OS ALPES ITALIANOS
Ciao, Gregor.
Teño a Yovanovitch.
Sen tempo non era, Nadia.
Estrañeite, Bernard.
Disque un ano sen verse abranda o corazón.
Podía abrandar o da miña exmuller.
Tívome vivindo un ano nun piso en Encinitas. Sabes onde queda?
-Encinitas. -Dá gusto volver.
Recorda, o que sabemos é que o merdeiro ese leva
uranio moi enriquecido na maleta.
Pretende vendérllelo a uns ofertantes indesexables.
Fixeches xoguetes novos.
Para a miña espía favorita.
INICIANDO
Non lle gustaron e non quería que se perdesen.
Cabrón.
O estoxo rastrexa suxeitos de lonxe.
O perfume é un explosivo localizado.
E o lapis de labios?
Lapis de labios.
Non hai maior perigo para un vello verde.
Ben o sabes. Déixote.
(Italiano) Está ocupado?
Botáronme de primeira por fumar.
Está prohibido fumar no tren.
Non fumo, pero non me gusta que mo prohiban.
Está ocupado. Agardo a alguén.
E se che fago compaña mentres?
El é bastante máis atractivo.
E paguei unha fortuna polas boas vistas.
Non me digas.
Sorpréndeme que deas a cara.
Tes unha máscara?
Teño ducias, amor.
E se che consigo un reembolso?
-Cobre os danos emocionais? -Este é o vagón silencioso.
(Mandarín) Díxenlles que o ía coller eu soa.
Que fas aquí, Mason?
Grace precisaba os mellores.
(Alemán) Xa. Daquela, que fas ti aquí?
Somos un equipo.
(Castelán) Eramos un equipo.
E esa alianza?
A miña tapadeira.
Ou un vello costume.
O teu era mentir.
E o teu era liscar sen máis.
-Fun a Berlín. -Bo schnitzel?
-Estaba nunha misión. -Na Operación Trola?
Non te botes flores.
Ten reforzos. Case descobres a tapadeira.
Eu diante. Ti flanqueas.
Eu non flanqueo.
Esta é a miña misión. Ti flanqueas, amor.
-O escolta leva un traxe... -Beixe. Seino, amor.
Ei,
meu.
Sabes o que vai pasar agora?
Gregor Yovanovitch?
Coido que lle caeu no vagón de pasaxeiros.
Grazas.
Se cadra son demasiado directa, pero...
impórtalle que sente?
Non, ho! Por favor.
Son Charlotte.
-Gregor, xaora. -Ola.
Gústame o teu carmín.
Iso esperaba.
Tes uns ollos fermosos.
O que?
Ninguén cho dixera nunca?
Non.
Iso é o teu pé?
Ai, non, Gregor.
Tes unha Beretta do 22 nos collóns.
Oes, se perdes a carteira nun descoido,
como che confían todo ese uranio nun tren cheo de xente?
Que es?
Da CIA?
-Do MI6? -Non amoles, Greg.
Teño pinta de xogar en ligas menores?
Es de Citadel.
Pensaba que era un mito.
A maleta.
Xa.
Nadia.
O teu verdadeiro nome, non si?
Aí non hai uranio.
Démoslle información falsa á túa xente
para traérmosvos aquí e transmitirvos...
unha mensaxe.
Bernard, ves a Nadia?
Vou agora.
Restaurante.
Vou para aló.
Coñécelo, supoño. Vishal Rai.
Ten o apartamento máis fermoso de Bombai.
Himari Tanaka en Tokio.
O equipo técnico en Cidade de México.
Milán, París, O Cairo, e centos deles máis.
O que pasa cos mitos éche...
que no fin de contas son historias,
falacias, mentiras.
E ti quen cona vés sendo?
A verdade está en todas as partes.
(Italiano) Dáma.
Non estarás en inferioridade?
Hai tempo, convencéstesvos dunha mentira.
Que vós e mais Citadel sodes anxos e non axentes.
Agardamos moito para erradicar a Citadel da face da Terra.
E verte agora,
con ese ollar...
Pagou a pena a espera.
-Cantos? -Seis!
Collede esa puta!
Abaixo!
-Era unha trampa. -Quen son?
Non che sei, pero están destruíndo Citadel.
-Teño algo que dicirche. -Mentinche.
Mentinche.
Mason? Mason?
Precisamos evacuación.
Bernard?
Manticore atoparavos sempre.
BELLAGIO, ITALIA
Axuda!
Atacaches o mellor cirurxián.
Rompeu o brazo.
Que pasou?
Houbo unha explosión nun tren de pasaxeiros.
Chegaches á costa de Lezzeno.
Lembras ir no tren?
Non.
Lembras o teu nome?
Claro, chámome...
Seica tes amnesia retrógrada.
Iso aféctache aos recordos.
Sóache un tal Kyle Conroy?
Non. Quen é?
Ti.
Tiñas isto no peto.
E mais isto.
O consulado estadounidense non atopa nin parentes nin rexistros teus.
Coma se foses un fantasma.
8 ANOS DESPOIS
EUGENE, OREGÓN
Papá! Están as tortiñas.
Tortiñas con arandos?
-Cantas vas comer? -Todas.
Non me deixas unha?
...un dos peores ataques dende o comezo da tensión.
Grupos terroristas locais declaran a autoría
e o goberno toma medidas.
É o décimo...
Veña, o bus chega en cinco minutos.
-Lista para o cole? -Si.
As de fútbol?
En serio, tía?
Valen ben. Vai.
Viñeras a terapia algunha vez?
Ao principio. Logo deixeino.
Por que?
Por medo ao que podía atopar.
Ninguén me veu buscar tralo accidente.
Tiven que ser moi ruín para que ninguén viñese buscarme.
Se tanto medo tes, por que viñeches agora?
Sinto que me estou agochando cousas
e teño que sabelas. Precísoo.
Cando miña filla pregunta:
"Como era túa nai?"
ou se tiven pai
ou algún can,
ou se pedía desexos...
Non teño nada que dicirlle, e sonche cousas que ela debería saber.
Merece sabelas.
E eu tamén.
E...
cando me sacaron da auga,
levaba unha alianza e...
Hai uns meses que teño unhas...
visións
dunha...
dunha muller.
Unha muller?
Si. Penso que estaba no tren comigo.
Seino, máis ben. E...
se descubro quen é ela, talvez poida descubrir quen son eu.
Kyle...
Malia que podería terte aquí semanas e lucrarme da túa situación,
o mellor é que mandes analizar o teu ADN.
Que consulten as bases nacionais
e a ver se atopan algo ou alguén.
Fixémolo e non atoparon nada.
A tecnoloxía avanzou moito dende entón.
VIRXINIA, EUA
Señor secretario, grazas por vir con tan pouco preaviso.
Embaixadora.
Podía ir eu a Washington, mais...
as rosas sonche especialiñas.
Vamos ao miolo, Harold.
Hai oito anos, cando Citadel caeu,
soterrou a súa mina de segredos nunha caixa reforzada con volframio.
Segredos como localizacións de prisións clandestinas,
identidades de axentes
e mesmo códigos nucleares.
E acabo de saber que a vosa CIA descubriu hai pouco
o paradoiro desa caixa X de Citadel.
A embaixadora do Reino Unido pídelle ao secretario de Estado dos EUA
que revele asuntos de seguridade nacional?
Non cho estou a pedir como embaixadora.
Non, isto éche... por unha causa distinta.
Unha causa maior.
A verdade.
Xa non estou en Manticore.
Axudámosche no pasado, así que...
débesnos un favor.
Daquela, que facemos, Harold?
Poñemos explosivos
no avión de British Airways de túa filla
que voa mañá dende Oxford?
Ou...
raptamos a túa muller e enterrámola viva na miña roseira?
Dimo ti.
ZÜRICH
Señora.
Que tal a voda?
Rematou.
Seguro que a noiva ía fermosa.
Teño outra tarefa para ti, Davik.
Atoparon a caixa X de Citadel.
Levárona a unha prisión clandestina da CIA nun estaleiro de Miami.
Quero que a consigas.
Entendido.
Teu irmán pode con isto?
Abofé que pode.
Custounos caro en Pequín.
Deixa cousas no aire. Ás Familias non lles gustou.
Oíches, Anders?
Si, escóitoa, Dahlia.
Alto e claro.
Ao choio.
Vaites!
Encántame este xogo.
Vale, rapaces, imos xogar a un xogo.
As regras sonvos sinxelas.
Quen adiviñe tres trazos distintivos
do personaxe secreto dun opoñente
gaña.
É doado, non si?
Veña, imos aló. Comezo eu.
O teu personaxe é loiro?
-É. -Punto para min.
Veña, tócache.
O teu personaxe ten pencas?
Non.
Vale. O teu personaxe ten bigote?
A ti que cona che pasa?
Ben. Quedamos só nós os dous.
O teu personaxe sabe
por que a túa colega de Manticore, Dahlia Archer,
se reuniu co secretario McCulough onte na casa dela?
Busca o paradoiro da caixa X de Citadel.
Por que?
Códigos nucleares.
Que interesante.
MENSAXE SEGURA RECIBIDA
ADN CONFIRMADO: AXENTE LOCALIZADO EUGENE, OREGÓN
Mi madriña!
Non!
Un segundo.
"Un segundo"?
A que andabas? A darlle á manivela?
Non.
Ben.
Había cita sen cámaras en The Bachelor e bebín un viño.
-Unha copa enteira? -Media copa enteira.
Hendrix está durmida?
Abby C.,
aceptas esta rosa?
Quérote.
Que foi?
Kyle?
Papá!
Terra a Kyle.
Papá!
Vou eu.
Aquí estou.
Tivo outro pesadelo.
Outro?
Que foi desta vez?
Uns nenos dixeron que ían bombardearnos, que habería unha guerra
e que as persoas comerían persoas, eu incluída.
Haiche nenos ben parvos.
Non deixarei que che pase nada.
Teu pai amantábate cando tiñas un mal soño?
Non o lembro.
Gustaríache lembralo?
Hora de durmir, miña rula.
Boas noites, preciosa.
Hai alguén na casa!
Abby!
-Kyle! -Papá!
-Ao coche! -Non somos quen cres.
Kyle Conroy, Abigail Conroy, Hendrix Conroy.
Non si? Que tal o fixen? Subide.
Non precisas delas.
-Sabes quen son? E a onde imos? -Non.
Non sabes o que preciso.
Subide ao coche. Atrás.
Subide.
Veña. Vamos.
Así me gusta.
Non pasa nada. Todo vai saír ben.
-Cabina asegurada. -Dúrmeos.
EMANANDO GAS
Emanando.
Vamos.
-Non, fillo de puta! -É unha nena!
-Mamá! -Non!
Non o fagas!
PRISIÓN CLANDESTINA DA CIA
DESBLOQUEADO
Previdos! Imos aló.
Entramos en directo en tres, dous...
Embaixadora, cre que hai países con demasiado poder,
con monopolio de recursos, posesión de armas nucleares
e que financian guerras para mellorar o PIB?
É unha pregunta sen moita saída, pero si.
Apoiaría limitar os poderes dun país que fose unha ameaza global?
Abofé.
E tamén o primeiro ministro, a quen represento con orgullo.
Logo apoiaría limitar os poderes de Gran Bretaña?
Recoñecerá que Gran Bretaña e aliados invadiron países,
desestabilizaron economías
e crearon unha oligarquía de políticos corruptos e peixes gordos.
Non recoñezo tal, Marjorie, non.
Este país acabou con guerras, ás veces antes de que empezasen.
Protexeu os recursos naturais e promoveu a paz e a humanidade no mundo.
É a raíña das versións alternativas.
Vou ser clara.
Estou moi orgullosa do papel de Gran Bretaña no mundo,
das decisións que tomou. E vou dicir máis:
loitaremos contra calquera entidade que ameace a nosa democracia.
Xa sexan hackers, un goberno estranxeiro
ou unha axente da prensa, poñamos,
cunha campaña de desinformación para favorecer intereses estranxeiros.
Cortamos.
Chamoume colaboradora rusa en directo?
Veña, ho, rula. Non dixen "rusa".
Os irmáns teñen a caixa, pero está encriptada.
Van descodificala a Nova York.
As Familias vanse alegrar.
Dille a Davik que quero a información cando a teñan.
Claro, señora.
Perdón polo teatro, pero é pola seguridade, vosa e nosa.
Quen sodes?
E a nosa filla?
Son Bernard Orlick.
-Ela é miña muller, Joe... -Ex.
-Exmuller. -Miña muller, Sandra.
Ola.
Vosa filla está ben, abaixo, coa nosa filla, Val.
Como lle poñas a man enriba...
Pórlle a man enriba? Tróuxenvos aquí para vos protexer.
Protexernos? Gaseáchesnos.
Síntoo. Non había tempo para leria nin cafés.
Sorte que non vos atopou Manticore.
-Que queres de nós? -Escoita, amnésico,
estiveches investigando para saberes quen es
e o que che pasou hai oito anos?
Non busques máis.
Imos axudarche.
Por que vou fiarme do que digas?
Porque o creas ou non, somos vellos amigos.
Alégrome de verte, Mason.
Mason?
Listo para ver quen es?
Rexistro do axente Mason Kane.
Iniciando escáner.
-Queda quieto. -Estou quieto.
-Agora sorrí. -Polo carallo vou sorrir.
Eras todo ledicia.
-O Mando... -Mason Kane non sorrí.
Referíaste a ti en terceira persoa.
Vale, e se sorrís só cos ollos?
Tamén podo matarte, Bernard, aviso.
Había certa hostilidade.
-E se me matas de amabilidade? -Non fodas.
Non fodas.
Así que era espía?
Por que non había nada sobre ti?
Porque Kyle Conroy non existe.
Bingo, meu.
É un alias.
Un dos moitos que che inventei.
Teño un don para os nomes. Teño moitos dons.
E as miñas cicatrices son feridas de bala? De arma branca?
De machete, de metralla, de abridores de ostras...
Unha boa lista.
Logo que eramos? Da CIA? Das forzas especiais?
Non. Ti eras parte dun mito.
Eras parte... de Citadel.
Citadel? Non tiñas un don para os nomes?
Dende sempre, os servizos de espionaxe empezan guerras,
asasinan líderes...
SENADOR ENVELENADO?
...e matan civís.
Daquela, hai un século, un grupo de espías en Francia
recrutou xente para crear un servizo de intelixencia independente
de toda persoa e de toda nación.
Leal só á seguridade do conxunto da humanidade.
Ninguén sabía de nós,
pero contribuímos a que todo virase cara ao ben no último século.
REFÉNS LIBRES
Somos os bos.
A derradeira liña de defensa do ben.
Porén, hai oito anos, traizoounos un dos nosos.
Un axente non identificado colleu a lista de espías de Citadel
e transferiuna ás mans incorrectas.
Intentaron matarme nese tren.
Levo oito anos buscando superviventes.
Pensaba que só un espía de Citadel sobrevivira.
Por sorte, este espía destacaba entre o resto.
O xenio da tecnoloxía, destinado a levar o mundo ás costas coma Atlas.
-Non mo digas. -O nome?
Es ti?
-Xesús. -Non.
Bernard Orlick.
Coidado.
Ven.
Enfrontámonos a isto.
"Manticore"?
Foron eles?
Manticore xurdiu hai 8 anos, co ataque a Citadel,
no que mataron miles dos nosos espías.
Oito familias adiñeiradas de distintos países fundaron Manticore.
Montaron unha rede de espionaxe para manipular o mundo
e amasar riqueza e poder.
Con Citadel caída e a miña tecnoloxía,
causaron estragos.
Crises de petróleo,
fallos na rede
e guerras tráxicas.
Non nos trouxeches por axudarnos.
Tróuxente porque te preciso.
Preciso a Mason.
Hoxe á mañá roubaron a caixa X de Citadel, cos nosos segredos,
dous axentes de Manticore.
O tipo de segredos que matan millóns de persoas
e secuestran países enteiros.
E eses dous axentes están camiño de Nova York para abrir a caixa.
Se o logran, Manticore terá, entre outras cousas,
os códigos de tódalas armas nucleares do mundo.
Perdoa.
Tes que vir comigo a Nova York
e coller esa caixa antes de que a abran.
Preciso a Mason Kane.
Pois non son eu.
Adestro cativos.
Irás descubrindo que tes moito máis del do que pensas.
A ti que carallo che pasa?
Velaí está.
A túa mente non o lembra, pero o teu corpo si.
Eras o noso mellor espía, en realidade.
O mellor espía de Citadel?
A ver, o mellor non.
Tiñas unha compañeira.
Por separado, ambos os dous erades incribles,
pero xuntos erades caralludos.
Como se chamaba?
Chamábase Nadia Sinh.
Axúdame a conseguir a caixa e axudareite a lembrar quen es
e quen era ela.
Quen era?
Nadia pediu axuda o día que Citadel caeu.
Non soubemos máis dela.
Penso que está morta.
Se Manticore obtén os códigos,
garántoche
que non dubidarán en matarte,
a ti e mais a Abby e a Hendrix.
Queres salvar a túa familia?
Ven comigo.
8 ANOS ANTES
Subtítulos: Lucía Doval
Supervisora creativa: Natalia López Prieto