(ตัวละคร องค์กร และสถานที่ทั้งหมด คือเรื่องที่แต่งขึ้น)
(การถ่ายทำนักแสดงเด็ก กระทำขึ้นภายใต้กฎเกณฑ์ด้านการออกอากาศ)
แจ๋ว แต้มบุญเยอะนะเรา
เอาละ
แต้มบุญเยอะอีกแล้ว
ดีเลย
- นี่ใช่แถวไหมครับ - ใช่ค่ะ
ครับ
ออเดอร์ที่สั่งได้แล้วค่ะ
- ขอบคุณครับ - อ๊ะ เราสายแล้ว
- ไปกันเถอะ - แต๊งกิ้ว
นี่ครับ
- ท่านต่อไปเชิญค่ะ - เยส! โป๊ะเชะ!
ผมขอสั่ง…
อเมริกาโนเย็นเจี๊ยบหกแก้ว ต่อให้หนาวตายก็ยอม
งู้ย ดูผิวเราสิ
ผมก็ดกดำแน่นปึก
(ตอนที่ 11)
เมื่อคืนหลับสบายไหมครับ
หลับลึกเป็นเด็กน้อยเลย
ผมดูออกครับ หน้าคุณเหมือน ได้นอนเหยียดแข้งเหยียดขาสบายใจเลย
- หน้าฉันบวมเหรอ - เปล่า ผมหมายถึงคุณดูสวยต่างหาก
ถ้าเปิดตัวประกันการหย่าร้างได้โดยไม่มีปัญหา
ฉันนอนบนพื้นปูนก็หลับสบายแน่ค่ะ
ครับ เรื่องนี้แหละที่ยากที่สุด
เรายังไม่ได้ข่าวจากคุณคิมซอนมันใช่ไหมคะ
ยังครับ แต่ว่ากันว่า การไม่มีข่าวถือเป็นข่าวดีใช่ไหมล่ะครับ
(พลัสเจเนอรัลอินชัวรันส์)
- อรุณสวัสดิ์ครับ - ค่ะ
อรุณสวัสดิ์ค่ะ
หนังเรื่องใหม่ของผู้กำกับชเวจียองฉายวันนี้
- เหรอ - คืนนี้คุณจะทำอะไรไหม
ทำงานค่ะ
ผมก็เหมือนกันครับ
ประตูกำลังปิด
รอด้วยครับ
ขอโทษครับ
ประตูกำลังปิด
- อรุณสวัสดิ์ครับ - อรุณสวัสดิ์ค่ะ
กาแฟอะไรครับเนี่ย
มาเอาไปคนละแก้วสิ ป๋าเลี้ยงเอง
โอกาสอะไรครับเนี่ย ปกติคุณดื่มแต่กาแฟในห้องพักพนักงานนี่นา
ไม่ใช่ทุกวันที่จะได้เมล็ดกาแฟระดับพรีเมียม
ขอบคุณสำหรับกาแฟนะคะ
- เป็นอะไรรึเปล่า - เปล่านี่
- ได้ข่าวดีอะไรมางั้นเหรอครับ - ถูกหวยรางวัลที่สี่หรืออะไร
เรื่องของเรื่องคือ…
ฉันเพิ่งถ่ายสบายตูดเป็นครั้งแรกในรอบสัปดาห์
แต่ไม่ใช่แค่นั้นนะ
ปกติฉันชอบตกรถบัส แต่วันนี้ฉันไปทันเวลา
ที่นั่งเหลือเยอะแยะ และไม่เจอไฟแดงเลยสักครั้ง
และคิวในคาเฟ่ก็ยาวเฟื้อย
แต่จู่ๆ ทุกคนก็หายไปเหมือนถูกคลื่นซัด
วันนี้ต้องดีแน่ ฉันสัมผัสได้
อุ๊ยตาย!
แย่ละ เป็นอะไรไหมครับ โปรคัง
- ลางร้ายมาแล้ว - จะพูดแบบนั้นเพื่อ
โปรคัง เอากาแฟแก้วนี้ไปแทน
มีกาแฟห้าแก้วกับสมาชิกทีมงานเฉพาะกิจสี่คน
แก้วสุดท้ายเป็นของกรรมการผู้จัดการอาวุโสชัดๆ
แต่โปรคังทำกาแฟของเธอหก
- ปล่อย - นายนั่นแหละปล่อย
ทำไมสองคนนี้ชอบหยุมหัวกันอยู่เรื่อย
- เป็นเด็กประถมกันรึไง - ถูกของคุณค่ะ
หมายความว่าไง "ถูกของคุณค่ะ"
ใช่ค่ะ
- เอามา - พอได้แล้ว
หวัดดีครับ
- ทำไมถึงมาโดยไม่แจ้งก่อนล่ะครับ - หวัดดีค่ะ
เราคิดว่าเราควรบอกพวกคุณเลยน่ะครับ
เราตัดสินใจแล้วค่ะ
จริงเหรอคะ ดีใจนะคะที่พวกคุณมา
สรุปพวกคุณตัดสินใจว่ายังไง
- เราตัดสินใจว่า… - จะจบกันด้วยดีครับ
ครับ
(ข้อตกลงในการยกเลิกกรมธรรม์)
ขอบคุณที่เข้าใจจุดยืนของบริษัทนะครับ
ไม่เป็นไรเลยครับ
เราต่างหากที่ควรขอบคุณพวกคุณ
เขาพูดถูกค่ะ เพราะพวกคุณเลย เราถึงแฮปปี้เอนดิ้งได้
"แฮปปี้เอนดิ้ง" เหรอครับ
ใช่ค่ะ
แฮปปี้เอนดิ้งค่ะ
การบำบัดวันนี้ก็ไปได้สวยเหมือนกันเนอะ
ใช่ รู้สึกเหมือนยกภูเขาออกจากอกเลย
เหนื่อยจัง
ไปพักผ่อนสิ
โอเค คุณก็เหมือนกันนะ
นั่นคือตอนที่ฉันรู้ตัว
ว่าเราเตรียมใช้ชีวิตแบบแยกกันอยู่แล้ว
และเราก็ชินกับมันแล้วค่ะ
แค่ต้องใช้เวลาในการยอมรับมันให้ได้
เราตัดสินใจแยกทางกันเพื่อมีชีวิตที่ดีกว่าเดิม
มันถึงเป็นแฮปปี้เอนดิ้งไงครับ
ครับ
ประกันการหย่าร้างช่วยให้เรามาถึงจุดนี้ได้ค่ะ
ขอโทษที่กล่าวหาคุณว่าสนับสนุนให้คนหย่ากันนะคะ
ไม่เป็นไรค่ะ
เราอาจจบกันเลวร้ายกว่านี้มากค่ะ
เรามองว่ามันก็เหมือนการไปหาหมอ
ก่อนที่อาการป่วยจะหนักเกินเยียวยาค่ะ
บางคู่อาจเจอเร็วกว่านี้และรักษาได้หายขาดครับ
ใช่ไหม
อาจจะปวดหัวไปสักพัก
แต่ไม่ใช่สิ่งที่เราจัดการไม่ได้ครับ
- งั้นเราขอกลับก่อนนะครับ - ได้ครับ
ยินดีด้วยนะคะ
ที่จบแบบแฮปปี้เอนดิ้ง
- ถ้างั้นก็… - ครับ
- ขอบคุณทั้งสองคนนะครับ - ขอบคุณค่ะ
- ไปกันเถอะ - ค่ะ
โปรคัง ช่วยอะไรผมหน่อยได้ไหมครับ
ช่วยอะไรเหรอคะ
จำตอนที่เราอยู่ในคาเฟ่ และคุณถักไหมพรมระหว่างที่ผมหลับได้ไหมครับ
ผมบอกว่าที่บ้านมีไหมพรมชิ้นนึงที่ยังถักไม่เสร็จ
จำได้ค่ะ คุณบอกว่ามันเป็นสีเขียว
ใช่ครับ
จริงๆ พี่สาวผมเป็นคนเริ่มถัก แต่ไม่มีโอกาสได้ถักเสร็จครับ
ผมอยากถักมันให้เสร็จ
ได้สิคะ งั้นฉันจะสอนคุณเอง
ขอบคุณนะครับ ไปกันเถอะ
เรามีเคสที่ถูกปฏิเสธเพิ่มขึ้น
(วันที่เมียจ๋าบินกลับ)
เธอกลับมาวันนี้เหรอเนี่ย
ว่าแล้วเชียว วันนี้แต้มบุญเราปังไม่หยุด
มันยังไม่จบจนกว่าจะจบจริงๆ ค่ะ
อัตราการหย่าร้างศูนย์เปอร์เซ็นต์ ไม่ได้แปลว่าเราจะปล่อยตัวตามสบายได้
และช่วยแก้เคสถูกปฏิเสธที่มาใหม่สองเคสด้วยค่ะ
เชื่อมือเราได้เลยครับ
คุณอาจจะไม่ทราบ แต่ผมเคยเป็น…
ตัวแทนประกันตัวท็อปในสาขาซังมุน
ค่ะ ฉันรู้แล้ว
ครับ
วันนี้จบประชุมแค่นี้ค่ะ
- ค่ะ - ค่ะ
กรรมการผู้จัดการอาวุโส
เอากาแฟไปสิครับ
ฉันพยายามลดกาแฟอยู่ค่ะ
หวัดดีครับ
ผมจะทำเท่าที่ทำได้เรื่องเคสที่ถูกปฏิเสธ
พวกคุณที่เหลือไปทำเรื่องอื่นให้จบนะ เข้าใจไหม
- ได้ครับ - เราจะต้องหาทางจัดการให้ได้ครับ
(กรรมการผู้จัดการอาวุโส จอนนาแร)
(มูฟวี่บ็อกซ์ ข้อมูลการจำหน่ายตั๋วล่วงหน้า)
นี่
ถ้ารู้จักคู่ไหนที่ตัวติดกันเป็นตังเม หรือใกล้จะแต่งงานเร็วๆ นี้
พยายามโน้มน้าวให้พวกเขาสมัครที
ฉันติดค้างนายครั้งนึงแล้ว ว่างๆ ฉันขอเลี้ยงอะไรหน่อยนะ ได้สิ
และอย่าลืมกินข้าวให้ตรงเวลาล่ะ
โอเค บาย
ค่อยยังชั่ว จบไปหนึ่งเคส
(โซจอง คุณกลับมาถึงวันนี้ใช่ไหม)
(รอเดี๋ยวนะ คืนนี้เราจะไปกินเนื้อฮันอูกัน)
เนื้อฮันอู
ไหนดูซิ…
เขากับเมียแยกทางกันหลังจากเธอมีชู้…
เดี๋ยวนะ จูฮยอนล่ะ
จูฮยอนนี่น่าจะได้อยู่
เอ้อ จูฮยอน ฉันแดบกเองนะ
ไม่ใช่อะไรหรอก ฉันคิดอยู่ว่า…
ฮัลโหล
ไอ้บ้านี่
พักนี้เป็นไงบ้าง
ฉันเหรอ ยังทำบริษัทประกันอยู่
ฮัลโหล
ไง มีจิน พี่แดบกเองนะ
มีประกันแบบใหม่ ที่เหมาะกับคนอยากแต่งงานใหม่อย่างเธอด้วย
นี่แดบกเองนะ
ฮัลโหล
ฮัลโหล…
ให้ตายสิ
ช่างมันเถอะ
(คุณสา รอเดี๋ยวนะ คืนนี้เราจะไปกินเนื้อฮันอูกัน)
เรามองว่านี่คือโอกาสครั้งที่สองในการใช้ชีวิต และสัญญาว่าจะมีความสุขจริงๆ ค่ะ
เราทั้งคู่สัญญาว่าจะใช้ชีวิตให้ดี ขอบคุณนะคะ
ก่อนหน้านี้โปรโนก็บอกค่ะ
จุดประสงค์ของการหย่าคือการหาความสุข
คุณคิมซอนมันกับคุณฮันยอรึมแสดงให้เห็นแล้ว
ถูกของคุณครับ
"เจ้าชายและเจ้าหญิงแต่งงานกัน และอยู่ด้วยกันอย่างมีความสุขตลอดไป"
แต่การได้เห็นว่ามีแฮปปี้เอนดิ้งแบบอื่น นอกเหนือจากในนิทาน
ทำให้เราคิดว่ามันคุ้มค่าที่จะใช้ชีวิตจริงๆ ว่าไหมล่ะคะ
ใช่ครับ
ถึงแล้วค่ะ
โอ้โฮ สุดยอดไปเลย
- ฝากตัวด้วยนะครับ คุณครูคังฮันดึล - ตั้งใจเรียนนะคะ นักเรียนโนกีจุน
- เข้าไปกันเถอะครับ - โอเคค่ะ
- สีสันละลานตาสวยจังครับ - ใช่ค่ะ
ฉันคิดว่าคุณต้องหัดก่อนค่ะ โปรโน
ได้ครับ
ในเมื่อนิตติ้งที่บ้านเป็นสีเขียวแล้ว…
ไม่ครับ ผมอยากได้อันนี้
มันอาจจะเด่นไปนะคะ ถ้าจู่ๆ ก็เปลี่ยนสี
ใครสนล่ะครับ ตราบใดที่ผมชอบ
โปรคังก็ชอบสีแดงใช่ไหมล่ะครับ
งั้นก็ได้ค่ะ
- ที่มือซ้ายผม… - พันเส้นนั้นและ…
- ตรงนี้เหรอ - ใช่ค่ะ
น่าปวดหัวใช่ไหมล่ะคะ
ครับ ผมอาจจะไม่มีความสามารถ ในการถักอะไรได้
มันทำให้ผมรู้สึกใจร้อนเฉยเลยน่ะครับ
ตอนแรกฉันก็รู้สึกแบบนั้นค่ะ
แค่เริ่มต้นดีก็มีชัยไปกว่าครึ่งแล้วค่ะ
ถ้าคุณมาได้ไกลขนาดนี้ก็ถือว่าสำเร็จแล้ว
"เริ่มต้นดีก็มีชัยไปกว่าครึ่ง" พูดได้ดีครับ
ตอนนี้ผมมีกำลังใจแล้ว
พันมันรอบๆ…
อ๊ะ นี่คือวิธี…
- สอดมันเข้าไปตรงนี้ - โอเค
แล้วพันไหมพรม
เลื่อนห่วงเดิมออก…
ได้เวลาฝึกแบบจริงจังแล้ว มีสมาธิหน่อยค่ะ
ได้ครับ มีสมาธิ
- ทำแบบนี้… - แล้วเลื่อนมันไป…
แล้วก็ออกจากห่วงเดิม…
เลื่อนมันออกจากห่วงเดิม แล้วดึงให้แน่นค่ะ
ซื้อหวยดีไหมนะเรา
ที่รักจ๋า
ที่รัก ไปเที่ยวมาสนุกไหม
คุณไม่ไปไหนแล้วใช่ไหม
ดีเลย ผมไม่เห็นกระเป๋าเดินทางแล้ว
ทำไมยังไม่เปลี่ยนชุดอีก ผมบอกว่าคืนนี้เราจะไปกินเนื้อฮันอูกันไง
ทำไมเอาแต่ดูทีวีล่ะ
ที่รัก ไปกินเนื้อฮันอูกันเถอะ
เนื้อฮันอู
รู้ไหมว่าพรุ่งนี้วันอะไร
พรุ่งนี้เหรอ
ไม่แน่ใจแฮะ ใกล้วันครบรอบวันเสียชีวิตของพ่อคุณเหรอ
ครบรอบวันแต่งงานของเราต่างหาก
ว่าไงนะ
วันครบรอบวันแต่งงานของอีโซจองกับนาแดบก
งี้ก็ยิ่งมีเหตุผลที่ต้องไปกินเนื้อฮันอูใหญ่เลย
เร็วเข้า รีบไปกันเถอะ
เป็นอะไร โกรธเหรอ
ไม่เอาน่า วันครบรอบมันสำคัญตรงไหนกัน
ยังไงเราก็อยู่ด้วยกันมาเกิน 20 ปีแล้วนะ
ถ้ามันไม่สำคัญ แล้วเราแต่งงานกันทำไม
อะไรนะ
คุณรู้เรื่องอะไรบ้าง
รู้ไหมว่าลูกๆ เรียนชั้นไหนแล้ว
รู้ไหมว่าพวกเขาเรียนจบวันไหน
รู้โรงเรียนที่พวกเขาเรียนไหม
รู้ไหมว่าพวกเขาชอบเรียนวิชาอะไร
ผมต้องรู้เรื่องทั้งหมดนั้นด้วยเหรอ
ผมกลับบ้านดึกเพราะมีงานเลี้ยงทีม
แล้วผมก็แหกขี้ตาไปทำงานตั้งแต่เช้า
ถ้าพวกตำแหน่งสูงๆ ไปเดินป่าช่วงสุดสัปดาห์
ผมก็ต้องเข็นตัวเองไปด้วย
แล้วผมจะไปรู้เรื่องพวกนั้นได้ไง
คุณเป็นพ่อประสาอะไรกัน
เป็นสามีประสาอะไรด้วย
ผมว่าผมฟังคุณมาพอแล้ว
ผมทำงานตัวเป็นเกลียว เพื่อจ่ายค่าเรียนเมืองนอก
และให้เงินคุณใช้จ่าย ขณะที่ตัวเองอดใจไม่ซื้อของที่อยากกิน
คุณจะเอาอะไรจากผมอีก
นั่นน่ะสิ
ฉันไม่อยากได้อะไรจากคุณอีกแล้ว
งั้นก็…
(คำร้องยืนยันการหย่าด้วยความยินยอม)
(สามี: นาแดบก ภรรยา: อีโซจอง)
เราหย่ากันเถอะ
เรื่องนี้อีกแล้ว
ไม่เบื่อบ้างเหรอที่เอาแต่พูดเรื่องหย่า
คิดว่าฉันแค่อาละวาดเป็นเด็กๆ งั้นเหรอ
ไหนๆ ลูกๆ ก็จะไปเรียนมหาลัยที่อเมริกาแล้ว
- ฉันจะย้ายไปอยู่ที่นู่นด้วย - แต่ที่รัก…
พี่สาวกับพี่เขยของฉันบอกว่าจะหาบ้านให้ฉันอยู่
คุณเอาจริงเหรอ
ไม่มีสักครั้งที่ฉันไม่เคยจริงจัง
คุณทำงานตัวเป็นเกลียวเพื่อเลี้ยงดูครอบครัวเรา
คุณเองก็แบกภาระไว้หนักมาก
งั้นเราอย่าทำให้ยืดเยื้อเลย
และจบทุกอย่างซะ
ก็ได้ เข้าใจแล้ว
อย่าเสียใจทีหลังละกัน
ผมถึงกับเก็บเงินที่ตกอยู่บนพื้น เพราะเราจะไปกันเนื้อกัน
อะไรเนี่ย
(ริโพลบิตคอย์น คุณกับครอบครัวไปได้ดีไหม)
(ทุกอย่างไปได้ดีถ้ามีเงิน!)
ว่าแล้วเชียว วันนี้แต้มบุญมันเยอะเกินจะเป็นจริง
เลื่อนห่วงออก…
โอเค
ว่าแต่ทำไมคุณถึงมีนิตติ้งของพี่สาวคุณล่ะคะ
อยากรู้ไหมครับว่าทำไมผมถึงหย่าตั้งสามครั้ง
วันนั้นเป็นวันธรรมดาวันนึง
แค่วันปกติที่ไม่มีอะไรพิเศษ
และพี่สาวผมบอกว่า…
"ฉันไม่มีความสุขอีกต่อไปแล้ว"
"ฉันอยากหย่า"
แต่ผม…
ผมดันตีความสิ่งที่พี่พูดว่าเป็นการโอดครวญ
และการบ่นกระปอดกระแปด
ผมวิจารณ์เธอด้วยซ้ำครับ
"ใครๆ ก็ใช้ชีวิตแบบนั้น ทนๆ ไปเถอะน่า"
ไม่นานหลังจากนั้น พี่สาวผมก็เสียชีวิตครับ
ตอนนั้นถ้าผมไม่ปล่อยพี่ไปละก็…
ตอนที่ผมยอมรับความจริงว่าพี่สาวผมไม่อยู่แล้ว
ผมก็ตัดสินใจได้ครับ
ถ้าผมได้ตกหลุมรักและแต่งงาน…
ผมจะเตรียมพร้อมยุติทุกอย่าง
เพื่อทั้งตัวผมเองและอีกฝ่ายเสมอ
สุดท้ายแล้ว การแยกทางกันหรือการหย่า
ไม่ได้แปลว่าผมล้มเหลวในชีวิต
จริงๆ มันอาจเป็นการเริ่มต้นใหม่ก็ได้ครับ
ผลคือผมได้เป็นผมอย่างทุกวันนี้
และได้ถักไหมพรมแทนพี่สาวผมด้วยครับ
มันคงยากน่าดูเลยนะคะ
ขอโทษนะครับ
ผมมาที่นี่เพื่อหัดถักไหมพรม แต่กลับทำให้เราเศร้ากันซะได้
เอ๊ะ เดี๋ยวก่อนนะ
ผมทำเส้นนี้หลุดเหรอครับ
ผมว่าผมต้องแก้มันออกแล้วละ
รู้ไหมคะ
การแก้ทุกอย่างออกมาแล้วเริ่มต้นใหม่ ไม่ใช่คำตอบที่ถูกต้องเสมอไป
งั้นผมต้องทำยังไงครับ
เส้นที่หลุดไป
อาจเป็นสิ่งที่มีแค่ฉันคนเดียวที่รู้และเห็นค่ะ
เหมือนที่ทุกคนมีบาดแผลและข้อเสียของตัวเอง
แต่สุดท้ายมันก็ยังเป็นตัวเราอยู่ดี
คุณแค่ต้องถักห่วงต่อไปให้ดีค่ะ
คุณดูเสียดายนิดๆ ฉันก็แค่…
ขอบคุณนะครับ
- เริ่มใหม่อีกทีดีไหมคะ - ได้ครับ โปรคัง
- โปรโนลองดูค่ะ - โอเคครับ
- แบบนี้นะ… - แบบนั้นค่ะ
(คุณอุงชิก)
(ไม่รับโทรศัพท์เลย ยุ่งอยู่เหรอครับ)
บ้าจริง กวนใจฉันสุดๆ
ไง ซ็อกกี
ทำอะไรมา ออกมาหากันหน่อยสิ
อะไร กินมื้อเย็นกับที่บ้านเหรอ
งั้นเหรอ เข้าใจแล้ว
โอเค ไว้ค่อยคุยกันนะ
ใครจะออกมาเที่ยวเป็นเพื่อนฉันได้บ้างเนี่ย
ขอสักคนเถอะ
ช่วงเวลาแบบนี้น่ะ
ฉันต้องการนายมาอยู่ข้างๆ จริงๆ
อยู่นี่เอง
(วันนี้ก็ตั้งใจทำงานอีกแล้ว คุณกีจุน)
(สัญญานะว่าพรุ่งนี้จะไปเดตกัน นะๆ!)
ว่าไง อายอง
- พี่อยู่บ้านรึเปล่า - อยู่
ตอนนี้ฉันอยู่หน้าอะพาร์ตเมนต์พี่
- กำลังจะขึ้นไปหานะ - โอเค
อ๊ะ ไม่นะ
ไม่
ทำไมไม่รับล่ะ
อายอง
- ฉันนึกว่าพี่อยู่บ้าน - อะไรนะ
ไปคุยกันข้างนอกเถอะ
- ข้างนอกมันหนาว - ไม่หรอก อุ่นขึ้นแล้ว
ทำไมโปรโนถึงออกมาจากห้องนั้นคะ
(จดหมายแต่งตั้งบุคลากร)
(จากกรรมการผู้จัดการอาวุโสเป็นซีอีโอ จากสาธารณรัฐเกาหลีไปยังสิงคโปร์)
(ความรับผิดชอบหลัก)
ซีอีโอเหรอ
ดีแล้วละ
อายอง นั่นไม่ใช่เบียร์นะ
อะไรก็ช่างเหอะ
ว่าแต่พี่เถอะ ตอนนี้พี่กับโปรโนคบกันแล้วเหรอ
เป็นคนบ้าหน้ายิ้มของแท้แล้ว
เธอบอกให้ฉันเป็นไม่ใช่เหรอ
ก็ดูออกแหละ
พี่กับเขาดูมีซัมติงกันตั้งแต่กินเลี้ยงทีมครั้งที่แล้ว
เห็นๆ กันอยู่
เราไปนั่งดื่มสบายๆ ที่บ้านกันก็ได้
บ้านผู้ชายที่ไหนก็ไม่รู้…
หมายถึงว่าฉันไปบ้านแฟนพี่ไม่ได้หรอก
เดี๋ยวอึดอัดใจเปล่าๆ
เมื่อก่อนเธอไม่มีปัญหาเรื่องมาค้างด้วยนี่
ช่างเถอะ
คุณโจอายอง
ฉันรู้นะคะว่าคุณกำลังทำตัวเยอะเพราะอะไร
มันคืออะไรเหรอ เกิดอะไรขึ้น
ไม่รู้สิ ฉันแค่รำคาญน่ะ
เป็นเพราะคุณอุงชิกเหรอ
พี่รู้ได้ไง
เห็นๆ กันอยู่
ขออีกแก้วค่ะ
- นายก็ด้วยเหรอ - เออ ฉันด้วย
นัดของนายล่ะ
ยกเลิกไปแล้ว
ไม่อยากเชื่อเลย ว่าฉันจะใช้เวลาอยู่กับหัวหน้าหลังเลิกงาน
แต่ก่อนหน้านี้นายก็มีนัด กับหัวหน้าอีกคนบ่อยๆ ไม่ใช่เหรอ
นี่ สะกดจิตตัวเองสิ
"นั่นไม่ใช่หัวหน้าทีม"
รอด้วยดิ
บ้าจริง
หยุดก่อนครับ
ไม่เอาน่า
พอได้แล้วครับ
โนกีจุน ไอ้เปรต
ถ้าไม่อยากเป็นคนแรกที่ไปขึ้นศาลครอบครัว
ก็เพลาๆ หน่อยครับ
ว่าแล้วเชียว ฉันรู้ว่าวันนี้แต้มบุญฉันมันดีเกินจริง
พวกนายผ่านการหย่ามาได้ยังไง
อย่างนายนี่ก็หย่ามาตั้งหลายครั้ง
ใช่ว่าเราอ้าแขนต้อนรับมันซะเมื่อไรล่ะครับ
เรายอมรับเพราะมันเปลี่ยนอะไรไม่ได้แล้ว
ทำไมพี่สะใภ้ถึงอยากหย่าล่ะครับ
เธอบอกว่า…
ฉันไม่ได้ทำหน้าที่สามีหรือพ่อเลย
ฉันคิดว่าสิ่งเดียวที่ฉันต้องทำคือหาเงิน
ฉันทำงานหามรุ่งหามค่ำ
จนระบบย่อยอาหารพังและเข่าลั่นไปเพื่ออะไร
ยังไงครอบครัวก็ไม่เห็นความพยายามของฉันอยู่ดี
ตำน้ำพริกละลายแม่น้ำชัดๆ
หายวับหมด
- พอแล้ว - พอแล้ว
- เอาคืนมา - วันนี้คุณเป็นอะไรเนี่ย
คุณเป็นตัวแทนประกันในตำนานเชียวนะ
การขายประกันจนได้เป็นหัวหน้าทีม ที่สำนักงานใหญ่ไม่ใช่ง่ายนะครับ
- เขาพูดถูก - ถูก
ไม่ใช่ทุกคนจะเป็นตัวแทนประกันตัวท็อปได้
ถูก
ตัวแทนประกันตัวท็อปกับผีสิ
เลิกโวยวายและโทษตัวเองเถอะครับ
คิดสิครับว่าทำไมมันเป็นแบบนี้
พอมองย้อนกลับไป คุณจะเจอคำตอบเองครับ
คุณได้เจอคู่รักหลายคู่ ระหว่างที่พัฒนาประกันการหย่าร้าง
คุณน่าจะรู้ดีนี่ครับ
หวัดดีค่ะ
ผู้ใหญ่หนึ่ง เด็กสองค่ะ
(เด็กชายอายุเกินสามขวบ ต้องใช้ห้องอาบน้ำของผู้ชาย)
ลูกสองคนอาบน้ำเองได้ไหมจ๊ะ
ไปกันเถอะจ้ะ
(ทางเข้าห้องอาบน้ำผู้ชาย)
ไปเถอะจ้ะ
ทำไมเงียบจัง
โธ่เอ๊ย
ผล็อยหลับตั้งแต่เมื่อไรเนี่ย ไปนอนในห้องนะจ๊ะ
ตอนลูกหลับนี่ดูน่ารักจริงๆ น้า
ยงกี ให้แม่…
ยงกี พ่อกลับมาแล้ว
มาได้เวลาพอดีเลย
เข้ามาเร็วๆ ช่วยอุ้มยงกีไปห้องนอนที…
- ที่รัก - อะไร
- ทำอะไร… - ผมได้โบนัสผลงานดีเป็นที่หนึ่ง
ทำไมนอนซะแล้วล่ะ
คุณควรระวังให้มากกว่านี้สิ ลุกขึ้นมาเลย
- ลุกขึ้น - ไม่…
เด็กๆ ไปกันได้แล้วจ้ะ คุณด้วยค่ะที่รัก
แปลกใจจัง คุณออกมาทันทีที่ฉันเรียกคุณเลย
แม่ของรองประธานเพิ่งเสียเมื่อเช้านี้
ผมต้องไปเมืองทงยอง
แล้วรูปครอบครัวของเราล่ะ
ไว้ถ่ายคราวหน้าละกัน ยังไงเราก็เจอกันทุกวันอยู่แล้ว
ไว้เจอกันนะ
หัวหน้าทีม
คุณสองคนได้คุยกันจริงจังรึยังครับ
แหงสิ เราคุยกันแล้ว
คุยกันจริงๆ หรือคุยอยู่ฝ่ายเดียวครับ
เรื่องคุยมันไม่สำคัญหรอก มันก็แค่เรื่องเดิมๆ
ไอ้ "เรื่องเดิมๆ"
ที่คนเราทำไม่ได้หรือไม่ยอมทำนี่แหละครับ
ที่นำไปสู่การหย่ากัน
นี่คือข้อสรุปของผมหลังจากหย่ามาสามครั้งครับ
นายนี่มันคนพิเศษจริงๆ สินะ
- โนกีจุนเป็นคนพิเศษ - เราพิเศษกันทุกคน
- เราคือคนพิเศษ - แต่หัวหน้าพิเศษที่สุด
พัคอุงชิกเป็นคนแบบนี้แหละ
นิ้วก้อยเหรอ
ไม่ใช่ ดูจมูกเล็บลอกตรงนี้สิ
อะไรเนี่ย
ฉันกลัวว่ามันจะเจ็บและติดเชื้อ เลยไม่ไปแตะต้องมัน
แต่มันกวนใจฉันจริงๆ ที่ปล่อยทิ้งไว้
แบบนี้ฉันต้องทำไง
ไปร้านทำเล็บสิ
นี่ฉันจริงจังอยู่นะ
ใช่ว่าเขาขอเธอแต่งงานซะเมื่อไรล่ะ สรุปมีเรื่องอะไร
ฉันแค่…
ฉันแค่คิดมากไม่หยุด
ทั้งเรื่องตัวเองและเรื่องคุณอุงชิก…
เพราะมีทางเดียวที่เรื่องนี้จะจบลงได้
และถ้ามันเป็นแบบนั้นล่ะ
ดูสิว่าฉันกลายเป็นยังไง
แค่เพราะความสัมพันธ์จบลง ไม่ได้แปลว่าชีวิตเธอจะจบไปด้วยนะ อายอง
เพราะงั้นอย่าใจร้ายกับตัวเองมากนัก
มันจะไม่เป็นผลดีกับตัวเธอเลย
แล้วพี่รู้สึกยังไง
อะไรเหรอ
เรื่องพี่กับโปรโนน่ะ
ตลอดเวลาที่ผ่านมาที่ฉันเห็นพี่
พี่ไม่เคยดูมีความสุขเท่าพักหลังมานี้เลย
พี่ยิ้มบ่อยด้วยละ
บอกตรงๆ ว่าฉันกลัว
ฉันไม่รู้ว่าฉันจะลุกขึ้นอีกครั้ง
และเริ่มต้นใหม่ไหวไหม หลังจากโดนหักหลังมาขนาดนั้น
แต่อะไร
แต่…
ฉันเชื่อในความรัก
นี่คือความเชื่ออย่างแรงกล้าของฉัน
มันคือสิ่งที่มอบความกล้าหาญให้ฉัน
พี่โคตรเจ๋งเลย พี่คนบ้าหน้ายิ้ม
ความกล้าหาญเหรอ
โอเค จัดต่อสิรออะไร
อายอง เป็นอะไรไหม
เธอเป็นใคร
ฉันเป็นใคร
ไอ้โง่จอมเห็นแก่ตัวเอ๊ย
(คำร้องยืนยันการหย่า ด้วยความยินยอมของทั้งสองฝ่าย)
(สามี: นาแดบก ภรรยา: อีโซจอง)
(พลัสเจเนอรัลอินชัวรันส์)
รู้สึกโอเคไหม
ฉันจะซักไอ้นี่ก่อนเอามาคืนพี่นะ
ได้ ตามใจเธอเลย
ให้ตายสิ หัวฉัน…
อรุณสวัสดิ์ครับ
ขอโทษที่รบกวนคุณเมื่อคืนนี้นะคะ แล้วก็ขอบคุณมากค่ะ
ไม่เป็นไรหรอก ไม่ใช่ปัญหา
ไหนๆ ตอนนี้โปรโจก็รู้เรื่องแล้ว เราควรมาทำงานด้วยกันนะครับ
ฉันไม่อยากให้เธอไม่สบายใจค่ะ
ฉันคุยกับอายองแล้ว เพราะงั้นก็ไม่ต้องห่วงเธอนะคะ
มีอะไรให้ห่วงล่ะครับ เราก็โตๆ กันแล้ว
ว่าแต่เมื่อคืนหัวหน้าทีมเรียกคุณไปทำไมเหรอคะ
เพราะเคสที่ถูกปฏิเสธเหรอ
คือว่า… มีเรื่องส่วนตัวน่ะครับ
(คำร้องยืนยันการหย่า ด้วยความยินยอมของทั้งสองฝ่าย)
(สามี: นาแดบก ภรรยา: อีโซจอง)
เขาเป็นงี้มาทั้งวันเลย
เอาละค่ะ
เราต้องเร่งมือทุกอย่างหน่อยค่ะ
การตรวจทานเพื่ออนุมัติรอบสุดท้าย ถูกเลื่อนขึ้นมาแล้วค่ะ
โดยจะมีขึ้นในอีกสองสัปดาห์เป๊ะๆ
เร็วกว่าที่คิดอีกนะครับ
เราจะเข้าใกล้การแนะนำประกันการหย่าร้าง ให้โลกได้รู้จักมากขึ้นค่ะ
สถานะเคสที่ถูกปฏิเสธเป็นยังไงคะ
เอ้อ จริงด้วย
ถ้าคุณรออีกหน่อย เราจะรีบแก้ไขให้เสร็จครับ
ในเมื่อเราใกล้ปิดงานแล้ว
สิ่งสำคัญคือการหาวิธีพัฒนาสิ่งที่เรามีอยู่
แทนที่จะทำอะไรใหม่ๆ
ฉันเลยคิดว่า
เราควรอัปเกรดข้อตกลงและเงื่อนไขค่ะ
ในแง่ไหนเหรอคะ
เรามีประสบการณ์การหย่า
แต่เราก็พบเจอเคสการหย่ามามากมาย
เราลองคิดถึงเหตุผลที่คนเหล่านี้
มาถึงจุดที่ต้องหย่ากันสิคะ
เราควรทบทวนการรับประกันภัยด้วยเอไอ ตามข้อตกลงและเงื่อนไขที่แก้ไขแล้วด้วยค่ะ
ค่ะ และดูวิธีการคำนวณเบี้ยประกันอีกที
รวมทั้งกระบวนการตรวจสอบการเคลมประกัน
เอ้อ หัวหน้าทีมคะ
ครับ
- ดูความคืบหน้าของทีมการตลาดให้ทีนะคะ - ได้ครับ
แล้วก็โปรอันจอนมันคะ
- ว่าไงครับ - มาคุยกับฉันหน่อยค่ะ
ได้ครับ
หัวหน้าคะ เที่ยงนี้กินอะไรกันดี
ใกล้ๆ มีร้านกุกบับเปิดใหม่ด้วย
ผมรู้สึกไม่อยากอาหารน่ะ
ไปแค่โรงอาหารชั้นล่างก็ได้
โอเคค่ะ
ไม่เอาน่า หัวหน้า ไปซดกุกบับร้อนๆ กันเถอะครับ
วันนี้เหน็บหนาว เหมือนใจคุณที่หนาวเหน็บ
นายเอาเทอร์โมมิเตอร์มาเสียบหัวใจฉันรึไง
- ผมสัมผัสได้ - ไปข้างนอกกันเถอะค่ะ หัวหน้า
เธอพูดถูก ไปกันเถอะค่ะ หัวหน้า
รู้สึกแปลกๆ อะ หัดเป็นห่วงเป็นใยผมตั้งแต่เมื่อไรกัน
- ไปกันเถอะน่า - เร็วเข้า
ไปกันได้แล้วค่ะ
- แล้วโปรอันล่ะ - เขาดูแลตัวเองได้ครับ
- ไปกันเถอะ - ข้างนอกหนาวนะคะ หัวหน้า
ไปหาอะไรอุ่นๆ กินกันค่ะ
- เราจะกินอะไรกันนะ - กุกบับค่ะ
ได้ข่าวว่าอร่อยมาก
นั่งก่อนสิคะ
ก้อนหินสัตว์เลี้ยงของคุณเป็นไงบ้าง สบายดีไหมคะ
สบายอยู่แล้วครับ
แล้วสิงคโปร์ล่ะ
สิงคโปร์เหรอครับ
เป็นประเทศที่ปลอดภัยมาก เหมาะกับการท่องเที่ยวสุดๆ
แถมสะอาดอีกด้วย
คุณนี่มาตรฐานสูงสมชื่อจริงๆ
นี่มันเรื่องอะไรกันเหรอครับ
คุณไม่ใช่คนที่ชอบพูดอ้อมค้อมนี่นา
(จากกรรมการผู้จัดการอาวุโสเป็นซีอีโอ จากสาธารณรัฐเกาหลีไปยังสิงคโปร์)
คุณคิดว่าไงคะ
ฉันจะเข้าประเด็นเลยละกันค่ะ
ฉันต้องการนักสำรวจความเสี่ยงเก่งๆ ไปอยู่ที่สาขาสิงคโปร์ด้วยกันค่ะ
กระเป๋าเดินทางชั้นธุรกิจ อนุญาตให้มีน้ำหนักสูงสุด 30 กิโลกรัม
แบบนั้นก็น่าจะเหลือเฟือ
คุณอยากพาก้อนหินสัตว์เลี้ยงของคุณ ไปกับฉันด้วยไหมคะ
คุณจะปฏิเสธก็ได้นะคะ
คุณไม่จำเป็นต้องไปกับฉันก็ได้
ผมจะเก็บไปคิดดูครับ
โอเคค่ะ
แต่อย่าคิดนานเกินไปนะคะ
พวกเขาอยากให้ฉันไปร่วมงาน ให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้ค่ะ
เข้าใจแล้วครับ
คุณกลับไปทำงานได้แล้วค่ะ
มีคนอื่นตั้งมากมาย…
ทำไมคุณถึงยื่นข้อเสนอนี้ให้ผมเหรอครับ
บอกแล้วไงคะ
ฉันต้องการคนเก่งๆ
คุณต้องการผมไหมครับ
ค่ะ
หัวหน้าทีมจะหย่าเหรอคะ
เพราะงี้สินะถึงเรียกคุณไปเมื่อคืน
ผมว่าภรรยาเขาทนถึงขีดสุดแล้วครับ
เขาบอกว่าก่อนหน้านี้ก็มีสัญญาณบอก
แต่ยังไม่ได้ยืนยันอะไร
เขาต้องเสียใจมากแน่ๆ เลยค่ะ
เราทั้งคู่รู้ดีว่าก่อนหย่ามันเหมือนตกนรกขนาดไหน
นั่นสิครับ
เราไม่เคยคิดว่ามันจะเกิดขึ้นกับเรา
ฉันก็รู้สึกเหมือนกันค่ะ
วันนี้เราไปกินมื้อเย็นหลังเลิกงานกันดีไหมครับ
ขอโทษค่ะ ฉันมีประชุมเรื่องการประกันภัยต่อ ฉันอาจจะเลิกงานช้า
ฉันไม่เป็นหรอก คุณกลับไปพักผ่อนที่บ้านดีไหมคะ
คุณยังต้องกู้ร่างจากเมื่อคืนนี้อยู่
จริงด้วย
อะไรเหรอคะ เจอคนรู้จักเหรอคะ
เปล่าครับ ทะเลสาบนั่นเตะตาผมเพราะมันสวยมาก
แต่แน่นอนว่าสวยสู้คุณไม่ได้
(ใบสมัครพลัสเจเนอรัลอินชัวรันส์)
ไอ้ "เรื่องเดิมๆ"
ที่คนเราทำไม่ได้หรือไม่ยอมทำนี่แหละครับ
ที่นำไปสู่การหย่ากัน
(ข้อมูลประกันการหย่าร้าง)
วันนี้ผมกลับเร็วหน่อยนะ พวกคุณเสร็จงานเมื่อไรก็กลับได้เลย
- หวัดดีค่ะ - หัวหน้าทีม…
มีบางอย่างผิดปกติกับหัวหน้าทีมใช่ไหมคะ
น่าจะเป็นเพราะเคสที่ถูกปฏิเสธน่ะ
ฉันเป็นห่วงแทบแย่ เพราะวันนี้เขาเหม่อทั้งวันเลย
จนฉันคิดว่าฉันอาหารไม่ย่อยซะแล้ว
- เอายาช่วยย่อยไหม - ไม่เป็นไร ฉันมี
ไปเก็บข้อมูลนั้นดีกว่า
(สิงคโปร์)
สิงคโปร์เหรอ จะไปพักร้อนรึไง
อย่ามาเผือกน่า
สิงคโปร์เหรอคะ อิจฉาจัง
ไม่ใช่แบบนั้นหรอก
พอจบงานนี้แล้ว ฉันก็อยากไปที่ไหนสักแห่งเหมือนกันค่ะ
นั่นสิ พอจบงานนี้ เราไปที่ไหนสักแห่งกันเถอะ
เราใกล้ทำเสร็จแล้วครับ สู้กันต่อนะ
- สู้ๆ - สู้ๆ
มาแล้วเหรอ
ผมสั่งปลาแฮ็กฟิชย่างที่คุณชอบด้วย
คุณเรียกฉันมาที่นี่ทำไม
(ใบสมัครพลัสเจเนอรัลอินชัวรันส์)
"ประกันการหย่าร้าง" เหรอ
ประกันอีกแล้วเหรอ
ที่รัก
นี่จะเป็นผลิตภัณฑ์ชิ้นสุดท้ายก่อนผมเกษียณ
ผมเลยต้อง…
ขอโทษนะคะ
คุณป้าครับ…
ถูกของคุณ ที่รัก
หลังจากย้ายไปอยู่บ้านหลังใหญ่ ส่งลูกๆ ไปเรียนเมืองนอก
และเห็นคุณได้ไปเที่ยว
ผมบอกตัวเองว่า "ใช่แล้ว"
"มนุษย์นาแดบก เอ็งเลี้ยงดูครอบครัวได้ดีว่ะ"
นั่นคือสิ่งที่ผมคิด
ผมเลยคิดว่าผมทำหน้าที่ตัวเองครบถ้วนแล้ว
เสียสละเพื่อครอบครัวน่ะเหรอ
มันก็แค่ข้ออ้าง
ตัวแทนประกันตัวท็อปสาขาซังมุนกับผีน่ะสิ
ใครจะไปสนเรื่องนั้นกัน
หมายความว่าไง ก็คุณภูมิใจนักหนานี่
ผมเห็นแก่ตัวเพราะผมกลัวตามใครเขาไม่ทัน
และในฐานะหัวหน้าครอบครัว ผมไม่อยากรู้สึกตัวเล็กกระจ้อยร่อยน่ะ
อย่างน้อยผมก็ได้โฟกัสกับตัวเองเวลาอยู่นอกบ้าน
แต่คุณไม่เคยได้ทำเลย
คุณดูแลลูกๆ และบ้านของเรา
และมันไม่ใช่สิ่งที่ได้มาฟรีๆ
ผมอาจจะแสร้งทำเป็นไม่รู้
เพราะความต้องการที่เห็นแก่ตัวของผมเอง
แต่พอเป็นเรื่องขายประกันแล้ว
คุณเข้าใจคนแปลกหน้าได้ดีเหลือเกิน
ใช่ไหมล่ะ
ใช่แล้ว
ขอโทษนะ ที่รัก
คุณคือคนเดียว
ที่ผ่านอะไรมามากมาย
ไอ้ปลาแฮ็กฟิชย่างบ้านี่
ฉันแต่งงานเพราะมันเลย
คุณดิ้นรนอย่างมากเพราะคุณเคยยากจน…
แต่คุณก็ซื้อปลาแฮ็กฟิชย่างให้ฉันกินเสมอ
เพราะฉันชอบมันมาก
เพราะงี้ฉันถึงตกหลุมรักคุณ
ฉันรู้ว่าคุณจะไม่ปล่อยให้ฉันอดอยาก
ผมสาบานด้วยผลิตภัณฑ์ประกันชิ้นสุดท้ายนี้เลย
ผมขอเวลาแค่ร้อยวันพอ
ผมจะพยายามเต็มที่และเป็นคนที่ดีเพื่อคุณ
เพื่อให้กรมธรรม์นี้ไม่ถูกยกเลิก
คุณเองก็…
ผ่านอะไรมามากเหมือนกัน
ทำไมฉันจะไม่รู้ล่ะ
ให้เวลาฉันหน่อยนะ
การตัดสินใจครั้งนี้ก็ไม่ง่ายสำหรับฉันเหมือนกัน
โซจอง…
ผมจะทำตัวดีขึ้นหนึ่งเปอร์เซ็นต์ทุกวัน…
และผมจะเปลี่ยนแปลง 100% เพื่อเป็นคนที่ดีขึ้น
ผมสัญญา…
ผมสัญญาว่าผมจะเปลี่ยนแปลงตัวเอง
ขอบคุณนะ
ป้ายนี้คือ…
ป้ายหน้าคือ…
คุณรู้ได้ไงคะ
จะไม่รู้ได้ไงล่ะครับ เราเป็นเพื่อนบ้านกันนี่นา
แต่คุณรู้ได้ไงว่าฉันจะมาถึง…
คุณรอฉันอยู่ตลอดเลยเหรอคะ
ฉันน่าจะโทรมาบอกคุณก่อน
ผมเกรงว่าคุณประชุมอยู่ ผมเพิ่งมาที่นี่ได้ไม่นาน
นานๆ ทีได้ฟังเสียงฝนบ้างก็ดีนะครับ
รีบไปกันเถอะครับ มีของขวัญรออยู่ที่บ้าน
- จริงเหรอคะ - จริงสิครับ
- คุณไม่หนาวเหรอ - ผมไม่เป็นไรครับ
วันนี้แม่ฉันแวะมาแหงๆ เลย
ดีที่เราคลาดกัน ไม่งั้นแม่คุณช็อกแน่
จริงด้วยค่ะ
ตั้งแต่วันนั้นคุณก็ไม่ได้โทรหาแม่คุณเลยใช่ไหมครับ
ผมจะไปหยิบหนังสือแล้วกลับนะครับ
แม่คะ
ขอบคุณสำหรับเครื่องเคียงนะคะ
แม่เจ็บข้อมืออยู่ ทำไมทำอาหารมาเยอะจังล่ะคะ
ค่ะ
กินเรียบร้อยแล้วค่ะ
แม่ล่ะคะ
โอเคค่ะ
หวัดดีค่ะ
แม่คุณเหรอครับ
แม่บอกให้ฉันกินเยอะๆ ยิ่งฉันอยู่คนเดียวด้วย
พ่อแม่ก็เป็นแบบนี้แหละครับ
ฉันบอกแม่ว่าจะแวะไปเยี่ยมที่บ้านเร็วๆ นี้ค่ะ
ฉันคงโกหกถ้าบอกว่าวันนั้นฉันไม่รู้สึกรู้สาอะไร
แต่ฉันไม่นึกเสียใจหรอกค่ะ
เพราะฉันเลือกรวบรวมความกล้าเอง
ครับ
ขอโทษค่ะ
ฉันไม่ได้ตั้งใจจะดูมัน
ไม่เป็นไรครับ
มันก็เกิดขึ้นได้ เราสลับบ้านกันอยู่นี่นา
ผมต่างหากที่ต้องขอโทษคุณที่ทำให้คุณเห็นรูปนี้
ไม่เป็นไรเลยค่ะ
ภรรยาเก่าผมเป็นคนถ่ายรูปนี้ครับ
คุณไม่สงสัยเหรอครับ
ก็ต้องสงสัยอยู่แล้วค่ะ
แต่ตอนนี้ความสัมพันธ์นั้นมันจบไปแล้วนี่คะ
ใช่ครับ
มันจบไปแล้วเพราะผมเอง
ผมถึงเก็บรูปเดียวที่มีใบนี้ไว้
เพื่อย้ำเตือนว่าสมัยนั้นผมเป็นคนยังไง
ดูเหมือนว่าคุณตั้งใจทำงานหนักมากเลยค่ะ
ตอนนั้นสิ่งเดียวที่ผมต้องการคือมีชีวิตที่มั่นคง
ผมเอาแต่บอกเธอว่า "ไว้คราวหน้า…"
แล้ววันนึงเธอก็บอกผม…
ว่าเรามีมุมมองเรื่องชีวิตต่างกัน
ระหว่างที่ผมรอให้ฝนหยุดตก
เธออยากยืนท่ามกลางสายฝนด้วยกัน
พอผมคิดได้
มันก็ไม่มีคราวหน้าอีกต่อไป
แล้วก็จบกันแค่นั้นเลยครับ
ความรักมันจืดจางได้ในพริบตาค่ะ
ใช่ครับ
แต่ก็เหลือเชื่อนะครับ
ก่อนหน้านี้ผมเห็นเธอที่สวนสาธารณะ
ตอนนั้นมีเพียงความคิดเดียวที่แวบมาในหัวผมครับ
"ผมรู้สึกโล่งใจจัง"
ถ้าเธอได้เห็นผม เธอก็คงคิดแบบเดียวกัน
เพราะโปรคังอยู่ข้างๆ ผมใช่ไหมล่ะครับ
รูปคุณ…
ความทรงจำนี้เพียงพอสำหรับผมแล้ว
ได้เวลาสร้างความทรงจำใหม่แล้วครับ
ดีค่ะ มาสร้างไปกับฉันนะคะ
นี่ก็ดึกมากแล้ว ผมกลับก่อนนะครับ
เดี๋ยวก่อนค่ะ
ฉันคิดว่าตอนนี้ เราย้ายกลับมาอยู่บ้านตัวเองได้แล้วค่ะ
คุณกลัวว่าแม่คุณจะรู้เรื่องเข้าเหรอครับ
ไม่ใช่หรอกค่ะ
ฉันคิดว่าตอนนี้ฉันสามารถหลับในบ้านตัวเอง ได้อย่างสบายใจแล้วค่ะ
ถ้าเป็นงั้น ผมก็แอบกังวลหน่อยๆ
เพราะผมอยู่บ้านคุณจนชินแล้วนี่นา
ถ้างั้นละก็…
ในเมื่อข้างนอกฝนตกหนักมาก…
และเพื่อดูว่าเราปรับตัวเข้ากันได้ไหม…
คุณอยากค้างคืนที่นี่ไหมคะ
กับฉันน่ะค่ะ
พี่ครับ
ผมขอโทษนะ
ผมขอโทษ
หลับสบายไหมครับ
อรุณสวัสดิ์ค่ะ
เราแก้ไขเคสที่ถูกปฏิเสธได้แล้ว
อย่าเพิ่งตื่นเต้นเกินไปค่ะ
ถ้าเราไม่แก้ปัญหานี้ เราก็จะเปิดตัวประกันการหย่าร้างไม่ได้ค่ะ
อย่าดิ้นรนอยู่คนเดียวสิคะ
เป็นไงบ้าง เอฟเอสเอสว่าไงบ้าง
- สายไปหน่อย แต่ก็ขอบคุณสำหรับของขวัญนะคะ - คุณสองคนเป็นอะไรกัน
มีสถานที่ ที่เราทำให้ความรักกลับมาลุกโชนได้อีกครั้ง
ฉันจะกลับไปสิงคโปร์ค่ะ
ยังไม่ได้บอกเธออีกเหรอ
สนุกไหมคะกับการหลอกฉันเหมือนฉันเป็นคนโง่
ผมขอถามอะไรหน่อยได้ไหม
คุณถามอะไรตอนดูไพ่ทาโรต์เหรอครับ
เพราะผมรู้ตั้งแต่แรกแล้วครับ
คำบรรยายโดย ชลันธร เรืองภักดี