengan wanita biadab macam saya
dan tamatkan janji temu ini.
Seperti yang awak lihat,
saya agak sibuk. Maaf untuk hari ini.
Awak sangat bersemangat.
Saya suka semangat itu. Saya nak ambil.
Kenapa dengan awak?
Apa yang awak buat? Lepaskan.
Ini takdir.
Dah terkoyak separuh.
Saya akan simpan bahagian ini dan kita akan cantumkan kemudian.
Jangan nak dramatik.
Apa semua ini?
Satu, dua…
-Tahniah… -Tahniah…
Ini takdir.
Ini berlaku kepada kita.
Ia di rambut awak…
Cik Ah-young?
Ini waktu rehat, tapi saya buka untuk pelanggan tetap.
Saya akan beri satu hidangan besar.
Terima kasih.
Bukankah ia menyusahkan?
Tahu berapa banyak sisa plastik setiap orang hasilkan di negara kita?
Sekitar 102 kilogram setahun?
Jika awak dah tahu…
Sekejap, bagaimana awak tahu?
Saya selalu semak data statistik dengan teliti.
Bagaimana dengan awak, En. An? Bagaimana awak tahu?
Saya pun selalu semak data statistik dengan teliti.
Tak ramai orang yang memiliki obsesi aneh seperti ini.
-Menarik. -Menarik.
SUNDAE OKGYEONG
Itu suami puan?
Maafkan saya kerana awak melihatnya.
Puan tak perlu minta maaf.
Dia dah lama begitu?
Bukan begitu. Dua minum sedikit saja.
Dia jadi begitu sebab puan pertahankan dia!
Saya faham, puan.
Walaupun dia minum sedikit, itu tak bererti
dia boleh layan puan begini.
Dia macam musuh berbanding suami.
Dia minum, berjudi, pukul saya
dan ambil semua wang simpanan saya.
Saya tak tahan.
Puan, berapa umur puan tahun ini?
Saya? Tahun ini saya 60 tahun.
-Anak-anak puan? -Semua dah besar dan dah berkahwin.
Jadi, tugas puan dah selesai.
PLUS GENERAL INSURANCE
Ini apa?
Ini insurans perceraian.
Insurans perceraian?
Puan tak boleh terus begini.
Kami tak kata puan patut bercerai.
Insurans ini tawarkan khidmat kaunseling.
Jadi dapatkan bantuan dulu dan cuba.
Jika dia tak berubah juga,
puan boleh bercerai.
Saya ingin buat begitu,
tapi pada usia 60 tahun, tak pasti saya boleh lakukannya.
Puan.
Pada usia 60 tahun, masa puan banyak lagi.
Puan berhak untuk bahagia,
Cik Ah-young!
Biasanya saya yang bayar bil,
tapi awak yang bayar dulu.
Saya belanja makan malam.
-Saya nak buat pengakuan. -Tolong jangan.
Saya tak nak bohong, Cik Ah-young.
Profil saya sebut, saya pengarah firma pembangunan hartanah.
Tapi itu cuma nama saya pada syarikat ayah saya.
Sebenarnya saya…
seorang penari.
Walaupun ibu bapa saya menentang, saya tetap teruskan
dan kejar impian saya.
Pergilah kejar.
Apa yang awak buat?
REALITI
Cik Ah-young!
Teksi!
Dia lebih daripada gila.
En. Noh?
Awak lari dari mana?
Dari muzium sejarah.
Ini asli, bukan replika.
Awak nak ke mana?
Entah.
Jadi, kenapa pergi?
Saya tak tahu.
Saya tak nak duduk di rumah, jadi saya keluar.
Bawalah saya sekali.
Kenapa pula?
Saya nak minum kopi yang sedap.
Prestasi kerja awak di luar jangkaan saya.
Dia seperti terdesak untuk bercerai. Jika begitu, baiklah.
-Rumah awak ke arah itu? -Ya.
Jadi, awak jalanlah di depan sebelum saya mati kelaparan.
Tidak.
Saya tak jemput sesiapa ke rumah saya.
Selamat tinggal.
Rasanya awak amat lapar.
TUANGAN CRO-MAGNON DAN ZAMAN GANGSA
"Cro-Magnon"?
Dah siap.
Terima kasih.
Sebentar.
Saya duduk di kerusi ini saja.
Kerusi itu untuk pemiliknya.
Silakan.
Ayuh makan.
Terima kasih.
-Makanlah. -Okey.
Sedap.
KIM GUN-BOK, KIM GA-YEON KIM MIN-JOO, KIM MIN-WOOK
Kim Bo-gang tak bagus.
Kim Mi-jae tak bagus.
Ini saya, Dae-bok.
Helo?
Hei, Mi-jae. Ini saya.
Awak sibuk? Saya cuma nak tahu…
Helo? Kenapa awak sibuk pada hujung minggu?
Hei, Seok-gi. Ini saya.
Hai, Dae-bok.
Awak buat apa hujung minggu?
Saya minta maaf.
Saya dah ambil satu polisi tak lama dulu.
-Jadi saya tak boleh ambil lagi. -Bukan itu.
Saya cuma nak tahu jika awak nak main pool.
Isteri saya menelefon saya.
-Nanti kita berbual lagi. -Hei, Seok-gi. Helo?
Bagaimana hidup saya jadi begini?
Aduhai.
Apa pula yang isteri tercinta saya hantar kali ini?
BUJANG
Apa? Bujang?
Biar betul.
Saya cuma nak cari rezeki.
Aduhai.
Banyak yang awak dah tempuhi, Dae-bok.
Okey. Ini caranya kita kongsi foto.
Berhasil.
Ini hantaran media sosial saya yang pertama.
Awak dah bangun?
Kenapa awak pesan banyak sangat?
Ia sebagai caj awak tidur di sini.
Awak terlalu baik hingga orang ambil peluang.
Kenapa awak tak kejutkan saya?
Awak nampak letih, jadi saya biarkan awak tidur.
Awak cakap macam dia.
Kenapa awak mengait?
Ia merangsang lobus frontal, parietal, oksipital dan temporal.
Aduhai.
Sebenarnya saya nak mahirkan diri.
Mengait setiap kaitan untuk mencipta sesuatu
mengingatkan saya tentang hubungan manusia.
Apabila saya fokus mengait,
ia meredakan kemarahan saya pada saat itu
dan kegelisahan saya hilang.
Jika saya boleh baiki kesilapan dan mulakan hidup baru,
rasanya saya boleh kait yang baru.
Saya juga nak lihat jika saya boleh siapkan
hanya dengan terus melakukannya.
Saya rasa itulah sebabnya
saya nak mahir dalam mengait.
Jika begitu,
tolong ajar saya mengait.
En. Noh nak mengait?
Ya. Saya ada hasil mengait yang belum siap.
"Hasil mengait yang belum siap"? Apa dia?
Entahlah.
Awak nak pergi tenangkan fikiran?
Pelik cara awak tenangkan fikiran.
Beli sesuatu yang kita suka buat kita gembira.
Telur. Boleh ambilkan saya sekarton?
-Ini? -Saiz yang lebih kecil.
-Terima kasih. -Sama-sama.
Daun bawang.
-Awak nak separuh? -Tak nak.
Saya selalu ada baki kerana saya tinggal sendiri.
Tapi saya perlukan ia untuk memasak.
Kenapa tak jual dalam tangkai dan bukan berkas?
Saya tiada peti ais. Jadi, terpaksa tolak.
Awak tiada peti ais?
Kenapa? Awak masih di era Joseon?
Saya beli satu selepas berfikir panjang, tapi dia ambil.
Entah kenapa,
tak wajar rasanya beli dua peti ais dalam setahun.
Ya. Dua peti ais setahun memang agak melampau.
Kenapa awak berpisah?
Kenapa awak tanya?
Saya cuma tiba-tiba nak tahu.
Sebab saya bodoh.
En. Noh pula bagaimana?
Saya ambil berat hal remeh.
BEBERAPA TAHUN LEPAS
Awak tentu penat.
-Saya simpankan. -Terima kasih.
Saya akan siapkan makan malam.
-Makan malam? -Ya.
Kita makan sesuatu yang ringkas malam ini.
Saya ada rancangan untuk makan malam.
-Awak ada rancangan? -Ya.
Saya kenal seorang lelaki semasa di New York.
Dia di Korea, kami nak jumpa.
Jika dia datang jauh dari AS, rasanya awak patut jumpa dia.
Saya boleh hantarkan jika awak penat.
Tak mengapa. Saya nak jumpa dia di rumah.
Oh, begitu. Jadi dia nak datang ke sini?
Baguslah. Jumpa di rumah lebih senang.
Tak, bukan di sini. Di rumah saya.
"Rumah saya"?
-Apa maksud awak? -Apa?
Oh, maksud saya, tempat saya tinggal.
Saya fikir awak dah jual rumah itu selepas kita berkahwin.
Kenapa saya nak jual ruang peribadi saya?
Ada apa?
Pelik kerana awak ada rumah berasingan.
Apa yang peliknya?
Saya mampu dan perlukan ruang saya sendiri.
Tapi kita dah berkahwin.
Itu tak bererti kita perlu kongsi semuanya.
Setidaknya, awak beritahulah saya.
Kenapa nak beritahu semua?
Kita pasangan berkahwin.
Pasangan berkahwin?
Jadi sebab itu kita perlu ada persetujuan?
Bagi saya itu pelik.
Perkahwinan amat penting dalam hidup saya,
tapi ia bukan segala-galanya.
Perkahwinan juga tak sepatutnya segalanya buat awak.
Faham?
Jumpa lagi.
Awak boleh duduk di sofa itu. Saya duduk di kerusi memancing.
-Awak pasti? -Tadi awak duduk di sini.
Kali ini saya duduk di kerusi memancing.
Bunyinya adil.
Tak, ini cawan saya.
Apa-apa pun,
kenapa awak hidup begini sedangkan rumah awak luas?
-Saya dah bosan. -Maksud awak?
Bekas isteri saya suka menghias rumah.
Jadi, kami ada terlalu banyak barang.
Setiap kali saya balik kerja, pasti ada sesuatu yang baru.
Isteri saya kata, dia buat untuk saya.
Tapi ia tolak saya lebih jauh dari rumah kami.
Pada masa itulah saya tahu.
Saya cuma perlukan
ruang untuk saya sahaja.
Saya faham maksud awak.
-Betulkah? -Ya, saya faham.
Perlunya untuk mempertahankan ruang peribadi kita.
Apabila saya utarakan hal ini, orang maki saya dan bukan memahami.
Saya dah biasa kena maki, jadi saya faham.
Awak hebat.
Apa-apa pun, itu apa?
Itu batu peliharaan saya.
"Batu peliharaan"?
Saya bawa balik ketika memancing bersama Ki-jun.
En. Noh memancing?
Betulkah kamu berdua berkahwin?
Dia tak pernah kata dia suka memancing.
Awak suka memancing?
Tak. Saya benci.
Mungkin dia tahu awak tak suka, jadi dia tak beritahu.
Kami memancing ketika musim sejuk.
Rasanya ia sejurus selepas kami bercerai.
Kami tak cerita tentang perceraian kami.
Kami cuma berbincang untuk memelihara anjing dan kucing.
Perbincangan itu bawa kami kepada perbincangan tentang ontologi.
Akhirnya kami tak jadi nak ambil haiwan peliharaan, tapi…
-Tapi apa? -Pada masa itulah
saya terpandang batu ini.
Saya fikir
batu yang dingin dan tiada perasaan ini
takkan marah atau buat saya rasa bersalah jika ia tak rasa jenaka saya lucu.
Ya, En. Noh.
Maaf, saya baru jumpa. Saya akan ke sana.
Su-in. lihat di sana.
Hei.
Awak mengintai saya?
Kenapa awak beli-belah di sini
dan kenapa tak hantar barang yang saya minta?
Saya tak boleh guna bidet kerana awak!
Bodoh. Awak memang pelik.
Kenapa? Awak nak invasif lagi?
Awak dah lupa? Begitu?
Awak lupa sebab awak dungu?
Awak dah lupa? Jawablah.
Apa awak nak buat?
Awak rasa apa yang awak boleh buat?
Awak!
Awak dah gila? Kenapa tengking saya?
Awak siapa?
Su-in, baik kita pergi.
Lain kali saya bawa kerusi sendiri.
Apa?
Tak guna!
Dari mana awak dapat keberanian itu?
Saya cuma marah.
Patut marah lebih kerap.
Betulkah?
Terima kasih beri saya keberanian.
Tiada masalah.
Faham.
Ya, kita jumpa nanti.
Selamat tinggal.
PLUS GENERAL INSURANCE
ID, KATA LALUAN
INSURANS PERCERAIAN TERMA DAN SYARAT POLISI
PLUS GENERAL INSURANCE
Apa kita nak buat kepada lima kes yang ditolak?
Kita dapat tiga kontrak baru hujung minggu lepas.
Jadi kita perlukan dua lagi.
Kami akan uruskannya secepat yang mungkin.
Kita perlukan kadar cerai sifar sepanjang tempoh enam bulan.
Bagaimana awak nak penuhi syarat ini?
Kita akan tentukan kes pengurusan khas.
-"Kes pengurusan khas"? -Ya.
Kita pilih pemegang polisi yang tinggi risiko untuk bercerai
dan pantau mereka.
Bagaimana awak nak tentukan kumpulan berisiko ini?
Seperti puan kata, astrologi Korea, fisionomi dan pemprofilan.
Kita akan guna apa saja cara untuk menapis mereka.
Jadi awak akan guna semua cara untuk elak perceraian selama enam bulan?
Tak kira apa pun, kita perlu.
Itu saja?
Tak, puan.
Ini senarai rakan kongsi untuk mencegah perceraian.
Untuk kes pengurusan khas kita,
kita akan beri pelbagai langkah mencegah perceraian,
seperti aktiviti golf, melancong dan terapi pasangan.
Idea yang baik.
Pn. Jeon, tentang senarai rakan kongsi ini,
boleh saya cadangkan syarikat yang tiada dalam senarai ini?
Saya akan terima jika terma mereka lebih baik.
Ayuh gerakkan pasukan.
Ya, puan. Cik Joh…
Kenapa awak muram?
Tiada apa-apa.
Saya cuma rasa bertemu orang sangat menjengkelkan.
Siapa? Saya?
Jumpa di lobi lima minit lagi.
-Bersiap dan turun ke bawah. -Okey.
Cik Joh Ah-young, jumpa saya.
Awak bersama En. Noh hari itu?
Saya cuma nak tahu jika ia awak punya.
Maksud saya, hari ovulasi awak.
Suruh dia buat rancangan niaga.
OVULASI AWAK SABTU, 23 NOVEMBER
Itu bunyi apa?
Ini hari ovulasi.
Bincang hal niaga pada hari niaga.
Saya bersama dia pada hari itu, tapi itu bukan ovulasi saya.
Betulkah?
Rasanya ia juga bukan ovulasi Pn, Jeon.
RAKAN KONGSI PENCEGAHAN PERCERAIAN
Saya uruskan ia sampai di sini.
Cik Joh uruskan bahagian ini, okey?
Ya, tuan.
-Sebenarnya tak. -Apa?
Apa kata awak jadi kreatif dan cari sesuatu yang orang muda suka?
Jadi kreatif, tuan?
Jumpa lagi, tuan.
Tayar saya kempis.
Aduhai. Maksudnya, kita tak boleh pergi?
-Mari naik teksi? -Tak, saya akan uruskan.
Jangan risau.
Saya baru beli kopi. Mereka dah baiki tayarnya?
Ya. Terima kasih.
Cepat, bukan? Masuklah.
AGENSI PELANCONGAN WOOSEOK
Ini Agensi Pelancongan Wooseok?
-Ya. -Oh, okey.
Saya nak jumpa Pengarah Kim Seok-gi.
Dia di situ.
Hei, Seok-gi.
Marilah. Awak nak pergi ke mana?
Dae-bok, apa tujuan awak datang ke sini?
Maafkan saya, tapi…
Jangan takut, saya datang bukan nak jual insurans.
Seok-gi.
Awak nak jadi rakan kongsi projek kami?
-Projek? -Ya.
Syarikat kami membangunkan produk insurans baru.
Ia berkaitan dengan produk itu, jadi rasanya ia bagus.
SARJANA FISIONOMI DAE-SIN
MUNCUL DALAM RANCANGAN TV
Ini foto-foto pemegang polisi insurans perceraian.
Sila lihat foto itu dan susun ia berdasarkan
risiko cerai yang tinggi.
Ini susunannya.
Tuan menepati reputasi tuan.
Tuan.
Bolehkah kita tahu tentang hidup seseorang melalui fisionomi?
Sudah tentu boleh.
Tanggapan seseorang cuma gambaran dalam dirinya,
sementara fisionomi bantu kita mempelajari personaliti seseorang.
Dalam kata lain,
hidup seseorang bergantung pada personalitinya.
Jika personaliti berbeza,
tak hairan jika hidup perkahwinannya sukar.
Ada tak cara tertentu untuk membaca wajah?
Sudah tentu ada.
Muka kita terdiri daripada lima ciri utama.
Sebentar, saya perlukan kertas.
Mana dia?
Lukis saja di sini, tuan.
Awak yakin?
Ini satu penghormatan.
Terima kasih banyak.
Tiada masalah. Lagipun, kita kawan.
Seok-gi, saya hubungi awak
sebab syarikat awak kukuh dan lebih dipercayai.
Awak patut rasa bangga.
Isteri awak apa khabar? Sihat?
Tentulah. Dia sihat.
Dia menikmati hidupnya.
Dia tak pernah berada di rumah sebab selalu keluar.
Isteri saya pun sama.
Betulkah? Tapi selalunya dia pendiam.
-Itu dulu. -Betulkah?
Hei, teringat semasa kita muda.
Kita selalu minum dan main pool bersama
sementara isteri kita besarkan anak di rumah.
Selepas habiskan masa muda mereka begitu,
tentu mereka sedih kerana kini mereka dah tua.
Setidaknya kita gunakan kerja sebagai alasan untuk buat hal kita.
-Ia boleh difahami. -Awak betul.
Apa-apa pun, itu tempat apa?
Itu Rovaniemi, Finland.
Kediaman rasmi Santa Claus.
Betulkah?
-Nampak menakjubkan. -Hebat, bukan?
Orang kata, jika melihat Teja Utara bersama,
ia boleh hidupkan semula cinta.
Betulkah?
Awak pernah pergi ke sana?
Menguruskan agensi pelancongan tak bererti saya boleh ke mana-mana.
Saya pun ingin melihat Teja Utara itu.
Ayuh pergi setidaknya sekali sebelum kita mati.
Ya, ayuh kita pergi.
Terima kasih kerana luangkan masa.
Terima kasih banyak, profesor.
Apa-apa pun, tak mengapakah jika awak pulang begini?
Ya, tuan. Nanti kami boleh kesat.
Tapi ada yang lebih penting daripada imej fizikal seseorang.
Hati awak.
Akhirnya, hati yang akan membentuk imej fizikal kita.
Jadi, fisionomi awak boleh berubah,
-Ya, tuan. -Ya, tuan.
-Awak nampak hebat. -En. Noh pun sama.
Diam. Biar saya baca muka awak.
Okey.
Dia kata, muka yang bagus ada ciri seimbang
yang tak menyerlah.
Tapi semua ciri awak menyerlah.
Saya akan baca muka awak.
Alis awak tak melengkung
dan hidung awak terlalu kecil untuk muka…
Kenapa dengan hidung saya?
Cepat, kesat muka awak.
Okey.
Masa untuk kesat pipi kanan saya.
Dah bersih.
Hei, sakit.
Memanglah sakit. Kesat hati-hati.
Nanti masuk ke dalam mata.
-Saya okey. -Biar saya kesatkan.
Jangan bergerak dan tutup mata awak.
Aduhai.
Adakah awak panda?
-Apa-apa sajalah. -Tentu awak suka makan bambu.
Sebentar.
-Helo? -Ini En. Noh Ki-jun?
Ya, saya.
Saya Kim Seon-man, pengurus Bahagian Insurans PPK.
Ya, encik.
Kami menemui bukti
perlanggaran peraturan insurans semasa proses pembangunan produk.
Encik perlu hadir ke PPK.
Perlanggaran peraturan insurans?
Ya.
Kelulusannya boleh ditarik balik.
Pengurusan hingga kontrak tamat?
Buat apa hingga tamat?
Kita bukan pasukan pengurusan pencegah perceraian!
Saya nak awak ajar saya menari.
Kita akan terus bertemu?
Lebih mengejutkan…
Menurut pakar, orang ini mungkin akan bercerai.
Keluar dan pergi uruskan!
Jangan balik selagi ia tak selesai!
Ayuh. Kita perlu selesaikan dalam tempoh kritikal.
-Awak macam doktor. -Skalpel. Lupakan.
Awak tahu suami awak di mana?
Cubalah cari kalau boleh.
Dia kata pergi Desa Gorangae.
Turun sebelum mentari terbenam.
Ini kawasan tinggi, jadi cepat gelap.
Terjemahan sari kata oleh Aminuddin Buang