തിവാച്ചി തുറമുഖം
തിവാച്ചി
പാകിസ്ഥാൻ
മാന്ധി ജയിൽ തിവാച്ചി
എല്ലാവരെയും പുറത്തിറക്ക്.
എല്ലാവരും ഇറങ്ങ്!
പെട്ടന്ന് ഇറങ്ങ്!
-റോൾ കോൾ തുടങ്ങ്. -ശരി സർ.
പോരുബല്ല സോമയ്യ!
കൊപ്പാടി ശ്രീനു!
അടാടി ജോഗാറാവു!
രോലു പൈടയ്യ!
അംബാലി സുബ്ബയ!
പൈട ജോസഫ്!
നുരഗല ബദിരി!
നമ്മൾ, കടലിൽ വല വീശി മീൻ പിടിക്കുന്നവർ,
നമ്മളും വലയിൽ അകപ്പെടുന്ന മീനുകൾ ആകുമെന്ന് ഒരിക്കലും വിചാരിച്ചില്ല.
അറേബ്യ കടലി
-മണ്ണ്. -ഇളക്കിയിട്ടില്ല.
-തിരഞ്ഞെടുപ്പ്. -നടത്തിയിട്ടില്ല.
-പുഴവക്കത്തെ കൃഷിയിടം. -നട്ടിട്ടില്ല.
-മറ്റ് ജില്ലകൾ. -ഇല്ല.
-നെൽപ്പാടം. -വിതച്ചു.
-തെരുവുകളിൽ കച്ചി വിരിച്ചു. -ചെയ്തു.
-പാടങ്ങളിലെ പുക. -ഉണ്ട്.
-മണ്ണ്. -ഇളക്കിയിട്ടില്ല.
എൻ്റെ പേര് ബദിരി. ഞങ്ങൾ മീൻപിടുത്തക്കാർ.
ഞങ്ങൾ ചെപ്പലവാടയിൽ നിന്നാണ്.
ഞങ്ങൾ തീരപ്രദേശത്താണ് താമസം, എന്നിട്ടും ഗ്രാമം മുഴുവനും പട്ടിണിയിലാണ്.
മീൻ ഇല്ലാത്തതുകൊണ്ടല്ല. ധാരാളമായുണ്ട്, ഞങ്ങളുടെ വലയിൽ കയറുന്നില്ലെന്ന് മാത്രം.
കാരണം അമ്മ ഗംഗ നമ്മുടെ കിഴക്കിനോട് ദേഷ്യത്തിലാണ്.
ഇവിടെ കടലിൽ ഉയർന്ന വേലിയേറ്റമാണ്. ശക്തമായ ജലപ്രവാഹവും പ്രക്ഷുബ്ധതയും ആണ്.
കടൽ ഞങ്ങളുടെ വള്ളങ്ങൾ തകർക്കുകയും മുക്കിക്കളയുകയും ചെയ്യുന്നു.
കൈകാലുകൾക്ക് ക്ഷതം ഏല്പിക്കുന്നു.
കടൽ ഞങ്ങൾക്ക് അടുത്തായിരുന്നെങ്കിലും, കയ്യെത്തുന്നതിനും അകലെയായിരുന്നു.
ഭരണത്തിൽ വരുന്നവർ, ജെട്ടി കെട്ടാമെന്ന് വാഗ്ദാനം ചെയ്തതാണ്.
മത്സ്യബന്ധന തുറമുഖം വാഗ്ദാനം ചെയ്തു.
കാലം കടന്നപ്പോൾ, അതെല്ലാം വെറും വാക്കായി.
കേട്ട് മടുത്തു.
അപ്പോൾ ഞങ്ങൾ എങ്ങനെ ജീവിക്കും?
ഒരൊറ്റ വഴിയേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ…
കുടിയേറ്റം.
ഞങ്ങളുടെ ബാധ്യതകൾ തീർക്കാൻ ഞങ്ങൾ കുടിയേറുന്നു.
എവിടെടാ പലിശ?
വിശപ്പ് മാറ്റാൻ ഞങ്ങൾ കുടിയേറുന്നു.
നീ ഇത്ര ഉൾക്കടലിലേക്ക് എല്ലാ വർഷവും മീൻ പിടിക്കാൻ പോകുമ്പോൾ…
മനസ്സിൽ പേടിയാണ്.
നീ എൻ്റെ ഒറ്റ മകനാണ്. കരയിൽ ജോലി നോക്ക്…
കുടുംബങ്ങളെ സംരക്ഷിക്കാൻ ഞങ്ങൾ കുടിയേറുന്നു.
-പറയുന്നത് കേൾക്ക്. -സ്വന്തം വീട്ടിൽ ഭക്ഷണം എങ്കിലും കിട്ടും.
-നല്ല ഒരു കോളേജിൽ ചേർക്കാം. -ശരി ചേട്ടാ.
പോകട്ടെ അമ്മേ.
മത്സ്യവാടയിലെ ആളുകളും കൂടെ വരുന്നുണ്ടോ?
-ഉണ്ട്. -അവർ വഴക്കുണ്ടാക്കാൻ നോക്കും.
ഇവിടെ മാത്രമല്ല, എല്ലാ മുക്കുവ ഗ്രാമങ്ങളിലും ഇതേ പ്രശ്നമുണ്ട്.
-ശരി പോകട്ടെ. -പോകട്ടെ.
എല്ലാവരുടെയും പ്രശ്നമാണ് ഇത്.
അതിനർത്ഥം ഞങ്ങൾക്ക് അഭിമാനത്തിന് കുറവുണ്ടെന്നല്ല.
ഞങ്ങളുടെ ചെപ്പലവാടയ്ക്ക് അടുത്തുള്ള ഗ്രാമമാണ് മത്സ്യവാട.
ഇരു ഗ്രാമങ്ങളും തമ്മിൽ നീണ്ട കാലത്തെ വൈരാഗ്യം ഉണ്ട്.
ഗ്രാമങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള കരാർ നമ്മൾ മാനിക്കണ്ടേ?
ചെപ്പലവാടക്കാർ ഞങ്ങളുടെ കുറ്റം കണ്ടെത്തി പോരിന് വന്നു.
ഞങ്ങൾ റിംഗ് വല വീശുന്നതിന് എതിരാണ്!
അങ്ങനെ ചെയ്താൽ, മത്സ്യകുഞ്ഞുങ്ങൾ പോലും വലയിലാകും!
അപ്പോൾ പിന്നെ വലിയ മീനുകളെ എവിടുന്ന് കിട്ടും?
ആര് ചെയ്തു? നിങ്ങളുടെ തെറ്റിനു ഞങ്ങളെ കുറ്റപ്പെടുത്തുന്നോ?
അതെ. ഞങ്ങളത് കണ്ടു.
നിങ്ങൾ എന്ത് കണ്ടു?
ആ വാശിയും വൈരാഗ്യവും ഇന്നും തുടരുന്നു.
എന്നാലും, എനിക്ക് ഇപ്പോഴും മത്സ്യവാടയോട് നല്ല സ്നേഹമുണ്ട്.
കാരണം എൻ്റെ പ്രിയപ്പെട്ട ഗംഗ അവിടുന്നാണ്.
തീരവും തിരയും പോലെ, ചെറുപ്പം മുതൽ ഞങ്ങൾ ഒരുമിച്ചാണ് വളർന്നത്.
ഇത് ആൾജിബ്രായാണ്.
എനിക്ക് ആ വാക്ക് കേൾക്കുമ്പോഴേ പേടിയാണ്.
ലളിതമായി പറഞ്ഞു തരാം.
അച്ഛൻ മീൻ പിടിക്കുകയാണ്.
ഇന്ന് പിടിച്ചത് 'എക്സ്' ആണെങ്കിൽ ഇന്നലെ പിടിച്ചത് 'വെെ' എന്ന് വിചാരിക്കൂ…
മനസ്സിലായോ?
നീ വലുതാകുമ്പോൾ ഒരു ടീച്ചർ ആകണം.
നിൻ്റെ ഇഷ്ടം അതാണെങ്കിൽ, തീർച്ചയായും ആകും.
കാലം കടന്നു പോയപ്പോൾ, ഇരുഗ്രാമങ്ങളും തമ്മിലുള്ള ശത്രുതയും,
ഞങ്ങൾ രണ്ടും തമ്മിലുള്ള അടുപ്പവും കൂടി വന്നു.
ദെെവത്തിന് നന്ദി! നീ ഇവിടെ തന്നെ ഉണ്ടല്ലോ.
ഞാൻ വൈകിയപ്പോൾ നീ പോയി കാണുമോ എന്ന് പേടിച്ചു.
ഒരു കാര്യം ഓർത്തോളൂ.
നീ വരും എന്ന് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ, ഞാൻ നിന്നെ കാത്തിരിക്കും.
ഗംഗാ, അച്ഛൻ ഇറങ്ങുന്നു!
ഇതാ വരുന്നു!
ഞങ്ങൾ എല്ലാ വർഷവും ഗംഗ ദേവിയുടെ ഉത്സവം നടത്തും,
മുക്കുവർ സുരക്ഷിതരായി തിരിച്ചെത്താനായി.
ഞങ്ങളുടെ പാരമ്പര്യമാണ്.
മീൻ കിട്ടണമെങ്കിൽ ആടിനെ തന്നെ നേർച്ച കൊടുക്കണം.
തീർച്ചയായും.
എടാ!
എന്താടാ? കണ്ണ് കണ്ടൂടെ?
നീയല്ലേ മുട്ടിയത്? നീ കാണാത്തത് ഞാൻ എങ്ങനെ കാണും?
ചിലതൊക്കെ നമ്മൾ നേടി എന്ന് വിചാരിക്കും,
പക്ഷേ പെട്ടെന്ന് ആരെങ്കിലും വന്ന് അത് തട്ടിയെടുക്കും.
നമുക്ക് കാത്തിരുന്ന് കാണാം.
വാടാ ,പോകാം.
ശേഖറിൻ്റെ ധിക്കാരം കൂടുന്നുണ്ട് ബദിരി. വാ! നമുക്ക് പോകാം.
നടക്ക്! നമ്മുടെ ഗ്രാമക്കാർ എത്തിയെന്ന് തോന്നുന്നു.
ഈ ചെപ്പലവാടയിലെ ആളുകൾ ഇവിടെ എന്തിനാണ്?
രണ്ട് ഗ്രാമത്തിനും ഒരു അമ്പലമല്ലേ. വേറെ എവിടെ പോകാൻ?
നമ്മുടെ കാര്യം നോക്കിയാൽ ഒരു പ്രശ്നവും ഉണ്ടാകില്ല.
എടാ…
നോക്കിക്കേ, നമ്മുടെ ആള് വരുന്നുണ്ട്
മാമ, സുഖമല്ലേ?
സുഖം. നീയെന്താ ഇവിടെ?
എല്ലാവരും വരുന്ന സ്ഥലമായതിനാൽ, മദ്യം വിൽക്കാൻ വന്നതാ.
നിർത്തെടാ!
ഞങ്ങൾ ഗംഗാദേവിയെ തൊഴാൻ വന്നതാ, മാമ.
-തൊഴുതല്ലോ. വാ പോകാം. -പൂജാ സാധനങ്ങൾ ഉണ്ടല്ലോ അല്ലേ?
ചെല്ല് മാമ, പൂജയ്ക്ക് താമസിക്കും.
അതെ…
ശരി, വാ പോകാം.
ഷർട്ട് നന്നായിട്ടുണ്ട്.
-നന്ദി! -സുഖമാണോ?
ബെെ ചേട്ടാ!
അമ്മേ, ഗംഗാദേവി, ജീവിക്കാനായി ഞങ്ങൾ ബുദ്ധിമുട്ടുകയാണ്.
ഞങ്ങൾക്ക് വലിയ സ്ഥാനങ്ങളൊന്നും വേണ്ട അമ്മേ.
ഞങ്ങളെ ഇതേപോലെ സുരക്ഷിതമായി തിരിച്ചെത്തിച്ചാൽ മതി അമ്മേ.
എല്ലാവരും ദയവായി ആരതി തൊഴൂ. എല്ലാവരും തൊട്ട് കണ്ണിൽ നമസ്കരിക്ക്.
ഗംഗ…
വള്ളത്തിലേക്ക്…
പഴങ്ങൾ എല്ലാം മാറ്റിവെക്കൂ. എന്നിട്ട് ആ തേങ്ങ ഇങ്ങെടുക്ക്.
-ഇപ്പൊ വരാം, മച്ചാ. -ആ… ശരി.
നാനാജി, തേങ്ങ ഉടയ്ക്കൂ. ഈ രക്ഷാചരട് എടുക്ക്…
എനിക്കും ഗംഗയ്ക്കും വേറൊരു ആചാരം ഉണ്ട്.
മീൻ പിടിക്കാൻ പോകുന്നതിനു മുമ്പ്, ഞങ്ങൾ മതിയാകുവോളം പരസ്പരം കാണും.
ഇത്തവണയും ഞങ്ങൾ അത് തന്നെ ചെയ്തു.
പക്ഷേ അപ്പോൾ ഞാൻ അറിഞ്ഞിരുന്നില്ല. ഇത് ഞങ്ങളുടെ അവസാന കാഴ്ച ആയിരിക്കുമെന്ന്.
-എടാ ചിന്നാ! -അപ്പാ.
ഞാൻ തിരിച്ച് വരുന്നവരെ ഒരു പ്രശ്നവും ഉണ്ടാക്കരുത്.
ശരി അപ്പാ.
നിൻ്റെ പഠനത്തിന് ഒരുപാട് ചെലവാക്കിയതാ. പ്രശ്നം ഉണ്ടാക്കിയാ തൊലി പൊളിക്കും.
അതെ. നിങ്ങൾ പോയാൽ പിന്നെ അവൻ ആരെ കേൾക്കാൻ?
അവനെ കുറിച്ചോർത്തു പേടിക്കേണ്ട.
ഈ ഗ്രാമത്തിൽ മാത്രമല്ല, ഇവിടെയുള്ള ഏത് ഗ്രാമത്തിലും,
വഴക്കായാലും, തല്ലുകേസ് ആയാലും,
രാഷ്ട്രീയമോ, അവിഹിതമോ,
ചീട്ടുകളിയോ, പ്രശ്നം എന്തുതന്നെ ആണേലും,
ആരാ അതൊക്കെ തീർക്കുന്നത്?
മത്സ്യത്തൊഴിലാളി സംഘടനയുടെ പ്രസിഡൻ്റായ,
ഉപ്പുലേറ്റി മുക്കലിംഗം തിരുമനസ്സ്?
അതായത് ഞാൻ.
ശരിയോ തെറ്റോ?
നിങ്ങളാ ഞങ്ങളുടെ ബലം.
എന്താ ചിന്നാ? നീയെന്താ ചിന്തിക്കുന്നത്?
ഞാൻ നിൻ്റെ പെങ്ങളുടെയും അളിയൻ്റെയും കഥകളാണോ പറയുന്നത്?
ചുമ്മാ ഇരിക്കരുത്. നല്ല ജോലി ചെയ്താൽ നിനക്ക് ശോഭിക്കാം.
പോയി ജോലിയിൽ ശ്രദ്ധിക്ക്.
-പോട്ടെ, അപ്പാ! -എടാ!
-എന്താ കുഴപ്പം? -നാനാജി.
സംഘടനയ്ക്ക് തരാനുള്ള കുടിശ്ശിക തരൂ. അപ്പോ നിങ്ങളുടെ കാര്യങ്ങൾ നോക്കാനാകും.
ഒരു ആയിരം രൂപ താ.
-എന്ത്? 500 രൂപയല്ലേ ഉള്ളൂ? -അത് വള്ളക്കാർക്ക്,
ബോട്ട് ഓപ്പറേറ്റ് ചെയ്യുന്ന ക്യാപ്റ്റന് അതല്ല.
തരൂ.
ഇനി പോയി ധാരളം മീൻ പിടിച്ചിട്ട്, സുരക്ഷിതമായി തിരിച്ചു വാ.
സൂക്ഷിക്കണേ.
-ഗംഗ എവിടെ? -ആവോ? എനിക്കെങ്ങനെ അറിയാം?
ഇപ്പൊ ഇവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നല്ലോ!
-ആരെങ്കിലും കണ്ടായിരുന്നോ? -ഇല്ല.
-ആദ്യം ആ കൈ ഇങ്ങു താ. -കയ്യോ?
ഇതെന്തിനാ കെട്ടുന്നത്?
താലിയോ കെട്ടിത്തരില്ല. ഇതെങ്കിലും ഇരിക്കട്ടെ.
ഇത് ഭർത്താക്കന്മാരുടെ നല്ലത്തിനു വേണ്ടി ഭാര്യമാർ കെട്ടി കൊടുക്കുന്നതാ.
അപ്പോ ഇപ്പേഴേ നീയെൻ്റെ ഭാര്യ ആയോ?
ഇല്ല. അതാ എനിക്ക് സങ്കടം.
നീ ഇങ്ങനെ വൈകിപ്പിച്ചാൽ,
അച്ഛൻ എന്നെ ആർക്കെങ്കിലും കെട്ടിച്ചു കൊടുക്കും.
അപ്പോ എനിക്കും നിനക്കും വേണ്ടപ്പെട്ടവർ ഇല്ലാതാകും.
നീ വേറെ ആരെയും കേട്ടില്ലെന്ന് പറയണം.
എൻ്റെ ബദിരി, നിനക്ക് അച്ഛനെ അറിയില്ലേ?
അദ്ദേഹം മുഷിമീൻ പോലെയാ. കുത്തിയാൽ ഭയങ്കര വേദന ആയിരിക്കും.
നീയെന്താ വൈകിയത്?
അച്ഛൻ കടലിൽ പോകുകയാണ്. അമ്പലത്തിൽ കുറച്ചു വൈകിപ്പോയി.
നീ വരില്ലെന്നോർത്ത് ഞങ്ങൾ പോകാൻ തുടങ്ങുവായിരുന്നു.
കൊള്ളമല്ലോടാ! നീ എൻ്റെ പങ്ക് കൂടി എടുക്കാൻ നോക്കുവാണോ?
മുക്കലിംഗം മാമയ്ക്ക് നിങ്ങളെക്കാൾ വിശ്വാസം എന്നെയാണ്.
നീ ആ പാത്രം എടുക്കടാ.
അവൻ പറഞ്ഞത് ശരിയാടാ.
വേഗം വാടാ!
ഭാവിയിൽ എന്താ നടക്കാൻ പോകുന്നതെന്ന് ആർക്കറിയാം?
അതാ വേഗം താലി കെട്ടാൻ ഞാൻ പറയുന്നത്.
എന്താ ഇത്ര ധൃതി? ഞാൻ കടലിൽ നിന്ന് തിരിച്ചു വരില്ലാത്ത പോലെ.
ഞാൻ ഗംഗയാണ്.
കടൽ തിരയെ തിരികെ വലിക്കുന്ന പോലെ,
നീ എവിടെ പോയാലും നിന്നെ ഞാൻ തിരികെ എത്തിക്കും.
ഗംഗ!
-ചേട്ടാ! -നാണമില്ലാത്തവളെ.
പെണ്ണുങ്ങളെ തല്ലുന്നോ? നിങ്ങൾക്ക് ബോധമില്ലേ?
ഇത് എൻ്റെ മകളാണ്. എനിക്ക് തോന്നുന്നത് ചെയ്യും. ചോദിക്കാൻ നീയാരാ?
നോക്ക് മുക്കലിംഗം. അവരുടെ ഗ്രാമം ഞങ്ങളുടെ ശത്രുവാണെന്ന് അറിയില്ലേ.
എന്നിട്ടും എൻ്റെ മകൾ ഇവൻ്റെ കൂടെ നടക്കുന്നു.
ഇങ്ങനെ ഒന്നിനാണല്ലോ ഞാൻ ജന്മം കൊടുത്തത്.
എടാ, നിനക്കെന്താ ഞങ്ങളുടെ ഗ്രാമത്തിലെ പെണ്ണുമായി കാര്യം?
ഇനി നിന്നെ കണ്ടാൽ, ഞാൻ കാണിച്ചു തരാം!
എന്ത് കാണിച്ചു തരുമെന്ന്?
നിങ്ങളുടെ അലമ്പ് കാരണമാണ്, നിങ്ങളുടെ ഭാര്യ അവരുടെ വീട്ടിൽ പോയി നിൽക്കുന്നത്.
നീയെന്ത് വിവരക്കേടാണ് പറയുന്നത്?
ഇത് ഞാൻ കൈകാര്യം ചെയ്യാം!
ചിലപ്പോൾ ഈ ബഹളം കൊണ്ട് നിൻ്റെ കല്യാണക്കാര്യം ശരിയാകും.
ബുദ്ധിമാനാണല്ലോ! ഇന്ന് രാത്രി നിനക്ക് ഒരു ക്വാർട്ടർ ഫ്രീ!
നിർത്തെടാ!! മാറി നിൽക്ക്.
നിന്നെയാണ് ആദ്യം തല്ലേണ്ടത്.
മകളെ മര്യാദയ്ക്ക് നോക്കാൻ അറിയില്ലേ?
ഞാൻ ഒരുപ്രാവശ്യം കൂടി പറയുന്നു.
ഞാൻ ജീവിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ, എൻ്റെ മകളെ കെട്ടാൻ ഞാൻ സമ്മതിക്കില്ല.
മുക്കലിംഗം നോക്ക്,
അവൻ എൻ്റെ മകളെ വശീകരിക്കാൻ നോക്കുകയാണ്.
അവൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്നത് നടക്കാൻ പോകുന്നില്ല.
ഇവൻ വൃത്തികെട്ടവനായിരുന്നെങ്കിൽ, നിങ്ങൾ നാല് പിള്ളേരുടെ മുത്തച്ഛൻ ആയേനെ.
നീ അതിരുകടക്കുന്നു.
ഇതാ… ഈ ശേഖറാണ് എൻ്റെ മരുമകൻ ആകാൻ പോകുന്നത്. മനസ്സിലായോ?
ഇവളുടെ സമ്മതമില്ലാതെ അത് നടക്കില്ല.
അച്ഛനമ്മമാർക്ക് കൊടുത്തയാക്കാനുള്ള ഒരു വസ്തുവല്ല മകൾ.
എന്നെ ചോദ്യംചെയ്യാൻ നീയാരാടാ?
ഇവന് ഇവിടെ നാലു കള്ള് ഷാപ്പ് സ്വന്തമായുണ്ട്.
ഇവനെക്കാൾ സമ്പത്തുള്ള ആരുണ്ട് ഈ കരയിൽ?
എൻ്റെ മകൾ ഇവനെ തന്നെ കെട്ടും.
ഇനി എൻ്റെ മകളുടെ അടുത്തു വന്നാൽ, നിൻ്റെ ജീവൻ കാണില്ല.
നീ കടലിലേക്കല്ലേ വരുന്നത്?
കരയിലോ, അറബിക്കടലിലോ വെച്ച് നിന്നെ ഞാൻ തീർക്കും.
എന്തിനാ വൈകിക്കുന്നത്. ധൈര്യം ഉണ്ടെകിൽ ഇപ്പോൾ തീർക്ക്.
വെല്ലുവിളിക്കുവാണോ?
-തല്ലെടാ അവനെ! -എന്താ നീ പറഞ്ഞത്?
ഏയ്! നിർത്ത്, മാറൂ
നിർത്തൂ!
ഇവിടെ അടികൂടി നിന്നാൽ ട്രെയിൻ പോകും.
എല്ലാവരും പോ!
ഇവിടെ വാടി!
പോകാം!
അന്ന് ഗംഗ പോകുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ, ഞാൻ ശൂന്യതയിലേക്ക് പോകുകയാണെന്ന് തോന്നി.
ആ നിമിഷം, ഗംഗയുടെ കണ്ണുകളിൽ ഞാൻ വേറൊരു കടൽ കണ്ടു.
എൻ്റെ കണ്ണുകൾ ഉപ്പുനീരിനാൽ തുളുമ്പി, മനസ്സ് ഹൃദയവേദനയാൽ നുറുങ്ങി.
നമസ്‌കാരം ബ്രോക്കർ സർ!
ബ്രോക്കർ എന്ന് വിളിക്കരുത്. അയ്യേ! മിസ്റ്റർ മനോജ് എന്ന് വിളിക്ക്.
ഈ ബോഗിയിൽ നമ്മുടെ ഗ്രാമത്തിലെ 13 പേരുണ്ട്.
അമ്മേ, ട്രെയിൻ പുറപ്പെടുകയാണ്.
സാർ, യാത്ര ചിലവിന് എന്തെങ്കിലും തരാമോ?
നാശം! മുൻകൂറായി തന്ന കാശ് മുഴുവൻ തീർത്തോ?
അത് പലിശയ്ക്ക് പോലും തികഞ്ഞില്ല. ഇനി ഒന്നും ബാക്കിയില്ല സർ.
നീ ചുമ്മാ ഓരോ പറയുന്നു.
ഞാൻ തുറമുഖത്ത് എത്തിയിട്ട് വിളിക്കാം.
-പെങ്ങളേയും അറിയിക്കണം. -ഞാൻ അവളോട് പറയാം.
ആ ബ്രോക്കർ മനോജിൻ്റെ എല്ല് ഓടിക്കണം.
എന്തിന്?
നമ്മുടെ യാത്രയ്ക്ക് കാശ് തരുന്നതിനോ?
അവൻ്റെ കാശ് തുലയട്ടെ! അത് അയാളുടെ ആണോ? സേട്ടിൻ്റെ പണമാണ്.
നമ്മുടെ ഗ്രാമക്കാർ ഉള്ള ബോഗിയിൽ നമ്മളേയും ഇരുത്തേണ്ടിയിരുന്നു.
പകരം ഈ മത്സ്യവാടക്കാരുടെ കൂടെ നമ്മളെ ഇരുത്തി.
ഇവർ ഭയങ്കര പ്രശ്നക്കാരാ.
എടേയ്, കുറച്ചു നേരത്തേക്ക് മിണ്ടാതിരിക്കാമോ?
ആൾക്ക് 200 രൂപ വെച്ചുണ്ട്, മൊത്തം 2600 രൂപ. എല്ലാവർക്കും കൊടുക്ക്.
-ഓക്കെയല്ലേ? -ആണ്.
സുരക്ഷിതമായി വാ. തുറമുഖത്ത് കാണാം.
-ശരി സർ -വരണം സാർ, വരണം.
-ഞങ്ങൾ നോക്കി ഇരിക്കുകയായിരുന്നു. -എന്തിനാണെന്നറിയാം.
ഇത് പിടിക്ക്. നാളെ രാവിലെ, രാജ്കോട്ടിൽ ബസ് റെഡി ആയിരിക്കും.
-മദ്യപിച്ചു ഉറങ്ങി പോകരുത്. -നാശം!
വെറുതെ ഓർമിപ്പിച്ചു. മീൻ പിടിക്കുമ്പോൾ ഞാൻ മദ്യപിക്കാറില്ല. ഇന്ന് ഒഴിച്ചു.
വെറും കയ്യോടെ വന്നാൽ,
ഇതും അഡ്വാൻസും എല്ലാം തിരികെ തരണം.
ബദിരി, പറഞ്ഞു മനസ്സിലാക്ക്. ഞാൻ പോകുന്നു.
നരകത്തിലേക്ക് പോ.
എന്തോ ലക്ഷക്കണക്കിന് രൂപ തരുന്ന പോലെയാ അയാളുടെ ഭാവം.
ഒരു പെഗ് അടിച്ചാൽ ഈ ട്രെയിൻ പോലെ ഞാനും ആടും!
എടാ ശ്രീനു…
അവൻ സീറ്റിൽ എന്തോ വെച്ചിരുന്നു…
എടാ നാറി!
എന്ത് കോപ്പാണ്? നീയെന്താ അന്ധനാണോ? നീയെന്തിനാ എന്നെ ചവിട്ടിയത്?
ആരാടാ അന്ധൻ? ആരാ കാല് നീട്ടി വെച്ചത്?
ഏയ്? എന്താ ഇത്?
ഏയ്!
ഏയ്.
-ചെഞ്ച? -ബദിരി നോക്ക്!
-എന്തുപറ്റി? -എന്താ
അടിക്കവനെ!
നിർത്ത്!
-നിർത്ത്! -അടിക്കവനെ!
ഏയ്! അടിച്ചു കൊല്ലവനെ!
ഏയ്, നിർത്ത്!
-ഏയ്, നിർത്ത്! -ഏയ്!
അടിക്കവനെ.
അടിക്കവനെ!
-ഏയ്! ബദിരി നിർത്ത്! -ഏയ്!
അവനെ മുറുക്കെ പിടിച്ചോ!
-എന്നെ വിടൂ! -നിർത്തൂ!
അടിക്കവനെ.
-നിർത്ത്! -ചെഞ്ച നിന്നോട് എന്ത് ചെയ്തു.
നിർത്ത്!
ഏയ് നിർത്ത്!
നിർത്താൻ.
നിങ്ങളാരാ? എന്തിനാ ഇങ്ങനെ അടി കൂടുന്നത്?
സാറെ, ഇത് ചെറിയൊരു വഴക്കാണ്.
ഇതാണോ ചെറിയ വഴക്ക്?
തൻ്റെ പ്രായം കാരണം വിടുന്നു.
നിങ്ങളൊക്കെ ആരാ? എവിടെ പോകുന്നു?
ഞങ്ങൾ ഭദ്രപട്ടണത്തെ മുക്കുവരാണ്, സങ്ക്റോളിന് പോകുന്നു.
പ്രശ്നക്കാരാണ്. ട്രെയിനിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങ്.
സർ, ഞങ്ങൾ ഇപ്പോൾ കയറിയതേയുള്ളൂ. ദയവ് ചെയ്ത് ഞങ്ങളെ ഇറക്കി വിടരുത്.
അത് നേരത്തെ ആലോചിക്കണമായിരുന്നു. നിയമ നടപടി എടുക്കണോ?
-സർ അത് ചെറിയൊരു വഴക്കായിരുന്നു. -അതെ സർ.
-അല്ലേ, അളിയാ? -അളിയനോ ആര്?
എടോ, മാറി നിൽക്ക്! ചെയിൻ വലിക്ക്!
-എല്ലാവരും ഇറങ്ങ്! -സർ, പ്ലീസ്!
ഇറങ്ങാൻ! മാറ്
ഇവർ തമ്മിൽ തമ്മിൽ അടി കൂടിയതിനാൽ ട്രെയിൻ പോയി.
ദെെവമേ! ഇനി നമ്മളെങ്ങനെ വീട്ടിൽ പോകും?
എല്ലാം ഇവൻ കാരണമാണ്.
എന്താ ഇപ്പോ ഉണ്ടായത്?
സേട്ടിൻ്റെ അഡ്വാൻസ് കാശ് കൊടുക്കണ്ടേ?
അത് പലിശ കൊടുക്കാൻ ഉള്ളത് പോലും ഇല്ലായിരുന്നല്ലോ.
ഇനി പലിശ കൊടുക്കാൻ ആര് കാശ് തരും?
ഈ വഴക്കാണ് നമ്മളെ ഈ അവസ്ഥയിൽ ആക്കിയത്.
നീയാണ് ഈ പ്രശ്നം മുഴുവൻ ഉണ്ടാക്കിയത്.
എന്താ? ഇവനാണ് ഇത് മുഴുവൻ തുടങ്ങിയത്.
മിണ്ടാതിരിക്കെടാ! നിൻ്റെ കെെയ്യിലിരുപ്പ് കൊണ്ട് നീ ഞങ്ങളെയും പ്രശ്നത്തിലാക്കി.
ഞാൻ ഒതുക്കാൻ നോക്കിയപ്പോൾ, നിങ്ങളല്ലേ വീണ്ടും അടി തുടങ്ങിയത്?
നിന്നോട് ആരാ ഞങ്ങളുടെ അടുത്ത് പ്രശ്നമുണ്ടാക്കാൻ പറഞ്ഞത്?
ആരാ തുടങ്ങിയത്?
-എന്ത് കുന്തം? -ചെഞ്ച.
കുറച്ചു നേരത്തേക്ക് ഒന്ന് നിർത്ത്.
ബദിരി നമ്മൾ ഇനി എന്ത് ചെയ്യും?
സങ്ക്റോൾ തുറമുഖത്ത് എത്താൻ വേറെയും വഴികളുണ്ട്,
ട്രെയിനല്ലാതെ.
നാശം!
നാനാജി ആ മണ്ടന്മാരെ വിട്. നമുക്ക് ഇത് വഴി പോകാം.
ലിഫ്റ്റ്!
ഏയ്!
എന്താ ആരും നിർത്താത്തത്?
എന്ത്…
പഞ്ചാബ് ലോറി വരുന്നു.
ലിഫ്റ്റ്…
ചേട്ടാ, ലിഫ്റ്റ്!
അതാ അവർക്ക് വേണ്ടി ലോറി നിർത്തി. വാ, നമുക്കും അതിൽ കയറാം.
-അതെ, മാമാ. -നമ്മളെന്തിന് അവർക്കൊപ്പം കൂടണം? പോട്ടെ.
അവസാനം ഒരു വണ്ടി നിർത്തിയതാ. എങ്ങനെ വേണ്ടെന്ന് വെയ്ക്കും?
ബോട്ട് പോയാൽ, നമ്മൾ പെട്ടത് തന്നെ.
-ഏയ്, നിങ്ങൾക്ക് എവിടേക്കാ പോകേണ്ടത്? -സങ്ക്റോൾ വരെ.
ഞാൻ ഗിർനാറിനാണ് പോകുന്നത്.
അപ്പോ ഞങ്ങളെ-- ജുനഗഡിൽ വിടൂ പ്ലീസ്.
ശരി. കയറൂ.
എത്ര പണം തരണം ചേട്ടാ?
നിങ്ങൾ എൻ്റെ പുറത്താണോ പോകുന്നത്?
എനിക്ക് ഒന്നും വേണ്ട. പക്ഷേ പുറകിൽ കയറണം.
ഒരുപാട് നന്ദി ചേട്ടാ!
അതാ അവർ കയറുന്നു!
അവരും നിങ്ങളുടെ കൂടെ ഉള്ളതാണോ?
അല്ല. അവർ വെറും നാറികൾ. ഞങ്ങളുടെ കൂടെയല്ല.
-നിൽക്ക്. -ബദിരി മിണ്ടാതിരിക്ക്.
അവരും ഞങ്ങളുടെ കൂടെയാണ്. ഒരുമിച്ചാണ് പോകുന്നത്.
ശരി, എന്നാൽ അവരെയും വിളിക്കൂ.
വരൂ.
-നന്ദിയുണ്ട് ചേട്ടാ! -സാരമില്ല.
എവിടെയാണ് ഭദ്രപട്ടണം? എവിടെയാണ് ഗുജറാത്ത്?
എവിടെയാണ് ബംഗാൾ ഉൾക്കടൽ? എവിടെയാണ് അറബിക്കടൽ?
രണ്ട് പകലും രണ്ട് രാത്രിയുടെയും യാത്രയുണ്ട്.
ഞങ്ങളുടെ പട്ടിണി മനുഷ്യരെ മാത്രമല്ല, ദൂരത്തേയും എരിച്ച് കളയുന്നു.
വള്ളങ്ങൾ പണിയാൻ ഞങ്ങൾ കടം വാങ്ങി, ആ വള്ളങ്ങൾ നശിച്ചു പോയി.
കൂട്ടുപലിശ അടക്കാനാവാതെ ഞങ്ങൾ എല്ലാം പണയം വച്ചു.
ദരിദ്രരായി മാറി.
അങ്ങനെയാണ് ഞങ്ങൾക്ക് കുടിയേറാതെ വേറെ മാർഗം ഇല്ലാതായത്.
ഞങ്ങൾക്ക് ഒരു ജെട്ടി ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ, സുഖമായി ജീവിച്ചേനെ.
ഒരു തുറമുഖം ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ, ഇഷ്ടം പോലെ മീനും, കീശയിൽ കാശും ഉണ്ടായേനെ.
ഞാൻ വൈകിയോ?
ഇല്ല. നേരത്തെയാണ്, എന്നെ ശല്യപ്പെടുത്താൻ.
ഓ ദൈവമേ, എന്താ ഇത്ര തിരക്ക്?
ഞാൻ എൻ്റെ ഭാവി ഭാര്യയുടെ കൂടെയുള്ള സ്വപ്നത്തിലാണ്.
-ശരി, സ്വപ്നത്തിൽ തന്നെ നിന്നോളൂ. -ഏയ്!
നീ മുന്നിൽ ഉള്ളപ്പോൾ ഞാൻ എന്തിനാ സ്വപ്നം കാണുന്നത്?
കരയിൽ ഒരു ജെട്ടി വന്നാൽ, പകൽ മുഴുവൻ ഞാൻ വള്ളത്തിൽ ആയിരിക്കും.
-രാത്രി മുഴുവൻ നിൻ്റെ കൂടെയും. -വൃത്തികെട്ടവൻ!
ബാക്കി ഗ്രാമത്തിലുള്ളവരെല്ലാം ഗുജറാത്തിൽ ജോലിക്ക് പോകുകയാണ്.
വിദ്യാഭ്യാസം ഇല്ലാത്തതുകൊണ്ട്.
നിനക്ക് ഡിഗ്രി ഇല്ലേ? ഇവിടെ തന്നെ ഒരു ജോലി കിട്ടില്ലേ?
തൊഴിലില്ലായ്മ കാരണമാണ് നഗരത്തിലേക്ക് പോകുന്നത്.
ഒരു ജെട്ടി വന്നാൽ നമ്മുടെയൊക്കെ വരുമാനം ഇരട്ടിക്കും.
-അങ്ങനെയാണോ? -അതെ!
ജെട്ടി പ്രവർത്തിച്ചു തുടങ്ങിയാൽ, ഗ്രാമം വിട്ടു പോയവരെല്ലാം തിരിച്ചു വരും.
-അത് നല്ല കാര്യമാണ്! -അതെ!
സൂക്ഷിക്കണം.
രണ്ട് ഗ്രാമങ്ങളുടെയും ഇടയിൽ ജെട്ടി വരുന്നതാണ് നല്ലത്.
ശരിയാണ്.
അപ്പോൾ നമ്മുടെ ആളുകൾ തമ്മിലടി നിർത്തി പണിക്ക് പൊക്കോളും.
അത് ശരിയാ. പണി ഉണ്ടെങ്കിൽ അടിയുണ്ടാക്കാൻ എങ്ങനെ സമയം കിട്ടും?
നല്ല കാലം വരും.
അതെ.
ഇപ്പോൾ ഇവിടെ ആരും ഇല്ല. ഒരെണ്ണം താ…
എന്ത് തരാൻ?
എന്തെങ്കിലും…
എന്ത്?
ഇഷ്ടമുള്ളത്--
അയ്യോ, സമയം പോയി. സ്‌കൂളിലെത്താൻ വൈകും.
ഞാനും ഗംഗയും കണ്ട ജെട്ടിയെന്ന സ്വപ്‍നം, എത്ര വിദൂരമാണെന്ന് എനിക്കറിയില്ല.
അമ്മേ.
ഞാൻ ഒരു വിളക്ക് കത്തിച്ചു. എല്ലാവരും സുരക്ഷിതരായി തിരിച്ചെത്താൻ. നോക്കണേ.
ജുനഗഡ്‌ 5 കിലോമീറ്റർ
ഈ സമയത്തിനുള്ളിൽ സങ്ക്റോൾ തുറമുഖത്ത് എത്തേണ്ടതായിരുന്നു.
ബോട്ടുകൾ ഇതിനകം തയ്യാറായിട്ടുണ്ടാവും.
ഇവിടെ കാണുന്നത് പോലെ, ഇന്ന് നൂറുകണക്കിന് ബോട്ടുകളാണ് മീൻ പിടിക്കാനായി
സങ്ക്റോൾ തുറമുഖത്തൂന്ന് കടലിൽ പോകുന്നത്.
കേരളം, ആന്ധ്രാപ്രദേശ്, മഹാരാഷ്ട്ര, എന്നിവിടങ്ങൾക്ക് പുറമെ,
മറ്റനേകം സംസ്‌ഥാനങ്ങളിൽ നിന്നും മീൻ പിടിക്കാൻ ആളുകൾ എത്തിയിട്ടുണ്ട്.
തത്സമയ ദൃശ്യങ്ങളാണ് കാണുന്നത്.
-കട്ട്. -ശരി.
-നേത്ര! -പറയൂ.
ഏജൻസിയുടെ ആളുകൾ അഭിമുഖത്തിന് സമ്മതിച്ചു.
-ക്യാമറയും തയാറാണ്. പോകാം. വേഗം! -കൊള്ളാമല്ലോ.
-മനോജ്, ബോട്ടുകളുടെ ദൃശ്യങ്ങൾ എടുക്കൂ. -ശരി.
-നമസ്കാരം, മിസ്റ്റർ ഷാ. -നമസ്കാരം.
എല്ലാ വർഷവും, ഒരുപാട് പേർ നിങ്ങളുടെ ഏജൻസി വഴി മീൻ പിടിക്കാൻ പോകുന്നുണ്ട്.
ഏകദേശം 800-ൽ പരം ആളുകൾ.
ഈ മത്സ്യത്തൊഴിലാളികൾക്ക് ജോലിക്കുള്ള ഒരു മാർഗമായി ഞങ്ങൾ മാറി എന്ന് പറയാം.
നിങ്ങളെപ്പോലുള്ള ആളുകളെ ഈ രാജ്യത്തിനു വേണം മിസ്റ്റർ ഷാ!
അപ്പോ, പറയൂ,
നിങ്ങളുടെ ഏജൻസി നല്ല സൗകര്യങ്ങൾ, ബോട്ടുകൾ തുടങ്ങിയവ നൽകാറുണ്ടോ,
അവരുടെ കടൽ യാത്രയ്ക്ക്?
തീർച്ചയായും. ഞങ്ങൾ നൽകുന്നുണ്ട്.
പക്ഷേ ഞങ്ങൾക്ക് കിട്ടിയ വിവരം അനുസരിച്ച്,
ഈ ബോട്ടുകളൊക്കെ ചില സാങ്കേതിക…
അതായത് സാങ്കേതിക തകരാറുകൾ--
അതുപോലെ കഴിഞ്ഞ പത്തു വർഷമായി ഇവരുടെ വേതനങ്ങളിൽ കാര്യമായ മാറ്റം ഇല്ല.
ഇതിനെ പറ്റി എന്താണ് പറയാനുള്ളത്?
ഇതിനെ പറ്റി ഞാൻ എന്ത് പറയാനാണ്?
ചിലപ്പോൾ, വേറെ ഏജൻസികൾ അങ്ങനെ ചെയ്യുന്നുണ്ടാകാം.
ഞങ്ങളെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം,
തൊഴിലാളികൾക്ക് നല്ലൊരു വേതനമായി കൊടുക്കുന്നുണ്ട്.
അവരുടെ സുരക്ഷിതത്വം സംബന്ധിച്ചു ഞങ്ങൾ അത്യധികം ജാഗ്രത എടുക്കുന്നുണ്ട്.
അങ്ങനെ അല്ലെങ്കിൽ,
ഇത്രയും തൊഴിലാളികൾ ഞങ്ങളുടെ കൂടെ ജോലിക്ക് വരുമോ?
എന്തായാലും…
ബോട്ടുകൾ പുറപ്പെടാനുള്ള ശുഭ മുഹൂർത്തം കഴിയാറായി.
-പക്ഷേ മിസ്റ്റർ ഷാ, നമ്മുടെ അഭിമുഖം-- -നന്ദി.
വളരെ നന്ദി.
ഏയ് സൂരി, ബദിരിയും ചെഞ്ചയ്യയും എവിടെ?
അവർ ഇവിടെ എവിടെയെങ്കിലും കാണും. നിങ്ങൾ പൊക്കോളൂ.
-മുകുന്ദ്. -പറയൂ സർ.
-എല്ലാം തയ്യാറല്ലേ? -അതെ, തീർച്ചയായും.
-സുഭാഷ്, എല്ലാവരോടും വേഗം കയറാൻ പറയൂ. -ശരി സർ
എല്ലാവരും അവരവരുടെ ബോട്ടുകളിൽ കയറുക.
-വേഗമാവട്ടെ. -സൂരജ്, വരൂ.
കയറുന്നത്തിനു മുമ്പ് നിങ്ങളുടെ സാധനങ്ങൾ പരിശോധിക്കുക.
നിർത്തൂ. ചേട്ടാ, നിർത്തൂ.
ഇറങ്ങ്, വേഗം ചെല്ലണം!
-എത്രയായി ചേട്ടാ? -ബദിരി, വേഗം വാ.
-ഇറങ്ങിനെടാ! -ബദിരി!
-പെട്ടന്ന്. -ഞങ്ങൾ വരുന്നു!
ഇതെടുത്തോ!
സോമയ്യ, വാ!
ഹേയ്…
എന്താ, ബോട്ടുകൾ പോയോ?
-ഹേയ്! -ഹേയ്!
ഇതെന്താ തുറമുഖം ഒഴിഞ്ഞു കിടക്കുന്നത്?
ഏതെങ്കിലും ബോട്ടുകൾ ഉണ്ടോയെന്ന് നോക്ക്!
ബദിരി, എല്ലാ ബോട്ടുകളും പോയി!
നമ്മൾ തീർന്നു, ശ്രീനു!
നമുക്ക് മീൻ പിടിക്കാൻ പോകാൻ പറ്റില്ല.
നമ്മൾ വൈകിപ്പോയെടോ. ഇനി നമ്മൾ എന്ത് ചെയ്യും?
നമ്മൾ തീർന്നു!
കഷ്ടകാലം അല്ലെങ്കിൽ പിന്നെ, എന്തുകൊണ്ടാണ് നമുക്ക് മാത്രം ഇങ്ങനെ?
ലക്ഷണങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. ഞങ്ങൾ അത് ഗൗനിച്ചില്ല എന്ന് മാത്രം.
കടൽ ഞങ്ങൾക്ക് മുന്നറിയിപ്പ് തന്നിരുന്നു, ഞങ്ങൾ പാക്കിസ്‌ഥാനിൽ അകപ്പെടും എന്ന്.
അല്ലെങ്കിൽ, എന്നോട് ഒരിക്കലും മിണ്ടാത്ത ശേഖർ എന്തിന് എന്നോട് ആ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു?
ചിലതൊക്കെ നമ്മൾ നേടി എന്ന് വിചാരിക്കും,
പക്ഷേ പെട്ടെന്ന് ആരെങ്കിലും വന്ന് അത് തട്ടിയെടുക്കും.
എപ്പോഴും ഗംഗയെ പിന്തുണക്കുന്ന നാനാജി മാമ, എന്തിന് അവളെ തല്ലി?
ഞങ്ങളെ പെരുവഴിയിലാക്കാൻ, ഞങ്ങൾ എന്തിന് ട്രെയിനിൽ വഴക്കുണ്ടാക്കി?
പോലീസ് ഞങ്ങളെ എന്തിന് ട്രെയിനിൽ നിന്ന് ഇറക്കി വിട്ടു?
കഷ്ടപ്പെട്ട് സങ്ക്റോളിൽ എത്തിയിട്ടും, എന്തുകൊണ്ട് ബോട്ടുകൾ പോയി?
-പിന്മാറ്. -എനിക്ക് സേട്ടിനോട് സംസാരിക്കണം.
-എല്ലാവരും ഇവിടുന്ന് പോ. -ഒരൊറ്റ നിമിഷം സേട്ടിനെ--
സങ്ക്റോൾ മത്സ്യബന്ധന തുറമുഖം.
പാതിയിൽ നിന്നുപോകേണ്ടിയിരുന്ന യാത്ര, ഗതികേടു കാരണം പിന്നെയും മുന്നോട്ട് പോയി.
അത് വലിയ ദൂരങ്ങൾ താണ്ടി, ഞങ്ങളെ നരകത്തിൽ കൊണ്ടു താഴ്ത്തി.
ഇവിടെ ഞങ്ങളുടെ കരച്ചിൽ കേൾക്കാൻ ആരുമില്ല.
ഇതിൽ നിന്ന് എങ്ങനെ രക്ഷപ്പെടണം എന്ന് ഞങ്ങൾക്കറിയില്ല.
കരയിൽ അകപ്പെട്ട മീനുകളുടെ അവസ്ഥയാണ് ഞങ്ങൾക്ക്
ജീവന് വേണ്ടി ഞങ്ങൾ പാകിസ്‌ഥാൻ ജയിലിൽ പൊരുതുകയാണ്.
ഉപശീർഷകം വിവർത്തനംചെയ്തത് റാഖിബ് റഷീദ്