நாங்க சிறையில் அடைக்கப்பட்டு ஒரு வருடம் ஆகுது.
இந்த குப்பையை சாப்பிட்டு எங்க நாக்கில் சுவை மரத்துப் போச்சு.
உக்காருங்க. ஏன் நிக்குறீங்க?
நாங்க ருசிக்காக சாப்பிடலை. உயிர்வாழ மட்டுமே சாப்பிடுறோம்.
-எங்களுக்கு அது பழகிடிச்சு. -கவனமாக கேளுங்க.
உங்களுக்கு ஒரு நல்ல செய்தி.
-ஆனா சலீமின் செய்தி மகிழ்ச்சியை தந்தது. -என்ன சாப்?
நீங்க சிறையில் செய்த வேலைக்கு கொஞ்சம் பணம் கிடைக்கும்.
என்ன ஆச்சு சாப்?
உங்க பசங்க நடவடிகையிலே கவலை இல்லையா?
ஏய் சின்னா, என்ன பண்ணிருக்கேன்னு சொல்லு?
நீங்க ஏன் முகத்தை தொங்க போட்டு நிக்கிறீங்க? என்ன நடந்தது சொல்லுங்க.
-பேசுங்க! எங்களிடம் சொல்லுங்க. -அவங்க என்ன சொல்வாங்க? முட்டாளுங்க.
அப்பாவி மாதிரி நடிக்கிறாங்க.
என்ன செஞ்சாங்கன்னு நீங்களே சொல்லுங்க, சார்.
இவங்க இரவில் கடலில் உள்ள கப்பல்களுக்கு போறாங்க.
அது நாங்க இல்லன்னு சொன்னேன்! வேற யாரையோ பாத்துட்டு தப்பா நினைச்சுட்டீங்க.
என்னை ஏமாத்துறீயா?
ஈரி உன்னை தன் கண்ணால பாத்தான்.
ஏன் ஏமாத்துற?
நீ இப்படி ஏதாவது செய்வன்னு எனக்கு ரொம்ப நாளாவே சந்தேகமா இருந்துச்சு.
சார், இந்த பசங்களுக்கு தெரியாது. வேற யாரோ சொல்லி செஞ்சிருக்காங்க.
செய்ய சொன்னவங்க பேரை சொல்லச்சொல்லு, மா.
சொல்லு.
கங்கா, இது போலீஸுக்கு தெரிஞ்சா, இவன் கம்பி எண்ணனும்.
அப்ப யாரும் இவங்களை விடுவிக்க முடியாது.
ஏய் சின்னா, உனக்கே தெரியும் நம்ம அப்பா அங்கே ஜெயிலில் இருக்கார்.
இப்போ நீயும் ஜெயிலுக்கு போகணுமா?
அப்பா இல்லாம எப்படி கஷ்டப்படறோம்னு உனக்கே தெரியும்
நீ ஜெயிலுக்கு போனால் அம்மாவுக்கு என்ன ஆகும்னு யோசிச்சு பாரு.
இனிமே இந்த மாதிரி திருட்டு வேலை செய்ய மாட்டேன்னு சத்தியம் செய்.
செய்!
அரேபிய கடலி
பாகிஸ்தானில் இருந்து கடிதங்கள்!
பாகிஸ்தானில் இருந்து கடிதங்கள் வந்திருக்கு!
பாகிஸ்தானில் இருந்து கடிதங்கள்!
-வாங்க, வாங்க. -எனக்கு ஏதாவது கடிதம்?
இரும்மா!
பாகிஸ்தானில் இருந்து கடிதங்கள் வந்திருக்கு.
-அப்படியா? -ஆமா.
-அட்டாடி கவிதா. -அது நான் தான்.
-அம்பாலி ராவனம்மா. -ஆமா. அது நான் தான்.
-தோட்ட மஹாலக்ஷ்மி. -அது நான் தான்.
-அக்கா வெங்கடேஸ்வர்லு. -கொடுங்க.
-பூத்தல போலெரம்மா. -அது நான் தான்.
-பைடா மேரி. -மருத்துவமனைக்கு போயிருக்காள்.
-அவகிட்ட குடுத்திடுறேன். -இந்தாங்க.
-பாப்பாடி ரங்கையா. -குடுங்க.
ஜீவகுமார்.
நீலமணி.
எங்க நாராய்யாவின் கடிதம் இல்லையா?
எனக்கு எப்படி தெரியும்? எனக்கு கிடைத்ததை குடுத்தேன்.
சித்தி…
நாரய்யா காலமானதாக எழுதியிருக்கு.
நாரய்யா!
ஐயோ, என் பையன்!
கடவுளே!
நாரய்யா!
-சின்னா? -என்ன?
உன் அப்பாகிட்ட இருந்து கடிதம் வந்திருக்கு, டா. அதை படி! படி!
கங்கா, வா! அப்பாகிட்ட இருந்து கடிதம் வந்திருக்கு!
"போலி…"
"இப்படி இங்கே மாட்டிப்போம்னு நாங்க எதிர்பார்க்கல."
"உங்க நியாபகமாவே இருக்கேன்."
"ஆரம்பத்தில், ரொம்ப கஷ்டப்பட்டோம்!"
"கொஞ்சம் கொஞ்சமா பழகிடுச்சு"
"நான் எப்போ திரும்ப வருவேன்னு தெரியலை,
ஆனால், கண்டிப்பா நான் திரும்ப வருவேன்."
"கங்காவையும் சின்னாவையும் கவலைப்பட வேணாம்னு சொல்."
"சின்னாதான் இப்போ நமக்கு ஒரே ஆதரவு."
"அவனை ஒழுங்கா இருக்க சொல்லு."
'எனக்கு சின்னா நியாபகமாவே இருக்கு."
அம்மா!
அழாதே.
பஸ் ஏன் இன்னும் வரலை?
அது வரும்.
எப்படி இருக்கீங்க, அத்தை?
இவங்கத்தான் கங்கா.
நல்லா இருக்கோம், மா.
எங்க ஊர் ஆட்களுக்கு பாகிஸ்தானில் இருந்து கடிதம் வந்தது. உங்களுக்கு வந்ததா?
ஆமா, ஆமா. அண்ணனும் எழுதிருந்தாங்க.
அவர் எப்படி இருக்கார்?
நல்லா இருக்கார்.
உங்களை பத்தி எதுவும் எழுதல, கங்கா.
சரி, வர்றேன்!
பாகிஸ்தானிலிருந்து கடிதங்கள் கிடைத்ததில் எங்களுக்கு ரொம்ப சந்தோசம்.
உங்க கணவரும் மீனவர்களும் எவ்வளவு காலமாக பாகிஸ்தானில் பிடிபட்டிருக்காங்க?
ஒரு வருடத்திற்கு மேல ஆகுது, சார்.
அப்போலேருந்து எந்த தகவலும் இல்ல.
இந்த கடிதம் என் கணவர் என்னிடம் பேசியது போல எனக்கு சந்தோசத்தை தருது.
அங்குள்ள கஷ்டங்களை பற்றி அவர் ஏதாவது எழுதியிருக்காரா?
நாங்க கஷ்டப்பட்டு வாழ்றோம்.
இங்கே இருந்தாலும், அங்கே இருந்தாலும் , வாழ்க்கை எங்களுக்கு அதேதான்.
உங்க மகன் பற்றி ஏதாவது தெரிஞ்சுதா?
உங்க மகனை கொன்னதற்காக பாகிஸ்தான் மீது கோபமாக இருக்கிறீங்களா?
சொல்லுங்க! அவரை மீன்பிடிக்க அனுப்பியது உங்க தப்புன்னு நினைக்கிறீங்களா?
சொல்லுங்க, மா. உங்க வலியை எங்களுடன் பகிருங்க.
ஏன் பதில் சொல்லாம போறீங்க?
பதில் சொல்லுங்க!
அரசாங்கத்துடன் போராடுவோம்
நிறுத்துங்க!
சித்தி!
உங்களுக்கு மனசாட்சி இருக்கா?
தன் மகன் இறந்த துக்கத்தில் இருக்கும் போது இதுபோல கேள்விகளை கேக்கலாமா?
முதலில், இங்கிருந்து கிளம்புங்க!
என்ன தப்பா கேட்டுட்டேன்? சரி, வா.
நீங்களும் இவங்க எவ்வளவு கஷ்டப்படறாங்கன்னு கேக்க வந்தீங்களா?
நீங்கெல்லாம் இங்க வந்து இன்டர்வியூ எடுக்குறளவுக்கு எதுவும் நடக்கல?
சித்தி, வருத்தப்படாதீங்க.
நீங்க கங்கா, தானே?
இது உங்க முயற்சியின் பலன். உங்களுக்கு சந்தோஷமா இல்லையா?
நான் சிறப்பாக எதுவும் செய்யல.
இல்ல…
உங்கள் மீனவர்களை விடுவிக்க
நீங்க நிறைய முயற்சி எடுத்து வர்றீங்கன்னு எல்லாரும் சொல்றாங்க.
விடுதலை ஆனாங்களா?
இல்லைலே?
எங்களுக்கு வந்த கடிதங்களை நீங்க எல்லாம் பெரிய விஷயம் ஆக்குறீங்க.
அது உங்களுக்கு பயனளிக்கலாம், ஆனா எங்களுக்கு இல்ல.
அவங்க விடுதலைக்காக முடிஞ்சா உதவுங்க.
இல்லேன்னா, கிளம்புங்க!
கங்கா, கங்கா!
பாகிஸ்தானில் சில அரசு சாரா நிறுவனங்கள் இருக்கு, அது மீனவர்கள விடுவிக்க உதவும்.
அவர்களை தொடர்புகொள்வது நிச்சயமாக உதவும்.
எல்லாரும் அறிவுரை குடுப்பாங்க. ஆனா யாரும் எங்களுக்கு உதவுறதில்லை.
இல்ல. கங்கா, கேளுங்க…
ஏய், பத்ரி! இதோ உன் லெட்டர்!
இங்கே விழுந்திடுச்சு.
அண்ணா!
நீ பாகிஸ்தானில் இருப்பதை நினைச்சு நாங்க கவலைப்படுறோம்.
நீங்க தூரத்தில் இருப்பதால, அம்மாவும் நானும் அனாதைகளா உணர்றோம்.
பணம் செலுத்த முடியாததால், என் படிப்பு நின்னிடிச்சு.
அம்மாவின் உடல்நிலையும் மோசமடைந்திருக்கு.
நான் அம்மாவின் தையல் வேலையிலும் உதவி செய்றேன்.
நீ கிராமத்தில் இல்லாததால, யாரும் எங்களை கண்டுக்கற்தில்ல.
தொரைபாபு எங்களுக்கு ஒரு பைசா கூட கடன் கொடுக்க மாட்றார்.
எப்போ திரும்பி வருவேன்னு எங்களுக்கு தெரியாது, ஆனா நீ வருவேன்ற நம்பிக்கயிருக்கு
பத்ரி, அந்த லெட்டரை எத்தனை முறை படிப்பாய்?
நம்ம வாழ்க்கை இங்கேயே முடிஞ்சுரும் போலிருக்கு.
டாக்டர். ஃபாத்திமா எம்.பி.பி.எஸ் எம்.டி.
மேடம்.
-சொல்லுங்க, பத்ரி? -மேடம், ஒரு முறை ஹனீஃப் சாரை சந்திக்கலாமா?
ஏன்?
எங்க விடுதலை பத்தி நான் அவர்கிட்ட பேசணும்.
-சரி, நான் அவர்கிட்ட சொல்றேன். -சரி, மேடம்.
எனக்கு சின்னா நியாபகமாவே இருக்கு.
சின்னாதான் இப்போ நமக்கு ஒரே ஆதரவு.
அவனை ஒழுங்கா இருக்க சொல்லு.
கங்காவையும் சின்னாவையும் கவலைப்பட வேணாம்னு சொல்லு.
ஏன் என்னை இவ்வளவு முறை கூப்பிட்ட? என்ன ஆச்சு?
மாமா!
என் அப்பா இங்க இருந்தப்போ,அவர் மீன்பிடிக்க போறதுக்காக காத்திருப்பேன்.
ஆனா இப்போ, அப்பா திரும்பி வரமாட்டார்னு
நினைச்சுப் பார்க்கவே முடியல, மாமா.
அழாதே! கங்கம்மாகிட்ட வேண்டுவோம், வேறு என்ன செய்ய முடியும்!
அதான் உன் அக்கா இருக்காளே? பெரிய ஆளு.
அவ ஏதாவது செஞ்சு உன் அப்பாவை கூட்டி வருவாள்.
ஏன் இந்த கிண்டல், மாமா?
வேற என்ன?
இந்த வேலைக்காக டெல்லிக்கு போனேன்ல?
அது சிந்தனை வேலையா? நிறைய பணம் செலவாச்சு.
அதனாலதான் திரும்பி வந்துட்டேன்.
இது சின்ன வேலை இல்லை! இதுக்கு நிறைய செலவாகும்.
காசு இருந்தா போதுமா?
எந்த நாட்டிலும் பணத்தால் செய்ய முடியாதது ஏதாவது இருக்கா?
அங்கே மக்கள் இல்லையா? அவங்களுக்கு தேவை இருக்காதா?
ஆனா இங்குள்ளதை ஒப்பிடும்போது, வேலையை முடிக்க அங்க நிறைய செலவாகும்.
மாமா, இதுக்கு எவ்வளவு செலவாகும்?
எவ்வளவு… இப்போதைக்கு, சுமார் ரெண்டு லட்சம்.
நம்ம வக்கீல் அங்க இருக்காரு. நாம அவங்ககிட்ட பேசி பணம் குடுக்கணும்.
மாமா, நான் பணம் தரேன். நீங்க வேலையை ஆரம்பிங்க.
அந்த பணத்துக்கு நீ என்ன செய்வே?
என்னை தவிர, உனக்கு யார் பணம் குடுப்பா?
"நான் பெரிய வேலை செய்ய மாட்டேன் மாமா. சின்ன வேலைதான் செய்வேன்னு."சொல்றே.
எந்தவொரு வேலையும் செய்வேன், மாமா.
எனக்கு எங்க அப்பா திரும்ப வரணும்.
-ப்ளீஸ், மாமா. ஏதாவது செய்யுங்க, மாமா. -அப்படியா?
ஆனா நம்ம போலீசார் இப்போ அங்க இல்லை. ரொம்ப கஷ்டம் .
பரவாயில்ல மாமா.
என் அப்பாவுக்காக செய்றேன்.
என்ன விஷயம், ஹனீஃப் ஜி? சமீப காலமாக உங்களை பார்க்கவே இல்லை.
கோர்ட் பத்தி தெரியுமே.
வேலை அதிகம்.
சரி, நான் இப்போ போகணும்.
பத்ரி அங்கே உங்களுக்காக காத்திருக்கார். நீங்க போய் சந்திங்க, சரியா?
-நன்றி. -பரவாயில்லை, சார்.
-வர்றேன், மகனே. -சரி…
-சாப். -எப்படி இருக்கீங்க?
நல்லா இருக்கேன் சாப்.
சொல்லுங்க, பத்ரி.
சார், செஞ்ச்சய்யாவை பாக்கவே முடியாதுன்னு நினைச்சோம்.
ஆனா நீங்க அவனை திரும்ப கூட்டி வந்தீங்க.
அதனால…
இங்கிருந்து வெளியேற உங்க உதவி தேவை, சாப்.
பத்ரி, நீங்க புத்திசாலி.
அதனால உங்களுக்கு உண்மைய சொல்றேன்.
சாப்.
உங்க விடுதலைக்காக உங்க அரசாங்கம் அனைத்தையும் செய்து வருது.
ஆனா பாகிஸ்தானில் நிலைமை மோசமாக இருக்கு.
புரியுது, சாப்.
சாப்,
எல்லாருக்கும் விடுதலை வாங்குது கஷ்டம்னா,
குறைஞ்சது வயதானவர்களை விடுவிக்க உதவுங்க, சாப்.
யாருடைய ஆவணங்களிலும் பிரச்சனை இருந்தால்,
அதை செய்றது, ரொம்ப கஷ்டம்.
சாப், ஆவணங்கள் சரியாக இருந்தால், முடியுமா?
சாப், எங்க மேல எந்த குற்றப் பதிவும் இல்ல.
சாப், யோசிச்சு பாருங்க, நாங்க வெறும் மீனவர்கள்.
-சரி. -சாப்…
-முடிந்தவரை முயற்சிப்பேன். -சரி, சாப்.
எனக்கு சில ஆவணங்கள் தேவைப்பட்டால்,
உங்க கிராமத்தில் யாராவது ஆவணங்களை அனுப்புவாங்களா?
இருக்காங்க, சாப்.
-என் கங்கா. -அவங்க நம்பர் தெரியுமா?
எழுதிக்கோங்க சாப்.
முல்க்-இ-தோஸ்தி அரசு சாரா அமைப்பு
திரு. ஹனீஃப்பை சந்தித்த பிறகு எனக்கு தெரியவந்தது, பாகிஸ்தானிலும் கூட
முல்க்-இ-தோஸ்தி போன்ற தன்னார்வ அமைப்புகள் இருக்குன்னு,
இது எங்களை போன்றவர்களுக்கு தேசியத்தை பொருட்படுத்தாமல் வேலை செய்யுது.
எங்கே?
மன்னிச்சிடுங்க. நான் இந்தியில் பேசிட்டிருந்தேன்.
பாகிஸ்தானில் முல்க்-இ-தோஸ்தினு ஒரு அரசு சாரா நிறுவனத்தில் வேலை செய்றேன்.
உங்க கிராமத்துல சிலர் பாகிஸ்தான் சிறையில் இருக்காங்கல்ல?
ஆமா சார், ஆமா. எங்களுக்கு உதவி தேவை சார்.
ப்ளீஸ், சார். ஒரு வருஷத்துக்கு மேல அவங்க சிறையில் இருக்காங்க.
நான் செய்வேன். நான் உதவுவேன்
ஆனா உங்ககிட்டருந்து சில ஆவணங்கள் வேணும்.
அதை குறிப்பெடுக்க முடியுமா?
சரி, சார்.
-குறிங்க… -சொல்லுங்க சார்.
ஆதார் அட்டை.
சரி.
வாக்காளர் ஐடி.
-சரி.
கலெக்டர் பிரமாணப் பத்திரம்.
அப்பறம் குற்றமற்ற சான்றிதழ்.
சரி, சார்.
இந்த விவரங்களை எனக்கு சீக்கிரம் ஃபேக்ஸ் அனுப்புறீங்களா?
ஃபேக்ஸ் விவரங்களை உங்களுக்கு அனுப்பறேன்.
சரி சார். நிச்சயமா சார். நன்றி.
நாங்க உயிருடன் இருப்பதை நிரூபிக்க ஆவணங்கள் கேக்குறாங்க.
நம்ம இருப்பை நிரூபிக்க ஆதாரம் தேவைன்னு சொல்றாங்க.
காகிதங்கள் இருந்தாதான் மனிஷங்கன்னு சொல்றாங்க!
கங்கா உறுதியா இருக்கா.
பத்ரபட்ணம் காவல் நிலையம்
ஆவணங்களைச் சேகரித்து,
எப்படியாவது எங்களை கொண்டு வர கங்கா பெரும் முயற்சிகளை செய்றா.
-எஸ்.ஐ சார்! -சொல்லுங்க.
மீனவர்களை விடுவிக்க எனக்கு கையெழுத்து தேவை.
நான் கையெழுத்திட முடியாது. சி.ஐ சாரை பார்.
மேடம், இந்த ஆவணங்களில் சி.ஐ சாரின் கையெழுத்து தேவை.
எல்லாரும் உன் கிராமத்து ஆட்களோ?
அவங்க எல்லாரும் எங்க மாவட்டத்த சேர்ந்தவங்க, சார்.
எல்லாரையும் தெரியுமா?
முத்திரையிடுங்க.
நன்றி, சார்.
கலெக்டர் & மாவட்ட மாஜிஸ்ட்ரேட் அலுவலகம் பத்ரபட்ணம்
-அந்த ஆவணங்களை சேர்த்து எனக்கு அனுப்புங்க. -சரி, மேடம்.
கங்கா, நீ இங்கே என்ன செய்ற?
ரெண்டு நாளா உங்களுக்காக காத்திட்டிருக்கேன் மேடம்.
சில கையெழுத்துகள் தேவை.
-ஏன் என்கிட்ட சொல்லல? -நீங்க பிஸியா இருந்தீங்க, மேடம்.
என்னுடன் வா, கங்கா.
நான் சில ஆவணங்களை ஃபேக்ஸ் செய்யணும்.
அது அங்கே இருக்கு. போம்மா.
முல்க்-இ-தோஸ்தி
சார், இந்தியாவிலிருந்து ஃபேக்ஸ் வந்திருக்கு.
-அஹ்மத்? -சொல்லுங்க, சார்.
இந்த ஆவணங்களை முறையாக வைங்க
உடனடியா பாகிஸ்தான் உள்துறை அமைச்சகம் மற்றும்
மனித உரிமைகள் ஆணையத்திற்கு அனுப்புங்க.
சரி சார்.
ஏய், ஜோகா. நீ இங்கே என்ன செய்றே?
-போய் மாமாவுக்கு உதவு. -சரி.
நானாஜி, நீ தேவையில்லாம பத்ரி பத்தி தப்பா நினைக்குறே.
ஆனா அவன் எப்போதும் உனக்கு நல்லது நினைக்கிறான்.
நீ கங்காவை அந்த சேகருக்கு கல்யாணம் பண்ணி வைப்பதாக வாக்கு கொடுத்தே.
தப்பு செஞ்சிட்டே.
நீங்க எல்லாரும் நினைக்கிற மாதிரி பத்ரி அவ்வளவு நல்லவன் இல்ல.
அட, அவனை பத்தி இன்னும் தெரியலையா?
அதானே!
ஒருத்தரை பத்தி தெரியணும்னா, அதுக்கு அவன் மனசை புரிஞ்சுக்கணும்.
புரிஞ்சுக்க என்ன இருக்கு?
சரி, என் கேள்விக்கு பதில் சொல்லு.
-அவன் கங்காவை காதலிக்கிறான்ல? -ஆமா.
ஆறு மாசமா நாம வீட்டுக்கு லெட்டர் எழுதுறோம்ல?
அவன் எப்போவாது கங்காக்கு லெட்டர் எழுதினானா?
நீதானே லெட்டர் எடுப்ப?
-ஆமா. அவன் எழுதல. -ஆமா.
என் மகளை பத்தி அவனுக்கு என்ன கவலை?
அப்படின்னா…
அவன் செயலெல்லாம் நடிப்புன்னு சொல்றியா?
மின்னுவதெல்லாம் பொன்னல்ல.
பாடம் எடுக்க வந்துட்டாங்க…
ஏய், பத்ரி!
கங்காவை பத்தி எப்பவாவது நினைக்கிறியா?
ஆறு மாதங்களாக, நீ உங்க வீட்டிற்கு லெட்டர் போடுற, ஆனா…
கங்காவுக்கு ஏன் லெட்டர் போடலை?
அது அங்கே சமம் ஆயிடுச்சு, பத்ரி.
ஏன் பதில் சொல்ல மாட்றே?
என்ன எழுதுறது, செஞ்ச்சா?
நான் எப்போ திரும்பி போவேன் இல்ல போவேனா இல்லையான்னு கூட தெரியல.
நான் லெட்டர் போடலைன்னா,
கங்கா என்னை மறந்துட்டு, நானாஜி மாமா சொன்னவரை கல்யாணம் பண்ணிப்பா.
கங்காவை ராணியாக பார்க்க ஆசைப்பட்டேன்.
மீன்பிடிக்கு அப்பறம்,
கடனெல்லாம் அடிச்சிட்டு,
நானாஜி மாமாவை பாத்து கல்யாணம் பேச நினைச்சேன்.
இங்கே மாட்டிகிட்டோம்.
நான் ஒரு பைத்தியம்…
கங்கா எங்கிருந்தாலும் அவ ராணிதான்.
நான் எவ்வளவு போராடினாலும்,
அவ சந்தோஷமா இருக்கணும்.
அவள் உணர்வை களைக்க கூடாதுன்னுதான் நான் லெட்டர் போடல.
ஏய், நானாஜி, கேட்டியா?
நாம வயதில் பெரியவங்களா இருக்கலாம், ஆனா அனுபவத்தில் சின்னவங்க.
நாம அவனை புரிஞ்சுக்கறதில் தப்பு செஞ்சிருக்கலாம், ஆனா அவன் தப்பு செய்யல.
உன்னை போல, நானும் ஆரம்பத்தில் அவனை தப்பா நினைச்சேன்.
கங்கா!
-உனக்கு ஒரு நல்ல செய்தி! -என்ன? சொல்லு.
நீ ஏன் சிரிக்கிறே? சீக்கிரம் சொல்லு.
அமைச்சர் சார் நம்மை அழைச்சிருக்கார். பி.ஏ கூப்பிட்டு சொன்னார்.
நம்ம ஆட்களை விடுவிக்கப்போறாங்க.
-அப்படியா? -ஆமா!
-உண்மையாவா? -ஆமா, அத்தை.
சரி. எல்லாருக்கும் சொல்றேன்.
சொல்லு. எல்லார்கிட்டயும் சொல்லு.
உண்மையாவே, நல்ல செய்தி சொல்லியிருக்க. இப்போவே நேத்ரா மேடம் கிட்ட சொல்றேன்.
சரி, இன்னிக்கு உன் கையை பிடிச்சா.
நாளைக்கே அவள் கழுத்தில் நீ தாலியை கட்ட ஒத்துப்பாள்.
பத்ரி பாகிஸ்தானில் சிக்கியது உனக்கு ஏதுவாக இருந்தது!
ஏய், இல்ல.
கங்காவை கல்யாணம் பண்ண எனக்கு எந்த எண்ணமும் இல்லை!
ஏய்!
நீ என்ன சொல்ற?
நீ கங்காவை விரும்புறேலே?
அவ அப்பா கூட அவளை உனக்கு கல்யாணம் செஞ்சு வைப்பதாக அறிவிச்சாரே.
உன் பிரச்சனை என்ன? தடுக்க பத்ரியும் இங்கு இல்ல.
ஏய், இன்னிக்கு இல்லைன்னாலும் நாளைக்கு,
-கங்கா உன் மனைவியாவாள். -ஏய்!
அவ அப்பா விருப்பம் தெரிஞ்சும், அவள் என்னை ஒருபோதும் கணவனாக கருதல.
அவள் என்னை ஒரு விரோதியாதான் பாத்தா.
நாளை பின்ன, அவ பெத்தவங்க கட்டாயப்படுத்தி எனக்கு கல்யாணம் பண்ணி வெச்சா,
அவள் முகத்தில் இருக்கும் சிரிப்பு,
அது இருக்காது.
கங்கா தன்னுடன் எந்த உறவும் இல்லாத மக்களுக்காக ரொம்ப கடினமா உழைக்கிறாள்.
ஆனா நான்?
அவளுக்கு இந்த கல்யாணத்துல விருப்பமான்னு கூட கேக்கலை.
அவ எங்கே? நான் எங்கே?
இது பரவாயில்ல.
-இப்படி இருக்கத்தான் விரும்புறேன். -ஏய்.
ஏய், சகோதரே!
மாந்தி சிறை திவாச்சி
உங்க குடும்பம் எப்படி இருக்கு?
-அவங்க நல்லா இருக்காங்க. -கடவுளின் கிருபையால்.
சார், அவங்க வந்துட்டாங்க.
சார், எங்களை கூப்பிட்டீங்களா?
ஆமாம். இவர் உயர் ஆணையர் பணியகத்தை சேர்ந்தவர்.
உதவி ஆணையர், ஸ்வரூப் சாப்.
-நமஸ்தே. -நமஸ்தே.
இந்திய அரசாங்கத்தின் தொடர்ச்சியான முயற்சிகள் காரணமாக,
பாகிஸ்தான் அரசாங்கம் நமக்கு நல்ல பதிலை கொடுத்திருக்கு.
அவங்க நம்மை ஆதரிக்கிறாங்க.
இப்போ சில பெயர்களை அழைப்பேன்.
நான் சொல்றவங்க, அங்கே நில்லுங்க.
-சரி சார். -சரி.
புரியுதா?
அட்டாடி ஜோகாராவ்.
ரோலு படைய்யா.
கெம்பே செஞ்ச்சய்யா.
பைடா ஜோசஃப்.
அம்பாலி சுப்பய்யா.
கொப்பாடி ஸ்ரீனு.
போருபல்லா சோமய்யா.
நூரகலா பத்ரி.
அது நான்தான், சார்.
உங்கள் அனைவரையும் விடுதலை செய்ய அரசாங்கம் உத்தரவு பிறப்பித்துள்ளது..
நீங்க எல்லாரும் விடுவிக்கப்படுறீங்க.
இதுக்கு தேவையான ஆவணங்களை சுப்பரின்டென்ட் கவனிச்சுப்பார்.
ஐயா?
எங்களை விடுவித்து அவங்களை ஏன் சார் வச்சிருக்கீங்க?
நாங்க என்ன தப்பு செஞ்சோம், சார்?
உங்க படகில் இருந்த ஒருத்தர் கடலில் குதித்து செத்திருக்கார்.
விசாரணை முடியும் வரை நீங்க இங்கதான் இருக்கணும்.
பயப்பட வேண்டாம்.
-உங்களுக்கு எதுவும் நடக்காது. -சார்…
அவர் குதிச்சதுக்கு இவங்க என்ன செய்வாங்க? நாங்க வெறும் மீனவர்கள், சார்!
உன் வலி எனக்கு புரியுது.
ஆனால் எல்லாம் நம்ம கையில் இல்ல.
இந்திய உயர் ஆணையம் உங்களை வெளி கொண்டுவர முடிஞ்சதை செய்து.
பொறுமையா இருங்க.
சார், அப்படின்னா எனக்கு பதிலா நானாஜி மாமாவை அனுப்புங்க.
அவருக்கு உடல் நிலை சரியில்ல.
ஏய்!
உன் குடும்பம் உனக்காக காத்திருப்பாங்க. நீ போ!
நான் அடுத்த சுற்றில் போறேன்.
அட!
அவங்க எப்போ அனுப்புவாங்க யாருக்கு தெரியும்?
நீங்க முதலில் போங்க.
சார், அவன் எப்போதும் அப்படிதான் பேசிட்டு இருப்பான். கண்டுக்காதீங்க.
-நான் அவங்கிட்ட பேசிட்டு இருக்கேன்ல? -இருங்க.
-இருங்க! -சார்.
அப்படி செய்ய முடியாது.
உங்க விருப்பப்படி இடத்தை மாற்ற முடியாது.
அரசாங்க விதிகளுக்கு நீங்க கட்டுப்பட்டுதான் ஆகணும். புரிஞ்சிதா?
-ஷரீஃப் சாப், நான் கிளம்புறேன். -சரி.
-குட்பை. -குட்பை.
கவலைப்படாதீங்க. உங்களுக்கு ஒன்னும் ஆகாது.
கடவுளுக்கு நன்றி!
வாங்க. இப்போ உங்க இடத்துக்கு போலாம்.
நீங்களும் சீக்கிரமே வந்துடுவீங்கன்னு சொல்றாங்க.
பொருட்களை ஆட்டோல ஏத்துங்க.
-ஏய், அவங்க புது ஆட்களா என்ன? -ஆமா.
ஏய், என்ன முணுமுணுப்பு? பெட்டியை வண்டியில் வைங்க.
என்ன அண்ணா? வியாபாரத்துக்கு புதுசா?
உங்களை இதுக்கு முன்ன பாத்ததில்லையே.
என்ன? ஆதார் அட்டை காட்டணுமா?
வாயை மூடிட்டு பெட்டியை திற.
பெட்டியை திறக்கணுமா?
எந்த பார்ட்டியும் இதுக்கு முன்ன இப்படி சொல்லலையே?
-ஏய், சின்னா? -ஹலோ, மாமா?
பொருட்களை கவனமாக கொண்டு வாங்க.
பார்ட்டி வரலை.
-அங்க போலீஸ் இருக்காங்க. -என்ன, மாமா?
ஏய். ஃபோனை குடு. குடு!
-ஏய், அவங்க போலீஸ் டா! ஒடுங்க! -ஓடுங்க!
போலீஸா? ஓடுங்க!
ஏய், ஓடுங்க!
ஏய், நில்லு!
ஏய்! ஏய்!
ஓடுங்க. ஓடுங்க.
சார், எனக்கு எதுவும் தெரியாது. என்னை விடுங்க.
ஏய், நில்லு!
என்னை விடுங்க! எனக்கு எதுவும் தெரியாது சார்.
என்னை விடுங்க.
சார், விடுங்க. எனக்கு எதுவும் தெரியாது. என்னை விடுங்க சார்.
ஏய், நாளையிலிருந்து உங்களுக்கு நெருக்கடி இருக்காது!
நாங்க கிளம்புறோம், இடம் தாராளமா இருக்கும்
-கொண்டாடுங்க! -பாத்தியா…
அவன் அளப்பறையை?
கிளம்புறவங்கல்லாம் எங்களை பாத்து நக்கல் பண்ணுங்க.
ஏமாளியாக வேடிக்கை பாக்குறோம்.
ஏய், பொறாமை படாதே!
ஏன் கூடாது? நீங்க ஏமாத்திட்டு கிளம்புவீங்க.
ஏய், பத்ரி, சத்தியம் செய்,
சலீமின் உதவியோட நீ ஏமாத்தலை?
விடுதலையாக ரகசிய ஒப்பந்தம் போடலை?
இன்னும் என்னடா சந்தேகம்?
அதான் அவங்க வெளியே போறாங்க. நாம உள்ள இருக்கணும்.
ஏய், ஏய்! நிறுத்துங்க! என்ன பேசுறீங்க?
பத்ரி பத்தி உங்களுக்கு தெரியாதா?
அமைதியா இருங்க!
நேத்து வரை அவனை திட்டிட்டு இருந்த இன்னிக்கு பாசம் பொத்துகிட்டு வருதோ!
பத்ரி, தன் மகளை கல்யாணம் பண்ணணும்ல?
கோவத்துல வாய்க்கு வந்ததை பேசாதே!
செய்றத செஞ்சிட்டு பாடம் எடுக்காதே.
ஏய், சிரிக்காதே!
மத்தவங்க முன்னேற்றத்த பாத்து வயிறெரிஞ்சா, வாழ்க்கை முழுசும் பொலம்பிட்டே இருப்பீங்க.
இது உங்க அதிர்ஷ்டம்!
எங்களை போல நீங்களும் இங்கயே இருக்க வேண்டியதா இருந்தா தெரியும்.
-இதெல்லாம் இவனாலதான்! -ஏய்!
நிறுத்துங்க, நிறுத்துங்க!
-நிறுத்துங்க! -என்ன பிரச்சினை?
நீங்க இங்க இருக்கப்போறதா இல்ல நாங்க விடுதலை ஆகுறதா?
இதையெல்லாம் அவங்க சொல்வதற்கு காரணம், எங்களில் பாதி பேர்
விடுவிக்கப்படுறாங்க.
…அது எப்படி இருக்கணும்.
நாங்க இணக்கமாக வாழ்ந்தோம்…
போங்க!
…வெறுப்பையும் பழிவாங்குவதையும் விட்டுட்டு.
இந்த பாதி விடுதலை மீண்டும் எங்களிடையே கருத்து வேறுப்பாட்டை உருவாக்கியது.
யாரையும் குற்றம் சொல்ல முடியாது.
எல்லாருக்கும் அவங்க பிரச்சினைகள்.
விடுதலை ஆகலைன்ற துக்கம்தான் அவங்களை அப்படியெல்லாம் சொல்ல வைத்தது.
மத்திய சிறைச்சாலை பத்ரி என்
-பத்ரி? -சாப்?
உங்களையெல்லாம் அழைத்துச் செல்ல வேன் வரும்.
இங்கே காத்திருங்க
-சரியா? -சார்.
-சலீம்? -சொல்லுங்க.
என்கூட வாங்க.
இப்போவே!
சரி, சார்.
ஜாக்கிரதை, இவர் கர்னல் ஷாபாஸ் ஆலம்.
போர் ஹீரோ.
சார்.
கைதிகளின் எண்ணிக்கை?
சார், 612.
எனது அறிவின் படி, அவை 620 ஆக இருக்கணும்.
உங்க எண்ணிக்க தப்புன்னு நினைக்கிறேன்.
சார், நேற்று இரவு வரை, மொத்தம் 620 பேர்தான்.
இன்று எட்டு கைதிகளுக்கு விடுதலை.
இங்க யார் இருக்கணும் இருக்கக்கூடாதுன்னு நான்தான் முடிவெடுப்பேன்.
எல்லா கைதிகளின் விவரங்களும் வேணும்.
அதுமட்டும் அல்ல, அனைத்து ஊழியர்களின் விவரங்களும் வேணும்.
இன்னிலிருந்து இந்த ஜெயிலுக்கு நான்தான் உரிமையாளர்.
இவங்கெல்லாம் யாரு?
எட்டு கைதிகள் இப்போ விடுதலை ஆகுறாங்க.
அவங்கள பாத்தா பாகிஸ்தானிகள் போல் இல்லையே.
இல்ல, அவங்க இந்தியர்கள் சார்.
இந்தியர்களா? அற்புதம்.
அவங்க இந்திய மீனவர்கள் தெரியாம இங்க வந்துட்டாங்க.
அவங்களை விடுவிக்க அரசாங்கம் உத்தரவிட்டது.
அரசா?
-சார், இது அவங்க வெளியீட்டு உத்தரவு -பாருங்க.
மாவட்ட & மேஜிஸ்ட்ரைட் நீதிமன்றம் - திவாச்சி
இங்கிருந்து யாரும் போக முடியாது!
-சார்… -சார், நீங்க என்ன செய்றீங்க?
இது அவங்க வெளியீட்டு…
-சுலேமான்? -சொல்லுங்க, சார்.
அவங்களையெல்லாம் பாராக்ல போடு.
இது என் உத்தரவு!
சார்.
சார், ஆனா இது--
சார்! சார்!
ஒருவரின் தேசபக்தி மற்றொருவருக்கு பயங்கரவாதம்.
ஷாபாஸ் ஆலமின் பார்வையில், நாங்க துரோகிகள்.
எங்கள் விடுதலை ஒரு கானல் நீராகிவிட்டது.
எல்லைகளை எளிதில் தாண்டிய எங்களால்,
இந்த நான்கு சுவர்களை கடக்க முடியல.
வசனங்கள் மொழிபெயர்ப்பு அப்ரின் பானு தா