Quen es?
Somos Citadel.
ANTERIORMENTE
Únete e colleremos a quen matou a teus pais.
Sabemos algo que require unha misión inmediata.
Os obxectivos son axentes de Manticore.
Non interveñades, en ningún caso.
- "Non interveñades. " Hostia! - Luca.
- Acouga. - É o único xeito.
Teño a metade francesa da arma e un plan para Manticore Italia.
A metade francesa da arma.
E a outra metade?
Tena o alemán. Fuxiu.
É tecnoloxía de Citadel.
Como o sabes?
Disque traballaran nela oito anos.
Penso que reconstruíron a arma cos restos destruídos.
Arriscas moito vindo aquí.
É agora ou nunca. Sei o que fago.
Que lle pasou a 301?
Transmites moita seguridade.
Sei que os operativos non preguntamos, só executamos ordes,
pero estaba alí hai oito anos, sábelo.
Castigáronnos por gardarmos a tecnoloxía de Citadel para nós,
e é o que están a facer eles.
Agora temos unha oportunidade de reaccionar.
Voume ver co axente alemán mañá.
Alemaña quere mercar a metade francesa
ás costas de Manticore Francia.
E se o descobren?
- Quérelos enfrontar? - Si, e non fará falla moito.
Francia esperaba un intercambio.
Ten un axente morto e as mans baleiras.
E que che fai pensar que estou do teu lado?
Xa traizoaches a Manticore Italia vindo aquí.
Pódoche dar o que sempre quixeches.
A posibilidade de comezar de novo.
O rexurdir de Manticore Italia.
Señor Zani.
Por que non lla dás a meu pai?
Porque teu pai non quere unha revolución.
Está conforme co statu quo.
E ti? Que é o que ti queres?
A miña vida.
- Queres marchar da axencia? - Quero.
Manticore non é como me contaran
cando me recrutaron.
Pensaba que combateriamos gobernos corruptos e forzas ocultas
que xogan coa vida da xente.
Porén, véndolles armas a mafiosos. Farteime.
Non podo máis.
Axente especial 308.
Información persoal.
Diana Cavalieri, alistada en Manticore Italia dende 2022.
Núcleo familiar:
Sara Cavalieri, irmá, casada con Giorgio Colombo.
Adele Colombo, sobriña.
Información persoal ultraconfidencial:
Francesca e Luigi Cavalieri, pais.
Falecidos.
Vítimas colaterais da operación especial 011
do 24 de marzo de 2017.
Voo OT9732, derrubado.
- Non aceptaches. - A ver se paga a pena.
Xurei non descargar nada.
Pódoo facer sen deixar rastro.
SUBINDO UNIDADE
DESENCRIPTADA
Escolliches vir onda min.
Agora teste que fiar.
Chegan novas de Roma,
onde os líderes da coalición,
co primeiro ministro,
reúnense para debater a lei da liberalización de armas,
que podería chegar ao Parlamento nos próximos días.
A reunión comezou pola tarde
e continúa a estas horas da noite,
- para rematar o diálogo... - Ola.
...sobre o tema.
Polo que sabemos...
- Todo ben? - Si.
- Comiches? - Son as 23:00.
- Tiña unha cea de negocios... - Puidéchelo dicir.
Sempre ocupada, nunca contas nada.
Sempre hai algo importante.
Viñeches discutir pola mesma puta historia?
Tanto dá, teño que marchar.
- Como? - Teño que coller un voo.
- Agora? - Si, agora.
Agora.
- Que fas? - Lévame á estación, vou á casa.
Razoa. Es financeira, non salvas o mundo.
Anomalía do sistema.
ANOMALÍA DO SISTEMA
Fillos de puta.
Perdoa. Para a próxima...
Non fagas promesas baleiras.
Moi ben.
Ireite ver pronto para falarmos da casa.
Sei que agochas algo, coma sempre.
Pero sorte co negocio.
Sara...
Que carallo fas?
Non lembro a última vez que tiveches tanto apuro por me ver.
Se non me colles...
Sabía o que me ías dicir.
Eu non sei que pensas ti.
Papá...
É a maior decisión da túa vida. Cécile...
Reconstrúe a tecnoloxía de Citadel con Klein
ás nosas costas, e logo alíase con nós ás costas de Klein?
A muller perfecta.
Isto é Manticore.
Todos lle ocultamos algo a alguén.
Coido que nos quere foder, a nós e os alemáns.
- Hai algo que eu non saiba? - Non.
Pero vese que quere que desaparezamos.
O que ti ves como unha unión, para ela é unha adquisición.
Preciso tempo para desenmascarala.
Como?
Confía en min.
Mira o que pasou cando confiei.
Non che é o mesmo.
Sentido e cautela.
É o que me repito acotío dende hai oito anos.
Se fose máis cauto, ti aínda terías un irmán.
E eu non perdería un fillo.
Diríaslle a Enrico que casase?
Non faría falla que llo dixese.
Sei que non es coma el.
E sei que freei as túas ambicións.
Pero neste punto, asomar a cabeza é un risco.
Negociei moito con Cécile, non está mal o acordo.
Terás un rol de absoluto poder.
Usa a cabeza, Edo, só iso.
DIANA E logo?
9 ANOS ANTES
Tiñas razón.
Xa abonda.
Teño que rematar con isto e pasar páxina.
Bótasme unha man?
Por certo, conseguín traballo en Milán.
- Traballo? - Si.
- Que ben! - Pero non irei
se ti non queres.
Non sexas parva, tes que ir.
Queres a casa porque está Giorgio.
Milán está só a unha hora.
Tranquila, estaremos ben.
- Estaremos xenial. - Xenial.
MILÁN
Alégrome de verte.
Vin as transcricións da caixa negra que me deches.
Se ides contra os que mataron a meus pais e os outros 85, contade comigo.
Estaba seguro.
Perdín a vida enteira nese avión.
Non só ti.
Ía a bordo un dos nosos axentes, por iso o fixeron caer.
Quéroo saber todo.
- Sobre Citadel e os Zani. - Teremos tempo.
Nadas despois de comer, non si?
Benvida ao centro de adestramento.
Isto?
Si.
Onde están os outros?
Ti non saberás deles,
e eles non saberán de ti.
Para que non poida dar nomes se me collen e me torturan.
- Ben. - Non te torturarán.
Ai, si? Garántesmo?
Xaora que cho garanto.
Adestrareite e non te collerán.
Que debo facer?
Pensamos que os Zani están a crear algo.
Debes descubrir o que.
Conseguirás que te recruten.
Converteraste nunha deles.
Pero seguirás connosco.
ALARMA DE SEGURIDADE CASA
CUARTO SALA DE ESTAR 1
SALA DE ESTAR 2
Ei.
- Todo ben? Chegaches? - Si, xusto agora.
Ben, preocupeime. Ás veces atrásanse os trens.
Non, tranquila. Todo ben.
Ben.
Que... ?
Que pasa?
Non, nada. Pensei que sentira a Adele.
Non, todo ben. Falsa alarma.
Sara, sabes que vos quero, verdade?
E eu. Moito.
Vale.
Boa noite.
- Pensei que cambiaras de idea. - Penseino eu de ti.
E ben?
Que tipo de arma é?
Éche cedo para dicilo.
Non coñecemos a metade alemá,
pero a francesa ten un sistema de bloqueo
que podo facer microscópico.
Un sistema de control?
Unha mágoa que non vaia. Cando menos, a que roubaches.
Os datos están corruptos.
Hai unha falla.
Minúscula, case imposible de atopar,
pero desactiva todo o sistema.
E situárona estratexicamente.
Francia non quería un intercambio.
Non.
Quería quedar con todo.
E foder a Klein.
Aproveitarémolo, que o descubran os alemáns.
Terían que notar eles a falla.
Pensas que é visible abondo ou pódese facer máis grande?
- Xa o fixen. - Claro.
É importante que non nos vinculen.
Francia non sabe que estabamos en Lugano
- e o alemán cre que estou soa. - Ben.
Que te convenceu?
Manticore debe cambiar.
Tamén me prometeran outra cousa.
E se o xeito é desatar unha guerra de aliados,
hai que facelo.
Marcho.
Teño catro horas para chegar
e comprobar que o alemán veña só.
Diana.
Sobrevive.
Abonda!
Abonda.
ADESTRAMENTO DÍA 19
Pois réndete.
Non é divertido.
Os Zani buscan un perfil concreto.
Buscan persoas con bos motivos para odiar o goberno,
convencidas de que os poderosos menten.
Ven aquí!
O primeiro nivel da verdade sobre o voo OT9732
é que o avión caeu por unha avaría.
Pero alguén coma ti, que non traga iso,
achégase ao segundo nivel:
que o avión estoupou no ceo
a mans dos servizos secretos.
Isto é o que descubrirías se eu non te detivese...
Porque é o que descubrirás agora,
para interesarlles.
Eles son o terceiro nivel da verdade, o real.
Axuda, Gabriele! Axuda!
Gabriele, axúdame!
Estás tolo?
Con quen te anoxas?
Asasinaron a teus pais,
só che queda túa irmá,
e non paras de lle mentir. Deberíaste anoxar contigo.
Dixeches que a protexerías e déixala soa.
Vai tomar polo cu!
Ti que carallo sabes?
Metíchesme ti aquí!
Déixoa soa para vir aquí e partir o lombo!
Velaí a rabia.
Canto che levou estoupar? Cinco minutos?
Bravo. Estabas actuando para cabrearme?
Non para cabrearte,
para amosarche o rápido que perdes o control.
Es un libro aberto para min
e seralo para eles tamén.
Unha toupa non pode asumir tal.
Vouche aprender a mandar as túas emocións tan lonxe
que nin ti saberás o que sentes.
Non che fará ben,
pero salvarache a vida.
A 300 KM DE MILÁN
(EN INGLÉS) Teño a parte francesa.
Amósame os cartos e dígoche onde está.
(EN INGLÉS) Vou cara a ti, vale?
Vale.
(EN ALEMÁN) Intelixente, na cabeza do pallaso.
Teste por moi lista? Estivémoste mirando.
Feito. O alemán caeu na trampa.
Ben.
Agora escóitame. Temos que...
Ola?
PARÍS
SEDE DE MANTICORE FRANCIA
(EN FRANCÉS) Agardaba a túa chamada.
- Tiveches un bo día? - (EN ITALIANO) Non foi malo. E ti?
Consultaches coa almofada?
Tiven un encontro fortuíto
cun dos nosos empregados.
Quería o despido.
Quería recuperar a súa vida.
A súa vida?
(EN FRANCÉS) Un soño burgués.
Dixo que se fartara de recibir ordes, que quería ser libre,
e eu enténdoo.
Porque me sinto exactamente así.
(EN ITALIANO) Deixa de recibir ordes de teu pai.
E recibilas de ti?
Tes unha visión algo misóxina do matrimonio.
Por favor, Cécile.
En fin...
Tomaches unha decisión?
Tomei.
Entendido.
Ademais, xa tivemos o noso momento, non si?
(EN FRANCÉS) Ben.
Iremos por separado.
Novas de 301?
Aínda nada, ilocalizable.
Non podemos deixar cabos soltos.
- Especialmente, co que ten. - Seino.
Facemos todo o posible.
Matteo.
Un segundo.
- Que pasa? - Hackearon o sistema.
SEN ACCESO
Papá, que foi?
O noso sistema, a base de datos, as canles, todo...
Colleuno ela.
Cécile deixounos cegos e xordos.
Os nosos axentes están expostos. Nomes, datos...
Estaos matando un por un.
- Como? - Sabe que estivemos en Lugano.
É a escusa oficial.
Díxencho.
Onde vas?
Humillarme diante dela.
Quere ditar as condicións
da rendición máis desastrosa da historia.
Sempre que non me mate primeiro.
Dille que foi Klein.
Compraron o noso axente. Planeárono os alemáns.
Provocarei o odio dos alemáns e non o podo probar.
Podes! Dille que seguistes a 301
e quedou cun axente alemán en Italia
para lle vender a arma.
Non teño probas.
Tiñamos probas e ti daríasllelas de boa gana,
pero ela destruíunas cando hackeou o noso sistema.
Diraslle que inventei un sistema de autodestrución de datos
en caso de ataque.
Inventa, papá.
Bota un farol.
Non é o que mellor facemos?
Estou volvendo.
Francia está a atacar os nosos axentes.
- Que? - Saben o de Lugano.
Ti serás a primeira da lista.
Non vaias á casa.
- Vale? - Miña irmá está na casa.
Diana!
Contesta, cona!
Hostia, Sara!
Merda!
Non terás as cousas que fan felices ás persoas.
ADESTRAMENTO DÍA 47
Pola túa decisión, estarás soa.
É envexa? Ou autocompaixón?
Visualiza a caixa forte.
Son sincero?
Seguro que te podes fiar de min?
Xa case estás.
Pecho as emocións na caixa forte e tiro a chave.
Imaxínao ata que sexa o único que haxa na túa mente.
(EN FRANCÉS) É verdade.
Espiámosvos.
Ti reconstruíches a arma ás nosas costas.
(EN FRANCÉS) Igual era o enxoval.
Non me fío de ninguén que me espía
e que estraga oito anos de traballo.
Tiñan ordes de non intervir.
Non te obedeceron.
Porque un deles estaba vendido.
Por iso non me obedeceu.
Matarei os teus axentes ata que me devolvas o que roubaches.
(EN FRANCÉS) Oito axentes mortos.
En concreto, os axentes 301 e 308 están desaparecidos.
Lucas Pavan e Diana Cavalieri.
Tráesmos ti ou teño que ir buscalos?
Sara!
Ben. Rematamos por hoxe.
ADESTRAMENTO DÍA 73
Ben.
Tes que ir subindo o nivel.
- Ai, si? - Pois si.
Éme ben doado...
Que foi?
Diana!
Senta.
Que sentiches?
Un zunido na cabeza.
- Vertixe? - Si.
- Xa ten pasado. - Que queres dicir?
Enfermidade de Ménière.
Non ten cura.
É un efecto secundario do adestramento.
A caixa forte... Demasiadas emocións apreixadas aí.
Daquela sabías que me podía pasar.
Sabía que corría o risco, si.
Pero podes controlar os síntomas.
(EN FRANCÉS) Eu non teño a outra metade da túa arma.
(EN FRANCÉS) Unha mágoa.
(EN FRANCÉS) Nove axentes mortos. Ataque a 308 en curso.
Non podo interromper o ataque.
Tena Klein.
Es demasiado lista como para non entender
que a única persoa á que 301 lle pode vender a metade da arma
é a quen xa ten a outra metade.
Klein enganoute.
Nunca quixo facer un intercambio.
E como o sabes?
Localizámolo.
Sabemos que 301 se vai ver co axente alemán que estivo en Lugano.
Verifícao ti mesma.
Accede ás nosas cámaras. Mira onde está o alemán.
Se está en Italia,
significa que teño razón.
Sara!
Si?
Ola.
Velaí está!
Ola, cariño.
Senta. Onde estabas?
Onde estaba? No traballo.
Non me collías, preocupeime
- e fun á túa casa. - Fixeches ben.
Atopoume alí e levoume a cear, cousa que ti nunca fas.
Ti non marcharas?
E ti non estabas solteira?
Non... Aínda non lle falaras de min?
Vamos...
Non, non.
Non tiven tempo, pero íacho dicir, abofé.
Hai que brindar entón.
- Por nós. - Pola fin dos segredos.
Daquela como vos coñecestes?
ADESTRAMENTO DÍA 98
O tiro na testa de miña irmá era ben falso.
- En serio? - Si, mira.
- A ver. - Mira.
Deberiades despedir os de efectos especiais,
- porque isto é malísimo. - Pois si que é malo.
Unha cervexa?
Si.
Vamos.
Pedinlle para saír non unha nin dúas veces. Cinco.
- Cinco veces? - Cinco.
Que pensarías se che rexeitasen unha cea cinco veces?
Non eras o meu tipo. Eu que sei.
- Grazas. - "Eras. " Dixen"eras".
Ás veces, sorpréndesme.
Meu pai. Desculpádeme.
- Que guapo! - Que cona facías na miña casa?
Falámolo despois? Axiña, que vai volver.
Por que o souben por el?
É algo recente. Non sei nin se durará.
Faino durar. Depende só de ti.
- Se el... - En realidade, non.
Non ves como te mira?
- Telo toliño. - Estás bébeda?
- Non estou bébeda. - Si tal.
Sei o tempo que pasaches escarvando no pasado,
pero este mozo semella que paga a pena para mirar cara a diante.
Podes construír algo para ti que...
que non sexa só traballo.
8 ANOS ANTES
Vale, vasme contar algo agora?
- Como que? - Como acabaches en Citadel?
- Longa historia. - Mellor.
Citadel xurdiu como reacción aos servizos secretos mundiais.
Causaban guerras, derrocaban gobernos, mataban rivais...
Hai un século, un grupo de homes e mulleres
idealistas e afoutos,
fundaron unha nova axencia secreta
que non sería leal a xefe nin nación ningunha,
só a un principio:
facer o mundo máis seguro.
Para todos.
Citadel é unha utopía.
E ti vas contribuír a ela.
Benvida.
Grazas.
Comezas mañá.
- Estás lista. - Non.
Estás tolo?
Que pasa cos trucos de espía, como aprender a disparar?
- Non? - Deixámoslles a parte aburrida.
- Teñen que verte verde. - Daquela estou verde?
- Un pouco. - Xa.
- Eles encargaranse. - Serás merdeiro.
Cando nos volveremos ver?
Verémonos o menos posible.
Dende agora, comunicarémonos con isto.
Non se pode rastrexar.
E de ser absolutamente necesario,
o lugar de encontro sempre é o mesmo.
Adeus.
Diana.
Somos os bos.
Lémbrao sempre.
Sara, foi un pracer coñecerte.
- Espero que nos vexamos pronto. - E eu.
- Chao. - Chao.
Grazas.
- Acompáñote ao coche. - Si.
Abur.
Un equipo irá limparche a casa.
Grazas.
- Danos de hoxe? - Doce axentes.
Vale.
Aínda estou en risco?
Non che sei.
Subestimamos as consecuencias dos nosos actos
e non pode volver pasar.
Agora non. Miña irmá estanos mirando.
Estaba mirando.
- Por que faría iso 301? - Non sei, pregúntalle a el.
Abofé que o faremos. Agora fala ti.
Non sei.
Por que un axente parvo roubaría algo sen saber que é?
Cansaríase de que o tratasen de parvo.
Coñeceu unha moza.
Quería liscar, cambiar de vida.
Aproveitouse da primeira misión sen rastrexo.
É todo o que sei.
Vai que te cosan.
Matteo pensa que di a verdade.
Grazas.
Eu non.
A xustiza que buscas non existe, Diana.
Quen sodes?
A verdade.
NO PRÓXIMO EPISODIO
O adestramento comeza hoxe.
Hai cousas que non che podo explicar.
Activei os nosos contactos.
As coordenadas de Weber.
Déboo coller vivo.
Todas as misións teñen marxe de erro.
Adestráronte para non confiar.
Pódelo esquecer por un día?
Subtítulos: Lucía Doval
Supervisora creativa: Natalia L. Prieto