- Tobie co by odpowiadało? - Moje dawne życie.
W POPRZEDNIM ODCINKU
Niemcy chcą odkupić francuską połowę
za plecami Francuzów.
Mamy okazję wyrównać rachunki.
[po francusku] Będę zabijać ci agentów, póki nie odzyskam swojej własności.
Zmyślaj. Blefuj.
[po francusku] Niemiecki agent cię zwiódł.
Powstrzymaj atak.
Matteo jej wierzy.
[po włosku] Ja nie.
Jesteśmy ci dobrzy.
Zawsze o tym pamiętaj.
OSIEM LAT WCZEŚNIEJ
SIEDZIBA LINII LOTNICZYCH OKYS JET
Już wiesz, że to nie był wypadek.
A ty kto? Czego chcesz?
Lepiej siebie zapytaj,
czy zdołasz odszyfrować skradzione dokumenty?
Odpowiedź brzmi: nie.
Nie bez tego.
Poznasz nazwisko.
I organizację, która za nim stoi.
- Pracujesz w wywiadzie? - Nie.
Ale oni zestrzelili lot OT9732 i zabili ci rodziców.
Teraz już wiesz i masz na to dowód.
Co zrobisz?
Pójdziesz na policję?
Zgłosisz to w nadziei na sprawiedliwość?
Ile lat potrwa proces?
Jak się twoim zdaniem skończy?
- Nie odpuszczę. - Nie musisz.
Ale żądasz sprawiedliwości, której nie ma.
Wszystkim rządzą ludzie u władzy.
Jesteśmy pionkami.
Ale niektórzy mieli dość i postanowili się wypisać.
Walczysz z systemem, my mamy większe ambicje.
My chcemy go zmienić.
Kim jesteście?
Prawdą.
Wysłałem ci adres. Idź tam jutro na 9.00.
Agencja wybrała was na potencjalnych rekrutów.
Dziś zaczniecie szkolenie.
Przyjmiemy tych,
którzy dowiodą swojej wartości.
Dostaniecie zawrotną pensję,
ale nie przyszliście tu dla pieniędzy.
Tylko by walczyć z niesprawiedliwością.
Tak zwane czołowe demokracje świata
okazały się słabe, skorumpowane
i zdane na łaskę potężnych lobby,
które szerzą nierówność na świecie.
Za wojnami,
klęskami głodu i zamachami stoją siły, które ich chciały,
i agencja, która ją wspiera.
Stworzono nas do walki z nimi.
Ale nie ukrywajmy.
Jeden z naszych wrogów jest szczególnie groźny.
To tajna agencja naszych rozmiarów
zasłaniająca się altruizmem.
Na szczęście mamy przewagę.
My wiemy o nich, oni o nas nie.
I tak musi zostać.
Z nikim nie rozmawiajcie.
Nikomu nie ufajcie.
Bo i tak się dowiemy.
Zwą się Mantykorą.
Rekruter ma na imię Matteo.
Wspomniał o Zanich?
Nie. Omówił podstawowe kwestie. Niewiele widziałam.
Są dobrze zorganizowani. Mają dużą siedzibę.
Czego chcą?
Obalić system
i kontrolować ludność.
Dlaczego mi o nim nie powiedziałaś?
Nie wszystko mogę ci wytłumaczyć.
Chciałabym, ale nie mogę.
Komu masz się zwierzać, jak nie siostrze?
Wiem, masz rację.
Ja tylko próbuję ci pomóc.
Wiem.
Ale nie możesz.
Nie powinnaś teraz mieć gości.
To moja siostra.
Co wieczór będziesz ją odurzać lekami?
Co wieczór będę miała gości?
Spokojnie, zajmę się nią.
Na pewno?
Upewnię się.
Sytuacja jest już wystarczająco skomplikowana.
- Uważasz, że źle rozumuję? - Nie.
Logicznie, to trzeba przyznać.
Po tym, co się stało, nie mogę ryzykować.
Co się stało?
Straciliśmy dwunastu agentów i groziło nam zamknięcie.
Siadaj.
Ojciec jest bardzo spięty, co jest zrozumiałe.
Ale rozumie, że uniknęliśmy katastrofy dzięki tobie.
Zrobiłem, jak radziłeś. Zrzuciłem winę na Niemców.
Miałeś rację, we Włoszech był niemiecki agent.
Cécile zrozumiała, że Klein gra nieczysto,
i postawiła mu ultimatum.
Przyznać się i podać współrzędne Webera.
Zakładam, że odmówił.
Zerwał kontakt.
Wspólnicy zwrócili się przeciw sobie.
To nasza szansa.
- Musimy ją wykorzystać. - Musimy.
Na szczęście wciąż rządzę agencją.
Odbudowa sojuszu z Cécile
to jedyne wyjście.
- Po wczorajszej masakrze? - Zwłaszcza po niej.
To groźny przeciwnik. Trzeba ją trzymać blisko.
Weber może mieć niemiecką połowę broni.
Jeśli zdobędziemy obie...
Nie użyjemy jej w odwecie.
Chcesz wojny, ale ja nie.
Odnajdziemy francuską połowę
i oddamy ją Cécile w geście pojednawczym.
Ale Webera trzeba wziąć żywcem, by opowiedział o wydarzeniach w Lugano.
Czas rozwikłać tę kabałę.
Co się stało?
Niełatwo będzie złapać Webera.
Uruchomiłem nasze kontakty.
Widziano go w pobliżu Trapani.
- To nie terytorium Tringalich? - Nie tylko.
Cynk dali nam ich rywale, rodzina Magnano.
Słyszeli o naszym układzie z Tringalimi
- i też chcą wejść do gry. - Otóż to.
Wyjawią kryjówkę Webera tylko członkowi naszej rodziny.
Ty pojedziesz.
Dzięki tobie wciąż istniejemy.
Więc w nagrodę pozna mafię?
Powinni przekazać informacje. Kim oni są, by się targować?
Chodzi im o to, by nas poznać.
[po angielsku] To ty pojedź.
Mamo.
Tata ma rację.
Ja pojadę.
Dobrze. Wyjedziesz dzisiaj.
Klein będzie chciał wyciągnąć Webera, trzeba go ubiec.
Zakładam, że nie pojadę sam.
Potrzebuję dobrego agenta.
Kogo poślesz ze mną?
Masz kandydata?
ZGŁOŚ SIĘ NATYCHMIAST
Tak.
Dobrze. Wyślij mi szczegóły i pojadę.
Dzień dobry.
Nie chciałam cię budzić.
Jak trafiłam do łóżka? Nic nie pamiętam.
Padłaś.
Gadałyśmy w samochodzie.
I źle się poczułaś, pamiętasz?
- Nie. - Pewnie, że nie.
Narąbałaś się jak bąk.
Pamiętałabym. Co mi się stało?
Weszłyśmy do domu i cię odcięło. Położyłam cię.
Kłamiesz jak zwykle.
Bo nie mówię ci, z kim się spotykam?
- Bez sensu. - Bzdura.
A najgorsza jest twoja pewność, że to łyknę.
Przynajmniej mnie nie poniżaj.
Od lat pojawiasz się i znikasz jak duch.
Myślałam, że może wpadłaś w złe towarzystwo.
Kim ty właściwie jesteś?
Kim ty teraz jesteś?
Chciałaś się mnie pozbyć?
- Nie. - To ci się udało.
Sara.
Możemy to przegadać?
Czekaj, proszę.
Nie szukaj mnie więcej.
ZGŁOŚ SIĘ NA LOTNISKU O 8.00
OSIEM LAT WCZEŚNIEJ
POŁĄCZENIE SZYFROWANE
Co się dzieje?
Cześć.
Właśnie awansowali mnie na agentkę.
To dobrze. Skończyłaś szkolenie i jesteś gotowa do akcji. Super.
Właśnie o tym chciałam pogadać.
Wysyłają mnie na pilną misję.
I...
W biurze była dziś dziwna atmosfera.
Czuję, że kroi się coś ważnego.
Wiem tylko, że misją dowodzi Enrico Zani
i dokąd jedziemy.
Bądź w gotowości. Podasz mi położenie.
Przeprowadzimy na nich atak.
OK. Jak mam się zachowywać?
Jak agentka Mantykory. Teraz jesteś jedną z nich.
Na razie.
Mamy cztery minuty.
Jesteśmy gotowi.
Nie było odprawy.
- Co musimy wiedzieć? - Dostarczamy przesyłkę.
Dobra. I?
Zabezpieczamy się nawzajem.
Ktoś zablokował nam drogę.
- Kto to? - Nie wiem.
Wóz opancerzony ze zdalną bronią.
Przygotujcie się.
Uczono was tego.
Wychodzić!
Już!
3-0-8, chronisz ładunek!
ZAGROŻENIE USUNĄĆ
BRAK ZGODY NA USUNIĘCIE
- 3-0-8, pilnuj ładunku. - Dobra.
Wróg zneutralizowany.
Powstrzymamy was.
Matteo. To była Cytadela. Namierzyli nas.
Nie wiem jak, ale musicie działać szybko.
- Mogą znów zaatakować. - Przyjąłem.
4-0-1, ładunek cały?
- Nienaruszony. - Chodź tu.
Nasi ludzie przyjadą posprzątać. Poczekasz na nich.
Co tu robisz?
Sycylia jest piękna o tej porze roku.
Co z tego?
Magnano chcą rozmawiać z kimś z rodziny.
Zdradzą mi kryjówkę Webera, a ty go schwytasz.
Jest tylko jeden szczegół. Muszę wziąć go żywcem.
Każda misja ma margines błędu.
To będzie musiało wyglądać wiarygodnie.
- Będę potrzebować dowodów dla Matteo. - Na pewno coś wymyślimy.
Tobie nic nie grozi.
To mnie wsypie, jeśli będzie żywy.
Tak, ale mamy umowę.
Nauczono cię przewidywać najgorsze i nikomu nie ufać.
Zapomnij o tym na jeden dzień.
Musimy współpracować.
Inaczej będziesz mnie stresować.
- Stresować? - Bardzo.
Nawet nie wiesz, jak umiem stresować.
TRAPANI, SYCYLIA
Pan Zani.
Witam.
Napije się pan czegoś? Szampana?
Nie, dziękuję.
Oczywiście. Proszę usiąść.
Więc tak.
Skontaktowaliśmy się z wami, gdy tylko dowiedzieliśmy się o intruzie.
Rozumie pan.
Tu nic nie dzieje się bez naszej wiedzy.
I Tringalich.
Oni też kontrolowali to terytorium.
Kiedyś tak.
Z całym szacunkiem,
ale dawno przestali być twarzą Sycylii.
To nie oni poznali dokładne współrzędne tego faceta.
Których jeszcze mi pan nie podał.
Prosiłem o osobiste spotkanie,
by powiedzieć, że jestem do waszej dyspozycji.
W każdej sprawie.
Sami załatwiamy nasze sprawy.
Oczywiście.
Chcielibyśmy, żebyście współpracowali wyłącznie z nami.
I to na stałe.
Cóż, ambicja
to cecha, którą bardzo cenię,
podobnie jak szczerość.
Napisałem właśnie do moich ludzi, by nawiązali z wami kontakt.
I zluzowali snajperów.
Żartowałem.
To jak, wznosimy ten toast?
Jasne.
Gdzie jest Weber?
Ukrywał się w opuszczonym budynku.
W Gibellinie.
W mieście widmie?
BIOSKANOWANIE
POWIADOMIENIA DIANA
Nie miał przy sobie broni
Plan B
- Naprawdę musiałaś? - Tak się umówiliśmy.
Myślisz, że się uda?
Robię to od jedenastego roku życia.
Fajne dzieciństwo.
Rozumiem, ale kazałem wziąć go żywego.
Wolałbyś, żebym zginął?
Pewnie, że nie.
Przesyłam ci nagranie.
Sam zobacz.
Skąd Weber wiedział, gdzie się zatrzymałeś?
To musiał być Magnano.
Albo ktoś od Tringalich.
- Zemsta za to, że ich wykiwaliśmy. - Możliwe.
To nie był Magnano.
Weber zhakował jego telefon i podsłuchał naszą rozmowę.
- Jesteś cały? - Ani draśnięcia.
Na szczęście była przy mnie 3-0-8. Uratowała mi życie.
Ale nie znalazłeś drugiej połówki broni?
Nie miał jej przy sobie.
Pewnie wysłał ją do Niemiec.
Daj znać, gdy tylko wrócisz,
i moje wyrazy uznania dla agentki.
- Kupił to. - Mieliśmy wziąć go żywcem
i odzyskać broń. Matteo raczej nie uzna tego za sukces.
Spokojnie.
Ojciec zaczyna mnie słuchać.
Wkrótce będę mógł pomóc ci odejść.
Jeśli nadal tego chcesz.
Chcę.
Widzimy się na lotnisku.
Nie, dziś wieczorem widzimy się na kolacji.
Jutro wyjeżdżamy.
Dlaczego?
Bo jesteśmy na Sycylii,
mają tu najlepszą kuchnię, morze,
i musimy odpocząć.
Wiem, że ty codziennie narażasz życie, ale ja nie.
I póki co to ja jestem szefem.
Zostajemy.
KONTAKTY
OSIEM LAT WCZEŚNIEJ
- Sara, wszystko dobrze? - Co jest? Dzwoniłaś pięć razy.
Nie odbierałaś.
Wybacz, miałam kontrolę.
Już czas. W każdej chwili mogę zacząć rodzić.
Jesteś w szpitalu. Zostaniesz tam?
Nie, pojechaliśmy do domu po rzeczy, zaraz wrócimy.
Nie, Saro.
- Ale co nie? - W sensie...
Poczekaj tam.
Odbiorę cię. Bez obaw.
Ale poczekaj na mnie.
- Coś się stało? - Nie, wszystko w porządku.
Po prostu...
Co się dzieje? Co to za hałas?
Diana, co się dzieje?
Abonent, do którego dzwonisz, jest teraz nieosiągalny.
Docierają pierwsze ujęcia z placu Duomo.
Wiedziałam, że planują coś dużego, ale nie sądziłam, że posuną się do tego.
Powtarzamy, przed chwilą potężna eksplozja wstrząsnęła mediolańską katedrą.
Mogłam to powstrzymać.
- Zrobiłaś, co mogłaś. - Na darmo.
Jak mam teraz do nich wrócić?
Udawać, że jestem jedną z nich? Jak?
- Dasz radę. - Chcę się wycofać.
- Nie, posłuchaj mnie... - Nie chcę tam wracać.
- Jeszcze trochę. - Nie.
Nasz dyrektor do spraw technologii
opracowuje nową broń, która namierzy wszystkich ich agentów.
Wiesz, co to znaczy?
Zabijemy ich jednym uderzeniem.
- Kiedy będzie gotowa? - Wkrótce.
Do tego czasu musisz tam zostać.
Jesteś naszymi oczami w Mantykorze.
Nie możemy dopuścić do kolejnej masakry.
Musimy wiedzieć, czemu to zrobili.
Taka masakra.
Chcieli odwrócić uwagę od czegoś innego.
Dowiedz się od czego.
Nie jesteś sama. Możesz na nas polegać.
Twoje zdrowie.
Obyś wkrótce była wolnym człowiekiem.
Trochę ci zazdroszczę.
Czego?
Niedługo będziesz mogła robić, co zechcesz.
Być, kim zechcesz, gdzie zechcesz.
Od czego zaczniesz?
Pogodzę się z siostrą.
Wyjaśnię, dlaczego tyle lat byłam niedostępna.
Dziś rano znów się pokłóciłyśmy.
Z Enrico też wciąż się kłóciliśmy.
Pamiętasz mojego brata?
Moje ostatnie słowa do niego brzmiały:
„Nie chcę z tobą gadać”.
To było w dzień zamachu na katedrę.
Ja nie mogłem już tego naprawić.
Ty masz mnóstwo czasu.
Sara cię uwielbia, ciągle o tobie mówiła.
- Że się zawsze spóźniam? - Nie.
Mówiła, że ją wychowałaś,
że bez ciebie nie dałaby rady.
I że jesteś bardzo bystra.
Nabijasz się ze mnie?
- Nie. - Tak.
Swoją drogą dobrze ci poszło.
Na tej kolacji.
Dobrze, że przeczytałeś moje akta, inaczej byłaby straszna wtopa!
Zrobiłem swoje.
A co ty byś zrobił, gdybyś odszedł?
Nie mam pojęcia.
Nigdy o tym nie myślałem.
Agencja powstała, gdy miałem 19 lat.
- Byłem z niej dumny. - Nie wątpię.
Nie miałem pojęcia, w co się przerodzi.
Ojciec wciskał mi kity,
obiecywał cuda na kiju.
To była piękna utopia,
ale nigdy nie stała się tym, czym miała.
Czyli czym?
Gwarantem pokoju i bezpieczeństwa.
Przewodnikiem.
Sądzisz, że ludzie potrzebują przewodnika?
Gdybyś zadała im to pytanie,
pewnie każdy by odrzekł, że nie, ale to nieprawda.
Wszyscy potrzebujemy przywódcy.
I tu Cytadela się myliła.
Nie zgadzasz się, co?
- Moje zdanie nie ma znaczenia. - Dla mnie ma.
W Mantykorze nikt nie mówi, co myśli.
Może poza moją matką,
ale nawet ona troszczy się tylko o rodzinę.
Czasami myślę...
Że jesteś sam.
Zgodziłem się na twoją propozycję, bo jesteś inna niż oni.
- Zatańczymy? - Nie.
- No chodź. - Nie.
- No chodź.
- Nie tańczę. - Tak.
- Nie umiem. - Ja też nie.
Nie potrafię tańczyć.
- Proszę. - No chodź.
Krępuję się.
Naprawdę?
- Diana? - Przepraszam.
Muszę iść, przepraszam.
- Diana. - Nie, wybacz.
Przepraszam.
Poczekaj, Diana.
- Proszę. - Pański samochód gotowy.
Poczekam na koleżankę.
Wyjechała wczesnym rankiem.
Pamiętasz, co mówiłem?
Przyczyną jest dysonans
między działaniami i emocjami.
Objawy nasilają się w stresie.
Wczoraj miałam atak bez powodu.
Zawsze jest jakiś powód.
Nie byłam zestresowana.
Co czułaś tuż przed atakiem?
Tak.
Miałeś zadzwonić.
Dopiero wróciłem.
Przyjedź, chcę ci coś pokazać.
Rozmawiałem z Cécile.
Wie, co się stało z Weberem.
Odzyskaliśmy jej zaufanie.
To nie tylko moja zasługa,
zawdzięczamy to naszej agentce.
Dobrze, że ją wybrałeś. 3-0-8.
Jest naszą najlepszą agentką.
Dobrze wam to wyszło.
Nagranie jest doskonałe jak na podróbkę.
Ale to nie twoja wina, wideo jest idealne.
Od początku wiedziałem, że nie przywieziesz Webera z powrotem.
Co to jest?
Niemiecka połowa broni.
Myśleliście, że mnie przechytrzycie?
Ty i 3-0-8.
Gdzie ona jest?
Nie będzie już szkodzić.
W NASTĘPNYM ODCINKU
[po angielsku] Pogódźmy się i idźmy do przodu.
[po angielsku] Musisz chcieć czegoś w zamian.
- Ojciec się połapał. - Oni mnie zabiją.
Nasz syn nie będzie narażać życia dla Mantykory.
[po włosku] To wojna, przyjmij to.
Masz 15 sekund, by przedstawić plan.
Napisy: Dorota Szatkowska-Jaskuła
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Krzysztof Wollschlaeger