POSTACI, MIEJSCA I ORGANIZACJE SĄ FIKCYJNE
DZIECI FILMOWANO ZGODNIE Z WYTYCZNYMI
Ale mam szczęście.
Super.
Ale mam szczęście!
Dobra.
- To kolejka? - Tak.
Rozumiem.
Pana zamówienie.
- Dziękuję. - Spóźnię się.
- Chodźmy. - Dzięki.
Proszę.
- Zapraszam! - Ale mam szczęście.
Poproszę…
sześć razy mrożone americano, idealne na ziąb.
Rety, jaka cera.
Włosy też gęste i lśniące.
ODCINEK 11
Dobrze spałaś?
Jak dziecko.
Widać. Wygląda na to, że wreszcie się wyspałaś.
- Mam opuchniętą twarz? - Nie, ładnie wyglądasz.
Będę spała słodko nawet na betonie,
jeśli wdrożymy tę polisę.
Racja, to największe wyzwanie.
Pan Kim się nie odezwał, co?
Nie, ale brak wiadomości to dobra wiadomość.
UBEZPIECZENIA PLUS
- Dzień dobry. - Cześć.
Dzień dobry.
Dziś wychodzi film w reżyserii Choi Ji-younga.
- Tak? - Masz plany?
Będę pracować.
Ja też.
Drzwi się zamykają.
Proszę zaczekać.
Przepraszam.
Drzwi się zamykają.
- Dzieńdoberek! - Dzień dobry!
Co to za kawa?
Częstujcie się. To ode mnie.
Z jakiej okazji? Zawsze pije pan kawę z biura.
Nie każdego dnia można dostać ziarna premium.
Dziękuję za kawę.
- Coś nie tak? - Nie.
- Ma pan dobre wieści? - Wygrał pan na loterii?
Chodzi o to, że…
pierwszy raz od tygodnia zrobiłem kupę.
To jeszcze nie wszystko.
Zdążyłem na autobus, jak nigdy.
Były wolne miejsca i ciąg zielonych świateł.
A długa kolejka po kawę
nagle rozpłynęła się w powietrzu.
To będzie dobry dzień.
O rety!
Ojej. Wszystko w porządku?
- To zły znak. - Nie mów tak.
Weź sobie tę.
Jest pięć kaw, a czworo członków zespołu.
Ostatnia jest dla dyrektor Jeon.
Kang Han-deul rozlała swoją.
- Puść. - Ty puść.
Czemu oni wiecznie skaczą sobie do gardeł?
- Ile oni mają lat? - Zgadzam się.
Co masz na myśli?
Zgadzam się.
- Dawaj! - Wystarczy!
Dzień dobry.
- Nie zadzwonili państwo. - Dzień dobry.
Chcieliśmy jak najszybciej dać znać.
Podjęliśmy decyzję.
Tak? Dobrze, że przyszliście.
Jaką decyzję państwo podjęli?
- Postanowiliśmy… - Dobrze to zakończyć.
Rozumiem.
WYPOWIEDZENIE UMOWY UBEZPIECZENIA
Dziękujemy za zrozumienie.
Ależ nie.
To my dziękujemy.
Dzięki wam to szczęśliwe zakończenie.
„Szczęśliwe zakończenie”?
Tak.
Szczęśliwe zakończenie.
Dzisiejsza sesja była fajna, co?
Czuję się, jakby kamień spadł mi z serca.
Padam z nóg.
Odpocznij.
Ty też.
Wtedy zrozumiałam,
że każde z nas żyło już swoim życiem
i do tego przywykliśmy.
Trzeba było tylko się z tym pogodzić.
Postanowiliśmy się rozstać w imię szczęścia.
- Więc to szczęśliwe zakończenie. - No tak.
Ubezpieczenie od rozwodu pomogło nam to zrobić.
Przepraszam, że oskarżyłam was o zachęcanie do rozwodu.
W porządku.
To się mogło bardzo źle zakończyć.
Dostrzegliśmy problem,
zanim zamienił się w coś gorszego.
Niektórzy mogą być szybsi i uratować związek.
Prawda?
Na początku nie będzie łatwo,
ale sobie poradzimy.
- Będziemy się zbierać. - Dobrze.
Gratuluję
szczęśliwego zakończenia.
- Więc… - Tak.
- Dziękujemy. - Wzajemnie.
- Chodźmy. - Okej.
Kang Han-deul, pomożesz mi?
W czym?
Pamiętasz, jak zasnąłem w kawiarni, a ty robiłaś na drutach?
Wspomniałem, że mam w domu niedokończoną robótkę.
Racja, coś zielonego.
Tak.
Moja siostra ją zaczęła, ale nie skończyła.
Chcę to dokończyć.
Dobrze. Nauczę cię.
Dzięki. Chodźmy.
Kolejne odrzucone umowy.
LOT POWROTNY ŻONKI
Dzisiaj wraca?
Wiedziałem. To mój szczęśliwy dzień.
To jeszcze nie koniec.
Zero rozwodów nie znaczy, że możemy spocząć na laurach.
Zajmijcie się dwoma odrzuconymi umowami.
Oczywiście. Załatwimy to.
Może tego nie wiesz, ale kiedyś byłem…
Topowym agentem w Ssangmun.
Tak, wiem.
Rozumiem.
To wszystko na dziś.
- Okej. - Dziękujemy.
Dyrektor Jeon.
Twoja kawa.
Ograniczam.
Do zobaczenia.
Zrobię, co się da, w sprawie odrzuconych umów,
a wy zajmijcie się resztą, dobrze?
- Tak jest. - Trzeba to jakoś ogarnąć.
DYREKTOR JEON NA-RAE
KINO MOVIE BOX REZERWACJA
Cześć.
Jeśli znasz jakieś papużki nierozłączki albo narzeczonych,
namów ich na tę polisę.
Jestem twoim dłużnikiem. Masz u mnie obiad.
Pamiętaj, żeby regularnie jeść.
Dobrze. Pa.
Rany. Jedna mniej.
SO-JEONG WRACASZ DZISIAJ, PRAWDA?
TYLKO POCZEKAJ. PÓJDZIEMY NA WOŁOWINKĘ.
Na wołowinkę.
Zobaczmy.
Ci się rozeszli, bo miała romans.
Może Ju-hyeon?
Możliwe, że z nim się uda.
Cześć, Ju-hyeon. To ja, Dae-bok.
Tak się zastanawiałem, czy…
Halo?
Co za drań.
Jak leci?
Ja? Nadal w ubezpieczeniach.
Halo?
Cześć, Mi-jin. To ja, Dae-bok.
Mam doskonałą polisę dla takich jak ty, co ponownie wychodzą za mąż.
To ja, Dae-bok.
Halo?
Halo…
A niech to.
Rany, szkoda zachodu.
NIEZNAJOMY PÓJDZIEMY NA WOŁOWINKĘ.
Traktujemy to jak drugą szansę i obiecujemy być szczęśliwi.
Oboje przyrzekamy cieszyć się życiem. Dziękujemy!
Kiedyś powiedziałeś,
że celem rozwodu jest szczęście.
Pan Kim i pani Han są tego dowodem.
To prawda.
„Książę i księżniczka się pobrali i żyli długo i szczęśliwie”.
Widząc, że są też inne rodzaje szczęśliwego zakończenia,
aż chce się żyć, prawda?
Tak.
To tutaj.
Rety, robi wrażenie.
- Będę pilnym uczniem. - Dam z siebie wszystko.
- Chodźmy. - Dobra.
- Jakie ładne kolory. - Tak.
Myślę, że musisz najpierw poćwiczyć.
Racja.
Skoro twoja robótka jest zielona…
Nie, chcę ten.
Będzie widać, że kolory się różnią.
Ważne, że mnie się podoba.
Też lubisz czerwony, co?
Niech będzie.
- Na lewej ręce… - Weź włóczkę i…
- Tutaj? - Tak.
Frustrujące, co?
Tak. Może nie mam zdolności manualnych.
Stresuje mnie to.
Kiedyś też tak miałam.
Początki są najtrudniejsze.
Najgorsze już w sumie za tobą.
„Początki są najtrudniejsze”. Dobre hasło.
Zachęciłaś mnie.
Teraz to owinąć…
W ten sposób.
- Przeciągnij tędy. - Okej.
Zrób narzut.
Zsuń oczko…
Skup się, pora na prawdziwą naukę.
Dobrze. Skup się.
- Więc robię tak. - I przeciągnij.
Potem oczko…
Zsuń je i zamknij.
Mam kupić los na loterię?
Skarbie!
Kochanie, podróż się udała?
Zostajesz, prawda?
Dobrze. Nie widzę walizki.
Czemu się nie przebrałaś? Idziemy dziś na wołowinkę.
Dlaczego oglądasz telewizję?
Skarbie, idziemy na wołowinę!
Na koreańską wołowinkę!
Wiesz, jaki jutro jest dzień?
Jutro?
Nie jestem pewien. Rocznica śmierci twojego taty?
Rocznica naszego ślubu.
Co?
Rocznica ślubu Lee So-jeong i Na Dae-boka.
To tym bardziej woła o koreańską wołowinę!
Chodźmy.
Jesteś zła?
Rany. Czy rocznica ślubu jest aż taka ważna?
Przecież jesteśmy razem od ponad 20 lat.
Jeśli to nie ma znaczenia, to czemu się pobraliśmy?
Co?
Czy ty cokolwiek wiesz?
W której klasie są dzieci?
Kiedy kończą naukę?
Do jakich szkół chodzą?
Czego lubią się uczyć?
A muszę to wiedzieć?
Wracam późno po kolacjach firmowych,
a rano wychodzę do pracy.
Jak szefostwo jedzie w weekend w góry, muszę się zmusić i dołączyć.
- Jak mam wszystko wiedzieć? - Co z ciebie za ojciec?
Albo mąż?
Chyba dość już powiedziałaś.
Haruję jak wół na szkoły w USA
i na twoje utrzymanie, a sobie odmawiam.
Czego jeszcze chcesz?
Racja.
Niczego już od ciebie nie chcę.
Dlatego…
POZEW O ROZWÓD BEZ ORZEKANIA O WINIE
MĄŻ: NA DAE-BOK ŻONA: LEE SO-JEONG
Rozwiedźmy się.
Znowu to samo.
Nie masz dość gadki o rozwodzie?
Myślisz, że to zwykły foch?
Dzieci będą studiować w Stanach.
- Przeprowadzę się tam. - Ale, kochanie…
Moja siostra i szwagier znajdą mi lokum.
Czy ty mówisz poważnie?
Ani razu nie żartowałam.
Harowałeś na utrzymanie rodziny,
niosąc ciężkie brzemię.
Nie przeciągajmy tego.
Zakończmy to.
Niech ci będzie. Okej.
Obyś nie żałowała!
Podniosłem kasę z ziemi, bo mieliśmy iść na wołowinę.
Co to?
RIPOLE BITCOIN SZCZĘŚLIWA RODZINA?
HAPPY END TYLKO Z KASĄ!
To szczęście było zbyt piękne, by mogło być prawdziwe.
Zsunąć oczko…
Okej.
A czemu masz robótkę, której nie dokończyła twoja siostra?
Chcesz wiedzieć, czemu rozwiodłem się trzy razy?
To był normalny dzień.
Zwyczajny i spokojny.
Moja siostra powiedziała…
„Nie jestem już szczęśliwa.
Chcę rozwodu”.
A ja…
po prostu uznałem, że biadoli i narzeka.
Skrytykowałem ją.
„Każdy tak żyje. Radź sobie”.
Niedługo później zmarła.
Gdybym tylko jej nie puścił…
Gdy pogodziłem się z jej śmiercią,
coś sobie obiecałem.
Jeśli kiedykolwiek się zakocham i ożenię…
zawsze będę gotowy zakończyć związek
dla dobra swojego i żony.
Rozstanie czy rozwód nie oznacza,
że poniosło się w życiu porażkę.
Tak naprawdę może to być nowy początek.
Dlatego jestem, kim jestem,
i dokańczam to za siostrę.
Musiało ci być ciężko.
Wybacz.
Miałem się uczyć, a zepsułem nam nastrój.
Co to? Chwila.
Pominąłem oczko?
Chyba muszę to spruć.
Wiesz co?
Nie zawsze trzeba wszystko pruć i zaczynać od początku.
Więc co?
Całkiem możliwe,
że tylko ja będę wiedzieć i widzieć, że brakuje tu oczka.
To jak rany i wady, które każdy z nas ma.
Ale dzięki nim jesteśmy sobą.
Trzeba po prostu dodawać kolejne oczka.
Nie ma co za bardzo żałować.
Dzięki.
- Zaczniemy jeszcze raz? - Tak.
- Ty spróbuj. - Okej.
- Tędy. - Tak.
WOONG-SIK
NIE ODBIERASZ. JESTEŚ ZAJĘTA?
Rany, naprawdę mnie to dręczy.
Cześć, Seok-gi.
Przyjdź na drinka.
Co? Kolacja rodzinna?
Naprawdę? Aha.
Okej, to innym razem.
Kto mógłby się ze mną rozerwać?
No dawaj.
Aktualnie
bardzo cię potrzebuję.
Dobra.
ZAPRACOWANY JAK ZAWSZE JUTRO RANDKA? PROSZĘ!
Cześć, Ah-young.
- Han-deul, jesteś w domu? - Tak.
Jestem przed twoją klatką.
- Idę na górę. - Okej.
O nie.
Nie.
Czemu nie odbiera?
Ah-young!
- Ty nie w domu? - Co?
Porozmawiajmy na zewnątrz.
- Jest zimno. - Już nie, ociepliło się.
Czemu stamtąd wychodzisz?
PISMO O POWOŁANIU NA STANOWISKO
AWANS NA PREZES ZARZĄDU PRZENIESIENIE DO SINGAPURU
NAJWAŻNIEJSZE OBOWIĄZKI
Prezes zarządu?
To chyba dobrze.
Ah-young, to nie piwo.
Nieważne.
Czyli ty i Noh Ki-jun jesteście parą?
Serio jesteś wesołą szajbuską.
Przecież mi kazałaś.
To było do przewidzenia.
Iskrzyło między wami od kolacji firmowej.
Czułam to.
Możemy się napić w domu.
W domu jakiegoś faceta…
Nie mogę pójść do domu twojego chłopaka.
Czułabym się niezręcznie.
Wcześniej się nie krępowałaś.
Mniejsza z tym.
Joh Ah-young.
Nie jesteś taka bez powodu.
O co chodzi?
Nie wiem. Po prostu jestem wkurzona.
Z powodu Woong-sika?
Skąd wiesz?
Czułam to.
Poproszę jeszcze jednego.
- Ty też? - Tak, ja też.
A twoje plany?
Odwołane.
Szok, że po godzinach mam siedzieć z szefem.
Czy te inne plany nie dotyczyły szefowej?
Zahipnotyzuj się.
„To nie jest pan Na”.
Zaczekaj.
O rany.
Wystarczy.
Już dość.
Niech pan już przestanie.
Noh Ki-jun, ty durniu.
Wyląduje pan w sądzie rodzinnym,
jak pan nie przestanie.
To szczęście było zbyt piękne, by mogło być prawdziwe.
Jak przebrnęliście przez swoje rozwody?
Ty nawet kilka razy.
Nie byliśmy zachwyceni.
Po prostu się z nimi pogodziliśmy.
Dlaczego pana żona chce rozwodu?
Powiedziała…
że nie jestem ani mężem, ani ojcem.
Sądziłem, że muszę tylko zarabiać.
Po co harować tak ciężko,
że wysiada ci żołądek i kolana?
Rodzina i tak tego nie doceni.
To wszystko na nic.
Wszystko.
- Szefie. - Panie Na.
- Oddaj to! - Co się z panem dzisiaj dzieje?
Był pan legendarnym agentem ubezpieczeniowym.
Niełatwo awansować ze sprzedawcy na kierownika.
- Właśnie. - Dokładnie.
- Nie każdy jest topowym agentem. - Racja.
Topowy agent, dobry żart.
Niech pan się nie wydziera i nie obwinia.
Proszę pomyśleć, dlaczego do tego doszło.
Spojrzenie wstecz pozwoli znaleźć odpowiedź.
W czasie opracowywania naszej polisy spotkał pan wiele par.
Powinien pan wiedzieć.
Dzień dobry.
Jeden dorosły i dwoje dzieci.
CHŁOPCY POWYŻEJ 3 LAT KORZYSTAJĄ Z MĘSKIEJ STREFY
Umyjecie się sami?
Chodźcie.
WEJŚCIE DO MĘSKIEJ STREFY KĄPIELOWEJ
Chodźmy.
Czemu tu tak cicho?
O rany.
Kiedy zasnęliście? Zaniosę was do pokoju.
Wyglądasz uroczo, nawet kiedy śpisz.
Yong-gi, mamusia tylko…
Yong-gi, tatuś wrócił!
Doskonały moment.
Zanieś go do pokoju.
- Skarbie. - Co?
- Co ty…? - Dostałem bonus za najlepsze wyniki.
Czemu się kładziesz?
Ostrożnie. Wstawaj.
- Wstawaj! - Nie.
Dzieciaki, chodźcie! Kochanie, ty też.
A to niespodzianka. Od razu wyszedłeś.
Matka wiceprezesa zmarła dziś rano.
Jadę do Tongyeong.
A portret rodzinny?
Innym razem. Widzimy się codziennie.
Na razie.
Panie Na.
Odbyliście ze sobą poważną rozmowę?
Pewnie, że rozmawialiśmy.
Była to prawdziwa rozmowa czy monolog?
Rozmowa nie ma znaczenia. Ta sama stara śpiewka.
Właśnie ta stara śpiewka,
której ludzie nie chcą słyszeć,
prowadzi do rozwodu.
To mój wniosek po trzech rozwodach.
Jakiś ty wyjątkowy.
- Ki-jun jest wyjątkowy! - My też!
- Jesteśmy wyjątkowi! - A pan najbardziej.
Taki właśnie jest Park Woong-sik.
Mały palec?
Nie, spójrz na skórkę koło paznokcia.
Co?
Nie dotykam jej, bo się boję, że będzie boleć i wda się zakażenie.
Ale naprawdę mnie wkurza.
Co mam zrobić?
Idź na manicure.
Mówię serio.
Nie oświadczył ci się, więc o co chodzi?
Po prostu…
za bardzo analizuję
sytuację miedzy mną a Woong-sikiem,
bo możliwe jest tylko jedno zakończenie.
A nawet jeśli, to co?
Spójrz na mnie.
Życie się nie kończy wraz ze związkiem.
Nie zadręczaj się.
Nic na tym nie zyskasz.
A co ty czujesz, Han-deul?
Co?
Chodzi mi o Noh Ki-juna.
Nigdy nie widziałam,
żebyś była taka szczęśliwa jak ostatnio.
Często się uśmiechasz.
Prawdę mówiąc, bałam się.
Nie wiedziałam, czy po zdradzie
dam radę się pozbierać i zacząć od nowa.
Ale?
Ale…
wierzę w miłość.
Wiem, że istnieje.
To dodało mi odwagi.
Jesteś super, wesoła szajbusko.
Odwaga?
Okej! Dajesz!
Ah-young, dobrze się czujesz?
Kim ty jesteś?
Kim ja jestem?
Ty samolubny idioto.
POZEW O ROZWÓD BEZ ORZEKANIA O WINIE
MĄŻ: NA DAE-BOK ŻONA: LEE SO-JEONG
UBEZPIECZENIA PLUS
Dobrze się czujesz?
Han-deul, wypiorę to, zanim ci oddam.
Jasne, jak wolisz.
Moja głowa.
Dzień dobry.
Wybacz. Dzięki, że mnie wczoraj przenocowałeś.
W porządku. Nie ma za co.
Skoro Ah-young wie, to mogliśmy jechać razem do pracy.
Mogłaby być skrępowana.
Rozmawiałam z nią, więc się nie przejmuj.
Czym? Przecież jesteśmy dorośli.
A czemu pan Na cię wczoraj wezwał? Z powodu odrzuconych umów?
Cóż, chodziło o sprawę osobistą.
POZEW O ROZWÓD BEZ ORZEKANIA O WINIE
MĄŻ: NA DAE-BOK ŻONA: LEE SO-JEONG
On tak dziś cały dzień.
No dobrze.
Trzeba się pośpieszyć.
Ostateczna weryfikacja będzie wcześniej.
Dokładnie za dwa tygodnie.
Szybciej, niż myślałem.
Więc szybciej przedstawimy tę polisę światu.
Co z odrzuconymi umowami?
No właśnie.
Niedługo sprawa będzie rozwiązana.
Zbliżamy się do końca,
więc musimy przemyśleć, jak ulepszyć to, co mamy,
zamiast wymyślać coś nowego.
Dlatego pomyślałam,
że powinniśmy dopracować warunki umowy.
W jakim sensie?
Jesteśmy rozwiedzeni,
ale widzieliśmy też przypadki innych.
Zastanówmy się, czemu ci ludzie zdecydowali się na rozwód.
Powinniśmy też sprawdzić weryfikację AI na nowych warunkach.
Tak, i przeanalizować obliczanie składki
oraz proces rozpatrywania roszczeń.
Panie Na.
Tak?
- Proszę sprawdzić postęp marketingowców. - Dobrze.
An Jeon-man?
- Tak? - Chodź na słówko.
Już.
Panie Na, co zjemy na lunch?
Niedaleko otworzyli knajpę z gukbapem.
Nie mam apetytu.
Zjedzmy w stołówce na dole.
Okej. Dobrze.
Panie Na, chodźmy na gorący gukbap.
Jest zimno, w pana sercu też.
Skąd wiesz? Zmierzyłeś mu temperaturę?
- Po prostu wiem. - Wychodzimy.
Racja. Chodźmy, panie Na.
Od kiedy tak o mnie dbacie? To dziwne.
- Idziemy. - No już.
Zbieramy się.
- A Jeon-man? - Zajmie się sobą.
- Chodźmy. - Jest zimno.
Zjedzmy coś ciepłego.
- Na co idziemy? - Na gukbap.
Ponoć jest pycha.
Siadaj.
Jak twój skalny pupilek? Dobrze?
Oczywiście.
Co sądzisz o Singapurze?
O Singapurze?
Cóż, jest bardzo bezpieczny, więc idealny na podróże.
I czysty.
Ty jak zwykle o bezpieczeństwie.
O co chodzi?
Zazwyczaj nie owijasz w bawełnę.
PREZES ZARZĄDU PRZENIESIENIE DO SINGAPURU
Co o tym sądzisz?
Przejdę do rzeczy.
Potrzebuję w Singapurze wykwalifikowanego specjalisty ds. ryzyka.
W klasie biznes limit bagażu wynosi 30 kg,
więc powinno wystarczyć.
Chcesz zabrać skalnego pupilka i polecieć ze mną?
Możesz odmówić.
Nie musisz mi towarzyszyć.
Zastanowię się.
Dobrze.
Byle niezbyt długo.
Chcą, żebym przyleciała jak najszybciej.
Rozumiem.
Możesz już wracać do pracy.
Czemu oferujesz to…
akurat mnie?
Już mówiłam.
Potrzebuję kogoś wykwalifikowanego.
Potrzebujesz mnie?
Tak.
Pan Na się rozwodzi?
Więc dlatego cię wezwał.
Jego żona chyba ma dość.
Powiedział, że już wcześniej były znaki.
Ale jeszcze nic nie jest pewne.
Musi bardzo cierpieć.
Oboje wiemy, że przed rozwodem jest najgorzej.
To prawda.
Nikt nie podejrzewa, że go to spotka.
Też tak miałam.
Zjemy dziś po pracy kolację?
Wybacz. Wrócę późno, bo mam spotkanie w sprawie reasekuracji.
Dam sobie radę. Idź do domu i odpocznij.
Musisz odespać wczorajsze.
Racja.
Co tam? Zobaczyłeś znajomą osobę?
Nie, moją uwagę przykuło ładne jezioro.
Ale ty jesteś ładniejsza.
UMOWA UBEZPIECZENIA PLUS
Właśnie ta stara śpiewka,
której ludzie nie chcą słyszeć,
prowadzi do rozwodu.
UBEZPIECZENIE OD ROZWODU
Ja już idę. Jesteście wolni, jak skończycie.
- Do widzenia. - Panie Na.
Coś się dzieje z panem Na.
To pewnie przez odrzucone umowy.
Cały dzień się martwię, że jest nie w sosie.
Chyba dostałam niestrawności.
- Chcesz lekarstwo? - Nie, mam.
Idę po dane.
SINGAPUR
Singapur? Planujesz urlop?
Nie twoja sprawa.
Singapur? Zazdroszczę.
To nie tak.
Jak skończymy projekt, też chcę gdzieś pojechać.
Tak. Jedźmy gdzieś wszyscy razem.
Jeszcze trochę. Oby tak dalej!
- Damy radę! - Tak jest!
Cześć.
Zamówiłem ci grillowane śluzice, twoje ulubione.
Po co zadzwoniłeś?
UMOWA UBEZPIECZENIA PLUS
„Ubezpieczenie od rozwodu”?
Kolejna polisa?
Skarbie.
To będzie ostatni produkt przed moją emeryturą.
Dlatego muszę…
Przepraszam.
Proszę pani…
Tak. Miałaś rację.
Gdy kupiłem większy dom, wysłałem dzieci do Stanów,
a ty jeździłaś na wycieczki,
powiedziałem sobie:
„Dobra robota, Dae-bok. Zatroszczyłeś się o rodzinę”.
Tak właśnie myślałem.
Że zrobiłem, co do mnie należy.
Poświęcanie się dla rodziny?
To była tylko wymówka.
Topowy agent w Ssangmun?
Kogo to obchodzi?
Nie gadaj. Byłeś z siebie taki dumny.
Zachowywałem się samolubnie, bo bałem się, że zostanę w tyle.
Nie chciałem zawieść jako głowa rodziny.
Poza domem skupiałem się na sobie.
Ale ty tego nie robiłaś.
Opiekowałaś się dziećmi i dbałaś o dom.
To wymagało wiele wysiłku.
Może byłem samolubny
i wolałem udawać nieświadomego.
A byłeś taki wyrozumiały
wobec obcych ludzi, którym sprzedawałeś ubezpieczenie.
Prawda?
Tak.
Przepraszam, skarbie.
Tak naprawdę to ty
wiele przeszłaś.
Przeklęte grillowane śluzice.
To przez nie za ciebie wyszłam.
Ledwo wiązałeś koniec z końcem…
ale zawsze kupowałeś mi grillowane śluzice,
bo je uwielbiam.
Dlatego się w tobie zakochałam.
Wiedziałam, że o mnie zadbasz.
Przysięgam na tę ostatnią polisę.
Daj mi 100 dni.
Będę dla ciebie dobry,
żeby ta polisa nie została anulowana.
Ty także…
wiele przeszedłeś.
Myślisz, że o tym nie wiem?
Daj mi trochę czasu.
Dla mnie także nie jest to łatwa decyzja.
So-jeong…
z każdym dniem będę o 1% lepszy…
aż zmienię się o 100%.
Przyrzekam.
Obiecuję, że się zmienię.
Dziękuję.
Dziękuję ci.
Zbliżamy się do przystanku…
Następny przystanek to…
Skąd wiedziałeś?
To oczywiste. Jesteśmy sąsiadami.
Skąd wiedziałeś, że akurat teraz?
Cały czas czekałeś?
Mogłeś zadzwonić.
Miałaś spotkanie. Dopiero przyszedłem.
Miło posłuchać odgłosu deszczu.
Szybko. W domu czeka prezent.
- Naprawdę? - Tak.
- Nie zimno ci? - Jest okej.
Chyba moja mama tu była.
Dobrze, że na siebie nie wpadliśmy. Byłaby w szoku.
To prawda.
Nie dzwoniłaś do niej od tamtego dnia, co?
Wezmę kilka książek i zmykam.
Mamo.
Dzięki za przekąski.
Czemu tak dużo? Bolą cię nadgarstki.
Tak.
Oczywiście, że jadłam.
A ty?
Dobrze.
Pa.
Rozmawiałaś z mamą?
Kazała mi dobrze się odżywiać.
Rodzice już tak mają.
Obiecałam, że niedługo ją odwiedzę.
Skłamałabym, gdybym powiedziała, że nie przeżywałam tamtego dnia.
Ale niczego nie żałuję,
bo zdobyłam się na odwagę.
Racja.
Przepraszam.
Nie chciałam podglądać.
W porządku.
Zdarza się. Mieszkasz tu.
To ja przepraszam, że to zobaczyłaś.
Ależ nie.
Moja trzecia była żona je zrobiła.
Nie byłaś ciekawa?
Oczywiście, że byłam.
Ale tamten związek się zakończył.
To prawda.
Zakończył się. Przeze mnie.
Dlatego zachowałem to jedno zdjęcie.
Żeby pamiętać, jaki byłem.
Wyglądasz, jakbyś ciężko pracował.
Jedyne, czego wtedy chciałem, to stabilne życie.
Zawsze mówiłem: „Następnym razem”.
Pewnego dnia powiedziała mi,
że mamy odmienny pogląd na życie.
Ja czekałem, aż przestanie padać,
a ona chciała stać razem w deszczu.
Gdy zmądrzałem, okazało się, że nie będzie następnego razu.
To był koniec.
Miłość zawsze znika w mgnieniu oka.
Dokładnie.
Zdziwiłem się,
bo zobaczyłem ją dzisiaj w parku.
W tamtej chwili miałem tylko jedną myśl.
„Co za ulga”.
Ulżyło mi.
Gdyby mnie zobaczyła, pomyślałaby sobie to samo,
bo byłaś obok mnie.
Twoje zdjęcie…
Wystarczy mi wspomnienie.
Pora zacząć tworzyć nowe.
Racja. Ze mną.
Zbieram się. Zrobiło się późno.
Zaczekaj.
Myślę, że możemy już wrócić do swoich mieszkań.
Boisz się, że mama się dowie?
Nie o to chodzi.
Chyba będę już mogła spokojnie spać u siebie.
Trochę mnie to martwi,
bo się tam zadomowiłem.
W takim razie
ponieważ bardzo pada…
i aby sprawdzić, czy się dopasowaliśmy…
chcesz tu dzisiaj spać?
Ze mną?
Jin-ju.
Jin-ju!
Przepraszam.
Wybacz mi.
Wyspałaś się?
Dzień dobry.
Problem odrzuconych umów załatwiony!
Za wcześnie na radość.
W przeciwnym wypadku polisa nie wejdzie na rynek.
Nie męcz się sam.
Jak poszło? Co powiedziała KNF?
- Późno to mówię, ale dziękuję. - Co was łączy?
Jest miejsce, które rozpala miłość na nowo.
Wracam do Singapuru.
Jeszcze jej nie powiedziałeś?
Lubisz robić ze mnie kretynkę?
Mogę cię o coś zapytać?
O co zapytałaś wtedy karty?
Bo ja wiedziałem od początku.
Napisy: Joanna Kuboń