LAHAT NG KARAKTER, ORGANISASYON, AT LUGAR AY KATHANG-ISIP LANG
KINUNAN ANG MGA BATANG AKTOR AYON SA MGA ALINTUNTUNIN NG BROADCASTING
SIGNAL NG LIKO PAKALIWA SIGNAL PARA SA MGA PEDESTRIAN
Gusto mo bang tumira sa bahay ko?
Tumira ka sa bahay ko.
EPISODE 7
-Mr. Noh? -O.
Kumain ka na ba?
May laman ang ref ko. Kumuha ka lang.
Wala akong kahit ano sa bahay. Pasensya na.
Magdala ba ako diyan?
Wag na. Ayos lang.
Oorder nalang ako.
Ituring natin ang bahay ng isa’t isa na parang sarili nating bahay
at maging komportable.
Salamat.
Walang anuman.
Paalam.
Ang cute ng ref.
Gano'n din ang laman.
Gusto niya siguro ng toast.
Pa'no siya nabubuhay nang ganito?
Siguro wala siyang toaster.
Gusto mo bang tumira sa bahay ko?
Tumira ka sa bahay ko.
At titira ako sa bahay mo, Ms. Kang.
O, ibig kong sabihin magpalitan tayo ng bahay.
Ano?
Wala rin akong magandang alaala sa bahay ko ngayon.
Siyempre, di kasing sama ng sitwasyon mo.
Pero di ka magiging komportable kasi walang laman ang bahay ko.
Ayos lang.
Nasa parehong gusali ang mga unit natin at pareho ang laki.
Kaya mukhang pantay lang ang halaga.
Walang kumplikado roon.
Magpapalitan lang tayo ng bahay hanggang maibenta natin ang apartment natin.
Ano'ng masasabi mo?
Eh, kung isang buwang pagtira?
"Isang buwang pagtira"?
Sa totoo lang, madalas kong naiisip na
umalis na doon.
Pero di ako makaalis nang walang plano.
-Umalis ka na ngayon. -Ngayon?
-Ayaw mo? -Di naman sa gano'n.
Di ko kasi naplano 'to.
Sabi nila, nagbabago ang plano nang walang pasabi.
Tama.
Kailan pa ba umayon sa plano ang buhay?
Wala talagang laman 'to.
Puwedeng ilipat ko 'yon o may ilalagay ako do'n.
Masarap.
Magdadala ako ng sarili kong upuan.
O, teka.
Wala pala akong unan sa bahay.
Di ako puwedeng mag-ingay nang dis-oras ng gabi.
Bukas ko na lang gagawin.
Di maganda 'to.
Tama, wala akong relo.
Tawagan ko ba…
Mas mabuti sigurong i-text ko na lang siya, di ba?
"Kung gising ka pa…
sa oras na 'to…"
Uy.
Salamat naman at gising ka pa.
Papunta ako sa kotse para kunin ang charger ko.
Eh, ikaw?
Naisip ko na baka kailangan mo ng unan.
Salamat.
Dahil nandito ka na, ba't di mo kunin ang kailangan mo?
-Sige, kung ayos lang sa 'yo… -Okay.
Ayun.
Kapag bumalik agad ako, baka mailang siya.
Sige, pupunta na lang ako sa…
Kailangan kong ayusin 'tong motion sensor light.
Ms. Kang, wala ka pa rito, di ba?
Ako 'to.
Ba't nag-aalangan ako sa sarili kong bahay?
Tingnan natin.
Alin dito ang susuotin ko?
Tama.
Ito ang pinakamaganda.
Aalis na ako.
Di, teka! Ako 'to!
-Ms. Kang, ako 'to. -Ano?
Pasensya na. Di ko alam na nandito ka.
May bricks ba sa bag na 'yan?
Siyempre wala.
Kinuha ko lang 'to.
Kakasimula pa lang ng bagong bukas.
Tama. Madalas na tinatawag nating "ngayon."
O, tama.
Tama ka.
Ah…
Sira ang motion sensor.
Okay.
Puwede…
I-on mo na lang ang isang 'to.
Gano'n ba. Sige.
Dapat sinabi ko sa 'yo kanina.
-Aalis na ako. -Sige.
Tama.
Sige.
Good night, Ms. Kang.
-Sige. -Bye.
UNDERWRITER KANG HAN-DEUL
NASA BAHAY KA NA BA? KUMUSTA ANG ULO MO?
ACTUARY NOH KI-JUN
MEDYO PUMIPITIK, PERO DI NAMAN MASAKIT
IKAW? NAKUHA MO BA ANG KAILANGAN MO?
SIYA NGA PALA, GAGAMITIN MO BA ANG TOASTER?
WALA AKONG MAHANAP DITO, KAYA KUNG DI MO GAGAMITIN…
WAG NA, NAGTATANONG LANG AKO. GAMITIN MO, MR. NOH.
DI MO KAILANGANG IPAUBAYA ANG SARILI MONG TOASTER
DI KO GAGAMITIN. DADALHIN KO DIYAN MAMAYA.
SIGE. I-MESSAGE MO LANG AKO KUNG MAY KAILANGAN KA.
AT SALAMAT SA PAGBUBUKAS NG ELEVATOR KANINA.
SIGE. I-MESSAGE MO LANG AKO KUNG MAY KAILANGAN KA.
SIGE. SWEET DREAMS.
Hindi.
SIGE.
Ayos, ang unan ko.
Ang mga larawang nakaukit sa buwan
ay hindi kwento tungkol sa kuneho.
Mga crater ito na nabuo dahil sa nahulog na meteorites.
Karamihan sa meteorites na nahuhulog sa Earth
ay nasusunog habang pumapasok sa atmospera ng Earth,
o kung makaligtas ang mga ito, babagsak ang mga ito sa karagatan.
Ang ilang sakunang pangkosmiko…
ay nag-iiwan ng mga bakas na nananatiling sariwa at malinaw
kahit matapos ang libo-libong taon.
Kailangan kong maglagay ng kama rito.
Matulog na lang tayo.
Magandang umaga.
TANONG NG ALARM
Paano ko…
Baka kailangan mo 'to.
Kailangan ko talaga.
Mukhang maganda ang tulog mo.
Heto, kukunin ko 'yan.
Maghanda ka na sa trabaho. Hihintayin kita sa baba.
Lintik.
Ms. Kang, halika rito. Sakay na.
Kumusta ang tulog mo? Komportable ba ang kama?
-Maayos ang tulog ko. -Mabuti naman.
Salamat pala kanina.
Alam kong sinadya mong pumunta roon para tumulong sa alarm.
Di ko puwedeng papuntahin si Jeon-man do'n, di ba?
Uy, ito ang paborito kong travel mug.
Pa'no mo nalaman?
Talaga? Napansin ko lang.
Tingin ko, magkapareho tayo ng gusto sa mga bagay.
Subukan mo 'to at baka pareho tayo ng panlasa.
Napakasarap nito.
Kailan mo 'to ginawa?
Ms. Kang, magdahan-dahan ka lang sa pagkain.
Sige.
-Tara na. -Tara na.
-Gusto mo ba ng kape? -Sige.
Masarap ang kapeng 'to.
Talaga? Di ba masyadong matapang?
Puwede pang dagdagan.
-Sige. Tatandaan ko 'yan. -Okay.
Magkasama kayong papasok sa trabaho?
Ano'ng namamagitan sa inyong dalawa?
Mauna na kami, Ms. Jeon.
Tara.
Di lang sila basta magkatrabaho kasi magkasabay silang pumasok, di ba?
Ano sa tingin mo, Mr. An?
Ah, baka nagsabay sila sa sasakyan.
Pa'no mo nalamang ako 'yon?
Kilala ko ang pabango mo, Mr. An.
Ang cute mo ngayon, alam mo ba?
Sabi nila, sapat na ang pagiging cute.
Sandali!
-Sorry. -Excuse me.
Excuse me.
Pasensya na.
Excuse me.
Okay.
Puwede ba tayong mag-usap bago pumasok?
Pasensya na, Ms. Kang,
dahil nalagay ka sa alanganing posisyon.
Ayos lang.
Di lang 'to dahil sa 'yo, Mr. Noh.
Dapat ba nating
lagyan ng label ang relasyon natin?
Kung mahirap ang open-ended na tanong, puwedeng gumamit ng scale ng 1 hanggang 5.
Pakisagot ang sumusunod
sa pagsasabing "taas" o "baba" para ilarawan ang relasyon natin.
Opo, ma'am.
Una, magkapitbahay.
Taas.
Pangalawa, magkatrabaho.
Taas.
Pangatlo, magkaibigan.
Taas.
Pang-apat…
Ang pang-apat ay…
Baba.
Pasensya na. Nasa pagitan ng tatlo at apat,
pero wala akong maisip na magandang label.
Dahil di sigurado ang relasyon natin.
Tawagin natin itong gray zone.
Gray zone?
Oo.
-Magaling, ah. -Nagustuhan mo ba?
Sa ngayon.
Ayos.
Sige, manatili tayo sa gray hanggang sa mahanap natin ang ating pang-apat.
Okay. Sige…
Ako ang "gray."
Ako naman ang "zone."
At mananatili sa tabi ng "gray."
Uy!
May problema tayo.
-Bakit? Ano 'yon? -Ano 'yon?
Nag-file ng insurance claim si Ms. Woo Seon-hee.
-Ano? -Ano?
Nagfa-file siya ng divorce papers!
-Sandali. -Tingnan n'yo ngayon!
Wala siya sa listahan ng unang nag-sign up o high-risk na grupo.
Siya ang pinakabago nating aplikante.
Di siya puwedeng mag-file ng insurance claim dahil sa 90-araw na waiting period.
-Tama. -Di n'yo naiintindihan.
Tingin n'yo ba di ko alam 'yan?
Eh, pa'no ang zero percent divorce rate sa loob ng anim na buwang termino?
Di mahalaga kung mag-divorce sila ngayon o 90 araw mula ngayon.
Ano ang gagawin n'yo rito?
Pumirma na sila ng divorce papers at nasa courthouse na ngayon!
Di ngayon ang panahon para umupo na lang!
-Di puwedeng mangyari 'yon! -Hindi, sir!
-Hindi! -Kumilos na!
Wala ka nang oras para kunin ang scarf mo! Wag mo akong piliting habulin ka!
Bilisan niyo na!
KORTE SUPREMA NG KOREA
Nasaan kaya sila?
Tingnan natin sa submission counter at maghiwa-hiwalay tayo para mahanap sila.
Pero di natin alam ang hitsura nila.
Hablutin ang sinumang mukhang 70 o mas matanda…
Nakita ko na sila.
Saan?
Ito ang gusto mo.
Ibinigay ko ang gusto mo, naiintindihan mo?
Salamat.
Ngayon mo nga lang sinunod ang gusto ko.
Dapat humingi ka ng tawad.
Ang tigas talaga ng ulo mo!
Oo nga.
Kaya wag kang tumira kasama ang ignoranteng babae na di ka naiintindihan.
Maghanap ka ng bata, matalinong babae
na malambing at mapagmahal.
Mamumuhay na rin ako nang malaya ngayon.
Malaya?
Sinabi mo bang malaya?
Hay naku. Kumalma ka bago ka pa mahimatay.
Wag kang magalit dito.
Umuwi na lang tayo.
Ano bang problema niya?
Honey, may pagkain ba sa bahay?
Kumain na tayo ngayon kung mababa ang blood sugar mo.
Di bale na.
Di mo nga gusto ang pagkain sa restaurant.
Wag kang umarte na parang may pakialam ka.
Tingin ko na-file na nila ang divorce papers.
Lagot tayo. Masisira na ang lahat.
Tara na.
Labas. Lumabas kayo.
Ayokong makita kayo.
Ano ang gagawin n'yo tungkol dito?
Sabihin n'yo sa akin ang gagawin n'yo!
Nai-stress na ako nang sobra.
May apat na linggo pa naman tayo.
Ms. Jeon.
Hello, ma'am. Pasensya na.
Lintik.
Seryosong sitwasyon ito, ma'am.
Di nangyayari ang gray divorce matapos ang 10 o 20 taon, ma'am.
Kaya nga ibinigay ko sa 'yo ang matatalinong tao rito.
Mag-usap-usap kayo at mag-isip ng paraan.
Dapat nating baguhin ang isip niya sa loob ng apat na linggong waiting period.
-Mag-meeting tayo. -Opo, ma'am.
Pa'no natin mababago ang isip niya sa loob ng apat na linggo?
Ba't di kayo pumapasok?
-Sumunod kayo sa 'kin! -Susunod kami.
Lahat kayong paikot-ikot diyan, pumasok na kayo!
-Opo, sir. -Tara na.
PERSONAL NA IMPORMASYON NG POLICYHOLDER
Wala siya sa listahan ng unang nag-sign up o high-risk na grupo,
kaya baka biglaan lang ang divorce.
Ang totoo, di talaga biglaan ang divorce.
Sa anong dahilan?
Maiintindihan mo kung na-divorce ka na.
Totoo talaga ito lalo na sa mga gray divorce.
Siguro marami na silang pinagdaanang hirap.
Ah, lintik. Mabuti ka pa.
Sige, magpatuloy na tayo.
Pa'no siya nakalusot sa filter ng high-risk na grupo?
Di mangyayari 'to kung di niya binalak na makipag-divorce.
Magkasama silang nag-file ng divorce papers,
pero sinasabi mong di talaga nila gusto?
At sa anong dahilan?
Matapos silang mag-file ng papeles,
nakita namin silang magkasamang umuwi, na parang natural lang sa kanila.
Parang di sila mapaghiwalay.
Nag-uusap sila tungkol sa divorce,
pero mukhang di pa nila naiintindihan ang sitwasyon.
Malaya?
Hay naku. Kumalma ka bago ka pa mahimatay.
Honey, may pagkain ba sa bahay?
Kumain na tayo ngayon kung mababa ang blood sugar mo.
Tama ka.
Pa'no nangyari 'yon?
Ba't sila magfa-file ng divorce kung di nila gusto…
Teka, tingin mo ba, payout lang ang habol nila?
Kung gano'n, isinaalang-alang nila ang waiting period bago mag-file.
Hindi.
Tama. Kahit ano pa man, ang weird nito.
Weird nga na nag-sign up siya para sa insurance sa divorce sa edad niya.
Pa'no niya nalaman ang insurance sa divorce?
'Yon nga ang sinasabi ko.
Kasi nga…
-Ano ba 'yan? -Hay!
Ano?
Sino ka?
Kumalma ka.
-Sino 'yan? -Mabilis ang mga pangyayari,
na nakalimutan ko siyang ipakilala.
Junior ko siya na nagtatrabaho sa insurance.
Kumalma kayo. Bumalik ka at maupo.
Uy, mag-hello ka. Ito ang senior managing director natin.
At ito ang mga miyembro ng team.
Hello, sa inyong lahat.
Ako si Nam Chang-hee, nagbebenta ako ng insurance sa Ssangmun-dong.
-Inaasahan kong makatrabaho ka. -Masaya akong makilala ka.
-Umupo ka. -Ayos ka lang?
Umupo na. Kaunti na lang ang oras at kailangan pang tapusin ang meeting.
Ms. Jeon, magpatuloy ka na.
Bakit siya nandito?
Ang totoo niyan, dahil marami tayong na-reject na kaso…
Mr. Na.
mas mabuting marinig ko mula sa kanya.
Opo, ma'am. Pasensya na.
Hiniling sa akin ni Mr. Na
na ayusin ang dalawang kasong na-reject.
Kaya?
Kaya ginawa ko.
Ginawa ang ano?
Ako ang nagpa-sign up kay Ms. Woo para sa insurance sa divorce.
Di nga.
SALITA, SALITA, SALITA
MASIGLA AT KAPANA-PANABIK NA SINGING CLASS
Padalhan mo ako ng salita, salita, salita
-Ako lang -Ako lang
-Pakiusap padalhan ako ng salita -Pakiusap padalhan ako ng salita
-Di ka ba interesado sa ginagawa ko? -Di ka ba interesado sa ginagawa ko?
-Padalhan ako ng salita -Padalhan ako ng salita
-Kung gusto mong malaman ang iniisip ko -Kung gusto mong malaman ang iniisip ko
-Dapat kang… -Dapat kang…
Sandali lang.
Patutuyuin ko muna ang mga luha niya bago tayo magpatuloy.
Estudyante si Ms. Woo sa singing class ko.
Kumakanta kami ng masiglang awitin nang bigla siyang umiyak.
Salamat.
Mabuti na ba ang pakiramdam mo?
Pinadalhan ako ng text ng 30 taon ko nang kaibigan,
sinabi niyang kukunin na sa kanya ang bahay niya.
Makakaya ko bang di siya tulungan?
Ang nagplanong lokohin ako ang masamang tao rito.
Pero ba't ako lang ang sinisisi niya sa nangyari?
Biktima pala siya ng isang phishing scam.
Mabuti na lang, walang nawalang pera sa kanya.
Pero pinagalitan siya ng asawa niya dahil dito.
Sinasabi niyang bobo o tanga ako.
Sinasabi rin niyang nakakainis ako at minamaliit niya ako.
Dahil siya ang breadwinner,
tingin niya sa akin ay asawa na nagluluto at naglalaba lang.
Wala akong kwenta kundi maging alipin.
Kung magagawa ko lang, makikipag-diborsyo ako ngayon.
Ma'am, wag mong sabihin 'yan.
Mas hindi patas sa 'yo 'yan.
Isipin mo kung gaano katagal kang nagtiis sa kanya.
Maliban na lang kung meron ka nito.
"Insurance sa divorce"?
Sa lahat ng taong nag-sign up…
Akala ko kailangan n'yo lang taasan ang bilang.
Tama.
Bakit ako?
Pasensya na talaga, Ms. Jeon.
Pero kahit na,
di naman rason ang phishing scam para mag-divorce.
Naging mitsa ang phishing scam. Matagal na 'tong problema.
Tama.
Napakakuripot at napakatigas ng ulo ni Mr. Young-kyu,
at palagi niyang minamaliit si Ms. Woo.
Pero di lang si Mr. Young-kyu ang dapat sisihin
kasi may nagawa ring maling desisyong pinansyal Ms. Woo.
Sa sobrang bait niya, sumasang-ayon siyang maging guarantor
at nagpapahiram ng pera sa mga tao.
Hay naku.
Naku naman, masyadong malalim ang problema.
Noh Ki-jun, ano'ng gagawin natin?
Maaayos mo 'to, di ba?
Dahil alam natin ang sitwasyon nila,
pupuntahan namin ni Ms. Joh si Ms. Woo Seon-hee.
Sige, ayos.
Sige, kami naman ni Mr. An ang kakausap sa asawa.
-Di n'yo puwedeng kitain si Mr. Young-kyu. -Ba't naman hindi?
Kapag nalaman niyang kumuha ng policy si Ms. Woo, magagalit siya.
Papagalitan niya siya kasi madali siyang naniwala at na-scam ulit.
At kung malaman niyang insurance sa divorce 'to,
gugustuhin talaga niyang makipag-divorce.
Naiintindihan ko.
Kung malaman kong kumuha ng policy sa insurance sa divorce ang asawa ko…
Napakasama na kung iisipin ko pa lang.
Hay naku, sir.
Di pa naman nangyayari 'yon. Ayos lang.
Hindi naman talaga ginawa ng matandang babae.
Gago ka, wag mo siyang tawaging matanda.
Pasensya na. Ibig kong sabihin si Ms. Lee.
Mr. Na.
Pasensya na, Ms. Jeon.
Di na muna namin pupuntahan 'yong mister.
Makiramdam muna tayo sa sitwasyon.
Paano?
Mr. Na, may kinikimkim kang galit.
May herniated disk ka sa leeg.
Sa akin naman…
sumakit ang likod ko.
ONSAEM KOREAN MEDICINE CLINIC
-Nakatira siguro sila sa taas. -Tama.
Pero nasaan ang…
Tingnan mo.
Tingin ko siya 'yan.
-Puntahan natin? -Tara.
Ma'am!
Walang namimili ng groceries at nagluluto araw-araw gaya mo.
Masuwerte talaga si Dr. Park.
-Wag ka nang mambola. -Opo, ma'am.
Siya nga pala, ano'ng pinagkakaabalahan ni Dr. Park ngayon?
Madalas siyang umaalis.
-Talaga? -Oo.
Napakasigla niya na parang bumalik siya sa pagkabata.
Mas bumata siya.
Palagi naman siyang ganyan.
Kaya naman dapat ka ring magsikap nang husto sa hitsura mo.
Dapat manamit ka ng maganda bilang asawa ng isang doktor.
Kahit ano'ng edad nila, mas gusto ng mga lalaki ang mas batang babae.
Tumigil ka na nga.
Opo, ma'am.
Ba't di ka pumasok muna para mag-tsaa bago ka umalis?
-Ano? -Sumunod ka sa 'kin.
Sundan mo lang ako.
-Sundan natin sila. -Sige.
Mr. Na Dae-bok, titingnan ka na ng doktor.
DIRECTOR PARK YOUNG-KYU
Hello, sir.
-Maupo ka rito. -Opo, sir.
Hay naku, 'yan…
Ano'ng problema sa kulay ng balat mo?
Ang bata-bata mo pa, pero mukhang pagod na pagod ka.
Napakagaling mo talagang doktor gaya ng sabi nila.
Alam mo agad sa unang beses na pagtingin sa akin?
Kailangan pa kitang suriin para mas makilala ka pa.
-Akin na ang kamay mo. -Opo, sir.
May nakaharang sa solar plexus mo.
Paminsan-minsan bang tumitibok nang mabilis ang puso mo?
Opo, sir. Gano'n nga.
Di ka nakakatulog nang maayos,
at kapag gumising ka nang maaga, nahihilo ka.
At kahit matulog ka nang matagal, sumasakit pa rin ang ulo mo.
Oo, tama ka.
May kinikimkim kang galit.
Ba't nai-stress ka palagi?
Tama ka, sir.
Sa totoo lang, na-divorce ako.
Kaya siguro ganito ang nararamdaman ko.
Divorce?
Tama naman ang ginawa mong desisyon.
Bababa na ang stress levels mo.
Di totoo 'yan.
Kapag pumapasok ako sa madilim na bahay matapos ang trabaho,
napakalungkot at malamig.
Pero nakatipid ka naman sa kuryente.
Kapag mag-isa akong kumakain,
iniisip ko kung ba't nagkaganito ang buhay ko.
Pumunta ka sa soup kitchen.
Sa panahon ng eleksyon, namimigay sila ng espesyal na pagkain
na inihanda ng mga pulitiko.
Pero pa'no kung magkasakit ako o…
Kailangan mo ng acupuncture. Tumayo ka.
-Acupuncture? -Tayo.
-Pero… -Hubarin mo ang jacket mo.
Pero di ko pa nasusubukan ang acupuncture.
Ibigay mo sa 'kin 'to at halika rito.
-Ano? Sir, sandali lang. -Halika. Humiga ka muna.
Walang makakatalo sa acupuncture pagdating sa paglalabas ng kinikimkim na galit.
Hay naku, Dr. Park.
Ilang taon ka na, sir? Ba't ang lakas-lakas mo?
Isa ito sa mga benepisyo ng divorce.
Di na nauubos ang oras ko sa pakikipagtalo,
kaya punong-puno ako ng enerhiya.
Maganda ba 'yon?
Kung puno ka ng enerhiya pero malungkot ka sa gabi…
Streaming services!
Panoorin mo 'yon.
Streaming…
Streaming service.
Aayusin ko ang Hegu point, kaya mag-relax ka lang at umidlip.
Napakagaling mo talagang doktor.
Hello?
Hay naku, Ms. Choi.
Talaga?
Libre ka ba ngayon?
Sabik lang talaga ako.
Sige, papunta na ako ngayon.
Isang babae?
Tatanggalin ng nurse ang acupuncture needles kapag oras na.
Ang sakit.
Hay, mahapdi.
O, ang likod ko.
Ang sakit ng likod ko.
Lintik.
-Opo, sir? -Hay…
Ano, sir?
Hindi, naghihintay pa kami.
May biglaang importante akong pupuntahan, kaya wala nang konsultasyon ngayon.
Sir?
Hay, sundan n'yo lang siya!
-Uy, sundan siya. -Bilis!
Tama, may sasabihin ako sa 'yo.
Mabuti naman nakasalubong kita.
Pero ba't ang lungkot mo?
Wala, ma'am.
Di, may problema ka. Ano 'yon?
Nasa ospital ang tatay niya ngayon,
pero gusto nilang i-discharge siya dahil sa di nababayarang bill sa ospital.
Papauwiin na siya nang di man lang nagagamot.
Hay naku. Kawawa ka naman.
Tingin ko makakaya naman namin
kung ibenta ang bahay namin at lumipat sa mas maliit,
pero walang available na mga listing.
Ba't di mo siya tanungin?
Tumahimik ka nga. Wala siyang gano'ng pera.
Heto.
Ano 'to?
Sa totoo lang, itinabi ko 'yan para gamiting security deposit
kapag nakahanap ako ng sariling bahay.
Sarili mong bahay? Ba't ka naghahanap?
May dahilan ako.
Pero tingin ko mas kailangan mo 'to kaysa sa 'kin.
Gamitin mo 'to para mabayaran ang bill ng tatay mo sa ospital.
Ma'am, napakabait mo talaga.
Kunin mo na at bayaran mo nang may interes.
Saksi ako rito, okay?
Ma'am, maraming salamat.
Walang ni isang taong tumulong, kahit na ang asawa at mga kapatid ko.
Matagal na tayong magkakilala.
Babayaran ko 'to nang may interes pag naibenta na ang bahay ko.
Kalimutan mo na ang interes.
Wag mo na lang ako pagbayarin ng commission fee pag nakahanap ako ng bahay.
Ma'am, ano'ng nangyayari? Ba't ka naghahanap ng bahay?
Kailangan ko nang umuwi para magluto.
Sariwang lutong pagkain lang ang kinakain ng asawa ko.
Salamat, ma'am. Babayaran kita agad!
Paalam, ma'am!
Mga iha, nandito ba kayo para magpaayos ng buhok?
-Babalik na lang kami. -Ano?
Pasensya na. Paalam.
Pasensya na.
Halina kayo't pumili na!
Ba't bigla siyang pumunta rito?
Pa'no ko malalaman?
Mukhang excited siya.
Sandali lang. Titanic 'to, di ba?
Hello, sir. Maayos pa 'to at 150,000 won ang presyo.
-Ikaw ang mas excited. -Pa'no mo nalaman?
Ganito ang hitsura mo sa treasure hunts noong elementary tayo.
Halata ba ako? Gumagana ba 'to, sir?
Oo, at makukuha mo 'yan sa halagang 150,000 won.
Uy, tama na 'yang treasure hunt, tara na.
Kunin mo na lang sa 130,000 won?
Gusto ko…
Saan nagmula ang mga item na 'to?
Sabi nila, puwede kang makakuha ng pulgas sa tiyangge.
Wag mo nang alamin ang pinagmulan.
Tingnan mo, portable na cassette player.
Oh, astig!
Di ako makapaniwalang meron pa nito.
Bihira lang 'yan, sir.
-Bibilhin mo ba? -Baliw ako kung di ko bilhin.
Puwede bang tumawad ng 20,000 won?
Lugi na nga ako rito.
O, nalulugi na siya sa benta.
Uy.
Nawala siya!
-Masama 'to. -Lintik.
-Ano'ng gagawin natin? -Salamat, sir.
-Paalam. -Paalam, sir.
-Lintik. -Ano'ng gagawin natin?
-Uy, tumingin ka ro'n. -Tama.
Sino ang katabi niya?
Ms. Woo?
-Ma'am. -Ms. Woo.
-Ma'am.
-Hello. -Hello.
Sino kayo?
Nagtatrabaho kami sa Plus General Insurance.
Nag-file ka ng claim sa insurance sa divorce.
Tama, ang divorce.
Na-divorce ako.
Pero ano'ng sadya ng mga empleyado ng insurance company dito?
Nandito kami kasi nag-file ka ng insurance claim.
Tama. Ang insurance claim.
Kailan ko makukuha ang payout?
Gusto naming ipaliwanag 'yan sa 'yo.
Puwede ba tayong mag-usap ngayon?
Sinabi mo bang 90 araw?
Oo, tinatawag itong waiting period.
Kailangang maghintay ng 90 araw matapos mag-sign up bago umepekto ang coverage mo.
Sigurado akong narinig mo 'to no'ng nag-sign up ka.
Siguro oo.
Narinig ko yata.
Kung gano'n, dapat ba akong makipag-divorce pagkatapos ng 90 araw?
Sa totoo lang, oo.
Pero gusto mo bang subukan ang couples therapy sa panahong 'yon?
"Couples therapy"?
Oo.
Nagbibigay kami ng suporta sa pag-aasawa para sa mga policyholder
para mapabuti ang relasyon ng mga mag-asawa.
"Suporta sa pag-aasawa"?
Oo, makakatanggap ka ng couples therapy
o puwedeng sumali sa mga libangan ng mag-asawa.
Halimbawa, puwede kayong mag-ballroom dancing lessons nang magkasama.
Di ko kailangan 'yan.
Walang dagdag na bayad,
at mae-enjoy mo 'to pag nasubukan mo.
Makikipag…
divorce ako
Pero ba't mo siya gustong iwan?
Nakaya mong mamuhay kasama siya hanggang ngayon.
Kasi punong-puno pa ng enerhiya ang asawa ko.
Puno ng enerhiya?
Magfa-file na lang ako ng insurance claim 90 araw mula ngayon.
Ayos na ba tayo?
Opo, ma'am.
Ingat.
Kung kailanganin n'yo ng tulong,
kontakin n'yo lang ako anumang oras.
Salamat, Binibining Insurance.
Sige na.
-Aalis na kami, ma'am. -Sige.
-Paalam. -Paalam.
Paalam.
Bigyan mo kami ng progress update sa insurance product.
Ang ibinigay mong risk-related data at mga tuntunin at kondisyon
ay ibinigay na sa mga nauugnay na departamento.
Ipapaalam nila sa atin sa katapusan ng buwang ito kung may kailangang baguhin.
Dapat magmadali tayo at siguruhing
mai-launch ang produktong 'to bago gawin ng Plus General Insurance.
Pero kulang pa ang risk-related data na meron tayo ngayon.
Matatagalan 'to.
Gano'n ba?
Makikipagtulungan ako sa extenal teams para makuha ng karagdagang data.
Opo, ma'am.
Kumusta siya sa personal?
Mas determinado siya kaysa sa inakala namin.
No'ng ipinaliwanag namin ang 90-araw na waiting period,
sinabi niyang magfa-file siya 90 araw mula ngayon.
Iminungkahi namin ang couples therapy sa kanya,
pero tumanggi siya at ipinilit na makikipag-divorce.
Gano'n ba?
Kumusta naman ang mister?
Tama, ang totoo niyan…
Napaka-positibo ng pananaw ng asawa sa divorce.
Di siya natinag kahit na negatibo ang mga sinabi ko tungkol sa divorce.
Di ako sigurado,
pero tingin ko may ibang babae siya.
Ibang babae?
Tama siya.
Nawala siya kasama ang misteryosong babae.
Di siya nawala. Nawala natin siya dahil sa 'yo.
Ito ang dahilan ba't di ako mag-aasawa.
Pero…
Mukhang di pa handa si Ms. Woo Seon-hee.
Ano'ng ibig mong sabihin?
Wala siyang alam sa mga pinansyal na bagay
at mukhang madaling maniwala sa iba.
Higit sa lahat,
mukhang may pakialam pa rin siya sa asawa niya.
Gano'n din ang naisip ko.
Sa kabila ng lahat, nagluluto at naglilinis pa rin siya para sa kanya
at tinatawag siyang "asawa ko."
Matagal naman kasi silang nagsama.
Di mawawala ang nakasanayan dahil lang nag-file ka ng divorce papers.
Magiging problema sa edad niyang 'yan kung biglang magbago ang rutina niya.
Ang mahalaga sa atin
ay kung legal ba silang nag-divorce o hindi.
Di mahalaga kung nagsasama pa rin sila.
Oo nga.
Wag kang maupo lang diyan na parang wala sa sarili.
Mag-isip ka ng solusyon o kahit anong paraan.
Nakakainis 'to.
Noh Ki-jun, wala ka bang matalinong ideya?
Kung di natin mapigilan ang divorce na 'to…
Pero kailangan natin 'tong pigilan!
-Kung di mapigilan ang divorce na 'to… -Ano?
Sabi ko kailangan nating pigilan!
Artikulo Dos. Saklaw ng coverage.
Ano ang eksaktong tuntunin at kondisyon ng Artikulo Dos?
"Ang insured na binanggit sa kontrata ay dapat lalaki o babaeng nasa hustong gulang
sa pagitan ng edad 18 at 80 na kasalukuyang walang kalaguyo."
-Wag mong sabihin sa aking… -'Yon nga.
-Ano 'yon? -Kalaguyo.
Kung mapapatunayan nating may kalaguyo ang asawa niya,
puwede nating ipawalang-bisa ang kontratang 'to.
Anong "ipawalang-bisa"?
Di matatapos. Mawawalan ng bisa.
Nakakaloka 'yan.
Kasi ganyan ang walang bisang kontrata, di pagtatapos.
Kaya di maaapektuhan ang misyon natin.
Tama ka.
Magaling! Noh Ki-jun, henyo ka talaga!
Ayos na tayo. Maghanap tayo ng ebidensya ng kalaguyo
at ipawalang-bisa ang kontratang 'to.
Manghihimasok na tayo sa buhay ng iba.
Kailangan ba talaga nating gawin 'to?
Ano?
Dapat ba nating ibunyag ang pribado nilang buhay at saktan si Ms. Woo?
Nagpasya siyang makipag-divorce at siguradong masama na ang loob niya.
Kailangan.
Para ito sa tagumpay ng proyekto.
Kahit na di makakuha ng anumang benepisyo si Ms. Woo Seon-hee?
Dapat opisyal na ma-launch ang produktong 'to
para makakuha ng mga benepisyo ang ibang kagaya ni Ms. Woo Seon-hee.
Kung di ito ma-launch, di ito produkto.
Sample lang 'to.
Ma'am!
Nag-grocery ka ba?
-Ano? -Namili ka ba ng grocery?
Oo, tingin ko.
Nananghalian ka na ba?
Di mo ba alam kung anong oras na? Hapunan na.
Eh, ikaw?
Oh, ako…
Anong petsa na ngayon?
Ikaapat na ngayong araw.
Hay naku, sa isang araw na ang anibersaryo ng kamatayan ng biyenan ko.
Dapat umorder ako ng kakanin.
Siya nga pala, nagustuhan mo ba?
Ang ano?
Bumili si Dr. Park ng mga kumot sa amin ilang araw na ang nakalipas.
Mga kumot?
Di mo ba naalala? Bumili siya ng buong set ng mga de-kalidad na kumot.
Anong kumot ang sinasabi mo?
Bumili siya ng mga kumot na galing sa Italy ilang araw ang nakalipas…
Ano'ng sinabi mong binili niya?
Kumot.
Mga kumot na…
Baka napagkamalan ko lang siya na ibang customer.
Gumagabi na. Kailangan ko nang magluto ng hapunan.
Uuwi na ako.
-Salamat. -Paalam, sir.
-Magkita tayo sa labas. -Sige.
GUEST FEEDBACK CARD
Ang cute mo talaga ngayon, alam mo ba 'yon?
ANO SA TINGIN MO?
ANG CUTE
LAPASTANGAN
SENIOR MANAGING DIRECTOR JEON NA-RAE
Lintik. Ano nang gagawin ko ngayon?
Mamatay ka na lang!
Mamatay ka na, tanga.
Ngayon, hilahin mo.
Sabi nila, sapat na ang pagiging cute.
SENIOR MANAGING DIRECTOR JEON NA-RAE
Ayoko ng mga kumplikadong bagay gaya nito.
May kukunin ka ba?
Oo, ang relo ko.
-Nasa kamay mo na. -Oo nga.
Ang alarm clock ko pala.
Kinuha mo na kaninang umaga.
Tama.
Sa totoo lang, wala akong kukunin.
Eh, ano'ng kailangan mo?
Pumunta ako para humingi ng tawad.
Nadismaya ka sa 'kin kanina, di ba?
Di naman ako nadismaya pero naramdaman kong di kita kilala.
Iniisip ko kung ikaw ba ang Mr. Noh na nakilala ko
o nagkakamali lang ako.
Ms. Kang, umupo ka.
Parang nagdadahilan lang ako,
pero 'yon ang pinakamabuting naisip ko
kasi may misyon tayong dapat tapusin.
Pero iniisip ko kung tama bang
pigilan ang divorce.
Kaya nag-isip ako ng paraan para matapos ang misyon natin kahit mag-divorce sila.
At kung may kalaguyo talaga siya, at nag-divorce sila,
di ko na masyadong iisipin pa.
Ah…
duwag ako, di ba?
Di ko alam na may gano'ng rason pala sa desisyon mo.
May rason kung ba't tinatawag ako ni Jeon-man na Lapastangan.
Magaling akong mangatwiran at ipagtanggol ang sarili ko
para makahanap ng solusyon at maiwasan ang mga bagay.
Pasensya na sa di pagkakaintindihan.
Di naman. Di ako pumunta rito para diyan.
Nag-alala lang ako
na nasaktan ko ang damdamin mo kanina.
Di ko makalimutan ang tingin mo kanina.
Naghahanap…
lang ako ng sagot.
Ba't nasasaktan ako?
Trabaho lang 'to, pero ba't ganito ang pakiramdam ko?
Kung si Mr. An
o si Ah-young 'yon,
ganito pa rin ba ang mararamdaman ko?
Ikaw 'yon.
Di ako mananatili sa gray zone.
Ayoko.
MARAMING SALAMAT KINA PARK YOUNG-KYU AT CHA MI-KYEONG PARA SA GUEST APPEARANCES
Pagpapalit ng bahay?
Pero nandito pa rin ang mga gamit ni Ki-jun.
-Kayo ni Ms. Kang… -Ano'ng namamagitan sa inyong dalawa?
-Iniisip ko… -Iniisip ko…
Ayokong magustuhan mo ako.
Di ko alam pa'no gagawin 'yon.
Parang isip bata ang pagmamahal.
Sabihin mo sa akin ulit. Galing ka ba sa insurance company?
Kaya ba gusto mo ng divorce?
Nagtagumpay ba tayo sa misyon natin?
Di pa. May totoong misyon pa tayong haharapin.
Isang misyon?
Nagsalin ng subtitle: Jessa Ann Malquisto