"வேட்டையாட போனேன், வேட்டையாடப்பட்டேன்!"
"தொங்கும் படகு, தூங்கும் அரசாங்கம்!"
"கடல் ஏழை உயிர்களை துவைத்தது!"
"பாக், பாக்! ஆக்கு பாக் அந்தக்கரைப் பாக்!"
என்ன! இந்த சோகச் செய்தியை கிண்டல் பண்ணிருக்காங்க?
பத்திரிகையாளர்கள் இப்பெல்லாம் இஷ்டத்துக்கு எழுதுறாங்க!
-ஆம். -பத்திரிகையாளரிடம் வெச்சுக்காதீங்க!
அவங்க உங்க மதுபான கடைய பத்தி எழுதி உங்களை சிறைக்கு அனுப்பலாம்.
ஆமாம், செய்வாங்க. ஆனா, அவங்க அதை கண்டுபிடிச்சாத்தானே?
இந்த பெண்கள் இங்கே என்ன செய்றாங்க?
ஏய், கங்கா, தயவுசெய்து நடந்ததை விடு.
நம்ம ஆட்கள் பாகிஸ்தானில் சிக்கியிருக்காங்கல்ல?
சங்கத்தின் தலைவராக, நீங்க அவங்களை மீட்டு அழைத்து வரணும்!
எனக்கும் உங்களுக்கு உதவணும்னுதான் இருக்கு.
ஆனா இங்க பணம் தான் பேசும்.
சில்லறைகள் சிதறினால் வேலை நடக்கும்.
-நமக்கு பணம் தேவை. -பணம்? என்ன பணம்?
அரசாங்கம் மூலம் நீங்க உதவுவீகண்ணு வந்தாங்க.
அட, என்னம்மா!
நம்ம எம்.எல்.ஏ அரசாங்கத்தை சேர்ந்தவர்தானே.
முத்யாலம்மா சாப்பாடு வண்டிக்கு அவருக்கு கமிஷன் கொடுக்கலையா?
பணம் தான் எல்லாம்!
ஒவ்வொரு மாதமும், சங்கத்திற்காக பணம் சேகரிக்கிறீங்களே.
அந்த பணத்தை வைச்சு என்ன செய்றீங்க?
நீங்க கொடுத்த லட்சக்கணக்கான ரூபாயை உலக வங்கிக்கு கடனாக கொடுத்தேன்.
ஏதோ சோம்பேட்டா, சந்தகவிட்லே அல்ல பாலகொண்டாவில்,
நம்ம மக்கள் சிக்கி இருந்தா,
டிஎஸ்பி அல்ல சிஐயிடம் கெஞ்சி கூத்தாடி பெயில் வாங்கிடலாம்.
ஆனா இது அப்படி இல்ல!
அவங்க வேற நாட்டில் சிக்கியிருக்காங்க.
அண்ணா, சேட்டு முன்பணம் கொடுத்தார்.
ஆனா அது பழைய கடனுக்கே போதலை.
இந்த நெருக்கடியை சமாளிக்க எங்களுக்கு உதவுங்க, அண்ணா.
இது பெரிய சமாச்சாரம். நமக்கு நிறைய பணம் தேவை.
என்கிட்ட முடி வெட்டவே காசில்ல.
அண்ணா!
எங்ககிட்ட பணம் இல்ல.
-சேகரிடமிருந்து கடன் வாங்கு. -என்ன?
கடன் கொடுத்தா யார் வட்டியுடன் கடனை திருப்பி செலுத்துவாங்க?
அதை திருப்பி செலுத்தக்கூடிய ஆட்கள்
-பாகிஸ்தானில் பிடிப்பட்டனர். -ஆமா.
இப்போ நாம என்ன செய்றது?
தங்கம் தேவைகளை தீர்க்கும், நமது மனைவிகளை அழகுபடுத்தும்னு ஒரு பழமொழி உண்டு.
-என்ன சொல்றே? -ஆமா.
அதனால உங்க மூக்குல காதுல உள்ள நகைகளை குடுங்க.
உங்களுக்கு உடனடி தேவை இருக்கு!
அப்படி மொறச்சி பார்க்காதே. வணிகம் வணிகம்தான்!
என்ன சொல்றே முக்ஹலிங்கம்?
நீ சொல்வது சரி!
நீங்க பணத்தை வைச்சு என்ன செய்வீங்கன்னு யாருக்குத் தெரியும்?
இப்போ என்ன?
நான் அவங்களை முட்டாளாக்கி அவங்க பணத்தை எடுத்துட்டு தப்பிச்சிடுவேனா?
நீயே அவங்களுக்கு உதவேன்.
இருங்க அண்ணா. நாங்க உங்களை நம்பறோம்.
ஏய், கங்கா, அமைதியா இரு.
அவர் எல்லாவற்றையும் பாத்துப்பார்.
நாங்க உன்கிட்ட உதவி கேட்கல, சரியா?
கொஞ்சம் படிச்சுட்டு எல்லாம் தெரிஞ்ச மாதிரி அலட்டிக்கிறா.
இவ்வளவு நாளா விஷயங்களை கையாண்டுட்டு இருக்கிற நான் முட்டாளா?
ஏய், கங்கா!
அமைதியா இரு, கண்ணு!
-அவர் அதை பாத்துப்பார். -தயவுசெய்து, ஏதும் பேசாதே.
எதுக்கு காத்திருக்கீங்க? கழட்டி குடுங்க!
அதை குடுங்க!
அவ்வளவுதானா?
இது நல்லா கனமா இருக்கு.
-உனக்கு ஃபோனில் ஒரு லட்சம் அனுப்பறேன். -சரி.
அவங்களை உடனடியாக இந்தியாவுக்கு கூட்டி வா.
அவங்க திரும்பி வராவிட்டால், எனது பணத்தை வட்டியுடன் திரும்ப பெற முடியாது.
-போலாமா! -வா.
அரேபிய கடலி
மாந்தி சிறை திவாச்சி
நன்றி, நண்பா.
நீ இந்தியனா?
நான் ஆந்திராவிலிருந்து.
ஆந்திராவா?
நான் பஞ்சாபிலிருந்து.
என் பெயர் ப்ரதாப் சிங்.
நான் பத்ரி, மீனவன்.
நான் ஒரு ட்ரக் ட்ரைவர்.
தக்காளி, வெங்காயத்தை படகில் ஏற்றி பாகிஸ்தானுக்கு வந்தேன்.
என்னை உளவாளின்னு முத்திரை குத்தி சிறையில் அடைச்சிட்டாங்க.
அந்த மூலையில இருக்கிற செடிகளையும் சுத்தம் பண்ணு.
உளவாளி?
உளவாளி என்றால்…
நீங்க உண்மையிலே உளவாளியா?
உன்னாலையும் நம்பமுடியலைல?
இல்ல.
அதைத்தான் நான் அவங்களுக்கு புரிய வைக்க முயற்சி செய்றேன். 15 வருடங்களாக.
பதினைந்து வருடங்களா?
சீக்கிரம் முடிங்க!
ஆரா, என் மகளுக்கு ஐந்து வயது,
நான் இங்க வந்தப்போ.
சில நேரங்கள் யோசிப்பேன் நான் வீட்டுக்கு திரும்ப போனால்,
அவளால என்னை அடையாளம் காண முடியுமா?
விடு பா.
அவளுடைய குழந்தை பருவம் போனால் என்ன?
நான் அவளுக்கு ஆடம்பரமாகவும், சிறப்பாகவும் திருமணம் செய்து வைப்பேன்.
குறைந்தபட்சம் அவள் திருமணத்திலாவது தன் அப்பாவோட இருப்பாள்.
சரி, வா.ப்பா
ஓய், ப்ரதாப் சிங்!
ஏய், பல்பீர், என்ன பா?
யார் இந்த புது ஆள்?
இவர் பத்ரி, நம் இந்திய சகோதரர்.
-என்ன பத்ரி? -நான் ஆந்திராவை சார்ந்த மீனவன்.
-அப்படியா? -இது பல்பீர், பத்து வருடங்களாக இருக்கார்.
இவரையும் உளவாளின்னு முத்திரை குத்தியிருக்காங்க.
கவலைப்படாதீங்க. கொஞ்ச நாள்ல இங்கிருந்து போயிடுவேன்.
-கிளம்பு கிளம்பு! -அப்புறம் பாக்கலாம்.
ப்ரதாப், அண்ணா!
-கஜா, எப்டி இருக்க? -நல்லா இருக்கேன்.
அவர் கஜா.
மராத்தி மீனவன்.
அவர் பாஜி. கஜா 15 வருடங்களா ,
அப்புறம் பாஜி 20 வருடங்களா இருக்கார்.
எல்லாரும் இங்க இருக்காங்க.
இங்கே, ஒவ்வொருவருக்கும் அவங்க சொந்த துயரக் கதை இருக்கு.
இவ்வளவு காலமாக அவர்கள் அடைத்து வைக்கப்பட்டிருப்பது,
நாங்க எப்போ வெளியே போவோம்னு யோசிக்க வைக்கிது.
ஐயோ!
ஒரு வாரமாக எங்களை மிருகம் மாதிரி வேலை செய்ய வைத்துள்ளனர்!
அவங்க எங்களை ரொம்பவே உழைக்க வைக்கறாங்க!
ஏய், சீனா!
என் கையில் காப்பு காய்ச்சிருக்கு பாரு?
-நாள் முழுசா வேலை செய்தும் டீ கூட கிடைக்கல -ஆமாண்டா
என்ன வாழ்க்கை டா!
-டீ வேணுமா உனக்கு? -சார்.
-இங்கே வா. -சார்.
இங்கே வா!
பயப்படாதே வா!
விருந்தாளி மாதிரி பாத்துக்க இது உன் மாமியார் வீடு இல்ல!
சார், சார்!
சார்! அடிக்காதீங்க சார்!
-என்னை அடிக்காதீங்க சார். -நாயே உனக்கு டீ வேணுமா?
-அடிக்காதீங்க சார். -சார்!
அவனை மன்னிச்சிடுங்க சார்
அவன் வேலை செய்வான் சார். மன்னிச்சிடுங்க.
இந்த இடத்தில உங்க கைககள் தான் வேலை செய்யணும்,
வாய் இல்ல!
வேலைய பார்!
சரி, சார்.
போய் பார்.
-சலாம் மேடம். -சலாம் மேடம்.
உள்ளே வாங்க.
-ஐயோ! -உக்கார்.
-ஸ்ரீனு? -ஆமா.
உங்கள யாரவது அடிச்சாங்களா?
வார்டர் சலீம்?
உங்களுக்கு காய்ச்சல்.
நீங்க இங்க புதுசா?
ஆமா.
எப்போ வந்தீங்க?
எங்கிருந்து வந்தீங்க?
இந்தியா.
-இந்தியாவா? -ஆமாங்க.
எப்படி வந்தீங்க?
நாங்க மீனவர்கள் மேடம்.
தெரியாம கடல் எல்லையை கடந்துட்டோம்,
ஒரு வாரமாக இங்கதான் இருக்கோம்.
பயமா இருக்கு, மேடம்!
ஏன்? நான் இருக்கேன்ல.
உங்களுக்கு சரியாகிடும், கவலைப்படாதீங்க.
நீங்க சீக்கரம் இந்தியாவுக்கு திரும்புவீங்க.
கடவுள் உங்கள காப்பாத்துவார்.
உங்க பெயர்?
-பத்ரி, மேடம். -பத்ரி.
இதை மருந்தகத்திற்கு எடுத்துட்டு போய் மருந்துகளை வாங்குங்க.
-சரி. -நாளைக்கு இவரை பார்க்கிறேன்.
சரி.
-பத்ரி? -மேடம்.
ஒரு நிமிஷம். மருந்துச் சீட்டை கொடுங்க.
இவருக்கு மூன்று நாட்களுக்கு வேலை கொடுக்கப்படாது. குறிப்பு எழுதிருக்கேன்.
-அவர் முகாமில் ஓய்வெடுக்கணும். -நன்றி, மேடம்.
நீங்க போலாம்.
மேடம்.
என்ன?
குண்டுவெடிப்புக்கு பிறகு எங்க ஆட்களில் ஒருவரைக் காணவில்லை.
அவரை பத்தி எந்த தகவலும் இல்லை.
நாங்க யாரை கேட்பது?
கவலைப்படாதீங்க. போலீசார் கண்டு பிடிப்பாங்க.
போலீஸ்…
வேற ஏதாவது வழி இருக்கா?
நன்றி, மேடம்.
திவாச்சி நகரம்
அஹ்மத், ரிட் மனுவுக்கான ஆவணங்களை தயார் செய்.
இதற்கிடையில், நான் பதிலை படிப்பேன்.
நாளை காலை 10:00 மணிக்கு நீதிமன்றத்திற்கு வாங்க.
ஹனீஃப்?
வாங்க, உணவு தயாராக இருக்கு.
சரி, பத்து மணிக்கு சந்திப்போம். பை.
இந்தியாவுக்கும் பாகிஸ்தானுக்கும் இடையிலான பகைமை எப்போ முடியுமோ.
இப்ப என்ன ஆச்சு?
இன்று சில புதிய கைதிகளை சந்தித்தேன்.
அவங்கள நினைச்சா வருத்தமா இருக்கு.
அவங்க அப்பாவி மீனவர்கள்.
-மறுபடியும் பிடிச்சிட்டாங்களா? -ஆமா.
அல்லாஹ்வே.
அவங்க இந்தியர்களா இருப்பது தவறா.
சலீமை பற்றி உங்களுக்கு தெரியும்.
இந்தியர்களை வெறுக்கிறான்.
நம்மில் சிலர் ஏன் இந்தியர்களை இவ்வளவு வெறுக்கறாங்கன்னு தெரியல.
வெறுப்பு எதையும் தராது.
அவங்களுக்கு யார் புரிய வைப்பது?
உங்க அரசு சாரா நிறுவனம் ஏதாவது உதவி செய்ய முடியுமா?
எத்தனை பேர்?
ஏழு, இல்ல, எட்டு.
அவர்களில் ஒருவரைக் காணவில்லை.
"காணவில்லை"ன்னா என்ன?
அதாவது, அவங்க எட்டு பேர்.
ஆனால் ஒரு குண்டு வெடிப்பு நடந்தது.
-ஒருவர் காணாமல் போனார். -இரு.
இரண்டு நாட்களுக்கு முன், அழைப்பு வந்தது.
-இஜாஸ்? -சொல்லுங்க சார்.
குண்டுவெடிப்பு நடந்த அன்று நீ ஒரு இந்தியரை பார்த்தீல?
-ஆமா. -அவருடைய பெயர் என்ன?
அவர் எதோ சொன்னார், எனக்கு நினைவில்லை.
அவரை பத்தி போலீஸ் கிட்ட சொன்னியா?
சொன்னேன்.
ஆனால் போலீஸை பத்தி கேட்டதும் அவர் தப்பி ஓடிவிட்டார்.
-சரி, நாம அவரை கண்டுபிடிக்கணும், இஜாஸ். -சரி.
-அவர் வெளியே இருப்பது அவருக்கு ஆபத்தானது. -சரி, சார்.
-புரிஞ்சுதா? -ஆம்.
-குட்பை. -குட்பை.
நான் ஏதாவது செய்றேன்.
-அன்பு மனைவியே, இப்போ உணவு சாப்பிடலாமே. -சரி.
மாந்தி சிறை திவாச்சி
எல்லா கைதிகளுக்கும் சீருடைகள் கொடுத்திருக்காங்க. ஏன் நமக்கு தரலை?
நம்மள கொன்னுடுவாங்களா?
நாம ரிமாண்டில் இருக்கோம்.
-அதான், நமக்கு சீருடைகள் இல்லை. -சரி.
ஏய்! இது என்ன, டா? கம்மியா சோறு வச்சிருக்காங்க!
உயிர்வாழ இது போதுமா?
இந்த ரொட்டியும் சோறையும் சாப்பிட முடியுமா?
இந்த ரொட்டியும் சோறும் ரொம்ப மோசம்.
இது நல்லா இல்லை. இன்னொன்னு குடுங்க.
-ஏய், சோமா! அமைதியா இரு! -நகரு!
என்ன விஷயம்?
ஐயா, இந்த இந்தியன் உணவை குறை சொல்றான்.
என்ன? நீ குறை சொல்றியா?
-சார்! -சார்!
-அடிக்காதீங்க, சார்! விடுங்க! -சார்! சார்! ஐயோ!
உங்களுக்கு மூன்று நாட்களுக்கு உணவு கிடையாது!
நம்ம ஆட்களும் பாகிஸ்தானில் மாட்டிக்கிட்டாங்களா?
ஐயோ, கடவுளே! கடவுளே!
என் கணவரும் பிடிபட்டார். இப்போ நான் என்ன செய்வேன்?
அழாதீங்க, அம்மா! அப்பாக்கு ஒன்னும் ஆகாது.
இங்கே அழுதுட்டே உட்கார்ந்திருப்பது அவங்களை கொண்டு வருமா?
அவர்கள் புயலில் இருந்து பிழைச்சாங்கலா இறந்தாங்களான்னு தெரியாமல்
இருப்பதை விட, பாகிஸ்தானில் பிடிபடுவது நல்லது.
சார், கலெக்டர் என் அப்பாவை பற்றியும் மற்றவர்களை பற்றியும் என்ன சொன்னார்?
இந்த பிரச்சினையை கேள்விப்பட்ட உடனே, நலச் சங்கத்திற்கு தெரிவிக்கப்பட்டது.
கலெக்டர் விசாகப்பட்டினத்தில் இருக்காங்க. உங்ககிட்ட இதை சொல்ல வந்தோம்.
நாரய்யா எப்படி இருக்கிறார், ஐயா?
-அவருக்கு ஒண்ணுமில்ல மா! -சார்?
முக்ஹலிங்கம் மாமா அந்த வேலைக்காகத்தான் டெல்லிக்கு போனார்.
அந்த வேலை என்ன ஆச்சோ தெரியல?
அப்படியா? அந்த முட்டாள் அதைப் பற்றி எதுவும் சொல்லவே இல்லையே.
இருங்க, நான் முக்ஹலிங்கத்தை அழைக்கிறேன்.
என்ன…
நீங்கள் அழைக்கும் நபர் பதிலளிக்கவில்லை…
-என்ன ஆச்சு? -அவர் பதிலளிக்கல.
-அப்படியா? -நான் என்ன பாவம் செஞ்சேன்?
நாங்களும் எங்க தரப்பிலே பாக்கறோம், சார்.
நாங்க நாளை சென்று கலெக்டரை சந்திப்போம்.
சரி நல்லது.
நீ சொன்ன மாதிரி நாங்க கலெக்டரை சந்திப்போம்.
-சந்திப்போம். -முக்ஹலிங்கம் ஃபோன் பண்றானா பாப்போம்.
-சரி, சார். -அம்மா…
உங்ககிட்ட இந்த எல்லா ஆவணங்களும் இருக்கல்ல? நாம பேசலாம்.
-நாம கலெக்டரை சந்திப்போம்! சரியா? -சரி.
அழாதே அம்மா. தைரியமா இரு.
அப்பா நல்லா இருப்பார்.
ஏய், பைடா, உன் கைகளை தலையிலிருந்து எடு.
இது துரதிர்ஷ்டம். நாம ஏற்கனவே போதுமான அளவு அனுபவிச்சிட்டோம்லே?
என் மனைவியையும் குழந்தைகளையும் மிஸ் பண்றேன், சோமா.
என்கிட்ட அவங்க புகைப்படம் இருந்தது.
நான் அவங்களை மிஸ் பண்ணும்போது அதை பார்ப்பேன்.
நான் அதை எங்கே தொலைத்தேன்னு தெரியல. கண்டுபிடிக்க முடியல.
பைடா! இன்னைக்கு காலையில செல்லை சுத்தம் பண்ணும்போது இந்த போட்டோவப் பாத்தேன். பாரு.
பத்ரி. இதுதான்.
-இதுதானா? -நன்றி, பத்ரி.
பரவாயில்லை.
பத்ரி, நாம இங்க மாட்டிக்கிட்டோம்னு நம் ஊரு மக்களுக்கு தெரியும்னு நினைக்கறியா?
படகுகள் இன்னும் திரும்பி வராததால், சேட்டுக்கு நிலைமை தெரிஞ்சிருக்கணும்.
மனோஜ் அவங்க ஏஜென்ட் தானே,
அவர் ஊருக்கு தகவல் சொல்லிருக்கணும். கவலைப்படாதே.
என் மனைவி எப்படி இருக்காணு தெரியல. அவள் ஏற்கனவே கர்ப்பமாக இருக்காள்.
ஏய், இராத்திரியில் என்ன கூச்சல்? தூங்குங்க!
இதற்கெல்லாம் காரணம் இவனது ட்ரைவிங்.
ஏய், நிறுத்து! நான் என்ன செஞ்சேன்?
எல்லாம் நீ செஞ்சதாலத்தான்.
நீ ஒரு மூத்த கேப்டன்னு சொல்லி, படகை துடுப்பெடுத்தாடினே.
நாம இப்போ சிறையில் இருக்கோம்.
-நாம இவனை விடக்கூடாது… -சுபா!
நிறுத்து, டா! எல்லோரும் தப்பு செய்வாங்க.
எல்லாத்துக்கும் அவரை குறை சொல்வதை நிறுத்துங்க.
இந்த சண்டையாலத்தான் நாம இங்கே இருக்கோம்.
வாங்க, நகருங்க!
வாங்க, சீக்கிரம்!
ஏய், விரைவா!
வாங்க!
வேகமா நடங்க!
சீக்கிரம்! கேட்டை திறங்க.
நானாஜி மாமா…
-நானாஜி மாமா! -ஏய், நம்ம ஆட்கள் டா.
ஏய், வேகமா நடங்க!
பின்னால போங்க.
பின்னால வாங்க. வாங்க.
-வாங்க. -உள்ளே போங்க.
-அனைவரும், உள்ளே! -மாமா!
-ஏய், ஏய். -கதவை மூடு.
நீங்க மீன் பிடிக்கிறீங்கன்னு நினைச்சோம்.
நீங்க எப்படி பிடிபட்டீங்க?
நாங்க மீன்பிடிசிட்டிருந்தபோது தொடர்பு சாதனங்கள் வேலை செய்யல.
நாங்க எங்கே போறோம்னு ஒண்ணுமே தெரியல.
இதற்கிடையில், ஒரு புயல் தாக்கியது.
-வா, வா! ஏய்! -அதை இறுக்கமாக இழு.
-கயிற்றை இறுக்கமாக இழுத்துப் பிடி. -ஏய்.
எங்க படகிலும் இதேதான் நடந்தது.
நாங்க புயலிலிருந்து தப்பிச்சோம்னு நினைத்தோம்.
ஆனா, நாங்க பாகிஸ்தான் கடற்படையிடம் சிக்கினோம்.
ஏய், எல்லாரும் மண்டியிடுங்க!
-ஐயா! -கீழே!
கைகளை பின்னால கட்டுங்க, கட்டுங்க!
-நேராக உட்காருங்க! -அமைதியா இருங்க!
சத்தம் போடாதீங்க!
-அமைதி! -பயப்படாதே!
எதுவும் நடக்காது, டா!
-பின்னால போ! -உட்கார்!
அவங்க கொன்னுடுவாங்க!
-நீ நகர்ந்தால், கொள்வாங்க! -நகராதே!
ஏய்!
-ஏய், நகராதே! -ஏய்!
-ஏய், நாரி! -நாரி! நாரி!
-என்ன? அவங்க அவனை சுட்டாங்களா? -ஆமா.
அநியாயமா நாரய்யா செத்துட்டான்.
பரவாயில்ல. நீங்க அனைவரும் இங்கே பாதுகாப்பாக இருக்கீங்க.
அனைவருமா? எங்க ஆட்களில் ஒருத்தரை இழந்துட்டோம்.
யாரு?
எங்க செஞ்ச்சய்யாவை காணோம்.
-தூங்கு. போ. -என்ன?
அவனையும் சுட்டாங்களா?
அவனை சுட்டங்களா பொதச்சங்களா எதையும் பார்க்கலை
அவனை தொலஞ்சத்திலிருந்து இதுவரை பார்க்கலை.
நாம இங்கே என்ன செய்றோம்?
இறந்தவர்கள் மேல்.
தினமும் பாகிஸ்தான் முட்டாள்களால்
-தாக்கப்படுகிறோம். -அதை விடு.
ரொம்ப நடிக்காதே.
உன் வேலைய பார்.
அதை எனக்கு குடு.
இந்தா, இதை எடுத்துக்கோ.
ரொம்ப பண்ணாதே.
உனக்கு வயசாயிடிச்சு.
குளிரால் காலையில் உறைஞ்சிடுவே.
எல்லோரும் நிறுத்துங்க! கூச்சல் போடாதீங்க!
நிறுத்துங்க! ஏய், நிறுத்துங்கப்பா!
உங்க பிரச்சினை தொடர்பாக உள்ளே மீட்டிங் நடக்குது.
நம் மக்கள் செய்தது ஒரு சின்ன தப்பு இல்ல.
அவர்கள் எல்லைகளைத் தாண்டியிருக்கக் கூடாது.
எங்க வாழ்க்கை இங்கே நல்லா இருந்தா,
அவங்க ஏன் உயிரைப் பணயம் வச்சு அங்கே போகணும், மேடம்?
எப்படியும் எங்களுக்கு உத்தரவாதம் கிடைக்கல…
குறைந்தபட்சம் தயவுசெய்து அவர்களை மீண்டும் கொண்டு வந்து எங்கள காப்பாற்றுங்க, மேடம்.
உங்க வலியை புரிஞ்சுக்க முடியுது.
பாகிஸ்தான் அரசாங்கம் கைது செய்யப்படும் மீனவர்களுக்கு,
அவர்களின் தேசியத்தை தீர்மானிக்க
ஆறு மாதங்களுக்கு ஒரு முறை நேரம் ஒதுக்குது.
பத்து நாட்கள் மட்டுமே அவகாசம் இருக்கு.
இதற்கிடையில், அவங்களை மீன்பிடிக்க அனுப்பிய மீன்பிடி நிறுவனமும்
முன்முயற்சி எடுக்கணும்.
எர்ரபாபு, அவர் நம்ம மீன்வளத்துறை அமைச்சர்…
நீங்க அவரை ஒரு முறை சந்திக்க முயற்சித்தால் உதவியாக இருக்கும்.
-சரி. -சரி, மேடம்.
-வணக்கம்.
-எல்லா இலைகளிலும் துளைகள் இருந்தன. -சன்னம்மா,
-நீ ரொம்ப மேலிஞ்சிட்ட. -என்ன?
என்னைய கேலி பண்றியா?
உங்க மகன் காளை மாதிரி வளர்ந்துட்டான்.
அவனுக்கு கல்யாணம் பண்ணி வைக்கலையா?
இந்த கிழவி ரொம்ப பேசுது.
நானாஜி என் மகனை கங்காவுக்கு கல்யாணம் செய்றேன்னு சொன்னார்.
ஆனால் இப்போ, மீன்பிடித்ததற்காக சிறையில் இருக்கார்.
ஏய், பண்டி…
இந்த கங்கா நூறு வயசு வாழும்.
-என்னது? -அவளை பத்தி பேசுறோம், அவளே வந்துட்டா.
அம்மோ! அம்மோ!
நீ வரும்போது, மகாலட்சுமி தேவியே வருவது போல இருக்கு.
வா, வா! உன்னை பார்த்து ரொம்ப நாளாச்சு.
ஏய், கங்கா, வெயிலில் ஏன் வந்த?
நீ சொல்லியிருந்தால், நானே வந்திருப்பேன்.
ஏய் பையா, என்ன அவசரம்?
இவை எல்லாம் இப்போவே நடக்குமா?
கங்கா! என் புல்லட் பைக்கில் உட்காரு. நீ பொப்பிலி ராணி மாதிரி இருப்பாய்.
-நீ சரியாக சொன்ன. -அவளை கல்யாணம் பண்ணு!
புல்லட் மட்டும் இல்ல. நீ எங்க வேணும்னாலும் அவள் உட்காருவாள்.
-நான் தாமதமாக்கலை. -பையன் அவசரத்தில் இருக்கிறான்.
எனக்கு 25,000 ரூபாய் தேவை.
என்ன?
ஏன் 25,000? என்னை கல்யாணம் பண்ணிக்கோ. நான் உனக்கு 25 லட்சம் தருவேன்.
உனக்கு ஏற்கனவே தெரியும்லே நான் பத்ரியை காதலிக்கிறேன்னு.
நீ குடுப்பீயா இல்லையா?
நீ அவனுடன் இருக்கும் வரை, இதயத்தில் யார் இருந்தால் என்ன?
ஏய்! நீ வாயை மூடு.
என்ன தப்பா சொல்லிட்டேன்?
கணவன் இருக்கும் ஒருத்தியுடன் நீ அவளை உறவு கொள்ளச் சொல்றே.
கங்கா, ஏன் வெறும் பணம்? நீ கேட்டால் என் உயிரையே உனக்கு கொடுப்பேன்.
ஆனா எதுக்குன்னு சொல்லு.
ஏன் அவளுக்கு பணம் குடுக்குறே, முட்டாப்பயலே?
அவள் பத்ரியுடன் இருக்க விரும்பும்போது நீ ஏன் இன்னும் அவளுடன் இருக்க விரும்புற?
எனக்கு அவசரமா பணம் தேவை.
அவனை திரும்ப கூட்டி வருவதுக்கு தானே?
முக்ஹலிங்கம் மாமா அமைச்சரைச் சந்திக்க டெல்லிக்கு போனார்.
அவர் ஃபோன் எடுக்கல.
நான்தான் ஏதாவது செய்யணும்.
முக்ஹலிங்கமா?
அவர் உன் ஃபோன் எடுக்க மாட்டார், ஆனா என்னோட ஃபோன் எடுப்பார். ஒரு நிமிஷம்.
இதைப் பாரு.
லிங்கம், என்ன விஷயம்? இப்பெல்லாம் உன்னை ஆளையே காணோம. நீ எங்கே இருக்க?
என்ன ஆச்சு?
-அவர் டெல்லியில் இருப்பதாக சொன்னாரா? -ஆமா.
வா. நான் உனக்கு காட்டுறேன்.
இவை அனைத்தையும் துவை.
இது என்ன சார்?
ஏய், வாயை மூடு!
ரொம்ப பேசினே அடி விழும்.
சோமா, கொஞ்சம் எடு. மாமா, துவைக்கிறேன்.
ஏய்! ஏய், நகரு!
புத்திசாலித்தனமா நடிக்காதே! நான் உன் தந்திரங்களுக்கு ஏமாறல.
நான் உன் முகத்துக்கு நேரா சொல்றேன், உன்னை வெறுக்கிறேன்.
-நான் உதவுறேன்… -ஏய், பேசாதே.
-நானாஜி! -என்ன?
அமைதியாக இரு!
போலீஸ் பார்த்தால், நம்மை அடித்து நொறுக்குவாங்க. நமக்கு அது தேவையா? வா.
-என்ன டா அவன்-- -உன் வேலையை செய்.
அவன் முட்டாள்தனமாக நடந்துக்கிறான்.
ஹே, பத்ரி, உனக்கு நானாஜியைப் பத்தி தெரியும்லே?
நீ ஏன் அவருக்கு உதவி செய்ற?
என்ன சொல்ற, சோமா?
என்ன இருந்தாலும் நானாஜி கங்காவின் அப்பா.
நாம இங்கே இருக்கும் வரை நான் அவரை கவனிசிக்கணும்.
பத்ரபட்ணம் டௌன்
ஏய், மெதுவா!
நீ முக்ஹலிங்கம் இல்ல சுக்ஹலிங்கம்.
ஸ்ரீ சாந்தி பவன் ஹோட்டல்
மூன்று பியர்கள் எங்கே?
அவர் லாட்ஜ் சர்வர் இல்லை. அவர் நம்ம சேகர்.
உன்னைப் போல குறைந்தது பத்துப் பெண்களுக்கு அவரால் பணம் குடுக்க முடியும்.
பணம் மட்டுமில்ல, செயல்திறனும் அதிகமா இருக்கும் போலயே.
ஆமா, பாக்க அப்படி தான் இருக்கு.
சின்ன வயசு பையனை பார்த்துட்டா போதும் உங்களை கட்டுப்படுத்த முடியாது.
இது என்ன, லிங்கம்?
நீ அங்கே நம்ம மக்களை ஏமாற்றி இங்கே ஜாலியா?
அது தப்பு இல்லையா?
உனக்கு என்ன ஆச்சு? எனக்கு எதுக்கு பாடம் எடுக்குறே?
எல்லாருக்கும் எல்லாத்தையும் சொல்லிட்டியா?
ஏன் சொல்லணும், நேராவே கூட்டி வந்துட்டேன்?
கங்கா!
என்னை ஏன் அரைஞ்சே?
பெரியவர்களுக்கு மரியாதை இல்லையா?
நீ ஒரு கேவலமான பிறவி!
நீ எல்லோருடைய அப்பாவித்தனத்தோட விளையாடுற.
உன்னை அரைஞ்சா போதாது, கொள்ளணும்.
ஏய், முக்ஹலிங்கம்! நீ பிறந்த மீனவ சமூகத்தின் முதுகில் குத்துறீயா?
எங்க வாழ்க்கை சிறப்பாக இருக்கணும்னா, உன்னை போன்றவர்கள் இறக்கணும்.
என் அப்பா வந்த பிறகு உன்னை முடிப்பேன்.
அவர் வரும்போது பாப்போம்!
அவங்க எங்க இருக்காங்கன்னு நினைக்கிறே?
பாகிஸ்தான் சிறையில்!
அதாவது, நரகத்தில்.
அவங்க நரகத்தில் இருக்காங்க!
அவங்க எங்க இருந்தாலும் திரும்பி வருவாங்க. அப்புறம் உனக்கு இருக்கு.
சீ!
ஏய், முக்ஹலிங்கம்! நீ திமிங்கலம்னு தெரிஞ்சுடுச்சு.
உன் நாட்களை எண்ணிக்கோ.
கங்கா, நில்லு!
முக்ஹலிங்கத்தை நம்பிய நாம முட்டாள்கள்.
இப்போ நாம என்ன செய்றது?
-நான் சங்ரோல் துறைமுகத்திற்கு போறேன். -ஏய்!
நாம அங்க போய், யாரை பார்க்கணும், என்ன செய்யணும் ஒண்ணுமே தெரியாதே?
நான் வரமாட்டேன் பா!
வண்டில தயாரா இருக்கேன். சீக்கிரம் வரேன்.
அங்கே இரு. நான் வருவேன்.
ஏய், மனோஜ். என் அழைப்புகளுக்கு ஏன் பதிலளிக்கல?
தெரியாத அழைப்புகளுக்கு நான் பதில் அளிப்பதில்ல. நீங்க யார்?
நம்ம ஆட்கள் பாகிஸ்தானில் மாட்டியிருக்காங்க அதை பத்தி கவலையே இல்லாம இருக்கீங்க.
ஓ! நீ அவங்க உறவினரா?
அவங்க அங்க மாட்டியதுக்கு நான் இங்க என்ன முடியும்?
நீதானே அந்த நிறுவனத்தின் ஏஜென்ட்?
மீனவர்கள் குஜராத்தை அடைந்ததும் என் பொறுப்பு முடிஞ்சது.
அப்படீன்னா, வேலை இருக்கும்போது அவங்களை கூப்பிடுவே,
ஆனா அவங்க ஜெயிலில் வாடும்போது உனக்கு கவலையில்லையா?
அவங்க மீன்பிடிக்க போகும்போது சிறையில் மாட்டுவாங்கன்னு நான் கனவு கண்டேனா?
நான் எப்படி பொறுப்பாவேன்? நகருமா.
என்னை மொறைப்பதில் பயன் இல்ல.
முடிஞ்சா நீ குஜராத்துக்கு போய் சேட்டிடம் பேசு.
என்னை அங்கே கூட்டி போ.
என்ன, குஜராத்துக்கா? இந்த பைக்கில் போவோமா?
ஏன் அவளுக்கு பதில் சொல்லாம கேலி செய்ற?
-பதில் சொல்லு. -ஏன் மொறைக்கிற, பதில் சொல்லு.
தயவுசெய்து என்னைப் போக விடு மா. நான் ஒரு சாதாரண ஆள்.
சேட்டை கேள்வி கேக்கும் அதிகாரம் எனக்கில்ல, நான் வெறும் கும்பிடு போடுறவன்.
தயவுசெய்து புரிஞ்சுக்கோ.
சாவியைக் குடு, எனக்கு வேலை இருக்கு, போகணும்.
வருவீங்களா, இல்ல உங்களை இழுத்துட்டுப் போகணுமா?
மாந்தி சிறை திவாச்சி
நீ போ, நான் வரேன்.
ஏய், கிழவா?
இதை சுத்தம் செய்.
ஏய்! உன்கிட்டத்தான் பேசுறேன்.
எல்லாத்தையும் சுத்தம் செய்.
என்ன பாக்கறே?
நீ என்ன செவிடா?
எல்லாத்தையும் சுத்தம் செய்.
முடி வெட்டும் பகுதி
என்ன சுத்திமுத்தி பாக்குற? எழுந்திரு!
நீ செவுடா? சுத்தம் செய்!
-சார். -எழுந்திரு!
நான் அதை செய்றேன் சார்.
ஏய்!
நீ வேணா! இவன் சுத்தம் செய்வான்.
சார், அவர் பெரியவர். அவருக்கு அவமானமா இருக்கும்.
-நான் செய்றேன், சார். பிரச்சனை இல்லை. -ஏய்!
உனக்கு புரியலையா?
சார்.
என்ன கிழவா? உன் மேல அக்கறையா இருக்கான்.
இவன் யாரு உனக்கு?
வா. இன்னைக்கு, நீ இங்க இருக்கிற எல்லா கழிப்பறைகளையும் சுத்தம் பண்ணு.
எழுந்திரு, நாயே! எழுந்திரு!
எழுந்திருங்க மாமா!
-நீ பெரியவரா? -அவரை விட்டுடுங்க.
நான் அதை செய்றேன் சாப்!
சாப்! சாப்!
ஐயா, தயவுசெய்து அவரை விடுங்க!
அவர் வயதானவர். அவரை மன்னிச்சிடுங்க.
-நான் செய்றேன், சாப். -அவனை காப்பாத்தறியா?
அவனை காப்பாத்தறியா, நாயே?
நீ அவனுக்கு பாதுகாப்பா?
-ஒதுங்கி போ! -சாப்!
அவரை மன்னிச்சிடுங்க, சாப்.
-லத்தியை விடு. -அவரை அடிக்காதீங்க.
என்கிட்டே பிரச்சனை பண்ணாதே! லத்தியை விடு!
நாயே! உனக்கு எவ்வளவு தைரியம்!
ஏய், பத்ரி! நீ என்ன செய்றே?
-அவரை விடு! -பத்ரி, சொல்றத கேளு!
சொல்றத கேளு, பத்ரி!
அவசரத்துல தப்பு செய்யாதே.
அவருக்கு ஏதாவது ஆச்சுன்னா, உன்னையும் உன் நண்பர்களையும் வெளிய விடமாட்டாங்க.
நீ உன் வாழ்க்கையை இந்த சிறையில் கழிப்பாய்.
-அவரை விடு, பா! -அவரை விடு.
எல்லோரும், உங்க அறைக்கு போங்க!
ஏய்!
அது இன்னும் முடியலை!
வசனங்கள் மொழிபெயர்ப்பு அப்ரின் பானு தா