திவாச்சி துறைமுகம்
திவாச்சி
பாகிஸ்தான்
மாந்தி சிறை திவாச்சி
எல்லாரையும் வெளிய கூப்பிடு.
எல்லாரும் வெளிய வாங்க!
சீக்கிரம் இறங்குங்க!
-பெயர் பட்டியலை ஆரம்பி. -சரி, சார்.
போருபல்லா சோமய்யா!
கொப்பாடி ஸ்ரீனு!
அட்டாடி ஜோகாராவ்!
ரோலு படைய்யா!
அம்பாலி சுப்பய்யா!
பைடா ஜோசஃப்!
நூரகலா பத்ரி!
நாங்க, வலைகளை வெச்சு கடலில் மீன் பிடிக்கறவங்க,
ஒரு வலையில் மீன் மாதிரி பிடி படுவோம்னு நினைக்கல.
அரேபிய கடலி
-தயாரா? -தயாரு.
-நல்லா புழி. -தயாரு.
-உருக்கு. -தயாரு.
-வேல்லை எடு. -தயாரு.
-இதை செய் -தயாரு.
-புடிச்சுக்கோ. -தயாரு.
-தயாரா? -தயாரு.
என் பெயர் பத்ரி. நாங்க மீனவர்கள்.
நாங்க சேப்பலவாடாவை சேந்தவங்க.
கடலுக்கு பக்கத்துல வாழுறோம், ஆனா ஊர் முழுக்க பஞ்சம்.
கடலில் மீன்கள் இல்லாம இல்ல. நிறைய இருக்கு, அதில் எதுவும் எங்க வலையில் விழற்தில்ல.
ஏன்னா கங்கை தாய் கிழக்க நோக்கி கடுமையா இருப்பாள்.
இங்க கடலில் அதிக அலைகள், வலுவான நீரோட்டங்கள், அதிக கொந்தளிப்பு இருக்கும்.
கடல் எங்க மரப் படகுகளை வெள்ளத்தில் மூழ்கடித்து எங்க படகுகளை உடைக்குது.
எங்களை காயப்படுத்துது.
அதனால, கடல் பக்கம் இருந்தாலும், எங்க கைக்கு எட்டாத தூரத்தில் இருக்கு.
அதிகாரத்திற்கு வர்றவங்க ஜெட்டிகளை கட்டுவதாக உறுதியளிக்கிறாங்க.
மீன்பிடி துறைமுகம் கட்டி தருவதாக சொல்வாங்க.
வருஷங்கள் ஓடுது, அந்த வார்த்தைகள் வெத்து வார்த்தைகளா தோணுது.
கேட்டு அலுத்து போச்சு.
நாங்க எப்படி வாழறது?
ஒரே ஒரு தீர்வுதான் இருக்கு…
இடம் பெயர்தல்.
நாங்க எங்க கடனை அடைக்க இடம் பெயர்றோம்.
எனக்கு சேர வேண்டிய வட்டி எங்க?
பசியை தவிர்க்க நாங்க இடம் பெயர்றோம்.
நீ ஒவ்வொரு வருசமும் மீன்பிடிக்க அவ்வளவு தூரம் போகும்போது,
என் மனசு கவலையா இருக்கு.
நீ என் ஒரே மகன். இங்கே தங்கி வேலை தேடு…
எங்க குடும்பங்களை பாதுகாக்க நாங்க இடம் பெயர்றோம்.
-சொல்றதை கேளு. -என் அம்மா வீட்ல சோறாவது கிடைக்கும்.
-உன்னை ஒரு நல்ல கல்லூரியில் சேர்ப்பேன். -சரி அண்ணா.
போயிட்டு வரேன், அம்மா.
மத்ஸ்யவாடா மீனவர்களும் உங்களோட வராங்கன்னு கேள்விப்பட்டேன்?
-ஆமா. -சண்டைக்கு வருவாங்க.
அதே பாதிப்பு பக்கத்து மீன்பிடி கிராமங்களுக்கும் இருந்தது.
-சரி, போயிட்டு வரேன். -பை.
இது ஒரு பொதுவான பிரச்சனை.
எங்களுக்கு ஒருபோதும் பெருமையோ கோபமோ குறையாது.
எங்க சேப்பலவாடா பக்கத்து கிராமம், மத்ஸ்யவாடா.
எங்க இரண்டு கிராமங்களும் நீண்டகாலமா பகைல இருக்கு.
நம்ம இரண்டு கிராமங்களுக்கு இடையிலான ஒப்பந்தத்தை நாம மதிக்க வேணாமா?
சேப்பலவாடா மக்கள் தொடர்ந்து எங்க மேல குறை சுமத்துறாங்க.
வளைய வலை வார்ப்பை நாங்க கண்டிக்கிறோம்!
இதனால, குட்டி மீன்களும் பிடிபடுது!
அப்புறம் எங்கிருந்து பெரிய மீன் கிடைக்கும்?
ஏய், யார் செஞ்சா? தப்பை நீங்க செஞ்சிட்டு எங்களை குறை சொல்றீங்களா.
ஆமா. ஆமா, நாங்க பாத்தோம்.
என்னடா பாத்தீங்க?
அந்த வெறுப்பும் பகையும் இன்னிக்கு வர தொடருது.
இருந்தும், மத்ஸ்யவாடா மேல எனக்கு அதிக பாசம் இருக்கு.
ஏன்னா என் காதலி கங்காவும் அந்த கிராமத்த சேர்ந்தவ.
கரையும் அலையும் போல, நாங்க சிறுவயதிலிருந்தே ஒண்ணா வளர்ந்தோம்.
இது இயற்கணிதம்.
அந்த வார்த்தையைக் கேட்டாலே எனக்கு பதட்டமாவுது.
உனக்கு எளிமையாக்கறேன்.
உன் அப்பா மீன் பிடிப்பத யோசி
அவர் பிடித்த மீன்கள் எக்ஸ்ன்னா, நேற்றைய மீன்பிடிய வய் ஆக நினைச்சு பாரு…
உனக்கு புரியுதா?
நீ பெரியவளானதும் ஆசியரா ஆயிடு கங்கா.
அதுதான் உன் விருப்பம்னா, நான் நிச்சயமா ஆசிரியராயிடுறேன்.
வருடங்கள் செல்லச் செல்ல, எங்க இரு கிராமங்களுக்கு இடையே பகையும்,
எங்க இருவருக்கு இடையிலான பிணைப்பும் வலுவாச்சு.
அப்பாடா! நீ இன்னும் இங்கதான் இருக்கியா.
நான் தாமதமானதால போய்டுவியோன்னு கவலைப்பட்டேன்.
இதை மனசுல வெச்சுக்கோ.
நீ வருவேன்னு சொன்னா, நான் உனக்காக எப்போதும் காத்திட்டிருப்பேன்
கங்கா, உன் அப்பா கிளம்புறாரு.
வரேன்!
மீனவர்கள் பாதுகாப்பா திரும்பி வர வேண்டி,
ஆண்டுதோறும் கங்கையம்மனுக்கு விழா எடுப்போம்.
அது எங்க பாரம்பரியம்.
நல்ல பிடிப்புக்கு ஆடு பலியிடுவது நியாயம்.
நிச்சயமா.
ஏய்!
என்னடா? கண்ணு தெரியலையா?
நீ என் மேல மோதினே. நீயே என்னை பாக்கல, நா எப்படி?
நாம எதையோ பாதுகாத்து வெச்சிருப்போம்,
ஆனா திடீரென யாரோ ஒருத்தன் வந்து எடுத்துட்டு ஓடிருவான்.
பொறுத்து இருந்து பாரு.
போலாம்.
சேகர் ரொம்பதான் பண்றான் பத்ரி, வா! வா! போலாம்.
வா டா! நம்ம ஊர் ஆளுங்க எல்லாரும் இங்கதான் இருக்காங்க.
சேப்பலவாடா ஆளுங்க இங்க என்ன செய்றாங்க?
நம்ம ரெண்டு ஊருக்கும் ஒரே கோவில் வேற எங்க போவாங்க?
என்ன? நம்ம வேலைய பாத்தா எந்த பிரச்சனையும் இல்ல.
ஏய்…
பாரு, நம்ம ஆளுங்க வராங்க.
எப்படி இருக்கீங்க, மாமா?
நல்லா இருக்கேன். நீ இங்க என்ன செய்ற?
எல்லா மீனவர்களும் இங்க வராங்கலே நாங்க சரக்கு விக்க வந்தோம்.
கம்னு இரு டா!
கங்கம்மாவ கும்பிட வந்தோம், மாமா.
-தரிசனம் முடிஞ்சுது. போலாம். -பூஜை சாமா தயாரா இருக்குல்ல?
பூஜைக்கு நேரமாகுது. நீங்க போங்க மாமா.
சரி…
சரி, போலாம்.
உன் சட்டை ரொம்ப நல்லா இருக்கு டா.
-நன்றி! -எப்படி இருக்கே?
போயிட்டு வரேன், ணா!
அம்மா கங்கம்மா, வயித்து பொழப்புக்கு ரொம்ப கஷ்ட படுறோம்.
அதிகமா எதுவும் வேணாம், மா.
எங்களை உன் மடியில் வச்சு போற மாதிரி, எங்களை பாதுகாப்பாக திருப்பி அனுப்பு, மா.
சரி, எல்லாரும் ஆரத்தி எடுத்துக்கோங்க. கையால கண்ல ஒத்திக்கோங்க.
கங்கா…
படகு…
ஆமா, வாழைப்பழங்களை அந்தப் பக்கம் வை. தேங்காயை இங்க போடு.
-இதோ இப்ப வந்துடுறேன். -சரி… டா.
இதோ நானாஜி, தேங்காயை எடுத்து உடை. கண்ணு, இந்த சாமி கயிரை எடுத்துக்கோ…
கங்காவுடன் எனக்கு இன்னொரு வழக்கம் இருக்கு.
மீன்பிடிக்க போறதுக்கு முன்ன, நாங்க ஒருவரையொருவர் மனசார பாத்துப்போம்.
அதே போல, இந்த முறையும் செஞ்சோம்.
ஆனா அப்போ தெரியல, நான் அவளை பாக்குறது அதான் கடைசின்னு.
-ஏய், சின்னா! -அப்பா.
நான் திரும்பி வரும் வரை தொந்தரவு குடுக்க கூடாது.
சரி, பா.
செலவு பண்ணி கல்லூரில சேர்த்துருக்கேன். ஏதாவது ஆச்சு, தோலை உரிச்சிடுவேன்.
அது சரி. நீ போனப்பறம் யார் பேச்சை கேப்பான்?
அவனை பத்தி கவலை படாதே.
இந்த ஊர்ல இல்ல, சுத்து பட்டி எல்லா ஊர்லேயும்,
எந்த சண்டை, வம்பு,
அரசியல், கல்யாணம் காட்சி,
விளையாட்டு, பிரச்சனைனாலும்,
யார் தீர்த்து வைப்பா?
மீனவர் சங்கத் தலைவர் யார்,
அண்ணன் உப்புலேட்டி முக்ஹலிங்கம்?
நான்தான்.
நான் சொன்னது சரியா தப்பா?
நீ இருக்குற தயிரியந்தான் பா.
என்ன சின்னா? என்ன யோசிக்கிறே?
இங்க என்ன உங்க அண்ணன், மச்சான் கதையா சொல்றேன்?
சும்மா இருந்தா வேலைக்கு ஆகாது. வேலை செஞ்சா பிரகாசமா இருப்பே.
போய் உன் பொழப்ப பாரு.
-வரேன், பா! -டேய்! டேய்!
-என்ன ஆச்சு இவனுக்கு? -நானாஜி.
சங்கத்துக்கு கட்ட வேண்டிய பணத்தை கட்டு எல்லாத்தையும் நான் பாத்துக்கறேன்.
ஆயிரம் ரூபாய் குடு.
-என்ன? அதுக்கு 500 ரூபாய் தானே? -அது படகு காரங்களுக்கு,
படகை ஓட்டுறவங்களுக்கு இல்ல.
குடு.
இப்ப, நிறைய மீன் புடிச்சுட்டு பத்திரமா வா.
பத்திரமா இரு.
-ஆமா கங்கா எங்க? -என்ன? எனக்கு எப்படி தெரியும்?
இவ்வளோ நேரம் இங்க தான் இருந்தா.
-உன்னை யாராவது பாத்தாங்களா? -இல்ல.
-முதல்ல கையை காட்டு. -கையா?
இதை எதுக்கு எனக்கு கட்டி விட்றே?
நீ எனக்கு தாலிதான் கட்ட மாட்டிங்குற, இதையாவது என்னை கட்ட விடு.
இது புருஷன் நல்லா இருக்கணும்னு மனைவி கட்டுற கயிறு.
அப்போ நீ என் மனைவி ஆயிட்டியா?
இல்ல, அதுதான் என் கவலையே.
நீ இப்படியே தாமதாக்குனா,
என் அப்பா எனக்கு வேற யாரையாவது கல்யாணம் செஞ்சு வெச்சுருவாரு.
அப்பறம் உனக்கும் உன் காதல் கிடைக்காது, எனக்கும் கிடைக்காது.
வேற யாரையும் கல்யாணம் செய்ய முடியாதுனு சொல்லு.
என் அருமை பத்ரி மச்சான் என் அப்பாவை பத்தி உனக்கு தெரியாதா?
அவரு கெளுத்தி மீன் மாதிரி. அது குத்தினால் வலிக்கும்.
ஏன்டா தாமதம்?
என் அப்பா ஊருக்கு போறாருல்ல, அதான் கோயிலில் மாட்டிகிட்டேன்.
நீ வரமாட்டேன்னு, உன்னை விட்டு கிளம்பலாம்னு பாத்தோம்.
அடப்பாவிகளா! என் பங்கையும் சேத்து எடுத்துக்கலாம்னு பாத்தீங்களா?
ஏய், முக்ஹலிங்கம் மாமா உங்களை விட என்னை அதிகம் நம்புகிறார்.
நீங்க போங்க.
அவன் சொல்றது சரிதான்.
சீக்கிரம் வா, டா!
என்ன நடக்குமோ யாருக்கு தெரியும்?
அதான் உன்னை எனக்கு சீக்கிரம் தாலி கட்ட சொல்றேன்.
என்ன அவசரம்? நான் எதோ மீன் புடிக்க போயிட்டு திரும்ப வராத மாதிரி.
நான் கங்கா.
கடல் அலைகளை பின்னுக்கு இழுக்குற மாதிரி,
நீ எங்க போனாலும் உன்னை திரும்ப கூட்டி வருவேன்.
கங்கா!
-அட! அட! -வெக்கங்கெட்டவளே.
பொண்ணு மேல கை வைக்குற? அறிவு இருக்கா?
அவ என் பொண்ணு, என்ன வேணும்னாலும் செய்வேன். என்னை கேக்க நீ யாரு?
பாரு முக்ஹலிங்கம், அவங்க ஊரு எங்களுக்கு எதிரின்னு உனக்கு தெரியும்.
அப்படியிருந்தும், என் பொண்ணு அவனோட சுத்துறா.
நான் ஒரு தொல்லையை பெத்து வெச்சுருக்கேன்.
ஏய் எங்க ஊரு பொண்ணு பின்னாடி ஏண்டா சுத்துற?
உன்னை இன்னொரு முறை பாத்தேன், தீத்து கட்டிடுவேன்!
என்ன செய்வே?
இப்படி நீ ரொம்ப பேசுறதாலதான், உன் மனைவி உன்னை விட்டு அவ பெத்தவங்களோட போயிட்டா.
என்ன டா சொன்ன?
ஏய்! நான் பாத்துக்குறேன்!
இந்த சண்டை உன் கல்யாண பிரச்சினையை தீர்க்கும்.
நீ அறிவாளி டா! உனக்கு இரவு சரக்கு வாங்கி தரேன்.
நிறுத்து! பின்னால போ.
முதலில் உன்னை அடிக்கணும்.
உன் மக என்ன செய்றான்னு பாத்துக்க முடியலையா?
கேட்டுக்கோ, உன்கிட்ட திரும்பவும் சொல்றேன்.
நான் உயிரோட இருக்குற வரை, உன்னை என் பொண்ண கட்டிக்க விட மாட்டேன்.
பாரு, முக்ஹலிங்கம்,
இந்த பொருக்கி என் பொண்ணை மயக்க பாத்திருக்கான்.
அவன் நோக்கம் நிறை வேறாது.
அவன் பொறுக்கியா இருந்திருந்தா, நாலு பசங்களுக்கு தாத்தா ஆயிருப்பீங்க.
ரொம்ப பேசுற நீ.
இதோ… இந்த சேகர்தான் என் மருமகன். புரிஞ்சுதா?
அவ விருப்பம் இல்லாம நீங்க எப்படி செய்யலாம்.
பொண்ணுங்க என்ன பொருளா பெத்தவங்க தூக்கி குடுக்குறதுக்கு.
என்னை கேள்வி கேக்க நீ யாருடா?
அவனுக்கு இந்த ஊர்ல நாலு பெல்ட் கடை இருக்கு.
இந்த சுத்துப்பட்டில இவனை விட வசதியானவன் யார் இருக்கா?
என் பொண்ணு அவனைதான் கட்டுவா.
என் பொண்ணு பக்கம் வந்தா செத்தே.
மீன் பிடிக்க வருவீல?
உன்னை கரைலயோ அரபிக்கடலிலோ கொள்ளத்தான் போறேன்.
எதுக்கு காத்திருக்கணும்? இப்பவே தைரியம் இருந்தா கொள்ளு.
என்கிட்டயே சவாலா?
-அவனை அடி! -என்ன சொன்னே?
ஏய்! நிறுத்து, தள்ளு!
நிறுத்து! நிறுத்து!
இங்க சண்டை போட்டுட்டு இருந்தா அங்க ரயில் கிளம்பிடும்.
கிளம்புங்க, எல்லாரும் கிளம்புங்க!
என்கூட வா!
போலாம்.
அன்னிக்கு கங்கா என்னை விட்டு பிரியும்போது, நான் வெறுமைல மிதப்பது போல உணர்ந்தேன்.
அந்த நேரத்தில, கங்கா கண்களில் இன்னொரு கடலை பாத்தேன்.
என் கண்கள் உப்பு கலந்த கண்ணீரால நிரம்பி வழிஞ்சிது, என் இதயம் வலியால துடிச்சிது.
வணக்கம், தரகர்!
என்னை தரகர்ன்னு கூப்பிடாத. கேவலமா இருக்கு. மனோஜ் அண்ணானு கூப்பிடு.
இந்த போகில உன் கிராமத்த சேர்ந்த 13 பேர் இருக்காங்க.
ரயில் கிளம்பிடுச்சு, மா.
அய்யா போக்குவரத்து செலவுக்கு காசு?
அடப்பாவி, முன் பணம் மொத்தமும் செலவு பண்ணிட்டியா?
அது வட்டிக்கே பத்தலை. பாக்கி பணம் எதுவும் இல்ல, ஐயா.
நல்லா கதை சொல்லுவீங்களே.
துறை முகத்துக்கு போயிட்டு கூப்பிடுறேன்.
-தங்கச்சி கிட்டயும் சொல்லிடு. -சொல்லிட்றேன்
இந்த மனோஜ் தரகர் எலும்ப ஓடைக்கணும்.
ஏன்?
நம்ம போக்கு வரத்துக்கு செலவு பண்றதாலயா?
அது என்ன அவன் பணமா? அது முதலாளி பணம்.
அவர் நம்மைளையும் நம்ம ஊர் மக்களையும் ஓரே பெட்டியில் ஏற்றியிருக்கணும்.
இந்த மத்ஸ்யவாடா முட்டாள்கூட இங்க போட்டிருக்கான்.
இவனுங்க பித்தலாட்ட காரங்க.
ஏய், கொஞ்சம் நேரம் அமைதியா இருடா.
நான் ஒவ்வொருவருக்கும் 200 ரூபாய் தரேன், மொத்தம் 2,600 ரூபாய். எல்லாத்துக்கும் குடு
-சரியா? -சரி.
பத்திரமா வாங்க. துறைமுகத்தில் சந்திப்போம்.
-சரி, ஐயா. -வாங்க ஐயா, வாங்க.
-உங்களுக்காக காத்திட்டு இருந்தோம். -எதுக்குன்னு தெரியும்.
இதை வெச்சுக்கோங்க. நாளை காலை, ராஜ்கோட்டில் பேருந்து தயாரா இருக்கும்.
-குடிச்சிட்டு தூங்கிடாதீங்க. -சே!
தேவையில்லாம ஞாபகப்படுத்தினீங்க. இன்னைக்கு தான், மீன் பிடிக்கும்போது குடிக்க மாட்டேன்
வெறுங்கையா வந்தீனா,
முன்பணத்தையும் செலவுக்கு ஆனதையும் திரும்ப தரணும்.
சொல்லு பத்ரி. பாத்துக்கோ. நான் கிளம்புறேன்.
போய் தொலை.
எதோ லட்சக்கணக்கில் தூக்கி குடுக்குற மாதிரி பேசறான்.
நானும் ஒரு கல்ப் போட்டு, ரயில் போல ஆடுவேன்!
ஏய், ஸ்ரீனு…
நான் பாத்ரூமில் குடிப்பேன்…
பொருக்கி நாயே!
என்ன டா? கண்ணு தெரியலையா? என் மேல மோதுற?
யாருக்கு கண்ணு தெரியல? நீ தானே கால வெளிய நீட்டினே?
ஏய்! என்னடா?
ஏய்!
ஏய்.
-செஞ்ச்சா? -பாரு, பத்ரி!
-என்ன ஆச்சு? -என்ன? என்ன?
அவனை அடி, அடி!
நிறுத்து!
-நிறுத்து! -அவனை அடி!
ஏய், அவனை அடிச்சு சாவடி!
ஏய், நிறுத்து!
-ஏய், நிறுத்து! -நிறுத்து!
அவனை அடி.
அவனை அடி! அவனை அடி!
அவனை அடி!
-ஏய்! பத்ரி, நிறுத்து! -ஏய்!
அவனை பிடி!
-என்னை விடு! -ஏய், நிறுத்து!
அவனை அடி!
-நிறுத்து! -செஞ்ச்சா உன்னை என்ன செஞ்சான்?
நிறுத்து! நிறுத்து!
ஏய்! நிறுத்து. நிறுத்து.
நிறுத்து.
யாரு நீங்க? எதுக்கு இப்படி அடிச்சிக்கிறீங்க?
சார், ஏதோ சின்ன சண்டை.
சின்ன சண்டைக்கு ரத்தம் வரும்வரை அடிச்சிப்பீங்களா?
பெரியவர்னு பாக்கறேன்.
யார் நீங்கல்லாம்? எங்க போறீங்க?
நாங்க பத்ரபட்ணத்தை சேர்ந்த மீனவர்கள், சங்ரோலுக்கு போயிட்டு இருக்கோம்.
நீ திமிர் பிடித்தவன். ரயிலை விட்டு இறங்கு.
சார், நாங்கள் இப்போதான் ரயிலில் ஏறினோம். எங்களை இறங்கச் சொல்லாதீங்க.
முன்னாடியே யோசிச்சுருக்கணும். கேஸ் போட்டு உள்ள தல்லவா?
-சார், இது ஒரு சின்ன சண்டை. -ஆமா, சார்.
-ஆமாதானே மச்சான்? -யார்ரா உனக்கு மச்சான்?
ஏய், பின்னால போ! ஏய், சங்கிலியை இழு!
-எல்லாரும் இறங்குங்க! -வேணாம் சார்!
இறங்கு! நகரு!
அவங்களுக்குள்ள சண்டை போட்டுக்கிட்டாங்க ரயில் புறப்பட்டிருச்சி.
கடவுளே! இப்போ எப்படி வீட்டுக்கு போவோம்?
எல்லாம் இவனால வந்தது.
என்னடா இப்படி ஆயிடுச்சு?
முதலாளிக்கு முன்பணம் திரும்ப தரணும்.
முன் பணம் வட்டி கட்டவே சரியா போச்சு.
வட்டிக்கட்ட யாரு பணம் தருவா?
இந்த சண்டைதான் எல்லாத்துக்கும் காரணம்.
நீதான் இதுக்கெல்லாம் காரணம்.
நான் என்ன பண்ணேன்? அவர்தான் ஆரம்பிச்சது.
வாய மூடு! செய்றதெல்லாம் செஞ்சுட்டு. எல்லாருக்கும் கெடுத்துட்ட.
போலீஸ் முன்ன சமாளிச்சதை, இவர் தானே கெடுத்தது?
எங்களோட யாரு சண்டை போட சொன்னது?
யாரு ஆரம்பிச்சது?
-என்ன கருமம்! -செஞ்ச்சா!
கொஞ்சம் நேரம் அமைதியா இருங்க!
ஏய், பத்ரி, இப்ப என்ன திட்டம்?
சங்குறோல் போர்ட்க்கு போக, ரயிலை தவிர
வேற வழி இருக்கு.
சை!
நானாஜி, அந்த முட்டாள்களை விடு. இந்த பக்கம் போலாம்.
லிஃப்ட், லிஃப்ட்.
ஹலோ!
ஏன் யாரும் நிறுத்த மாட்றாங்க?
என்ன…
பஞ்சாப் டிரக் வருது.
லிஃப்ட்…
லிஃப்ட், லிஃப்ட், அண்ணா!
அவனுங்களுக்கு லாரி நிக்குது. வா, நாமும் போவோம்.
-ஆமா, மாமா. -ஏன் அவனுங்களோட சேரணும்? போகட்டும் விடு.
கடைசியா ஒரு லாரி வந்திருக்கு. அதை எப்படி நாம விடுறது?
படகுகளை விட்டால், நாம அவ்வளவுதான்.
-ஏய் எங்க போகணும்? -சங்ரோல் வரை.
ஆனா நான் கிர்னார் போறேன்.
அப்ப-- எங்களை ஜூனகாத்தில் இறக்கிவிடுங்க.
சரி. ஏறுங்க.
காசு எவ்ளோ குடுக்கணும், அண்ணா?
நானா தூக்கிட்டு போறேன்?
எதுவும் வேணாம். ஆனா பின்னால உக்காந்து வரணும்.
ரொம்ப நன்றி, அண்ணா.
அவங்க வண்டி ஏறுறாங்க!
அவங்களும் உங்க கூட வராங்களா?
இல்ல. அவனுங்க எங்க கூட வரல.
-இரு. -அமைதியா இரு பத்ரி.
அவங்களும் எங்க கூடத்தான். ஒண்ணா தான் போறோம்.
சரி, அப்ப அவங்களையும் கூப்பிடு.
வாங்க. வாங்க.
-நன்றி, அண்ணா. -பரவாயில்லை.
பத்ரபட்ணம் எங்கே? குஜராத் எங்கே?
வங்காள விரிகுடா எங்கே? அரேபிய கடல் எங்கே?
இது இரண்டு நாள், இரண்டு இரவு பயணம்.
பசி மக்களை மட்டும் இல்ல தூரத்தையும் எரிக்கும்.
படகுகள கட்ட நாங்க கடன் வாங்கினோம், ஆனா அவை அனைத்தும் பழுதடைந்துவிட்டன.
வட்டி கட்ட முடியாம, எல்லாத்தையும் அடகு வெச்சு
இப்ப அதுவுமில்லாம இருக்கோம்.
அதனால எங்களால புலம் பெயர்வதை தடுக்க முடியல.
ஜெட்ட்ய் இருந்திருந்தா, சொகுசா வாழ்ந்துருப்போம்.
ஒரு துறைமுகம் இருந்தால், ஏராளமான மீன்கள், எங்க பாக்கெட்டில் பணம் இருந்திருக்கும்.
தாமதமாயிடுச்சா?
இல்ல இல்ல. சீக்கிரம் வந்து என்னை தொந்தரவு செய்யுற.
துறை, அப்படி என்ன செஞ்சிட்டு இருந்தீங்க?
என் வருங்கால மனைவியுடன் கனவில் இருந்தேன்.
-சரி, நல்ல கனவு கான். -ஏய்!
நீ கண்முன்னால் இருக்கும்போது, நான் ஏன் கனவு காண்பேன்?
நமக்கு ஜெட்டி கிடைத்தா, படகில் நாள் முழுதும் வேலை செய்வேன்
-இரவு உன்னோட இருப்பேன். -சீ போ!
ஊர் காரங்க படிக்காததால குஜராத்துக்கு
வேலைக்கு போறாங்க.
நீ படிச்சிருக்கேல்ல. இங்கயே ஏதாவது வேலை பாக்கலாம்ல?
அவங்க வேலை இல்லாததால பட்டினம் போறாங்க.
ஒரு ஜெட்டி நம்ம வருமானத்தை அதிகரிக்கும்.
-அப்படியா? -ஆமா!
நமக்கு ஒரு ஜெட்டி இருந்துச்சுன்னா, ஊரை விட்டு போனவங்க வந்துடுவாங்க.
-நல்லா யோசனை! -இல்லையா பின்ன!
கவனமா.
ஜெட்டி இரண்டு ஊருக்கும் நடுவே இருந்தா நல்லா இருக்கும்.
ஆமா, சரிதான்.
அப்புறம் நம்ம ஆளுங்க சண்டை போடுறதை விட்டு வேலை செய்வாங்க.
உண்மைதான். வேலை இருந்தா சண்டைபோட நேரம் எங்க இருக்கும்?
நல்ல காலம் வரும்.
சரி.
சுத்தி யாரும் இல்ல. ஒன்னு குடு…
என்ன கொடுக்கணும்?
ஏதாவது…
என்ன?
உன் விருப்பப்படி--
ஐயோ, நேரம் போனதே தெரியல. பள்ளிக்கு நேரமாகுது.
கங்காவும் நானும் ஜெட்டிக்காக கண்ட கனவுகள் எவ்வளவு தூரம் நனவாகுமோ.
அம்மா.
எல்லோரும் பாதுகாப்பா திரும்ப பிரார்த்தனை செஞ்சு, விளக்கேத்தினேன். அணையாம பாத்துக்க.
ஜுனகத் 5 கி. மீ.
இந்நேரம், நாம சங்ரோல் போர்டில் இருந்திருப்போம்.
படகு இந்நேரம் போக தயாரா இருக்கும்.
நீங்க பார்ப்பது, இன்று, நூற்றுக்கணக்கான படகுகள் சங்ரோல் துறைமுகத்திலிருந்து
மீன்பிடிக்க கடலுக்குச் செல்கின்றன.
கேரளா, மகாராஷ்டிரா, ஆந்திரா தவிர, பல மாநிலங்களிலிருந்தும்
மீனவர்கள் மீன் பிடிக்க வருகிறார்கள்.
நீங்கள் பார்ப்பது அனைத்தும் நேரடி காட்சிகள்.
-நிறுத்து, நிறுத்து. -சரி.
-நேத்ரா! -சொல்லு.
ஏஜென்சி ஆட்கள் நேர்காணலுக்கு ஒத்துக்கிட்டாங்க.
-கேமராவும் தயார். போலாம். சீக்கரம்! -பிரமாதம்.
-மனோஜ், படகுகளின் காட்சிகளைப் பிடி. -சரி.
-நமஸ்த்தே, மிஸ்டர் ஷா. -நமஸ்த்தே.
ஒவ்வொரு வருடமும், உங்க நிறுவனத்தை சேர்ந்த ஏராளமான மீனவர்கள் மீன்பிடிக்க போறாங்க.
சுமார் 800 அல்லது அதற்கு மேற்பட்ட மீனவர்கள் அங்கு போவாங்க.
அந்த மீனவர்களுக்கு நாங்க ஒரு வேலைவாய்ப்பு ஊடகமாக இருக்கோம்னு சொல்லலாம்.
உங்களைப் போன்றவர்கள் நாட்டுக்கு இன்னும் நிறைய தேவை, மிஸ்டர் ஷா.
சொல்லுங்க,
உங்க நிறுவனத்தில் நல்ல ஏற்பாடுகள், நல்ல படகுகளை கொடுக்குறீங்களா
அவங்க கடல் பயணத்திற்கு?
நிச்சயமா, ஏன் இல்ல? குடுக்குறோம்.
ஆனா எங்களுக்கு கிடைத்த தகவல் படி,
படகுல ஏதாவது ஆச்சுன்னா…
தொழில் நுட்ப கோளாறு ஆச்சுன்னா--
கடந்த பத்து ஆண்டுகளா நீங்க எந்த வித ஊதிய உயர்வும் தரல.
அதில் உங்க கருத்து என்ன?
இப்ப நான் இதை பத்தி என்ன சொல்றது?
ஒருவேளை மத்த ஏஜென்சி அப்படி செஞ்சுருக்கலாம்.
எங்களை பொறுத்த வரை,
நாங்க நியாயமான ஊதியத்தை மீனவர்களுக்கு தறோம்.
அவங்க பாதுகாப்பை பொறுத்தவரை, நாங்க சிறப்பு கவனம் செலுத்துறோம்.
அது இல்லைன்னா, நீங்களே சொல்லுங்க,
இவ்ளோ மீனவர்கள் எங்ககிட்ட வேலைக்கு வருவாங்களா?
சரி…
படகுகள் வெளியேறும் நல்ல நேரம் வந்துடுச்சு.
-ஆனா மிஸ்டர் ஷா, எங்க நேர்காணல் இன்னும்-- -நன்றி.
மிக்க நன்றி.
ஏய், சூரி, பத்ரியும் செஞ்ச்சய்யாவும் எங்கே?
அவங்க இங்கே எங்காவது இருப்பாங்க. நீ தொடங்கு.
-முகுந்த். -ஆம், சார்.
-எல்லாம் தயாரா? -ஆமா, தயார்.
-சுபாஷ், எல்லாரையும் படகை எடுக்க சொல்லு. -சரி, சார்
எல்லோரும், அந்தந்த படகுகளில் கிளம்புங்க.
-சீக்கிரம். -சூரஜ், போலாம்.
ஏறுவதற்கு முன் உங்க பொருட்களை சரிபார்க்கவும்.
அண்ணா, நிறுத்துங்க!
கீழே இறங்குங்க, வேகமா!
-எவ்வளவு அண்ணா? -பத்ரி, சீக்கிரம் வா.
-கீழ வாங்கடா! -பத்ரி!
-வாங்க -வரோம்!
எடுத்துக்கோ!
சோமைய்யா, வா!
-ஏய்…
என்ன, படகெல்லாம் போயிடுச்சா?
-ஏய்! -ஏய்!
போர்ட் ஏன் காலியா இருக்கு?
ஏதாவது படகு இருக்கான்னு பாரு!
பத்ரி, படகெல்லாம் கிளம்பிடுச்சு டா!
எல்லாம் போச்சுடா, ஸ்ரீனு!
மீன்பிடிக்க போக முடியாது.
தாமதமாகிட்டோம், இப்போ என்ன செய்ய போறோம்?
நாம செத்தோம்!
அது துரதிர்ஷ்டம் இல்லன்னா, இது ஏன் நமக்கு மட்டுமே நடக்குது?
சகுனங்கள் இருந்தன. நாங்க அதை கவனிக்கல.
நாங்க பாகிஸ்தானில் மாடிப்போம்னு கடல் ஏற்கனவே எச்சரித்திருந்தது.
என்னிடம் ஒருபோதும் பேசாத சேகர், ஏன் அந்த வார்த்தைகளை சொன்னான்?
நாம எதையோ பாதுகாத்து வைத்திருப்பது போல தோணலாம்,
ஆனா திடீரென யாரோ ஒருத்தன் அதை பறிச்சிட்டு போயிடுவான்.
கங்காவை எப்போதும் பாராட்டும் நானாஜி மாமா, ஏன் அவளை அடிக்கணும்?
நாங்க ஏன் ரயிலில் கடுமையா, ரத்தம் வழிய சண்டை போட்டோம்?
போலீசார் எங்களை ஏன் ரயிலிருந்து வலுக்கட்டாயமா இறக்கனாங்க?
சங்ரோலை அடைய இவ்வளவு போராடியும், ஏன் எல்லா படகுகளும் போனது?
-போங்க, கிளம்புங்க. -நாங்க முதலாளியிடம் பேசணும்.
-போங்க, எல்லாரும் கிளம்புங்க. -நாங்க முதலாளியிடம் ஒரே நிமிஷம் பேசணும்--
சங்ரோல் மீன்பிடி துறை
நிறுத்தப்பட வேண்டிய எங்க பயணம், அவசியத்தால் உந்தப்பட்டது.
அது நீண்ட தூரம் தள்ளி, எங்களை நரகத்தில் தள்ளியது.
எங்க துயரங்களை கேட்க இங்க யாரும் இல்ல.
இந்த குழப்பத்திலிருந்து எப்படி மீள்வதுனு எங்களுக்கு தெரில.
கரையில் சிக்கி தவிக்கும் மீன்களிலிருந்து நாங்க வேறு இல்ல.
நாங்க பாகிஸ்தான் சிறையில் உயிருக்கு போராடிட்டு இருக்கோம்.
வசனங்கள் மொழிபெயர்ப்பு அப்ரின் பானு தா
படைப்பு மேற்பார்வையாளர் நந்தினி ஸ்ரீதர் டிட்டு இருக்கோம்.