LAHAT NG KARAKTER, ORGANISASYON, AT LUGAR AY KATHANG-ISIP LANG
KINUNAN ANG MGA BATANG AKTOR AYON SA ALITUNTUNIN NG BROADCASTING
EPISODE 8
May kukunin ka ba?
Sa totoo lang, wala akong kukunin.
Eh, ano'ng kailangan mo?
Nandito ako para humingi ng tawad.
Ms. Kang, umupo ka.
Nag-aalala lang ako na nasaktan ko ang damdamin mo kanina.
Di ko makalimutan ang mukha mo kanina.
Naghahanap…
lang ako ng sagot.
Ba't nasaktan ako?
Trabaho lang 'to, pero ba't ganito ang pakiramdam ko?
Kung si Mr. An
o si Ah-young 'yon,
ganito rin ba ang mararamdaman ko?
Dahil ikaw 'yon.
Di ako mananatili sa gray zone.
Hindi.
Ayoko.
Ah…
Maganda ang interior, di ba?
Oo.
Gumagabi na. Aalis na ako.
-Sige. -Wag mo na akong ihatid. Malamig sa labas.
Sige.
-Good night, Ms. Kang. -Okay.
MAMA DUMALO KA SA FAMILY GATHERING NATIN
Ano 'to? May pupuntahan ka ba?
Ano'ng sadya mo sa oras na 'to?
May titingnan lang ako. Umakyat tayo.
Sandali.
Di na ito ang bahay ko.
Mag-usap tayo sa labas.
Pagpapalit ng bahay?
Oo.
Siya nga pala, ano'ng gusto mong tingnan?
Nagdi-date ba kayo ni Ms. Kang?
Kailan pa?
Di sa gano'n.
Nagpalitan lang kayo ng bahay?
May naiwan ba siya?
May naiwan ka ba…
Salamat.
Nagpalitan kayo ng bahay?
Oo.
Pero nandito pa rin ang mga gamit ni Ki-jun.
Napagpasyahan naming magpalitan ng bahay,
di opisyal na lumipat.
Ano'ng namamagitan sa inyo?
Pasensya na.
Mukhang di naman normal na magpalitan ng bahay ang mga magkatrabaho.
Napakabait ni Mr. Noh at inalok niya sa 'kin 'to.
"Napakabait"?
Nakatira pa rin ako sa parehong bahay mula no'ng na-divorce ako.
Kung gano'n, kayong dalawa ba ay…
Kaming dalawa?
Para kaming square root ng two.
Di tuwirang numero.
Numerong hindi maaaring isulat bilang ratio ng dalawang integer.
Bilang investor, di ko gusto ito.
Di ito sumusunod sa pattern dahil isa itong di umuulit na decimal.
Oo, geometric ito.
Pero infinite din ito.
Kaya may mga pagkakamaling nangyayari.
Dahil di ito ang aktwal na halaga pero isang tinatayang halaga.
Tama ka.
Pero nilalayong tukuyin ng aktwal na halaga ang pagkakamali,
habang ang tinatayang halaga ay naglalayong bawasan ito.
Katulad ng naisip ko.
Wala talaga tayong pag-asa.
Alam mo na 'to.
Gusto ko lang kumpirmahin.
Para lang alam mo na wala nang balikan.
Sige.
Naibenta na ang berde.
Di bale na.
Para saan ang wine? Tingin ko di mo 'yan dinala para ibigay sa 'kin.
Tama ka. Para sa iba 'to.
Kita tayo sa susunod.
Nagkaroon ba kayo ng pinansyal na transaksyon?
Ano?
Di, wala.
Nagpasya lang kaming magpalitan ng bahay, wala nang iba.
Ba't mo natanong?
Ang Noh Ki-jun na kilala ko ay di mabait sa kahit sino lang.
-Talaga? -Oo.
Iba ang pagtingin ng mga tao sa kanya
kasi tatlong beses na siyang na-divorce.
Tama, sigurado akong may ilang bias…
Pero di dahil wala siyang pakialam.
Kundi dahil masyado siyang responsable.
Natatakot siya na maging malungkot ang ibang tao dahil sa kanya.
O baka maging malungkot sila.
Naging pamantayan niya 'yon, kaya naman wala siyang katulad.
Lumalayo siya kasi alam niya ito.
Pero tingnan mo ang gagong 'to ngayon.
Siya nga pala, welcome.
-Mag-best friend talaga kayo. -Oo.
Mainit pa 'yan.
Ayos ka lang ba?
Aalis na ako para makapagpahinga ka.
Oh, at welcome gift ko 'to.
-Heto. -Salamat.
-Enjoy. -Salamat.
-Ingat. -Wag mo na akong ihatid.
Di ako mananatili sa gray zone.
Hindi.
Ayoko.
ONSAEM KOREAN MEDICINE CLINIC
Hay, tinakot mo naman ako.
Ba't nakatayo ka diyan na parang multo at nananakot ng mga tao?
Gutom na ako. Bilisan mo at bigyan mo ako ng hapunan.
Ba't napakabagal mo?
Bilisan mo at umakyat ka na!
Hay naku, mauna ka na.
Di ko inasahang makikita kita rito.
Ako rin.
Nandito ka ba para makita si Mr. Noh?
Oo. Eh ikaw, Ms. Jeon?
Nandito ako para linawin ang lahat.
Naresolba mo na ba lahat?
Oo, lahat-lahat.
Mabuti 'yan.
Gusto mo bang uminom tayo nito?
O baka hindi kasi di ako nagbigay ng 24 oras na abiso.
Hindi.
Welcome ka kahit anong oras, 24 oras sa isang araw.
Gumaan ang pakiramdam ko dahil sinabi mo 'yan.
Alis na tayo?
Ba't napakaalat ng sabaw?
At bakit napakatabang nito?
Nakikinig ka ba sa 'kin?
Oo.
Eh, ba't di ka sumasagot?
Kasi nag-divorce na tayo.
Simula ngayon, timplahan mo ang sarili mong pagkain
at siguraduhing nguyain mo nang husto.
Ayan na naman siya.
Mga apron…
Isang apron.
Dalawang apron.
Tatlong apron.
Apat na apron.
Limang apron.
Anim na apron.
Pitong apron.
ACTUARY NOH KI-JUN TULOG KA NA BA?
DI PA, KAKAHIGA KO PA LANG
SI MR. AN AY…
ACTUARY NOH KI-JUN
Hello?
Di naman kita nagising, di ba?
Di naman.
Ano'ng sadya mo?
Gusto ko lang malaman kung komportable ba ang higaan.
Sobrang komportable.
-Iniisip ko… -Iniisip ko…
Mauna ka na, Ms. Kang.
Tinanong mo kung duwag ka dahil sa kaso ni Ms. Woo.
Kung duwag ka, ako ang mas duwag.
Ba't mo naisip 'yon?
Napakahirap harapin ang katotohanan,
kaya palagi ko itong iniiwasan.
Gano'n din sa kaso ni Ms. Woo.
Palagay ko, gusto ko ulit itong iwasan
dahil ayokong mag-alala tungkol sa kanya.
Natural lang na isipin 'yon.
Basta totoo ang mga nararamdaman mo,
'yon ang mahalaga.
Tapos…
No'ng sinabi mong di mo gustong manatili sa gray zone…
Puwede ko bang isipin na mas malapit na sa apat kaysa sa tatlo ang relasyon natin?
Kasi magugustuhan ko talaga 'yon.
Ako rin.
Gusto kong bawasan ang margin of error mula ngayon.
"Margin of error"? Pa'no mo gagawin 'yan?
Kailangan kong mangolekta ng mas maraming data
kay Kang Han-deul.
Ms. Kang?
'Yan ang tipo ng sagot na ibibigay ng magaling na actuary.
Tama.
Ano ang gusto mong ilagay sa toast mo bukas?
Kahit ano'ng gusto mo, Ms. Kang.
Dapat mag-date na lang sila.
Ano bang ginagawa nila, umaarte na parang mga bata?
Mas nagiging maingat na sila kasi di na sila mga bata.
Gano'n ba 'yon?
Sa totoo lang, nalito ako.
Gusto kong tingnan at tiyakin.
Kaya naman nagtanong ako.
Nagtanong ng ano?
"Ano itong natitirang damdamin na meron ako?"
Naiinis pala ako.
Di pagsisisi o nagpapatuloy na damdamin.
Gano'n pala.
Seryoso ako.
Wag mong sabihing mabait ka sa 'kin kasi boss mo ako.
Wag mong sabihing iniisip mong nagpapakita ako ng magandang social skills.
Hindi.
Hindi talaga.
Dalhin mo 'to
para makainom tayo kahit kailan.
Alis na ba tayo?
Pagkatapos nating makinig ng kanta.
Susundan nina Noh Ki-jun at An Jeon-man ang mister.
-Opo, sir. -At pupuntahan niyo si Ms. Woo.
Baka magbigay siya ng pahiwatig.
-Opo, sir. -Teka.
May meeting ako sa partner company.
Talaga?
Pupuntahan ko siya nang mag-isa.
Sige, gawin mo 'yan.
Tandaan, ginagawa natin 'to para makabuo ng magandang produkto.
Kaya maniwala kayo sa sarili niyo
at sabihing, "Kaya ko 'to!"
Kaya ko 'to!
Malakas ako!
Mahalaga ako dahil naririto ako.
Ako…
Lintik
-Maghiwa-hiwalay na tayo ngayon. -Sige.
-Good luck. -Good luck.
-Han-deul. -O?
Dapat may kalaguyo si Mr. Park para magtagumpay tayo sa misyon, di ba?
Hindi ba weird sa tingin mo?
Oo, weird nga.
Pero di natin siya dadayain na may kalaguyo para lang magtagumpay.
At kung may kalaguyo nga siya,
dapat mag-divorce sila.
Pero pa'no kung wala?
Nagawa niya ang nakatakdang tungkulin bilang mister,
kaya kailangan nating kumbinsihin si Ms. Woo.
Di madali sa ganyang edad na makipag-divorce
at magsimula ulit.
Pero di lang basta pagtupad sa nakatakdang tungkulin ang pag-aasawa.
Tama.
Pero maraming mag-asawa ang di nga magawa 'yon.
Kahit ano pa man, kung may kalaguyo talaga siya,
kahit di tayo magtagumpay sa misyon natin,
tulungan natin silang mag-divorce.
Mabuti 'yan.
-Ngayon kumalma ka, at umalis na tayo. -Sige.
Kita tayo mamaya, Han-deul.
Sige, kita tayo.
Ms. Woo?
Ma'am?
Ma'am!
Ma'am, nagkita na tayo dati. Sinabi ko sa 'yo ang tungkol sa insurance policy.
Ikaw 'yong Binibining Insurance!
Tama ka.
Masaya akong nakasalubong kita!
Ano'ng sadya mo rito, ma'am?
Oh, may…
hihingin sana akong pabor.
VICE PRESIDENT JEONG JEONG-CHI
-Nasaan ka, sir? -Ano'ng sadya mo? May lunch meeting ako.
Bakit? Ano 'yon?
Corporate approval galing sa China, sir.
Mas natatagalan ito kaysa sa inaasahan ko.
Di mo ba alam na magandang balita ang walang balita?
Dapat pa rin nating tingnan.
Mag-usap tayo pagkatapos ng tanghalian, okay?
Opo, sir. Kita tayo mamaya.
Sige, mag-enjoy ka sa tanghalian mo.
Tapusin na ba natin ang pag-uusap?
Para mainitan ka.
Salamat, Binibining Insurance.
Kumain ka na ba?
Oo, tapos na.
Dapat tinawagan mo ako.
Sinundo sana kita.
Nagmamadali ako.
Natakot ako na baka makalimot na naman ako.
Ano nga pala ang sadya mo?
Sa totoo lang…
Ang dahilan kung ba't ako makikipag-divorce…
May kalaguyo ba talaga siya?
Dahil ba ang pagtataksil
ang pangunahing dahilan sa mga gray divorce…
May nakita si Mr. Na, at tayo rin.
Ah, mukhang mabuti ang pakiramdam ni Dr. Park.
Tara pasok na tayo.
Uy!
-Sige. -Lintik!
Ba't ka umaakyat diyan?
Lintik.
Uy, may pupuntahan siya.
Di ba bukas pa ang clinic?
Oo nga. Ito rin ang ginawa niya dati.
May kakaiba talaga.
-Ba't di mo siya sinusundan? -Tingnan mo nga 'yan!
-Umalis ka. -Pasensya.
-Maganda ang seat cushion na 'to. -Maganda, di ba?
Pero ano naman kung mahuli natin siya?
Ano'ng sasabihin natin sa kanya? Na di niya dapat gawin 'yon?
Di ko alam. Malalaman natin kung nando'n na tayo.
Uy.
Tigil. Ako na.
Walang nangyari.
Bumili ka na nga ng bagong kotse!
Ba't kailangan niyang umalis at magkaroon ng kalaguyo?
Di kaya…
SO-JEONG, PRINSESA, MA'AM
Alam ko na.
Pinag-aalala niya ako kaya tinitingnan ko ang account niya.
KONTRATA NG PARTNER COMPANY
Tama.
Walang garantiya na ligtas ako.
SO-JEONG GUSTO MO BANG MAGBIYAHE TAYO SA HOLIDAY?
MAY GUSTO KA BANG PUNTAHAN?
Tingnan natin dito.
Jeju…
TATLONG ARAW NA NAKAPAGPAPAGALING NA KARANASAN SA JEJU ISLAND
ANO NAMANG GINAWA MO NGAYON? BUSY AKO, SABIHIN MO NA SA AKIN NGAYON
WALA AKONG GINAWANG MALI ANONG MERON SA JEJU ISLAND?
MAGKWENTUHAN TAYO HABANG NAGLALAKAD SA OLLE TRAIL
NASA JEJU ISLAND AKO NGAYON
Lintik.
HONEY, PASENSYA NA NAWALA SA ISIP KO
NAGMAMANEHO KA BA NGAYON?
Bakit?
Ba't di mo binabasa 'to?
Ang tanga ko.
Ang bobo ko talaga.
Akala ko makakasayaw ako kahit ano'ng pakiramdam ko, pero mahirap 'to.
Ano ang edad ng mga mag-asawang 'to?
Ang mag-asawang pinaka-kailangang tulungan ay nasa edad 70s.
Bagay sa kanila ang waltz.
-Waltz? -Oo.
Madali lang itong matutunan ng mga matatanda.
Isa, dalawa, tatlo.
Nagpapasaya sa mga tao ang three-beat rhythm na 'to.
Gusto mo bang makita?
Hindi, ayokong makita.
Matigas ang sahig.
May mga bato sa utak ko, kaya mabigat siguro.
Pero di kasing bigat ng pasanin sa balikat mo.
Di ko alam kung ano ang kaligayahan.
Sabi nila doble ang kaligayahan kapag nag-asawa ka.
Pero dahil sa trabahong 'to,
naging sigurado ako na di 'yan totoo.
Gayunpaman…
"Gayunpaman?"
No'ng sinabi kong pinili kong di mag-asawa,
sinabi ng mga tao sa 'kin na di ako magiging masaya.
At magiging mag-isa ako, walang kasama sa buhay.
Ang sama naman.
Pero minsan, di ko maiwasang maapektuhan sa mga salitang 'yon.
Kasi natatakot ako na baka maging malungkot talaga ako.
Pero dapat ba talagang maging masaya?
Akala ko, dapat sumayaw ako para maging masaya.
Pero alam mo ba? Di totoo 'yan.
Ang pag-aani ng pechay, pagiging pinuno ng nayon,
at ang pagkilala sa 'yo
ay nakatulong sa akin na ma-realize na may iba ring mahahalagang emosyon.
Eh, kung may isang tao kang mapagsasabihan kapag pumapalpak ang mga bagay-bagay?
O isang tao na kakampi sa 'yo kapag sinisiraan mo ang boss mo?
O isang tao na unang tatawag ng ambulansya kapag may sakit ka?
Ano sa tingin mo?
-Babaero ka talaga. -Ano?
Sanay na sanay kang makipaglandian.
Baka makipaglandian ka sa kahit sinong babae sa kalye.
Di ko gustong magustuhan mo ako.
Di ko alam pa'no gawin 'yon.
Kung alam mo kung paano, sabihin mo sa akin.
Napaka-cheesy no'n.
Ano'ng ibig mong sabihin?
Ang pagmamahal…
ay pagiging isip-bata.
Saan ba tayo pupunta?
-Gaano kalayo ba ang pupuntahan niya? -Sundan mo siya.
SIGNAL NG LIKO PAKALIWA SIGNAL PARA SA MGA PEDESTRIAN
Ano'ng ginagawa niya?
-Uy! -Tigil!
Bakit?
Naku, bakit ba siya…
Uy!
-Umaandar na ulit siya. -Umaandar siya.
Tara na.
-Hello, Ms. Choi. -Welcome.
-Uy. -Ano?
Mabilis kang nakarating dito.
Di lang ako makapaghintay.
-Pasok ka. -Sige.
Hay.
Tingin ko, may kalaguyo talaga siya.
Ba't di pa siya lumalabas?
Tara pasok tayo.
Ba't ka umaakyat diyan?
Lintik.
Di tayo makapasok, ano na ngayon?
-Naku. -Ano 'yon?
Dr. Park, pa'no ang likod mo?
Ayos lang. Wala 'to.
-Wag mong pilitin kung di mo kaya. -Isa…
-Nakikita mo ba mula diyan? -Hindi.
-Ang likod ko… -Ano'ng nangyari?
-Pasok tayo sa loob. -Hay naku, ang likod ko…
-Uy! -Ayos ka lang ba?
Ayos ka lang ba, sir?
Ang sewing machine ko. Mabuti, ayos naman.
Maraming salamat.
Siya nga pala,
sino kayo?
-Mag-tsaa muna kayo. -Salamat.
Salamat.
Ms. Choi, pasensya na sa abala.
Di, ayos lang. Nandito ka para makipagtransaksyon.
At marami kang nasayang na biyahe kasi maling item ang dumating.
-Iiwan ko muna kayo para makapag-usap. -Salamat.
-Sabi mo may kalaguyo. -Eh, secondhand transaction pala?
Sabihin n'yo nga ulit sa akin. Taga-insurance company kayo?
Oo, nagtatrabaho kami sa insurance company na kinuhaan ni Ms. Woo Seon-hee ng policy.
Kumuha na naman ng isang insurance policy ang babaeng 'yon?
Sabihin n'yo sa akin kung bakit
hinahanap ako ng insurance company ng asawa ko.
May nangyari ba sa asawa ko?
Di, di naman sa gano'n.
Hindi?
Ayos lang ang asawa ko?
Oo, siyempre. Di kami nandito dahil do'n.
Eh, bakit parang gusto n'yong atakihin ako sa puso?
-Pasensya na, sir. -Pasensya na, sir.
Di bale na. Anong klase ng insurance ba 'yan para sundan n'yo ako?
-Ikaw na ang magsabi bilang team lead. -Hindi, ikaw na.
-Pero ikaw ang nakaisip nito. -Umiinom ako ng tsaa… Ako ba?
Ikaw ang gumawa, kaya ikaw ang…
Sabihin n'yo sa 'kin kung anong klase ng insurance 'yan!
-Insurance sa divorce. -Insurance sa divorce.
Ano? Di ko narinig. Lakasan n'yo.
Insurance sa divorce, sir.
Insurance sa divorce?
Ang lintik na asawa kong 'yon…
Nababaliw na ba talaga siya?
Di ako makapaniwalang kumuha siya ng divorce insurance policy!
Di ako makapaniwala.
Di ako…
Sinabi ko sa 'yong wag gumawa ng ganyang produkto kasi di 'yan gagana, Dr. An.
Ba't gumawa ka ng walang kwenta?
Di ba ikaw ang nagkumbinsi sa aking gawin 'to?
Kaya gusto mong makipag-divorce?
Di ako makapaniwala. Pa'no mo naisip 'yon?
Di ko gustong maging pabigat sa asawa ko.
Pero kahit na…
Nakita mo na ang asawa ko kaya alam mo na siguro
na malakas pa siya, di tulad ko.
Ma'am…
Respetado siyang tingnan ngayon,
pero ipinanganak siya sa pamilyang mahirap at sinuportahan ang mga kapatid niya
at inalagaan ang mga magulang niyang may sakit.
Marami na siyang pinagdaanang hirap.
Ngayon, wala na siyang pasanin at makakahinga na.
Kaya di ko hahayaang makaranas ulit siya ng paghihirap dahil sa akin.
Pero, ma'am…
Miss, bata ka pa,
kaya di mo siguro naiintindihan ang sinasabi ko.
Pero di palaging naghihiwalay ang mag-asawa kasi wala na silang pagmamahal.
Gusto kong ayusin ang lahat habang nasa matino pa akong pag-iisip.
Kaya pakiusap, Binibining Insurance.
Wag mong kalimutang
ibigay sa asawa ko ang payout sa insurance
na matatanggap ko pagkatapos ng 90 araw.
Hindi, ma'am.
Di makatwiran sa una pa lang,
pero sa 'yo ang payout, kaya dapat mong gamitin 'yon.
Ba't mo ibibigay sa asawa mo? Di tama 'yan.
Isipin mong pabor ito para sa isang matandang babae.
Ma'am, kung makipag-divorce ka,
di na kayo magiging pamilya ng asawa mo.
Di lang kayo titira nang magkahiwalay,
pero magiging ganap na estranghero na kayo sa isa't isa.
Pag pumunta ka sa ospital, di na siya ang tagapag-alaga mo.
Kung maaksidente kayo,
wala ni isa sa inyo ang kokontakin.
Hihiwalay ka para sa kapakanan ng pamilya mo,
pero di na kayo magiging pamilya pa.
Naiintindihan mo ba?
May dementia si Seon-hee.
Gano'n pala.
Doktor ako ng traditional Korean medicine.
Kaya ba't di ko malalaman?
Siyempre alam mo, sir.
No'ng nagsimulang magkasakit si Seon-hee,
palagi niyang hinahanap ang sewing machine niya.
Dapat nahanap ko agad 'to.
Halos…
50 taon na…
mula nang nangako akong hahanapin ko ang sewing machine niya pag naging doktor ako.
Ibinenta niya ang pamana ng nanay niya para maipagpatuloy ko ang pag-aaral.
Utang ko 'to kay Seon-hee.
Tingin niyo ba huli na…
para bayaran ko ang utang ko?
-Di, sir. -Siyempre hindi, sir.
Gusto kong bumawi sa kanya ngayon…
at isinulat ko ang lahat.
MGA OPSYON PARA SA BAGONG BAHAY
MGA GAGAWIN PARA KAY SEON-HEE
Di pa huli para gawin 'to sa kanya.
Nahanap mo pa nga ang sewing machine niya.
Sa edad kong 'to, sunud-sunod ang problema.
Di ko alam pa'no kami makakalipat.
May gusto na akong bahay,
pero wala na akong masyadong oras pagkatapos magtrabaho sa clinic.
Eh, ang mga anak niyo?
Nakatira silang lahat sa US.
Naku naman.
Hay.
Mas masahol pa sa antique shop ang bahay ko kasi maraming gamit ang dapat itapon.
At di madali para sa mga matatandang gaya ko na lumipat.
Di ko nga masubukan.
Pero may mga moving company naman.
Magaling ang mga propesyonal na 'to.
-Alam nila ang ginagawa nila. -Oo.
-Ba't di mo sila gayahin? -Sige.
Palagi ko lang siyang pinapahirapan.
Wag kang umiyak, sir. Heto.
Kung ayos lang sa inyo, puwede n'yo ba akong tulungan?
Mga bata pa naman kayo.
Ano po?
Ano'ng ibig niyang sabihin?
Sa paglipat ba, sir?
Oo, siyempre.
Walang problema. Tutulungan ka namin diyan.
Tutulong tayo?
Ang lalaking 'to ba ay…
Di, ang lalaking 'to ay si Dr. An, isang propesyonal sa paglipat.
-Magaling talaga siya sa paglipat. -Oo.
Nag-major ako sa paglipat.
Titiyakin kong maayos ang paglipat niyo.
Ano? May dementia si Ms. Woo?
Oo, matagal-tagal na siyang nagpapakita ng sintomas.
Kaya gusto niyang makipag-divorce.
Di niya gustong maging pabigat.
Hay naku.
Nag-sign up siya ng divorce insurance at nag-file ng divorce papers
habang matino pa ang isip niya.
Nagpabalik-balik siya kahit na di maayos ang lagay niya.
At walang kalaguyo ang asawa niya.
Umaalis siya kasi hinahanap niya ang mga gamit ng misis niya.
Ano? Mga gamit niya?
May sewing machine siya dati,
pero ibinenta niya para ipambayad sa tuition niya.
Hinahanap niya 'yon mula no'ng nagka-dementia ang misis niya.
Hay naku.
Ito na ang pinakamalungkot na kwento.
Mas nakakalungkot kaysa sa The Gift of the Magi ni O. Henry.
Naku naman.
Wala pala siyang kalaguyo.
Tama.
Ang mahalaga pa riyan ay di niya talaga gustong makipag-divorce.
Pumayag lang siya at nag-file ng papeles
kasi nagpupumilit siya.
Kung kinausap muna natin siya, malulutas na sana 'to.
Ano?
Sandali lang.
Nam Chang-hee, ang gagong 'yon. Sasapakin…
Bitiwan mo 'ko!
-Pigilan mo siya. -Bitaw!
-Pigilan mo siya. -Kumalma ka, sir.
-Sabi ko bitaw! -Wag ka nang magalit.
Gayunpaman,
di ba nagtagumpay tayo sa misyon natin?
Ah, ang totoo niyan…
Hindi pa.
-Hindi pa. -Opo, sir.
Bakit hindi? Di sila magdi-divorce.
May totoong misyon tayong haharapin.
Misyon?
Di ako makapaniwalang tumutulong na tayo sa paglipat ngayon.
Ginagawa natin 'to para makabuo ng magandang produkto, sir.
Ano?
Sige. Tara na.
Ang kwartong 'to…
Hay, napakaraming alikabok.
Dr. Park, ano'ng gagawin sa washing machine?
-Itapon mo. -Sige.
Labis ang pasasalamat ko.
Walang anuman, sir. Pumunta ka na sa mga pasyente mo.
Dumiretso ka na sa bagong bahay mo pagkatapos ng trabaho.
Salamat.
Ms. Woo, ang gagawin mo lang ngayon
ay pumunta sa singing class mo at kumanta nang buong puso.
Salamat, Binibining Insurance.
Sige, umalis na po kayo.
Paalam.
Ba't mo binuksan ang pinto, eh maalikabok?
-Itatapon na ba lahat 'to? -Oo, lahat ng 'yan.
Sir, puwede ba akong magpa-acupuncture sa likod ko?
Pumunta ka ulit, bibigyan kita ng mas malakas na acupuncture.
Okay lang ba 'yon?
Ingat kayo at magandang araw.
Baka kailangan pa natin ng tulong, kaya tinawagan ko si Woong-sik.
Nandito na si Woong-sik!
Ibaba mo na 'yan at tulungan mo kaming maglipat.
Ano'ng ginagawa mo, matanda? Kaming lahat…
Uy, gago ka. Wag mo siyang tawaging matanda.
-Pasensya na, sir. -Masakit ang likod ng matanda.
Sandali. Pa'no ko bubuhatin 'to?
-Sabay nating buhatin. -Salamat.
-Mag-ingat ka sa likod mo. -Sige.
Sabay nating buhatin 'to.
Kaya ko 'tong mag-isa. Magwalis ka na lang ng sahig.
Sabay nating gawin.
-Heto. -Kaya natin 'to!
Ba't ang bigat nito?
Ibaba mo na 'yan, sige na.
Mala-hotel na bed set 'to.
Mukhang bago.
Tama ka. Mukhang de-kalidad.
Mukhang di bagay sa bahay na 'to,
dahil sa lahat ng mga lumang bagay dito.
Malimit na may matagal nang nakalimutang gamit ang mga lumang bahay gaya nito.
Tama, ganito rin ang bahay ng mama ko.
Pero sabi niya, ako ang pinakamatandang gamit sa bahay,
at kung mag-asawa ako at umalis, makakahinga na siya nang maluwag.
Nakakaloka siya.
Han-deul, dapat ba nating itapon 'to?
Ano 'yan?
Ano ang mga ito?
Nakita namin 'yan habang nililinis ang kwarto ni Ms. Woo.
Tingnan n'yo po.
PAANO MAGLUTO NG KANIN
PAANO GUMAWA NG KIMCHI FRIED RICE PAANO GUMAWA NG KIMCHI STEW
PAANO GUMAWA NG SEASONED BEAN SPROUTS
PAANO GUMAWA NG BRAISED BLACK BEANS
PAANO GUMAWA NG OXTAIL SOUP
Ano ang lahat ng…
ANIBERSARYO NG KASAL REGALONG PERA MULA SA BUNSONG ANAK
IKA-40 ANIBERSARYO NG KASAL REGALONG PERA MULA SA ASAWA KO
REGALONG PERA MULA SA PANGANAY KO NO'NG ARAW NA KASAMA ANG MANUGANG KO
REGALONG PERA MULA SA BUNSO KONG ANAK DAHIL MAY TRABAHO NA SIYA
REGALONG PERA NG ANAK KO AT ASAWA NIYA IPINADALA MULA US NOONG HOLIDAY
REGALO NG ASAWA KO SA IKA-60 KAARAWAN NIYA GAMITIN PARA IPADALA AKO SA NURSING HOME
Ba't di niya 'to ginastos?
Ba't napakatanga niya?
Nasaan tayo?
Saan ba sa tingin mo?
Bahay natin 'to.
Bahay natin?
Teka.
Nasa unang palapag tayo.
-Unang palapag? -Oo, unang palapag.
Nahihirapan kang umakyat sa hagdan, di ba?
Ngayon di ka na mahihirapang gumalaw.
Madali lang gumamit ng wheelchair dito.
Dapat madali lang kasi ako ang magtutulak.
Oo, siyempre.
Halika. Pasok tayo sa loob.
Ito na.
Pasok tayo sa loob.
WOO SEON-HEE PARK YOUNG-KYU
Nagustuhan mo ba?
Madali lang 'tong linisin.
-Nasaan ang kusina? -Ang kusina? Nandito.
Nandito.
Makabago 'to.
At diretso lang sa sala.
Ang saya naman.
Pero di ko alam kung pa'no gamitin ang mga bagay na 'to.
Wag kang mag-alala. Kailangan mo lang matutunan.
Halika.
Halika rito.
Naku.
-Di ako makapaniwala. -Hinahanap mo 'to, di ba?
Oo, siyempre.
Nag-aalala ako, iniisip kong nawala ko na 'to.
Gusto kong subukan.
MAPAIT ANG PAGTITIYAGA PERO MATAMIS ANG BUNGA!
Mag-focus ka lang sa pag-aaral mo.
At wag kang mag-alala.
Mahirap, di ba?
Di rin naman madali ang pag-aaral.
Lumalakas ako pag nakikita kitang nag-aaral.
Pakiramdam ko, asawa na ako ng isang doktor ng traditional Korean medicine.
Honey.
Sigurado akong maiintindihan ng nanay ko.
Kaya siguraduhin mong babayaran mo ako pag nagtagumpay ka na.
At bayaran mo ako nang may interes.
Ipinapangako kong ibabalik ko ulit 'to.
At ipinapangako kong wala ka nang hihilingin pa.
Pangako?
Ingatan mo ang kamay mo.
Hay naku, magagawa ko 'to kahit nakapikit ako.
Kita mo? Natapos ko agad.
-Patingin nga. -Ano bang gusto mo sa apron?
Hay naku, dapat di nagsusuot ng apron ang isang lalaki!
Sabi nila, kung magbago ang isang tao, mamamatay sila.
Pero mukhang mahaba pa ang buhay mo.
Wala akong pakialam sa kahit ano, kaya wag na wag kang aalis ha.
Dito ka lang at mamuhay kasama ako.
Ang dalawang estranghero na nagsasama sa hirap at ginhawa
ang bumubuo ng isang pamilya.
Gawin natin 'yan.
Kung sino ang unang matumba,
dapat tumawag ng 911, okay?
Wag mo na akong balewalain, ha?
Wag mo lang akong iwan.
Teka, sandali lang.
Ano bang gagawin mo?
Hay naku.
PAANO GUMAWA NG KIMCHI FRIED RICE PAANO GUMAWA NG KIMCHI STEW
WOO SEON-HEE PARK YOUNG-KYU
APPLICATION FORM
Maraming nangyari sa kasong 'to,
gaya ng pagmamatyag at paglilipat…
Naku naman. May tigre nga no'ng nakaraan.
-Tama ka. Nakita namin ni Ms. Kang. -Naniniwala ako sa 'yo.
O siya, sige. Kumain na tayo ng BBQ ngayon.
-Imbitahan mo rin si Woong-sik! -Talaga, sir?
-Tenderloin! -Baka!
Sino'ng may pake, basta baka, di ba?
Oo, sa wakas!
-Pero may nakita talaga ako. -Naniniwala nga ako sa 'yo.
Ang sarap tingnan.
-Hay. -Nagugutom na ako!
Sa wakas, nalutas na rin natin ang kaso.
Para sa magagandang bagay na paparating sa atin!
-Magaganda! -Magaganda!
Magandang komunikasyon, masuwerte,
-at magandang resulta! -Magandang resulta!
Kaya natin 'to!
Para sa bansa natin, para sa pamilya natin,
-at para sa sarili natin! -Para sa sarili natin!
Sa mga maong na sinusuot natin! Sana mag-alab pa ang apoy ng kabataan!
Nagawa natin! Cheers, sa lahat!
-Cheers! -Cheers!
-Cheers, sir. -Uminom tayong lahat.
Noh Ki-jun, nagawa mo na naman.
Hay, ang galing mo.
Tatagayan kita, Mr. Na.
Konti lang 'to.
Bigyan mo ako ng bucket para mahalo ko lahat ng alak.
Dahan-dahan lang, sir.
Siya nga pala, nasaan si Ms. Jeon?
Ms. Jeon? Baka papunta na siya rito.
-May inasikaso pa siya. -Gano'n ba.
Di namin magagawa 'yon kung wala ka, sir.
Heto na.
Maganda ang pagkakaluto.
Luto na. Kain na.
Ang sarap nito. Kain.
Sige na.
Tenderloin lang ang kinakain mo.
Gusto ko rin ng beef ribs.
Eh, kung isang serving pa ng jumbo ribs
at isa pang serving ng manipis na beef skirt?
Umorder ka kahit ano'ng gusto mo.
Isa pang serving? Umorder ka pa, Ms. Joh.
-Oo! -Magdahan-dahan sa pagkain.
Ibigay mo sa 'kin 'yan.
Di mo gustong kumakain ako ng BBQ…
Di bale na. Enjoy.
Dapat magsalitan ang lahat sa pag-iihaw at pagkain.
Heto, ako na ang mag-iihaw.
Pasensya na. Dapat ako ang nag-ihaw sa simula pa lang.
-Magaling siyang mag-ihaw. -Oo nga.
Salamat.
Uy, para sa pangalawang round,
pumunta tayo sa karaoke bar!
-Sige ako! -Sige ako!
Kailangan kong bumirit ngayong gabi. Ano ang kakantahin ko?
-"Shintobuli"! -"Shintobuli"!
Uy, naka-score ako ng 100 dati.
Punta na tayo ngayon.
-Bilis. -Eh, kung bowling kaya?
Mukhang wala kayong matinong gagawin.
-Uy! -Ms. Jeon!
Hello, Ms. Jeon. Umupo ka rito.
-Puwede bang maglagay pa ng upuan dito? -Maupo ka rito.
Umupo ka rito. Ako…
Tapusin na natin ang team dinner.
Umuwi na kayong lahat.
Ano?
Kung dahil marami kaming inorder na beef ribs,
mag-aambagan kami.
-Mag-aambagan. -Tig-20,000 won bawat isa.
Di sa gano'n.
Simula ngayon, ang task force
ay mabubuwag na.
MARAMING SALAMAT KINA PARK YOUNG-KYU AT CHA MI-KYEONG PARA SA GUEST APPEARANCES
Galing ako sa audit team.
May mga tanda ng data leak mula sa computer ni Ms. Kang.
-Ano? -Si Han-deul ang nag-leak ng data?
Di totoo 'yon.
Wag na kayong mag-aksaya ng oras at maghanda nang bumalik sa mga team niyo.
Uupo na lang kami at walang gagawin?
Nakataya ang tadhana ng insurance sa divorce at ang task force.
Lintik.
Iniisip ko kung alam ba ng mga miyembro ng task force
kung ano ang ginagawa ng magaling na si Jeon Na-rae sa likod ng eksena.
Sana di humantong sa masamang pangyayari ang pasyang gagawin mo.
Nagsalin ng subtitle: Jessa Ann Malquisto