- Que é o que ti queres? - A miña vida.
ANTERIORMENTE
Alemaña quere mercar a metade francesa
ás costas de Manticore Francia.
Agora temos unha oportunidade.
(EN FRANCÉS) Matarei os teus axentes ata que me devolvas o que roubaches.
Inventa, papá. Bota un farol.
(EN FRANCÉS) O axente alemán enganoute.
Para o ataque.
Matteo pensa que di a verdade.
(EN ITALIANO) Non.
Diana, somos os bos.
Lémbrao sempre.
8 ANOS ANTES
SEDE DA AEROLIÑA OKYS JET
Xa sabes que non foi un accidente.
Quen es? Que queres?
A pregunta é:
"Saberei descifrar os arquivos que roubei?"
A resposta é: "Non. "
Se non tes isto.
Atoparás un nome.
Logo descubrirás para quen traballa.
- Sodes do servizo secreto? - Non.
Pero eles abateron o voo OT9732, onde morreron teus pais.
Agora sábelo e tes probas.
Que vas facer?
Ir á policía?
Denunciar e agardar por un xuízo xusto?
Cantos anos pasarán?
E como pensas que acabará, Diana?
- Non vou parar. - Non te quero parar.
Pero a xustiza que buscas non existe.
Os que están no poder manipulan as nosas vidas.
Nós somos só peóns.
Pero hai quen se fartou e decidiu romper o xogo.
Ti combates o sistema, nós somos máis ambiciosos.
Querémolo substituír.
Quen sodes?
A verdade.
Mandeiche un enderezo. Preséntate alí mañá ás 9:00.
Fostes seleccionados pola axencia como candidatos.
O voso adestramento comeza hoxe.
Ao rematar este período,
os que amosen a súa valía, pasarán a ser operativos.
Recibiredes un soldo inmellorable.
Pero se estades aquí, non é polos cartos.
É porque non tolerades a inxustiza.
As consideradas mellores democracias do mundo
demostraron ser débiles, corruptas,
estar a mercé dos poderosos
que alimentan as desigualdades.
Tralas guerras,
os atentados e a fame, sempre hai un sistema que tal quixo,
e unha axencia que tal apoiou.
Creáronnos para combater todo isto.
Pero que quede claro:
hai un inimigo en especial que debemos vixiar,
unha axencia secreta semellante á nosa
pintada de altruísmo progresista.
Mais temos unha vantaxe.
Nós sabemos deles, pero eles non saben de nós.
E así debe seguir sendo.
Non faledes con ninguén.
Non vos fiedes de ninguén.
Ou de seguro que o habemos saber.
Chámanse Manticore.
O xefe é Matteo, o que me recrutou.
Mencionou os Zani?
Non, dixo só o esencial. Non puiden ver moito.
Son organizados, a estrutura é enorme.
Que queren?
Subverter o sistema
e controlar a xente en todo o mundo.
Por que non me falaras antes del?
Hai cousas que non podo explicar.
Gustaríame, pero non podo.
Se non confías na túa propia irmá, en quen vas confiar?
Vale, tes razón.
Ei.
Eu só te quero axudar.
Xa o sei.
Pero non podes.
Non é momento para convidados.
É miña irmá.
Que vas facer? Drogala tódalas noites?
Vou ter visita cada noite?
Tranquila, Giada, ocúpome eu.
Estás seguro?
Tereino que comprobar.
A situación xa é complicada abondo.
- Logo o meu razoamento non ten sentido? - Ten.
Ten sentido, admítoo.
Despois do que pasou, non podo asumir máis riscos.
Que pasou?
Perdemos 12 axentes e case temos que pechar.
Senta.
Teu pai estache moi tenso, é comprensible.
Tamén sabe que se non fomos a pique, foi grazas a ti.
Fixen o que suxeriches. Sinalei a Alemaña.
Tiñas razón, había un axente alemán no noso territorio.
Cécile viu que Klein xoga sucio
e deulle un ultimato.
Confesar e darlle as coordenadas de Weber.
Intúo que o rexeitou.
Cortou as comunicacións.
Os socios estanse enfrontando.
É a nosa.
- Debemos aproveitalo. - Concordo.
Menos mal que aínda levo eu a axencia.
Arranxar a alianza con Cécile
é o que cómpre facer.
- Despois do baño de sangue de onte? - O de onte dáme a razón.
É a máis perigosa. Interésanos tela do noso lado.
Weber pode ter a metade alemá da arma.
Se temos as dúas...
Non as usaremos contra os nosos socios.
Ti queres unha guerra, eu non.
Hai que atopar a metade francesa
e darlla a Cécile en sinal de paz.
Pero a Weber haino que coller vivo para que nos conte o que pasou en Lugano.
É hora de botar luz.
Que pasa?
Non vai ser doado coller a Weber.
Activei os nosos contactos.
Localizárono preto de Trapani.
- A zona que controlan os Tringali? - Non só eles.
A información veu dun clan rival, os Magnano.
Saberán que cortamos relación cos Tringali
- e quererán que reparemos neles. - Si.
Só lle darán a localización de Weber a un membro da familia.
Vai ti.
Se seguimos aquí, é por ti.
E como premio, mándalo á mafia?
Que che digan o que saben. Non están en posición de esixiren nada.
Penso que nos queren coñecer, Julia.
(EN INGLÉS) Pois vai ti.
Mamá.
Papá ten razón.
Vou eu.
Ben. Marchas hoxe.
Klein estará planeando a extracción. Cómpre adiantármonos.
Imaxino que non irei a por Weber eu só.
Precisamos un bo axente.
Con quen me ides mandar?
Algunha idea?
CONVOCATORIA INMEDIATA
Si.
Vale. Mándame os detalles e vou.
Bo día.
Non te quería espertar.
Como fun para a cama? Non lembro nada.
Caíches redonda onte á noite.
Estabamos no coche falando.
Si. E quixeches trousar, lembras?
- Non. - Xaora que non.
Ías caneca total.
Non, lembraríao. Que me pasou?
Viñemos para a casa, caíches redonda e metinte na cama.
Todo mentira, coma sempre.
É porque non che dixen o do mozo?
- Non entendo. - Trolas.
E o peor é que pensas que as trago.
Non me humilles ó menos, cala.
Levas anos desaparecendo e aparecendo coma unha pantasma.
Pensei que se cadra deras con malas compañías.
Quen es?
En que te convertiches?
Queres que saia da túa vida?
- Non. - Conseguíchelo.
Sara.
Por favor, podemos falar?
Por favor, agarda.
Non me veñas buscar.
CONVOCADA NO AEROPORTO 8:00
8 ANOS ANTES
CONEXIÓN ENCRIPTADA
Que pasa?
Ola.
Acaban de ascenderme a operativa.
Ben. Acabaches o adestramento e estás lista para a acción. Xenial.
Diso che teño que falar.
Convocáronme para unha misión urxente.
E...
Non sei, había un ambiente estraño na sede hoxe.
Sinto que vai pasar algo grande.
Só sei que Enrico Zani lidera a misión
e onde vai ter lugar.
Prepárate e mándame a localización.
Mobilizarémonos para atacar.
Vale. Como actúo eu?
Agora es axente de Manticore. Actúa como tal.
Vale.
Chao.
Enrico, catro minutos.
Estamos listos.
Non nos dixeron nada.
- Algo que debamos saber? - É unha entrega.
Vale, e?
Só nos tedes que cubrir.
Matteo, bloqueáronnos.
- Quen son? - Non sei.
Vehículo blindado con control remoto.
Preparádevos.
Adestramos para isto.
Todos fóra dos coches!
Vamos!
308, protexe a carga de atrás!
Ei!
ALERTA ELIMINAR
OBXECTIVO NON AUTORIZADO
- 308, queda coa carga. - Vale.
Inimigo neutralizado.
Pararémosvos.
Matteo, era Citadel. Descubríronnos.
Non sei como nos localizaron, pero hai que bulir.
- Poderían atacar de novo. - Recibido.
401, a carga está segura?
- Intacta. - Ven aquí.
Vén agora un equipo para limpar isto. Agardade por el.
Que fas ti aquí?
Sicilia é fermosa nesta época do ano.
E?
Os Magnano queren falar con un da familia.
Hanme dicir onde está Weber, e ti irás por el.
Vale.
Hai un pequeno detalle. Téñoo que coller vivo.
Toda misión ten marxe de erro.
Deberá parecer inevitable.
- E terei que darlle probas a Matteo. - Xa se nos ocorrerá algo, seguro.
Non é problema teu.
Se o collemos vivo, hame delatar.
Si, pero temos un acordo.
Diana, adestráronte para pensar o peor e non confiar en ninguén.
Pódelo esquecer por un día?
Temos que traballar xuntos.
Se actúas así, posme moi nervioso.
- Moi nervioso? - Moito.
Podo ser moito peor.
Señor Zani.
Benvido.
Pódolle ofrecer algo? Unha copa de champaña?
Agora non, grazas.
Por suposto. Por favor, sente.
Logo...
Contactámolos así que soubemos que había un estraño no noso territorio.
Xa sabe,
aquí non voa mosca ningunha sen nós sabelo.
Ou os Tringali.
Esta área non estaba controlada por eles?
Exacto, "estaba".
Co debido respecto,
os Tringali representan a vella Sicilia.
Non foron os que deron coa localización do seu home.
Cousa que aínda non me dixo.
Queríao coñecer en persoa
para dicirlle que estou á súa enteira disposición.
Para o que precisen.
Non hai nada que non poidamos facer sós.
Xa.
Gustaríanos que comezasen a colaborar exclusivamente con nós,
de xeito continuado.
Mire, a ambición...
é un trazo que valoro moito,
e tamén a franqueza.
Faleilles ós meus homes para abrir unha vía de comunicación.
E retirar os francotiradores.
É broma.
Agora podemos facer ese brinde.
Claro.
Daquela onde está Weber?
Estaba nun edificio abandonado.
En Gibellina.
A cidade fantasma?
BIOESCÁNER
NOTIFICACIÓN DIANA
Non tiña a arma
Plan B
- Tiñas que facer iso? - Só sigo o plan.
Cres que funcionará?
Levo facendo isto dende os 11 anos.
Que boa infancia.
Entendo, pero a orde era capturalo vivo.
Preferías que morrese eu?
Abofé que non.
Estouche mandando un vídeo.
Mírao ti.
Como sabía Weber onde estabas?
Claro, Magnano.
Ou un dos Tringali.
- Para se vingar por desfacerdes o trato. - É posible.
Non foi Magnano.
Weber hackeoulle o teléfono e escoitounos a conversa.
- Ti estás ben? - Ileso.
Por sorte, tiña a 308 para me cubrir. Salvoume a vida.
Pero as dúas metades da arma non as atopastes?
Non as tiña con el.
Probablemente enviounas a Alemaña.
Contáctame así que volvas
e dálle os meus parabéns á axente.
- Tragouno. - Habíao que coller vivo
e recuperar a arma. Matteo non dará a misión por completada.
Acouga.
Meu pai comeza a escoitarme.
E axiña poderei sacarte da axencia.
Se aínda queres.
Aínda quero.
Vémonos no aeroporto.
Non, hoxe vereite no restaurante do hotel.
Marchamos mañá.
Por que?
Porque estamos en Sicilia,
a mellor comida do mundo, o mar...
e estamos rebentados.
Ti estarás afeita a arriscar a vida acotío, pero eu non.
E síntoo, pero deica novo aviso, sigo sendo o xefe.
Quedamos.
CONTACTOS
8 ANOS ANTES
- Sara, todo ben? - E ti? Teño cinco chamadas.
Si, non me collías.
Perdoa, tiña revisión.
É a hora. O bebé pode vir en calquera momento.
Estás no hospital. Vas quedar aí, non si?
Non, viñemos coller a mochila á casa e xa volvemos.
Non, Sara.
- Non que? - Non, quero dicir...
Agardádeme aí.
Eu vos recollo, tranquila.
Pero agardádeme aí.
- Todo ben? - Si, Sara, todo ben.
É só que...
Que foi? Que é iso que se escoita?
Diana, que foi?
O teléfono ao que chama non está dispoñible neste momento.
Chégannos imaxes en directo da Piazza Duomo.
Sabía que ían facer algo grande, pero non pensei que chegarían tan lonxe.
Hai apenas un intre, houbo unha violenta explosión no Duomo de Milán...
Debino impedir.
- Fixeches o que puideches. - Foi en van.
Como vou volver onda eles?
Finxir que son unha deles? Como?
- Podes. - Non, quero saír de aí.
- Non, Diana. Escóitame... - Sácame de aí.
- Aguanta un pouco. - Non.
Diana, o noso xefe tecnolóxico
está a facer unha arma que podería localizar tódolos seus axentes.
Sabes que significa?
Que nos desfaremos deles de vez.
- Cando estará lista? - Axiña.
Deica entón, tes que aguantar.
Es os nosos ollos en Manticore.
Non queremos outro masacre, non si?
Cómpre saber por que o fixeron.
Un ataque tan devastador.
Para desviar a atención doutra cousa.
Tenta descubrir o que.
Diana,
non estás soa, detrás de ti estamos nós.
Por ti.
Para que pronto acaben as misións.
Envéxote un pouco.
Por que?
Cando isto remate, podes facer o que queiras.
Con quen queiras, onde queiras.
Que é o primeiro que farás?
Amañarme con miña irmá.
Tratar de lle explicar por que estiven ausente todos estes anos.
Hoxe discutimos outra vez.
Enrico e eu discutiamos sempre.
Lembras a meu irmán?
O día que morreu, o último que lle dixen foi:
"Non teño nada que dicirche. "
Foi o día do atentado ao Duomo.
Nese momento, non fun capaz de me amañar con el.
Pero ti tes tempo.
Sara adórate. Estivo toda a noite falando de ti.
- Que sempre chego tarde, non si? - Non.
Díxome que a criaches,
que non sairía adiante sen ti,
que es a muller máis lista de todas.
Tómasme o pelo?
- Non. - Si.
Fixéchelo ben, por certo.
Na cea.
Menos mal que estudaras o meu arquivo. Se non, que desastre.
Fixen os deberes.
Que farías ti se deixases Manticore?
Nin idea.
Nunca o pensara.
Manticore fundouse cando tiña 19.
- Era un orgullo pertencer a iso. - Xa.
Non imaxinaba no que se había converter.
Meu pai tamén me encheu a cabeza de promesas,
vendeume moitas trolas.
Era unha utopía fermosa,
pero nunca fomos o que tiñamos que ser.
Como querías que fose?
Unha garantía de seguridade, de paz...
Unha guía para a xente.
Seguro que as persoas queren que as guíen?
Se lles fixeses esa pregunta,
habíanche dicir que non, pero estaríanse autoconvencendo.
Sentímonos perdidos sen líder.
E niso Citadel enganouse.
Ti non estás de acordo?
- A miña opinión non conta. - A min interésame.
Sabes? En Manticore ninguén di nunca o que pensa.
Se cadra a única persoa é miña nai,
pero mesmo ela sempre pon por diante a familia.
Ás veces penso que...
Que estás só.
Acepteiche a proposta porque es a primeira persoa real que coñezo.
- Bailamos? - Non.
- Veña. - Non, non.
- Non. - Veña.
- Non, eu non bailo. - Si.
Bailas, si. Eu tampouco.
Non sei bailar.
- Por favor. - Veña, por favor.
Dáme vergonza.
En serio?
Ei.
- Diana. - Perdoa.
Non, perdoa, teño... Teño que marchar, perdoa.
- Diana. - Non, perdoa.
Perdóame.
Agarda, Diana.
- Velaquí ten. - O coche está listo.
Agardo a miña compañeira.
A señora marchou cedo pola mañá.
Lembra o que lle dixen?
Esta enfermidade pasa
por unha desconexión entre accións e emocións.
Agudízase co estrés.
Onte tiven un ataque sen motivo.
Sempre hai motivo.
Non estaba estresada.
Que sentía nese momento?
Si.
Agardaba unha chamada.
Acabo de volver.
Ven, quero ensinarche algo.
Falei con Cécile.
Sabe o que pasou con Weber.
Recuperamos a súa confianza.
Diría que o mérito é meu,
pero sen a axente, non daría feito.
Logo fixeches ben en escollela, a 308.
É sen dúbida a mellor que temos.
Estivestes xenial.
Este vídeo é impecable, para ser falso.
Non é culpa túa, o vídeo é perfecto.
Só que eu sabía dende que marchastes que non iades traer a Weber.
Que é iso?
A metade alemá da arma.
Diana.
Como pensastes que iades ser máis listos ca min?
Ti e 308.
Onde está ela?
Xa non vai facer mal.
PROXIMAMENTE
(EN INGLÉS) Resolvamos as nosas diferenzas.
(EN INGLÉS) Queres algo a cambio.
- Meu pai descubriunos. - Vanme matar.
O noso fillo non arriscará a vida por Manticore.
(EN ITALIANO) É a guerra.
Tes 15 segundos para contarme o plan.
Subtítulos: Lucía Doval
Supervisora creativa: Natalia L. Prieto